Category: book

  • မမရိန်ရဲ့အောင်

    မမရိန်ရဲ့အောင်

    ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….”မမရိန်ရဲ့စကားလုံးတွေက ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်သွားစေပါတယ် ။ “ မမ…ကျနော့်ကို ဘွန်းဖစ်ရှ် မှာ ဒင်နာစားဖို့ ခေါ်တာကကော အက်ဆီးဒင့်ဘဲလားဟင်……”“ အိုကွယ်…မင်း ထင်ချင်ရာထင်….မတော်တဆဖြစ်သွားတာ..အက်ဆီးဒင့်.ဖြစ်သွားတာ…..လူဆိုတာ အမှားမကင်းဘူး… တသက်တခါ မှားသွားတာလေးတွေ ရှိကြတာပေါ့…ကဲ…မင်း…မမ ကို မေ့လိုက်တော့….” မမရိန် သည် အောင့်ကို ကျောခိုင်းပြီး အပြေးကလေး ထွက်သွားတယ် ။ အောင် တပ်မက်ခဲ့ရတဲ့ ထွာဆိုင်ခါးလေးဲ့ အောက်က လှလွန်းတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက တုန်ခါသွားတာ ကို အောင် ရင်နာနာနဲ့ ငေးရင်း ကျန်ခဲ့တယ် ။ မမနဲ့ အောင်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုလေးမှာ မမဘဲ ဇာတ်ညွှန်းရေး..မမဘဲ ဒါရိုက်တာ..မမဘဲ သရုပ်ဆောင် သွားတာပါ….အောင့်မှာတော့ အရူးကို အမဲသား ကျွေးမိလိုက်တာမျိုး….မမ….မမ….နဲ့ အရူးအမူး ဖြစ်ပြီးကျန်ခဲ့ရတယ် ..။

    မမ နဲ့ စတွေ့တာက မယ်လိုဒီတို့ အိမ်မှာ မယ်လိုဒီရဲ့ ညီမလေး ခရစ်တီးနာရဲ့ မွေးနေ့ပွဲ လုပ်တော့ မယ်လိုဒီက ဖိတ်တာနဲ့ အောင် ရောက်သွားတယ်…လူရင်းတွေချည်း ဖိတ်တာမို့ ညနေပိုင်းမှာ ရေကူး ကန်ထဲ ရေကူးရေဆော့တဲ့လူ ရှိသလို ဘာဘီကျူး ကင်နဲ့ ဘီယာနဲ့ ထိုင်စားတဲ့လူက စား….လုပ်နေကြ တဲ့အချိန် နတ်သမီးလေးတပါး နတ်သက်ကြွေကျလာသလို မမသည် တလှမ်းချင်း ကြွကြွရွရွလေး လှမ်း ရင်း အောင်တို့ ရှိတဲ့ ရေကူးကန်ဆီကို ရောက်လာပါတယ် ။ မမကို အောင် တခါမှ မတွေ့ဖူး မဆုံဖူးသေးဘူး ။ မယ်လိုဒီ့ကို မမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မေးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ဖြစ်နေတယ် ။

    လူလစ်ရင်တော့ မမအကြောင်းကို မေးမယ်လို့ စိတ်ကူးနေတယ် ။ လှလွန်း တဲ့ မမကို ရေကူးကန်ထဲကနေ ခိုးကြည့်နေမိတာ တချိန်လုံး ။ရေကို ကန်ထဲမှာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကူးနေမိရင်း မမလှလွန်းတာကို စိတ်ထဲမှာ မယုံနိုင်သလို အံ့သြ နေမိတယ် ။ မမက မျက်နှာလေးတင် လှတာ မဟုတ်ဘူး ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် အစစ လှနေတာ ။မမ အသားဖြူ ပုံက ဝင်းဝါတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဖြူ ဆွတ်နေတာမို့ မမဟာ ဥရောပသွေး ( အဖြူ ) များ နှောလေသလား လို့ အောင် ရေကူးရင်း စဉ်းစားနေမိတယ် ။ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အခါ မမက အောင့်ကို ပြုံးပြီး စိုက်ကြည့်နေလို့ အောင်လည်း မလုံမလဲ ဖြစ်မိတယ် ။ မယ်လိုဒီက မမကို အောင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတယ် ။

    “ မမရိန်…ဒါ မယ်လိုဒီ့သူငယ်ချင်း…ဂျော့ချ်မေဆင်မှာတုံးက အတူတူ တက်ခဲ့ကြတဲ့ အတန်းဖေါ်ပေါ့.. အောင်….နံမည်အပြည့်အစုံက …အောင်မြတ်မော်…တဲ့..အောင်ရေ..ဒါ …ငါတိုု့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးလို ခင်မင်ရင်းနှီးကြတဲ့ မမရိန်….မမရိန်မှာ အမတယောက် ရှိသေးတယ်….မမထိန်…တဲ့….မမထိန်က ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ…..” မမက ပြုံးပြရင်း..“ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာတယ်…အောင်…” လို့ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ် ။ မမ မျက်လုံးတွေက အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သလိုဘဲမို့ အောင်လည်း အဝတ်လဲဖို့ မယ်လိုဒီတို့ အိမ်ထဲကို ခပ်သွက်သွက်ဘဲ ပြေးသွားလိုက်တယ် ။

    မမကို မမပြန်သွားတဲ့အထိ အောင် ခိုးခိုးကြည့်မိနေတယ် ။ မမရဲ့ ခါးသေးသေးလေး အောက်ဖက်က တင်ပါးလှလှတွေက အောင် တခါမှ ဒီလောက် အချိုးကျတာ မတွေ့ဖူးသေးလို့ ခိုးကြည့်မိနေတာပါ ။ တခါမှာ မမက အောင့်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အောင့်ရဲ့ မျက်လုံးရိုင်းတွေကို မမ တွေ့သွား တယ် ။ အောင်လည်း မျက်စိလွှဲလိုက်ရတယ် ။ မမ ပြန်တော့ ငွေမှင်ရောင် တောက်နေတဲ့ လက်ဇက်စ်ကားကြီးထဲကို လှမ်းဝင်ထိုင်လိုက်တဲ့အချိန် ပေါ် သွားတဲ့ မမရဲ့ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေတဲ့ ခြေသလုံးသားလေးတွေကြောင့် အောင်တယောက် ရင်တွေ တုန် ပြီး ကျန်ခဲ့တယ် ဆိုရင် မမ ယုံပါ့မလား ။ မမအကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမလို့ ဥစ္စာ..မယ်လိုဒီကလည်း ဧည့်သည် မပြတ်လို့ မမေးလိုက်ရဘူး ။ အခုအောင်က မြို့ထဲက ရုံးကြီးတရုံးမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်နေတယ် ။

    မြေအောက် မက်ထရိုရထားနဲ့အလုပ်ကိုသွားတယ်..ပြန်တယ် ။ ဒီနေ့ အလုပ်က အပြန်မှာ မြေအောက် ရထားဘူတာကနေ စက်လှေခါး ( အက်စ်ကလေတာ ) နဲ့ အပေါ်ကို တက်လာပြီး လမ်းတဖက်ကို ဖြတ်ကူးဖို့ လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကားကြီးတစီး အောင့်အရှေ့ကို ထိုးဆိုက်လာတယ် ။ ငွေမှင်ရောင် စီဒင်ကားကြီးရဲ့ မှန်လေး နိမ့်ဆင်းလာပြီး ပေါ်လာတာက တအားလှတဲ့ မမရိန် ရဲ့ မျက် နှာ ပြုံးပြုံးလေး ။ “ အောင်…မဟုတ်လား….” “ ဟုတ်ပါတယ်…..မမ….” “ လာလေ အောင်…မမ နဲ့ လိုက်ခဲ့..အောင်သွားချင်တဲ့နေရာ ပို့ပေးမယ်….” “ ကျနော် အိမ်ပြန်မလို့ပါ…..အိမ်က သိပ် မဝေးပါဘူး….” “ ဝေးဝေးနီးနီးကွယ်…လာ…..မမ.လိုက်ပို့မယ်….တက်….တက်….” မမက အောင့်ကို အိမ်လိုက်ပို့ပေးတယ်..။

    အိမ်ကို အသွား လမ်းမှာ မမ က အောင့်အကြောင်းတွေ မေးတယ် ။ မမနဲ့ အောင် ဖုန်းနံပါတ်ချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ် ။ အလုပ်မှာ နည်းနည်း အားတဲ့ အချိန် မမကို အောင် ဖုန်းဆက်မယ်လို့ ချိန်ဆနေတဲ့အချိန် အောင် အလုပ်မှာ ရှိနေတုံး မမ ဖုန်းဆက်တယ် ။ ရင်ထဲမှာ အရမ်းပျော်မိရတယ် ။ မမအသံလေးကလည်း မမလိုဘဲ လှနေတယ် ။ ချိုနေတယ် လို့ ပြောချင်တာ ။ မမက “ အောင့်ကို မမ ညနေစာ ကျွေးချင်တယ်ကွယ်…” လို့ အသံတိုးဖျော့ဖျော့လေးနဲ့ ပြောလာ တယ် ။ အောင်ကလည်း မမနဲ့ ထပ်တွေ့ချင်နေတာ ဆိုတော့ မမ ခေါ်တာကို လက်ခံလိုက်တယ် ။

    မမ ကျွေးမယ့်နေရာက ဘုန်းဖစ်ရှ် ဆိုတဲ့ စားသောက်ဆိုင်လေး ။ မမက အောင့်ကို အိမ်မှာ လာခေါ်တယ် ။ မမနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဖယောင်းတိုင်လေး ထွန်းပေးထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင် စားပွဲလေးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အတူတူထိုင်စားနေရတာက အိပ်မက်တခုကို မက်နေ သလို ခံစားမိရတယ် ။ ဝိုင် တပုလင်း မှာပြီး အောင်နဲ့မမ သောက်ကြတယ် ။ အောင်စားဖို့ မမမှာပေးတဲ့ အမဲသားကင်ကလည်းမွှေးပျံ့ နူးညံ့နေတယ် ။ သူစားဖို့ မှာတဲ့ ဆယ်မွန်ငါးကင်လေး ကို မမက အောင့်ပုဂံပြားထဲကို ထည့်ပေးတယ် ။ ဝိုင်ပုလင်းလည်း ဗလာဖြစ် ဘိုက်လဲတင်း မူးရိပ်ရိပ်လည်း ဖြစ်..မမက အောင့်ကို သူ့အိမ်လိုက်ပြမယ် ဆိုပြီး ခေါ်သွားတယ် ။

    မမရဲ့ အိမ်က ဘုန်းဖစ်ရှ် စားသောက်ဆိုင်နဲ့ သိပ် မဝေးလှဘူး ။ မမရဲ့ အိမ်က တော်တော် သစ်တယ် ။ လှတယ် ။ မြေလည်း အကျယ်ကြီးဘဲ ။ ကားဂိုဒေါင် နှစ်လုံးနဲ့ ။ ကားဂိုဒေါင်ထဲမှာ အမိုးဖွင့် ပြိုင်ကားလေး တစီးကိုလည်း အောင်တွေ့တယ် ။ မမက သူ့အိမ်ကိုလည်း ရောက်ရော ကားထဲကနေ ခလုပ်လေး နှိပ်ပြီး ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖွင့်လိုက် တယ် ။ ပွင့်သွားတဲ့ ကားဂိုဒေါင်ထဲကို ကားထိုးဝင်လိုက်တယ် ။ ပြိုင်ကားလေးကို အောင်က ငေးကြည့်နေတာကို မမ တွေ့သွားတယ် ။

    “ အောင်..သဘောကျလားဟင်….မောင်းကြည့်ချင်လား..မမ….ဝိအင်းတွေမှာ မြို့ပြင်တွေကို ကားလျောက်မောင်းတာ ကြိုက်တယ်….” “ ကောင်းတယ် ….မမ….” “ လာ..အောင်..အိမ်ထဲ ဝင်ကြရအောင်….” မမ က တန်းကလေးတခုပေါ် တင်ထားတဲ့ အိမ်သော့လေးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဂိုဒေါင်ကနေ အိမ်ထဲကို ဝင်တဲ့ တံခါးလေးကို ဖွင့်လိုက်တယ် ။ အိမ်ထဲကို ရောက်သွားတာနဲ့ ဧည့်ခန်းက မီးတွေက အလိုလို ပွင့်လာတယ် ။ နီညိုရောင် အီတလီ ဆိုဖါကြီးတွေနဲ့ ဧည့်ခန်းက ပါးရှားကော်ဇော အနီရောင်နဲ့ လိုက် ဖက်နေတယ်။ တီဗီပြား ဧရာမကြီးနဲ့ စတီရီယိုစက်တွေနဲ့ မမရဲ့ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးဟာ အရက်မျိုးစုံ စီတန်းပြ ထားတဲ့ အရက်ဘားနဲ့လည်း ကပ်ရက် ။

    “ လာထိုင်…အောင်…အေးဆေးပေါ့.. ဘာသောက်အုံးမလဲ…အစုံရှိတယ် . . ” “ မသောက်နိုင်တော့ပါဘူး….မမ….” အောင်လည်း ဝိုင်မူးသလား..အချစ်မူးသလားတော့မသိဘူး ။ ကတုန်ကရင် ဖြစ်နေတယ် ။ အိမ်ထဲမှာ မမနဲ့ အောင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လား…။ စိတ်တွေ လှုပ်ရှား ရင်တွေ ခုံ နေတယ် ။ မမက အောင့်ဘေးမှာ လာထိုင်တယ် ။ “ အောင်..မမနဲ့ ညစာစားရတာ ပျော်လားဟင်…” “ ပျော်တယ်….မမ……ကျနော်..ကျနော် အိပ်မက်…မက်နေသလိုပါဘဲ…..” မမ ရယ်လိုက်တာ အရမ်းဘဲ ။ “ ဒီလောက်တောင် ဘဲလားကွယ်…..” အိမ်ထဲမှာ အောင်နဲ့မမ နှစ်ယောက်ထဲ ။ “ မမ က တယောက်ထဲ နေတာလားဟင်…..” “ အင်း….” အိမ်က အကြီးစားကြီး ။ အနည်းဆုံး အိပ်ခန်းလေးခန်းလောက် ပါမယ့် အိမ်ကြီး ။ မမ တယောက်ထဲ နေနေတာတဲ့…။

    “ မင်းကိုလေ..မမက..တွေ့တွေ့ချင်း တအား ခင်မိသွားတယ်…..အောင်က မမရဲ့ အကိုတယောက်နဲ့ ချွတ် စွပ်ဘဲ..သိလား….နောက် ကြုံရင် ..သူ့ဓါတ်ပုံကို အောင့်ကို မမ ပြမယ်….” “ အောင်ကလည်း…မမကို မြင်မြင်ချင်းထဲက……” မမ က အောင့်စကား ဆုံးအောင် ဆက်ပြောတာကို စောင့်နေတယ် ။ အောင်က မပြောဘဲ ရပ်လိုက် တော့ “ ဘာဖြစ်လဲ…ပြောလေ…..အောင်….” လို့ မေးလိုက်တယ် ။ “ အရမ်း ခင်မင်သွားမိတယ် ..မမရယ်…..” လို့ အောင် ပြောလိုက်တယ် ။

    တကယ် ပြောချင်တာကမမကို အောင် စွဲလန်းသွားမိတယ်လို့ ။ မမကို မယ်လိုဒီတို့ ညီအမတွေရဲ့ အိမ်မှာ စတွေ့တဲ့နေ့က အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အချိန် ရေချိုးလည်း သတိရ အိပ်ရင်ထဲလည်း သတိရ ..မမရဲ့ အလှအပတွေကို မြင်ယောင်မိတော့လည်း အောင့် ပေါင်ကြားက ညီလေးက မတ်တင်းနေတာ အောင်လည်း လက်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လျော့ပစ်ခဲ့ရတယ်လေ ။ ဒါတွေကို မမက သိမှာ မဟုတ်ဘူး ။ “ အောင်..မင်း..မမကို သဘောကျလားဟင်….” မမက အောင့်ဘေးနား ကို ကပ်ရက်လေး လာထိုင်လိုက်၇င်း မေးတယ် ။

    “ ကျ…ကျတယ်….မ….မမ…..” မမ နဲ့ လူချင်း ထိမိသလို မမရဲ့ သင်းပျံ့တဲ့ အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်လို့ အောင့်စိတ်တွေ ခြောက်ခြား သွားရတယ် ။ စကားတွေ ထစ်ကုန်တယ် ။ “ ချစ်မိလား….” “ အင်း…..ချစ်မိတယ်….မမရယ်…အရမ်းကို ချစ်မိတာ…..” “ ချစ်ရင် နမ်းကွယ်…..မမကို နမ်း…” မမပြောလိုက်တဲ့ ဒီ စကားစုလေးက အရမ်းတိုးတယ် ။ အောင် ကြားလိုက်မိတယ် ထင်တာဘဲ ။ အောင့်နှုတ်ခမ်းတွေက မမနှုတ်ခမ်းအိအိတွေကို စထိကပ်လိုက်သလား..မမ နှုတ်ခမ်းအိအိတွေက စပြီး လာထိလိုက်လေသလား မသဲကွဲဘူး ။ အောင်နဲ့မမတို့ နှုတ်ခမ်းစုတ်မိကြတယ် ။ ငြင်ငြင်သာသာ ဖွဖွ လေး စုတ်လိုက်ကြတယ် ။

    မမက အောင့်ကို သိုင်းဖက်တယ် ။ အောင်ကလည်း မမကို တအားဖက် လိုက်တယ် ။ မမနှုတ်ခမ်းတွေက ဖေါင်းဖေါင်းလေးတွေ ။ စုတ်ရင်း အငမ်းမရ ဖြစ်လာတယ် ။ ဖြစ်လာကြ တယ် ။ မမရောဘဲ ။ ကြမ်းတမ်းလာတဲ့ အနမ်းတွေနဲ့အတူ တယောက်နဲ့တယောက် ပွတ်သပ်မိလာ ကြတယ် ။ တဆင့်ပြီးတဆင့်ပေါ့ ။ ပွတ်သပ် ဆုပ်နယ်မိလာကြရာကနေ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေ အပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်တာထက် အသားချင်းထိချင်စိတ်တွေက ပေါက်လာတော့ အဝတ်တွေကို ချွတ်ပစ် ဖို့ ကြိုးစားလာကြတယ် ။ မမ က “ အိပ်ခန်းထဲကို သွားကြရအောင်ကွယ်….” လို့ ပြောပြီး အောင့်ကို ဖက်ထားတာကို လွှတ်လိုက် ပြီး အောင့်ကို အရှေ့ကနေ ဦးဆောင် ခေါ်သွားတယ်..

    မမရဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ။ ခန်းနားသန့်ပြန့်တဲ့ မမရဲ့ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ စောစောက ရပ်သွားခဲ့တဲ့ အနမ်းတွေကို မမကဘဲ ပြန်စလိုက်လို့ အောင်တို့ အနမ်းတွေ သဲသဲမဲမဲ နမ်းနေကြတဲ့အချိန် လျာချင်းပါ လုံးထွေးစုတ်ယူလာမိကြတယ် ။ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကိုလည်း စချွတ်ကြပြီ ။ မမ က “ အောင့်ကိုယ်လုံးက တကယ် ယောကျ်ားပီသတယ်ကွာ…ဆက်ဆီ ဖြစ်တယ်…” လို့ အသံတုန်တုန်လေးနဲ့ ပြောလိုက်ရင်း အဝတ်မဲ့ အောင့်ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း…“ အိုကွယ်….မမ ထင်တဲ့အတိုင်းဘဲ…” လို့ တီးတိုးလေး ရေ ရွတ်လိုက်လို့ အောင်လည်း “ ဘာထင်တာလဲဟင်….မမ…” လို့ မေးလိုက်မိတယ် ။

    မမ က “ အောင် ရေကူးကန်ထဲက တက်လာတဲ့အချိန်လေ…မမ…အောင့်ပေါင်ကြားကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်မိခဲ့တာ အောင့်ပစ္စည်းကြီးက ရေစိုပြီး အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်နေခဲ့တယ်လေ….အဲ့ထဲက မမက အောင်ကအကြီးစားဆိုက်နဲ့ ဆိုတာ သိလိုက်တာ….” လို့ပြောလိုက်ပြီး အောင့် ပစ္စည်းကို လက်ကလေးနဲ့ အသာကိုင်လိုက်တယ် ။ အိပ်မက် မက်နေသလိုပါဘဲလား…မမ၇ယ် …။ မမရဲ့ လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာကြောင့် အောင့်ရဲ့ ပစ္စည်းက ပိုထွားလာသလို ပိုမာတောင့်မတ်ထောင်လာသည်လို့ ထင်မိသည် ။ မမရဲ့ အဝတ်တွေကို တုန်ရီတဲ့ လက်တွေနဲ့ ချွတ်နေမိသည် ။

    တခုပြီးတခု ကွာကျကုန်သည် ။ ဘယ် လိုမှမထင်ထားမိတဲ့ အတွေ့အကြုံ အဖြစ်ပါ မမရယ်…။ မမနဲ့ ကျနော် အဝတ်မပါ ဗလာကိုယ်တွေနဲ့ တ ယောက်နဲ့တယောက် ဖက်ပွေ့နမ်းစုတ် ကိုင်တွယ်နေမိကြတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ကြားက မို့ဖေါင်းတဲ့ အ ကွဲကြောင်းကို လျာနဲ့ အောင် ယက်နေတဲ့အချိန် မမကလည်း အောင့်ပစ္စည်းကို စုတ်ပေးနေတယ် ။ မမ စုတ်တာ သိပ်ကောင်းတယ် . ..။ မမ အောင့်ထိပ်ဖူး ဒစ်လုံး အထစ်ကို လျာလေးနဲ့ လှည့်ပတ် ထိုး ကလိတာတွေက ပညာပါလွန်းတယ် ။ အောင့်ရဲ့ သုတ်တွေ လွှတ်ထုတ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားတယ် ။ စစ်စတီနိုင်း ဆွဲတယ် ဆိုတာ အပြာဇာတ်ထုပ်တွေမှာဘဲ ကြည့်ခဲ့ဘူးတယ် ။

    အခု မမနဲ့ လုပ်တာ အောင့်အတွက် ပထမဆုံးပါဘဲ ။ တွေ့ဖူးမြင်ဖူးတာတွေနဲ့ မမ ကောင်းအောင် တတ်သမျှ မှတ်သမျှ လုပ်ပေးမိတယ် ။ မမရဲ့ ညည်းသံတွေက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ကြားနေရတယ် ။ အောင့်လျာကို မမအထဲကိုု ထိုးသွင်းပြီး ပတ်ခြာလှည့် မွှေနှောက်မိတယ် ။ မမရဲ့ ပေါင်ခြံတွေက မွှေးနေတယ် ။ မမ သူ့ပစ္စည်းနားကို ရေမွှေးတွေ ဆွတ်ထားတယ် ဆိုတာ အောင် သိလိုက်တယ် ။

    အို…အို….အိုး…..အား……အား…အား…. မမ အနောက်ကို ဆုတ်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတယ် ။ အောင်က တင်ပါးကြီးတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖမ်းဆုပ် ထားပြီး အစိလေးကိုပါ စုတ်ပစ်လိုက်တယ် ။ “ အိုး…အောင်ရယ်…အောင်ရယ်….အား…..အား…..မမ….မမ……မခံနိုင်တော့ဘူး…..မမ တအား လိုချင်နေ ပြီ…မမ…..လိုချင်နေပြီကွယ်……မမ..ကို……မမ..ကို…..ချစ်ပေးတော့ အောင်….” မမရဲ့ သွေးရူးသွေးတန်း တတွတ်တွတ် ပြောနေတဲ့ စကားသံလေးတွေက တုန်နေတယ် ။ မမက အောင့်နဖူးကို အတင်း တွန်းလွှတ်တာမို့ အောင်လည်း ပေါင်ကြားက ခေါင်း ခွာလိုက်ပြီး မမရဲ့ အပေါ်ကို တက်လိုက်ပြီး ပေါင်တန်လှလှတွေကို ဖြဲကားရင်း အောင့်ပစ္စည်းကို မမရဲ့ ပစ္စည်း အဝမှာ တေ့လိုက်ရတယ် ။ မမရဲ့ စောက်ဖုတ်က စိုနေတယ် ။

    အရည်တွေ တအား ရွှဲနေတယ် ။ မမ စိတ်တွေ တအား လာနေပုံရတယ် ။ မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေက တင်းမာဖီထနေကြတယ် ။ ရင်သီးလုံး ( နို့သီး ) အဖုလေးတွေကို စို့လိုက်ရင်း အောင့် ပစ္စည်းကို မမအထဲကို ဖိသွင်းထည့်လိုက်တယ် ။ “ အိုးရှီး……ဟင်း……..အားအား……” စိုအိ တင်းကြပ်တဲ့ မမပစ္စည်းထဲကို အောင့် ပစ္စည်း အောင်းလိုက်လို့ မမ တအားသဘောကျ ကြိုက် တဲ့ လေသံ ရှိတယ် ။ အစမို့ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှန်မှန် လုပ်တာကို မမက အားမရဘူး ။ အောင်…လုပ်..လုပ် လေ…မမကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပေးကွာ…..လို့ မမက အောင့်ကို တွန်းအားပေးတယ် ။ တောင်းဆိုတယ် ။ အောင်လည်း မမရဲ့ ရင်စိုင်ကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်ပြီး ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေ ပေးလိုက်တယ် ။ မမက သူ့ရင်သားတွေကို ညှစ်တာ ဆုပ်နယ်တာတွေကို ကြိုက်ပုံပေါ်တယ် ။

    “ တအား..တအား….အောင်…ဆောင့်…ဆောင့်….တအားဆောင့်…” မမရိန်သည် ဘယ်အချိန် ဘယ်အခါထဲက ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြနေသလဲ မသိဘူး ။ အောင်ဆောင့်တာတွေကို အားမရဘဲ တင်ပါးကြီးတွေကို ကော့ပင့်ပြီး တအားဆောင့်ပေးဖို့ တောင်းခံနေတယ် ။ အောင်လည်း မမ ကျေနပ်စေဖို့ အားပြင်းပြင်း ဆောင့်ချက်တွေကို ဆက်တိုက် မရပ်မနား ပေးလိုက်တယ် ။ တကိုယ် လုံး ချွေးတွေ သီးစီးနေတဲ့အထိ တအား လုပ်ပေးလိုက်တယ် ။ မမ ပြီးသွားတာက သိသာတယ်။ အို အာဟာ….ဆိုတဲ့ မပီမသ ညည်းအော်သံတွေနဲ့ အောင့်ပုခုံး လက်မောင်းတွေကို အတင်းကြီး ဆွဲကုတ် ပြီး ကော့လန်သွားတယ်. . ။

    “ အရမ်းကောင်းသွားတယ်….အောင်ရယ်….” လို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန် မပြီးသေးတဲ့ အောင်က ဆက်ဆောင့်ထည့်နေတယ် ။ “ ပုံစံပြောင်းချင်လားအောင်..မမ ဘယ်လိုနေပေးရမလဲဟင်…..ကုန်းပေးရမလား…..” လို့ မောဟိုက်နေတဲ့ အသံလေးနဲ့ မေးတယ် ။ အောင်လည်း မမကို ဖင်ပူတောင်းထောင် ကုန်းခိုင်းလိုက်တယ် ။ မမရဲ့ ဝိုင်းစက် အချိုးကျတဲ့ တင်ပါး ကြီးတွေက ဖင်ပတောင်း ထောင်လိုက်တဲ့အခါ ပိုလှပြီး တပ်မက်စရာ ကောင်းလွန်းနေတယ် ။ တင်ပါးကြီးတွေ ကြားက ပြူးထွက်နေတဲ့ မမရဲ့ ပစ္စည်ကြီးကို ဆက်တိုက် ထိုးညှောင့်ပစ်လိုက်တာ ပြီး တဲ့အချိန် ပန်းထွက်လာတဲ့ သုတ်ရည်တွေကို မမရဲ့ တင်ပါး ဖွေးဖွေးကြီးတွေ အပေါ်ကို ထုတ်လွှတ် လိုက်မိတယ် ။ ကောင်းလွန်းတဲ့ ကာမ အရသာထူးကြောင့် နုတ်ကလည်း..“ အားအား…..အူး….အင်း….” လို့ ညည်းလိုက်မိတယ် ။

    ဒါက ပထမဆုံး အချီပါ ။ မမက အောင့်ကို ကြက်ဥနဲ့ နွားနို့ ဖျော်တိုက်သလို လိင်တန်ကို ချက်ချင်း ပြန်မတ်စေတဲ့ ဆေးပြားလေး တပြားကို တိုက်တယ် ။ မမပေးတဲ့ဆေး အစွမ်းနဲ့ မမကို နောက်ထပ် နှစ်ချီ ထပ်ဆွဲပေးနိုင်လိုက်တယ် ။ မောနွမ်းနေတဲ့ မမက “ အောင်..ဒီမှာ မမနဲ့ဘဲ အိပ်လိုက်ကွာ…မနက်ကျမှ မမ လိုက်ပို့ပေးမယ်….” လို့ ပြောတယ် ။ တကယ့်ကို အိပ်မက်တခုလိုပါဘဲ မမရယ်။ မမကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..ကျနော်ကလည်း ကိုယ်တုံးလုံး ..။ အင်မတန် သားနား သစ်လွင်တဲ့ အဖိုးတန် ကုတင်ကြီးပေါ်က မွေ့ယာထူထူကြီးပေါ် အတူတူ တညလုံး အိပ်ရတာ မဟုတ်လား ။

    တကယ်တမ်း ဖြောင့်ဖြောင့် မအိပ်ဖြစ်ကြပါဘူး ။ အိပ်ပျော်သွားလိုက်..ပြန်နိုးလာပြီး မမနဲ့ နမ်းလိုက်ကြ ကိုင်ပွတ်လိုက်ကြနဲ့ စိတ်တွေ ပြန်နိုးကြွလာကြပြန်တော့ ထပ်ဆွဲဖြစ်ကြပြန်ရော ။ မမနဲ့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အစားသွား စားဖြစ်ကြတယ် ။ ညသန်းကောင်ယံကြီး ။ မနက် အစောကြီး အောင် ရေချိုးနေတဲ့အချိန် မမ ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်လာတယ် ။မ အောင့်ကို လာဖက်တယ် ။ မမလည်း ကိုယ်တုံးလုံး..အောင်လည်း ကိုယ်တုံးလုံး…။ မမ က အောင့်ကို ဆပ်ပြာရည်တွေနဲ့ ပွတ်ပေးတယ် ။ ရေမြုပ်တုံးကြီးနဲ့ ကျောကုန်းကို တိုက်ပေးတယ် ။

    မမ ရင်စိုင်ကြီးတွေက အောင့်ကို ဟိုထိဒီထိနဲ့ ။ မမကလည်း အောင့်ပေါင်ကြားက အတန်ကို ကိုင် အောင်ကလည်း မမရဲ့ ပေါင်ကြားက အကွဲကြောင်းကို ကိုင်တယ် ။ ဆွတယ် ။ စိတ်တွေ ကြွထလာပြန်တယ် ။ တညလုံး မနက်လင်းအားကြီးရော မမနဲ့ အောင် အတောမသတ်နိုင်ကြဘူး ။ မနက်ကျတော့ မမ ပင်ပန်းနေပြီး အောင့်ကို လိုက်မပို့နိုင်တော့ဘူး ။ အောင့်ဖါသာ အူးဘား တက်ဆီ ခေါ်ပြီး ပြန်လိုက်တယ် ။ အောင်လည်း မမ နဲ့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့မိတာ မမရယ် ။ အောင် ထင်တာ မှားလို့လား ။ မမဘဲ အောင့်ကို ချစ်တယ် လို့ တညလုံး တဖွဖွ ပြောခဲ့တာလေ ။

    ဒါပေမယ့် နောက်နေ့တွေမှာ ဖုန်းလည်းမကိုင်တော့လို့ အောင်လည်း မမ အိမ်ကို ပြေးသွားလိုက်တော့ မမ မရှိဘူး ။ မယ်လိုဒီတို့ကို မေးကြည့်တော့ မမ မြန်မာပြည်ကို သွားတာ နေမယ် လို့ မယ်လိုဒီတို့က ပြောတယ် ။ မယ်လိုဒီက “ အောင်..နင် နဲ့ မမ ဘာတွေ ဖြစ်ကြလို့လဲ..” လို့ မေးတဲ့အခါ အောင်လည်း ရေရေရာရာ တိတိကျကျ မဖြေလိုက်ဘူး ။ မမနဲ့ အောင်တို့ ဇာတ်လမ်းကို မမ က ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ကွာ လို့ အောင့်ကို ပြောခဲ့တယ်လေ ။

    တနေ့ အောင် မမကို မော တခုထဲမှာ တွေ့လို့ မမ အနောက်ကို ပြေးလိုက်သွားမိပြီး..“ မမရယ် လွမ်းလိုက်တာဗျာ….မမ ရက်စက်တယ်ဗျာ..ဖုန်းလေးတောင် မဆက်ဘူး..အောင် သိပ် လွမ်းနေတယ် ” လို့ ပြောလိုက်မိတော့ မမရဲ့ တင်းမာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ တုံ့ပြန်တာက “ ဒါ အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်သွားတာဘဲ….အောင် ..မင်းနဲ့ငါ ထပ်တွေ့စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး….”တဲ့ ။ မမ ထွက်သွားတော့ အောင် ရင်ထဲမှာ တအား နာနေသလို ထိန်းလို့ မရတဲ့ အောင့် မျက်ရည်တွေက တပေါက်ပေါက်နဲ့ ကျလာတယ် ။ သိပ် ရက်စက်တာဘဲ ….မမ ရယ် ။…….ပြီး

     

    Zawgyi

     

    မမရိန္ရဲ႕ေအာင္

    ဒါ အက္ဆီးဒင့္ ျဖစ္သြားတာဘဲ….ေအာင္ ..မင္းနဲ႔ငါ ထပ္ေတြ႕စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ဘူး….”မမရိန္ရဲ႕စကားလုံးေတြက က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ နာက်င္သြားေစပါတယ္ ။ “ မမ…က်ေနာ့္ကို ဘြန္းဖစ္ရွ္ မွာ ဒင္နာစားဖို႔ ေခၚတာကေကာ အက္ဆီးဒင့္ဘဲလားဟင္……”“ အိုကြယ္…မင္း ထင္ခ်င္ရာထင္….မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာ..အက္ဆီးဒင့္.ျဖစ္သြားတာ…..လူဆိုတာ အမွားမကင္းဘူး… တသက္တခါ မွားသြားတာေလးေတြ ရွိၾကတာေပါ့…ကဲ…မင္း…မမ ကို ေမ့လိုက္ေတာ့….” မမရိန္ သည္ ေအာင့္ကို ေက်ာခိုင္းၿပီး အေျပးကေလး ထြက္သြားတယ္ ။ ေအာင္ တပ္မက္ခဲ့ရတဲ့ ထြာဆိုင္ခါးေလးဲ့ ေအာက္က လွလြန္းတဲ့ တင္ပါးႀကီးေတြက တုန္ခါသြားတာ ကို ေအာင္ ရင္နာနာနဲ႔ ေငးရင္း က်န္ခဲ့တယ္ ။ မမနဲ႔ ေအာင္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းတိုေလးမွာ မမဘဲ ဇာတ္ၫႊန္းေရး..မမဘဲ ဒါ႐ိုက္တာ..မမဘဲ သ႐ုပ္ေဆာင္ သြားတာပါ….ေအာင့္မွာေတာ့ အ႐ူးကို အမဲသား ေကြၽးမိလိုက္တာမ်ိဳး….မမ….မမ….နဲ႔ အ႐ူးအမူး ျဖစ္ၿပီးက်န္ခဲ့ရတယ္ ..။

    မမ နဲ႔ စေတြ႕တာက မယ္လိုဒီတို႔ အိမ္မွာ မယ္လိုဒီရဲ႕ ညီမေလး ခရစ္တီးနာရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲ လုပ္ေတာ့ မယ္လိုဒီက ဖိတ္တာနဲ႔ ေအာင္ ေရာက္သြားတယ္…လူရင္းေတြခ်ည္း ဖိတ္တာမို႔ ညေနပိုင္းမွာ ေရကူး ကန္ထဲ ေရကူးေရေဆာ့တဲ့လူ ရွိသလို ဘာဘီက်ဴး ကင္နဲ႔ ဘီယာနဲ႔ ထိုင္စားတဲ့လူက စား….လုပ္ေနၾက တဲ့အခ်ိန္ နတ္သမီးေလးတပါး နတ္သက္ေႂကြက်လာသလို မမသည္ တလွမ္းခ်င္း ႂကြႂကြ႐ြ႐ြေလး လွမ္း ရင္း ေအာင္တို႔ ရွိတဲ့ ေရကူးကန္ဆီကို ေရာက္လာပါတယ္ ။ မမကို ေအာင္ တခါမွ မေတြ႕ဖူး မဆုံဖူးေသးဘူး ။ မယ္လိုဒီ့ကို မမ ဘယ္သူလဲ ဆိုတာ ေမးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ျဖစ္ေနတယ္ ။

    လူလစ္ရင္ေတာ့ မမအေၾကာင္းကို ေမးမယ္လို႔ စိတ္ကူးေနတယ္ ။ လွလြန္း တဲ့ မမကို ေရကူးကန္ထဲကေန ခိုးၾကည့္ေနမိတာ တခ်ိန္လုံး ။ေရကို ကန္ထဲမွာ ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ ကူးေနမိရင္း မမလွလြန္းတာကို စိတ္ထဲမွာ မယုံႏိုင္သလို အံ့ၾသ ေနမိတယ္ ။ မမက မ်က္ႏွာေလးတင္ လွတာ မဟုတ္ဘူး ။ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ကလည္း တကယ့္ကို အျပစ္ေျပာစရာ မရွိေအာင္ အစစ လွေနတာ ။မမ အသားျဖဴ ပုံက ဝင္းဝါတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ျဖဴ ဆြတ္ေနတာမို႔ မမဟာ ဥေရာပေသြး ( အျဖဴ ) မ်ား ေႏွာေလသလား လို႔ ေအာင္ ေရကူးရင္း စဥ္းစားေနမိတယ္ ။ေရကူးကန္ထဲက တက္လာတဲ့အခါ မမက ေအာင့္ကို ၿပဳံးၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနလို႔ ေအာင္လည္း မလုံမလဲ ျဖစ္မိတယ္ ။ မယ္လိုဒီက မမကို ေအာင္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္ ။

    “ မမရိန္…ဒါ မယ္လိုဒီ့သူငယ္ခ်င္း…ေဂ်ာ့ခ်္ေမဆင္မွာတုံးက အတူတူ တက္ခဲ့ၾကတဲ့ အတန္းေဖၚေပါ့.. ေအာင္….နံမည္အျပည့္အစုံက …ေအာင္ျမတ္ေမာ္…တဲ့..ေအာင္ေရ..ဒါ …ငါတိုု႔မိသားစုနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးလို ခင္မင္ရင္းႏွီးၾကတဲ့ မမရိန္….မမရိန္မွာ အမတေယာက္ ရွိေသးတယ္….မမထိန္…တဲ့….မမထိန္က ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ…..” မမက ၿပဳံးျပရင္း..“ ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာတယ္…ေအာင္…” လို႔ ခပ္တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္တယ္ ။ မမ မ်က္လုံးေတြက ေအာင့္ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ၾကည့္လိုက္သလိုဘဲမို႔ ေအာင္လည္း အဝတ္လဲဖို႔ မယ္လိုဒီတို႔ အိမ္ထဲကို ခပ္သြက္သြက္ဘဲ ေျပးသြားလိုက္တယ္ ။

    မမကို မမျပန္သြားတဲ့အထိ ေအာင္ ခိုးခိုးၾကည့္မိေနတယ္ ။ မမရဲ႕ ခါးေသးေသးေလး ေအာက္ဖက္က တင္ပါးလွလွေတြက ေအာင္ တခါမွ ဒီေလာက္ အခ်ိဳးက်တာ မေတြ႕ဖူးေသးလို႔ ခိုးၾကည့္မိေနတာပါ ။ တခါမွာ မမက ေအာင့္ဖက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာင့္ရဲ႕ မ်က္လုံး႐ိုင္းေတြကို မမ ေတြ႕သြား တယ္ ။ ေအာင္လည္း မ်က္စိလႊဲလိုက္ရတယ္ ။ မမ ျပန္ေတာ့ ေငြမွင္ေရာင္ ေတာက္ေနတဲ့ လက္ဇက္စ္ကားႀကီးထဲကို လွမ္းဝင္ထိုင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္ ေပၚ သြားတဲ့ မမရဲ႕ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနတဲ့ ေျခသလုံးသားေလးေတြေၾကာင့္ ေအာင္တေယာက္ ရင္ေတြ တုန္ ၿပီး က်န္ခဲ့တယ္ ဆိုရင္ မမ ယုံပါ့မလား ။ မမအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ေမးမလို႔ ဥစၥာ..မယ္လိုဒီကလည္း ဧည့္သည္ မျပတ္လို႔ မေမးလိုက္ရဘူး ။ အခုေအာင္က ၿမိဳ႕ထဲက ႐ုံးႀကီးတ႐ုံးမွာ အလုပ္ဝင္လုပ္ေနတယ္ ။

    ေျမေအာက္ မက္ထ႐ိုရထားနဲ႔အလုပ္ကိုသြားတယ္..ျပန္တယ္ ။ ဒီေန႔ အလုပ္က အျပန္မွာ ေျမေအာက္ ရထားဘူတာကေန စက္ေလွခါး ( အက္စ္ကေလတာ ) နဲ႔ အေပၚကို တက္လာၿပီး လမ္းတဖက္ကို ျဖတ္ကူးဖို႔ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကားႀကီးတစီး ေအာင့္အေရွ႕ကို ထိုးဆိုက္လာတယ္ ။ ေငြမွင္ေရာင္ စီဒင္ကားႀကီးရဲ႕ မွန္ေလး နိမ့္ဆင္းလာၿပီး ေပၚလာတာက တအားလွတဲ့ မမရိန္ ရဲ႕ မ်က္ ႏွာ ၿပဳံးၿပဳံးေလး ။ “ ေအာင္…မဟုတ္လား….” “ ဟုတ္ပါတယ္…..မမ….” “ လာေလ ေအာင္…မမ နဲ႔ လိုက္ခဲ့..ေအာင္သြားခ်င္တဲ့ေနရာ ပို႔ေပးမယ္….” “ က်ေနာ္ အိမ္ျပန္မလို႔ပါ…..အိမ္က သိပ္ မေဝးပါဘူး….” “ ေဝးေဝးနီးနီးကြယ္…လာ…..မမ.လိုက္ပို႔မယ္….တက္….တက္….” မမက ေအာင့္ကို အိမ္လိုက္ပို႔ေပးတယ္..။

    အိမ္ကို အသြား လမ္းမွာ မမ က ေအာင့္အေၾကာင္းေတြ ေမးတယ္ ။ မမနဲ႔ ေအာင္ ဖုန္းနံပါတ္ခ်င္း ဖလွယ္ခဲ့ၾကတယ္ ။ အလုပ္မွာ နည္းနည္း အားတဲ့ အခ်ိန္ မမကို ေအာင္ ဖုန္းဆက္မယ္လို႔ ခ်ိန္ဆေနတဲ့အခ်ိန္ ေအာင္ အလုပ္မွာ ရွိေနတုံး မမ ဖုန္းဆက္တယ္ ။ ရင္ထဲမွာ အရမ္းေပ်ာ္မိရတယ္ ။ မမအသံေလးကလည္း မမလိုဘဲ လွေနတယ္ ။ ခ်ိဳေနတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္တာ ။ မမက “ ေအာင့္ကို မမ ညေနစာ ေကြၽးခ်င္တယ္ကြယ္…” လို႔ အသံတိုးေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးနဲ႔ ေျပာလာ တယ္ ။ ေအာင္ကလည္း မမနဲ႔ ထပ္ေတြ႕ခ်င္ေနတာ ဆိုေတာ့ မမ ေခၚတာကို လက္ခံလိုက္တယ္ ။

    မမ ေကြၽးမယ့္ေနရာက ဘုန္းဖစ္ရွ္ ဆိုတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလး ။ မမက ေအာင့္ကို အိမ္မွာ လာေခၚတယ္ ။ မမနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ဖေယာင္းတိုင္ေလး ထြန္းေပးထားတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ စားပြဲေလးမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အတူတူထိုင္စားေနရတာက အိပ္မက္တခုကို မက္ေန သလို ခံစားမိရတယ္ ။ ဝိုင္ တပုလင္း မွာၿပီး ေအာင္နဲ႔မမ ေသာက္ၾကတယ္ ။ ေအာင္စားဖို႔ မမမွာေပးတဲ့ အမဲသားကင္ကလည္းေမႊးပ်ံ႕ ႏူးညံ့ေနတယ္ ။ သူစားဖို႔ မွာတဲ့ ဆယ္မြန္ငါးကင္ေလး ကို မမက ေအာင့္ပုဂံျပားထဲကို ထည့္ေပးတယ္ ။ ဝိုင္ပုလင္းလည္း ဗလာျဖစ္ ဘိုက္လဲတင္း မူးရိပ္ရိပ္လည္း ျဖစ္..မမက ေအာင့္ကို သူ႔အိမ္လိုက္ျပမယ္ ဆိုၿပီး ေခၚသြားတယ္ ။

    မမရဲ႕ အိမ္က ဘုန္းဖစ္ရွ္ စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ သိပ္ မေဝးလွဘူး ။ မမရဲ႕ အိမ္က ေတာ္ေတာ္ သစ္တယ္ ။ လွတယ္ ။ ေျမလည္း အက်ယ္ႀကီးဘဲ ။ ကားဂိုေဒါင္ ႏွစ္လုံးနဲ႔ ။ ကားဂိုေဒါင္ထဲမွာ အမိုးဖြင့္ ၿပိဳင္ကားေလး တစီးကိုလည္း ေအာင္ေတြ႕တယ္ ။ မမက သူ႔အိမ္ကိုလည္း ေရာက္ေရာ ကားထဲကေန ခလုပ္ေလး ႏွိပ္ၿပီး ကားဂိုေဒါင္ တံခါးကို ဖြင့္လိုက္ တယ္ ။ ပြင့္သြားတဲ့ ကားဂိုေဒါင္ထဲကို ကားထိုးဝင္လိုက္တယ္ ။ ၿပိဳင္ကားေလးကို ေအာင္က ေငးၾကည့္ေနတာကို မမ ေတြ႕သြားတယ္ ။

    “ ေအာင္..သေဘာက်လားဟင္….ေမာင္းၾကည့္ခ်င္လား..မမ….ဝိအင္းေတြမွာ ၿမိဳ႕ျပင္ေတြကို ကားေလ်ာက္ေမာင္းတာ ႀကိဳက္တယ္….” “ ေကာင္းတယ္ ….မမ….” “ လာ..ေအာင္..အိမ္ထဲ ဝင္ၾကရေအာင္….” မမ က တန္းကေလးတခုေပၚ တင္ထားတဲ့ အိမ္ေသာ့ေလးကို လွမ္းယူလိုက္ၿပီး ဂိုေဒါင္ကေန အိမ္ထဲကို ဝင္တဲ့ တံခါးေလးကို ဖြင့္လိုက္တယ္ ။ အိမ္ထဲကို ေရာက္သြားတာနဲ႔ ဧည့္ခန္းက မီးေတြက အလိုလို ပြင့္လာတယ္ ။ နီညိဳေရာင္ အီတလီ ဆိုဖါႀကီးေတြနဲ႔ ဧည့္ခန္းက ပါးရွားေကာ္ေဇာ အနီေရာင္နဲ႔ လိုက္ ဖက္ေနတယ္။ တီဗီျပား ဧရာမႀကီးနဲ႔ စတီရီယိုစက္ေတြနဲ႔ မမရဲ႕ ဧည့္ခန္းက်ယ္ႀကီးဟာ အရက္မ်ိဳးစုံ စီတန္းျပ ထားတဲ့ အရက္ဘားနဲ႔လည္း ကပ္ရက္ ။

    “ လာထိုင္…ေအာင္…ေအးေဆးေပါ့.. ဘာေသာက္အုံးမလဲ…အစုံရွိတယ္ . . ” “ မေသာက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး….မမ….” ေအာင္လည္း ဝိုင္မူးသလား..အခ်စ္မူးသလားေတာ့မသိဘူး ။ ကတုန္ကရင္ ျဖစ္ေနတယ္ ။ အိမ္ထဲမွာ မမနဲ႔ ေအာင္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ဆိုတဲ့အသိေၾကာင့္လား…။ စိတ္ေတြ လႈပ္ရွား ရင္ေတြ ခုံ ေနတယ္ ။ မမက ေအာင့္ေဘးမွာ လာထိုင္တယ္ ။ “ ေအာင္..မမနဲ႔ ညစာစားရတာ ေပ်ာ္လားဟင္…” “ ေပ်ာ္တယ္….မမ……က်ေနာ္..က်ေနာ္ အိပ္မက္…မက္ေနသလိုပါဘဲ…..” မမ ရယ္လိုက္တာ အရမ္းဘဲ ။ “ ဒီေလာက္ေတာင္ ဘဲလားကြယ္…..” အိမ္ထဲမွာ ေအာင္နဲ႔မမ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ။ “ မမ က တေယာက္ထဲ ေနတာလားဟင္…..” “ အင္း….” အိမ္က အႀကီးစားႀကီး ။ အနည္းဆုံး အိပ္ခန္းေလးခန္းေလာက္ ပါမယ့္ အိမ္ႀကီး ။ မမ တေယာက္ထဲ ေနေနတာတဲ့…။

    “ မင္းကိုေလ..မမက..ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း တအား ခင္မိသြားတယ္…..ေအာင္က မမရဲ႕ အကိုတေယာက္နဲ႔ ခြၽတ္ စြပ္ဘဲ..သိလား….ေနာက္ ႀကဳံရင္ ..သူ႔ဓါတ္ပုံကို ေအာင့္ကို မမ ျပမယ္….” “ ေအာင္ကလည္း…မမကို ျမင္ျမင္ခ်င္းထဲက……” မမ က ေအာင့္စကား ဆုံးေအာင္ ဆက္ေျပာတာကို ေစာင့္ေနတယ္ ။ ေအာင္က မေျပာဘဲ ရပ္လိုက္ ေတာ့ “ ဘာျဖစ္လဲ…ေျပာေလ…..ေအာင္….” လို႔ ေမးလိုက္တယ္ ။ “ အရမ္း ခင္မင္သြားမိတယ္ ..မမရယ္…..” လို႔ ေအာင္ ေျပာလိုက္တယ္ ။

    တကယ္ ေျပာခ်င္တာကမမကို ေအာင္ စြဲလန္းသြားမိတယ္လို႔ ။ မမကို မယ္လိုဒီတို႔ ညီအမေတြရဲ႕ အိမ္မွာ စေတြ႕တဲ့ေန႔က အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ေရခ်ိဳးလည္း သတိရ အိပ္ရင္ထဲလည္း သတိရ ..မမရဲ႕ အလွအပေတြကို ျမင္ေယာင္မိေတာ့လည္း ေအာင့္ ေပါင္ၾကားက ညီေလးက မတ္တင္းေနတာ ေအာင္လည္း လက္နဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေလ်ာ့ပစ္ခဲ့ရတယ္ေလ ။ ဒါေတြကို မမက သိမွာ မဟုတ္ဘူး ။ “ ေအာင္..မင္း..မမကို သေဘာက်လားဟင္….” မမက ေအာင့္ေဘးနား ကို ကပ္ရက္ေလး လာထိုင္လိုက္ရင္း ေမးတယ္ ။

    “ က်…က်တယ္….မ….မမ…..” မမ နဲ႔ လူခ်င္း ထိမိသလို မမရဲ႕ သင္းပ်ံ႕တဲ့ အနံ႔ကို ရႉရႈိက္မိလိုက္လို႔ ေအာင့္စိတ္ေတြ ေျခာက္ျခား သြားရတယ္ ။ စကားေတြ ထစ္ကုန္တယ္ ။ “ ခ်စ္မိလား….” “ အင္း…..ခ်စ္မိတယ္….မမရယ္…အရမ္းကို ခ်စ္မိတာ…..” “ ခ်စ္ရင္ နမ္းကြယ္…..မမကို နမ္း…” မမေျပာလိုက္တဲ့ ဒီ စကားစုေလးက အရမ္းတိုးတယ္ ။ ေအာင္ ၾကားလိုက္မိတယ္ ထင္တာဘဲ ။ ေအာင့္ႏႈတ္ခမ္းေတြက မမႏႈတ္ခမ္းအိအိေတြကို စထိကပ္လိုက္သလား..မမ ႏႈတ္ခမ္းအိအိေတြက စၿပီး လာထိလိုက္ေလသလား မသဲကြဲဘူး ။ ေအာင္နဲ႔မမတို႔ ႏႈတ္ခမ္းစုတ္မိၾကတယ္ ။ ျငင္ျငင္သာသာ ဖြဖြ ေလး စုတ္လိုက္ၾကတယ္ ။

    မမက ေအာင့္ကို သိုင္းဖက္တယ္ ။ ေအာင္ကလည္း မမကို တအားဖက္ လိုက္တယ္ ။ မမႏႈတ္ခမ္းေတြက ေဖါင္းေဖါင္းေလးေတြ ။ စုတ္ရင္း အငမ္းမရ ျဖစ္လာတယ္ ။ ျဖစ္လာၾက တယ္ ။ မမေရာဘဲ ။ ၾကမ္းတမ္းလာတဲ့ အနမ္းေတြနဲ႔အတူ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ပြတ္သပ္မိလာ ၾကတယ္ ။ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ေပါ့ ။ ပြတ္သပ္ ဆုပ္နယ္မိလာၾကရာကေန ကိုယ္ေပၚက အဝတ္ေတြ အေပၚကေန ပြတ္သပ္တာထက္ အသားခ်င္းထိခ်င္စိတ္ေတြက ေပါက္လာေတာ့ အဝတ္ေတြကို ခြၽတ္ပစ္ ဖို႔ ႀကိဳးစားလာၾကတယ္ ။ မမ က “ အိပ္ခန္းထဲကို သြားၾကရေအာင္ကြယ္….” လို႔ ေျပာၿပီး ေအာင့္ကို ဖက္ထားတာကို လႊတ္လိုက္ ၿပီး ေအာင့္ကို အေရွ႕ကေန ဦးေဆာင္ ေခၚသြားတယ္..

    မမရဲ႕ အိပ္ခန္းထဲကို ။ ခန္းနားသန႔္ျပန႔္တဲ့ မမရဲ႕ ကုတင္ႀကီးေပၚမွာ ေစာေစာက ရပ္သြားခဲ့တဲ့ အနမ္းေတြကို မမကဘဲ ျပန္စလိုက္လို႔ ေအာင္တို႔ အနမ္းေတြ သဲသဲမဲမဲ နမ္းေနၾကတဲ့အခ်ိန္ လ်ာခ်င္းပါ လုံးေထြးစုတ္ယူလာမိၾကတယ္ ။ ကိုယ္ေပၚက အဝတ္ေတြကိုလည္း စခြၽတ္ၾကၿပီ ။ မမ က “ ေအာင့္ကိုယ္လုံးက တကယ္ ေယာက်္ားပီသတယ္ကြာ…ဆက္ဆီ ျဖစ္တယ္…” လို႔ အသံတုန္တုန္ေလးနဲ႔ ေျပာလိုက္ရင္း အဝတ္မဲ့ ေအာင့္ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ငုံ႔ၾကည့္ရင္း…“ အိုကြယ္….မမ ထင္တဲ့အတိုင္းဘဲ…” လို႔ တီးတိုးေလး ေရ ႐ြတ္လိုက္လို႔ ေအာင္လည္း “ ဘာထင္တာလဲဟင္….မမ…” လို႔ ေမးလိုက္မိတယ္ ။

    မမ က “ ေအာင္ ေရကူးကန္ထဲက တက္လာတဲ့အခ်ိန္ေလ…မမ…ေအာင့္ေပါင္ၾကားကို မရည္႐ြယ္ဘဲ ၾကည့္မိခဲ့တာ ေအာင့္ပစၥည္းႀကီးက ေရစိုၿပီး အေျမာင္းလိုက္ႀကီး ေပၚေနခဲ့တယ္ေလ….အဲ့ထဲက မမက ေအာင္ကအႀကီးစားဆိုက္နဲ႔ ဆိုတာ သိလိုက္တာ….” လို႔ေျပာလိုက္ၿပီး ေအာင့္ ပစၥည္းကို လက္ကေလးနဲ႔ အသာကိုင္လိုက္တယ္ ။ အိပ္မက္ မက္ေနသလိုပါဘဲလား…မမရယ္ …။ မမရဲ႕ လက္ဖဝါးေလးနဲ႔ ထိေတြ႕လိုက္တာေၾကာင့္ ေအာင့္ရဲ႕ ပစၥည္းက ပိုထြားလာသလို ပိုမာေတာင့္မတ္ေထာင္လာသည္လို႔ ထင္မိသည္ ။ မမရဲ႕ အဝတ္ေတြကို တုန္ရီတဲ့ လက္ေတြနဲ႔ ခြၽတ္ေနမိသည္ ။

    တခုၿပီးတခု ကြာက်ကုန္သည္ ။ ဘယ္ လိုမွမထင္ထားမိတဲ့ အေတြ႕အႀကဳံ အျဖစ္ပါ မမရယ္…။ မမနဲ႔ က်ေနာ္ အဝတ္မပါ ဗလာကိုယ္ေတြနဲ႔ တ ေယာက္နဲ႔တေယာက္ ဖက္ေပြ႕နမ္းစုတ္ ကိုင္တြယ္ေနမိၾကတယ္ ။ မမရဲ႕ ေပါင္ၾကားက မို႔ေဖါင္းတဲ့ အ ကြဲေၾကာင္းကို လ်ာနဲ႔ ေအာင္ ယက္ေနတဲ့အခ်ိန္ မမကလည္း ေအာင့္ပစၥည္းကို စုတ္ေပးေနတယ္ ။ မမ စုတ္တာ သိပ္ေကာင္းတယ္ . ..။ မမ ေအာင့္ထိပ္ဖူး ဒစ္လုံး အထစ္ကို လ်ာေလးနဲ႔ လွည့္ပတ္ ထိုး ကလိတာေတြက ပညာပါလြန္းတယ္ ။ ေအာင့္ရဲ႕ သုတ္ေတြ လႊတ္ထုတ္မိေတာ့မလို ျဖစ္သြားတယ္ ။ စစ္စတီႏိုင္း ဆြဲတယ္ ဆိုတာ အျပာဇာတ္ထုပ္ေတြမွာဘဲ ၾကည့္ခဲ့ဘူးတယ္ ။

    အခု မမနဲ႔ လုပ္တာ ေအာင့္အတြက္ ပထမဆုံးပါဘဲ ။ ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးတာေတြနဲ႔ မမ ေကာင္းေအာင္ တတ္သမွ် မွတ္သမွ် လုပ္ေပးမိတယ္ ။ မမရဲ႕ ညည္းသံေတြက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၾကားေနရတယ္ ။ ေအာင့္လ်ာကို မမအထဲကိုု ထိုးသြင္းၿပီး ပတ္ျခာလွည့္ ေမႊေႏွာက္မိတယ္ ။ မမရဲ႕ ေပါင္ၿခံေတြက ေမႊးေနတယ္ ။ မမ သူ႔ပစၥည္းနားကို ေရေမႊးေတြ ဆြတ္ထားတယ္ ဆိုတာ ေအာင္ သိလိုက္တယ္ ။

    အို…အို….အိုး…..အား……အား…အား…. မမ အေနာက္ကို ဆုတ္ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္ ။ ေအာင္က တင္ပါးႀကီးေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဖမ္းဆုပ္ ထားၿပီး အစိေလးကိုပါ စုတ္ပစ္လိုက္တယ္ ။ “ အိုး…ေအာင္ရယ္…ေအာင္ရယ္….အား…..အား…..မမ….မမ……မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး…..မမ တအား လိုခ်င္ေန ၿပီ…မမ…..လိုခ်င္ေနၿပီကြယ္……မမ..ကို……မမ..ကို…..ခ်စ္ေပးေတာ့ ေအာင္….” မမရဲ႕ ေသြး႐ူးေသြးတန္း တတြတ္တြတ္ ေျပာေနတဲ့ စကားသံေလးေတြက တုန္ေနတယ္ ။ မမက ေအာင့္နဖူးကို အတင္း တြန္းလႊတ္တာမို႔ ေအာင္လည္း ေပါင္ၾကားက ေခါင္း ခြာလိုက္ၿပီး မမရဲ႕ အေပၚကို တက္လိုက္ၿပီး ေပါင္တန္လွလွေတြကို ၿဖဲကားရင္း ေအာင့္ပစၥည္းကို မမရဲ႕ ပစၥည္း အဝမွာ ေတ့လိုက္ရတယ္ ။ မမရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္က စိုေနတယ္ ။

    အရည္ေတြ တအား ႐ႊဲေနတယ္ ။ မမ စိတ္ေတြ တအား လာေနပုံရတယ္ ။ မမရဲ႕ ရင္စိုင္ႀကီးေတြက တင္းမာဖီထေနၾကတယ္ ။ ရင္သီးလုံး ( ႏို႔သီး ) အဖုေလးေတြကို စို႔လိုက္ရင္း ေအာင့္ ပစၥည္းကို မမအထဲကို ဖိသြင္းထည့္လိုက္တယ္ ။ “ အိုးရွီး……ဟင္း……..အားအား……” စိုအိ တင္းၾကပ္တဲ့ မမပစၥည္းထဲကို ေအာင့္ ပစၥည္း ေအာင္းလိုက္လို႔ မမ တအားသေဘာက် ႀကိဳက္ တဲ့ ေလသံ ရွိတယ္ ။ အစမို႔ ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မွန္မွန္ လုပ္တာကို မမက အားမရဘူး ။ ေအာင္…လုပ္..လုပ္ ေလ…မမကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး လုပ္ေပးကြာ…..လို႔ မမက ေအာင့္ကို တြန္းအားေပးတယ္ ။ ေတာင္းဆိုတယ္ ။ ေအာင္လည္း မမရဲ႕ ရင္စိုင္ႀကီးေတြကို ဆုပ္ညႇစ္ၿပီး ခပ္ျပင္းျပင္း ေဆာင့္ခ်က္ေတြ ေပးလိုက္တယ္ ။ မမက သူ႔ရင္သားေတြကို ညႇစ္တာ ဆုပ္နယ္တာေတြကို ႀကိဳက္ပုံေပၚတယ္ ။

    “ တအား..တအား….ေအာင္…ေဆာင့္…ေဆာင့္….တအားေဆာင့္…” မမရိန္သည္ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အခါထဲက ဆႏၵေတြ ျပင္းျပေနသလဲ မသိဘူး ။ ေအာင္ေဆာင့္တာေတြကို အားမရဘဲ တင္ပါးႀကီးေတြကို ေကာ့ပင့္ၿပီး တအားေဆာင့္ေပးဖို႔ ေတာင္းခံေနတယ္ ။ ေအာင္လည္း မမ ေက်နပ္ေစဖို႔ အားျပင္းျပင္း ေဆာင့္ခ်က္ေတြကို ဆက္တိုက္ မရပ္မနား ေပးလိုက္တယ္ ။ တကိုယ္ လုံး ေခြၽးေတြ သီးစီးေနတဲ့အထိ တအား လုပ္ေပးလိုက္တယ္ ။ မမ ၿပီးသြားတာက သိသာတယ္။ အို အာဟာ….ဆိုတဲ့ မပီမသ ညည္းေအာ္သံေတြနဲ႔ ေအာင့္ပုခုံး လက္ေမာင္းေတြကို အတင္းႀကီး ဆြဲကုတ္ ၿပီး ေကာ့လန္သြားတယ္. . ။

    “ အရမ္းေကာင္းသြားတယ္….ေအာင္ရယ္….” လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္ မၿပီးေသးတဲ့ ေအာင္က ဆက္ေဆာင့္ထည့္ေနတယ္ ။ “ ပုံစံေျပာင္းခ်င္လားေအာင္..မမ ဘယ္လိုေနေပးရမလဲဟင္…..ကုန္းေပးရမလား…..” လို႔ ေမာဟိုက္ေနတဲ့ အသံေလးနဲ႔ ေမးတယ္ ။ ေအာင္လည္း မမကို ဖင္ပူေတာင္းေထာင္ ကုန္းခိုင္းလိုက္တယ္ ။ မမရဲ႕ ဝိုင္းစက္ အခ်ိဳးက်တဲ့ တင္ပါး ႀကီးေတြက ဖင္ပေတာင္း ေထာင္လိုက္တဲ့အခါ ပိုလွၿပီး တပ္မက္စရာ ေကာင္းလြန္းေနတယ္ ။ တင္ပါးႀကီးေတြ ၾကားက ျပဴးထြက္ေနတဲ့ မမရဲ႕ ပစၥည္ႀကီးကို ဆက္တိုက္ ထိုးေညႇာင့္ပစ္လိုက္တာ ၿပီး တဲ့အခ်ိန္ ပန္းထြက္လာတဲ့ သုတ္ရည္ေတြကို မမရဲ႕ တင္ပါး ေဖြးေဖြးႀကီးေတြ အေပၚကို ထုတ္လႊတ္ လိုက္မိတယ္ ။ ေကာင္းလြန္းတဲ့ ကာမ အရသာထူးေၾကာင့္ ႏုတ္ကလည္း..“ အားအား…..အူး….အင္း….” လို႔ ညည္းလိုက္မိတယ္ ။

    ဒါက ပထမဆုံး အခ်ီပါ ။ မမက ေအာင့္ကို ၾကက္ဥနဲ႔ ႏြားႏို႔ ေဖ်ာ္တိုက္သလို လိင္တန္ကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္မတ္ေစတဲ့ ေဆးျပားေလး တျပားကို တိုက္တယ္ ။ မမေပးတဲ့ေဆး အစြမ္းနဲ႔ မမကို ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခ်ီ ထပ္ဆြဲေပးႏိုင္လိုက္တယ္ ။ ေမာႏြမ္းေနတဲ့ မမက “ ေအာင္..ဒီမွာ မမနဲ႔ဘဲ အိပ္လိုက္ကြာ…မနက္က်မွ မမ လိုက္ပို႔ေပးမယ္….” လို႔ ေျပာတယ္ ။ တကယ့္ကို အိပ္မက္တခုလိုပါဘဲ မမရယ္။ မမကလည္း ကိုယ္တုံးလုံး..က်ေနာ္ကလည္း ကိုယ္တုံးလုံး ..။ အင္မတန္ သားနား သစ္လြင္တဲ့ အဖိုးတန္ ကုတင္ႀကီးေပၚက ေမြ႕ယာထူထူႀကီးေပၚ အတူတူ တညလုံး အိပ္ရတာ မဟုတ္လား ။

    တကယ္တမ္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မအိပ္ျဖစ္ၾကပါဘူး ။ အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္..ျပန္ႏိုးလာၿပီး မမနဲ႔ နမ္းလိုက္ၾက ကိုင္ပြတ္လိုက္ၾကနဲ႔ စိတ္ေတြ ျပန္ႏိုးႂကြလာၾကျပန္ေတာ့ ထပ္ဆြဲျဖစ္ၾကျပန္ေရာ ။ မမနဲ႔ မီးဖိုခန္းထဲမွာ အစားသြား စားျဖစ္ၾကတယ္ ။ ညသန္းေကာင္ယံႀကီး ။ မနက္ အေစာႀကီး ေအာင္ ေရခ်ိဳးေနတဲ့အခ်ိန္ မမ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကို ဝင္လာတယ္ ။မ ေအာင့္ကို လာဖက္တယ္ ။ မမလည္း ကိုယ္တုံးလုံး..ေအာင္လည္း ကိုယ္တုံးလုံး…။ မမ က ေအာင့္ကို ဆပ္ျပာရည္ေတြနဲ႔ ပြတ္ေပးတယ္ ။ ေရျမဳပ္တုံးႀကီးနဲ႔ ေက်ာကုန္းကို တိုက္ေပးတယ္ ။

    မမ ရင္စိုင္ႀကီးေတြက ေအာင့္ကို ဟိုထိဒီထိနဲ႔ ။ မမကလည္း ေအာင့္ေပါင္ၾကားက အတန္ကို ကိုင္ ေအာင္ကလည္း မမရဲ႕ ေပါင္ၾကားက အကြဲေၾကာင္းကို ကိုင္တယ္ ။ ဆြတယ္ ။ စိတ္ေတြ ႂကြထလာျပန္တယ္ ။ တညလုံး မနက္လင္းအားႀကီးေရာ မမနဲ႔ ေအာင္ အေတာမသတ္ႏိုင္ၾကဘူး ။ မနက္က်ေတာ့ မမ ပင္ပန္းေနၿပီး ေအာင့္ကို လိုက္မပို႔ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ ေအာင့္ဖါသာ အူးဘား တက္ဆီ ေခၚၿပီး ျပန္လိုက္တယ္ ။ ေအာင္လည္း မမ နဲ႔ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ထင္ခဲ့မိတာ မမရယ္ ။ ေအာင္ ထင္တာ မွားလို႔လား ။ မမဘဲ ေအာင့္ကို ခ်စ္တယ္ လို႔ တညလုံး တဖြဖြ ေျပာခဲ့တာေလ ။

    ဒါေပမယ့္ ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ဖုန္းလည္းမကိုင္ေတာ့လို႔ ေအာင္လည္း မမ အိမ္ကို ေျပးသြားလိုက္ေတာ့ မမ မရွိဘူး ။ မယ္လိုဒီတို႔ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ မမ ျမန္မာျပည္ကို သြားတာ ေနမယ္ လို႔ မယ္လိုဒီတို႔က ေျပာတယ္ ။ မယ္လိုဒီက “ ေအာင္..နင္ နဲ႔ မမ ဘာေတြ ျဖစ္ၾကလို႔လဲ..” လို႔ ေမးတဲ့အခါ ေအာင္လည္း ေရေရရာရာ တိတိက်က် မေျဖလိုက္ဘူး ။ မမနဲ႔ ေအာင္တို႔ ဇာတ္လမ္းကို မမ က ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာနဲ႔ကြာ လို႔ ေအာင့္ကို ေျပာခဲ့တယ္ေလ ။

    တေန႔ ေအာင္ မမကို ေမာ တခုထဲမွာ ေတြ႕လို႔ မမ အေနာက္ကို ေျပးလိုက္သြားမိၿပီး..“ မမရယ္ လြမ္းလိုက္တာဗ်ာ….မမ ရက္စက္တယ္ဗ်ာ..ဖုန္းေလးေတာင္ မဆက္ဘူး..ေအာင္ သိပ္ လြမ္းေနတယ္ ” လို႔ ေျပာလိုက္မိေတာ့ မမရဲ႕ တင္းမာတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ တုံ႔ျပန္တာက “ ဒါ အက္ဆီးဒင့္ ျဖစ္သြားတာဘဲ….ေအာင္ ..မင္းနဲ႔ငါ ထပ္ေတြ႕စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ဘူး….”တဲ့ ။ မမ ထြက္သြားေတာ့ ေအာင္ ရင္ထဲမွာ တအား နာေနသလို ထိန္းလို႔ မရတဲ့ ေအာင့္ မ်က္ရည္ေတြက တေပါက္ေပါက္နဲ႔ က်လာတယ္ ။ သိပ္ ရက္စက္တာဘဲ ….မမ ရယ္ ။…….ၿပီး

  • ဒေါ်ထားထားရဲ့ရမက်ပြင်း

    ဒေါ်ထားထားရဲ့ရမက်ပြင်း

    ဖွာလက်စ ဆေးလိပ်ကို ပြာခွက်ထဲခဏချထားပြီး အောင်အောင် ဆိုင်ပြင်ဘက်သို့လှမ်းရှိုးလိုက်သည်။ အားပါးပါး တော်တော်ကိတ်တာဘဲလို့သူ့စိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။ ဆိုင်ရှေ့ကဖြတ်သွားသူမှာ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို့သားအမိ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်နှင့်သူ့သမီးမေသက် သားအမိလိုထက်ညီအမလိုဖြစ်နေသည်။ ဆရာလေး တစ်ယောက်ထဲလား လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင် ကိုမြကြီးက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လာချရင်းပြောလိုက်သည်။ ဒီည ဘောလုံးပွဲကောင်းတယ်နော် ဆရာလေး လာကြည့်မှာလား။ ဘာပွဲမို့လို့လဲ ကိုမြကြီးရဲ့။ မန်ယူနဲ့အာဆင်နယ်လေဗျာ။ ဟာဒါဆိုပွဲကောင်းဘဲ လာကြည့်ရမှာပေါ့။

    အောင်အောင်က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်းပြောလိုက်သည်။ဒီရွာမှာတစ်ခုတည်းတော ဘောလုံးပွဲပြရာရုံက ကိုမြကြီးလက်ဖက်ရည်ဆိုင်နဲ့ရွာထိပ်က ကိုသောင်းအေး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘဲရှိတာလေ။ အောင်အောင် ကားဒီ တောင်သာရွာနှင့် မိုင် ၃၀၀ လောက်ဝေးသည့်မြို့က။ ဒီရွာမှာ ကျောင်းဆရာလာလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီနှစ်ကျောင်းပိတ်ရက်မြို့ပြန်ဦးမလားဆရာလေး။ အင်း ပြန်ဖြစ်မယ်မထင်သေးပါဘူး။ အဟဖဲ တို့ဆရာလေး ဒီရွာမှာ အချောအလှလေးတွေတွေ့နေပြီထင်တယ်။

    ဒါကြောင့်ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်းမပြန်နိုင်တာ။ အဟား ကိုမြကြီးကတော့ပြောတော့မယ်။ စတာပါဆရာလေးရယ်။ ဆိုင်ထဲသို့ လက်ဖက်ရည်သောက်မည့် ကာလသားအချို့ဝင်လာသဖြင့် ကိုမြကြီး လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန်ထသွားသည်။ အောင်အောင်ရဲ့စိတ်တွေက အတိတ်ဆီကိုလွင့်မျှောသွားတယ်။ တကယ်တော့ သူမြို့ကိုမပြန်ဖြစ်သည်က ဒီလို့။ သား လာဦး။ အပြင်မှပြန်လာသောအောင်အောင် ဧည့်ခန်းမှဖခင်ဖြစ်သူဦးအောင်စိုးခေါ် သဖြင့် ပြောစရာရှိလို့ထင်ကာဧည့်ခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်တော့ ဖခင်ဘေးနားမှာသူ့ထက် ၄ ၅နှစ်လောက်ဘဲကြီး မည့်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုတွေ့လိုက်သဖြင့် သူ့ခြေလှမ်းများအနည်းငယ်တွန့်သွားရသေးသည်။ သားကိုမိတ်ဆက်ပေးမလို့။ ဒါ ဖေဖေနဲ့မကြာခင်လက်ထပ်တော့မဲ့သူ။

    အောင်အောင်မျက်နှာတစ်ချက်တော့ပျက်သွားသည်။ သူလည်းဘွဲ့ရလူငယ်ပညာတတ်ဘဲလေ။ နားလည်ပါတယ် သူ့အပေါ် မိခင်မရှိကတည်းက ဖခင်လိုတစ်မျိုး မိခင်လိုတစ်မျိုးဂရုစိုက်ခဲ့သောဖေဖေကို။ သတင်းတွေတော့သူကြားနေတာကြာပြီ။ ဒီလောက်မြန်ဆန်လိမ့်မယ်လို့သူမထင်ခဲ့။ ဆော်ကြီးကအလန်းကြီးတော့အလန်းကြီးပင်။ နာမည်က ထားထားလို့သိရသည်။ သူခန့်မှန်းထားသလို သူ့ထက် ၅ နှစ်သာကြီးသည်။ သူလည်းသဘောတူလိုက်ပါတယ်။၂၈နှစ်တဲ့။ သူသဘောမတူလည်း ဖေဖေကယူမှာဘဲကို။ သားအဖနှစ်ယောက်ရှိသောအိမ်မှာ သူစိမ်းမိန်းမတစ်ယောက်ဝင်လာသဖြင့် အောင်အောင်အတွက် အနေကျုံ့သွားတာပေါ့လေ။ တစ်ခါတစ်ရံသူငယ်ချင်းများနဲ့ ညနက်အောင်လည်တာကအစဆင်ခြင်နေရသည်။

    စောစောပြန်အိပ်ပေါ့။ ဒေါ်ထားထားကလည်းသူ့အပေါ် ကောင်းပါတယ်။ သူကြိုက်တတ်တဲ့ ထမင်း ဟင်းတွေ ချက်ကျွေးရတာနဲ့။ အမေလိုတစ်မျိုး အမလိုတစ်မျိုးသူ့အပေါ် သဘောထားပါတယ်။ သူလည်း ဒါကြောင့်ဒေါ်ထားထားပေါ် လေးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အောင်အောင်တစ်ယောက် သူ့အယူအဆတွေမှားယွင်းခဲ့ ကြောင်းကိုဘယ်အချိန်ကျမှသိလိုက်ရသလဲဆိုတာကတော့။ နောက်နှစ်နှစ်လောက်အကြာမှာပါ။ ဒါကလည်း မမြင်နိုင်တဲ့ကံကြမ္မာကြောင့်ဘဲလား တိုက်ဆိုင်မှုဘဲလားဆိုတာတော့ အောင်အောင်လည်း မပြောပြတတ်တော့ပါဘူး။

    အောင်အောင်က ခွက်ထဲမှာထည့်ထားသောလက်ကျန်ဝီစကီကို မော့လိုက်ရင်း။ တော်ပြီကွာ သက်နောင် ဒီတစ်ခွက်ပြီးရင်။ ဟာ ဒီလိုတော့မလုပ်နဲ့ကွာ။ သောက်ဦး။ သက်နောင်က ဝိစကီထပ်ထည့်ပေးသည်။ မနက်ဖြန်သက်နောင်သင်္ဘောလိုက်မည်။ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေဖြစ်ကြသဖြင့် သက်နောင်က ဧည့်ခံနေခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ တော်ပြီနော်သူငယ်ချင်း ဒီတစ်ခွက်ပြီးရင်။ အေးပါ ကုန်လည်းကုနါပါပြီ။ သက်နောင်က ဝီစကီပုလင်း လက်ကျန်ကိုသူ့ခွက်အကုန်ထည့်လိုက်ပြီး ဒါနဲ့မင်းဖားသားကြီးမတွေ့ပါဘူး အခုတလော သြော် သူ့အလုပ်ကိစ္စနဲ့ရန်ကုန်သွားတယ်။

    ဒါဆို မင်းမိထွေးကြီးဒေါ်ထားထားဘဲကျန်မှာပေါ့။ အင်း သူ့အမျိုးဆိုလားကောင်မလေး တစ်ယောကိခေါ်အိပ်တယ်။ ဒီအတိုင်းကသိတယ်မဟုတ်လား။ပတ်ဝန်းကျင်က။ အေးပေါ့ သူနဲ့မင်းနဲ့ကအသက်ခြင်းသိပ်ကွာတာမှမဟုတ်တာ။ သက်နောင်ကပြောရင်း လက်ကျန်ဝီစကီကိုမော့သောက်လိုက်သည်။ ဒါဆိုလည်းပြန်ရအောင်လေ။ ဟိုရောက်ရင်လည်း ဖုန်းဆက်နော်။ အေးပါဟ သက်နောင်ကပြောရင်း တစ်ဦးနှင်းတစ်ဦးနှုတ်ဆက်ကာလမ်းခွဲခဲ့ကြလေသည်။

    အောင်အောင်လည်းသူ့အိမ်ဆီသို့ဆိုင်ကယ်မောင်းလာရင်း ခေါင်းများမူးလာသည်။ ဒီနေ့သောက်တာတော်တော်များသွားတာကိုး။ အိမ်ပြန်ရောက်အောင်မနည်းမောင်းခဲ့ရသည်။ ခြံရှေ့ရောက်တော့ ခေါင်းလောင်းကိုဆွဲပြီးအော်ခေါ်လိုက်သည်။အမထား အမထားတံခါးဖွင့်ပါဦး။ မူးယစ်ရီဝေလာသဖြင့်ခြံထောင့်မှာငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး တဝေါ့ဝေါ့အန်နေရသေးသည်။ အိမ်ထဲမှမီးများဖွင့်တာမြင်လိုက်ရပြီး မထားထားအပြင်သို့ တံခါးဖွင့်ပေးရန်ဆင်းလာတာကိုတွေ့ရသည်။ ဟွန်း ဒီကောင်လေးမူးလာပြီ မထားထားက စိတ်ထဲမှာတွေးရင်း ခြံဝင်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။

    အမ..ကျွန်တော်နည်းနည်းများသွားတယ်ဗျာ.။ ဟင်း..လူငယ်ဆိုတာဒီလိုဘဲကွ.. ဒီလိုပျော်ပျော်နေတတ်တာကိုမထားကကြိုက်တယ်။ ဟုတ်ပါပြီ…မမထား..ဒါနဲ့ဟိုကောင်မလေးရောအိပ်ပြီလား။ ညနေကဘဲကွယ်…သူ့အမေနေမကောင်းလို့ဆိုလားပြန်သွားလေရဲ့.။ အောင်အောင်ကားတော်တော် မူးနေဟန်တူသည်။ ခြံအတွင်းသို့ ဝင်လာပြီးခြံထောင့်ကပန်းရုံနားမှာ တဝေါ့ဝေါ့အန်နေသေးသည်။ ဟား…ငါ့မောင်ကတော့ဖြစ်ရမယ်။ တော်တော်နဲ့မထနိုင်အောင်ဖြစ်နေသော အောင်အောင်ကိုကြည့်ပြီး မထားထားတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးက အထာသိသောယောကျၤားများအတွက် ဘာအပြုံးလဲဆိုတာသိကြမည်။ ကဲ..သား လာလာ… မင်းမလဲမသောက်နိုင်ဘဲအများကြီးသောက်လာတာကိုး။ မထားထားက အောင်အောင်ဂျိုင်းအောက်မှ ဝင်ကာထမ်းလိုက်သည်။

    အောင်အောင်ကိုယ်က ယိုင်နဲ့ကာ သူမကိုယ်ပေါ်မီကျလာသည်။ လာလာ..ငါ့မောင်အရမ်းမူးနေပြီ။ အားနာစရာကြီး မမထားရာ။ မထားထားက အောင်အောင်ကို တွဲခေါ်လာရင်း။ မင်း..မမထားကို မမထားလို့မခေါ်ပါနဲ့လား အောင်အောင်။ ဒါဆို ဘယ်လိုခေါ်ရမှာလဲ မမထား။ မင်းမမထားကို မေမေလေးလို့ခေါ်ပါလား။ ဟင်းဟင်း..မမထားက ကျွျန်တော်နဲ့အသက်မှမကွာတာ။ မမထားခေါ်စေချင်ရင်ခေါ်မယ်လေ… မေမေလေး….ဟင်း..ဒါကြောင့်လဲမေမေလေးကမင်းကိုချစ်တာသိလား။ ခင်ဗျာ့။ ဟား…မမထားကကျွန်တော့်ကို နို့လဲတိုက်ဖူးတာမဟုတ်ဘဲနဲ့။

    အောင်အောင်ကား မူးမူးရူးရူးနဲ့လျှောက်ပြောချေပြီလေ။ ဒါသည်ကားဒေါ်ထားထားရဲ့ လိုလားချက်ကို ကွက်တိကျသွားစေသောစကားလိုဖြစ်မှန်းသူမသိ။ ဒါဆိုု…သားကိုမေမေလေးက နို့စို့ခိုင်းမယ်ဆိုရင်ကောစို့မှာလား။ အောင်အောင်ကလည်းမူးနေသောကြောင့်ဘာမှမစဉ်းစား အို..စို့မှာပေါ့ တကယ်တိုက်မှာလား။ အိုခေ..ကြိုက်ပြီလေ..ဒီညကစလိုက်ရအောင်.. အခန်းထဲကျရင်စို့ခိုင်းမယ်။ အမှန်တော့မထားထားက အောင်အောင်ဖခင်ဖြစ်သူကိုငွေမက်သဖြင့်လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း ငယ်ရွယ်နုပျိုသူပီပီ အောင်အောင်အဖေ၏ အသက်အရွယ်ကြီးလာမှုကြောင့် သူမအလိုဆန္ဒများကို ကောင်းကောင်းဖြည့်မပေးနိုင်သဖြင့် လင်ပါသားအောင်အောင်ကိုလင်ငယ်တော်ချင်နေသည်။

    အောင်အောင်က လူပေါက်ချောလေ.။ အပြင်လူနှင့်ဆိုလျှင်လူသိနိုင်သည်။ အိမ်ထဲမှာဆိုတော့ လူမသိနိုင်ဘူးလေ။ငယ်ရွယ်နုပျိုသောအောင်အောင်ကို သူမကြံစည်ခဲ့တာတော့အချိန်တော်တော်ကြာခဲ့ပြီ။ မထားထားက အောင်အောင်ကို သူမအခန်းထဲတွဲခေါ်လာသည်.။ အောင်အောင်ဖခင်ဦးအောင်စိုးနှင့် သူမအိပ်သော နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ကြီးပေါ်တွဲတင်လိုက်သည်။ မူးနေသောအောင်အောင်ကား သူ့ကိုသူဘာလုပ်လို့လုပ်မိမှန်းသိမယ်မထင်။ ဟင်း..ကောင်လေးအရမ်းမူးနေပြီ။ အကျီတွေကလည်းနံစော်လို့…မေမေချွတ်ပေးမယ်။ ခဏထိုင်ဦး။အောင်အောင်ကိုထူလိုက်ပြီး…အကျီကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။ တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်လှသော အောင်အောင်အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ပြီးမထားထား ရမ္မက်ဇောတွေပိုကြွလာသည်။

    နေဦးသားမေမေလေးသံပုရာရည်ဖျော်လိုက်ဦးမယ်။ အောင်အောင်ကိုပြန်လှဲစေပြီး..ဒေါ်ထားထားကသံပုရာရည်သွားဖျော်သည်. သံပုရာရည်ဖျော်ရင်း ခုနကသူမဖွတ်ပြီးယူလာသောဆေးမှုန့်များကို သံပုရာရေထဲ ထည့်ဖောျ်လိုက်သည်။ သူမသူငယ်ချင်း မေမီကျော်ထံမှယူထားသောဆေးမှုန့်များဖြစ်သည်။ လိုအပ်လျှင်အသုံးချရအောင်ဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်. မေမီကျော်က သူမနှင့်ငယ်သူငယ်ချင်း ဝါသနာတူစရိုက်တူတွေ။ ယောကျၤားက သင်္ဘောသားဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားသို့အမြဲသွားနေရသဖြင့် အမြဲတမ်းပျံလန်နေအောင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အပျိုလိုနေသည်။ မေမီကျော်မှာ လင်ငယ်တစ်ယောက်ရှိပြီး လင်ငယ်ကို ထိုဆေးများကျွေးကာ လိုးခိုင်းဆော်ခိုင်းသည်ဟုသိရတယ်လေ။ ပြောရရင်တော့လိင်စိတ်ကြွဆေးများဖြစ်တော့သည်။

    ယခုတော့ မေမီကျော်ထံမှအမှတ်မထင်တောင်းယူလာသော ဒီဆေးများကို အကျိုးရှိရှိအသုံးချခွင့်ရရှိပြီဖြစ်ပါတယ်။ အောင်အောင်ကား မကြာမီအချိန်အတွင်း သူမရဲ့လင်ငယ်အဖြစ် အသုံးတော်ခံရတော့မယ့်အချိန်မှာ ဒီဆေးတန်ခိုးနဲ့ပိုပြီးလိုးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကိုတွေးမိပြီး မထားထားတစ်ယောက်သံပုရာရေထဲကို ဆေးမှုန့်များကို ပျော်ဝင်သထင်ပျော်ဝင်အောင်ဇွန်းနဲ့မွေရင်း ရမ္မက်စိတ်တွေကြွတက်လာပြီး အဖုတ်မှအရည်များပင်စိုစွတ်လာပါတယ်။လင်ပါသားလေးအောင်အောင်ကို ဆေးတိုက်ပြီး တစ်ညလုံးလိုးခိုင်းချင်စိတ်တွေ ရွတက်လာပါပြီ။ မေမေလေးဘာတွေလုပ်နေတာလဲဗျာ။ ကြာလိုက်တာ။ ဆေးထည့်..အဲလေသံပုရာသီးညှစ်နေရသေးတာသားရဲ့။

    ရော့ကုန်အောင်သောက်လိုက်.. .အောင်အောင်ကိုထူပြီး မထားထားက ကုန်စင်အောင်သံပုရာရည်များကို အကုန်မော့သောက်စေသည်။ ပြီးနောက်… မထားထားက သံပုရာရည်ခွက်ကို အခန်းထဲမှစားပွဲခုံပေါ်တင်လိုက်ပြီး သားရေ မေမေလေးတို့ဇာတ်ကားကြည့်ရအောင်။ ဘာကားလဲမေမေလေး… ဟင်း…ကြည့်ကြည့်ပေါ့ကွ…မင်းဖေဖေနဲ့ မေမေထားနဲ့ကြည့်နေကျဇာတ်ကားတွေ။ မထားထားက ဇာတ်ကားတစ်ခွေကိုစက်ထဲထည့်ကာ ဖွင့်ပြလိုက်သည်။ ထိုဇာတ်ကားများမှာကား အမေရိကန်အပြာကားသာဖြစ်တော့သည်။ ဇာတ်လမ်းပုံစံဆင်ထားသဖြင့် လိုးသည့်အခန်းများကစတင်မလာသေး။ သြော်…မေ့လို့..သားကို အိပ်ခါနီးမေမေနို့တိုက်ရဦးမှာဘဲ။ သူမကပြောရင်းဆိုရင်းအပေါ်အကျီကိုချွတ်ချလိုက်သည်။

    အောင်အောင်ကားရင်တွေခုန်လာပြီ။ ဆေးရှိန်ကလည်းနည်းနည်းကြွလာပြီလေ။ မိထွေးဖြစ်သူမထားထားက ဘော်လီအကျီကိုပါချွတ်ချလိုက်ပြီး။ ထမိန်ကိုပါကွင်းလုံးပုံချလိုက်သည်။ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း မထားထား၏ ကိုယ်လုံးတီးအလှကြောင့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကိုယ်လုံးတီးအတိုင်းမမြင်ဖူးသော အောင်အောင်အဖို့ ဆေးရှိန်ကလည်းတက်လာပြီဖြစ်သော ကြောင့် လီးကြီးက မာတောင်လာပြီး သူ့ဘောင်းဘီမှာပင်ဖောင်းဖောင်းကြီးဖြစ်နေပြီ။ မထားထားက သူ့ဆီကိုလှုပ်လှီလှုပ်လှဲ့ဖြင့်လျှောက်လာသည်။ ခါးသိမ်သိမ်တင်ကားကား မိထွေးဖြစ်သူမထားထား၏အလှကရင်ပူစေပြီး တင်းရင်းကာ ပေါက်စီအလုံးကြီးခန့်ရင်နှစ်မွာပေါ်ဝဲကျနေသော မထားထားရဲ့ဆံနွယ်များကြောင့် သူ့ရင်တွေပိုခုန်လာသည်။

    ဘာကြည့်နေတာလဲ…သားရဲ့မေမေလေးလှရဲ့မဟုတ်လား မထားထားရဲ့ ပေါင်တံဝင်းဝင်းမွတ်မွတ်နှစ်ချောင်းအလယ်တည့်တည့်မှာ အမွေးနုလေးတွေဖုံးလွမ်းနေတဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို အောင်အောင်ကားမှင်တက်သလိုငေးကြည့်နေမိပါတယ်။ မထားထားက အောင်အောင်ခေါင်းကိုဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမနို့နဲ့ အောင်အောင်ပါးစပ်ကိုတေ့ပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ အောင်အောင်ကား ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စို့တော့တာပါဘဲ။ ပြင်းထန်အားပါလှတဲ့ စို့ချက်တွေကြောင့်မထားထားလဲတအီးအီးတအားအားနဲ့ အရမ်းကိုကောင်းနေတော့သလိုသူမလက်ကလည်းအောင်အောင်ဘောင်းဘီဇစ်ကိုဆွဲဖြုတ်လိုက်ပါတယ်။ အောင်အောင်ကိုတွန်းလှဲလိုက်ပြီးအောင်အောင်ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ အောင်အောင်လီးကြီးက မိုးပေါ်ကိုထောင်ထသွားပါတော့တယ်။

    အောင်အောင်ကလီးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး မထားထားကသူမစောက်ပတ်နှင်တေ့လိုက်သည်။ နူးညံ့စိုစွတ်နေသောမထားထားရဲ့စောက်ပတ်ထဲလီးထိပ်ဖျားဝင်ပြီး ဒစ်မြုပ်သွားသည့်အချိန်မှာ အောင်အောင်တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးသွေပင်ထသွားသည်။ လီးတစ်ခုလုံးကိုမထားထားက ဖြည်းဖြည်းချင်းစောက်ခေါင်းထဲ ဖိသွင်းထိုင်ချလိုက်ချိန်တွင် တင်းကျပ်စီးပိုင်လှသောမေမေလေး ထားထားရဲ့စောက်ပတ်အတွင်းသားအကြောမြင်တွေက သူ့လီးကိုပြုတ်တူနှင့်ညှစ်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

    မေမေလေးထာထားက သူမစိတ်ကြိုက်အနေအထားသူ့လီးကို အဖုတ်ထဲစိမ်ထားပြီး အပေါ်မှ သဘောရှိတိုင်း ဆောင့်ချရန်အတွက်အောင်အောင်ရင်ဘတ်ကိုလက်များကိုအသာထောက်လိုက်ချိန်တွင် အောင်အောင်လက်များကလည်းအလိုလိုမြောက်တကိသွားပြီး မေမေလေးထားထားရဲ့ နို့နှစ်လုံးကိုအားရပါးရဆုပ်နယ်လိုက်ပါတယ်။ သား မေမေလေးနို့တွေကိုအားရပါးရဆုပ်နော်မထားထားကအောင်အောင်ရဲ့နို့ညှစ်ကျွမ်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုသွားပါတယ်။ ပြီးတောါသူမအဖုတ်ထဲမြုပ်ဝင်နေတဲ့လင်ပါသားအောင်အောင်ရဲ့ လီးကြီးကလည်း တောင့်တင်းမာကျောပြီး ကြီးလည်းကြီးရှည်လဲရှည်တာကြောင့်အားရလှပါတယ်။

    ဒါကြောင့်သူမလည်းအပေါ်ကခွပြီးစိတ်ကြိုက်ကို ဖင်ကိုကြွကြွပြီးလီးကိုအားရပါးရဆောင့်ဆောင့်ထည့်ပါတော့တယ်။ အားလားလား အိုးအိုး နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ညဉ်းညူသံတွေကလည်း အဆက်မပြတ်ပါဘဲ။ စွပ်စွပ်ပြွတ်ပြတ်ဘတ်ဘတ် မထားထားရဲ့ဖင်အိုးဝိုင်းဝိုင်းကြီးကလဲ အောင်အောင်ပေါင်နဲ့ရိုက်သံ။ သူမဆီးခုံနဲ့ အောင်အောင်လဥတွေရိုက်ခတ်သံကလည်း အဆက်မပြတ်ပါဘဲ။

    ထို့အတူစောက်ရည်ကြည်လရေကြည်လေးတွေကလည်းထွက်လာတော့ စောက်ပတ်နဲ့လီးတေ့ပြီးဆောင့်ချလိုက်တိုင်း စောက်ရည်ကြည်တွေလရည်ကြည်တွေကြောင့် တစွပ်စွပ်တစ်ပွပ်ပွပ်အသံတွေကလည်းဆူညံနေပါတယ်။ မိန်းမတစ်ခါမှမလိုးဘူးတဲ့အောင်အောင်ရဲ့လူပျိုစစ်စစ်လီးကြီးကို သူ့မေမေလေးထားထားက အပီကိုဆွဲနေတာပါ။ စွပ်စွပ် အိုးအိုး မထားထားကအဆောင့်ကိုရပ်လိုက်ပါတယ်။ အောင်အောင်ဟာခနဲဖြစ်သွားပါတယ် ရင်ထဲမှာ။ မေမေလေးဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲဒီမှာကောင်းနေပြီ။ သားလေး မေမေဘေးကိုဒီလိုလုပ်ရတာကြိုက်လား။ ကြိုက်တယ်မေမေလေး ဆက်ဆောင့်ပေးပါ။

    ဒါဆို မေမေလေးကိုနေ့တိုင်းလိုးပေးရမယ်နော်။ လိုးမှာစိတ်သာချ မေမေလေးခံချင်တဲ့ပုံစံပြော။ ဟုတ်ပြီ သားလေးကလိမ်မာသားဘဲ။ ဒါကြောင့်ချစ်တာ ကဲ စွပ်စွပ် ဘွတ်ဘွတ် ပြွတ်ပြွတ် ရှီးရှီး အား အားအိုးအင်း ဘတ်ဘတ် ပြွတ် စွပ် ဘွတ် ဘတ်ဘတ် စွပ်စွပ် ရှီးအားအိုးအင်း အားအ အောင်အောင်လီးထိပ်ဖျားကျင်တက်သွားပြီး မေမေလေးထားထားရဲ့ စောက်ပတ်နံရံတွေကို သူ့လရေတွေပန်းထွက်သွားချိန်မှာ မေမေလေး ထားထားရဲ့လည်ပင်းကြောတွေထောင်ထသွားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့သွားပြီး သူမစောက်ပတ်ထဲကစောက်ရည်တွေထွက်ကုန်ပါတော့တယ်။ မေမေလေးထားထားရဲ့နိုးဆွမှုကောင်းတာကြောင့်အောင်အောင်ရဲ့လီးကြီးကပြန်မတ်လာပါတယ်။ ထပ်လုပ်ချင်နေပြီလားသား.. .မေမေလေးအမေးကိုအောင်အောင်ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။

    ဒါဆိုမလုပ်ခင်သားကို မေမေလေးတစ်ခုထပ်သင်ပေးမယ်။ ဘာသင်ပေးဦးမှာလည်းမေမေလေးရဲ့။ ဒါကလည်းနေ့တိုင်းလုပ်ရမှာဘဲသားရဲ့။ သားငြိမ်ငြိမ်လေးနေ။မျက်လုံးမှိတ်ထား။ အောင်အောင်မျက်လုံးပြန်ဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ.. မေမေလေးထားထားက သူ့မျက်နှာပေါ်ပြောင်းပြန်ခွတက်လိုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်ထားတာပါ။ မေမေလေးထားထားရဲ့စောက်ပတ်ကြီးက သူ့မျက်နှာနဲ့အနီးဆုံးနေရာမှာရှိနေတာပါ။ သူမမျက်နှာကလည်းသူ့လီးနဲ့တစ်တန်းတည်းပါဘဲ။ ဘာလုပ်ရတော့မယ်ဆိုတာသူသဘောပေါက်သလိုလိုပါဘဲ။ အပြာကားတွေထဲကလိုပုံစံမျိုးပါ။ မေမေလေးစောက်ပတ်ကိုသူယက်ပေးရတော့မယ်…။ မေမေလေးကသူ့လီးကိုစုပ်ပေးတော့မယ်ဆိုတာသူရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။

    သားအဲ့ဒါ ဆစ်စတီနိုင်းပုံစံလို့ခေါ်တယ်။ သားလေ့လာမှုအားဘယ်လောက်ကောင်း တယ်ဆိုတာမေမေလေးကြည့်မယ်။ အရည်လေးတွေစိုစွတ်နေတဲ့မေမေလေးထားထားရဲ့စောက်ပတ်က ညှီစို့စို့ရနံ့လေးကိုရှုရှိုက်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာအောင်အောင်စိတ်တွေ အရမ်းလှုပ်ရှားသွားပြီး..သူအပြာစာအုပ်ထဲမှာဖတ်နေကြပေမဲ့မလုပ်ဖူးတဲ့အလုပ်ကိုစူးစမ်းချင်လာမိပါတယ်။ မေမေလေးက သူ့လီးဒစ်လေးကိုနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ငုံပြီး စုပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တင်ပါးကိုတုန်တက်သွားအောင်ကောင်းလာပါတယ်။

    မေမေလေးကသူ့လီးကို အပြည့်ငုံပြီး အစွမ်းကုန်စုပ်တဲ့အချိန်မှာ အရမ်းကောင်းလွန်းတဲ့ လီးစုပ်ခံရမှုကိုသူခံစားလိုက်ရတာကြောင့် မေမေလေးကိုလည်းသူစာတွေ့နဲ့ဗွီဒီယိုကားတွေရဲ့ကောင်းမှုကြောင့် မြင်ရကြားသိထားတဲ့အတိုင်းမေမေလေးရဲ့စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခြမ်းကို လက်နဲ့ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး သူ့လျှာကိုထုတ်ကာ အမြောင်းအတိုင်း ထိုးထည့်ပြီး ယက်တင်လိုက်ပါတယ်။ ယက်ရတာ အနံသိပ်မဆိုးသလို မေမေလေးလီးစုပ်ပေးနေတာကလဲ သူ့စိတ်ကိုပိုနိုးထစေတာကြောင့် မေမေလေးရဲ့မာပြီးပြူထွက်နေတဲ့ စောက်စိကိုပါနှုတ်ခမ်းနဲ့တေ့ညှပ်ပြီးစုပ်ထည့်လိုက်ပါတယ်။

    ပြွတ်…အိုးအိုး…မေမေလေးလီးစုပ်တာတောင်ခဏရပ်ပြီးအော်သွားကာ သူမပေါင်တံတွေတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်သွားတာကြောင့်သူကျေနပ်သွားပြီး အဆက်မပြတ်ယက်ပါတော့တယ်.. မေမေလေး သူ့လီးကိုဆက်မစုပ်နိုင်တော့ပါဘူး… ကောင်းလွန်းလို့အော်ဟစ်ညဉ်းညူတဲ့သူမအသံတွေထွက်လာပါပြီ။ အိုး..လား.လား..ပြတ်ပြတ်ပြွတ်ပြွတ် ရှီးရှီး အမလေးသားရေဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ… ပြတ်ပြတ်ရှီးရှီး…အိုး။အိုး..အအ… အောင်အောင်က မေမေလေးထားထားရဲ့ဖင်ပေါက်လေးပါမကျန် လျှာစွမ်းပြလိုက်တော့ မေမေလေးအသည်းခိုက်သွားပြီပေါ့။ အ..အ..တော်ပါတေ့ာ..ပြတ်ပြတ်ရှီးရှီး..ပလပ်ပလပ်။..

    ပြွတ်ပြွတ် မေမေလေးရဲ့စောက်စိလေးကိုလျှာနဲ့တော့တော့ပေးပြီးအဆက်မပြတ် စုပ်ယက်လိုက်တော့ မေမေလေးထားထား လူးသွားပြီး အသားကုန်အော်ဟစ်ကာ စောက်ရည်တွေပါထွက်ကျကုန်ပါတော့တယ်။ ဟိုး..သားလေး ခုနကပုံစံမဟုတ်ဘူး…သားထလိုက်…ဒီလိုလုပ်ရမှာ.. ပက်လက်လှန်လိုက်သော အောင်အောင်မေမေလေးထားထားရဲ့ နောက်ထပ်လိုးပုံလိုးနည်းတစ်မျိုးသင်ပေးတာကိုနာခံနေပါတယ်။

    မေမေလေးထားထားက မွေ့ယာပေါ်မှာလေးဖက်ထောက်ကုန်းလိုက်ပါတယ်။ ကုန်းလိုက်တာကြောင့် ဝိုင်းစက်ပြီး စွင့်ကားလှတဲ့မေမေလေးတင်ပါကြီးနှစ်ခြမ်း ကိုကြည့်ပြီးအောင်အောင်ဘာဆက်လုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိပါဘူး။ ကဲသားအောင်အောင်… နောက်မှာ ဒူးတစ်ဖက်ကိုထောက်လိုက်ပြီးမေမေလေးရဲ့စောက်ပတ်ကိုသားလီးနဲ့တေ့လိုက်။ မေမေလေးစကားကြောင့်အောင်အောင်လဲနောက်ကနေသူ့လီးကို သူမစောက်ပတ်နဲ့တေ့ပြီး.. ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ…မေမေလေး….ဟင်းဟင်း… လူညံ့လေး.. အပြာစာအုပ်တွေဇာတ်ကားတွေကြည့်ပြီးညံ့လိုက်တာ မေမေလေးခါးကိုကိုချင်ကိုင် မေမေလေးနို့တွေကိုဆုပ်ချင်ဆုပ်ပြီးရင်ထည့်ပြီးဆောင့်တော့လေ….ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်နော်သား။ မေမေလေးကကြမ်းမှကြိုက်တာ။

    သူမစကားကြောင့်အောင်အောင်လဲမေမေလေးထားထားရဲ့ အောက်ကိုကျနေတဲ့နို့နှစ်လုံးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်ရင်း လီးကိုအရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ စောက်ပတ်ထဲအဆုံးစိုက်ချလိုက်ပါတယ်။ စွပ်..ဒုတ်..မေမေလေးရဲ့ဖင်ကြီးတုန်တက်သွားပါတယ်။ ဆောင့်ဆောင့်သားရေ..ဆောင့်ဆောင့်။ မေမေလေးထားထားက ဖင်ကိုအစွမ်းကုန်ကုန်းပေးတာကြောင့် အောင်အောင်လဲ…မညှာတော့ပါဘူး။ သူ့လီးကို ဆွဲထုပ်လိုက် အားကုန်ဆောင့်ချလိုက်နဲ့ မေမေလေးရဲ့အငမ်းမရအော်ဟစ်သံတွေကလည်းသူ့ကိုစိတ်ပိုကြွစေတယ်လေ။

    ဖောင်းဖောင်း..ဘတ်ဘတ်..စွပ်စွပ်..ဒုတ်ဒုတ်..ပြွတ်ပြွတ်.. နို့ကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဆုပ်ပြီးလိုးသားရေ… မေမေလေးကြိုက်တယ်…အအ…. စွပ်စွပ်..ဘတ်..ဘတ်..ဖောင်းဖောင်း.။ အောင်အောင်လဥနဲ့ မေမေလေးဖင်ကြားတွေရိုက်ခတ်သံကထွက်ပေါ်လာသလို ဆောင့်ချက်တွေကအားပါလွန်းလို့ မေမေလေးဖင်လေးတုန်တုန်သွားတာကိုက အောင်အောင်အဖို့အရသာရှိလှပါတယ်။ မြန်မြန်လေး.ဆောင့်ပါသားရဲ့…မေမေလေးကောင်းနေပြီ အဖုတ်ကွဲချင်ကွဲသွားပေ့စေ စိတ်ကြိုက်ဆောင့်ပါသားလေး။

    စွပ်စွပ်..ဒုတ်ဒုတ်..ပြွတ်ပြွတ်.ဘတ်ဘတ်… နောက်ဆုံးမှာတော့ အောင်အောင်ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ မေမေလေးစောက်ပတ် အတွင်းသားတွေကို သူ့လရေတွေပန်းထွက်ကုန်ချိန်မှာ မေမေလေးလဲငယ်သံပါအောင်အော်ဟစ်ပြီးတစ်ချီထပ်ပြီးသွားပါတယ်။ သူ့လီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်တော့ မေမေလေးနဲ့မွေ့ယာပေါ်ထပ်ရက်ကြီးကျသွားပြီး မေမေလေးကိုယ်ပေါ်ကိုသူလည်းမှောက်ကျသွားကာ မေမေလေးထားထားရဲ့စောက်ပတ်ထဲကလျံကျလာတဲ့သူမစောက်ရည်တွေနဲ့သူ့လရေတွေဟာ မွေ့ယာပေါ်မှာအကွက်ကြီးဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ သို့နှင့်အောင်အောင်နှင့်သူ့မေမေလေးထားထားတို့ကား ဦးအောင်စိုးပြန်မလာခင် နေ့ရောညရော လိုးပွဲဆင်နွဲခဲ့ကြသည်။

    ဦးအောင်စိုးပြန်လာချိန်တွင်တော့ဟန်မပျက်နေခဲ့ကြသဖြင့် ဦးအောင်စိုးကလုံးဝမရိပ်မိခဲ့။ သို့သော်တဏှာကြီးလှသော သူ့မေမေလေးကား အစီအစဉ်သစ်တစ်ခုကိုဖန်တီးခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်ကြောင့် နောက်ပိုင်းဖြစ်လာမည့်ပြသနာများကိုအောင်အောင်မစဉ်းစားခဲ့မိပါ။ ကိုကြီး…ဦးအောင်စိုးကား ထားထား၏ ခေါ်သံကြောင့်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုကြီးဒီနေ့အားလား… ဒီနေ့ကိုကြီး အလုပ်ကိစ္စချိန်းထားတာရှိတယ်ထားရဲ့.။

    ဘယ်သွားမလို့လဲ။ထားထားကား ဝတ်ကောင်းစားလှများဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဒီနေ့ ထားသူငယ်ချင်းမေမီကျော်တို့အိမ်မှာမွေးနေ့ပွဲရှိတယ်။ အဲ့ဒါကိုကြီးကိုလိုက်ပို့ုခိုင်းမလို့။တကယ်ကိုမအားလို့ပါထားရယ်.. ညနက်မယ်ဆိုလဲ သားကိုလိုက်ပို့ခိုင်းမယ်လေထား။ ရပါတယ်ကိုကြီးရယ်… သူကလည်းသူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ညတိုင်းအပြင်ထွက်နေကျ။ ရပါတယ်..ထားကိုစိတ်မချပါဘူး။ သားရေ..သား.. ဖခင်ဖြစ်သူခေါ်သံကြောင့် အောင်အောင်အခန်းထဲမှထွက်လာသည်။

    မင်းမေမေလေးကို သူ့သူငယ်ချင်းမွေးနေ့ရှိလို့တဲ့။ လိုက်ပို့လိုက်စမ်းပါကွာ…ဖေဖေလဲအလုပ်ရှိသေးလို့။ ဟုတ်.ဖေဖေ။ အောင်အောင်က အခန်းထဲဝင်ပြီးအဝတ်အစားလဲကာ ဆိုင်ကယ်ကိုထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်…မေမေလေး သွားရအောင်လေ။ နှစ်ဦးသားဦးအောင်စိုးကိုနှုတ်ဆက်ပြီးထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဒေါ်မေမီကျော်အိမ်ရောက်တော့ ဧည့်ခံပွဲကလူတော်တော်စုံနေပြီ။ဟယ်…ထားထား..လာလာ…။ မေမီကျော်ကား ထားထားကိုမျက်စပစ်ပြလိုက်ပြီး။ ဒါနင်ပြောပြောနေတဲ့ နင့်အချစ်တော်လေးမဟုတ်လားလို့ တိုးတိုးလေးမေးလိုက်တာ အောင်အောင်မကြားလိုက်ပါဘူး။ကဲ..သားရေ အောက်ထပ်မှာဧည့်သည်တွေကပြည့်နေတာဘဲ မေမီက မေမေလေးတို့အတွက်အခန်းပြင်ထားတယ်တဲ့။

    ဒေါ်ထားထားက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပါတယ်။ အောင်အောင်အခုမှရိပ်မိသွားပါတယ်.. .မေမေလေးကသူမသူငယ်ချင်းအိမ်မှာ မွေးနေ့အကြောင်းပြပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလို့ရအောင် အကွက်ဆင်ထားတယ်ဆိုုတာ။ ကဲ…သား ငေးမနေနဲ့..သွားရအောင်အပေါ်ထပ်ကို.. မေမေလေးက ဖခင်ဖြစ်သူပြန်ရောက်နေသဖြင့် သူ့လီးနဲ့ဝေးနေသောကြောင့် တော်တော်ဆာနေဟန်တူသည်။ ကျနော်လည်း ဘာမှတွေးမနေဘဲ မေမေလေးခေါ်ရာ လိုက်သွားပြီး နှစ်ယောက်သား အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ကာမ စည်စိမ်း အပြည့်အဝကို ခံစားပါတော့သည်။နောက်ပိုင်းမှာလည်း မေမေလေး ခေါ် ဒေါ်ထားထားက သူမ ယားပြီး ခံချင်လာတိုင် ဖေဖေကို အကြောင်းတစ်ခုခု ပြပြီး နှစ်ယောက်သား ဟိုတယ်တွင် အဝ သွားသွားလိုးပြီးမှ အိမ်ပြန် ဖြစ်ကြတော့သည်။..ပြီးး

     

    Zawgyi

     

    ေဒၚထားထားရဲ႕ရမက္ျပင္း

    ဖြာလက္စ ေဆးလိပ္ကို ျပာခြက္ထဲခဏခ်ထားၿပီး ေအာင္ေအာင္ ဆိုင္ျပင္ဘက္သို႔လွမ္းရႈိးလိုက္သည္။ အားပါးပါး ေတာ္ေတာ္ကိတ္တာဘဲလို႔သူ႔စိတ္ထဲကေျပာလိုက္သည္။ ဆိုင္ေရွ႕ကျဖတ္သြားသူမွာ ေဒၚစန္းစန္းျမင့္တို႔သားအမိ ေဒၚစန္းစန္းျမင့္ႏွင့္သူ႔သမီးေမသက္ သားအမိလိုထက္ညီအမလိုျဖစ္ေနသည္။ ဆရာေလး တစ္ေယာက္ထဲလား လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ကိုျမႀကီးက လက္ဖက္ရည္ခြက္ကို လာခ်ရင္းေျပာလိုက္သည္။ ဒီည ေဘာလုံးပြဲေကာင္းတယ္ေနာ္ ဆရာေလး လာၾကည့္မွာလား။ ဘာပြဲမို႔လို႔လဲ ကိုျမႀကီးရဲ႕။ မန္ယူနဲ႔အာဆင္နယ္ေလဗ်ာ။ ဟာဒါဆိုပြဲေကာင္းဘဲ လာၾကည့္ရမွာေပါ့။

    ေအာင္ေအာင္က လက္ဖက္ရည္ကို တစ္ငုံေသာက္ရင္းေျပာလိုက္သည္။ဒီ႐ြာမွာတစ္ခုတည္းေတာ ေဘာလုံးပြဲျပရာ႐ုံက ကိုျမႀကီးလက္ဖက္ရည္ဆိုင္နဲ႔႐ြာထိပ္က ကိုေသာင္းေအး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ဘဲရွိတာေလ။ ေအာင္ေအာင္ ကားဒီ ေတာင္သာ႐ြာႏွင့္ မိုင္ ၃၀၀ ေလာက္ေဝးသည့္ၿမိဳ႕က။ ဒီ႐ြာမွာ ေက်ာင္းဆရာလာလုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဒီႏွစ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္ၿမိဳ႕ျပန္ဦးမလားဆရာေလး။ အင္း ျပန္ျဖစ္မယ္မထင္ေသးပါဘူး။ အဟဖဲ တို႔ဆရာေလး ဒီ႐ြာမွာ အေခ်ာအလွေလးေတြေတြ႕ေနၿပီထင္တယ္။

    ဒါေၾကာင့္ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္းမျပန္ႏိုင္တာ။ အဟား ကိုျမႀကီးကေတာ့ေျပာေတာ့မယ္။ စတာပါဆရာေလးရယ္။ ဆိုင္ထဲသို႔ လက္ဖက္ရည္ေသာက္မည့္ ကာလသားအခ်ိဳ႕ဝင္လာသျဖင့္ ကိုျမႀကီး လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္ရန္ထသြားသည္။ ေအာင္ေအာင္ရဲ႕စိတ္ေတြက အတိတ္ဆီကိုလြင့္ေမွ်ာသြားတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူၿမိဳ႕ကိုမျပန္ျဖစ္သည္က ဒီလို႔။ သား လာဦး။ အျပင္မွျပန္လာေသာေအာင္ေအာင္ ဧည့္ခန္းမွဖခင္ျဖစ္သူဦးေအာင္စိုးေခၚ သျဖင့္ ေျပာစရာရွိလို႔ထင္ကာဧည့္ခန္းတြင္းသို႔ ဝင္သြားလိုက္ေတာ့ ဖခင္ေဘးနားမွာသူ႔ထက္ ၄ ၅ႏွစ္ေလာက္ဘဲႀကီး မည့္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕လိုက္သျဖင့္ သူ႔ေျခလွမ္းမ်ားအနည္းငယ္တြန႔္သြားရေသးသည္။ သားကိုမိတ္ဆက္ေပးမလို႔။ ဒါ ေဖေဖနဲ႔မၾကာခင္လက္ထပ္ေတာ့မဲ့သူ။

    ေအာင္ေအာင္မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ေတာ့ပ်က္သြားသည္။ သူလည္းဘြဲ႕ရလူငယ္ပညာတတ္ဘဲေလ။ နားလည္ပါတယ္ သူ႔အေပၚ မိခင္မရွိကတည္းက ဖခင္လိုတစ္မ်ိဳး မိခင္လိုတစ္မ်ိဳးဂ႐ုစိုက္ခဲ့ေသာေဖေဖကို။ သတင္းေတြေတာ့သူၾကားေနတာၾကာၿပီ။ ဒီေလာက္ျမန္ဆန္လိမ့္မယ္လို႔သူမထင္ခဲ့။ ေဆာ္ႀကီးကအလန္းႀကီးေတာ့အလန္းႀကီးပင္။ နာမည္က ထားထားလို႔သိရသည္။ သူခန႔္မွန္းထားသလို သူ႔ထက္ ၅ ႏွစ္သာႀကီးသည္။ သူလည္းသေဘာတူလိုက္ပါတယ္။၂၈ႏွစ္တဲ့။ သူသေဘာမတူလည္း ေဖေဖကယူမွာဘဲကို။ သားအဖႏွစ္ေယာက္ရွိေသာအိမ္မွာ သူစိမ္းမိန္းမတစ္ေယာက္ဝင္လာသျဖင့္ ေအာင္ေအာင္အတြက္ အေနက်ဳံ႕သြားတာေပါ့ေလ။ တစ္ခါတစ္ရံသူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ညနက္ေအာင္လည္တာကအစဆင္ျခင္ေနရသည္။

    ေစာေစာျပန္အိပ္ေပါ့။ ေဒၚထားထားကလည္းသူ႔အေပၚ ေကာင္းပါတယ္။ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ ထမင္း ဟင္းေတြ ခ်က္ေကြၽးရတာနဲ႔။ အေမလိုတစ္မ်ိဳး အမလိုတစ္မ်ိဳးသူ႔အေပၚ သေဘာထားပါတယ္။ သူလည္း ဒါေၾကာင့္ေဒၚထားထားေပၚ ေလးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေအာင္ေအာင္တစ္ေယာက္ သူ႔အယူအဆေတြမွားယြင္းခဲ့ ေၾကာင္းကိုဘယ္အခ်ိန္က်မွသိလိုက္ရသလဲဆိုတာကေတာ့။ ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္အၾကာမွာပါ။ ဒါကလည္း မျမင္ႏိုင္တဲ့ကံၾကမၼာေၾကာင့္ဘဲလား တိုက္ဆိုင္မႈဘဲလားဆိုတာေတာ့ ေအာင္ေအာင္လည္း မေျပာျပတတ္ေတာ့ပါဘူး။

    ေအာင္ေအာင္က ခြက္ထဲမွာထည့္ထားေသာလက္က်န္ဝီစကီကို ေမာ့လိုက္ရင္း။ ေတာ္ၿပီကြာ သက္ေနာင္ ဒီတစ္ခြက္ၿပီးရင္။ ဟာ ဒီလိုေတာ့မလုပ္နဲ႔ကြာ။ ေသာက္ဦး။ သက္ေနာင္က ဝိစကီထပ္ထည့္ေပးသည္။ မနက္ျဖန္သက္ေနာင္သေဘၤာလိုက္မည္။ အခင္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ၾကသျဖင့္ သက္ေနာင္က ဧည့္ခံေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ၿပီေနာ္သူငယ္ခ်င္း ဒီတစ္ခြက္ၿပီးရင္။ ေအးပါ ကုန္လည္းကုနါပါၿပီ။ သက္ေနာင္က ဝီစကီပုလင္း လက္က်န္ကိုသူ႔ခြက္အကုန္ထည့္လိုက္ၿပီး ဒါနဲ႔မင္းဖားသားႀကီးမေတြ႕ပါဘူး အခုတေလာ ေၾသာ္ သူ႔အလုပ္ကိစၥနဲ႔ရန္ကုန္သြားတယ္။

    ဒါဆို မင္းမိေထြးႀကီးေဒၚထားထားဘဲက်န္မွာေပါ့။ အင္း သူ႔အမ်ိဳးဆိုလားေကာင္မေလး တစ္ေယာကိေခၚအိပ္တယ္။ ဒီအတိုင္းကသိတယ္မဟုတ္လား။ပတ္ဝန္းက်င္က။ ေအးေပါ့ သူနဲ႔မင္းနဲ႔ကအသက္ျခင္းသိပ္ကြာတာမွမဟုတ္တာ။ သက္ေနာင္ကေျပာရင္း လက္က်န္ဝီစကီကိုေမာ့ေသာက္လိုက္သည္။ ဒါဆိုလည္းျပန္ရေအာင္ေလ။ ဟိုေရာက္ရင္လည္း ဖုန္းဆက္ေနာ္။ ေအးပါဟ သက္ေနာင္ကေျပာရင္း တစ္ဦးႏွင္းတစ္ဦးႏႈတ္ဆက္ကာလမ္းခြဲခဲ့ၾကေလသည္။

    ေအာင္ေအာင္လည္းသူ႔အိမ္ဆီသို႔ဆိုင္ကယ္ေမာင္းလာရင္း ေခါင္းမ်ားမူးလာသည္။ ဒီေန႔ေသာက္တာေတာ္ေတာ္မ်ားသြားတာကိုး။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေအာင္မနည္းေမာင္းခဲ့ရသည္။ ၿခံေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေခါင္းေလာင္းကိုဆြဲၿပီးေအာ္ေခၚလိုက္သည္။အမထား အမထားတံခါးဖြင့္ပါဦး။ မူးယစ္ရီေဝလာသျဖင့္ၿခံေထာင့္မွာငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီး တေဝါ့ေဝါ့အန္ေနရေသးသည္။ အိမ္ထဲမွမီးမ်ားဖြင့္တာျမင္လိုက္ရၿပီး မထားထားအျပင္သို႔ တံခါးဖြင့္ေပးရန္ဆင္းလာတာကိုေတြ႕ရသည္။ ဟြန္း ဒီေကာင္ေလးမူးလာၿပီ မထားထားက စိတ္ထဲမွာေတြးရင္း ၿခံဝင္းတံခါးကိုဖြင့္လိုက္သည္။

    အမ..ကြၽန္ေတာ္နည္းနည္းမ်ားသြားတယ္ဗ်ာ.။ ဟင္း..လူငယ္ဆိုတာဒီလိုဘဲကြ.. ဒီလိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တာကိုမထားကႀကိဳက္တယ္။ ဟုတ္ပါၿပီ…မမထား..ဒါနဲ႔ဟိုေကာင္မေလးေရာအိပ္ၿပီလား။ ညေနကဘဲကြယ္…သူ႔အေမေနမေကာင္းလို႔ဆိုလားျပန္သြားေလရဲ႕.။ ေအာင္ေအာင္ကားေတာ္ေတာ္ မူးေနဟန္တူသည္။ ၿခံအတြင္းသို႔ ဝင္လာၿပီးၿခံေထာင့္ကပန္း႐ုံနားမွာ တေဝါ့ေဝါ့အန္ေနေသးသည္။ ဟား…ငါ့ေမာင္ကေတာ့ျဖစ္ရမယ္။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မထႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနေသာ ေအာင္ေအာင္ကိုၾကည့္ၿပီး မထားထားတစ္ခ်က္ၿပဳံးလိုက္သည္။ ထိုအၿပဳံးက အထာသိေသာေယာက်ၤားမ်ားအတြက္ ဘာအၿပဳံးလဲဆိုတာသိၾကမည္။ ကဲ..သား လာလာ… မင္းမလဲမေသာက္ႏိုင္ဘဲအမ်ားႀကီးေသာက္လာတာကိုး။ မထားထားက ေအာင္ေအာင္ဂ်ိဳင္းေအာက္မွ ဝင္ကာထမ္းလိုက္သည္။

    ေအာင္ေအာင္ကိုယ္က ယိုင္နဲ႔ကာ သူမကိုယ္ေပၚမီက်လာသည္။ လာလာ..ငါ့ေမာင္အရမ္းမူးေနၿပီ။ အားနာစရာႀကီး မမထားရာ။ မထားထားက ေအာင္ေအာင္ကို တြဲေခၚလာရင္း။ မင္း..မမထားကို မမထားလို႔မေခၚပါနဲ႔လား ေအာင္ေအာင္။ ဒါဆို ဘယ္လိုေခၚရမွာလဲ မမထား။ မင္းမမထားကို ေမေမေလးလို႔ေခၚပါလား။ ဟင္းဟင္း..မမထားက ကြၽ်န္ေတာ္နဲ႔အသက္မွမကြာတာ။ မမထားေခၚေစခ်င္ရင္ေခၚမယ္ေလ… ေမေမေလး….ဟင္း..ဒါေၾကာင့္လဲေမေမေလးကမင္းကိုခ်စ္တာသိလား။ ခင္ဗ်ာ့။ ဟား…မမထားကကြၽန္ေတာ့္ကို ႏို႔လဲတိုက္ဖူးတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔။

    ေအာင္ေအာင္ကား မူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔ေလွ်ာက္ေျပာေခ်ၿပီေလ။ ဒါသည္ကားေဒၚထားထားရဲ႕ လိုလားခ်က္ကို ကြက္တိက်သြားေစေသာစကားလိုျဖစ္မွန္းသူမသိ။ ဒါဆိုု…သားကိုေမေမေလးက ႏို႔စို႔ခိုင္းမယ္ဆိုရင္ေကာစို႔မွာလား။ ေအာင္ေအာင္ကလည္းမူးေနေသာေၾကာင့္ဘာမွမစဥ္းစား အို..စို႔မွာေပါ့ တကယ္တိုက္မွာလား။ အိုေခ..ႀကိဳက္ၿပီေလ..ဒီညကစလိုက္ရေအာင္.. အခန္းထဲက်ရင္စို႔ခိုင္းမယ္။ အမွန္ေတာ့မထားထားက ေအာင္ေအာင္ဖခင္ျဖစ္သူကိုေငြမက္သျဖင့္လက္ထပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ငယ္႐ြယ္ႏုပ်ိဳသူပီပီ ေအာင္ေအာင္အေဖ၏ အသက္အ႐ြယ္ႀကီးလာမႈေၾကာင့္ သူမအလိုဆႏၵမ်ားကို ေကာင္းေကာင္းျဖည့္မေပးႏိုင္သျဖင့္ လင္ပါသားေအာင္ေအာင္ကိုလင္ငယ္ေတာ္ခ်င္ေနသည္။

    ေအာင္ေအာင္က လူေပါက္ေခ်ာေလ.။ အျပင္လူႏွင့္ဆိုလွ်င္လူသိႏိုင္သည္။ အိမ္ထဲမွာဆိုေတာ့ လူမသိႏိုင္ဘူးေလ။ငယ္႐ြယ္ႏုပ်ိဳေသာေအာင္ေအာင္ကို သူမႀကံစည္ခဲ့တာေတာ့အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ မထားထားက ေအာင္ေအာင္ကို သူမအခန္းထဲတြဲေခၚလာသည္.။ ေအာင္ေအာင္ဖခင္ဦးေအာင္စိုးႏွင့္ သူမအိပ္ေသာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္ႀကီးေပၚတြဲတင္လိုက္သည္။ မူးေနေသာေအာင္ေအာင္ကား သူ႔ကိုသူဘာလုပ္လို႔လုပ္မိမွန္းသိမယ္မထင္။ ဟင္း..ေကာင္ေလးအရမ္းမူးေနၿပီ။ အက်ီေတြကလည္းနံေစာ္လို႔…ေမေမခြၽတ္ေပးမယ္။ ခဏထိုင္ဦး။ေအာင္ေအာင္ကိုထူလိုက္ၿပီး…အက်ီကို ခြၽတ္ေပးလိုက္သည္။ ေတာင့္တင္းႀကံ့ခိုင္လွေသာ ေအာင္ေအာင္အေပၚပိုင္းခႏၶာကိုယ္ကိုၾကည့္ၿပီးမထားထား ရမၼက္ေဇာေတြပိုႂကြလာသည္။

    ေနဦးသားေမေမေလးသံပုရာရည္ေဖ်ာ္လိုက္ဦးမယ္။ ေအာင္ေအာင္ကိုျပန္လွဲေစၿပီး..ေဒၚထားထားကသံပုရာရည္သြားေဖ်ာ္သည္. သံပုရာရည္ေဖ်ာ္ရင္း ခုနကသူမဖြတ္ၿပီးယူလာေသာေဆးမႈန႔္မ်ားကို သံပုရာေရထဲ ထည့္ေဖာ်္လိုက္သည္။ သူမသူငယ္ခ်င္း ေမမီေက်ာ္ထံမွယူထားေသာေဆးမႈန႔္မ်ားျဖစ္သည္။ လိုအပ္လွ်င္အသုံးခ်ရေအာင္ေဆာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္. ေမမီေက်ာ္က သူမႏွင့္ငယ္သူငယ္ခ်င္း ဝါသနာတူစ႐ိုက္တူေတြ။ ေယာက်ၤားက သေဘၤာသားျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားသို႔အၿမဲသြားေနရသျဖင့္ အၿမဲတမ္းပ်ံလန္ေနေအာင္ျပင္ဆင္ထားၿပီး အပ်ိဳလိုေနသည္။ ေမမီေက်ာ္မွာ လင္ငယ္တစ္ေယာက္ရွိၿပီး လင္ငယ္ကို ထိုေဆးမ်ားေကြၽးကာ လိုးခိုင္းေဆာ္ခိုင္းသည္ဟုသိရတယ္ေလ။ ေျပာရရင္ေတာ့လိင္စိတ္ႂကြေဆးမ်ားျဖစ္ေတာ့သည္။

    ယခုေတာ့ ေမမီေက်ာ္ထံမွအမွတ္မထင္ေတာင္းယူလာေသာ ဒီေဆးမ်ားကို အက်ိဳးရွိရွိအသုံးခ်ခြင့္ရရွိၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ေအာင္ကား မၾကာမီအခ်ိန္အတြင္း သူမရဲ႕လင္ငယ္အျဖစ္ အသုံးေတာ္ခံရေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ ဒီေဆးတန္ခိုးနဲ႔ပိုၿပီးလိုးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကိုေတြးမိၿပီး မထားထားတစ္ေယာက္သံပုရာေရထဲကို ေဆးမႈန႔္မ်ားကို ေပ်ာ္ဝင္သထင္ေပ်ာ္ဝင္ေအာင္ဇြန္းနဲ႔ေမြရင္း ရမၼက္စိတ္ေတြႂကြတက္လာၿပီး အဖုတ္မွအရည္မ်ားပင္စိုစြတ္လာပါတယ္။လင္ပါသားေလးေအာင္ေအာင္ကို ေဆးတိုက္ၿပီး တစ္ညလုံးလိုးခိုင္းခ်င္စိတ္ေတြ ႐ြတက္လာပါၿပီ။ ေမေမေလးဘာေတြလုပ္ေနတာလဲဗ်ာ။ ၾကာလိုက္တာ။ ေဆးထည့္..အဲေလသံပုရာသီးညႇစ္ေနရေသးတာသားရဲ႕။

    ေရာ့ကုန္ေအာင္ေသာက္လိုက္.. .ေအာင္ေအာင္ကိုထူၿပီး မထားထားက ကုန္စင္ေအာင္သံပုရာရည္မ်ားကို အကုန္ေမာ့ေသာက္ေစသည္။ ၿပီးေနာက္… မထားထားက သံပုရာရည္ခြက္ကို အခန္းထဲမွစားပြဲခုံေပၚတင္လိုက္ၿပီး သားေရ ေမေမေလးတို႔ဇာတ္ကားၾကည့္ရေအာင္။ ဘာကားလဲေမေမေလး… ဟင္း…ၾကည့္ၾကည့္ေပါ့ကြ…မင္းေဖေဖနဲ႔ ေမေမထားနဲ႔ၾကည့္ေနက်ဇာတ္ကားေတြ။ မထားထားက ဇာတ္ကားတစ္ေခြကိုစက္ထဲထည့္ကာ ဖြင့္ျပလိုက္သည္။ ထိုဇာတ္ကားမ်ားမွာကား အေမရိကန္အျပာကားသာျဖစ္ေတာ့သည္။ ဇာတ္လမ္းပုံစံဆင္ထားသျဖင့္ လိုးသည့္အခန္းမ်ားကစတင္မလာေသး။ ေၾသာ္…ေမ့လို႔..သားကို အိပ္ခါနီးေမေမႏို႔တိုက္ရဦးမွာဘဲ။ သူမကေျပာရင္းဆိုရင္းအေပၚအက်ီကိုခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။

    ေအာင္ေအာင္ကားရင္ေတြခုန္လာၿပီ။ ေဆးရွိန္ကလည္းနည္းနည္းႂကြလာၿပီေလ။ မိေထြးျဖစ္သူမထားထားက ေဘာ္လီအက်ီကိုပါခြၽတ္ခ်လိုက္ၿပီး။ ထမိန္ကိုပါကြင္းလုံးပုံခ်လိုက္သည္။ မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း မထားထား၏ ကိုယ္လုံးတီးအလွေၾကာင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္လုံးတီးအတိုင္းမျမင္ဖူးေသာ ေအာင္ေအာင္အဖို႔ ေဆးရွိန္ကလည္းတက္လာၿပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ လီးႀကီးက မာေတာင္လာၿပီး သူ႔ေဘာင္းဘီမွာပင္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ မထားထားက သူ႔ဆီကိုလႈပ္လွီလႈပ္လွဲ႔ျဖင့္ေလွ်ာက္လာသည္။ ခါးသိမ္သိမ္တင္ကားကား မိေထြးျဖစ္သူမထားထား၏အလွကရင္ပူေစၿပီး တင္းရင္းကာ ေပါက္စီအလုံးႀကီးခန႔္ရင္ႏွစ္မြာေပၚဝဲက်ေနေသာ မထားထားရဲ႕ဆံႏြယ္မ်ားေၾကာင့္ သူ႔ရင္ေတြပိုခုန္လာသည္။

    ဘာၾကည့္ေနတာလဲ…သားရဲ႕ေမေမေလးလွရဲ႕မဟုတ္လား မထားထားရဲ႕ ေပါင္တံဝင္းဝင္းမြတ္မြတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းအလယ္တည့္တည့္မွာ အေမြးႏုေလးေတြဖုံးလြမ္းေနတဲ့ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးကို ေအာင္ေအာင္ကားမွင္တက္သလိုေငးၾကည့္ေနမိပါတယ္။ မထားထားက ေအာင္ေအာင္ေခါင္းကိုဆြဲယူလိုက္ၿပီး သူမႏို႔နဲ႔ ေအာင္ေအာင္ပါးစပ္ကိုေတ့ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေအာင္ေအာင္ကား ဘာမွမစဥ္းစားေတာ့ဘဲတႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔စို႔ေတာ့တာပါဘဲ။ ျပင္းထန္အားပါလွတဲ့ စို႔ခ်က္ေတြေၾကာင့္မထားထားလဲတအီးအီးတအားအားနဲ႔ အရမ္းကိုေကာင္းေနေတာ့သလိုသူမလက္ကလည္းေအာင္ေအာင္ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုဆြဲျဖဳတ္လိုက္ပါတယ္။ ေအာင္ေအာင္ကိုတြန္းလွဲလိုက္ၿပီးေအာင္ေအာင္ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေအာင္ေအာင္လီးႀကီးက မိုးေပၚကိုေထာင္ထသြားပါေတာ့တယ္။

    ေအာင္ေအာင္ကလီးကိုဆုပ္ကိုင္ၿပီး မထားထားကသူမေစာက္ပတ္ႏွင္ေတ့လိုက္သည္။ ႏူးညံ့စိုစြတ္ေနေသာမထားထားရဲ႕ေစာက္ပတ္ထဲလီးထိပ္ဖ်ားဝင္ၿပီး ဒစ္ျမဳပ္သြားသည့္အခ်ိန္မွာ ေအာင္ေအာင္တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးေသြပင္ထသြားသည္။ လီးတစ္ခုလုံးကိုမထားထားက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေစာက္ေခါင္းထဲ ဖိသြင္းထိုင္ခ်လိုက္ခ်ိန္တြင္ တင္းက်ပ္စီးပိုင္လွေသာေမေမေလး ထားထားရဲ႕ေစာက္ပတ္အတြင္းသားအေၾကာျမင္ေတြက သူ႔လီးကိုျပဳတ္တူႏွင့္ညႇစ္ထားသည့္အတိုင္းပင္။

    ေမေမေလးထာထားက သူမစိတ္ႀကိဳက္အေနအထားသူ႔လီးကို အဖုတ္ထဲစိမ္ထားၿပီး အေပၚမွ သေဘာရွိတိုင္း ေဆာင့္ခ်ရန္အတြက္ေအာင္ေအာင္ရင္ဘတ္ကိုလက္မ်ားကိုအသာေထာက္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ေအာင္ေအာင္လက္မ်ားကလည္းအလိုလိုေျမာက္တကိသြားၿပီး ေမေမေလးထားထားရဲ႕ ႏို႔ႏွစ္လုံးကိုအားရပါးရဆုပ္နယ္လိုက္ပါတယ္။ သား ေမေမေလးႏို႔ေတြကိုအားရပါးရဆုပ္ေနာ္မထားထားကေအာင္ေအာင္ရဲ႕ႏို႔ညႇစ္ကြၽမ္းမႈကို အသိအမွတ္ျပဳသြားပါတယ္။ ၿပီးေတာါသူမအဖုတ္ထဲျမဳပ္ဝင္ေနတဲ့လင္ပါသားေအာင္ေအာင္ရဲ႕ လီးႀကီးကလည္း ေတာင့္တင္းမာေက်ာၿပီး ႀကီးလည္းႀကီးရွည္လဲရွည္တာေၾကာင့္အားရလွပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္သူမလည္းအေပၚကခြၿပီးစိတ္ႀကိဳက္ကို ဖင္ကိုႂကြႂကြၿပီးလီးကိုအားရပါးရေဆာင့္ေဆာင့္ထည့္ပါေတာ့တယ္။ အားလားလား အိုးအိုး ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ညဥ္းညဴသံေတြကလည္း အဆက္မျပတ္ပါဘဲ။ စြပ္စြပ္ႁပြတ္ျပတ္ဘတ္ဘတ္ မထားထားရဲ႕ဖင္အိုးဝိုင္းဝိုင္းႀကီးကလဲ ေအာင္ေအာင္ေပါင္နဲ႔႐ိုက္သံ။ သူမဆီးခုံနဲ႔ ေအာင္ေအာင္လဥေတြ႐ိုက္ခတ္သံကလည္း အဆက္မျပတ္ပါဘဲ။

    ထို႔အတူေစာက္ရည္ၾကည္လေရၾကည္ေလးေတြကလည္းထြက္လာေတာ့ ေစာက္ပတ္နဲ႔လီးေတ့ၿပီးေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္း ေစာက္ရည္ၾကည္ေတြလရည္ၾကည္ေတြေၾကာင့္ တစြပ္စြပ္တစ္ပြပ္ပြပ္အသံေတြကလည္းဆူညံေနပါတယ္။ မိန္းမတစ္ခါမွမလိုးဘူးတဲ့ေအာင္ေအာင္ရဲ႕လူပ်ိဳစစ္စစ္လီးႀကီးကို သူ႔ေမေမေလးထားထားက အပီကိုဆြဲေနတာပါ။ စြပ္စြပ္ အိုးအိုး မထားထားကအေဆာင့္ကိုရပ္လိုက္ပါတယ္။ ေအာင္ေအာင္ဟာခနဲျဖစ္သြားပါတယ္ ရင္ထဲမွာ။ ေမေမေလးဘာလို႔ရပ္လိုက္တာလဲဒီမွာေကာင္းေနၿပီ။ သားေလး ေမေမေဘးကိုဒီလိုလုပ္ရတာႀကိဳက္လား။ ႀကိဳက္တယ္ေမေမေလး ဆက္ေဆာင့္ေပးပါ။

    ဒါဆို ေမေမေလးကိုေန႔တိုင္းလိုးေပးရမယ္ေနာ္။ လိုးမွာစိတ္သာခ် ေမေမေလးခံခ်င္တဲ့ပုံစံေျပာ။ ဟုတ္ၿပီ သားေလးကလိမ္မာသားဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ခ်စ္တာ ကဲ စြပ္စြပ္ ဘြတ္ဘြတ္ ႁပြတ္ႁပြတ္ ရွီးရွီး အား အားအိုးအင္း ဘတ္ဘတ္ ႁပြတ္ စြပ္ ဘြတ္ ဘတ္ဘတ္ စြပ္စြပ္ ရွီးအားအိုးအင္း အားအ ေအာင္ေအာင္လီးထိပ္ဖ်ားက်င္တက္သြားၿပီး ေမေမေလးထားထားရဲ႕ ေစာက္ပတ္နံရံေတြကို သူ႔လေရေတြပန္းထြက္သြားခ်ိန္မွာ ေမေမေလး ထားထားရဲ႕လည္ပင္းေၾကာေတြေထာင္ထသြားကာ မ်က္ႏွာေလးရႈံ႕သြားၿပီး သူမေစာက္ပတ္ထဲကေစာက္ရည္ေတြထြက္ကုန္ပါေတာ့တယ္။ ေမေမေလးထားထားရဲ႕ႏိုးဆြမႈေကာင္းတာေၾကာင့္ေအာင္ေအာင္ရဲ႕လီးႀကီးကျပန္မတ္လာပါတယ္။ ထပ္လုပ္ခ်င္ေနၿပီလားသား.. .ေမေမေလးအေမးကိုေအာင္ေအာင္ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ပါတယ္။

    ဒါဆိုမလုပ္ခင္သားကို ေမေမေလးတစ္ခုထပ္သင္ေပးမယ္။ ဘာသင္ေပးဦးမွာလည္းေမေမေလးရဲ႕။ ဒါကလည္းေန႔တိုင္းလုပ္ရမွာဘဲသားရဲ႕။ သားၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေန။မ်က္လုံးမွိတ္ထား။ ေအာင္ေအာင္မ်က္လုံးျပန္ဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ.. ေမေမေလးထားထားက သူ႔မ်က္ႏွာေပၚေျပာင္းျပန္ခြတက္လိုက္ၿပီး ေလးဖက္ေထာက္ထားတာပါ။ ေမေမေလးထားထားရဲ႕ေစာက္ပတ္ႀကီးက သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔အနီးဆုံးေနရာမွာရွိေနတာပါ။ သူမမ်က္ႏွာကလည္းသူ႔လီးနဲ႔တစ္တန္းတည္းပါဘဲ။ ဘာလုပ္ရေတာ့မယ္ဆိုတာသူသေဘာေပါက္သလိုလိုပါဘဲ။ အျပာကားေတြထဲကလိုပုံစံမ်ိဳးပါ။ ေမေမေလးေစာက္ပတ္ကိုသူယက္ေပးရေတာ့မယ္…။ ေမေမေလးကသူ႔လီးကိုစုပ္ေပးေတာ့မယ္ဆိုတာသူရိပ္မိလိုက္ပါတယ္။

    သားအဲ့ဒါ ဆစ္စတီႏိုင္းပုံစံလို႔ေခၚတယ္။ သားေလ့လာမႈအားဘယ္ေလာက္ေကာင္း တယ္ဆိုတာေမေမေလးၾကည့္မယ္။ အရည္ေလးေတြစိုစြတ္ေနတဲ့ေမေမေလးထားထားရဲ႕ေစာက္ပတ္က ညႇီစို႔စို႔ရနံ႔ေလးကိုရႈရႈိက္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေအာင္ေအာင္စိတ္ေတြ အရမ္းလႈပ္ရွားသြားၿပီး..သူအျပာစာအုပ္ထဲမွာဖတ္ေနၾကေပမဲ့မလုပ္ဖူးတဲ့အလုပ္ကိုစူးစမ္းခ်င္လာမိပါတယ္။ ေမေမေလးက သူ႔လီးဒစ္ေလးကိုႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးနဲ႔ငုံၿပီး စုပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တင္ပါးကိုတုန္တက္သြားေအာင္ေကာင္းလာပါတယ္။

    ေမေမေလးကသူ႔လီးကို အျပည့္ငုံၿပီး အစြမ္းကုန္စုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အရမ္းေကာင္းလြန္းတဲ့ လီးစုပ္ခံရမႈကိုသူခံစားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ေမေမေလးကိုလည္းသူစာေတြ႕နဲ႔ဗြီဒီယိုကားေတြရဲ႕ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ျမင္ရၾကားသိထားတဲ့အတိုင္းေမေမေလးရဲ႕ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ျခမ္းကို လက္နဲ႔ဆြဲၿဖဲလိုက္ၿပီး သူ႔လွ်ာကိုထုတ္ကာ အေျမာင္းအတိုင္း ထိုးထည့္ၿပီး ယက္တင္လိုက္ပါတယ္။ ယက္ရတာ အနံသိပ္မဆိုးသလို ေမေမေလးလီးစုပ္ေပးေနတာကလဲ သူ႔စိတ္ကိုပိုႏိုးထေစတာေၾကာင့္ ေမေမေလးရဲ႕မာၿပီးျပဴထြက္ေနတဲ့ ေစာက္စိကိုပါႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ေတ့ညႇပ္ၿပီးစုပ္ထည့္လိုက္ပါတယ္။

    ႁပြတ္…အိုးအိုး…ေမေမေလးလီးစုပ္တာေတာင္ခဏရပ္ၿပီးေအာ္သြားကာ သူမေပါင္တံေတြတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္သြားတာေၾကာင့္သူေက်နပ္သြားၿပီး အဆက္မျပတ္ယက္ပါေတာ့တယ္.. ေမေမေလး သူ႔လီးကိုဆက္မစုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး… ေကာင္းလြန္းလို႔ေအာ္ဟစ္ညဥ္းညဴတဲ့သူမအသံေတြထြက္လာပါၿပီ။ အိုး..လား.လား..ျပတ္ျပတ္ႁပြတ္ႁပြတ္ ရွီးရွီး အမေလးသားေရဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ… ျပတ္ျပတ္ရွီးရွီး…အိုး။အိုး..အအ… ေအာင္ေအာင္က ေမေမေလးထားထားရဲ႕ဖင္ေပါက္ေလးပါမက်န္ လွ်ာစြမ္းျပလိုက္ေတာ့ ေမေမေလးအသည္းခိုက္သြားၿပီေပါ့။ အ..အ..ေတာ္ပါေတ့ာ..ျပတ္ျပတ္ရွီးရွီး..ပလပ္ပလပ္။..

    ႁပြတ္ႁပြတ္ ေမေမေလးရဲ႕ေစာက္စိေလးကိုလွ်ာနဲ႔ေတာ့ေတာ့ေပးၿပီးအဆက္မျပတ္ စုပ္ယက္လိုက္ေတာ့ ေမေမေလးထားထား လူးသြားၿပီး အသားကုန္ေအာ္ဟစ္ကာ ေစာက္ရည္ေတြပါထြက္က်ကုန္ပါေတာ့တယ္။ ဟိုး..သားေလး ခုနကပုံစံမဟုတ္ဘူး…သားထလိုက္…ဒီလိုလုပ္ရမွာ.. ပက္လက္လွန္လိုက္ေသာ ေအာင္ေအာင္ေမေမေလးထားထားရဲ႕ ေနာက္ထပ္လိုးပုံလိုးနည္းတစ္မ်ိဳးသင္ေပးတာကိုနာခံေနပါတယ္။

    ေမေမေလးထားထားက ေမြ႕ယာေပၚမွာေလးဖက္ေထာက္ကုန္းလိုက္ပါတယ္။ ကုန္းလိုက္တာေၾကာင့္ ဝိုင္းစက္ၿပီး စြင့္ကားလွတဲ့ေမေမေလးတင္ပါႀကီးႏွစ္ျခမ္း ကိုၾကည့္ၿပီးေအာင္ေအာင္ဘာဆက္လုပ္လို႔လုပ္ရမွန္းမသိပါဘူး။ ကဲသားေအာင္ေအာင္… ေနာက္မွာ ဒူးတစ္ဖက္ကိုေထာက္လိုက္ၿပီးေမေမေလးရဲ႕ေစာက္ပတ္ကိုသားလီးနဲ႔ေတ့လိုက္။ ေမေမေလးစကားေၾကာင့္ေအာင္ေအာင္လဲေနာက္ကေနသူ႔လီးကို သူမေစာက္ပတ္နဲ႔ေတ့ၿပီး.. ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ…ေမေမေလး….ဟင္းဟင္း… လူညံ့ေလး.. အျပာစာအုပ္ေတြဇာတ္ကားေတြၾကည့္ၿပီးညံ့လိုက္တာ ေမေမေလးခါးကိုကိုခ်င္ကိုင္ ေမေမေလးႏို႔ေတြကိုဆုပ္ခ်င္ဆုပ္ၿပီးရင္ထည့္ၿပီးေဆာင့္ေတာ့ေလ….ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေဆာင့္ေနာ္သား။ ေမေမေလးကၾကမ္းမွႀကိဳက္တာ။

    သူမစကားေၾကာင့္ေအာင္ေအာင္လဲေမေမေလးထားထားရဲ႕ ေအာက္ကိုက်ေနတဲ့ႏို႔ႏွစ္လုံးကို သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ဆုပ္ညႇစ္ရင္း လီးကိုအရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေစာက္ပတ္ထဲအဆုံးစိုက္ခ်လိုက္ပါတယ္။ စြပ္..ဒုတ္..ေမေမေလးရဲ႕ဖင္ႀကီးတုန္တက္သြားပါတယ္။ ေဆာင့္ေဆာင့္သားေရ..ေဆာင့္ေဆာင့္။ ေမေမေလးထားထားက ဖင္ကိုအစြမ္းကုန္ကုန္းေပးတာေၾကာင့္ ေအာင္ေအာင္လဲ…မညႇာေတာ့ပါဘူး။ သူ႔လီးကို ဆြဲထုပ္လိုက္ အားကုန္ေဆာင့္ခ်လိုက္နဲ႔ ေမေမေလးရဲ႕အငမ္းမရေအာ္ဟစ္သံေတြကလည္းသူ႔ကိုစိတ္ပိုႂကြေစတယ္ေလ။

    ေဖာင္းေဖာင္း..ဘတ္ဘတ္..စြပ္စြပ္..ဒုတ္ဒုတ္..ႁပြတ္ႁပြတ္.. ႏို႔ကိုခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးဆုပ္ၿပီးလိုးသားေရ… ေမေမေလးႀကိဳက္တယ္…အအ…. စြပ္စြပ္..ဘတ္..ဘတ္..ေဖာင္းေဖာင္း.။ ေအာင္ေအာင္လဥနဲ႔ ေမေမေလးဖင္ၾကားေတြ႐ိုက္ခတ္သံကထြက္ေပၚလာသလို ေဆာင့္ခ်က္ေတြကအားပါလြန္းလို႔ ေမေမေလးဖင္ေလးတုန္တုန္သြားတာကိုက ေအာင္ေအာင္အဖို႔အရသာရွိလွပါတယ္။ ျမန္ျမန္ေလး.ေဆာင့္ပါသားရဲ႕…ေမေမေလးေကာင္းေနၿပီ အဖုတ္ကြဲခ်င္ကြဲသြားေပ့ေစ စိတ္ႀကိဳက္ေဆာင့္ပါသားေလး။

    စြပ္စြပ္..ဒုတ္ဒုတ္..ႁပြတ္ႁပြတ္.ဘတ္ဘတ္… ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ေအာင္ေအာင္ဆန႔္ငင္ဆန႔္ငင္နဲ႔ ေမေမေလးေစာက္ပတ္ အတြင္းသားေတြကို သူ႔လေရေတြပန္းထြက္ကုန္ခ်ိန္မွာ ေမေမေလးလဲငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ဟစ္ၿပီးတစ္ခ်ီထပ္ၿပီးသြားပါတယ္။ သူ႔လီးကိုဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ ေမေမေလးနဲ႔ေမြ႕ယာေပၚထပ္ရက္ႀကီးက်သြားၿပီး ေမေမေလးကိုယ္ေပၚကိုသူလည္းေမွာက္က်သြားကာ ေမေမေလးထားထားရဲ႕ေစာက္ပတ္ထဲကလ်ံက်လာတဲ့သူမေစာက္ရည္ေတြနဲ႔သူ႔လေရေတြဟာ ေမြ႕ယာေပၚမွာအကြက္ႀကီးျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ သို႔ႏွင့္ေအာင္ေအာင္ႏွင့္သူ႔ေမေမေလးထားထားတို႔ကား ဦးေအာင္စိုးျပန္မလာခင္ ေန႔ေရာညေရာ လိုးပြဲဆင္ႏြဲခဲ့ၾကသည္။

    ဦးေအာင္စိုးျပန္လာခ်ိန္တြင္ေတာ့ဟန္မပ်က္ေနခဲ့ၾကသျဖင့္ ဦးေအာင္စိုးကလုံးဝမရိပ္မိခဲ့။ သို႔ေသာ္တဏွာႀကီးလွေသာ သူ႔ေမေမေလးကား အစီအစဥ္သစ္တစ္ခုကိုဖန္တီးခဲ့သည္။ ထိုအစီအစဥ္ေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းျဖစ္လာမည့္ျပသနာမ်ားကိုေအာင္ေအာင္မစဥ္းစားခဲ့မိပါ။ ကိုႀကီး…ဦးေအာင္စိုးကား ထားထား၏ ေခၚသံေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ကိုႀကီးဒီေန႔အားလား… ဒီေန႔ကိုႀကီး အလုပ္ကိစၥခ်ိန္းထားတာရွိတယ္ထားရဲ႕.။

    ဘယ္သြားမလို႔လဲ။ထားထားကား ဝတ္ေကာင္းစားလွမ်ားဝတ္ဆင္ထားသည္။ ဒီေန႔ ထားသူငယ္ခ်င္းေမမီေက်ာ္တို႔အိမ္မွာေမြးေန႔ပြဲရွိတယ္။ အဲ့ဒါကိုႀကီးကိုလိုက္ပို႔ုခိုင္းမလို႔။တကယ္ကိုမအားလို႔ပါထားရယ္.. ညနက္မယ္ဆိုလဲ သားကိုလိုက္ပို႔ခိုင္းမယ္ေလထား။ ရပါတယ္ကိုႀကီးရယ္… သူကလည္းသူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ညတိုင္းအျပင္ထြက္ေနက်။ ရပါတယ္..ထားကိုစိတ္မခ်ပါဘူး။ သားေရ..သား.. ဖခင္ျဖစ္သူေခၚသံေၾကာင့္ ေအာင္ေအာင္အခန္းထဲမွထြက္လာသည္။

    မင္းေမေမေလးကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႔ရွိလို႔တဲ့။ လိုက္ပို႔လိုက္စမ္းပါကြာ…ေဖေဖလဲအလုပ္ရွိေသးလို႔။ ဟုတ္.ေဖေဖ။ ေအာင္ေအာင္က အခန္းထဲဝင္ၿပီးအဝတ္အစားလဲကာ ဆိုင္ကယ္ကိုထုတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္…ေမေမေလး သြားရေအာင္ေလ။ ႏွစ္ဦးသားဦးေအာင္စိုးကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးထြက္ခြာခဲ့သည္။ ေဒၚေမမီေက်ာ္အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဧည့္ခံပြဲကလူေတာ္ေတာ္စုံေနၿပီ။ဟယ္…ထားထား..လာလာ…။ ေမမီေက်ာ္ကား ထားထားကိုမ်က္စပစ္ျပလိုက္ၿပီး။ ဒါနင္ေျပာေျပာေနတဲ့ နင့္အခ်စ္ေတာ္ေလးမဟုတ္လားလို႔ တိုးတိုးေလးေမးလိုက္တာ ေအာင္ေအာင္မၾကားလိုက္ပါဘူး။ကဲ..သားေရ ေအာက္ထပ္မွာဧည့္သည္ေတြကျပည့္ေနတာဘဲ ေမမီက ေမေမေလးတို႔အတြက္အခန္းျပင္ထားတယ္တဲ့။

    ေဒၚထားထားက တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေအာင္ေအာင္အခုမွရိပ္မိသြားပါတယ္.. .ေမေမေလးကသူမသူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ ေမြးေန႔အေၾကာင္းျပၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလို႔ရေအာင္ အကြက္ဆင္ထားတယ္ဆိုုတာ။ ကဲ…သား ေငးမေနနဲ႔..သြားရေအာင္အေပၚထပ္ကို.. ေမေမေလးက ဖခင္ျဖစ္သူျပန္ေရာက္ေနသျဖင့္ သူ႔လီးနဲ႔ေဝးေနေသာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ဆာေနဟန္တူသည္။ က်ေနာ္လည္း ဘာမွေတြးမေနဘဲ ေမေမေလးေခၚရာ လိုက္သြားၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းငယ္ေလးထဲတြင္ ကာမ စည္စိမ္း အျပည့္အဝကို ခံစားပါေတာ့သည္။ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ေမေမေလး ေခၚ ေဒၚထားထားက သူမ ယားၿပီး ခံခ်င္လာတိုင္ ေဖေဖကို အေၾကာင္းတစ္ခုခု ျပၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ဟိုတယ္တြင္ အဝ သြားသြားလိုးၿပီးမွ အိမ္ျပန္ ျဖစ္ၾကေတာ့သည္။..ၿပီးး

  • အကြံပိုင်တဲ့ ဖိုးတုတ်

    အကြံပိုင်တဲ့ ဖိုးတုတ်

    ကိုင်တော့မကိုင်ကြည့်ဖူးပါ။ ဒါပေမဲ့ မစန်းကြည်၏ ကားကားစွင့်စွင့် ရှိလှသော တင်ပါးကြီးတွေက မာတင်းပြီး နေမည်ဆိုသည်ကိုကား ဖိုးတုတ် တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည်။ တနေ့တနေ့ ဒီတင်ပါးကြီးတွေကို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး လူပျိုသိုး ဖိုးတုတ်လီးတောင်ခဲ့ရတာ မနည်းပေ။ ကလေးတစ်ယောက် အမေဆိုပေမဲ့ မစန်းကြည်က တသားမွေး တသွေးလှသည်။ အသားကလည်း ဖြူတော့ လုံးကြီးပေါက်လှ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတော်ကြည့်ကောင်းလှသည်။ ကြည့်ကောင်းသည်ဆိုပြီး ဖိုးတုတ်ဗြောင်ကျကျ မကြည့်ရဲပေ။ ဖိုးတုတ်တို့သားအမိကို မစန်းကြည်တို့ လင်မယားက အများကြီး ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက် ထားတာ ဖြစ်သည်။

    ဖိုးတုတ်တို့ လက်ပံရွာမှာက မစန်းကြည်တို့ လင်မယား… အဲ… သူ့လင်ဘအေးနှင့် မစန်းကြည်တို့က ရွာ မျက်နှာဖုံးတွေ။ စီးပွါးရေး ပြေလည်သည်။ အိမ်ခြေတရာ မကျော်သော သူတို့ရွာလေးတွင် လယ်ယာ၊ခြံ၊ကျွဲနှင့်နွား တို့ဖြင့် အဆင်ပြေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သုံးဧကလောက်ရှိသော ခြံကြီးရှိပြီး သည်ခြံထဲမှာပင် ဘအေးနှင့် မစန်းကြည် တို့က ပျဉ်ထောင်သွပ်မိုး အိမ်ကြီးဆောက်၍ နေရုံမျှမက ခြံထောင့်တနေရာတွင်လည်း ဖိုးတုတ်တို့ သားအမိအတွက် အခိုင်အခန့် ဓနိမိုးတဲလေးဆောက်၍ ပေးထားသေးသည်။

    ဒီလိုဆိုတော့ ဖိုးတုတ် မစန်းကြည်ကို ရဲရဲမကြည့်ဝံ့သည်မှာ မဆန်းပေ။ ဖိုးတုတ်အခုအသက် ၂၅နှစ်ရှိပြီ။ ဖိုးတုတ် ၁၄ နှစ်သားတွင်သူ့အဖေဆုံးပြီး သူ့အမေ မုဆိုးမဖြစ်သည်။ ရွာတွင် ဖိုးတုတ်လယ်သူရင်းငှားဘဝဖြင့် ဝမ်းရေး ကြောင်းနေခဲ့ရပြီး ဖိုးတုတ် သူရင်းငှားလုပ်ရသည့် လယ်ကလည်း မစန်းကြည်၏ မိဘများလယ်တွင် ဖြစ်သည်။ ဖိုးတုတ် အသက် ၁၈ နှစ်လောက်တွင် ဘအေးနှင့် မစန်းကြည်ညားခဲ့ပြီး သူတို့ လင်မယား ကောင်းမှုကြောင့် နေစရာ တဲလေးရခဲ့ရုံမျှမက ကိုဘအေးက သူတို့သားအမိအတွက် ဝမ်းစာစပါးထည့်ပေးထားပြီး တနှစ်ပတ်လုံး လယ်အလုပ်၊ ခြံအလုပ်ဖြင့် အလုပ်မပြတ်အောင် ပေးထားလေတော့ ဖိုးတုတ်တို့သားအမိ အတော်လေး ချောင်ချောင်လည်လည် နေနိုင်လာခဲ့ပေသည်။

    လူပျိုပေါက်အရွယ်ထဲက မစန်းကြည်နှင့် လက်ပွန်းတနှီးနေခဲ့ရသော ဖိုးတုတ် တယောက် လူကနေပေမဲ့ လီးကမနေပေ။ မစန်းကြည်ကိုမြင်၍ လီးတောင်ခဲ့ရသော အကြိမ်အရေအတွက်က မနဲတော့ပေ။ အချိန်ကာလ ကလည်း နှစ်ရှည်လများ ကြာလာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ မစန်းကြည်ကို ချောင်းချောင်းကြည့်၍ ဂွင်းတိုက်ခဲ့တာလဲ များလှပေပြီ။ မြင်ဖန် တွေ့ဖန်များလျှင် ရိုးသည်ဆိုသော စကားက ဖိုးတုတ်အတွက်တော့ မမှန်ပေ။ မြင်ဖန်တွေ့ဖန်များလာတော့ ဖိုးတုတ် မစန်းကြည်ကို လိုးချင်စိတ်က ပို၍ပင် သည်းထန်လာခဲ့ရပေသည်။ ဘယ်တော့မှ အဖြေထွက်လိမ့်မည် မဟုတ်သော မေးခွန်းကိုလည်း ဖိုးတုတ် ခဏခဏမေးနေမိသည်။

    ဒါကတော့ “..မစန်းကြည်ကို ဘယ်လိုရအောင် လိုးမလဲ”.. ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။ ဖိုးတုတ်တွင် ကောင်းသည်လို့ပဲ ပြောရမလား… မကောင်းဘူးဟုပင် ပြောရမလား မသိသည့် ညင်တခုရှိသည်။ မသွားနဲ့ဆိုလျှင် သွားသည်။ မလုပ်ပါနဲ့ ဆိုလျှင် ရအောင်လုပ်တတ်သည့် ဖိုးတုတ်၏ ‘ညင်’ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဖိုးတုတ်၏ သည်ညင်ကြောင့်ဘဲ ဒီဇာတ်လမ်းလေးပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည် ဆိုပါစို့….. “ ဖိုးတုတ်ရေ….. ဖိုးတုတ်… ခဏလာအုံး….. ” “ လာပြီ….. အမ… ရေ…. ” အိမ်ရှေ့ဖက်မှ ခေါ်သံကြောင့် အိမ်နောက်ဖေး နွားတင်းကုပ်ထဲတွင် နွားစာစင်းနေသော ဖိုးတုတ် အိမ်ဘက် သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

    ဖိုးတုတ် အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ အိမ်ပေါက်ဝတွင်နေသော မစန်းကြည်ကို အဆင်သင့်တွေ့လိုက်ရသည်။ “ အမ…..ဘာခိုင်းမလို့လဲ….. ” “ အော်…..နင့်ကို..ငါမှာထားမလို့…..နင် ညနေကျ အဖွားလေးတို့တဲက နွားနို့သွားယူရင်….သံချောင်းတို့ တဲဖက်က မသွားနဲ့….အဲဒီဖက်က ပိုဝေးတယ် သိလား…” “ ဟုတ်ကဲ့….အမ…..” “ အေး…..အဲဒါဘဲ…..သွားတော့……” ဖိုးတုတ် မစန်းကြည်ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အိမ်နောက်ဖက် နွားစာစဉ်းရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အဖွားလေးတို့ တဲမှာ နွားမသားကျသဖြင့် နွားနို့ရသည်။ နေ့တိုင်း နွားနို့ ငှက်ပျောဖူး တပုလင်းကို ဘအေးသောက်ဖို့ ဖိုးတုတ် သွားသွားယူရသည်။

    ဖိုးတုတ် သံချောင်းတို့တဲမှ နေ့တိုင်းဖြတ်၍ သွားနေကျ။ ဖိုးတုတ် စဉ်းစားမိသည်က သံချောင်းတို့တဲဖက်မှ သွားလျှင်ပို၍နီးသည်။ ငါ့ကို အမစန်းကြည်က ဘာလို့ပိုဝေးတယ်လို့ ပြောရတာလဲဟု ဖိုးတုတ်စဉ်းစား၍မရ။ သေချာတာကတော့ သူ့ကိုအမစန်းကြည်က သံချောင်းတို့တဲဖက်က မသွားစေချင်တာကတော့ သေချာနေပြီ။ ညနေစောင်းတော့ ဖိုးတုတ် အဖွားလေးတို့တဲတွင် နွားနို့ယူရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ သံချောင်းတို့တဲကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအချိန်တွင် မစန်းကြည်မှာထားတာကို ဖိုးတုတ်သွားပြီး သတိရ လိုက်လေသည်။ မစန်းကြည် ပြောထားသည့်အတိုင်း သံချောင်း၏တဲဖက်မှ မသွားဘဲ ကွင်းထဲကနေပတ်ပြီး သွားရမလားဟု ဖိုးတုတ် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။ ဒီမှာတင် သူ့ရဲ့ ညဉ်ကပေါ်လာသည်။

    သံချောင်းတို့ တဲရှိရာဖက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ်ပင်လျှောက်လာခဲ့လေသည်။ သံချောင်း၏ တဲမရောက်မှီ ဝါးနှစ်ပြန်လောက်တွင် ပျဉ်ထောင်အိမ်တလုံးလောက် မြင့်သော ကောက်ရိုးပုံကြီး တခုရှိသည်။ ထိုကောက်ရိုးပုံ အနီးသို့အရောက် သံချောင်းခြေလှမ်း တုံ့သွားသည်။ မစန်းကြည် တစ်ယောက် သံချောင်း၏ တဲထဲသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရ၍ဖြစ်သည်။ ဖိုးတုတ် ကောက်ရိုးပုံကြီးဘေး ပြေးကပ်လိုက်ပြီးကောက်ရိုးပုံကြီးကို ပတ်ကာ အပြေးအလွှားဖြင့် သံချောင်း၏တဲဘေးသို့ ဝင်၍ကပ်လိုက်သည်။မှောင်ရီပျိုးစ အချိန်ဆိုတော့ ဖိုးတုတ်အတွက် တပန်းသာ သွားလေသည်။ တဲဘေးသို့ ကပ်မိလျှင်ကာထား သော ခပ်ကြဲကြဲထရံကြားမှ အထဲသို့ ချောင်းကြည့် လိုက်မိသည်။ ဖိုးတုတ် မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွားသည်။

    မစန်းကြည် က သံချောင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်နေပြီး မစန်းကြည်၏ အကျႌကြယ်သီး များအားသံချောင်းကဖြုတ်ပေးနေသည်။ သံချောင်းဖြုတ်ပေး၍ အကျႌကြယ်သီးများ ပြုတ်အသွား မစန်းကြည်က သူမအကျႌကို သူမဘာသာ ချွတ်လိုက်လေသည်။ အကျႌကျွတ်သွားတော့ အထဲမှ ဘော်လီအကျႌ တထည်တည်းနှင့် မစန်းကြည်၏ ကိုယ်လုံးက ဖြူစင်သန့်ရှင်းနေသည်။ ဘော်လီအကျႌထဲမှ ရုန်းကန်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေသော နို့အုံသား ဖွေးဖွေးအိအိကြီးတွေကို စိုက်ကြည့်နေသော သံချောင်း၏ မျက်နှာကို မစန်းကြည် ကြည့်လိုက်သောအကြည့်က ဖိုးတုတ်စိတ်ထဲ မချင့်မရဲကြီး ဖြစ်သွားရလေသည်။

    သံချောင်းက မစန်းကြည်၏ ဘော်လီအကျႌကို မချွတ်တော့ဘဲ အပေါ်သို့လှန်တင်ကာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆွဲဖော်လိုက်လေသည်။ ကလေးတစ်ယောက်သာ မွေးဖူးသေးသော မစန်းကြည်၏ နို့ကြီးတွေက မို့မောက်ဖေါင်းတင်းပြီး ကော့ချွန်တက်နေလေသည်။ သံချောင်းက နို့အုံတင်းတင်းအိအိကြီးတွေကို လက်ဖဝါးနှင့်အုပ်ကာ ပွတ်သပ်ဆုပ်ချေပေးလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုငုံ့၍ တပြွတ်ပြွှတ်နှင့် စို့နေလေတော့သည်။ ဖိုးတုတ်က အနီးလေးမို့ အသံတွေပါ ကြားနေရလေသည်။ မစန်းကြည်က ခေါင်းကြီးကို နောက်လှန်မော့ ထားပြီး မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ကာ ခံနေရှာသည်။

    သံချောင်း၏ လက်တဖက်ကလည်း မစန်းကြည်၏ နောက်ကျောကို သိုင်းဖက်ထားသည်။ “ အဟင့်…..အဟင့်…..ယားတယ်……” သံချောင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်သည်မသိ။ မစန်းကြည်၏ ခါးကြီးကော့၍ တွန့်လိမ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ “ ဟို….တနေ့ညက လုပ်ရတာအားမရဘူးကွာ…..ဒီနေ့တော့ အားရအောင် လုပ်တော့မယ်နော်…..” နို့စို့တာ အားရသွားသည်ထင်၏။ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး မစန်းကြည်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲပွေ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ မစန်းကြည်၏ လက်တဖက်ကလည်း သံချောင်း၏ခါးကို သိုင်းဖက်ထားလေသည်။

    “ အဲဒီညက….ဟိုအကောင်…..သေချင်းဆိုး…..နိုးလာလို့ပေါ့…..” မစန်းကြည် လင်ငယ်ကျေနပ်အောင်ဘဲ ပြောတာလား တကယ်စိတ်ပါ၍ ပြောသလားတော့မသိ။ ကိုဘအေး ကို ဒီလိုပြောသည့်အတွက် ဖိုးတုတ် ဒေါသထောင်းကနဲ ထွက်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဒေါသကို တခဏအတွင်း ကာမစိတ်က အနိုင်ယူသွားသည်။ ဒီလိုလိုးတာကို အနီးကပ်ကြည့်ခွင့်ရတဲ့ အခွင့်အရေးကမလွယ်။ ပြီးတော့ အလိုးခံမည့်သူက သူနဲ့လက်ပွန်းတတီးနေခဲ့ပြီး လှသောတောင့်သော သူသဘောကျနေသည့် မစန်းကြည် ဖြစ်နေတာ ကတော့ တဏှာစိတ်က ပို၍ထလာရတော့သည်။

    “ အဲဒီညက…..တအားလိုးလို့ ကောင်းတယ်ကွာ…မင်းစောက်ဖုတ်ကြီးကို အားရပါးရ လိုးရအောင် အိမ်က ကောင်မကို မလိုးဘဲ စုထားလိုက်ရတာ….ဟင်း..” “ ကျမကလဲ အားရပါးရ ခံမလို့ဘဲ…. ဟိုအကောင် နိုးလာတော့ ဘယ်နှယ့်လုပ်မလဲ… ” “ အေး….ဟုတ်တယ်… ” “ ဒါပေမဲ့….တော်က…အဲဒီညက…ပြီးပါတယ်…..ကျမကသာ တိုးလို့တန်းလန်းကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တာ…ကျမဖြင့် တညလုံး အိပ်လို့ကိုမပျော်ဘူး….အဲဒါနဲ့….လက်နှစ်ချောင်း ထိုးထည့်ပြီး…အာသာပြေအောင် လုပ်လိုက်ရ တယ်……” “ အေးပါကွာ…..အဲဒီညက……အကြွေးဆပ်ချင်လို့…..မင်းကို ဒီနေ့ ချိန်းလိုက်တာပါ…” သံချောင်းက ပါးစပ်ကလဲပြော လက်ကလည်း ထဘီအောက်ကိုလျိုပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးကို နှိုက်နေပုံရသည်။ “ တော့်……မိန်းမက….ကျမနဲ့ဖြစ်နေတာ….မရိပ်မိဘူးလား…..”

    “ ဘယ်လို ရိပ်မိမှာလဲ…ဒီကောင်မက ငတုံးမဘဲဟာ……” ဖိုးတုတ် သံချောင်း၏မိန်းမ ‘ခင်နွဲ့’ ကိုပြေးမြင်ယောင်မိလိုက်သည်။ ခင်နွဲ့ဆိုတာကလည်း အသားလေးညိုတာက လွဲလို့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က မစန်းကြည်နှင့် တန်းတူလှသည်။ “ စောက်ဖုတ်ထဲ မနှိုက်နဲ့တော်…..စောက်စေ့ကို နာနာလေးပွတ်ပေးစမ်းပါ….အဲ…အဲ…ဟုတ်ပီ….နာနာ… အမလေး….အား…ဟင်း…ဟင်း..ပွတ်……ပွတ်….ဟုတ်ပီ…..ရှီး….ကျွတ်…..ကျွတ်……..” သံချောင်းက မစန်းကြည်စကားအတိုင်း စောက်စေ့ကို ပွတ်ပေးလိုက်ပုံရသည်။ မစန်းကြည် တကိုယ်လုံး တွန့် လိမ်ကော့လန်နေပြီး တဆတ်ဆတ် လူးသွားသည်။ သံချောင်းက သူ့လက်တဖက်ဖြင့် ဖက်ထားသော မစန်းကြည်၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို အောက်သို့လှဲသိပ်လိုက်ပြီး ဘေးစောင်းယှဉ်လျက် ပါးစပ်က နို့ကြီးနှစ်လုံးကို တလှည့်စီ စို့ပေးရင်း လက်က စောက်စေ့ပြူးပြူးကြီးကို ဆက်လက်၍ ပွတ်ပေးနေပါသည်။

    “ အား….ဟင်း…..အမလေး…..အ…..အား…..ဟင်း…….ရှီး….အ…အား.. တအားကောင်းတာဘဲ…..ပွတ်….ပွတ်…..နာ….နာ..လေး….အစေ့လေးကို… လှိမ့်ပြီး…..ပွတ်ပေးစမ်းပါ……အမလေး……..” ထဘီကဖုံးထားသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးကို မမြင်ရသေးပါ။ သို့သော် ဒူးနှစ်ချောင်းထောင်ပြီး တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကော့ပြန်နေသည့်အတွက် ထဘီက ပေါင်ရင်းထိ လန်ပြီး လျှောကျသွားသည်။ မစန်းကြည်၏ ပေါင်တံဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတော့ ဖိုးတုတ် တကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွှေးညှင်း တွေ တဖျန်းဖျန်းထပြီး ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ အာခေါင်တွေ ခြောက်လာတော့သည်။ မစန်းကြည် မျက်နှာတခုလုံး ရှုံ့မဲ့နေပြီး ပါးစပ်မှ တကျွတ်ကျွတ် စုပ်သပ်နေပါသည်။ မစန်းကြည်၏ လက်တွေက သံချောင်း၏လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ စမ်း၍တင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

    “ အား……အား…….အမလေး…..လေး……အား……ရှီး…..လုပ်…လုပ်တော့… ရပြီ……အား….အင်း……” သည်တော့မှ သံချောင်းက လှဲအိပ်နေရာမှ ထထိုင်ကာ မစန်းကြည်၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားကို ဒူးထောက်၍ ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ပုဆိုးကိုခေါင်းမှ လှန်၍ချွတ်လိုက်ပြီး မစန်းကြည်၏ ဒူးနှစ်လုံးကို ပင့်တင်ကာ ရင်ဘတ် ဆီသို့ ဖိကပ်လိုက်လေသည်။ သံချောင်း၏လီးကြီးက ခြောက်လက်မခန့်ရှည်သည်။ လချောင်းတခုလုံး အညိုရောင်သန်းနေပြီး ဒစ်ကြီးက တင်းပြောင်ပြဲအာ၍နေသည်။ ဖိုးတုတ်ကြည့်ရင်း သံချောင်း၏လီးနှင့် သူ့လီးကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေမိသည်။ သူ့လီးက သံချောင်း၏လီးထက် အရှည်က လက်သုံးလုံးလောက်ပိုပြီး လုံးပတ်က နှစ်ဆလောက် ပိုကြီးသည်။ သူ့ကို ဖိုးတုတ်လို့ နာမည်ပေးထားတာဘဲ ကြည့်လေ။ အခု သူ့လီးက ပုဆိုးထဲတွင် ထောင်မတ်၍နေသည်။

    သံချောင်းက မစန်းကြည်၏ ထဘီကို ခါးစပ်ထိရောက်အောင် ပင့်လှန်လိုက်သည့်အတွက် မို့အစ်တင်း ဖေါင်းနေသော ဆီးခုံဖွေးဖွေး ဝင်းဝင်းကြီးနှင့်စောက်မွှေးအုံမဲမဲကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးက အောက်ပိုင်းဘက် ရောက်နေသည်မို့ မြင်ခွင့်မသာသေးပေ။ သံချောင်းက သူ့လီးကြီးကို လက်မှကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ လီးကြီးက လျှောကနဲ ဝင်သွားပုံရပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးက ဘယ်မျှကြီးပြီး ဘယ်လောက်ပြဲနေမလဲဟု ဖိုးတုတ် တွေးမိလိုက်သည်။ မစန်းကြည် မှာ သံချောင်းက သူမစောက်စေ့ကို ပွတ်ပေးထားသဖြင့် မစန်းကြည်မှာ တဟင်းဟင်း စိတ်တွေကြွနေသည်။

    မိန်းမတွေအဖို့ ကာမကိစ္စတွင် စောက်စေ့၏ အရေးပါပုံကို ဖိုးတုတ် နဂိုကထဲကပင် သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ခုလို မစန်းကြည်တယောက် သံချောင်းကို လင်ငယ်ထား၍ ပက်ပက်စက်စက်ကြီးဖြစ်နေသည်ကို ဖိုးတုတ်တွေ့လိုက်ရတော့ မစန်းကြည်အား ဖိုးတုတ် မထိရဲ မတို့ရဲလောက်အောင် ဖြစ်နေသည့်ကြားက အတားအဆီးကြီးက ကျိုးပျက်ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ သံချောင်းက မစန်းကြည့်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ကျော်ခွထားလိုက်ပြီး ဆောင့်၍ ဆောင့်၍ လိုးပါတော့သည်။ “ ဖွတ်…….ဖွတ်……ပလွတ်……ဖွတ်……ဖွတ်……..” တဖြေးဖြေး ဆောင့်ချက်တွေက မြန်ဆန်သွက်လက်လာသည်။ မစန်းကြည်ကလည်း သံချောင်း၏ခါးကြီးကို တင်းနေအောင်ဖက်ထားပြီး သူမဖင်ဆုံထွားထွားကြီးကို ကြွကာ ကြွကာ ကော့၍ ကော့၍ ခံနေလေသည်။

    “ ဖွတ်….ပလွတ်……ဗြစ်…..ဖွတ်…..ဇွတ်…….” မစန်းကြည်၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းက ဘေးသို့ဖြဲကားထားပြီး ဒူးနှစ်ချောင်းက အပေါ်သို့ထောင်ကာ ဆောင့်တိုင်း ဆောင့်တိုင်း ရမ်းခါနေပါသည်။ သံချောင်းက ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်ပေးရင်း သူ့ကိုယ်လုံးကြီးကို မစန်းကြည်၏ ဗိုက်ပေါ် မှောက်ချလိုက်ပြီး နို့သီးဖျားလေးတွေကို ပါးစပ်ဖြင့် တပြွတ်ပြွတ်စုပ်၍ သွားနှင့် မနာကျင်အောင် ခပ်ဆတ်ဆတ် ကိုက်ပေးလိုက်လေသည်။ သည်အနေအထားအရ သံချောင်းက ရှေ့သို့အားပြုထားလေတော့ သူ့လီးက မစန်းကြည်၏ စောက်ခေါင်းထဲ တဆုံးမဝင်ဘဲ မထိတထိ ပွတ်ညှောင့်ပေးနေသလို ဖြစ်နေရကာ မစန်းကြည်မှာ အားမလို အားမရဖြင့် သူမ၏ ဖင်ဆုံကြီးကို အစွမ်းကုန် မြှောက်၍မျက်လုံးစုံမှိတ် အံကိုကြိတ်ကာ ကော့ကော့ပြီး ထိုးပေးနေသည်။

    “ ဗြစ်….ပလွတ်….အင်း….ဟင်း…..ပလွတ်….ဖွတ်…..ကျွတ်…ကျွတ်…..” ကျန်းကျန်းမာမာ သန်သန်စွမ်းစွမ်း ကိုဘအေးလို ယောကျ်ားရှိလျက်နှင့် ဒီလိုကမြင်းနေသည်မှာ မစန်းကြည် တော်တော်တဏှာကြီးကြောင်း ဖိုးတုတ် တွေးလိုက်မိသည်။ “ ဖွတ်…..ဖွတ်…..ပလွတ်…..ဗြစ်…..ဖွတ်….အား….အား….အီး..ရှီး..ကျွတ်…ကျွတ်……ကျွတ်…..ဆောင့်… နာ..နာ..ဆောင့်….အီး…..” မစန်းကြည် စိတ်တွေထလာပြီး အောက်မှနေ၍ အသကုန် ကော့၍ ကော့၍ ပင့်ပင့်ပြီး ပြန်ဆောင့်လေတော့ရာ သံချောင်းလည်း နို့စို့နေရာမှ ကိုယ့်ကိုပြန်မတ်လိုက်ပြီး အားရပါးရ ဆောင့်လိုးပါတော့သည်။ “ ဖွတ်…ဖွတ်…..ပလွတ်…..ဗြစ်…..အား…..အား….အမလေး….” သံချောင်း၏ ဆောင့်ချက်ကြောင့် တဲလေးမှာ တသိမ့်သိမ့် ဖြစ်နေရလေသည်။

    “ ဖွတ်…ဖွတ်….ပလွတ်….ဇွတ်…..အမလေး….. အား….အား…..” အချက်ပေါင်း (၂၀) လောက်ဆောင့်ပြီးသောအခါ သံချေင်းတယောက် အားကနဲ အားကနဲ ပါးစပ်က အသံထွက်ရင်း မျက်နှာတခုလုံး ရှုံ့မဲ့၍ ဆတ်ကနဲဆတ်ကနဲ တွန့်တွန့်သွားပါသည်။ သံချောင်း ခါးကိုတင်းနေအောင်ဖက်ထားသော မစန်းကြည် လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ပြေကျသွားတော့သည်။ သံချောင်းက မစန်းကြည်၏ နို့အုံကြီးပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်ကာ မှောက်၍ မှိန်းနေပါသည်။ အတော်ကြာကြာမှိန်းနေပြီးမှ သံချောင်းက ကုန်းထလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီး ကိုဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ လီးကြီးက ပျော့ပျော့ငိုက်ငိုက်ကြီး ဖြစ်နေသည်။

    သံချောင်းက မစန်းကြည်ကို ပွေ့ထူလိုက်သည်။ “ ဘယ်နဲ့လဲ……ကျေနပ်တယ်မို့လား……” မစန်းကြည်က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း သူ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဘော်လီအကျႌကို ပြန်ဆွဲချ၍ ဖုံးလိုက်ပြီး အပေါ်အကျႌကိုဝတ်ကာ ကြယ်သီးတွေ ပြန်တပ်လိုက်သည်။ သံချောင်းကလည်း သူ့ပုဆိုးကို ပြန်ဝတ်သည်။ မစန်းကြည်က ဖင်ပြောင်ကြီးနှင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကားကာ ခါးမှထဘီ အောက်နားစကို ဆွဲ၍စောက်ပတ်ကို သုတ်သည်။ ဖိုးတုတ်ကြည့်ချင်နေသော မစန်းကြည်၏ စောက်ပတ်ကြီးကို တဲ့တဲ့ကြီးတွေ့လိုက်ရတော့ သူတို့လိုးတာ ကြည့်ပြီး တချိန်လုံး တောင်မတ်နေသည့် လီးကြီးက တဆတ်ဆတ် ဖြစ်သွားသည်။

    စောက်ဖုတ်ကြီးက နဲတာကြီး မဟုတ်။ ဒီလိုစောက်ဖုတ်မျိုးမှ သူ့လီးနှင့်ကိုက်ညီမည်ဟု ဖိုးတုတ် တွေးလိုက်မိသည်။ စောက်ဖုတ်အုံကြီးက ဖြူဝင်းဖေါင်းမို့နေပြီး နှုတ်ခမ်းသား ထူထူကြီးတွေက အညိုရောင်သမ်းနေသည်။ မစန်းကြည်က စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကိုဖြဲပြီး သုတ်သောအခါတွင်တော့ အတွင်းသားနုနုတွေက နီရဲနေပြီး စောက်ရည်တွေဖြင့် စိုရွှဲကာ အရောင်လက်နေသည်။ ထိပ်မှ ဇီးကင်းလောက်ရှိသော စောက်စေ့မှာ ထောင်နေသည်။ ဖိုးတုတ်ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပုဆိုးကိုအောင်မှမတင်ကာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေသော သူ့လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ခပ်သွက်သွက်ကြီး ဂွင်းတိုက်ပစ်လိုက်တော့ ခဏအတွင်းမှာပင် လရေတွေပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။

    ထိုအချိန်မှာပင် စောက်ရည်များ သုတ်ပြီးတော့ မစန်းကြည်က ထဘီကို ခါးမှဖြေချ၍ ပြန်ဝတ်လိုက်သည်။ “ မနက်ဖြန် လာအုံးမလား….စန်းကြည်… ” “ ဟင့်အင်း…..သန်ဘက်ခါ ညကျမျ ခါတိုင်းလိုဘဲ ရှင်လာခဲ့…အိမ်ကကောင် မြို့တက်ပြီး ရေစုပ်စက် သွား ဝယ်မလို့……” “ ဒါဆို ဟန်ကျတာပေါ့….” “ သမီးလေးကိုလည်း အမေတို့အိမ်ကို ပို့ထားမယ်…..ဒါမှ တော်နဲ့ကျမ စိတ်ရှိတိုင်း ပျော်နိုင်မှာ….အဲ… တခုတော့ရှိတယ်… ရှင်… သန်းခေါင်ကျော်မှလာ… ဒီအချိန်ဆို ဖိုးတုတ်တို့ သားအမိလည်း အိပ်နေပြီ…..သိလား……” နားနှင့်ဆတ်ဆတ် ကြားလိုက်ရသော ဖိုးတုတ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် သံချောင်းနဲ့ မစန်းကြည် တယောက်ကို တယောက် ပွေ့ဖက်နမ်းလိုက် ကြလေသည်။ ဖိုးတုတ်လည်း သံချောင်း၏ တဲဘေးမှ ခြေကိုဖွနင်းပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ မစန်းကြည် ကိုဘအေးကို ယူခဲ့တာက မိဘများသဘောတူ ပေးစား၍ ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

    အမှန်တော့ သံချောင်းက မစန်းကြည်၏ ရည်းစားဦးသာ ဖြစ်လေသည်။ ဒါကြောင့်လဲ ကိုဘအေးနှင့် လက်ထပ်ပြီးသည့်တိုင်အောင်မစန်းကြည်က သံချောင်းနှင့် တိတ်တိတ်ပုန်း တွေ့နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ “ အမရေ……အမ……” “ ဟဲ့….ဘာတုံး….ဖိုးတုတ်….” ညနေခင်း ရေချိုးကာ သနပ်ခါးလိမ်းနေသော မစန်းကြည်က အိမ်ရှေ့မှ ဖိုးတုတ်၏ အသံကြား၍ ပြန်ထူး လိုက်ရင်း အိမ်ရှေ့သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိရာ အိမ်ပေါ်သို့တက်လာပြီး သူမထဘီရင်လျားဖြင့် သနပ်ခါးလိမ်းနေရာသို့ ရဲရဲတင်းတင်း ဖိုးတုတ်ရောက်လာသည် ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ မစန်းကြည် ထိုင်၍ထဘီရင်လျားဖြင့် သနပ်ခါးလိမ်း နေရာအနီးသို့ရောက်လျှင် ဖိုးတုတ်က ထိုင်ချလိုက်သည်။ ရဲတင်း၍ အချိုးပြောင်းနေသော ဖိုးတုတ်ကို မစန်းကြည်အံ့သြနေမိသည်။

    “ ဘာ…ပြော…မလို့လဲ…..ဖိုးတုတ်…..” “ ကျနော်…..နွားနို့ သွားယူမလို့……” ပြောလဲပြော ဖိုးတုတ်၏ မျက်လုံးက ရေဆေးငါးကြီးလို ဖြူဖွေးလှပနေသော မစန်းကြည်ကို ပြောင်ပြောင် တင်းတင်း စားတော့ဝါးတော့မတတ် ကြည့်နေသည်။ “ ဒါများ…သွားယူပေါ့ဟယ်….နွားနို့နေ့တိုင်း သွားယူနေကျဘဲဟာ….” “ မဟုတ်ဘူး….အမရ……ဒီနေ့ ကိုသံချောင်းတို့ တဲဖက်ကို သွားလို့ရပြီလားလို့….မေးမလို့……” မစန်းကြည်၏ မျက်နှာရဲသွားသည်ကို ဖိုးတုတ် သေသေချာချာ အနီးကပ်တွေ့လိုက်ရသည်။

    “ နင်….သွားချင်တဲ့ ဆီကသာ….သွားချေ…..” မချိုမချဉ်မျက်နှာနှင့် ဖိုးတုတ်က မစန်းကြည်ကို ကြည့်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ “ ဒါဆိုလဲ သွားတော့မယ်ဗျာ……” ဖိုးတုတ် အိမ်ရှေ့ဘက်သို့ တလှမ်းချင်း လှမ်းထွက်ခဲ့သည်။ ဖိုးတုတ်၏ ထူးခြားသော ပုံစံနှင့် စကားတို့က သူမနှင့်သံချောင်းတို့ အကြောင်းများ သိသွားပြီလားဟု မစန်းကြည် တွေးမိလိုက်သည်။ အိုဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လိုရမယ်ရ တခုခုလုပ်ရမည်ဟု မစန်းကြည် တွေးလိုက်သည်။ “ ဖိုးတုတ်…..ခဏ…လာအုံး…..” ဖိုးတုတ် ပြန်လှည့်လာသည်။ အနားရောက်တော့ “ ထိုင်ပါအုံး ဟ….” ဖိုးတုတ် ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် မစန်းကြည်က စကားဆက်သည်။

    “ နင်နဲ့ငါနဲ့က မောင်နှမတွေလိုနေခဲ့တာဆိုတော့ ငါမရှက်ပါဘူးဟာ….” ဖိုးတုတ်က ဘာလဲဟူသော အတွေးဖြင့် သူမကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ “ တခြားမဟုတ်ပါဘူးဟာ……ဒီမှာ ငါ့နို့သီးကို ဘာကောင်ကိုက်သွားလဲ မသိဘူး…ကြည့်ပေးစမ်းပါအုံး……” ပြောလဲပြော မစန်းကြည်က ထဘီကို ခါးထိဖြည်ချလိုက်သည်။ ဆူဖြိုးလှသော နို့ကြီးနှစ်လုံးနှစ်လုံး ဝင်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဖိုးတုတ်ရင်ထဲ ဒိန်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ “ သေချာကြည့်စမ်းပါ……ဖိုးတုတ်ရ…..” “ ကြည့်…. ကြည့်နေပါတယ်….အမရ……” ဖိုးတုတ်အသံက တုန်နေသည်။ ပြီးတော့ လည်ချောင်းတွေကလည်း ခြောက်နေသည်။

    “ ဘာတွေ့လဲ….ဟ…..” “ ဘာမှမတွေ့ဘူး….အမ….ကျွန်တော်မသိဘူး…အမေ့ကို ခေါ်ပြကြည့်ပါလား..” “ အော်….အေး……ဒါဆို…နင်သွားတော့….” ဖိုးတုတ် လေးလေးလံလံဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်သည်။ “ အော်…….ဖိုးတုတ်…..” “ ဘာ…ဘာလဲ….အမ…..” မစန်းကြည်ဘက်သို့ ဖိုးတုတ်က သမင်လှည်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ ဟို….အိမ်ရှေ့က ဘီဒိုပေါ်မှာ ငါးရာတန် တရွက်ရှိတယ်… ယူသွားပြီး နင်သုံးချင်ရာသုံး…ငါမုန့်ဘိုးပေးတာ….” “ ဟုတ်ကဲ့…အမ…..” ဖိုးတုတ်အိမ်မှ ထွက်သွားတော့မှ မစန်းကြည် သက်ပြင်းချပြီး သနပ်ခါး ဆက်လိမ်းဖြစ်တော့သည်။ ဒီည သံချောင်းနှင့် ချိန်းထားသော ညဖြစ်၍ မစန်းကြည်တယောက် အရင်နေ့များနဲ့မတူ သနပ်ခါးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးလိမ်းကာ အလှပြင်နေမိခြင်းသာ ဖြစ်ပါလေတော့သည်။

    ဖိုးတုတ် အလာတုံးက ကြည့်တော့ သံချောင်းတို့တဲတွင် ဘယ်သူမှမရှိ။ အဖွားလေးတို့တဲမှ အပြန်ကျမှ တဲရှေ့တွင် သံချောင်း ထင်းဖြတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖိုးတုတ် လက်ထဲမှ နွားနို့ပုလင်းကို ကိုင်ကာ သံချောင်း၏ အနီး ထင်းတုံးတခု ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ “ ဖိုးတုတ်… နွားနို့လာယူတာလား….” “ ဟုတ်တယ်…..ကိုသံချောင်းရာ…နေ့ရှိသရွေ့ ယူနေရတာဘဲ….” “ မစန်းကြည်တို့ လင်မယားက မင်းတို့သားအမိအပေါ် ကောင်းပါတယ်ကွာ…..” သံချောင်းက ထင်းတချောင်းကို သူ့ရှေ့သို့လှမ်းဆွဲရင်း ပြောလိုက်သည်။

    “ အမှန်က ကျုပ် ဒီနေ့နွားနို့ လာယူစရာမလိုဘူးဗျ…. အကိုဘအေးက မြို့တက်မှာ” ပြောလဲပြော သံချောင်းမျက်နှာကို ဖိုးတုတ်ကလှမ်း၍ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဖိုးတုတ်၏စကားအဆုံး ထင်း ချောင်းကိုခုတ်ရန် ရွယ်ထားသော ဓားမကို သံချောင်းက ဆက်၍မခုတ်တော့ဘဲ ဘေးသို့ချလိုက်ကာ ဖိုးတုတ်မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်သည်။ “ နို့…. ဘအေးက မြို့မတက်ဘူးလား…. မနက်ကဘဲ ပဲ့ဆိပ်ဆင်းသွားတာ ငါတွေ့လိုက်ပါတယ်….” “ အဲဒါပေါ့….သူလိုချင်တဲ့ပစ္စည်း အမျိုးအစားက ဈေးတက်နေလို့ ငွေမမှီဘူးဆိုပြီး ပြန်လာတယ်…စောစောကမှ ပြန်ရောက်လာတာ… လိုတဲ့ငွေ ထပ်ယူပြီး မနက်မိုးမလင်းမှီ ပြန်သွားမယ် ပြောတာဘဲဗျာ… ပဲ့ထောင်လေးတစ်စီးရှိတော့ သွားချင်တဲ့ အချိန်ထသွားလို့ ရတာပေါ့ဗျာ….”

    “ ဘအေး…ကမနက်ဖြန်ကျတော့…စက်ဝယ်ပြီး ချက်ချင်းပြန်လာမှာလား…” သံချောင်းက ကောင်ကာငင်ကာ အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။ ပြုံးတော့မလို ဖြစ်သွားသော မျက်နှာအား ဖိုးတုတ်အမြန်ပြင်လိုက်ရသည်။ “ အဲဒါတော့ ကျနော်မသိဘူးဗျာ….ကဲ…သွားမယ်….. ဗျာ… မိုးချုပ်တော့မယ်….” ပြောလဲပြော ဖိုးတုတ်က ထ၍ပြန်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုကျောပေးကာ ထွက်သွားသော ဖိုးတုတ်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သံချောင်းမှာ ‘တော်သေးတာပေါ့.’ ဟူသော အတွေးဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ကျန်ခဲ့လေတော့သည်။

    သံချောင်းကို သန်းခေါင်ကျော်မှလာရန် ချိန်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ညဦးပိုင်း တရေးရအောင် အိပ်ထားမည်ဟုဆုံးဖြတ်ကာ မစန်းကြည် ကြိတ်မှိတ်၍ အိပ်သည်။ အိပ်လို့ကားမရ။ ဆုံကြရမည့်အရေး ကြုံလာတော့မည့် ကိစ္စကို မျှော်တွေး၍ စိတ်တွေထကာ အိပ်ယာပေါ် လူးလူးလှိမ့်လှိမ့် ဖြစ်နေရလေသည်။ မစန်းကြည်တယောက် မကြာခဏလည်း ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲ လက်ထည့်ပြီး စောက်ပတ်ကြီးကို ပွတ်ပေးနေမိသည်။ သည်လိုနှင့် သန်းခေါင်ကြက်တွန်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ မစန်းကြည် အိပ်ယာပေါ်မှ လူးလဲထလိုက်ပြီး ဆံပင်တွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ပြန်၍ ဖီးသင်လိုက်သည်။

    အိမ်ထဲတွင်က ဘက်ထ္ထရီမီးလေး ထွန်းထားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် “ ဒေါက်…ဒေါက်….ဒေါက်….ဒေါက်……” အိမ်နောက်ဖေးတံခါးကို ခေါက်သံ မစန်းကြည် ကြားလိုက်ရသည်။ ဗြုံးကနဲ ဝမ်းသာသွားပြီး ထိုင်ရာမှထရပ် လိုက်သော်လည်း နေရာမှ မရွှေ့ဖြစ်။ မစန်းကြည် စဉ်းစားသည်။ ခါတိုင်း သံချောင်းလာလျှင် သူမအိပ်ခန်းခေါင်းရင်းဘက်မှ နံရံကို တစ်ချက် နှစ်ချက်လောက် ခေါင်လိုက်သည်။ သူမက သိကြောင်း ချောင်းတချက်လောက် ဟက်လိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့တံခါးကို သွားဖွင့်ပေးရသည်။ ခုတော့ ခေါင်းရင်းတံခါးကို မခေါင်ဘဲ အိမ်နောက်ဖေးတံခါးကို ခေါက်လာသည်။

    မစန်းကြည် ထပ်၍ခေါင်းရှုပ်ခံမစဉ်းစားတော့ဘဲ နောက်ဖေးသို့လာကာ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး စောစောထဲက စိတ်ထဲကလည်း ထနေပြီမို့ ဝင်လာသူကို ဆီး၍ ဖက်လိုက်သည့်အခါ ဝင်လာတဲ့သူကလည်း သူမကိုပြန်၍ ဖက်လိုက်သည်။ နောက်ဖေးဘက်တွင်က မီးအလင်းရောင်ကမရှိ။ ခြံရိပ်ကလည်း ရှိနေတော့ လူလုံးကွဲရုံလောက်သာ တယောက်နှင့်တယောက်က မြင်ရလေသည်။ နှစ်ယောက်သား ဖက်လိုက်ကြပြီးသည်နှင့် အပြန်အလှန် နမ်းလိုက်တော့ ထောင်းကနဲ ကန်ထလာသောလီး က မစန်းကြည်၏ ဗိုက်ကို လာထောက်သည်။

    မစန်းကြည် ရင်ထဲဒိန်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ နဲနဲနောနောလီးကြီးမဟုတ်။ ကိုသံချောင်း ကြားဖူးနားဝနှင့် ဘာတွေလုပ်လာလဲမသိ။ လီးက အရင်ကထက် နှစ်ပြန်လောက်ကြီး နေသည်။ လီးအကြောင်းစဉ်းစားမိပြီး လီးကလည်းဗိုက်ကိုလာကပ်နေတော့ စိတ်တွေက ပိုထလာကာ မစန်းကြည်တအားဖက်ပြီး ဝင်လာသူကို နမ်းလိုက်သည်။ ဒီမှာတင်……… “ အထဲသွားရအောင်…..အမရာ……” “ ဟင်…..ဟင်….နင်…..နင်….” လန့်သွားသော မစန်းကြည်က ဖက်ထားသည်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မလိုလုပ်ပြီးမှ ဘာကို သတိရသွားသည်မသိ။ လက်ကို မလွှတ်ဘဲ ပြန်၍ဖက်ထားလိုက်သည်။

    “ ဟုတ်တယ်…..အမ…..ကျွန်တော်……ဖိုးတုတ်….ဘဲ…” ဖိုးတုတ်ဆိုတာ သဲသဲကွဲကွဲ သိလိုက်ရတော့ ချိန်းထားသော သံချောင်းရောက်လာလျှင် ဒုက္ခဘဲဟု မစန်းကြည် တွေးလိုက်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ ဖိုးတုတ်က သူ့စကားကို ဆက်၍ပြောလိုက်သည်။ “ ကိုသံချောင်းလာမှာ …. မဟုတ်ဘူး….အမ….” ဒါဘဲပြောပြီး မစန်းကြည်ကို အိမ်အတွင်းဖက်ကို ဆွဲခေါ်သည်။ မစန်းကြည် စိတ်တွေ ယောက်ယက်ခတ်ရင်း ဖိုးတုတ်ဆွဲခေါ်ရာသို့ လိုက်ပါခဲ့ရသည်။ အိမ်အတွင်းဖက် မီးအလင်းရောင်ထဲ ရောက်သည်နှင့် ဖိုးတုတ်က သူဆွဲထားသော မစန်းကြည်လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

    “ ဖိုးတုတ်…နင်…..နင်….ဒါ..ဒါ…ဘာလုပ်တာလဲ….” မစန်းကြည် မိန်းမသားပီပီ မူလိုက်သည်။ “ လုပ်မနေပါနဲ့အမရာ….အကြောင်းသိတွေဘဲ…. ဒီမှာကျွန်တော့်လဲ ကြည့်ပါအုံး…” ပြောလဲပြော ဖိုးတုတ်က သူ့ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ “ ဟယ်…..နဲတာကြီး မဟုတ်ဘူး……” ဟုပြောကာ မစန်းကြည်က လီးကြီးကို လှမ်း၍ကိုင်လိုက်သည်။ မစန်းကြည် အရာအားလုံးကို မေ့၍ ဖိုးတုတ်၏ လီးပေါ်အာရုံရောက်သွားပြီး…… “ ကြည့်ပါအုံး…..နဲနဲနောနောမဟုတ်ဘူး…..ဖိုးတုတ်..ရယ်……” အံ့သြတကြီး ပြောရင်း လီးကြီးကို လိုက်၍ဆုပ်ပေးနေသည်။

    “ နင်….နင်…..ကြီးတာတော့…အကြီးကြီးဘဲ…..ကြာရောကြာပါ့မလား….ဟင်…” တဖက်က လီးကိုဆုပ်ဆုပ်ပေးရင်း ကျန်လက်တဖက်က ဖိုးတုတ်၏ လက်မောင်းတဖက်ကို လှမ်းကိုင်၍ မေးလိုက်သည်။ “ ပထမတော့ ဘယ်ကြာမလဲ….နောက်တော့ကြာလာမှာပေါ့….” “ ကဲ….ဖိုးတုတ်….အိပ်ယာပေါ်လှဲပြီး…..ပက်လက်လှန်လိုက်……”ဖိုးတုတ်က မစန်းကြည် ပြောသည့်အတိုင်း အိပ်ယာထဲလှဲချလိုက်ပြီး ပက်လက်လှန်လိုက်တော့ လီးကြီးက သစ်ငုတ်တိုကြီးသဖွယ် ထောင်မတ်နေသည်။

    ဒါကြီးကို စိုက်ကြည့်နေရင်းက မစန်းကြည် ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေကို အကုန်လုံးချွတ် ပစ်လိုက်လေသည်။ ပြီးတော့ မတ်တပ်ရပ်လျှက်မှပင် လှဲနေသော ဖိုးတုတ်ကို ခွပြီးရပ်လိုက်ရာက တဖြေးဖြေး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။ လီးထိပ်နှင့် စောက်ပတ် ဝတေ့မိသည်နှင့် မစန်းကြည်က အားနှင့်ဖိ၍ ထပ်ပြီးထိုင်ချလိုက်တော့ လီးကြီးက တထစ်ထစ်နှင့် ဝင်သွားပြီး မစန်းကြည်၏ မျက်နှာက ရှုံကနဲ ရှုံကနဲ မဲ့မဲ့သွားသည်။ ပြီးတော့လဲ ထိုင်ချနေသော သူမ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကလည်း တဖြေးဖြေး ကားကားပေးလာသည်။ နောက်ဆုံး လီးတဆုံး ဝင်သွားချိန်တွင်တော့ မစန်းကြည် တကိုယ်လုံး ချွေးတွေပြန်နေပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်တက်နေသည်။ မစန်းကြည်အံကို ကြိတ်၍ ဖင်ကိုကြွ ပြီး ဆောင့်လိုးပေးသည်။

    ဖိုးတုတ်က သူကိုင်ဖူးချင်နေသော မစန်းကြည်၏ဖင်ကြီး တွေကို လက်နှစ်ဖက်နှင့်စုံကိုင်၍ ညှစ်နေသည်။ “ ဖွတ်….ပလွတ်……ဖွတ်….ဖွတ်…..ဟင်း….ဟင်း…..ဖွတ်….ဖွတ်……” မစန်းကြည်မှာ စိတ်ရှိတိုင်း သွက်သွက်ကြီး ဆောင့်လိုက်ချင်ပေမဲ့ လီးကြီးက မဆန့်မပြဲကြီး ဖြစ်လေတော့ မသက်သာလှပေ။ “ ဆောင့်ပေးပါ အမရာ…..ကျွန်တော် ထွက်တော့မယ်……” နောက်တချီမှဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ခံတော့မည်ဟူသော အတွေးဖြင့် မစန်းကြည် မျက်လုံးကိုမှိတ် အံကို ကြိတ်ပြီး သွက်သွက်လေး ဖင်ကြီးကို ကြွကြွပြီး ဆောင့်ပေးလိုက် တော့ရာ တခဏအတွင်းမှာပင် ဖိုးတုတ်တယောက် လရေတွေ ပန်းထွက်ကုန်ပါ လေတော့သည်…….။ပြီး။

     

    Zawgyi

     

    အႀကံပိုင္တဲ့ ဖိုးတုတ္

    ကိုင္ေတာ့မကိုင္ၾကည့္ဖူးပါ။ ဒါေပမဲ့ မစန္းၾကည္၏ ကားကားစြင့္စြင့္ ရွိလွေသာ တင္ပါးႀကီးေတြက မာတင္းၿပီး ေနမည္ဆိုသည္ကိုကား ဖိုးတုတ္ တစ္ေယာက္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနသည္။ တေန႔တေန႔ ဒီတင္ပါးႀကီးေတြကို ခိုးခိုးၾကည့္ၿပီး လူပ်ိဳသိုး ဖိုးတုတ္လီးေတာင္ခဲ့ရတာ မနည္းေပ။ ကေလးတစ္ေယာက္ အေမဆိုေပမဲ့ မစန္းၾကည္က တသားေမြး တေသြးလွသည္။ အသားကလည္း ျဖဴေတာ့ လုံးႀကီးေပါက္လွ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းလွသည္။ ၾကည့္ေကာင္းသည္ဆိုၿပီး ဖိုးတုတ္ေျဗာင္က်က် မၾကည့္ရဲေပ။ ဖိုးတုတ္တို႔သားအမိကို မစန္းၾကည္တို႔ လင္မယားက အမ်ားႀကီး ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ ထားတာ ျဖစ္သည္။

    ဖိုးတုတ္တို႔ လက္ပံ႐ြာမွာက မစန္းၾကည္တို႔ လင္မယား… အဲ… သူ႔လင္ဘေအးႏွင့္ မစန္းၾကည္တို႔က ႐ြာ မ်က္ႏွာဖုံးေတြ။ စီးပြါးေရး ေျပလည္သည္။ အိမ္ေျခတရာ မေက်ာ္ေသာ သူတို႔႐ြာေလးတြင္ လယ္ယာ၊ၿခံ၊ကြၽဲႏွင့္ႏြား တို႔ျဖင့္ အဆင္ေျပသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သုံးဧကေလာက္ရွိေသာ ၿခံႀကီးရွိၿပီး သည္ၿခံထဲမွာပင္ ဘေအးႏွင့္ မစန္းၾကည္ တို႔က ပ်ဥ္ေထာင္သြပ္မိုး အိမ္ႀကီးေဆာက္၍ ေန႐ုံမွ်မက ၿခံေထာင့္တေနရာတြင္လည္း ဖိုးတုတ္တို႔ သားအမိအတြက္ အခိုင္အခန႔္ ဓနိမိုးတဲေလးေဆာက္၍ ေပးထားေသးသည္။

    ဒီလိုဆိုေတာ့ ဖိုးတုတ္ မစန္းၾကည္ကို ရဲရဲမၾကည့္ဝံ့သည္မွာ မဆန္းေပ။ ဖိုးတုတ္အခုအသက္ ၂၅ႏွစ္ရွိၿပီ။ ဖိုးတုတ္ ၁၄ ႏွစ္သားတြင္သူ႔အေဖဆုံးၿပီး သူ႔အေမ မုဆိုးမျဖစ္သည္။ ႐ြာတြင္ ဖိုးတုတ္လယ္သူရင္းငွားဘဝျဖင့္ ဝမ္းေရး ေၾကာင္းေနခဲ့ရၿပီး ဖိုးတုတ္ သူရင္းငွားလုပ္ရသည့္ လယ္ကလည္း မစန္းၾကည္၏ မိဘမ်ားလယ္တြင္ ျဖစ္သည္။ ဖိုးတုတ္ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေလာက္တြင္ ဘေအးႏွင့္ မစန္းၾကည္ညားခဲ့ၿပီး သူတို႔ လင္မယား ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ေနစရာ တဲေလးရခဲ့႐ုံမွ်မက ကိုဘေအးက သူတို႔သားအမိအတြက္ ဝမ္းစာစပါးထည့္ေပးထားၿပီး တႏွစ္ပတ္လုံး လယ္အလုပ္၊ ၿခံအလုပ္ျဖင့္ အလုပ္မျပတ္ေအာင္ ေပးထားေလေတာ့ ဖိုးတုတ္တို႔သားအမိ အေတာ္ေလး ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ ေနႏိုင္လာခဲ့ေပသည္။

    လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္ထဲက မစန္းၾကည္ႏွင့္ လက္ပြန္းတႏွီးေနခဲ့ရေသာ ဖိုးတုတ္ တေယာက္ လူကေနေပမဲ့ လီးကမေနေပ။ မစန္းၾကည္ကိုျမင္၍ လီးေတာင္ခဲ့ရေသာ အႀကိမ္အေရအတြက္က မနဲေတာ့ေပ။ အခ်ိန္ကာလ ကလည္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ၾကာလာခဲ့ရၿပီ ျဖစ္သည္။ မစန္းၾကည္ကို ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္၍ ဂြင္းတိုက္ခဲ့တာလဲ မ်ားလွေပၿပီ။ ျမင္ဖန္ ေတြ႕ဖန္မ်ားလွ်င္ ႐ိုးသည္ဆိုေသာ စကားက ဖိုးတုတ္အတြက္ေတာ့ မမွန္ေပ။ ျမင္ဖန္ေတြ႕ဖန္မ်ားလာေတာ့ ဖိုးတုတ္ မစန္းၾကည္ကို လိုးခ်င္စိတ္က ပို၍ပင္ သည္းထန္လာခဲ့ရေပသည္။ ဘယ္ေတာ့မွ အေျဖထြက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေသာ ေမးခြန္းကိုလည္း ဖိုးတုတ္ ခဏခဏေမးေနမိသည္။

    ဒါကေတာ့ “..မစန္းၾကည္ကို ဘယ္လိုရေအာင္ လိုးမလဲ”.. ဆိုတာပင္ ျဖစ္သည္။ ဖိုးတုတ္တြင္ ေကာင္းသည္လို႔ပဲ ေျပာရမလား… မေကာင္းဘူးဟုပင္ ေျပာရမလား မသိသည့္ ညင္တခုရွိသည္။ မသြားနဲ႔ဆိုလွ်င္ သြားသည္။ မလုပ္ပါနဲ႔ ဆိုလွ်င္ ရေအာင္လုပ္တတ္သည့္ ဖိုးတုတ္၏ ‘ညင္’ပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ဖိုးတုတ္၏ သည္ညင္ေၾကာင့္ဘဲ ဒီဇာတ္လမ္းေလးေပၚေပါက္လာခဲ့ရသည္ ဆိုပါစို႔….. “ ဖိုးတုတ္ေရ….. ဖိုးတုတ္… ခဏလာအုံး….. ” “ လာၿပီ….. အမ… ေရ…. ” အိမ္ေရွ႕ဖက္မွ ေခၚသံေၾကာင့္ အိမ္ေနာက္ေဖး ႏြားတင္းကုပ္ထဲတြင္ ႏြားစာစင္းေနေသာ ဖိုးတုတ္ အိမ္ဘက္ သို႔ ေျပးထြက္လာခဲ့သည္။

    ဖိုးတုတ္ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အိမ္ေပါက္ဝတြင္ေနေသာ မစန္းၾကည္ကို အဆင္သင့္ေတြ႕လိုက္ရသည္။ “ အမ…..ဘာခိုင္းမလို႔လဲ….. ” “ ေအာ္…..နင့္ကို..ငါမွာထားမလို႔…..နင္ ညေနက် အဖြားေလးတို႔တဲက ႏြားႏို႔သြားယူရင္….သံေခ်ာင္းတို႔ တဲဖက္က မသြားနဲ႔….အဲဒီဖက္က ပိုေဝးတယ္ သိလား…” “ ဟုတ္ကဲ့….အမ…..” “ ေအး…..အဲဒါဘဲ…..သြားေတာ့……” ဖိုးတုတ္ မစန္းၾကည္ကို ေခါင္းၿငိမ့္ျပၿပီး အိမ္ေနာက္ဖက္ ႏြားစာစဥ္းရာသို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ အဖြားေလးတို႔ တဲမွာ ႏြားမသားက်သျဖင့္ ႏြားႏို႔ရသည္။ ေန႔တိုင္း ႏြားႏို႔ ငွက္ေပ်ာဖူး တပုလင္းကို ဘေအးေသာက္ဖို႔ ဖိုးတုတ္ သြားသြားယူရသည္။

    ဖိုးတုတ္ သံေခ်ာင္းတို႔တဲမွ ေန႔တိုင္းျဖတ္၍ သြားေနက်။ ဖိုးတုတ္ စဥ္းစားမိသည္က သံေခ်ာင္းတို႔တဲဖက္မွ သြားလွ်င္ပို၍နီးသည္။ ငါ့ကို အမစန္းၾကည္က ဘာလို႔ပိုေဝးတယ္လို႔ ေျပာရတာလဲဟု ဖိုးတုတ္စဥ္းစား၍မရ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ႔ကိုအမစန္းၾကည္က သံေခ်ာင္းတို႔တဲဖက္က မသြားေစခ်င္တာကေတာ့ ေသခ်ာေနၿပီ။ ညေနေစာင္းေတာ့ ဖိုးတုတ္ အဖြားေလးတို႔တဲတြင္ ႏြားႏို႔ယူရန္ ထြက္လာခဲ့သည္။ သံေခ်ာင္းတို႔တဲကို လွမ္းျမင္လိုက္ရေသာအခ်ိန္တြင္ မစန္းၾကည္မွာထားတာကို ဖိုးတုတ္သြားၿပီး သတိရ လိုက္ေလသည္။ မစန္းၾကည္ ေျပာထားသည့္အတိုင္း သံေခ်ာင္း၏တဲဖက္မွ မသြားဘဲ ကြင္းထဲကေနပတ္ၿပီး သြားရမလားဟု ဖိုးတုတ္ စဥ္းစားလိုက္ေလသည္။ ဒီမွာတင္ သူ႔ရဲ႕ ညဥ္ကေပၚလာသည္။

    သံေခ်ာင္းတို႔ တဲရွိရာဖက္သို႔ တည့္တည့္မတ္မတ္ပင္ေလွ်ာက္လာခဲ့ေလသည္။ သံေခ်ာင္း၏ တဲမေရာက္မွီ ဝါးႏွစ္ျပန္ေလာက္တြင္ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္တလုံးေလာက္ ျမင့္ေသာ ေကာက္႐ိုးပုံႀကီး တခုရွိသည္။ ထိုေကာက္႐ိုးပုံ အနီးသို႔အေရာက္ သံေခ်ာင္းေျခလွမ္း တုံ႔သြားသည္။ မစန္းၾကည္ တစ္ေယာက္ သံေခ်ာင္း၏ တဲထဲသို႔ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ ဝင္သြားတာကို ျမင္လိုက္ရ၍ျဖစ္သည္။ ဖိုးတုတ္ ေကာက္႐ိုးပုံႀကီးေဘး ေျပးကပ္လိုက္ၿပီးေကာက္႐ိုးပုံႀကီးကို ပတ္ကာ အေျပးအလႊားျဖင့္ သံေခ်ာင္း၏တဲေဘးသို႔ ဝင္၍ကပ္လိုက္သည္။ေမွာင္ရီပ်ိဳးစ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ဖိုးတုတ္အတြက္ တပန္းသာ သြားေလသည္။ တဲေဘးသို႔ ကပ္မိလွ်င္ကာထား ေသာ ခပ္ႀကဲႀကဲထရံၾကားမွ အထဲသို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္ လိုက္မိသည္။ ဖိုးတုတ္ မ်က္လုံးေတြ ျပာေဝသြားသည္။

    မစန္းၾကည္ က သံေခ်ာင္း၏ ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေရာက္ေနၿပီး မစန္းၾကည္၏ အက်ႌၾကယ္သီး မ်ားအားသံေခ်ာင္းကျဖဳတ္ေပးေနသည္။ သံေခ်ာင္းျဖဳတ္ေပး၍ အက်ႌၾကယ္သီးမ်ား ျပဳတ္အသြား မစန္းၾကည္က သူမအက်ႌကို သူမဘာသာ ခြၽတ္လိုက္ေလသည္။ အက်ႌကြၽတ္သြားေတာ့ အထဲမွ ေဘာ္လီအက်ႌ တထည္တည္းႏွင့္ မစန္းၾကည္၏ ကိုယ္လုံးက ျဖဴစင္သန႔္ရွင္းေနသည္။ ေဘာ္လီအက်ႌထဲမွ ႐ုန္းကန္ထြက္မတတ္ ျဖစ္ေနေသာ ႏို႔အုံသား ေဖြးေဖြးအိအိႀကီးေတြကို စိုက္ၾကည့္ေနေသာ သံေခ်ာင္း၏ မ်က္ႏွာကို မစန္းၾကည္ ၾကည့္လိုက္ေသာအၾကည့္က ဖိုးတုတ္စိတ္ထဲ မခ်င့္မရဲႀကီး ျဖစ္သြားရေလသည္။

    သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္၏ ေဘာ္လီအက်ႌကို မခြၽတ္ေတာ့ဘဲ အေပၚသို႔လွန္တင္ကာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ဆြဲေဖာ္လိုက္ေလသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္သာ ေမြးဖူးေသးေသာ မစန္းၾကည္၏ ႏို႔ႀကီးေတြက မို႔ေမာက္ေဖါင္းတင္းၿပီး ေကာ့ခြၽန္တက္ေနေလသည္။ သံေခ်ာင္းက ႏို႔အုံတင္းတင္းအိအိႀကီးေတြကို လက္ဖဝါးႏွင့္အုပ္ကာ ပြတ္သပ္ဆုပ္ေခ်ေပးလိုက္ၿပီး ေခါင္းကိုငုံ႔၍ တႁပြတ္ႁပႊတ္ႏွင့္ စို႔ေနေလေတာ့သည္။ ဖိုးတုတ္က အနီးေလးမို႔ အသံေတြပါ ၾကားေနရေလသည္။ မစန္းၾကည္က ေခါင္းႀကီးကို ေနာက္လွန္ေမာ့ ထားၿပီး မ်က္လုံးကိုစုံမွိတ္ကာ ခံေနရွာသည္။

    သံေခ်ာင္း၏ လက္တဖက္ကလည္း မစန္းၾကည္၏ ေနာက္ေက်ာကို သိုင္းဖက္ထားသည္။ “ အဟင့္…..အဟင့္…..ယားတယ္……” သံေခ်ာင္း ဘယ္လိုလုပ္လိုက္သည္မသိ။ မစန္းၾကည္၏ ခါးႀကီးေကာ့၍ တြန႔္လိမ္ကာ ေျပာလိုက္ေလသည္။ “ ဟို….တေန႔ညက လုပ္ရတာအားမရဘူးကြာ…..ဒီေန႔ေတာ့ အားရေအာင္ လုပ္ေတာ့မယ္ေနာ္…..” ႏို႔စို႔တာ အားရသြားသည္ထင္၏။ ေခတၱရပ္လိုက္ၿပီး မစန္းၾကည္ကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲေပြ႕ကာ ေျပာလိုက္သည္။ မစန္းၾကည္၏ လက္တဖက္ကလည္း သံေခ်ာင္း၏ခါးကို သိုင္းဖက္ထားေလသည္။

    “ အဲဒီညက….ဟိုအေကာင္…..ေသခ်င္းဆိုး…..ႏိုးလာလို႔ေပါ့…..” မစန္းၾကည္ လင္ငယ္ေက်နပ္ေအာင္ဘဲ ေျပာတာလား တကယ္စိတ္ပါ၍ ေျပာသလားေတာ့မသိ။ ကိုဘေအး ကို ဒီလိုေျပာသည့္အတြက္ ဖိုးတုတ္ ေဒါသေထာင္းကနဲ ထြက္သြားသည္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ေဒါသကို တခဏအတြင္း ကာမစိတ္က အႏိုင္ယူသြားသည္။ ဒီလိုလိုးတာကို အနီးကပ္ၾကည့္ခြင့္ရတဲ့ အခြင့္အေရးကမလြယ္။ ၿပီးေတာ့ အလိုးခံမည့္သူက သူနဲ႔လက္ပြန္းတတီးေနခဲ့ၿပီး လွေသာေတာင့္ေသာ သူသေဘာက်ေနသည့္ မစန္းၾကည္ ျဖစ္ေနတာ ကေတာ့ တဏွာစိတ္က ပို၍ထလာရေတာ့သည္။

    “ အဲဒီညက…..တအားလိုးလို႔ ေကာင္းတယ္ကြာ…မင္းေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို အားရပါးရ လိုးရေအာင္ အိမ္က ေကာင္မကို မလိုးဘဲ စုထားလိုက္ရတာ….ဟင္း..” “ က်မကလဲ အားရပါးရ ခံမလို႔ဘဲ…. ဟိုအေကာင္ ႏိုးလာေတာ့ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မလဲ… ” “ ေအး….ဟုတ္တယ္… ” “ ဒါေပမဲ့….ေတာ္က…အဲဒီညက…ၿပီးပါတယ္…..က်မကသာ တိုးလို႔တန္းလန္းႀကီး က်န္ရစ္ခဲ့တာ…က်မျဖင့္ တညလုံး အိပ္လို႔ကိုမေပ်ာ္ဘူး….အဲဒါနဲ႔….လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ထိုးထည့္ၿပီး…အာသာေျပေအာင္ လုပ္လိုက္ရ တယ္……” “ ေအးပါကြာ…..အဲဒီညက……အေႂကြးဆပ္ခ်င္လို႔…..မင္းကို ဒီေန႔ ခ်ိန္းလိုက္တာပါ…” သံေခ်ာင္းက ပါးစပ္ကလဲေျပာ လက္ကလည္း ထဘီေအာက္ကိုလ်ိဳၿပီး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို ႏႈိက္ေနပုံရသည္။ “ ေတာ့္……မိန္းမက….က်မနဲ႔ျဖစ္ေနတာ….မရိပ္မိဘူးလား…..”

    “ ဘယ္လို ရိပ္မိမွာလဲ…ဒီေကာင္မက ငတုံးမဘဲဟာ……” ဖိုးတုတ္ သံေခ်ာင္း၏မိန္းမ ‘ခင္ႏြဲ႕’ ကိုေျပးျမင္ေယာင္မိလိုက္သည္။ ခင္ႏြဲ႕ဆိုတာကလည္း အသားေလးညိဳတာက လြဲလို႔ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္က မစန္းၾကည္ႏွင့္ တန္းတူလွသည္။ “ ေစာက္ဖုတ္ထဲ မႏႈိက္နဲ႔ေတာ္…..ေစာက္ေစ့ကို နာနာေလးပြတ္ေပးစမ္းပါ….အဲ…အဲ…ဟုတ္ပီ….နာနာ… အမေလး….အား…ဟင္း…ဟင္း..ပြတ္……ပြတ္….ဟုတ္ပီ…..ရွီး….ကြၽတ္…..ကြၽတ္……..” သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္စကားအတိုင္း ေစာက္ေစ့ကို ပြတ္ေပးလိုက္ပုံရသည္။ မစန္းၾကည္ တကိုယ္လုံး တြန႔္ လိမ္ေကာ့လန္ေနၿပီး တဆတ္ဆတ္ လူးသြားသည္။ သံေခ်ာင္းက သူ႔လက္တဖက္ျဖင့္ ဖက္ထားေသာ မစန္းၾကည္၏ ကိုယ္လုံးႀကီးကို ေအာက္သို႔လွဲသိပ္လိုက္ၿပီး ေဘးေစာင္းယွဥ္လ်က္ ပါးစပ္က ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို တလွည့္စီ စို႔ေပးရင္း လက္က ေစာက္ေစ့ျပဴးျပဴးႀကီးကို ဆက္လက္၍ ပြတ္ေပးေနပါသည္။

    “ အား….ဟင္း…..အမေလး…..အ…..အား…..ဟင္း…….ရွီး….အ…အား.. တအားေကာင္းတာဘဲ…..ပြတ္….ပြတ္…..နာ….နာ..ေလး….အေစ့ေလးကို… လွိမ့္ၿပီး…..ပြတ္ေပးစမ္းပါ……အမေလး……..” ထဘီကဖုံးထားသျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို မျမင္ရေသးပါ။ သို႔ေသာ္ ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပီး တကိုယ္လုံး တြန႔္လိမ္ေကာ့ျပန္ေနသည့္အတြက္ ထဘီက ေပါင္ရင္းထိ လန္ၿပီး ေလွ်ာက်သြားသည္။ မစန္းၾကည္၏ ေပါင္တံေဖြးေဖြး တုတ္တုတ္ႀကီးကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ဖိုးတုတ္ တကိုယ္လုံး ၾကက္သီးေမႊးညႇင္း ေတြ တဖ်န္းဖ်န္းထၿပီး ရင္ေတြတဒိန္းဒိန္းခုန္ကာ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္လာေတာ့သည္။ မစန္းၾကည္ မ်က္ႏွာတခုလုံး ရႈံ႕မဲ့ေနၿပီး ပါးစပ္မွ တကြၽတ္ကြၽတ္ စုပ္သပ္ေနပါသည္။ မစန္းၾကည္၏ လက္ေတြက သံေခ်ာင္း၏လီးႀကီးကို ပုဆိုးေပၚမွ စမ္း၍တင္းေနေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။

    “ အား……အား…….အမေလး…..ေလး……အား……ရွီး…..လုပ္…လုပ္ေတာ့… ရၿပီ……အား….အင္း……” သည္ေတာ့မွ သံေခ်ာင္းက လွဲအိပ္ေနရာမွ ထထိုင္ကာ မစန္းၾကည္၏ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားကို ဒူးေထာက္၍ ဝင္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ပုဆိုးကိုေခါင္းမွ လွန္၍ခြၽတ္လိုက္ၿပီး မစန္းၾကည္၏ ဒူးႏွစ္လုံးကို ပင့္တင္ကာ ရင္ဘတ္ ဆီသို႔ ဖိကပ္လိုက္ေလသည္။ သံေခ်ာင္း၏လီးႀကီးက ေျခာက္လက္မခန႔္ရွည္သည္။ လေခ်ာင္းတခုလုံး အညိဳေရာင္သန္းေနၿပီး ဒစ္ႀကီးက တင္းေျပာင္ၿပဲအာ၍ေနသည္။ ဖိုးတုတ္ၾကည့္ရင္း သံေခ်ာင္း၏လီးႏွင့္ သူ႔လီးကို ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ေနမိသည္။ သူ႔လီးက သံေခ်ာင္း၏လီးထက္ အရွည္က လက္သုံးလုံးေလာက္ပိုၿပီး လုံးပတ္က ႏွစ္ဆေလာက္ ပိုႀကီးသည္။ သူ႔ကို ဖိုးတုတ္လို႔ နာမည္ေပးထားတာဘဲ ၾကည့္ေလ။ အခု သူ႔လီးက ပုဆိုးထဲတြင္ ေထာင္မတ္၍ေနသည္။

    သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္၏ ထဘီကို ခါးစပ္ထိေရာက္ေအာင္ ပင့္လွန္လိုက္သည့္အတြက္ မို႔အစ္တင္း ေဖါင္းေနေသာ ဆီးခုံေဖြးေဖြး ဝင္းဝင္းႀကီးႏွင့္ေစာက္ေမႊးအုံမဲမဲႀကီးကို ျမင္လိုက္ရသည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက ေအာက္ပိုင္းဘက္ ေရာက္ေနသည္မို႔ ျမင္ခြင့္မသာေသးေပ။ သံေခ်ာင္းက သူ႔လီးႀကီးကို လက္မွကိုင္ၿပီး ေစာက္ဖုတ္ထဲ ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ လီးႀကီးက ေလွ်ာကနဲ ဝင္သြားပုံရၿပီး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက ဘယ္မွ်ႀကီးၿပီး ဘယ္ေလာက္ၿပဲေနမလဲဟု ဖိုးတုတ္ ေတြးမိလိုက္သည္။ မစန္းၾကည္ မွာ သံေခ်ာင္းက သူမေစာက္ေစ့ကို ပြတ္ေပးထားသျဖင့္ မစန္းၾကည္မွာ တဟင္းဟင္း စိတ္ေတြႂကြေနသည္။

    မိန္းမေတြအဖို႔ ကာမကိစၥတြင္ ေစာက္ေစ့၏ အေရးပါပုံကို ဖိုးတုတ္ နဂိုကထဲကပင္ သိထားၿပီးျဖစ္သည္။ ခုလို မစန္းၾကည္တေယာက္ သံေခ်ာင္းကို လင္ငယ္ထား၍ ပက္ပက္စက္စက္ႀကီးျဖစ္ေနသည္ကို ဖိုးတုတ္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ မစန္းၾကည္အား ဖိုးတုတ္ မထိရဲ မတို႔ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည့္ၾကားက အတားအဆီးႀကီးက က်ိဳးပ်က္ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည့္၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေက်ာ္ခြထားလိုက္ၿပီး ေဆာင့္၍ ေဆာင့္၍ လိုးပါေတာ့သည္။ “ ဖြတ္…….ဖြတ္……ပလြတ္……ဖြတ္……ဖြတ္……..” တေျဖးေျဖး ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ျမန္ဆန္သြက္လက္လာသည္။ မစန္းၾကည္ကလည္း သံေခ်ာင္း၏ခါးႀကီးကို တင္းေနေအာင္ဖက္ထားၿပီး သူမဖင္ဆုံထြားထြားႀကီးကို ႂကြကာ ႂကြကာ ေကာ့၍ ေကာ့၍ ခံေနေလသည္။

    “ ဖြတ္….ပလြတ္……ျဗစ္…..ဖြတ္…..ဇြတ္…….” မစန္းၾကည္၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းက ေဘးသို႔ၿဖဲကားထားၿပီး ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္းက အေပၚသို႔ေထာင္ကာ ေဆာင့္တိုင္း ေဆာင့္တိုင္း ရမ္းခါေနပါသည္။ သံေခ်ာင္းက ခပ္သြက္သြက္ ေဆာင့္ေပးရင္း သူ႔ကိုယ္လုံးႀကီးကို မစန္းၾကည္၏ ဗိုက္ေပၚ ေမွာက္ခ်လိုက္ၿပီး ႏို႔သီးဖ်ားေလးေတြကို ပါးစပ္ျဖင့္ တႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္၍ သြားႏွင့္ မနာက်င္ေအာင္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ ကိုက္ေပးလိုက္ေလသည္။ သည္အေနအထားအရ သံေခ်ာင္းက ေရွ႕သို႔အားျပဳထားေလေတာ့ သူ႔လီးက မစန္းၾကည္၏ ေစာက္ေခါင္းထဲ တဆုံးမဝင္ဘဲ မထိတထိ ပြတ္ေညႇာင့္ေပးေနသလို ျဖစ္ေနရကာ မစန္းၾကည္မွာ အားမလို အားမရျဖင့္ သူမ၏ ဖင္ဆုံႀကီးကို အစြမ္းကုန္ ေျမႇာက္၍မ်က္လုံးစုံမွိတ္ အံကိုႀကိတ္ကာ ေကာ့ေကာ့ၿပီး ထိုးေပးေနသည္။

    “ ျဗစ္….ပလြတ္….အင္း….ဟင္း…..ပလြတ္….ဖြတ္…..ကြၽတ္…ကြၽတ္…..” က်န္းက်န္းမာမာ သန္သန္စြမ္းစြမ္း ကိုဘေအးလို ေယာက်္ားရွိလ်က္ႏွင့္ ဒီလိုကျမင္းေနသည္မွာ မစန္းၾကည္ ေတာ္ေတာ္တဏွာႀကီးေၾကာင္း ဖိုးတုတ္ ေတြးလိုက္မိသည္။ “ ဖြတ္…..ဖြတ္…..ပလြတ္…..ျဗစ္…..ဖြတ္….အား….အား….အီး..ရွီး..ကြၽတ္…ကြၽတ္……ကြၽတ္…..ေဆာင့္… နာ..နာ..ေဆာင့္….အီး…..” မစန္းၾကည္ စိတ္ေတြထလာၿပီး ေအာက္မွေန၍ အသကုန္ ေကာ့၍ ေကာ့၍ ပင့္ပင့္ၿပီး ျပန္ေဆာင့္ေလေတာ့ရာ သံေခ်ာင္းလည္း ႏို႔စို႔ေနရာမွ ကိုယ့္ကိုျပန္မတ္လိုက္ၿပီး အားရပါးရ ေဆာင့္လိုးပါေတာ့သည္။ “ ဖြတ္…ဖြတ္…..ပလြတ္…..ျဗစ္…..အား…..အား….အမေလး….” သံေခ်ာင္း၏ ေဆာင့္ခ်က္ေၾကာင့္ တဲေလးမွာ တသိမ့္သိမ့္ ျဖစ္ေနရေလသည္။

    “ ဖြတ္…ဖြတ္….ပလြတ္….ဇြတ္…..အမေလး….. အား….အား…..” အခ်က္ေပါင္း (၂၀) ေလာက္ေဆာင့္ၿပီးေသာအခါ သံေခ်င္းတေယာက္ အားကနဲ အားကနဲ ပါးစပ္က အသံထြက္ရင္း မ်က္ႏွာတခုလုံး ရႈံ႕မဲ့၍ ဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ တြန႔္တြန႔္သြားပါသည္။ သံေခ်ာင္း ခါးကိုတင္းေနေအာင္ဖက္ထားေသာ မစန္းၾကည္ လက္ႏွစ္ဖက္ကလည္း ေျပက်သြားေတာ့သည္။ သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္၏ ႏို႔အုံႀကီးေပၚသို႔ မ်က္ႏွာအပ္ကာ ေမွာက္၍ မွိန္းေနပါသည္။ အေတာ္ၾကာၾကာမွိန္းေနၿပီးမွ သံေခ်ာင္းက ကုန္းထလိုက္ၿပီး သူ႔လီးႀကီး ကိုဆြဲႏႈတ္လိုက္သည္။ လီးႀကီးက ေပ်ာ့ေပ်ာ့ငိုက္ငိုက္ႀကီး ျဖစ္ေနသည္။

    သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္ကို ေပြ႕ထူလိုက္သည္။ “ ဘယ္နဲ႔လဲ……ေက်နပ္တယ္မို႔လား……” မစန္းၾကည္က ေခါင္းၿငိမ့္ျပရင္း သူ႔ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ေဘာ္လီအက်ႌကို ျပန္ဆြဲခ်၍ ဖုံးလိုက္ၿပီး အေပၚအက်ႌကိုဝတ္ကာ ၾကယ္သီးေတြ ျပန္တပ္လိုက္သည္။ သံေခ်ာင္းကလည္း သူ႔ပုဆိုးကို ျပန္ဝတ္သည္။ မစန္းၾကည္က ဖင္ေျပာင္ႀကီးႏွင့္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္လိုက္ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကားကာ ခါးမွထဘီ ေအာက္နားစကို ဆြဲ၍ေစာက္ပတ္ကို သုတ္သည္။ ဖိုးတုတ္ၾကည့္ခ်င္ေနေသာ မစန္းၾကည္၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးကို တဲ့တဲ့ႀကီးေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူတို႔လိုးတာ ၾကည့္ၿပီး တခ်ိန္လုံး ေတာင္မတ္ေနသည့္ လီးႀကီးက တဆတ္ဆတ္ ျဖစ္သြားသည္။

    ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက နဲတာႀကီး မဟုတ္။ ဒီလိုေစာက္ဖုတ္မ်ိဳးမွ သူ႔လီးႏွင့္ကိုက္ညီမည္ဟု ဖိုးတုတ္ ေတြးလိုက္မိသည္။ ေစာက္ဖုတ္အုံႀကီးက ျဖဴဝင္းေဖါင္းမို႔ေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္းသား ထူထူႀကီးေတြက အညိဳေရာင္သမ္းေနသည္။ မစန္းၾကည္က ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသား ႏွစ္ခုကိုၿဖဲၿပီး သုတ္ေသာအခါတြင္ေတာ့ အတြင္းသားႏုႏုေတြက နီရဲေနၿပီး ေစာက္ရည္ေတြျဖင့္ စို႐ႊဲကာ အေရာင္လက္ေနသည္။ ထိပ္မွ ဇီးကင္းေလာက္ရွိေသာ ေစာက္ေစ့မွာ ေထာင္ေနသည္။ ဖိုးတုတ္ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပုဆိုးကိုေအာင္မွမတင္ကာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနေသာ သူ႔လီးကို လက္ျဖင့္ကိုင္၍ ခပ္သြက္သြက္ႀကီး ဂြင္းတိုက္ပစ္လိုက္ေတာ့ ခဏအတြင္းမွာပင္ လေရေတြပန္းထြက္ကုန္ေတာ့သည္။

    ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ေစာက္ရည္မ်ား သုတ္ၿပီးေတာ့ မစန္းၾကည္က ထဘီကို ခါးမွေျဖခ်၍ ျပန္ဝတ္လိုက္သည္။ “ မနက္ျဖန္ လာအုံးမလား….စန္းၾကည္… ” “ ဟင့္အင္း…..သန္ဘက္ခါ ညက်မ် ခါတိုင္းလိုဘဲ ရွင္လာခဲ့…အိမ္ကေကာင္ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး ေရစုပ္စက္ သြား ဝယ္မလို႔……” “ ဒါဆို ဟန္က်တာေပါ့….” “ သမီးေလးကိုလည္း အေမတို႔အိမ္ကို ပို႔ထားမယ္…..ဒါမွ ေတာ္နဲ႔က်မ စိတ္ရွိတိုင္း ေပ်ာ္ႏိုင္မွာ….အဲ… တခုေတာ့ရွိတယ္… ရွင္… သန္းေခါင္ေက်ာ္မွလာ… ဒီအခ်ိန္ဆို ဖိုးတုတ္တို႔ သားအမိလည္း အိပ္ေနၿပီ…..သိလား……” နားႏွင့္ဆတ္ဆတ္ ၾကားလိုက္ရေသာ ဖိုးတုတ္ ၿပဳံးလိုက္မိသည္။ ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ သံေခ်ာင္းနဲ႔ မစန္းၾကည္ တေယာက္ကို တေယာက္ ေပြ႕ဖက္နမ္းလိုက္ ၾကေလသည္။ ဖိုးတုတ္လည္း သံေခ်ာင္း၏ တဲေဘးမွ ေျခကိုဖြနင္းၿပီး ထြက္လာခဲ့သည္။ မစန္းၾကည္ ကိုဘေအးကို ယူခဲ့တာက မိဘမ်ားသေဘာတူ ေပးစား၍ ယူခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

    အမွန္ေတာ့ သံေခ်ာင္းက မစန္းၾကည္၏ ရည္းစားဦးသာ ျဖစ္ေလသည္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကိုဘေအးႏွင့္ လက္ထပ္ၿပီးသည့္တိုင္ေအာင္မစန္းၾကည္က သံေခ်ာင္းႏွင့္ တိတ္တိတ္ပုန္း ေတြ႕ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ “ အမေရ……အမ……” “ ဟဲ့….ဘာတုံး….ဖိုးတုတ္….” ညေနခင္း ေရခ်ိဳးကာ သနပ္ခါးလိမ္းေနေသာ မစန္းၾကည္က အိမ္ေရွ႕မွ ဖိုးတုတ္၏ အသံၾကား၍ ျပန္ထူး လိုက္ရင္း အိမ္ေရွ႕သို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိရာ အိမ္ေပၚသို႔တက္လာၿပီး သူမထဘီရင္လ်ားျဖင့္ သနပ္ခါးလိမ္းေနရာသို႔ ရဲရဲတင္းတင္း ဖိုးတုတ္ေရာက္လာသည္ ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ မစန္းၾကည္ ထိုင္၍ထဘီရင္လ်ားျဖင့္ သနပ္ခါးလိမ္း ေနရာအနီးသို႔ေရာက္လွ်င္ ဖိုးတုတ္က ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ရဲတင္း၍ အခ်ိဳးေျပာင္းေနေသာ ဖိုးတုတ္ကို မစန္းၾကည္အံ့ၾသေနမိသည္။

    “ ဘာ…ေျပာ…မလို႔လဲ…..ဖိုးတုတ္…..” “ က်ေနာ္…..ႏြားႏို႔ သြားယူမလို႔……” ေျပာလဲေျပာ ဖိုးတုတ္၏ မ်က္လုံးက ေရေဆးငါးႀကီးလို ျဖဴေဖြးလွပေနေသာ မစန္းၾကည္ကို ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း စားေတာ့ဝါးေတာ့မတတ္ ၾကည့္ေနသည္။ “ ဒါမ်ား…သြားယူေပါ့ဟယ္….ႏြားႏို႔ေန႔တိုင္း သြားယူေနက်ဘဲဟာ….” “ မဟုတ္ဘူး….အမရ……ဒီေန႔ ကိုသံေခ်ာင္းတို႔ တဲဖက္ကို သြားလို႔ရၿပီလားလို႔….ေမးမလို႔……” မစန္းၾကည္၏ မ်က္ႏွာရဲသြားသည္ကို ဖိုးတုတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ အနီးကပ္ေတြ႕လိုက္ရသည္။

    “ နင္….သြားခ်င္တဲ့ ဆီကသာ….သြားေခ်…..” မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္ႏွာႏွင့္ ဖိုးတုတ္က မစန္းၾကည္ကို ၾကည့္ၿပီး ထရပ္လိုက္သည္။ “ ဒါဆိုလဲ သြားေတာ့မယ္ဗ်ာ……” ဖိုးတုတ္ အိမ္ေရွ႕ဘက္သို႔ တလွမ္းခ်င္း လွမ္းထြက္ခဲ့သည္။ ဖိုးတုတ္၏ ထူးျခားေသာ ပုံစံႏွင့္ စကားတို႔က သူမႏွင့္သံေခ်ာင္းတို႔ အေၾကာင္းမ်ား သိသြားၿပီလားဟု မစန္းၾကည္ ေတြးမိလိုက္သည္။ အိုဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိုရမယ္ရ တခုခုလုပ္ရမည္ဟု မစန္းၾကည္ ေတြးလိုက္သည္။ “ ဖိုးတုတ္…..ခဏ…လာအုံး…..” ဖိုးတုတ္ ျပန္လွည့္လာသည္။ အနားေရာက္ေတာ့ “ ထိုင္ပါအုံး ဟ….” ဖိုးတုတ္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ႏွင့္ မစန္းၾကည္က စကားဆက္သည္။

    “ နင္နဲ႔ငါနဲ႔က ေမာင္ႏွမေတြလိုေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ငါမရွက္ပါဘူးဟာ….” ဖိုးတုတ္က ဘာလဲဟူေသာ အေတြးျဖင့္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ “ တျခားမဟုတ္ပါဘူးဟာ……ဒီမွာ ငါ့ႏို႔သီးကို ဘာေကာင္ကိုက္သြားလဲ မသိဘူး…ၾကည့္ေပးစမ္းပါအုံး……” ေျပာလဲေျပာ မစန္းၾကည္က ထဘီကို ခါးထိျဖည္ခ်လိုက္သည္။ ဆူၿဖိဳးလွေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးႏွစ္လုံး ဝင္းကနဲ ထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္ ဖိုးတုတ္ရင္ထဲ ဒိန္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ “ ေသခ်ာၾကည့္စမ္းပါ……ဖိုးတုတ္ရ…..” “ ၾကည့္…. ၾကည့္ေနပါတယ္….အမရ……” ဖိုးတုတ္အသံက တုန္ေနသည္။ ၿပီးေတာ့ လည္ေခ်ာင္းေတြကလည္း ေျခာက္ေနသည္။

    “ ဘာေတြ႕လဲ….ဟ…..” “ ဘာမွမေတြ႕ဘူး….အမ….ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး…အေမ့ကို ေခၚျပၾကည့္ပါလား..” “ ေအာ္….ေအး……ဒါဆို…နင္သြားေတာ့….” ဖိုးတုတ္ ေလးေလးလံလံျဖင့္ မတ္တပ္ထရပ္သည္။ “ ေအာ္…….ဖိုးတုတ္…..” “ ဘာ…ဘာလဲ….အမ…..” မစန္းၾကည္ဘက္သို႔ ဖိုးတုတ္က သမင္လွည္ျပန္ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ “ ဟို….အိမ္ေရွ႕က ဘီဒိုေပၚမွာ ငါးရာတန္ တ႐ြက္ရွိတယ္… ယူသြားၿပီး နင္သုံးခ်င္ရာသုံး…ငါမုန႔္ဘိုးေပးတာ….” “ ဟုတ္ကဲ့…အမ…..” ဖိုးတုတ္အိမ္မွ ထြက္သြားေတာ့မွ မစန္းၾကည္ သက္ျပင္းခ်ၿပီး သနပ္ခါး ဆက္လိမ္းျဖစ္ေတာ့သည္။ ဒီည သံေခ်ာင္းႏွင့္ ခ်ိန္းထားေသာ ညျဖစ္၍ မစန္းၾကည္တေယာက္ အရင္ေန႔မ်ားနဲ႔မတူ သနပ္ခါးကို ေျခဆုံးေခါင္းဆုံးလိမ္းကာ အလွျပင္ေနမိျခင္းသာ ျဖစ္ပါေလေတာ့သည္။

    ဖိုးတုတ္ အလာတုံးက ၾကည့္ေတာ့ သံေခ်ာင္းတို႔တဲတြင္ ဘယ္သူမွမရွိ။ အဖြားေလးတို႔တဲမွ အျပန္က်မွ တဲေရွ႕တြင္ သံေခ်ာင္း ထင္းျဖတ္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဖိုးတုတ္ လက္ထဲမွ ႏြားႏို႔ပုလင္းကို ကိုင္ကာ သံေခ်ာင္း၏ အနီး ထင္းတုံးတခု ေပၚတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ “ ဖိုးတုတ္… ႏြားႏို႔လာယူတာလား….” “ ဟုတ္တယ္…..ကိုသံေခ်ာင္းရာ…ေန႔ရွိသေ႐ြ႕ ယူေနရတာဘဲ….” “ မစန္းၾကည္တို႔ လင္မယားက မင္းတို႔သားအမိအေပၚ ေကာင္းပါတယ္ကြာ…..” သံေခ်ာင္းက ထင္းတေခ်ာင္းကို သူ႔ေရွ႕သို႔လွမ္းဆြဲရင္း ေျပာလိုက္သည္။

    “ အမွန္က က်ဳပ္ ဒီေန႔ႏြားႏို႔ လာယူစရာမလိုဘူးဗ်…. အကိုဘေအးက ၿမိဳ႕တက္မွာ” ေျပာလဲေျပာ သံေခ်ာင္းမ်က္ႏွာကို ဖိုးတုတ္ကလွမ္း၍ အကဲခတ္လိုက္သည္။ ဖိုးတုတ္၏စကားအဆုံး ထင္း ေခ်ာင္းကိုခုတ္ရန္ ႐ြယ္ထားေသာ ဓားမကို သံေခ်ာင္းက ဆက္၍မခုတ္ေတာ့ဘဲ ေဘးသို႔ခ်လိုက္ကာ ဖိုးတုတ္မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္သည္။ “ ႏို႔…. ဘေအးက ၿမိဳ႕မတက္ဘူးလား…. မနက္ကဘဲ ပဲ့ဆိပ္ဆင္းသြားတာ ငါေတြ႕လိုက္ပါတယ္….” “ အဲဒါေပါ့….သူလိုခ်င္တဲ့ပစၥည္း အမ်ိဳးအစားက ေဈးတက္ေနလို႔ ေငြမမွီဘူးဆိုၿပီး ျပန္လာတယ္…ေစာေစာကမွ ျပန္ေရာက္လာတာ… လိုတဲ့ေငြ ထပ္ယူၿပီး မနက္မိုးမလင္းမွီ ျပန္သြားမယ္ ေျပာတာဘဲဗ်ာ… ပဲ့ေထာင္ေလးတစ္စီးရွိေတာ့ သြားခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ထသြားလို႔ ရတာေပါ့ဗ်ာ….”

    “ ဘေအး…ကမနက္ျဖန္က်ေတာ့…စက္ဝယ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းျပန္လာမွာလား…” သံေခ်ာင္းက ေကာင္ကာငင္ကာ အေလာတႀကီး ေမးလိုက္သည္။ ၿပဳံးေတာ့မလို ျဖစ္သြားေသာ မ်က္ႏွာအား ဖိုးတုတ္အျမန္ျပင္လိုက္ရသည္။ “ အဲဒါေတာ့ က်ေနာ္မသိဘူးဗ်ာ….ကဲ…သြားမယ္….. ဗ်ာ… မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္….” ေျပာလဲေျပာ ဖိုးတုတ္က ထ၍ျပန္ခဲ့သည္။ သူ႔ကိုေက်ာေပးကာ ထြက္သြားေသာ ဖိုးတုတ္၏ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ရင္း သံေခ်ာင္းမွာ ‘ေတာ္ေသးတာေပါ့.’ ဟူေသာ အေတြးျဖင့္ သက္ျပင္းခ်ရင္း က်န္ခဲ့ေလေတာ့သည္။

    သံေခ်ာင္းကို သန္းေခါင္ေက်ာ္မွလာရန္ ခ်ိန္းထားၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ ညဦးပိုင္း တေရးရေအာင္ အိပ္ထားမည္ဟုဆုံးျဖတ္ကာ မစန္းၾကည္ ႀကိတ္မွိတ္၍ အိပ္သည္။ အိပ္လို႔ကားမရ။ ဆုံၾကရမည့္အေရး ႀကဳံလာေတာ့မည့္ ကိစၥကို ေမွ်ာ္ေတြး၍ စိတ္ေတြထကာ အိပ္ယာေပၚ လူးလူးလွိမ့္လွိမ့္ ျဖစ္ေနရေလသည္။ မစန္းၾကည္တေယာက္ မၾကာခဏလည္း ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားထဲ လက္ထည့္ၿပီး ေစာက္ပတ္ႀကီးကို ပြတ္ေပးေနမိသည္။ သည္လိုႏွင့္ သန္းေခါင္ၾကက္တြန္သံ ၾကားလိုက္ရသည္။ မစန္းၾကည္ အိပ္ယာေပၚမွ လူးလဲထလိုက္ၿပီး ဆံပင္ေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျပန္၍ ဖီးသင္လိုက္သည္။

    အိမ္ထဲတြင္က ဘက္ထၳရီမီးေလး ထြန္းထားလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ “ ေဒါက္…ေဒါက္….ေဒါက္….ေဒါက္……” အိမ္ေနာက္ေဖးတံခါးကို ေခါက္သံ မစန္းၾကည္ ၾကားလိုက္ရသည္။ ၿဗဳံးကနဲ ဝမ္းသာသြားၿပီး ထိုင္ရာမွထရပ္ လိုက္ေသာ္လည္း ေနရာမွ မေ႐ႊ႕ျဖစ္။ မစန္းၾကည္ စဥ္းစားသည္။ ခါတိုင္း သံေခ်ာင္းလာလွ်င္ သူမအိပ္ခန္းေခါင္းရင္းဘက္မွ နံရံကို တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ေခါင္လိုက္သည္။ သူမက သိေၾကာင္း ေခ်ာင္းတခ်က္ေလာက္ ဟက္လိုက္ၿပီး အိမ္ေရွ႕တံခါးကို သြားဖြင့္ေပးရသည္။ ခုေတာ့ ေခါင္းရင္းတံခါးကို မေခါင္ဘဲ အိမ္ေနာက္ေဖးတံခါးကို ေခါက္လာသည္။

    မစန္းၾကည္ ထပ္၍ေခါင္းရႈပ္ခံမစဥ္းစားေတာ့ဘဲ ေနာက္ေဖးသို႔လာကာ တံခါးကို ဖြင့္ေပးလိုက္ၿပီး ေစာေစာထဲက စိတ္ထဲကလည္း ထေနၿပီမို႔ ဝင္လာသူကို ဆီး၍ ဖက္လိုက္သည့္အခါ ဝင္လာတဲ့သူကလည္း သူမကိုျပန္၍ ဖက္လိုက္သည္။ ေနာက္ေဖးဘက္တြင္က မီးအလင္းေရာင္ကမရွိ။ ၿခံရိပ္ကလည္း ရွိေနေတာ့ လူလုံးကြဲ႐ုံေလာက္သာ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္က ျမင္ရေလသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ဖက္လိုက္ၾကၿပီးသည္ႏွင့္ အျပန္အလွန္ နမ္းလိုက္ေတာ့ ေထာင္းကနဲ ကန္ထလာေသာလီး က မစန္းၾကည္၏ ဗိုက္ကို လာေထာက္သည္။

    မစန္းၾကည္ ရင္ထဲဒိန္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ နဲနဲေနာေနာလီးႀကီးမဟုတ္။ ကိုသံေခ်ာင္း ၾကားဖူးနားဝႏွင့္ ဘာေတြလုပ္လာလဲမသိ။ လီးက အရင္ကထက္ ႏွစ္ျပန္ေလာက္ႀကီး ေနသည္။ လီးအေၾကာင္းစဥ္းစားမိၿပီး လီးကလည္းဗိုက္ကိုလာကပ္ေနေတာ့ စိတ္ေတြက ပိုထလာကာ မစန္းၾကည္တအားဖက္ၿပီး ဝင္လာသူကို နမ္းလိုက္သည္။ ဒီမွာတင္……… “ အထဲသြားရေအာင္…..အမရာ……” “ ဟင္…..ဟင္….နင္…..နင္….” လန႔္သြားေသာ မစန္းၾကည္က ဖက္ထားသည္ကို လႊတ္ေပးလိုက္မလိုလုပ္ၿပီးမွ ဘာကို သတိရသြားသည္မသိ။ လက္ကို မလႊတ္ဘဲ ျပန္၍ဖက္ထားလိုက္သည္။

    “ ဟုတ္တယ္…..အမ…..ကြၽန္ေတာ္……ဖိုးတုတ္….ဘဲ…” ဖိုးတုတ္ဆိုတာ သဲသဲကြဲကြဲ သိလိုက္ရေတာ့ ခ်ိန္းထားေသာ သံေခ်ာင္းေရာက္လာလွ်င္ ဒုကၡဘဲဟု မစန္းၾကည္ ေတြးလိုက္မိသည္။ ဒါေပမဲ့ ဖိုးတုတ္က သူ႔စကားကို ဆက္၍ေျပာလိုက္သည္။ “ ကိုသံေခ်ာင္းလာမွာ …. မဟုတ္ဘူး….အမ….” ဒါဘဲေျပာၿပီး မစန္းၾကည္ကို အိမ္အတြင္းဖက္ကို ဆြဲေခၚသည္။ မစန္းၾကည္ စိတ္ေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ရင္း ဖိုးတုတ္ဆြဲေခၚရာသို႔ လိုက္ပါခဲ့ရသည္။ အိမ္အတြင္းဖက္ မီးအလင္းေရာင္ထဲ ေရာက္သည္ႏွင့္ ဖိုးတုတ္က သူဆြဲထားေသာ မစန္းၾကည္လက္ကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။

    “ ဖိုးတုတ္…နင္…..နင္….ဒါ..ဒါ…ဘာလုပ္တာလဲ….” မစန္းၾကည္ မိန္းမသားပီပီ မူလိုက္သည္။ “ လုပ္မေနပါနဲ႔အမရာ….အေၾကာင္းသိေတြဘဲ…. ဒီမွာကြၽန္ေတာ့္လဲ ၾကည့္ပါအုံး…” ေျပာလဲေျပာ ဖိုးတုတ္က သူ႔ပုဆိုးကို ခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။ “ ဟယ္…..နဲတာႀကီး မဟုတ္ဘူး……” ဟုေျပာကာ မစန္းၾကည္က လီးႀကီးကို လွမ္း၍ကိုင္လိုက္သည္။ မစန္းၾကည္ အရာအားလုံးကို ေမ့၍ ဖိုးတုတ္၏ လီးေပၚအာ႐ုံေရာက္သြားၿပီး…… “ ၾကည့္ပါအုံး…..နဲနဲေနာေနာမဟုတ္ဘူး…..ဖိုးတုတ္..ရယ္……” အံ့ၾသတႀကီး ေျပာရင္း လီးႀကီးကို လိုက္၍ဆုပ္ေပးေနသည္။

    “ နင္….နင္…..ႀကီးတာေတာ့…အႀကီးႀကီးဘဲ…..ၾကာေရာၾကာပါ့မလား….ဟင္…” တဖက္က လီးကိုဆုပ္ဆုပ္ေပးရင္း က်န္လက္တဖက္က ဖိုးတုတ္၏ လက္ေမာင္းတဖက္ကို လွမ္းကိုင္၍ ေမးလိုက္သည္။ “ ပထမေတာ့ ဘယ္ၾကာမလဲ….ေနာက္ေတာ့ၾကာလာမွာေပါ့….” “ ကဲ….ဖိုးတုတ္….အိပ္ယာေပၚလွဲၿပီး…..ပက္လက္လွန္လိုက္……”ဖိုးတုတ္က မစန္းၾကည္ ေျပာသည့္အတိုင္း အိပ္ယာထဲလွဲခ်လိုက္ၿပီး ပက္လက္လွန္လိုက္ေတာ့ လီးႀကီးက သစ္ငုတ္တိုႀကီးသဖြယ္ ေထာင္မတ္ေနသည္။

    ဒါႀကီးကို စိုက္ၾကည့္ေနရင္းက မစန္းၾကည္ ကိုယ္ေပၚမွ အဝတ္အစားေတြကို အကုန္လုံးခြၽတ္ ပစ္လိုက္ေလသည္။ ၿပီးေတာ့ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္မွပင္ လွဲေနေသာ ဖိုးတုတ္ကို ခြၿပီးရပ္လိုက္ရာက တေျဖးေျဖး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ လီးထိပ္ႏွင့္ ေစာက္ပတ္ ဝေတ့မိသည္ႏွင့္ မစန္းၾကည္က အားႏွင့္ဖိ၍ ထပ္ၿပီးထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့ လီးႀကီးက တထစ္ထစ္ႏွင့္ ဝင္သြားၿပီး မစန္းၾကည္၏ မ်က္ႏွာက ရႈံကနဲ ရႈံကနဲ မဲ့မဲ့သြားသည္။ ၿပီးေတာ့လဲ ထိုင္ခ်ေနေသာ သူမ၏ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကလည္း တေျဖးေျဖး ကားကားေပးလာသည္။ ေနာက္ဆုံး လီးတဆုံး ဝင္သြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ မစန္းၾကည္ တကိုယ္လုံး ေခြၽးေတြျပန္ေနၿပီး တဆတ္ဆတ္ တုန္တက္ေနသည္။ မစန္းၾကည္အံကို ႀကိတ္၍ ဖင္ကိုႂကြ ၿပီး ေဆာင့္လိုးေပးသည္။

    ဖိုးတုတ္က သူကိုင္ဖူးခ်င္ေနေသာ မစန္းၾကည္၏ဖင္ႀကီး ေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္စုံကိုင္၍ ညႇစ္ေနသည္။ “ ဖြတ္….ပလြတ္……ဖြတ္….ဖြတ္…..ဟင္း….ဟင္း…..ဖြတ္….ဖြတ္……” မစန္းၾကည္မွာ စိတ္ရွိတိုင္း သြက္သြက္ႀကီး ေဆာင့္လိုက္ခ်င္ေပမဲ့ လီးႀကီးက မဆန႔္မၿပဲႀကီး ျဖစ္ေလေတာ့ မသက္သာလွေပ။ “ ေဆာင့္ေပးပါ အမရာ…..ကြၽန္ေတာ္ ထြက္ေတာ့မယ္……” ေနာက္တခ်ီမွဘဲ ေအးေအးေဆးေဆး ခံေတာ့မည္ဟူေသာ အေတြးျဖင့္ မစန္းၾကည္ မ်က္လုံးကိုမွိတ္ အံကို ႀကိတ္ၿပီး သြက္သြက္ေလး ဖင္ႀကီးကို ႂကြႂကြၿပီး ေဆာင့္ေပးလိုက္ ေတာ့ရာ တခဏအတြင္းမွာပင္ ဖိုးတုတ္တေယာက္ လေရေတြ ပန္းထြက္ကုန္ပါ ေလေတာ့သည္…….။ၿပီး။

  • ထိန်းမနိုင်သောစိတ်

    ထိန်းမနိုင်သောစိတ်

    အာဆီ တစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည်ပြီးတော့မည်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ဖြစ်သည်။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှု၊ အလုပ်တွင်စေ့စပ်သေချာမှု၊ ပိုင်ရှင်အပေါ် စေတနာတွေထားမှုတွေကြောင့် လူတွေက သူ့ကိုတဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်စိတ်ချလာပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးကို `ဝ´ ကွက်အပ်သည်အထိ ဖြစ်လာကာ ဦးအေးမောင် တစ်ယောက် ကန်ထရိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။“ မောင်ကျော်ရေ…..မောင်ကျော် ” “ လာပြီဆရာ…. ” ဦးအေးမောင်၏ ခေါ်သံကြောင့် ပေကြိုးတစ်ချောင်းဖြစ် အလုပ်ရှုပ်နေသော အသက်(၂၅)နှစ်အရွယ် လောက်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးက ဦးအေးမောင်၏ အနားသို့ရောက်လာသည်။

    “ ငါအမိုးပြားဝယ်ဖို့သွားဦးမယ်…လှသန်းကို ခေါ်သွားမယ်..မင်းဒီမှာနေလိုက်ဦး…” “ ဟုတ်ကဲ့ဆရာ… ” မောင်ကျော်မှာ လက်သမားလည်းမဟုတ်၊ ပန်းရံလည်းမဟုတ်၊ ကန်ထရိုက်တာ ဦးအေးမောင်၏ လက်ထောက်တပည့် တစ်ယောက်ဖြစ်လေသည်။ “ လှသန်း…ငါနဲ့လိုက်ခဲ့အုန်းဟေ့.. ” “ ဟုတ်ကဲ့ဆရာလာပြီ.. ” ခေါင်မိုးတွင် မျှားတန်းတွေရိုက်နေရာမှ အသက်(၂၀)ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက် တဖြေးဖြေးချင်းတွ ယ်ကပ်ရွေ့ဆင်းလာသည်။ ပြီးတော့ ရေဘုံဘိုင်တွင် ခြေလက်ဆေးပြီး ဦးအေးမောင်အနားသို့ ရောက်လာသည်။ “ မောင်ကျော်… မျှားတန်းတွေကိုပြီးအောင်ရိုက်ခိုင်းထား…ငါတို့သွားပြီ ” “ ဟုတ်ကဲ့… ” ဦးအေးမောင်နှင့်လှသန်းတို့ ခြံအပြင်ထွက်သွားကြသည်။

    ထိုသို့ထွက်သွားပြီး (၁၅)မိနစ်မျှကြာသောအခါ တွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထမင်းချိုင့်ကလေးနှင့်ရောက်လာသည်။ ဆောက်လက်စတိုက်လေးနားရောက်တော့ အပေါ်ကိုမော့ကြည့်သည်။ “ ဦးလေးချစ်..အစ်ကိုရော… ” “ နင့်အစ်ကို ကန်ထရိုက်နဲ့လိုက်သွားတယ်.. ဘာလဲထမင်းချိုင့်လား…. ဟိုအုတ်ခုံပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့ ” “ ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေး.. ” ဦးချစ်မှာ လက်သမားများထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး လှသန်းတို့နှင့် အမြဲတွဲနေသော တစ်ဖွဲ့သားထဲဖြစ် သည်။“ ညိုညို..နင်ဆိုင်မထွက်ဖူးလားဟ…” “ ဆိုင်သိမ်းပြီးပြီ ဦးလေး… ကျမ ထမင်းကြော်ကမနက်ခင်းဘဲ ရောင်းတာလေ..” “ လှသန်းလာရင် ဘာပြောလိုက်ရဦးမလဲ.. ” “ ကျွန်မ ညနေ အဖေတို့အီမ်သွားဦးမယ် ပြောလိုက်ပါ…”

    “ အေးအေး…. နင့်အဖေရော မူးတုန်းပဲလား…” ညိုညိုဆိုသော ကောင်မလေးမျက်နှာဖွေးဖွေးလေးရဲသွားသည်။ “ ဦးလေးချစ်တို့ အပေါင်းအသင်းတွေပဲ မသိဘူးလား… ” ကောင်မလေးက ဆတ်ဆတ်ထိမခံ ပြန်ပြောသည်။“ နင်လဲ ပင်ပန်းပါတယ်ဟာ… နင့်အစ်ကိုလှသန်းကိုသာ မိန်းမပေးစားလိုက်ပါတော့…. ” “ ကျွန်မက ဦးလေးသမီး အဝင်းနဲ့ သဘောတူတာ ” “ ကောင်မလေးနော်….. ” “ ဝါး… ဟား… ဟား….. ဦးချစ်ထိသွားပြီကွ.. ” ဘေးမှလက်သမားများက ဝိုင်းပြီးထောပနာပြုကြသည်။ “ ကျမ သွားတော့မယ် ဦးလေးချစ်… ဦးလေးသားမက်ကိုလည်း ထမင်ချိုင့်ပေးလိုက်ဦး… ” “ ဟာ….ဒီကောင်မလေးတော့နော် ” ညိုညိုက လှည့်ပင်မကြည့်။ ကျောခိုင်းထွက်သွားပေမယ့် သူမ၏နောက်ကျောကို ကြည့်နေသူကတော့ မောင်ကျော်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

    ဒါကို ဦးချစ်က အပေါ်စီးမှတွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့လိုက်သည်။ “ ဟေ့ကောင် မောင်ကျော်….တော်ပြီလေကွာ.. ” “ ဟာ.. ဦးလေးကလဲ.. ” “ မင်းကလဲကွာ… ကန်ထရိုက်သမက်ဘဲဖြစ်တော့မယ့်ဟာကွာ… ” ဦးချစ်ကို ပြန်ပက်ရန်ပြင်လိုက်သော မောင်ကျော်နှုတ်ဆိတ်í လှည့်ထွက်သွားတော့သည်း ကန်ထရိုက် ဦးအေးမောင်ထံတွင် ချိုချိုအေး ဆိုသော အသက်(၂၈)နှစ်လောက်ရှိသည့် သမီးတစ်ယောက်ရှိသည်။ မောင်ကျော်က ဦးအေးမောင်အိမ်သို့ ဝင်ထွက်ရင်းဖြင့် ချိုချိုအေးနှင့် ကြိုက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ လှသန်းနှင့်ညိုညိုတို့၏ ဖခင်က အရက်သမား ဇိုးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

    ထို့ကြောင့်ပင် လှသန်းနှင့် ညိုညိုတို့၏ မိခင်နှင့်ကွဲခဲ့ပြီး သူတို့မောင်နှမက မိခင်နှင့်ကျန်ခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဖခင်ကတော့ သူ့နှမတွေအိမ်ကို ဆင်းသွားခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဖခင်နှင့်မိခင်တို့ ကွဲတာကကြာခဲ့ပြီ။ သူတို့မောင်နှမ၏ မိခင်ပင်လျှင် မနှစ်ကဆုံးသွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ “ ဒေါ်လေး… အဖေနေကောင်းလား ” “ အစ်ကို… ညိုညိုလာတယ်.. ” “ အေး… ဒီကိုလွှတ်လိုက် ” “ ဟင်.. အဖေ နေမကောင်းဘူး ” “ အေး..သမီး… ချောင်းဆိုးသွေးပါပြန်ဖြစ်နေပြန်ပြီ… ” “ ဒေါ်လေး…အဖေ့ကိုဆေးခန်းမပြဘူးလား ” စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ညိုညိုက ဖခင်၏ညီမ အဒေါ်ဖြစ်သူထံ လှည့်ရွေ့မေးလိုက်သည်။

    “ ပြတော့ပြတာပေါ့အေ… ဆရာဝန်က တို့အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး အပြင်မှာဆေးဝယ်စားဖို့ ဆေးစာရေးပေး လိုက်တယ်…” “ ဟင်….ဆေးရောထိုးမပေးဘူးလား.. ” “ ဆေးတစ်လုံးထိုးပေးလိုက်တယ်…ဒါကြောင့်ညည်းအဖေ ဒီလောက်ခံသာနေတာပေါ့…. ” “ ဆေးကဘယ်လောက်တဲ့လဲ… ” “ နေပါစေ သမီးရယ်….အဖေလည်း နဲနဲသက်သာပါတယ်…. ” “ ငါသွားမေးတာ ရှစ်ထောင်တဲ့…. ” အဒေါ်ဖြစ်သူက ဝင်ပြောသည်။ ညိုညိုစိတ်ထဲတွင် တွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုအပ်ထားတာနှင့် သူမစုထားတဲ့ ငွေကငါးထောင်နီးနီးရှိသည်။မနက်ထမင်းကြော်ရင်းဖို့ ငွေ(၂၀၀၀) ကျော်က လက်ထဲတွင်ပါလာသည်။ ညနေဈေးလေးတွင် ဝင်ဝယ်ပြီး ညဦးပိုင်းတွင် ချက်ပြုတ်နေကြဖြစ်သည်။

    အခုလဲ ညိုညိုအဖေ့ထံမှအပြန် ဈေးသို့ ဝင်မည်ဟု စဉ်းစားထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် (၈၀၀၀) လောက်တော့ရှိသည်။ မနက်အတွက် အရင်းကတော့ ပြုတ်သွားမည်။ မနေ့ကမှ သူတို့မောင်နှမ အဝတ်အစားတွေ ဝယ်လိုက်သဖြင့် ဒီလောက်ကျပ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်းပြုတ်ချင် ပြုတ်စေတော့။ ညကျ အစ်ကိုလှသန်းပြန်လာတော့မှ တိုင်ပင်ပြီးလုပ်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက် သည်။ ညိုညို အဒေါ်ဖြစ်သူထံမှ ဆေးစာယူပြန်လာပြီး အိမ်မှငွေကိုယူကာ ဆေးသွားဝယ်ပြီး ဖခင်ထံသို့ပြန်ပို့ပေး လိုက်သည်။ ညမိုးချုပ်တော့ အစ်ကိုလှသန်း အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် အကျိုးအကြောင်း ပြောပြတော့ သူ့ထံမှာရှိ သော ငွေတစ်ထောင့်ငါးရာ ထုတ်ပေးသည်။

    အဲဒါနဲ့ဘဲ တစ်ရက်လောက်ရင်းထားလိုက်ဖို့ ပြောသည်။ ဒါပေမယ့် ဈေးဝယ်မမှီတော့။ မနက်ဖန် တစ်ရက်တော့ ညိုညိုဆိုင်မထွက်ဖြစ်၊ နားရဦးမည်။ မနက်မိုးလင်းတော့ လှသန်းကလည်း အလုပ်နားရက်ဖြစ်သည်။ ကန်ထရိုက်ဦးအေးမောင်က တစ်ပတ်ကို တစ်ရက်နားရက်ပေးသည်။ ဒါပေမယ့် လှသန်းကမနား။ ဦးချစ်တို့နှင့်တွဲ၍ အပြင်က ကြားပေါက်လက်သမား အလုပ်လေးတွေကို လိုက်လုပ်သည်။ ဒီနေ့လည်း ရွှေပြည်သာဖက်တွင် ဈေးဆိုင်ဆောက်ရန် လက်ခံထားသဖြင့် လှသန်းမှာ ဦးချစ်တို့နှင့်အတူ ဝေလီဝေလင်းကပင် ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။

    မနက်(၁၁)နာရီလောက်တွင် ညိုညို၏အဒေါ်ဖြစ်သူ ရောက်လာသည်။ဒီနေ့တစ်မနက်လုံး ညိုညို၏ဖခင်မှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို သွေးတွေအန်နေသည့်အတွက် ဆေးရုံတက်ရမည်ဖြစ် ကြောင်းလာပြောသည်။ အနည်းဆုံး ငွေနှစ်သောင်း သုံးသောင်းလောက်တော့လိုမည်။ အဒေါ်ဖြစ်သူအား အဖေ့ကိုဆေးရုံတင်မှာသာတင်ပါ။ ငွေရှာပြီး လိုက်လာခဲ့မည်ဟု ညိုညိုပြောလိုက်သည်။ ပြောမဲ့သာပြောလိုက်ရသည်။ ညိုညို ငွေကိုဘယ်သွားရှာရမည်ကို စဉ်းစား၍ မရသေးချေ။

    သည်နေ့ ချိုချိုအေးနှင့်တွေ့ရန် ချိန်းထားသဖြင့် မောင်ကျော်မှာ ကန်ထရိုက်ဦးအေးမောင်၏ အိမ်သို့လာခဲ့သည်။ ဒီနေ့အလုပ်နားရက်ဖြစ်၍ သူမအဖေနှင့်အမေတို့ အပြင်သွားရန်ရှိပြီး အိမ်တွင်သူမတစ်ယောက်ထဲ ကျန်ခဲ့မည်ဟု မောင်ကျော်အား ချိုချိုအေးက ပြောထားသည်။ တကယ်တော့ မောင်ကျော်ရောက်လာချိန်တွင် ချိုချိုအေးမှာ အိမ်တွင်ရှိမနေတော့ပါ။ သူမ၏အဖွားက မှာသဖြင့် သူမ၏မိခင်နှင့်အတူ အဖွားထံသွားပြီဖြစ်သည်။ ဒါကို မောင်ကျော်ကမသိ။ မောင်ကျော် စိတ်ထဲတွင်တော့ ချိုချိုအေးထံမှ သူအမြဲလိုလားတောင့်တနေသောအရာကို ရအောင်ယူတော့မည်ဟုဆုံးဖြတ်ရျ ်လာခဲ့ခြငိးဖြစ်သည်။

    အိမ်ရှေ့တွင် ဘယ်သူမှမတွေ့တော့ ချိုချိုအေးအခန်းထဲတွင်ရှိမည်၊ အပိုင်ဘဲဟဟူသော အတွေးဖြင့် အိမ်ရှေ့ခန်းမှနေ၍ အိမ်အတွင်းဖက်သို့ ဝင်ရန်ပြင်လိုက်သည်။“ အား….အား..နာတယ်…နာတယ်…အိုး…..အား….အား….. ” ကြားလိုက်ရသော အသံကြောင့် မောင်ကျော်ခြေလှမ်းများရပ်သွားသည်။ အကျႌချွတ်နှင့်ကျောပေးထားသော ဦးအေးမောင်ကို နောက်ဖက်ကတွေ့လိုက်ရသည်။ အသံကြားလိုက်ရသော အခန်းတံခါးဝသို့ မောင်ကျော်ပြေးကပ် ၍ကြည့်လိုက်သည်။ “ အား…..အား…..အရမ်းနာတာဘဲ….ကျွတ်…ကျွတ်.. ” ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်လေးတစ်ဖက်က ဦးအေးမောင်၏ ကျောပြင်ကြီးကို ဖက်၍ထားသည်။ “ အိုး..အိုး..အလာလား…အဲ့ဒါအရမ်းထိတာဘဲ…..အ..အ.. ” အခန်းထဲတွင် ပြတင်းပေါက်တွေ ပိတ်ထားသောကြောင့် အလင်းရောင်က အားနည်းနေသည့်အပြင် အခန်း တံခါးဝတွင်လည်း ကန့်လန့်ကာလေးက ရှိနေသေးသည်။

    မောင်ကျော် ကန့်လန့်ကာလေးကို အသာလေးဖယ်၍ အခန်းထဲသို့ကြည့်လိုက်သည်။ “ဗြွတ်…. ပြွတ်….ပလွတ်..စွပ်..စွပ် ” ဖင်ပြောင်ကြီးကို အားနှင့်မြှောက်ကာဆောင့်နေသည်။ ကြီးမားမဲနက်သောလီးကြီးကဖြူဖွေးနီရဲလျှက်ပြဲအာနေသော စောက်ပတ်လေးထဲ ပြည့်ပြည့်ကြီးဝင်နေသည်။ စောက်ပတ်ဘေးသားလေးများကနီရဲကာ ပြည့်တင်းတင်း ဖောင်းဖောင်းလေး ဖြစ်နေသည်။အခန်းတံခါးဘက်သို့ ကျောပေးထားသဖြင့် ထောင်ထားသော ဒူးလေးနှစ်ချောင်း ဖြဲကားလိုက်တိုင်း ဖိဝင်လိုးသွင်းနေသောလီးကြီး အဝင်အထွက်ကို မောင်ကျော်ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

    “ တော်…တော်ပြီ ဦးလေးရယ်..နာတယ်….. ”“ ခဏလေးပါ ညိုညိုရယ်… ဦးလေးပြီးကာနီးပါပြီ.. ” “ ပြွတ်…ပြွတ်…စွပ်….စွပ်…အ.. အ..အီး…အီး… ” ညိူညိုတဲ့…ဒါ..ဒါ..လှသန်းညီမလေး…ဟာ… ရက်စက်လိုက်တာ…နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ… ညိုညိုက ဘာလို့ရောက်လာတာလဲ… အရင်ထဲကဖြစ်နေပုံတော့ မဟုတ်ဘူး…။ မောင်ကျော် ရင်ထဲတွင် ဗလောင်ဆူသွားသည်။မနေ့ကပင် မောင်ကျော် ညိုညိုကိုကြည့်ပြီး ချစ်စိတ်တွေ ဝင်လာမိခဲ့သေးသည်။ အခုတော့ ကန်ထရိုက်ဦးအေးမောင်၏ ရင့်ထော်မဲနက် ညစ်နေသော လီးကြီးက ညိုညို၏ နုဖတ်ဖြူဖွေးသော စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ ပက်ပက်စက်စက်ဖြဲနေပြီ။

    “ တော်ပြီ… တော်ပြီ.. ပိုက်ဆံမချေးချင်လဲနေ…ပိုက်ဆံလိုက်ယူဆိုပြီး အခန်းထဲခေါ်လာပြီးတော့ အတင်းလုပ်တယ်.. အင်း..အီး.. အီ…” ညိုညိုစကားကြောင့် မောင်ကျော်ဇာတ်ရည်တစ်ဝက်လောက် လည်သွားပြီဖြစ်သည်။ “ ဗြွတ်… ပြွတ်..စွပ်..စွပ်… ပြွတ်..”“အား..အား..အမလေး…ကျမ…မခံနိုင်တော့ဘူး….လွှတ်ပါတော့..အားး….အားး….. ” ညိုညို ငိုလဲငို အတင်းလဲရုန်းနေသည်။“ ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ….ညိုညိုရာ… ” “ ပြွတ်… ဗြစ်… စွပ်… စွပ်… အား.. အမလေး… အား.. အား.. လွှတ်ပါဆို… ဘုန်း.. ဘုန်း.. ” ညိုညို ရုန်းလဲရုန်း ဒေါသတကြီးဖြင့် မွေ့ယာကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ထုသည်။ ညိုညို အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေသောကြောင့် ဦးအေးမောင် အရသာပျက်သွားသည်။

    “ ဟာ…ဒီကောင်မလေး…နင် စိန်ကျော်နဲ့ခံတုန်းက ဒီလိုဘဲလား…. ” “ ဘာ..ဘာ.. အဲ့ဒါ ကျွန်မရည်းစားရှင့်… ရှင့်လိုလဲ ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်း အတင်းလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး… ” ညိုညို ဒေါသစိတ်ဖြင့် လိမ်ညာဖုန်းကွယ်ရမည့် ကိစ္စကိုဖွင့်ဟ မြည်တွန်လိုက်သည်။ဟာ စိန်ကျော်နဲ့ခံဘူး တယ်တဲ့ သူ့ရည်းစားတဲ့၊ ဟွန်း ငါနဲ့တော့ကွာပါ့ ငါ့ရည်းစား မမချိုကို အခုထိလုပ်လို့ မရသေးဘူး ဒီတစ်ခါတွေ့ရင် ရအောင်ချမယ်ဟု မောင်ကျော်စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဦးအေးမောင်က ညိုညို၏ နို့ကြီးတွေကို စုံကိုပြီးတအား ဆောင့်နေသည်။ ညိုညို မခံမရပ်နိုင် ရုန်းကန်လေ ဆောင့်ချလေပင်ဖြစ်သည်။

    “ အီး…ဟီး..ဟီး..အမလေး..နာလိုက်တာ…အမလေး…လေး.. ” “ မငိုပါနဲ့ ညိုညိုရယ်..ကောင်းလာမှာပါ…. ” “ ပြွတ်… ပြွတ်…စွပ်…စွပ်…ပလွတ်..ဗြွတ်..ပြွတ်…´´ “အား…အား…နာလွန်းလို့ပါရှင်…တော်ပါတော့…အ…အ..´´ စောစောက ဦးအေးမောင်ကို ဖက်တွယ်ထားသော ညိုညို၏လက်ကလေးများက ဦးအေးမောင်ရင်ဘတ်ကို စုံကန်တွန်းထားသည်။ ညိုညို၏ စကားအဆုံးမှာပင် ဦးအေးမောင်က ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ညိုညို၏နှုတ်ခမ်းလေးများကို ဖမ်ယူ၍ ငုံစုပ်လိုက်သည်။

    ညိုညို၏ မျက်တောင်ကော့ကြီးများစင်းကာ ငြိမ်ကျသွားပြီး ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ကို ထောက်ကာ ဖင်ကြီးကိုဆတ်ကနဲ ကော့ပြစ်လိုက်သည်ဦးအေးမောင်က အဆက်မပြတ်ဆောင့်နေသော်လည်း ညိုညိုကဖင်ကြီးကိုပြန်မချ။ ကော့တင်မြဲ ကော့တင် ထားတော့ ဦးအေးမောင်က မြိန်ရေယှက်ရေဖြစ်နေသည်။ “ ပြွတ်…စွပ်… ပြွတ်…ဖွတ်.. ပြွတ်..” “ ဘုန်း..” “ ဟင်း..အသံတွေက အရမ်းထွက်တာဘဲ….အဟင့်.. ” ဖင်ကြီးကိုအိပ်ယာပေါ်ပြစ်ချရင်း ညိုညိုပြောသည်။ ကျွတ်ထွက်သွားသော နှုတ်ခမ်းကို ဦးအေးမောင်က လိုက်ဖမ်း၍ ဒုတိယအကြိမ်စုပ်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုအခါ ညိုညို၏ခါးလေး ကော့တက်အလာ ဦးအေးမောင်က ကော့တက်လာသော ခါးလေးကို ဆွဲဆွဲပြီးမနားတမ်းဆောင့်လိုးနေသည်။

    ညိုညို အာခေါင်တွေပူခြောက်လာပြီး သူမ၏ ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးများကဦးအေးမောင်၏ဆောင့်အားကြောင့် နိမ့်ဆင်းသွားလိုက် ပြန်ကော့တက်လာလိုက်ဖြစ်နေသည်။ “ သိပ်ကောင်းတာပဲ ညိုညိုရယ်…. ညိုညိုက အပေးသိပ်ကောင်းတာဘဲ…” “ ဘာ…ဘာ..ကောင်းတာလဲ ” “ ပြွတ်.. ပြွတ်…စွပ်…စွပ်… ပြွတ်.. ပြွတ်… ” “ လီးကို ညှစ်ညှစ်ပေးတာတို့ ဖင်ကြီးကော့ကော့ပေးတာတို့…. ” “ အာ…ဦးကလဲ..အင်…ဟင့်…ဟင့်… ” “ ဦးပြီးတော့မယ်..တအားဆောင့်မယ်နော်.. ” “ အင်း…အင်း…ဆောင့်..ဆောင့်…ဆောင့်သာဆောင့်…အင်း..အင်း.. ” နာလှချည်ရဲ့ဆို၍ ရုန်းကန်ငြင်းဆန်နေသော ညိုညိုက ဦးအေးမောင်၏ ခါးကိုဆွဲဖက်ကာ အောက်မှကော့ပင့် ၍ ပြန်ဆောင့်နေလေပြီ။

    “ ပြွတ်… ပြွတ်… စွပ်… စွပ်.. ပြွတ်… ပြွတ်… အ… အီး.. ဆောင့်.. ဦး… ညိုညို ကောင်းလာပြီ ” တွေ့မြင်ကြားသိ နေရသော မောင်ကျော်တစ်ယောက်ကတော့ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်း ခုန်ကာ အသားတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်။ “ ပြွတ်… ပြွတ်… စွပ်… စွပ်… ပြွတ်… ပြွတ်… အင်း… အင်း… အမလေး… ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်.. အာ့… အာ့… အင်း… ” “ ညိုညို့ကို ဦးအမြဲလိုးမယ်နော်.. ” “ ရတယ်…လိုး…လိုး..ညိုညိုလာခံမယ်…..အား…အ..လုပ်…လုပ်..ဆောင့်စမ်းပါဆို.. ” “ အင်း… ပြွတ်… ပြွတ်… ဒုတ်… စွပ်… စွပ်… ပလွတ်… ပြွတ်… ပြွတ်… အား… အမလေး… အား.. အား.. ညို… ညို… အီး… ” လီးကြီးကို အတင်းဆောင့်ထည့်ရင်း ဦးအေးမောင်ခါးကြီးတွန့်ကနဲတွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသလို ညိုညိုကလည်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်သွားကာ မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့လျှက် ထောင်ထားသော သူမ၏ ဒူးလေးနှစ်ဖက်ခါရမ်း သွားလေ တော့သည်။ မောင်ကျော်မှာ ဟင်းကနဲသက်ပြင်းချရင်း လှည့်ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။

    မကဲနဲ့ မောင်ရယ်…” မမချိုအသံက လှုပ်ရှားလှိုင်းထနေသည်။ မွှေးသင်းပျံ့လွင့်နေသော သူမ၏ နို့နှစ်လုံးအကြား မျက်နှာအပ်၍ မောင်ကျော်က အနမ်းရှည်ကြီးကိုကြာရှည်စွာ ရှိုက်သွင်းနေသည်။ “ ချစ်လိုက်တာ မမချိုရယ်… ” “ မောင်..မကဲနဲ့ဖယ်ကွာ…မမချိုမနေတတ်ဘူးကွ… ” “ ချစ်…ချစ်တယ်…မမချိုရယ်…” “ ဟေ့အေးကွယ်..ဖယ်ဆို..မောင်ကလဲ.. ” မမချို တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီ လှုပ်ရှားလာသည်။ မောင်ကျော်၏ ပုဆိုးအတွင်းမှ ထောင်ထနေသော လီးတန်ကြီး နှင့်လည်း သူမ၏ခန်ဓာကိုယ်မှာ မကြာခဏ ပွတ်တိုက်မိနေပြန်တော့ ချိုချိုအေး စိတ်များက ဖောက်ပြားလာသည်။

    အသက်ရှုမဝသလို ခံစားနေရသည်။ ရင်ထဲတွင်လှိုက်၍ မောနေသည်။ မောင်ကျော်၏ လက်များက ချိုချိုအေး၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ရဲတင်းစွာ ဆုတ်ကိုင်ချေမွကိုင်တွယ်နေရာ ချိုချိုအေးက မကြာခဏ သူ့လက်ကို တွန်းဖယ်နေရလေ သည်။ မောင်ကျော်က သူမ၏နို့ကို ဆွဲညှစ်လိုက်တိုင်း တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်သွားကာ သွေးတွေဆူ ကြွလာသည်။ “ အဲလိုမလုပ်နဲ့ကွာ..မောင်ကလဲ.. ” ချိုချိုအေးက ငိုသံပါလေးဖြင့် ခေါင်းလေးငုံ့ရင်း ကတုန်ကရင်ပြောသည်။ မောင်ကျော်ကတော့ တစထက်တစ ပို၍သောင်းကျန်းလာသည်။

    “ ဒီလိုဆို နောက်ကိုပေးမတွေ့တော့ဘူး… ” ချိုချိုအေး၏ ခြိမ်းခြောက်စကားက မောင်ကျော်အပေါ်စိုးစိမျှ အရာမရောက်။ မောင်ကျော်၏လက်များက သူမကိုဖက်ထားရာမှ ပို၍တင်းကြပ်လာပြီး အိပ်ယာလေးပေါ်ှဆွဲလှဲချနေသည်။ ချိုချိုအေးက လဲကျမသွားစေရန် လက်တစ်ဖက်ကနောက်ပြန်ထောက်ရင်း ကြောက်စိတ်တွေက ဝင်နေသည်။ “ မ..မလုပ်ပါနဲ့ မောင်ရယ်…မမချို…ရှက်တယ်…အဟင့်…ဟင့်… ” မောင်ကျော်က စကားမပြောတတ်သလိုဖြင့် အသက်ရှုသံတွေ တရှုးရှုးတရှဲရှဲဖြင့် ချိုချိုအေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အပြားကို နမ်းရှုံ့နေသည်။

    သူ၏လက်တစ်ဖက်ကလဲ ချိုချိုအေး၏ ပေါင်ကြားထဲသို့ ထိုးသွင်းကာပွတ်သပ်နှိုးဆွ၍ နေသည်။“ တော်ပြီ….မောင်…..မင်းလွန်လာပြီ..” ဂယောင်ခြောက်ခြားဖြင့် မောင်ကျော်၏ ရင်ဘတ်ကို ဆောင့်တွန်းသည်။ “ မမချို မောင့်ကို ချစ်တယ်ဆို.. ” “ ချစ်တာနဲ့ ဒါလုပ်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ…ဖယ် ” ချိုချိုအေး ကြုံးထမလိုအလုပ် မောင်ကျော်၏လက်က ထဘီအောက်မှ လျှိူသွင်းလိုက်ပြီး ပေါင်ကြားရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးရှိရာသို့ မှန်းပြီးနှိုက်လိုက်သည်။

    “ အာ….ဟာ…အို….ဒုက္ခပါဘဲ… ” နူးညံ့နွေးထွေးသော စောက်ဖုတ်ကြီးကို မိမိရရဆုပ်ကိုင်မိကာ စောက်စေ့လေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ချိုချိုအေး၏ ကိုယ်လုံးလေး တွန့်လိမ်သွားပြီးမောင်ကျော်၏ရင်ခွင်ထဲ ပြိုဆင်း လဲကျသွားသည်။ “ ကြည့်.. မောင်ကလဲ… ပြောတာမရဘူးကွာ..” မောင်ကျော်က သူ၏ပုဆိုးကို အရင်ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ “ ဟာကွာ… မောင်ကလဲ.. ” ချိုချိုအေး မောင်ကျော်၏ လီးထောင်ထောင်ကြီးကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးတွေ ပြာသွားသည်။နွမ်းလျှမောဟိုက် စွာဖြင့် မောင်ကျော်၏ ပုခုံးလေးကို မှီရင်း မျက်လုံးအစုံကို တင်းတင်းမှိတ် ချလိုက်သည်။

    မောင်ကျော်က ချိုချိုအေး၏ လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲ၍ သူ့လီးကြီးနှင့် ထိတွေ့ပေးနေသည်။ သူမလက်ကလေးနှင့် လီးပူပူနွေးနွေးကြီး ထိတွေ့မိသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်သလို ဆတ်ဆတ်ခါသွားသည်။ “ ဟင့်အင်းကွယ်..မကိုင်ချင်ဘူး.. ” “ ကိုင်ပါ..မမချိုရယ်…ကိုယ့်ချစ်သူဘဲဟာ… ” “ အိုး.. ” ချိုချိုအေးမျက်လုံးဇွတ်မှိတ်ကာ လက်ကိုဆောင့်ရုန်းနေသည်။ မောင်ကျော်က သူမ၏ထဘီစကို ဆွဲလှန် သည်။ ချိုချိုအေးက ပြန်၍ဆွဲချသည်။ မောင်ကျော်၏ ကာမသွေးတို့က တဖြေးဖြေးပို၍ဆူပွက်လာသလို ချိုချိုအေးမှာ လည်း တဖြေးဖြေးမောပမ်းနှုံးခွေ၍လာသည်။

    “ ကိုင်စမ်းပါဆို… မမချိုကလဲ.. ” မောင်ကျော်၏မျက်နှာကြီး နီမြန်း၍နေသည်။ မောင်ကျော်၏နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်တို့ကို ချိုချိုအေး တွေ့မြင်နေရသည်။ သူမရှေ့တွင် မောင်ကျော်က ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ချိုချိုအေး၏ လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲယူ၍ မတ်ထောင်နေသော သူ့လီးကြီးပေါ်တင်၍ ကိုင်ခိုင်းလေတော့သည်။ “ ဟာ…ဟေ့အေးဆို..မောင်ကလဲ… ” ချိုချိုအေးက ထပ်ငြင်းနေလေ မောင်ကျော်၏ စိတ်တွေက ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။ အကြိမ်ကြီမ်ကိုင်ခိုင်း၍ မရသည့်အခါတွင် သူမ၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဖိကိုင်ပြီး အိပ်ယာပေါ်သို့တွန်းလှဲလိုက်သည်။

    “ အို….အ..အင့် ” ချိုချိုအေးရုန်းကန်၍ထရန် အင်အားတွေစုစည်းလိုက်သည်။သို့သော် မောင်ကျော်၏ ရင်အုပ်ကြီးအောက်၌ ချိုချိုအေး၏ နို့လေးနှစ်လုံးမှာ ပိပြားသွားသည်။ မောင်ကျော်၏ လက်တစ်ဖက်က ချိုချိုအေး၏ ထဘီလေးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆွဲလှန်လိုက်လေသည်။ ချိုချိုအေး အသက်ရှုမှားသွားရသည်။ ရင်ထဲတွင်အေးကနဲ ဟာကနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို မောင်ကျော်က ပိုင်ပိုင်ကြီးစီးခွထားသဖြင့် ရှက်စိတ်တွေဖြင့် သူမခေါင်းထဲမူး မိုက်ပြာဝေသွားသည်။ အဝတ်မဲ့အသားစိုင်တို့ ထိတွေ့မှုက နှစ်ယောက်စလုံး၏ သွေးသားများကို ပြင်းထန်စွာ ခြောက်ခြားသွားစေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမေ့သွားကြပြီ။

    လှိုက်မောစွာဖြင့် ချိနဲ့သော သူတို့၏လက်များက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချိနဲ့စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်မိသည်။ မောင်ကျော်၏လီးကြီးက မောင်ကျော်၏ ဆီးခုံနှင့် ချိုချိုအေး၏ ဆီးခုံများကြားဝယ် ညပ်နေသည်မှ ချိုချိုအေး၏ စောက်ဖူတ်ဝသို့ တရွေ့ရွေ့တဖြေးဖြေး ရွေ့လျား၍လာသည်။ ချိုချိုအေး အသက်ကို အောင့်ထားမိသည်။ သူမ၏ ဆီးခုံကို ပြစ်ချွဲသောအရည်များနှင့် ပွတ်တိုက်ဆင်းသွားသော လီးထိပ်ကြီးက စောက်ဖုတ်နှင့် ပေါင်ကြားသို့ တေ့ထောက်မိရာ ချိုချိုအေးရင်ထဲ ပူခနဲလှိုက်ဖိုသွားရသည်။ အထဲသို့မဝင်သေးဘူးဆိုသော အသိဝင်လာပြန်သောအခါ သူမ၏ဖင်လေးက မသိမသာလေးရွေ့၍ တည့်ပေးမိပြန်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားမပြောမိကြချေ။

    လက်နှင့်မကိုင်ဘဲ လီးနှင့်စောက်ပတ် တည့်ဝင်သွားရေးကို ဖင်ကြီးနှစ်ခုက လိုက်လံဆောင်ရွက်ပေးနေကြသည်။“ ပြစ်…ပြစ်.. ပြွတ် ” “ ဟာ… ဒုက္ခပါဘဲ မောင်.. ဝင်… ဝင်သွားပြီ… ” ဝင်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဝင်သွားပြန်တော့ ပြောလိုက်သော စကားသံက တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေပြန်သည်။ “ ဝင်သွားပြီလား မမချို ” “ အင်း…. အင်း… ဝင်သွားပြီ မောင်ရယ်… ” “ မောင်လိုးတော့မယ်နော်..” မလိုအပ်ပဲ မောင်ကျော်က ပြောလိုက်သည်။“ အိုး…ဘာတွေပြောမှန်းလဲမ..မသိဘူးကွယ်.. ” “ မောင်နဲ့ မမချို အားရပါးရလိုးကြရအောင်လို့ ပြောနေတာ.. ” “ ကျွတ်…ပါးစပ်အရမ်းကြမ်းတာဘဲ….ရှက်တယ်ကွာ… ” “ မရှက်ပါနဲ့ မမချိုရယ်.. မောင့်လီးကြီးက မမချိုရဲ့ စောက်ပတ်ထဲဝင်နေပြီဘဲ ဘာရှက်စရာရှိသေးလို့လဲ ” မောင်ကျော်၏ တစ်တစ်ခွခွ ပြောစကားတွေကို ကြားနေရသော ချိုချိုအေးမှာ သွေးသားတွေက ပို၍ ထကြွ လာရသည်။ ထိုစကားများကြောင့် ရှက်နေသောအရှက်က နဲနဲကုန်၍သွားရသည်။

    “ မောင်ကလဲကွာ…ပြောလေကဲလေဘဲ…အင်း…အင့်..အင်း.. ” ပြည့်ဖောင်း မာတောင့်နေသော မောင်ကျော်၏လီးကြီးက ချိုချိုအေး၏ စောက်ပတ်ထဲသို့ တဖြေးဖြေးတိုးဝင် နေဆဲပင်ရှိသေးသည်။ “ ပြစ်..ပြစ်..ပြစ်..ပြွတ်… ” “ အား…အား….မောင်..မောင်ရယ်..အ…အ…အင့်.. ” စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးကြီးကဝင်နေရာတွင် လီးထိပ်ကြီးက ချိုချိုအေး၏ တစ်ခါမှလီးမဝင်ဖူးသေးသော စောက်ခေါင်း ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ထောက်၍ထောက်၍ တင်းကနဲတန်းနေသည်။ လီးကရှေ့ဆက်မဝင်ဘဲ အနဲငယ်ကွေးညွှတ်သွားသည်။“ အီး…မောင်..နာ…တယ်…အရမ်းနာတယ်…မောင်ရယ်… ” “ စောက်ပတ်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖြဲပေးထားပေးပါလား မမချို…. ”

    “ ဟာ…ဒုက္ခပါဘဲ…ရှီး. အ..ကျွတ်..ကျွတ်..ကဲ..ကဲ.. ” ချိုချိုအေး၏ လက်နှစ်ဖက်က ပေါင်ခြံနှစ်ဖက်ပေါ် ရောက်လာပြီး စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ဖက်ကို ဘယ်ညာ ဆွဲကိုင်ပြီးဖြဲပေးသည်။“ ဗြစ်..အ..အား…ဟာ ” လီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဗြစ်ကနဲကျွံဝင်သွားသည်။ မောင်ကျော်၏ ကျောပြင်ကြီးကို ချိုချိုအေးက တအားကြီးဖျစ်ညှစ်ဖက်တွယ်ကာ ဖင်ကြီးကို မွှေ့ရမ်းကော့တင်ပေးမိသည်။ “ ပြွတ်… ပြွတ်…စွပ်…စွပ်.. ပြွတ် ” “ အ..အ..ဟင်းဟင်း..ကျွတ်… ” “ ကောင်းလိုက်တာ မမချိုရယ်.. ” “ ပြွတ်… ပြွတ်…စွပ်…စွပ်… ပြွတ် ” “ မောင်…မောင်ရယ်…မမကို ပြစ်မသွားပါနဲ့နော်…မင်းသာ ပြစ်သွားရင် မမတော့သေမှာဘဲ…အ…အင်း” အင်အားကြီးမားသော အချစ်တွေကဟူန်းကနဲ ကြွတက်လာသည်။

    ရင်ထဲတွင် ဖုံးဖိထားသမျှ ဒီအချိန်တွင် ပေါ်ထွက်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ “ ပြွတ်..ပြွတ်..စွပ်..ပြွတ်..ပြွတ်…စွပ်..” “ ခံလို့ကောင်းလားဟင် မမချို ” “ အာ..မမေးနဲ့ကွာ..မမရှက်တယ်..အင့်ဟင့်… ” “ ပြွတ်…ပြွတ်..စွပ်..ပြွတ်..ပြွတ်…စွပ်.. ” “ မမချို စောက်ဖုတ်ကြီးကို လိုးရတာ သိပ်ပြီးအရသာရှိတာဘဲ..တစ်ချီနဲ့တော့ အားရမယ်မထင်ဘူး.. ” “ လိုး..လိုး..အားရအောင်လိုးတော့…မမ တစ်ကိုယ်လုံးကို မောင့်ဆီမှာ အပ်ထားပြီးပြီ.. ” မောင်ကျော်၏ဖင်ကြီးက ကြွတက်သွားလိုက် နိမ့်ကျသွားလိုက်ဖြင့် ဆောင့်ချက်တိုင်းလှုပ်ရှား ၍နေသည်။“ ပြွတ်..ပြွတ်…စွပ်..စွပ်..ပြွတ် ” “ အားရပါးရကြီး ဆောင့်စမ်းပါ မောင်ရယ်…မမကိုမညှာနဲ့… ” “ ပြွတ်..ပြွတ်…စွပ်..စွပ်..ပြွတ်…အ..အင့်…အင့် ”

    “ မောင်..မောင်… မမဘယ်လိုဖြစ်တာလဲမသိဘူး..အ…အင်း..အား…အား..” “ ပြွတ်..ပြွတ်… စွပ်..စွပ်..ပြွတ်..စွပ်..ပြွတ် ” “ အ…အ..အား..ဟင်း…ဟင်း… ” နှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူနီးပါးပြီးသွားကြလေတော့သည်။ မောင်ကျော်တစ်ယောက် ကိစ္စတစ်ခုနှင့်ဆိုက်ထဲမှ စက်ဘီးဖြင့်ထွက်၍အလာ လှသန်းတို့အိမ်ရှေ့အရောက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်ရှေ့ရေတိုင်ကီတွင် ညိုညိုရေချိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မောင်ကျော်စက် ဘီးပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်။ မောင်ကျော်မှာအရင်ထဲက ညိုညိုကိုတွေ့ရင် သဘောကျစွာဖြင့် ငမ်းနေတတ်သည်။ ပြီးတော့ သူသဘောကျနေသော ညိုညိုကို ဦးအေးမောင်က ပက်ပက်စက်စက် လိုးနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ မောင်ကျော်သွေးသားတွေ ညိုညိုနှင့်ပတ်သက်၍ ပေါက်ကွဲခဲ့ရသည်။

    အခုတော့ လှသန်းဆိုက်ထဲတွင်ရှိ၍ အိမ်တွင် ညိုညိုတစ်ယောက် ထဲသာရှိကြောင်း မောင်ကျော်အတတ်သိသည်။ မောင်ကျော်စက်ဘီးကို ဒေါက်ထောက်လိုက် သည်။ မဆိုသလောက် အသံမြည်သွားသော အသံကြောင့် ညိူညိူလှည့်ကြည့်သည်။ “ ဟာ… အကိုကျော်.. ဘယ်လဲ ” “ ဒီကိုဘဲလာတာ ” “ အိမ်ထဲဝင်ထိုင်လေ…. ကျမလဲ ပြီးပါပြီ ” ညိုညိုက ရေလဲလုံချည်ကို ရင်လျားရင်းပြောသည်။ မောင်ကျော်က အိမ်ထဲဝင်၍ ထိုင်လိုက်သည်။ ညိုညို၏ တင်းရင်းလှပ အချိုးကျလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရင်လျားထားသော ရေလဲထဘီလေးက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေများဖြင့် တစ်သားထဲကပ်နေသည်။မောင်ကျော်ကြည့်နေရင်း အာခေါင်တွေခြောက်လာပြီး အသက်ရှုပြင်းလာ သည်။ ညိုညို နောက်ဖေးဖက်သို့ ဝင်သွားပြီး ရေနွေးခရားနှင့် ပန်းကန်လုံးများ တင်ထားသော လင်ပန်းကို ယူလာပြီး မောင်ကျော်နား လာချသည်။

    “ အကိုကျော်.. ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ” “ ထိုင်ပါဦးဟ…. ဖြည်းဖြည်းပြောတာပေါ့ ” ညိုညိုက သိချင်ဇောဖြင့် မောင်ကျော်၏အနီးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ မောင်ကျော်ဘာမှမပြောဘဲ ရေနွေးတစ် ပန်းကန်ငှဲ့၍သောက်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ညိုညို့တစ်ကိုယ်လုံးကို စားတော့ဝါးတော့မတတ်ကြည့်၍နေသည်။ ညိုညိုက ခေါင်းလေးငုံ့နေရှာသည်။ ခဏကြာသည်အထိ မောင်ကျော်ထံမှ ဘာစကားသံမှထွက်မလာတော့ ညိုညို ငုံ့ထားသောမျက်နှာလေးကိုမော့၍ မောင်ကျော့်ထံ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်မှာပင် မောင်ကျော်က သူမ၏ရှေ့သို့ ဗြုံးကနဲတိုးကပ်လိုက်ပြီး ညိုညိုကို အတင်းဖက်ကာ နမ်းတော့သည်။

    “ အို..အို..မလုပ်နဲ့ အစ်ကိုကျော်..အ..အ..မလုပ်နဲ့ ” နမ်းရုံသာမဟုတ်။ ရင်လျားထားသော ထဘီကိုပါ ဖြတ်ကနဲဖြုတ်ချပြီး မောင်ကျော်၏လက်က ညိုညို၏ နုနယ်လှသော နို့နှစ်လုံးကို အတင်းဆုပ်နယ်နေသည်။ မောင်ကျော်၏ လက်တစ်ဖက်က ညိုညို၏နောက်ကျောကို သိုင်းဖက်ထားတော့ ညိုညိုမှာဘယ်လိုမှ ရုန်း၍မရဘဲဖြစ်နေသည်။ “ တော်ပါတော့ အကိုကျော်… ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ” ညိုညို၏အသံက ထိမ်းပြောပေမဲ့ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

    မောင်ကျော်၏ မျက်နှာက သူမ၏ မျက်နှာမှသည် အောက်ဖက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားပြီ။ လက်တစ်ဖက် ညိုညို၏ ကိုယ်ကိုမလွှတ်ဘဲ နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့ပြစ်သည်။“ အ…အို..ပြွတ်…ပလပ်…ပြွတ်… ပလပ်.. .ပြွတ်…ပြွတ်….အိုး…အိုး ” နို့နှစ်လုံး၏ နို့သီးခေါင်းတွေကိုပါ လျှာဖြင့်ထိုးမွှေ ပွတ်သပ်နေလေတော့ တစ်ချက်တစ်ချက် မျက်လုံးတွေ စင်းစင်းကျသွားပြီး မောင်ကျော်၏ မျက်နှာကြီးကလဲ သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိဖိနေလေတော့ ညိုညို၏လက်တစ်ဖက်က နောက်သို့ကျားကန်၍ ထောက်ထားရသည်။

    ညိုညို မဖွင့်ချင်တော့သော သူမ၏မျက်လုံးကို အားယူ၍ ဖြတ်ကနဲ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ တော်သေးသည်။ သူတို့ရှိနေသည်မှာ အိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်တဲ့တဲ့မဟုတ်၍ လမ်းမမှ မမြင်နိုင်ချေ။ တဖြေးဖြေး ညိုညိုအသားလေးတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင်မှ မောင်ကျော်က သူမ၏နို့တွေကို လွှတ်ပေး လိုက်ရုံမက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ညိုညို မျက်လုံးကိုအားယူ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။“ ဘယ်… ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ အကိုကျော်ရယ်.. ” အသံက နွမ်းလျမောဟိုက်၍ နေသည်။ “ ဟိုနေ့က နင်နဲ့ဦးအေးမောင်ကို တွေ့ပြီးထဲက နင့်ကိုငါလုပ်ချင်နေတာ… ”

    “ အို… ” ညိုညိုမှာ မျက်စိမျက်နှာပျက်သွားပြီး ခေါင်းငုံသွားသည်။ ပြီးမှ ညိုညို၏ မျက်နှာလေးက ပြန်၍မော့လာပြီး.. “ ဒါများ အကိုကျော်ကလဲ… အိမ်ရှေ့ကြီးမှာ….. ” ပြောလဲပြော ဗြုန်းကနဲထ၍ ထဘီကို စွန်တောင်စွဲကာ အိမ်အတွင်းထဲ ပြေးဝင်သွားတော့ မောင်ကျော်က လဲ ဝုန်းကနဲထကာနောက်မှ ပြေးလိုက်သွားသည်။ အတွင်းခန်းထဲအရောက် ညိုညိုကို မှီသွားပြီး နောက်ကနေ လှမ်းဖက်လိုက်သည်။ ညိုညိုအားလွန်သွားပြီး လက်ထဲမှ ထဘီကိုလွှတ်ချကာ သူမရှေ့မှ အိမ်နံရံကို လက်ထောက် ၍ အားပြုလိုက်ရသည်။

    ညိုညိုမှာ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြင့် ကုန်းပေးလိုက်သည့်ပုံစံဖြစ်သွားသည်။ သူမခါးကို နောက်မှဖက် လျှက်သားဖြစ်နေသော မောင်ကျော်က သူ့ပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ပြီး အဆင့်သင့်တောင်မတ် နေသော သူ့လီးကြီးကိုသူမ၏နောက်သို့စူထွက်နေသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားသို့ တေ့ကာဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ “ ပြွတ်…ပလွတ်..အား…အမလေး..သေပါပြီ ” ညိုညို၏ ခါးလေး ကုန်ထ၍လာသည်။ မောင်ကျော်ကလီးတဆုံး ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညိုညို၏ ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်၍ တလစပ်လိုးဆောင့်သည်။

    “ ပြွတ်..ပြွတ်..အား…အ…နာတယ်.. နာတယ်..ပြွတ်…ပြွတ်…စွပ်…စွပ်..အား…အား ” ဆက်တိုက်ဆောင့်နေရင်း မောင်ကျော်က သူမ၏ခါးပေါ်မှ သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ယူကာ ညိုညို၏ နို့များဆီသို့ လှမ်းလိုက်ပြီး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆုပ်နယ်ပေးကာ ဆောင့်သည်။ “ ပြွတ်.. ပြွတ်…စွပ်…စွပ်..အ..အင့်…အ…အင့်… ” ခဏအတွင်း ညိုညိုနာသည်ဟု မအော်တော့ပေ။ စောက်ခေါင်းထဲတွင်လည်း စိုရွှဲစေးထန်း၍ လာသည်။“ ပြွတ်.. ပြွတ်..စွပ်…စွပ်…အ..အင်း..အင်း…ညိုညို နာသေးလား..လုပ်..လုပ်..လုပ်မှာလုပ် အစ်ကိုကျော်… ” ဟူ၍ သူမ၏ လက်ကလေးတစ်ဖက်က နောက်ပြန်လှမ်းကာ မောင်ကျော်၏ တင်ပါးလေးကို လှမ်း၍ ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်လေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။

     

    Zawgyi

     

    ထိန္းမႏိုင္ေသာစိတ္

    အာဆီ တစ္ထပ္တိုက္ေလးက အၾကမ္းထည္ၿပီးေတာ့မည္။ ကန္ထ႐ိုက္တာက ဦးေအးေမာင္ျဖစ္သည္။ ဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္မႈ၊ အလုပ္တြင္ေစ့စပ္ေသခ်ာမႈ၊ ပိုင္ရွင္အေပၚ ေစတနာေတြထားမႈေတြေၾကာင့္ လူေတြက သူ႔ကိုတျဖည္းျဖည္း ယုံၾကည္စိတ္ခ်လာၿပီး အေဆာက္အဦးတစ္ခုလုံးကို `ဝ´ ကြက္အပ္သည္အထိ ျဖစ္လာကာ ဦးေအးေမာင္ တစ္ေယာက္ ကန္ထ႐ိုက္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာသည္။“ ေမာင္ေက်ာ္ေရ…..ေမာင္ေက်ာ္ ” “ လာၿပီဆရာ…. ” ဦးေအးေမာင္၏ ေခၚသံေၾကာင့္ ေပႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္ အလုပ္ရႈပ္ေနေသာ အသက္(၂၅)ႏွစ္အ႐ြယ္ ေလာက္ရွိေသာ လူငယ္တစ္ဦးက ဦးေအးေမာင္၏ အနားသို႔ေရာက္လာသည္။

    “ ငါအမိုးျပားဝယ္ဖို႔သြားဦးမယ္…လွသန္းကို ေခၚသြားမယ္..မင္းဒီမွာေနလိုက္ဦး…” “ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ… ” ေမာင္ေက်ာ္မွာ လက္သမားလည္းမဟုတ္၊ ပန္းရံလည္းမဟုတ္၊ ကန္ထ႐ိုက္တာ ဦးေအးေမာင္၏ လက္ေထာက္တပည့္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ “ လွသန္း…ငါနဲ႔လိုက္ခဲ့အုန္းေဟ့.. ” “ ဟုတ္ကဲ့ဆရာလာၿပီ.. ” ေခါင္မိုးတြင္ မွ်ားတန္းေတြ႐ိုက္ေနရာမွ အသက္(၂၀)ေက်ာ္အ႐ြယ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ တေျဖးေျဖးခ်င္းတြ ယ္ကပ္ေ႐ြ႕ဆင္းလာသည္။ ၿပီးေတာ့ ေရဘုံဘိုင္တြင္ ေျခလက္ေဆးၿပီး ဦးေအးေမာင္အနားသို႔ ေရာက္လာသည္။ “ ေမာင္ေက်ာ္… မွ်ားတန္းေတြကိုၿပီးေအာင္႐ိုက္ခိုင္းထား…ငါတို႔သြားၿပီ ” “ ဟုတ္ကဲ့… ” ဦးေအးေမာင္ႏွင့္လွသန္းတို႔ ၿခံအျပင္ထြက္သြားၾကသည္။

    ထိုသို႔ထြက္သြားၿပီး (၁၅)မိနစ္မွ်ၾကာေသာအခါ တြင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထမင္းခ်ိဳင့္ကေလးႏွင့္ေရာက္လာသည္။ ေဆာက္လက္စတိုက္ေလးနားေရာက္ေတာ့ အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္သည္။ “ ဦးေလးခ်စ္..အစ္ကိုေရာ… ” “ နင့္အစ္ကို ကန္ထ႐ိုက္နဲ႔လိုက္သြားတယ္.. ဘာလဲထမင္းခ်ိဳင့္လား…. ဟိုအုတ္ခုံေပၚမွာ တင္ထားခဲ့ ” “ ဟုတ္ကဲ့ ဦးေလး.. ” ဦးခ်စ္မွာ လက္သမားမ်ားထဲတြင္ အသက္အႀကီးဆုံးျဖစ္ၿပီး လွသန္းတို႔ႏွင့္ အၿမဲတြဲေနေသာ တစ္ဖြဲ႕သားထဲျဖစ္ သည္။“ ညိဳညိဳ..နင္ဆိုင္မထြက္ဖူးလားဟ…” “ ဆိုင္သိမ္းၿပီးၿပီ ဦးေလး… က်မ ထမင္းေၾကာ္ကမနက္ခင္းဘဲ ေရာင္းတာေလ..” “ လွသန္းလာရင္ ဘာေျပာလိုက္ရဦးမလဲ.. ” “ ကြၽန္မ ညေန အေဖတို႔အီမ္သြားဦးမယ္ ေျပာလိုက္ပါ…”

    “ ေအးေအး…. နင့္အေဖေရာ မူးတုန္းပဲလား…” ညိဳညိဳဆိုေသာ ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာေဖြးေဖြးေလးရဲသြားသည္။ “ ဦးေလးခ်စ္တို႔ အေပါင္းအသင္းေတြပဲ မသိဘူးလား… ” ေကာင္မေလးက ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျပန္ေျပာသည္။“ နင္လဲ ပင္ပန္းပါတယ္ဟာ… နင့္အစ္ကိုလွသန္းကိုသာ မိန္းမေပးစားလိုက္ပါေတာ့…. ” “ ကြၽန္မက ဦးေလးသမီး အဝင္းနဲ႔ သေဘာတူတာ ” “ ေကာင္မေလးေနာ္….. ” “ ဝါး… ဟား… ဟား….. ဦးခ်စ္ထိသြားၿပီကြ.. ” ေဘးမွလက္သမားမ်ားက ဝိုင္းၿပီးေထာပနာျပဳၾကသည္။ “ က်မ သြားေတာ့မယ္ ဦးေလးခ်စ္… ဦးေလးသားမက္ကိုလည္း ထမင္ခ်ိဳင့္ေပးလိုက္ဦး… ” “ ဟာ….ဒီေကာင္မေလးေတာ့ေနာ္ ” ညိဳညိဳက လွည့္ပင္မၾကည့္။ ေက်ာခိုင္းထြက္သြားေပမယ့္ သူမ၏ေနာက္ေက်ာကို ၾကည့္ေနသူကေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

    ဒါကို ဦးခ်စ္က အေပၚစီးမွေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ ေတြ႕လိုက္သည္။ “ ေဟ့ေကာင္ ေမာင္ေက်ာ္….ေတာ္ၿပီေလကြာ.. ” “ ဟာ.. ဦးေလးကလဲ.. ” “ မင္းကလဲကြာ… ကန္ထ႐ိုက္သမက္ဘဲျဖစ္ေတာ့မယ့္ဟာကြာ… ” ဦးခ်စ္ကို ျပန္ပက္ရန္ျပင္လိုက္ေသာ ေမာင္ေက်ာ္ႏႈတ္ဆိတ္í လွည့္ထြက္သြားေတာ့သည္း ကန္ထ႐ိုက္ ဦးေအးေမာင္ထံတြင္ ခ်ိဳခ်ိဳေအး ဆိုေသာ အသက္(၂၈)ႏွစ္ေလာက္ရွိသည့္ သမီးတစ္ေယာက္ရွိသည္။ ေမာင္ေက်ာ္က ဦးေအးေမာင္အိမ္သို႔ ဝင္ထြက္ရင္းျဖင့္ ခ်ိဳခ်ိဳေအးႏွင့္ ႀကိဳက္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ လွသန္းႏွင့္ညိဳညိဳတို႔၏ ဖခင္က အရက္သမား ဇိုးသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

    ထို႔ေၾကာင့္ပင္ လွသန္းႏွင့္ ညိဳညိဳတို႔၏ မိခင္ႏွင့္ကြဲခဲ့ၿပီး သူတို႔ေမာင္ႏွမက မိခင္ႏွင့္က်န္ခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဖခင္ကေတာ့ သူ႔ႏွမေတြအိမ္ကို ဆင္းသြားခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဖခင္ႏွင့္မိခင္တို႔ ကြဲတာကၾကာခဲ့ၿပီ။ သူတို႔ေမာင္ႏွမ၏ မိခင္ပင္လွ်င္ မႏွစ္ကဆုံးသြားခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ “ ေဒၚေလး… အေဖေနေကာင္းလား ” “ အစ္ကို… ညိဳညိဳလာတယ္.. ” “ ေအး… ဒီကိုလႊတ္လိုက္ ” “ ဟင္.. အေဖ ေနမေကာင္းဘူး ” “ ေအး..သမီး… ေခ်ာင္းဆိုးေသြးပါျပန္ျဖစ္ေနျပန္ၿပီ… ” “ ေဒၚေလး…အေဖ့ကိုေဆးခန္းမျပဘူးလား ” စိုးရိမ္တႀကီးျဖင့္ ညိဳညိဳက ဖခင္၏ညီမ အေဒၚျဖစ္သူထံ လွည့္ေ႐ြ႕ေမးလိုက္သည္။

    “ ျပေတာ့ျပတာေပါ့ေအ… ဆရာဝန္က တို႔အေျခအေနကိုၾကည့္ၿပီး အျပင္မွာေဆးဝယ္စားဖို႔ ေဆးစာေရးေပး လိုက္တယ္…” “ ဟင္….ေဆးေရာထိုးမေပးဘူးလား.. ” “ ေဆးတစ္လုံးထိုးေပးလိုက္တယ္…ဒါေၾကာင့္ညည္းအေဖ ဒီေလာက္ခံသာေနတာေပါ့…. ” “ ေဆးကဘယ္ေလာက္တဲ့လဲ… ” “ ေနပါေစ သမီးရယ္….အေဖလည္း နဲနဲသက္သာပါတယ္…. ” “ ငါသြားေမးတာ ရွစ္ေထာင္တဲ့…. ” အေဒၚျဖစ္သူက ဝင္ေျပာသည္။ ညိဳညိဳစိတ္ထဲတြင္ တြက္လိုက္သည္။ သူမ၏ အစ္ကိုအပ္ထားတာႏွင့္ သူမစုထားတဲ့ ေငြကငါးေထာင္နီးနီးရွိသည္။မနက္ထမင္းေၾကာ္ရင္းဖို႔ ေငြ(၂၀၀၀) ေက်ာ္က လက္ထဲတြင္ပါလာသည္။ ညေနေဈးေလးတြင္ ဝင္ဝယ္ၿပီး ညဦးပိုင္းတြင္ ခ်က္ျပဳတ္ေနၾကျဖစ္သည္။

    အခုလဲ ညိဳညိဳအေဖ့ထံမွအျပန္ ေဈးသို႔ ဝင္မည္ဟု စဥ္းစားထားၿပီးသားျဖစ္သည္။ အားလုံးေပါင္းလိုက္လွ်င္ (၈၀၀၀) ေလာက္ေတာ့ရွိသည္။ မနက္အတြက္ အရင္းကေတာ့ ျပဳတ္သြားမည္။ မေန႔ကမွ သူတို႔ေမာင္ႏွမ အဝတ္အစားေတြ ဝယ္လိုက္သျဖင့္ ဒီေလာက္က်ပ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရင္းျပဳတ္ခ်င္ ျပဳတ္ေစေတာ့။ ညက် အစ္ကိုလွသန္းျပန္လာေတာ့မွ တိုင္ပင္ၿပီးလုပ္ေတာ့မည္ဟု ဆုံးျဖတ္လိုက္ သည္။ ညိဳညိဳ အေဒၚျဖစ္သူထံမွ ေဆးစာယူျပန္လာၿပီး အိမ္မွေငြကိုယူကာ ေဆးသြားဝယ္ၿပီး ဖခင္ထံသို႔ျပန္ပို႔ေပး လိုက္သည္။ ညမိုးခ်ဳပ္ေတာ့ အစ္ကိုလွသန္း အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူ႔ထံမွာရွိ ေသာ ေငြတစ္ေထာင့္ငါးရာ ထုတ္ေပးသည္။

    အဲဒါနဲ႔ဘဲ တစ္ရက္ေလာက္ရင္းထားလိုက္ဖို႔ ေျပာသည္။ ဒါေပမယ့္ ေဈးဝယ္မမွီေတာ့။ မနက္ဖန္ တစ္ရက္ေတာ့ ညိဳညိဳဆိုင္မထြက္ျဖစ္၊ နားရဦးမည္။ မနက္မိုးလင္းေတာ့ လွသန္းကလည္း အလုပ္နားရက္ျဖစ္သည္။ ကန္ထ႐ိုက္ဦးေအးေမာင္က တစ္ပတ္ကို တစ္ရက္နားရက္ေပးသည္။ ဒါေပမယ့္ လွသန္းကမနား။ ဦးခ်စ္တို႔ႏွင့္တြဲ၍ အျပင္က ၾကားေပါက္လက္သမား အလုပ္ေလးေတြကို လိုက္လုပ္သည္။ ဒီေန႔လည္း ေ႐ႊျပည္သာဖက္တြင္ ေဈးဆိုင္ေဆာက္ရန္ လက္ခံထားသျဖင့္ လွသန္းမွာ ဦးခ်စ္တို႔ႏွင့္အတူ ေဝလီေဝလင္းကပင္ ထြက္သြားၿပီျဖစ္သည္။

    မနက္(၁၁)နာရီေလာက္တြင္ ညိဳညိဳ၏အေဒၚျဖစ္သူ ေရာက္လာသည္။ဒီေန႔တစ္မနက္လုံး ညိဳညိဳ၏ဖခင္မွာ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေသြးေတြအန္ေနသည့္အတြက္ ေဆး႐ုံတက္ရမည္ျဖစ္ ေၾကာင္းလာေျပာသည္။ အနည္းဆုံး ေငြႏွစ္ေသာင္း သုံးေသာင္းေလာက္ေတာ့လိုမည္။ အေဒၚျဖစ္သူအား အေဖ့ကိုေဆး႐ုံတင္မွာသာတင္ပါ။ ေငြရွာၿပီး လိုက္လာခဲ့မည္ဟု ညိဳညိဳေျပာလိုက္သည္။ ေျပာမဲ့သာေျပာလိုက္ရသည္။ ညိဳညိဳ ေငြကိုဘယ္သြားရွာရမည္ကို စဥ္းစား၍ မရေသးေခ်။

    သည္ေန႔ ခ်ိဳခ်ိဳေအးႏွင့္ေတြ႕ရန္ ခ်ိန္းထားသျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္မွာ ကန္ထ႐ိုက္ဦးေအးေမာင္၏ အိမ္သို႔လာခဲ့သည္။ ဒီေန႔အလုပ္နားရက္ျဖစ္၍ သူမအေဖႏွင့္အေမတို႔ အျပင္သြားရန္ရွိၿပီး အိမ္တြင္သူမတစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ့မည္ဟု ေမာင္ေက်ာ္အား ခ်ိဳခ်ိဳေအးက ေျပာထားသည္။ တကယ္ေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ ခ်ိဳခ်ိဳေအးမွာ အိမ္တြင္ရွိမေနေတာ့ပါ။ သူမ၏အဖြားက မွာသျဖင့္ သူမ၏မိခင္ႏွင့္အတူ အဖြားထံသြားၿပီျဖစ္သည္။ ဒါကို ေမာင္ေက်ာ္ကမသိ။ ေမာင္ေက်ာ္ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳေအးထံမွ သူအၿမဲလိုလားေတာင့္တေနေသာအရာကို ရေအာင္ယူေတာ့မည္ဟုဆုံးျဖတ္ရ် ္လာခဲ့ျခငိးျဖစ္သည္။

    အိမ္ေရွ႕တြင္ ဘယ္သူမွမေတြ႕ေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳေအးအခန္းထဲတြင္ရွိမည္၊ အပိုင္ဘဲဟဟူေသာ အေတြးျဖင့္ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွေန၍ အိမ္အတြင္းဖက္သို႔ ဝင္ရန္ျပင္လိုက္သည္။“ အား….အား..နာတယ္…နာတယ္…အိုး…..အား….အား….. ” ၾကားလိုက္ရေသာ အသံေၾကာင့္ ေမာင္ေက်ာ္ေျခလွမ္းမ်ားရပ္သြားသည္။ အက်ႌခြၽတ္ႏွင့္ေက်ာေပးထားေသာ ဦးေအးေမာင္ကို ေနာက္ဖက္ကေတြ႕လိုက္ရသည္။ အသံၾကားလိုက္ရေသာ အခန္းတံခါးဝသို႔ ေမာင္ေက်ာ္ေျပးကပ္ ၍ၾကည့္လိုက္သည္။ “ အား…..အား…..အရမ္းနာတာဘဲ….ကြၽတ္…ကြၽတ္.. ” ျဖဴေဖြးႏုနယ္ေသာ လက္ေလးတစ္ဖက္က ဦးေအးေမာင္၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ဖက္၍ထားသည္။ “ အိုး..အိုး..အလာလား…အဲ့ဒါအရမ္းထိတာဘဲ…..အ..အ.. ” အခန္းထဲတြင္ ျပတင္းေပါက္ေတြ ပိတ္ထားေသာေၾကာင့္ အလင္းေရာင္က အားနည္းေနသည့္အျပင္ အခန္း တံခါးဝတြင္လည္း ကန႔္လန႔္ကာေလးက ရွိေနေသးသည္။

    ေမာင္ေက်ာ္ ကန႔္လန႔္ကာေလးကို အသာေလးဖယ္၍ အခန္းထဲသို႔ၾကည့္လိုက္သည္။ “ႁဗြတ္…. ႁပြတ္….ပလြတ္..စြပ္..စြပ္ ” ဖင္ေျပာင္ႀကီးကို အားႏွင့္ေျမႇာက္ကာေဆာင့္ေနသည္။ ႀကီးမားမဲနက္ေသာလီးႀကီးကျဖဴေဖြးနီရဲလွ်က္ၿပဲအာေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလးထဲ ျပည့္ျပည့္ႀကီးဝင္ေနသည္။ ေစာက္ပတ္ေဘးသားေလးမ်ားကနီရဲကာ ျပည့္တင္းတင္း ေဖာင္းေဖာင္းေလး ျဖစ္ေနသည္။အခန္းတံခါးဘက္သို႔ ေက်ာေပးထားသျဖင့္ ေထာင္ထားေသာ ဒူးေလးႏွစ္ေခ်ာင္း ၿဖဲကားလိုက္တိုင္း ဖိဝင္လိုးသြင္းေနေသာလီးႀကီး အဝင္အထြက္ကို ေမာင္ေက်ာ္ရွင္းလင္းစြာ ျမင္ေနရသည္။

    “ ေတာ္…ေတာ္ၿပီ ဦးေလးရယ္..နာတယ္….. ”“ ခဏေလးပါ ညိဳညိဳရယ္… ဦးေလးၿပီးကာနီးပါၿပီ.. ” “ ႁပြတ္…ႁပြတ္…စြပ္….စြပ္…အ.. အ..အီး…အီး… ” ညိဴညိဳတဲ့…ဒါ..ဒါ..လွသန္းညီမေလး…ဟာ… ရက္စက္လိုက္တာ…ႏွေျမာဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ… ညိဳညိဳက ဘာလို႔ေရာက္လာတာလဲ… အရင္ထဲကျဖစ္ေနပုံေတာ့ မဟုတ္ဘူး…။ ေမာင္ေက်ာ္ ရင္ထဲတြင္ ဗေလာင္ဆူသြားသည္။မေန႔ကပင္ ေမာင္ေက်ာ္ ညိဳညိဳကိုၾကည့္ၿပီး ခ်စ္စိတ္ေတြ ဝင္လာမိခဲ့ေသးသည္။ အခုေတာ့ ကန္ထ႐ိုက္ဦးေအးေမာင္၏ ရင့္ေထာ္မဲနက္ ညစ္ေနေသာ လီးႀကီးက ညိဳညိဳ၏ ႏုဖတ္ျဖဴေဖြးေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲသို႔ ပက္ပက္စက္စက္ၿဖဲေနၿပီ။

    “ ေတာ္ၿပီ… ေတာ္ၿပီ.. ပိုက္ဆံမေခ်းခ်င္လဲေန…ပိုက္ဆံလိုက္ယူဆိုၿပီး အခန္းထဲေခၚလာၿပီးေတာ့ အတင္းလုပ္တယ္.. အင္း..အီး.. အီ…” ညိဳညိဳစကားေၾကာင့္ ေမာင္ေက်ာ္ဇာတ္ရည္တစ္ဝက္ေလာက္ လည္သြားၿပီျဖစ္သည္။ “ ႁဗြတ္… ႁပြတ္..စြပ္..စြပ္… ႁပြတ္..”“အား..အား..အမေလး…က်မ…မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး….လႊတ္ပါေတာ့..အားး….အားး….. ” ညိဳညိဳ ငိုလဲငို အတင္းလဲ႐ုန္းေနသည္။“ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္းပါ….ညိဳညိဳရာ… ” “ ႁပြတ္… ျဗစ္… စြပ္… စြပ္… အား.. အမေလး… အား.. အား.. လႊတ္ပါဆို… ဘုန္း.. ဘုန္း.. ” ညိဳညိဳ ႐ုန္းလဲ႐ုန္း ေဒါသတႀကီးျဖင့္ ေမြ႕ယာႀကီးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ထုသည္။ ညိဳညိဳ အျပင္းအထန္ ႐ုန္းကန္ေနေသာေၾကာင့္ ဦးေအးေမာင္ အရသာပ်က္သြားသည္။

    “ ဟာ…ဒီေကာင္မေလး…နင္ စိန္ေက်ာ္နဲ႔ခံတုန္းက ဒီလိုဘဲလား…. ” “ ဘာ..ဘာ.. အဲ့ဒါ ကြၽန္မရည္းစားရွင့္… ရွင့္လိုလဲ ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္း အတင္းလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး… ” ညိဳညိဳ ေဒါသစိတ္ျဖင့္ လိမ္ညာဖုန္းကြယ္ရမည့္ ကိစၥကိုဖြင့္ဟ ျမည္တြန္လိုက္သည္။ဟာ စိန္ေက်ာ္နဲ႔ခံဘူး တယ္တဲ့ သူ႔ရည္းစားတဲ့၊ ဟြန္း ငါနဲ႔ေတာ့ကြာပါ့ ငါ့ရည္းစား မမခ်ိဳကို အခုထိလုပ္လို႔ မရေသးဘူး ဒီတစ္ခါေတြ႕ရင္ ရေအာင္ခ်မယ္ဟု ေမာင္ေက်ာ္စိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္သည္။ ဦးေအးေမာင္က ညိဳညိဳ၏ ႏို႔ႀကီးေတြကို စုံကိုၿပီးတအား ေဆာင့္ေနသည္။ ညိဳညိဳ မခံမရပ္ႏိုင္ ႐ုန္းကန္ေလ ေဆာင့္ခ်ေလပင္ျဖစ္သည္။

    “ အီး…ဟီး..ဟီး..အမေလး..နာလိုက္တာ…အမေလး…ေလး.. ” “ မငိုပါနဲ႔ ညိဳညိဳရယ္..ေကာင္းလာမွာပါ…. ” “ ႁပြတ္… ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္…ပလြတ္..ႁဗြတ္..ႁပြတ္…´´ “အား…အား…နာလြန္းလို႔ပါရွင္…ေတာ္ပါေတာ့…အ…အ..´´ ေစာေစာက ဦးေအးေမာင္ကို ဖက္တြယ္ထားေသာ ညိဳညိဳ၏လက္ကေလးမ်ားက ဦးေအးေမာင္ရင္ဘတ္ကို စုံကန္တြန္းထားသည္။ ညိဳညိဳ၏ စကားအဆုံးမွာပင္ ဦးေအးေမာင္က ကြၽမ္းက်င္စြာျဖင့္ ညိဳညိဳ၏ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို ဖမ္ယူ၍ ငုံစုပ္လိုက္သည္။

    ညိဳညိဳ၏ မ်က္ေတာင္ေကာ့ႀကီးမ်ားစင္းကာ ၿငိမ္က်သြားၿပီး ေျခဖဝါးႏွစ္ဖက္က ၾကမ္းျပင္ကို ေထာက္ကာ ဖင္ႀကီးကိုဆတ္ကနဲ ေကာ့ျပစ္လိုက္သည္ဦးေအးေမာင္က အဆက္မျပတ္ေဆာင့္ေနေသာ္လည္း ညိဳညိဳကဖင္ႀကီးကိုျပန္မခ်။ ေကာ့တင္ၿမဲ ေကာ့တင္ ထားေတာ့ ဦးေအးေမာင္က ၿမိန္ေရယွက္ေရျဖစ္ေနသည္။ “ ႁပြတ္…စြပ္… ႁပြတ္…ဖြတ္.. ႁပြတ္..” “ ဘုန္း..” “ ဟင္း..အသံေတြက အရမ္းထြက္တာဘဲ….အဟင့္.. ” ဖင္ႀကီးကိုအိပ္ယာေပၚျပစ္ခ်ရင္း ညိဳညိဳေျပာသည္။ ကြၽတ္ထြက္သြားေသာ ႏႈတ္ခမ္းကို ဦးေအးေမာင္က လိုက္ဖမ္း၍ ဒုတိယအႀကိမ္စုပ္လိုက္ျပန္သည္။ ထိုအခါ ညိဳညိဳ၏ခါးေလး ေကာ့တက္အလာ ဦးေအးေမာင္က ေကာ့တက္လာေသာ ခါးေလးကို ဆြဲဆြဲၿပီးမနားတမ္းေဆာင့္လိုးေနသည္။

    ညိဳညိဳ အာေခါင္ေတြပူေျခာက္လာၿပီး သူမ၏ ဖင္ေဖြးေဖြးႀကီးမ်ားကဦးေအးေမာင္၏ေဆာင့္အားေၾကာင့္ နိမ့္ဆင္းသြားလိုက္ ျပန္ေကာ့တက္လာလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ “ သိပ္ေကာင္းတာပဲ ညိဳညိဳရယ္…. ညိဳညိဳက အေပးသိပ္ေကာင္းတာဘဲ…” “ ဘာ…ဘာ..ေကာင္းတာလဲ ” “ ႁပြတ္.. ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္… ႁပြတ္.. ႁပြတ္… ” “ လီးကို ညႇစ္ညႇစ္ေပးတာတို႔ ဖင္ႀကီးေကာ့ေကာ့ေပးတာတို႔…. ” “ အာ…ဦးကလဲ..အင္…ဟင့္…ဟင့္… ” “ ဦးၿပီးေတာ့မယ္..တအားေဆာင့္မယ္ေနာ္.. ” “ အင္း…အင္း…ေဆာင့္..ေဆာင့္…ေဆာင့္သာေဆာင့္…အင္း..အင္း.. ” နာလွခ်ည္ရဲ႕ဆို၍ ႐ုန္းကန္ျငင္းဆန္ေနေသာ ညိဳညိဳက ဦးေအးေမာင္၏ ခါးကိုဆြဲဖက္ကာ ေအာက္မွေကာ့ပင့္ ၍ ျပန္ေဆာင့္ေနေလၿပီ။

    “ ႁပြတ္… ႁပြတ္… စြပ္… စြပ္.. ႁပြတ္… ႁပြတ္… အ… အီး.. ေဆာင့္.. ဦး… ညိဳညိဳ ေကာင္းလာၿပီ ” ေတြ႕ျမင္ၾကားသိ ေနရေသာ ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရင္ေတြတဒိန္းဒိန္း ခုန္ကာ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္။ “ ႁပြတ္… ႁပြတ္… စြပ္… စြပ္… ႁပြတ္… ႁပြတ္… အင္း… အင္း… အမေလး… ေကာင္းလိုက္တာ ဦးရယ္.. အာ့… အာ့… အင္း… ” “ ညိဳညိဳ႕ကို ဦးအၿမဲလိုးမယ္ေနာ္.. ” “ ရတယ္…လိုး…လိုး..ညိဳညိဳလာခံမယ္…..အား…အ..လုပ္…လုပ္..ေဆာင့္စမ္းပါဆို.. ” “ အင္း… ႁပြတ္… ႁပြတ္… ဒုတ္… စြပ္… စြပ္… ပလြတ္… ႁပြတ္… ႁပြတ္… အား… အမေလး… အား.. အား.. ညိဳ… ညိဳ… အီး… ” လီးႀကီးကို အတင္းေဆာင့္ထည့္ရင္း ဦးေအးေမာင္ခါးႀကီးတြန႔္ကနဲတြန႔္ကနဲ ျဖစ္သြားသလို ညိဳညိဳကလည္း တစ္ကိုယ္လုံး ေတာင့္သြားကာ မ်က္ႏွာေလးရႈံ႕မဲ့လွ်က္ ေထာင္ထားေသာ သူမ၏ ဒူးေလးႏွစ္ဖက္ခါရမ္း သြားေလ ေတာ့သည္။ ေမာင္ေက်ာ္မွာ ဟင္းကနဲသက္ျပင္းခ်ရင္း လွည့္ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

    မကဲနဲ႔ ေမာင္ရယ္…” မမခ်ိဳအသံက လႈပ္ရွားလႈိင္းထေနသည္။ ေမႊးသင္းပ်ံ႕လြင့္ေနေသာ သူမ၏ ႏို႔ႏွစ္လုံးအၾကား မ်က္ႏွာအပ္၍ ေမာင္ေက်ာ္က အနမ္းရွည္ႀကီးကိုၾကာရွည္စြာ ရႈိက္သြင္းေနသည္။ “ ခ်စ္လိုက္တာ မမခ်ိဳရယ္… ” “ ေမာင္..မကဲနဲ႔ဖယ္ကြာ…မမခ်ိဳမေနတတ္ဘူးကြ… ” “ ခ်စ္…ခ်စ္တယ္…မမခ်ိဳရယ္…” “ ေဟ့ေအးကြယ္..ဖယ္ဆို..ေမာင္ကလဲ.. ” မမခ်ိဳ တစ္ကိုယ္လုံးတုန္ရီ လႈပ္ရွားလာသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ ပုဆိုးအတြင္းမွ ေထာင္ထေနေသာ လီးတန္ႀကီး ႏွင့္လည္း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ္မွာ မၾကာခဏ ပြတ္တိုက္မိေနျပန္ေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳေအး စိတ္မ်ားက ေဖာက္ျပားလာသည္။

    အသက္ရႈမဝသလို ခံစားေနရသည္။ ရင္ထဲတြင္လႈိက္၍ ေမာေနသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ လက္မ်ားက ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ရဲတင္းစြာ ဆုတ္ကိုင္ေခ်မြကိုင္တြယ္ေနရာ ခ်ိဳခ်ိဳေအးက မၾကာခဏ သူ႔လက္ကို တြန္းဖယ္ေနရေလ သည္။ ေမာင္ေက်ာ္က သူမ၏ႏို႔ကို ဆြဲညႇစ္လိုက္တိုင္း တစ္ကိုယ္လုံး စိမ့္သြားကာ ေသြးေတြဆူ ႂကြလာသည္။ “ အဲလိုမလုပ္နဲ႔ကြာ..ေမာင္ကလဲ.. ” ခ်ိဳခ်ိဳေအးက ငိုသံပါေလးျဖင့္ ေခါင္းေလးငုံ႔ရင္း ကတုန္ကရင္ေျပာသည္။ ေမာင္ေက်ာ္ကေတာ့ တစထက္တစ ပို၍ေသာင္းက်န္းလာသည္။

    “ ဒီလိုဆို ေနာက္ကိုေပးမေတြ႕ေတာ့ဘူး… ” ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ၿခိမ္းေျခာက္စကားက ေမာင္ေက်ာ္အေပၚစိုးစိမွ် အရာမေရာက္။ ေမာင္ေက်ာ္၏လက္မ်ားက သူမကိုဖက္ထားရာမွ ပို၍တင္းၾကပ္လာၿပီး အိပ္ယာေလးေပၚွဆြဲလွဲခ်ေနသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳေအးက လဲက်မသြားေစရန္ လက္တစ္ဖက္ကေနာက္ျပန္ေထာက္ရင္း ေၾကာက္စိတ္ေတြက ဝင္ေနသည္။ “ မ..မလုပ္ပါနဲ႔ ေမာင္ရယ္…မမခ်ိဳ…ရွက္တယ္…အဟင့္…ဟင့္… ” ေမာင္ေက်ာ္က စကားမေျပာတတ္သလိုျဖင့္ အသက္ရႈသံေတြ တရႈးရႈးတရွဲရွဲျဖင့္ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ အျပားကို နမ္းရႈံ႕ေနသည္။

    သူ၏လက္တစ္ဖက္ကလဲ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ေပါင္ၾကားထဲသို႔ ထိုးသြင္းကာပြတ္သပ္ႏႈိးဆြ၍ ေနသည္။“ ေတာ္ၿပီ….ေမာင္…..မင္းလြန္လာၿပီ..” ဂေယာင္ေျခာက္ျခားျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္၏ ရင္ဘတ္ကို ေဆာင့္တြန္းသည္။ “ မမခ်ိဳ ေမာင့္ကို ခ်စ္တယ္ဆို.. ” “ ခ်စ္တာနဲ႔ ဒါလုပ္တာနဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲ…ဖယ္ ” ခ်ိဳခ်ိဳေအး ႀကဳံးထမလိုအလုပ္ ေမာင္ေက်ာ္၏လက္က ထဘီေအာက္မွ လွ်ိဴသြင္းလိုက္ၿပီး ေပါင္ၾကားရွိ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးရွိရာသို႔ မွန္းၿပီးႏႈိက္လိုက္သည္။

    “ အာ….ဟာ…အို….ဒုကၡပါဘဲ… ” ႏူးညံ့ေႏြးေထြးေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို မိမိရရဆုပ္ကိုင္မိကာ ေစာက္ေစ့ေလးကို ပြတ္သပ္ေပးလိုက္သည္။ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ကိုယ္လုံးေလး တြန႔္လိမ္သြားၿပီးေမာင္ေက်ာ္၏ရင္ခြင္ထဲ ၿပိဳဆင္း လဲက်သြားသည္။ “ ၾကည့္.. ေမာင္ကလဲ… ေျပာတာမရဘူးကြာ..” ေမာင္ေက်ာ္က သူ၏ပုဆိုးကို အရင္ခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္။ “ ဟာကြာ… ေမာင္ကလဲ.. ” ခ်ိဳခ်ိဳေအး ေမာင္ေက်ာ္၏ လီးေထာင္ေထာင္ႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး မ်က္လုံးေတြ ျပာသြားသည္။ႏြမ္းလွ်ေမာဟိုက္ စြာျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္၏ ပုခုံးေလးကို မွီရင္း မ်က္လုံးအစုံကို တင္းတင္းမွိတ္ ခ်လိုက္သည္။

    ေမာင္ေက်ာ္က ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ လက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲ၍ သူ႔လီးႀကီးႏွင့္ ထိေတြ႕ေပးေနသည္။ သူမလက္ကေလးႏွင့္ လီးပူပူေႏြးေႏြးႀကီး ထိေတြ႕မိေသာအခါ တစ္ကိုယ္လုံး ဓာတ္လိုက္သလို ဆတ္ဆတ္ခါသြားသည္။ “ ဟင့္အင္းကြယ္..မကိုင္ခ်င္ဘူး.. ” “ ကိုင္ပါ..မမခ်ိဳရယ္…ကိုယ့္ခ်စ္သူဘဲဟာ… ” “ အိုး.. ” ခ်ိဳခ်ိဳေအးမ်က္လုံးဇြတ္မွိတ္ကာ လက္ကိုေဆာင့္႐ုန္းေနသည္။ ေမာင္ေက်ာ္က သူမ၏ထဘီစကို ဆြဲလွန္ သည္။ ခ်ိဳခ်ိဳေအးက ျပန္၍ဆြဲခ်သည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ ကာမေသြးတို႔က တေျဖးေျဖးပို၍ဆူပြက္လာသလို ခ်ိဳခ်ိဳေအးမွာ လည္း တေျဖးေျဖးေမာပမ္းႏႈံးေခြ၍လာသည္။

    “ ကိုင္စမ္းပါဆို… မမခ်ိဳကလဲ.. ” ေမာင္ေက်ာ္၏မ်က္ႏွာႀကီး နီျမန္း၍ေနသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ား တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္တို႔ကို ခ်ိဳခ်ိဳေအး ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ သူမေရွ႕တြင္ ေမာင္ေက်ာ္က ဒူးေထာက္ထိုင္ကာ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ လက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲယူ၍ မတ္ေထာင္ေနေသာ သူ႔လီးႀကီးေပၚတင္၍ ကိုင္ခိုင္းေလေတာ့သည္။ “ ဟာ…ေဟ့ေအးဆို..ေမာင္ကလဲ… ” ခ်ိဳခ်ိဳေအးက ထပ္ျငင္းေနေလ ေမာင္ေက်ာ္၏ စိတ္ေတြက ပို၍ျပင္းထန္လာသည္။ အႀကိမ္ႀကီမ္ကိုင္ခိုင္း၍ မရသည့္အခါတြင္ သူမ၏ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ဖိကိုင္ၿပီး အိပ္ယာေပၚသို႔တြန္းလွဲလိုက္သည္။

    “ အို….အ..အင့္ ” ခ်ိဳခ်ိဳေအး႐ုန္းကန္၍ထရန္ အင္အားေတြစုစည္းလိုက္သည္။သို႔ေသာ္ ေမာင္ေက်ာ္၏ ရင္အုပ္ႀကီးေအာက္၌ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ႏို႔ေလးႏွစ္လုံးမွာ ပိျပားသြားသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ လက္တစ္ဖက္က ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ထဘီေလးကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆြဲလွန္လိုက္ေလသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳေအး အသက္ရႈမွားသြားရသည္။ ရင္ထဲတြင္ေအးကနဲ ဟာကနဲ ျဖစ္သြားရသည္။ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလုံးကို ေမာင္ေက်ာ္က ပိုင္ပိုင္ႀကီးစီးခြထားသျဖင့္ ရွက္စိတ္ေတြျဖင့္ သူမေခါင္းထဲမူး မိုက္ျပာေဝသြားသည္။ အဝတ္မဲ့အသားစိုင္တို႔ ထိေတြ႕မႈက ႏွစ္ေယာက္စလုံး၏ ေသြးသားမ်ားကို ျပင္းထန္စြာ ေျခာက္ျခားသြားေစသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေမ့သြားၾကၿပီ။

    လႈိက္ေမာစြာျဖင့္ ခ်ိနဲ႔ေသာ သူတို႔၏လက္မ်ားက တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ခ်ိနဲ႔စြာ ဖက္တြယ္ထားလိုက္မိသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏လီးႀကီးက ေမာင္ေက်ာ္၏ ဆီးခုံႏွင့္ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ဆီးခုံမ်ားၾကားဝယ္ ညပ္ေနသည္မွ ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ေစာက္ဖူတ္ဝသို႔ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕တေျဖးေျဖး ေ႐ြ႕လ်ား၍လာသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳေအး အသက္ကို ေအာင့္ထားမိသည္။ သူမ၏ ဆီးခုံကို ျပစ္ခြၽဲေသာအရည္မ်ားႏွင့္ ပြတ္တိုက္ဆင္းသြားေသာ လီးထိပ္ႀကီးက ေစာက္ဖုတ္ႏွင့္ ေပါင္ၾကားသို႔ ေတ့ေထာက္မိရာ ခ်ိဳခ်ိဳေအးရင္ထဲ ပူခနဲလႈိက္ဖိုသြားရသည္။ အထဲသို႔မဝင္ေသးဘူးဆိုေသာ အသိဝင္လာျပန္ေသာအခါ သူမ၏ဖင္ေလးက မသိမသာေလးေ႐ြ႕၍ တည့္ေပးမိျပန္သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စကားမေျပာမိၾကေခ်။

    လက္ႏွင့္မကိုင္ဘဲ လီးႏွင့္ေစာက္ပတ္ တည့္ဝင္သြားေရးကို ဖင္ႀကီးႏွစ္ခုက လိုက္လံေဆာင္႐ြက္ေပးေနၾကသည္။“ ျပစ္…ျပစ္.. ႁပြတ္ ” “ ဟာ… ဒုကၡပါဘဲ ေမာင္.. ဝင္… ဝင္သြားၿပီ… ” ဝင္ေစရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ၿပီး ဝင္သြားျပန္ေတာ့ ေျပာလိုက္ေသာ စကားသံက တစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေနျပန္သည္။ “ ဝင္သြားၿပီလား မမခ်ိဳ ” “ အင္း…. အင္း… ဝင္သြားၿပီ ေမာင္ရယ္… ” “ ေမာင္လိုးေတာ့မယ္ေနာ္..” မလိုအပ္ပဲ ေမာင္ေက်ာ္က ေျပာလိုက္သည္။“ အိုး…ဘာေတြေျပာမွန္းလဲမ..မသိဘူးကြယ္.. ” “ ေမာင္နဲ႔ မမခ်ိဳ အားရပါးရလိုးၾကရေအာင္လို႔ ေျပာေနတာ.. ” “ ကြၽတ္…ပါးစပ္အရမ္းၾကမ္းတာဘဲ….ရွက္တယ္ကြာ… ” “ မရွက္ပါနဲ႔ မမခ်ိဳရယ္.. ေမာင့္လီးႀကီးက မမခ်ိဳရဲ႕ ေစာက္ပတ္ထဲဝင္ေနၿပီဘဲ ဘာရွက္စရာရွိေသးလို႔လဲ ” ေမာင္ေက်ာ္၏ တစ္တစ္ခြခြ ေျပာစကားေတြကို ၾကားေနရေသာ ခ်ိဳခ်ိဳေအးမွာ ေသြးသားေတြက ပို၍ ထႂကြ လာရသည္။ ထိုစကားမ်ားေၾကာင့္ ရွက္ေနေသာအရွက္က နဲနဲကုန္၍သြားရသည္။

    “ ေမာင္ကလဲကြာ…ေျပာေလကဲေလဘဲ…အင္း…အင့္..အင္း.. ” ျပည့္ေဖာင္း မာေတာင့္ေနေသာ ေမာင္ေက်ာ္၏လီးႀကီးက ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ တေျဖးေျဖးတိုးဝင္ ေနဆဲပင္ရွိေသးသည္။ “ ျပစ္..ျပစ္..ျပစ္..ႁပြတ္… ” “ အား…အား….ေမာင္..ေမာင္ရယ္..အ…အ…အင့္.. ” ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ လီးႀကီးကဝင္ေနရာတြင္ လီးထိပ္ႀကီးက ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ တစ္ခါမွလီးမဝင္ဖူးေသးေသာ ေစာက္ေခါင္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ ေထာက္၍ေထာက္၍ တင္းကနဲတန္းေနသည္။ လီးကေရွ႕ဆက္မဝင္ဘဲ အနဲငယ္ေကြးၫႊတ္သြားသည္။“ အီး…ေမာင္..နာ…တယ္…အရမ္းနာတယ္…ေမာင္ရယ္… ” “ ေစာက္ပတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ၿဖဲေပးထားေပးပါလား မမခ်ိဳ…. ”

    “ ဟာ…ဒုကၡပါဘဲ…ရွီး. အ..ကြၽတ္..ကြၽတ္..ကဲ..ကဲ.. ” ခ်ိဳခ်ိဳေအး၏ လက္ႏွစ္ဖက္က ေပါင္ၿခံႏွစ္ဖက္ေပၚ ေရာက္လာၿပီး ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသား ႏွစ္ဖက္ကို ဘယ္ညာ ဆြဲကိုင္ၿပီးၿဖဲေပးသည္။“ ျဗစ္..အ..အား…ဟာ ” လီးက ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ျဗစ္ကနဲကြၽံဝင္သြားသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ခ်ိဳခ်ိဳေအးက တအားႀကီးဖ်စ္ညႇစ္ဖက္တြယ္ကာ ဖင္ႀကီးကို ေမႊ႕ရမ္းေကာ့တင္ေပးမိသည္။ “ ႁပြတ္… ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္.. ႁပြတ္ ” “ အ..အ..ဟင္းဟင္း..ကြၽတ္… ” “ ေကာင္းလိုက္တာ မမခ်ိဳရယ္.. ” “ ႁပြတ္… ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္… ႁပြတ္ ” “ ေမာင္…ေမာင္ရယ္…မမကို ျပစ္မသြားပါနဲ႔ေနာ္…မင္းသာ ျပစ္သြားရင္ မမေတာ့ေသမွာဘဲ…အ…အင္း” အင္အားႀကီးမားေသာ အခ်စ္ေတြကဟူန္းကနဲ ႂကြတက္လာသည္။

    ရင္ထဲတြင္ ဖုံးဖိထားသမွ် ဒီအခ်ိန္တြင္ ေပၚထြက္တတ္သည္ မဟုတ္ပါလား။ “ ႁပြတ္..ႁပြတ္..စြပ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္…စြပ္..” “ ခံလို႔ေကာင္းလားဟင္ မမခ်ိဳ ” “ အာ..မေမးနဲ႔ကြာ..မမရွက္တယ္..အင့္ဟင့္… ” “ ႁပြတ္…ႁပြတ္..စြပ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္…စြပ္.. ” “ မမခ်ိဳ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို လိုးရတာ သိပ္ၿပီးအရသာရွိတာဘဲ..တစ္ခ်ီနဲ႔ေတာ့ အားရမယ္မထင္ဘူး.. ” “ လိုး..လိုး..အားရေအာင္လိုးေတာ့…မမ တစ္ကိုယ္လုံးကို ေမာင့္ဆီမွာ အပ္ထားၿပီးၿပီ.. ” ေမာင္ေက်ာ္၏ဖင္ႀကီးက ႂကြတက္သြားလိုက္ နိမ့္က်သြားလိုက္ျဖင့္ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းလႈပ္ရွား ၍ေနသည္။“ ႁပြတ္..ႁပြတ္…စြပ္..စြပ္..ႁပြတ္ ” “ အားရပါးရႀကီး ေဆာင့္စမ္းပါ ေမာင္ရယ္…မမကိုမညႇာနဲ႔… ” “ ႁပြတ္..ႁပြတ္…စြပ္..စြပ္..ႁပြတ္…အ..အင့္…အင့္ ”

    “ ေမာင္..ေမာင္… မမဘယ္လိုျဖစ္တာလဲမသိဘူး..အ…အင္း..အား…အား..” “ ႁပြတ္..ႁပြတ္… စြပ္..စြပ္..ႁပြတ္..စြပ္..ႁပြတ္ ” “ အ…အ..အား..ဟင္း…ဟင္း… ” ႏွစ္ေယာက္စလုံး ၿပိဳင္တူနီးပါးၿပီးသြားၾကေလေတာ့သည္။ ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ ကိစၥတစ္ခုႏွင့္ဆိုက္ထဲမွ စက္ဘီးျဖင့္ထြက္၍အလာ လွသန္းတို႔အိမ္ေရွ႕အေရာက္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ေရတိုင္ကီတြင္ ညိဳညိဳေရခ်ိဳးေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ေမာင္ေက်ာ္စက္ ဘီးေပၚမွဆင္းလိုက္သည္။ ေမာင္ေက်ာ္မွာအရင္ထဲက ညိဳညိဳကိုေတြ႕ရင္ သေဘာက်စြာျဖင့္ ငမ္းေနတတ္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူသေဘာက်ေနေသာ ညိဳညိဳကို ဦးေအးေမာင္က ပက္ပက္စက္စက္ လိုးေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္ေသြးသားေတြ ညိဳညိဳႏွင့္ပတ္သက္၍ ေပါက္ကြဲခဲ့ရသည္။

    အခုေတာ့ လွသန္းဆိုက္ထဲတြင္ရွိ၍ အိမ္တြင္ ညိဳညိဳတစ္ေယာက္ ထဲသာရွိေၾကာင္း ေမာင္ေက်ာ္အတတ္သိသည္။ ေမာင္ေက်ာ္စက္ဘီးကို ေဒါက္ေထာက္လိုက္ သည္။ မဆိုသေလာက္ အသံျမည္သြားေသာ အသံေၾကာင့္ ညိဴညိဴလွည့္ၾကည့္သည္။ “ ဟာ… အကိုေက်ာ္.. ဘယ္လဲ ” “ ဒီကိုဘဲလာတာ ” “ အိမ္ထဲဝင္ထိုင္ေလ…. က်မလဲ ၿပီးပါၿပီ ” ညိဳညိဳက ေရလဲလုံခ်ည္ကို ရင္လ်ားရင္းေျပာသည္။ ေမာင္ေက်ာ္က အိမ္ထဲဝင္၍ ထိုင္လိုက္သည္။ ညိဳညိဳ၏ တင္းရင္းလွပ အခ်ိဳးက်လွေသာ ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္ ရင္လ်ားထားေသာ ေရလဲထဘီေလးက ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွ ေရမ်ားျဖင့္ တစ္သားထဲကပ္ေနသည္။ေမာင္ေက်ာ္ၾကည့္ေနရင္း အာေခါင္ေတြေျခာက္လာၿပီး အသက္ရႈျပင္းလာ သည္။ ညိဳညိဳ ေနာက္ေဖးဖက္သို႔ ဝင္သြားၿပီး ေရေႏြးခရားႏွင့္ ပန္းကန္လုံးမ်ား တင္ထားေသာ လင္ပန္းကို ယူလာၿပီး ေမာင္ေက်ာ္နား လာခ်သည္။

    “ အကိုေက်ာ္.. ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ ” “ ထိုင္ပါဦးဟ…. ျဖည္းျဖည္းေျပာတာေပါ့ ” ညိဳညိဳက သိခ်င္ေဇာျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္၏အနီးတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ေမာင္ေက်ာ္ဘာမွမေျပာဘဲ ေရေႏြးတစ္ ပန္းကန္ငွဲ႔၍ေသာက္ေနၿပီး သူ၏မ်က္လုံးမ်ားက ညိဳညိဳ႕တစ္ကိုယ္လုံးကို စားေတာ့ဝါးေတာ့မတတ္ၾကည့္၍ေနသည္။ ညိဳညိဳက ေခါင္းေလးငုံ႔ေနရွာသည္။ ခဏၾကာသည္အထိ ေမာင္ေက်ာ္ထံမွ ဘာစကားသံမွထြက္မလာေတာ့ ညိဳညိဳ ငုံ႔ထားေသာမ်က္ႏွာေလးကိုေမာ့၍ ေမာင္ေက်ာ့္ထံ ၾကည့္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္မွာပင္ ေမာင္ေက်ာ္က သူမ၏ေရွ႕သို႔ ၿဗဳံးကနဲတိုးကပ္လိုက္ၿပီး ညိဳညိဳကို အတင္းဖက္ကာ နမ္းေတာ့သည္။

    “ အို..အို..မလုပ္နဲ႔ အစ္ကိုေက်ာ္..အ..အ..မလုပ္နဲ႔ ” နမ္း႐ုံသာမဟုတ္။ ရင္လ်ားထားေသာ ထဘီကိုပါ ျဖတ္ကနဲျဖဳတ္ခ်ၿပီး ေမာင္ေက်ာ္၏လက္က ညိဳညိဳ၏ ႏုနယ္လွေသာ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို အတင္းဆုပ္နယ္ေနသည္။ ေမာင္ေက်ာ္၏ လက္တစ္ဖက္က ညိဳညိဳ၏ေနာက္ေက်ာကို သိုင္းဖက္ထားေတာ့ ညိဳညိဳမွာဘယ္လိုမွ ႐ုန္း၍မရဘဲျဖစ္ေနသည္။ “ ေတာ္ပါေတာ့ အကိုေက်ာ္… ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ” ညိဳညိဳ၏အသံက ထိမ္းေျပာေပမဲ့ တုန္တုန္ယင္ယင္ ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိသာလွသည္။

    ေမာင္ေက်ာ္၏ မ်က္ႏွာက သူမ၏ မ်က္ႏွာမွသည္ ေအာက္ဖက္သို႔ နိမ့္ဆင္းသြားၿပီ။ လက္တစ္ဖက္ ညိဳညိဳ၏ ကိုယ္ကိုမလႊတ္ဘဲ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို ဘယ္ျပန္ညာျပန္စို႔ျပစ္သည္။“ အ…အို..ႁပြတ္…ပလပ္…ႁပြတ္… ပလပ္.. .ႁပြတ္…ႁပြတ္….အိုး…အိုး ” ႏို႔ႏွစ္လုံး၏ ႏို႔သီးေခါင္းေတြကိုပါ လွ်ာျဖင့္ထိုးေမႊ ပြတ္သပ္ေနေလေတာ့ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ မ်က္လုံးေတြ စင္းစင္းက်သြားၿပီး ေမာင္ေက်ာ္၏ မ်က္ႏွာႀကီးကလဲ သူမ၏ ရင္ဘတ္ကို ဖိဖိေနေလေတာ့ ညိဳညိဳ၏လက္တစ္ဖက္က ေနာက္သို႔က်ားကန္၍ ေထာက္ထားရသည္။

    ညိဳညိဳ မဖြင့္ခ်င္ေတာ့ေသာ သူမ၏မ်က္လုံးကို အားယူ၍ ျဖတ္ကနဲ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေတာ္ေသးသည္။ သူတို႔ရွိေနသည္မွာ အိမ္ေရွ႕တံခါးေပါက္တဲ့တဲ့မဟုတ္၍ လမ္းမမွ မျမင္ႏိုင္ေခ်။ တေျဖးေျဖး ညိဳညိဳအသားေလးေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လာသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္မွ ေမာင္ေက်ာ္က သူမ၏ႏို႔ေတြကို လႊတ္ေပး လိုက္႐ုံမက သူမ၏ခႏၶာကိုယ္ကိုပါ လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ညိဳညိဳ မ်က္လုံးကိုအားယူ၍ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။“ ဘယ္… ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ အကိုေက်ာ္ရယ္.. ” အသံက ႏြမ္းလ်ေမာဟိုက္၍ ေနသည္။ “ ဟိုေန႔က နင္နဲ႔ဦးေအးေမာင္ကို ေတြ႕ၿပီးထဲက နင့္ကိုငါလုပ္ခ်င္ေနတာ… ”

    “ အို… ” ညိဳညိဳမွာ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီး ေခါင္းငုံသြားသည္။ ၿပီးမွ ညိဳညိဳ၏ မ်က္ႏွာေလးက ျပန္၍ေမာ့လာၿပီး.. “ ဒါမ်ား အကိုေက်ာ္ကလဲ… အိမ္ေရွ႕ႀကီးမွာ….. ” ေျပာလဲေျပာ ျဗဳန္းကနဲထ၍ ထဘီကို စြန္ေတာင္စြဲကာ အိမ္အတြင္းထဲ ေျပးဝင္သြားေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္က လဲ ဝုန္းကနဲထကာေနာက္မွ ေျပးလိုက္သြားသည္။ အတြင္းခန္းထဲအေရာက္ ညိဳညိဳကို မွီသြားၿပီး ေနာက္ကေန လွမ္းဖက္လိုက္သည္။ ညိဳညိဳအားလြန္သြားၿပီး လက္ထဲမွ ထဘီကိုလႊတ္ခ်ကာ သူမေရွ႕မွ အိမ္နံရံကို လက္ေထာက္ ၍ အားျပဳလိုက္ရသည္။

    ညိဳညိဳမွာ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖင့္ ကုန္းေပးလိုက္သည့္ပုံစံျဖစ္သြားသည္။ သူမခါးကို ေနာက္မွဖက္ လွ်က္သားျဖစ္ေနေသာ ေမာင္ေက်ာ္က သူ႔ပုဆိုးကိုခြၽတ္ခ်လိုက္ၿပီး အဆင့္သင့္ေတာင္မတ္ ေနေသာ သူ႔လီးႀကီးကိုသူမ၏ေနာက္သို႔စူထြက္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုၾကားသို႔ ေတ့ကာေဆာင့္သြင္းလိုက္သည္။ “ ႁပြတ္…ပလြတ္..အား…အမေလး..ေသပါၿပီ ” ညိဳညိဳ၏ ခါးေလး ကုန္ထ၍လာသည္။ ေမာင္ေက်ာ္ကလီးတဆုံး ဝင္သြားသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ညိဳညိဳ၏ ခါးေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ကိုင္၍ တလစပ္လိုးေဆာင့္သည္။

    “ ႁပြတ္..ႁပြတ္..အား…အ…နာတယ္.. နာတယ္..ႁပြတ္…ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္..အား…အား ” ဆက္တိုက္ေဆာင့္ေနရင္း ေမာင္ေက်ာ္က သူမ၏ခါးေပၚမွ သူ႔လက္တစ္ဖက္ကို ျဖဳတ္ယူကာ ညိဳညိဳ၏ ႏို႔မ်ားဆီသို႔ လွမ္းလိုက္ၿပီး တစ္လုံးၿပီးတစ္လုံး ဆုပ္နယ္ေပးကာ ေဆာင့္သည္။ “ ႁပြတ္.. ႁပြတ္…စြပ္…စြပ္..အ..အင့္…အ…အင့္… ” ခဏအတြင္း ညိဳညိဳနာသည္ဟု မေအာ္ေတာ့ေပ။ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္လည္း စို႐ႊဲေစးထန္း၍ လာသည္။“ ႁပြတ္.. ႁပြတ္..စြပ္…စြပ္…အ..အင္း..အင္း…ညိဳညိဳ နာေသးလား..လုပ္..လုပ္..လုပ္မွာလုပ္ အစ္ကိုေက်ာ္… ” ဟူ၍ သူမ၏ လက္ကေလးတစ္ဖက္က ေနာက္ျပန္လွမ္းကာ ေမာင္ေက်ာ္၏ တင္ပါးေလးကို လွမ္း၍ ပုတ္ရင္း ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ ၿပီးပါၿပီ။

  • မောင်သာအေးရဲ့ သုခ

    မောင်သာအေးရဲ့ သုခ

    ဟဲ့..နင်ဒါလေးတောင်အသုံးမကျဘူးလား” “ကဲဟယ်” “ဖြန်း” “ထားလိုက်တော့ –အဲဒီပန်းအိုးကို” သွား အခန်းထဲမှာအဝတ်ခြင်းထဲ ကငါ့ထမီအဟောင်းတွေ လျှော်လိုက် ကြားလား ပြီးရင်ရေမြန်မြန်ချိုး သနပ်ခါးသွေးထား နောက်ကျရင် အရင်တခါ မှတ်မိလား” “ဟုတ်—ဟုတ်” ဒေါ်အိအိတယောက် ယောကျ်ားဖြစ်သူ ဦးတိုးကြီး ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် အသက် ၁၄နှစ် အရွယ် လင်ပါသားလေး သာအေးကို အခိုင်းအစေ ကျွန်တယောက်လို ပြုမူဆက်ဆံနေခြင်းပင်။အသက်၄၀ပြည့်နေသော်လည်း အလှအပကိုဂရုစိုက်သူဖြစ်သည်။ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးခင်မို့မို့အေး နှင့်ရုပ်ရောအသက်အရွယ်ကော ဆင်တူသူဖြစ်ပေမယ့် မြို့စွန်အိမ်ကြီးထဲမှာပဲ ခွေးများစွာမွေးထားရင်း သီးခြားနေထိုင်တတ်သူဖြစ်သည့် အပြင် မောက်မာလွန်းသောကြောင့်မည်သူနှင့်မှအကြောမတည့်။ ယောကျ်ားနှင့်ကင်းကွာနေသည်မှာလည်း ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ကာမလိုအင်ကိုတောင့်တမိသော်လည်းဦးတိုးကြီးနှိပ်စက်ခဲ့မှုကြောင့်လည်း ယောကျ်ားတွေအားလုံးကိုစိတ်နာနေသည်။

    မကျေနပ်မှုများကို လင်ပါသားလေးအပေါ်မှာပဲ အနိူင်ယူနေမိသည်။ဘယ်တော့မှ မျက်နှာသာမပေးခဲ့။ သာအေး ကလည်းအဖေရှိစဉ်တည်းက မိထွေးကိုကြောက်လန့်ရသူပီပီ အဖေမရှိတော့သောနောက်ပိုင်း၌ မိထွေး ၏ မျက်နှာတချက်အမဲ့ကို သေမလောက်ကြောက်လန့်၏။တခါက သနပ်ခါးသွေးပေးတာနောက်ကျသောကြောင့် တိုင်၌ကြိုးတုတ်ကာရိုက်နှက်ခဲ့စဉ်ကသေးဖြန်းဖြန်းထွက် ၍တက်မတတ်ဖြစ်ဖူးသည့်နောက်ပိုင်း မိထွေးစေခိုင်းသမျှအမိန့်တို့ကိုသာ တသွေမတိမ်း လုပ်ဆောင်လာသည်။ ဒေါ်အိအိသာ သူ့သခင် သူ့အရှင်။ ယနေ့—ဒေါ်အိအိတယောက် ကာမအမောဖောက်နေသည်။လူပျိုဖြစ်ခါစ လင်ပါသားလေးကို ပဲကျုံးသွင်းပြီး ချစ်စခန်းဖွင့်ဖို့ သာကြံရပေတော့မည်။

    ခါတိုင်းထက်ပို၍ပြင်းထန်နေသောရမ္မက်စိတ်ကြောင့် ကူညီစရာယောကျ်ားသားကလည်း လင်ပါသားလေးပဲရှိတော့သည်ကိုး။ ကောင်လေးအိပ်ပျော်နေစဉ်တွေ့ရသော တောင်နေသောလီးကလည်း သိပ်မသေးတာတွေ့ဖူးသည်။လူပျိုဖြစ်ခါစအရိုင်းလေးမို့ ဒေါ်အိအိသည်ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် သူ့ယောက်ျား အံဆွဲထဲရှိ သူ့ကိုပြသ၏ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခဲ့ဖူးသောအောကား ဟတ်ကားအခွေများထဲမှ ကောင်လေးငယ်ငယ်လေးနှင့် သူ့မိထွေးတို့၏ အစ၌နူးညံ့၍အဆုံးပိုင်း၌ကြမ်းတမ်းသော လိုးခန်းများပါသည့်အခွေကို အောက်စက်ထဲထည့်ထားလိုက်သည်။ သူ့ယောကျ်ား၏ ဝီစကီအရက် ကိုဖန်ခွက်နှစ်ခွက်ထဲသို့ အချိုရည်များများနှင့်ရောကာအသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ပြီးနောက်ရေချိုးခန်းမသွားခင် ဇာတ်ကားအစပိုင်း နူးနပ်နေသောအခဏ်းကို ဖွင့်ထားခဲ့လိုက်သည်။

    လင်ပါသားလေး သနပ်ခါးသွေးရာနေရာခပ်လှမ်းလှမ်း လှမ်းကြည့်လျှင်တော့မြင်လောက်သည်။ လူပျိုလေးလည်းနှူးနပ်ခဏ်းကိုကြည့်ပြီး ရင်ခုန်နေစဉ် မိမိလည်းရေချိုးပြီးချိန်အသင့်ဖြင့်အောင်အချိန်ကိုက်ထားလိုက်သည်။ပြီးနောက် ရေချိုးခန်းတွင်းဝင်၍ အဝတ်အစားများ ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ် ဖြစ်ညှစ်ရင်း အမွေးရိတ်ထားသောစောက်ပတ် အကွဲချောင်းကို လက်ခလယ်ဖြင့်အထက်အောက် ဆွဲကာ စောက်စိလေးကိုခြေရင်း တွေ့ကြုံလာတော့မည့် လူပျိုရိုင်းကလေးနှင့်ချစ်ခန်းဖွင့်ရတော့မည့်အရေးကိုတွေးရင်း ဒေါ်အိအိတယောက် ဆယ်ကျော်သက် အပျိုလေးလို ရင်ခုန်နေမိလေသည်။ ပြီးနောက်ရေပန်းကို ဖွင့်ကာအတွေးများဖြင့် ကြည်နူးလျက် စိန်ပြေနပြေရေချိုးနေလေသည်။ရေချိုးပြီးနောက် ရင်ရှားထမီဖြင့် ပဝါကိုခြုံလျက် ခြေဖွဖွနင်း၍ အိပ်ခန်းတွင်းသို့အသာ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သာအေးသည် သနပ်သွေးရာမှရပ် ၍ခပ်လှမ်းလှမ်းတီဗီ ကိုအငမ်းမရ မျက်တောင်မခတ်လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့ဘောင်းဘီတိုလေးရှေ့၌စိုနေလေသည်။

    တီဗီ၌လည်း ကောင်လေးက မိထွေးဖြစ်သူကို အတင်းဖက်တွယ်ပွတ်သပ် ပြီးနို့ကြီးနှစ်လုံးကို အငမ်းမရတဖက်ပြီးတဖက်စို့ပြီး မိထွေး ဂါဝန်အောက်ခေါင်းလျှိုပြီး စောက်ပတ်ကြီးကို ကျကျနနလျှာဖြင့်လျက်နေပုံ အခဏ်းလာနေသည်။ ဒေါ်အိအိလည်း အခန်းထဲမဝင်သေးပဲ တီဗီထဲမှ ကောင်လေးကမိထွေးဖြစ်သူကို စတင်တက်ခွ၍ လိုးခဏ်းကို ရောက်တော့မှ ရေချိုးခန်းဘက် အသာပြန်လျှောက်၍ “သာအေး သနပ်ခါးသွေးပြီးပလား ဟဲ့ ငါရေချိုးပြီးပြီ” ပြောရင်းဖြင့် အခန်းတခါးကိုဖွင့်၍ ဝင်လာရာ သာအေးလည်းသနပ်ခါးကိုမြန်မြန်သွေးနေလေသည်ဘောင်းဘီထဲမှ အရည်စိုလျက်ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကိုလည်း မိထွေးမသိအောင်ကွယ်ထားလေသည်။ ဒေါ်အိအိလည်းမမြင်ခင်ယောင်ဆောင်နေပြီး “ကဲ ဒီလောက်ဆိုရပြီ” “ဟိုဖန်ခွက်နှစ်ခု သွားယူလာစမ်းတခွက်ကိုမင်းသောက် တခွက်ငါ့ပေး”” မြန်မြန်လုပ်စမ်း”မှန်တင်ခုံရှေ့ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်လိုက်ပြီး သနပ်ခါးလိမ်းနေရင်းမှခိုင်းလိုက်သည်။

    မှန်ထဲက သားအေးတရှိန်ထိုးမော့သောက်လိုက်တာကိုမြင်ပြီးသူ့ကိုလာပေးသောခွက်ကိုယူ၍နည်းနည်း သောက်လိုက်ရာ ရင်ထဲသို့နွေးကနဲဆင်းသွားသည်။ နောက်၌ရပ်နေသော လင်ပါသားလေး၏ဘောင်းဘီထဲကထောက်နေသောလီးကိုအုပ်ထားသည်ကိုမြင်နေရသည်။ “ဟဲ့–ငါ့နောက်မှာထိုင်စမ်း ပြီးရင် ငါ့ကျောဘက်ကို သနပ်ခါးကျောက်ပြင်ကိုယူပြီးလိမ်းပေးစမ်း ကြားလား” “ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ “ဒေါ်အိအိလည်း ပြောရင်း သာအေး၏တံတွေးမျိုချလိုက်ပုံ တုန်နေသောလက်ဖြင့် သနပ်ခါးလိမ်းဖို့ပြင်နေပုံကိုတွေ့ပြီးသူပါရင်ခုန်လာတော့သည်။

    တုန်ရီသောလက်လေးနှင့်ပွတ်သပ်လိမ်းနေစဉ် ဒေါ်အိအိသည် ရင်လျားထမီကို အသာဖြည်လိုက်ရင်း နို့သီးကြီးနှစ်လုံးကို လင်ပါသားလေး မှန်ထဲကမြင်စေရန်မသိမသာပြပြီးပြန်ဖုံး လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းထမီကိုလည်းလျောချလိုက်ရင်း “ခါးအောက်ဘက် တင်ပါးကြီးနား ပါလိမ်းလေ” ပြောရင်းဖြင့်တုန်ရင်နေသောကောင်လေးလက်ကို ပြောင်းပြန်ဖိကိုင်လိုက်ရင်း တင်ပါးရင်းရောက်အောင်ဆွဲချလိုက်သည်။ လင်ပါသားလေးလည်း မိထွေး၏ ဝင်းစက်စက် တင်ပါးကြီးနှစ်လုံးကို တွေ့လိုက်သောအခါ ဘောင်းဘီထဲမှလီးကြီးကတဇာတ်ဇာတ်တုန်လာနေသည်။

    ကောင်လေးသည် တင်းပါးကြီး နှစ်ဘက်ကို လိမ်းပေးနေစဉ် သောက်ထားသောအရက်အရှိန် ကြည့်ထားသောဇာတ်ကားအရှိန်ဖြင့် တချက်ချက် တင်ပါးကြီးကိုမချင့်မရဲဖျစ်ညစ်နေလေတော့သည်။ ကောင်လေးစိတ်ပြင်းထန်လာပြီမှန်းသိသောအခါ မှဒေါ်အိအိက ထမီးကိုပြန်ရင်လျားရင်း လင်ပါသားလေးဘက်သို့လှည့်ရင်း “ခုန တီဗီက ဘာတွေလာနေတာလဲ ကြည့်ရအောင် လာခုံစောင်းပေါ်သွားထိုင်မယ်လာ “မင်းဘောင်းဘီရှေ့ ဘာတွေစိုနေတာလဲမှန်းစမ်း” ခုံစောင်းေပေါ်သို့မျက်နှာလေးရဲလျက် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် တီဗီဘက်မကြည့်ရဲဘဲခေါင်းငုံလျက်ကြောက်နေ ရှက်နေရှာသော အတွေ့အကြုံမရှိသောလင်ပါသားလေး၏ဘောင်းဘီပေါ်မှထောင်ထနေသောလီးကို ကိုင်လျက် ဒေါ်အိအိမေးလိုက်သည်။

    သာအေးလည်းနုတ်ခမ်းလေးတုန်တုန်နှင့်ပြန်မပြောနိုင်ပဲရှိနေသည်။ “မင်းသနပ်ခါးသွေးနေတုန်း တီဗီက လိုးနေတဲ့ကားကိုကြည့်နေတာမလား”မင်းဘောင်းဘီနဲ့အကျၤ ီကို ချွတ်လိုက်စမ်း ်ပြီးရင်ကုတင်ပေါ်ထိုင်စမ်း”။ဒေါ်အိအိသည်မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့်ဟောက်ရင်း ခုတင်အောက်ကိုခြေထောက်ချလျက် တောင်နေသောလီးကြီးကိုလက်ဖြင့်ဖုံးကာထိုင်နေသော လင်ပါသားလေး၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြား၌ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်လိုက်ရင်း ကောင်လေးလက်နှစ်ချောင်းကိုဆွဲဖယ်လျက် နုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကိုအသာကာ လူပျိုစစ်စစ်လေး၏လီးကြီးကို အငမ်းမရငုံစုပ်လိုက်သည်လျှာဖျားလေးနှင့်ကလိလိုက် ပါးစပ်နှင့်ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်နှင့် လိုးသလိုလုပ်ပေးနေသည်။

    လင်ပါသားလေးလည်းမျက်နှာလေးနီ ပြီး တုန်ရီနေလျက်သူ့မိထွေး ၏ဆံထုံးကြီးကိုတင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး တအီး အီးအော်လျက် ခံ၍ကောင်းနေဟန်ရှိလေသည်။သိပ်မကြာခင်၌ လူပျိုလေးသည် သုတ်ရည်များကိုမိထွေး၏ပါးစပ်တွင်း၌ အားရပါးရထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အားး အီးး ရှီးး အိုး ဒေါ်အိအိသည်လီးကြီးကို အချွတ်မခံ စေပဲ တစစ်စစ်ပန်းထွက်လာသောလူပျိုစစ်လေး၏သုတ်ရည်များကိုစွဲစုပ်အရသာခံလျက်ကြည်ကြည်နူးနူးမျိုချလိုက်သည် လူပျိုနုနုထွတ်ထွတ်လေး၏လီးကြီးကိုစိတ်တိုင်း ကျစုပ်လိုက်ပြီးသွားသဖြင့်ကျေနပ်အားရပြီးရမ္မက်လှိုင်းထွေထလာသောဒေါ်အိအိသတဖက်သို့လမ်းလျှောက်ည်။

    ပြီးနောက်သူ့ကို တပ်မက်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားမော့၍ကြည့်နေသောလူပျိုလေးကို—ပထမဦးစွာ ထုံးထားသောဆံနွယ်ကို ဖြည်ချလိုက်သည်။လင်ပါသားလေးကို ကြာကြည့်ကြည့်ရင်း တဖက်သို့လမ်းလျှောက်လျက်ထမီအောက်ကနိမ့်တုန်မြင့်တုန်တင်ပဆုံနှစ်လုံးကိုပြလိုက်သည်။ ပြီးနောက်ပြန်လှည့်လျက် ရင်လျားကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းလျောချနေရင်း နို့အုံ့ကြီးနှစ်လုံး ထင်းထင်းပေါ်လာလေတော့သည်။ လင်ပါသားလေးလည်း မိထွေးကိုကြည့်ရင်းတံတွေးများခဏခဏမျိုချလျက် ပျော့နေသောလီးကြီးသည် တဆတ်ဆတ်ပြန်၍တင်းမတ်ထောင်လေတော့သည်။

    လင်ပါသားလေးလည်း မိထွေးကိုကြည့်ရင်းတံတွေးများခဏခဏမျိုချလျက် ပျော့နေသောလီးကြီးသည် တဆတ်ဆတ်ပြန်၍တင်းမတ်ထောင်လေတော့သည်။တီဗီမှလည်း တဖတ်ဖတ် အသံများ ငြီးတွားအော်ဟစ်သံများ နှင့် တီးလုံးသံများကြောင့် မိထွေးနှင့် လင်ပါသားလေးတို့ နှစ်ဦးလုံး၏ရင်ထဲ၌ရမ္မက် စိတ်များတဖွားဖွား တိုးပွားလာနေတော့သည်။ ဒေါ်အိအိသည် အာသာငမ်းငမ်းနှင့်ကြည့်နေသော မိမိ၏လင်လေးဖြစ်လာတော့မည့် သာအေးလေး၏ ရှေ့၌ မိမိ၏ထမီကိုတဖြည်းဖြည်းခြင်းအသည်းယားဖွယ်ဖြစ်အောင်ချွတ်ချပြ၍နေလေသည်။

    ကြီးမား၍ဖြူဆွတ်နေသော ထိပ်မှပန်းနုယောင်သန်းနေသောနို့သီးခေါင်းလေးများနှင့် နို့သီးကြီးနှစ်လုံးသည် ရုန်းကြွ၍ထွက်ပြူလာချိန်၌ လင်ပါသားလေးသည် တံတွေးများကိုခဏခဏမျိုချ၍ သနားစဖွယ်နုတ်ခမ်းတပြင်ပြင်ဖြစ်ကာ လီးကြီးထိပ်မှအရည်ကြည်လေးများကျဆင်းလာပြီး အိပ်ယာခင်းများကို လက်နှစ်ဘက်နှင့်ဆုတ်ချေလျက်ရှိသော လူပျိုဖြန်းကလေးအားအရသာခံ၍ကြည့်နေလိုက်ရင်း မိမိ၏စောက်ပတ်အနားသို့ထမီစရောက်ကာနီးမှ အသည်းယားစဖွယ် ကျောခိုင်းလှည့် ၍ ခါးကိုကုန်းလိုက်ပြီး တင်ပါးဘက်မှတရွေ့ရွေ့ချွတ်ချလိုက် ရာဖြူဖွေးကြီးမားသောတင်ပါးဖြူဖြူကြီးနှစ်လုံးကြားမှပြူအသားများတဆတ်ဆတ်တယောင်စောက်ပတ်ကြီး နှင့်စအို နီရဲရဲလေး ကိုပြလိုက်ရာ လူပျိုဖြန်းလေးသည် အသားများတဆတ်ဆတ်တုန်၍အံကိုကြိတ်ကာ မျက်ရည်များပင်စီးကျနေလေသည်။

    ဒေါ်အိအိသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တပတ်နှစ်ပတ်လောက်လည့်ပြ၍မြူဆွယ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လှည့်လာရင်း လင်ပါသားလေး၏ဖြစ်ပျက်နေပုံကို ရင်ခုန်ခံစားပြီး လင်ပါသားလေး၏ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့လျှောက်လာကာရပ်လိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုစိုက်ကြည့်နေသော သာအေးလေး၏ဘေးမှဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း လက်တဖက်မှ လီးကြီးကို ဂွင်းတိုက်ပေးရင်း လူပျိုလေး၏နုတ်ခင်းအား အားကုန်စုပ်၍ပါးစပ်လေးအတွင်းလျှာဖြင့်ခပ်ကြာကြာကလိပေးနေသည်။ ပြီးနောက်လင်ပါသားလေး၏လက်နှစ်ဘက်ကို နို့ကြီးနှစ်လုံးပေါ်သို့တင်၍ဖြစ်ညှစ်စေသည်။

    အားရပါးရဖြစ်ညှစ်ဆုတ်နယ်စေပြီးမှ လင်ပါသားလေး၏ခေါင်းလေးအားဆွဲကိုင်နှိပ်စေလျက် နို့သီးထိပ်ကလေးများကို တဖက်ပြီးတဖက် အားပါးတရ ခပ်ကြာကြာစီစုပ်စေလေသည်။ ကာမအရသာကိုဇိမ်ခံရင်းဒေါ်အိအိသည် နို့သီးခေါင်းလေးများကို လင်ပါသားလေး၏နုတ်ခမ်းမှအတင်းဆွချွတ်လိုက်သည်။ဆန့်တငင်ငင် ဖြစ်သွားသော လူပျိုလင်ပါသားလေးကို ကုတင်အောက်သို့ဆင်းစေလျက် သူရှေ့အောက် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြား၌ထိုင်စေလိုက်သည်။

    “ငါ့စောက်ပတ်ကြီးကို ကိုင်ကြည့်စမ်း ” ဟု ဟောက်သလိုပြုရင်း စတင်သင်ပေးတော့သည်။လင်ပါသားလေးသည်တုန်ရင်နေသော ညာလက်ကလေးဖြင့်မဝံ့မရဲ ပွတ်သပ်ပေးရှာသည်။ “နင်စောက်သုံးမကျဘူးလား ခုနနင်ကြည့်တဲ့ ကားထဲကအတိုင်းလုပ်လေ ” “ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်– အပေါ်ဖက်ကစောက်စိလေးကိုချေပေး” “အင်း အင်းးးးဟုတ်ပြီ အ အ အားးး ရှီး ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ ခပ်နာနာလေးပွတ်ချေ; အား အားးး နင့်လက်ခလယ်လေးနဲ့ စောက်ပတ်ကြားထဲ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေလေ အင်း အင်းးး အီးးးး ကောင်းလိုက်တာအဲဒီအတိုင်းကြာကြာလေးလုပ်ပေးစမ်း

    အိုးးးဟိုးးဟိုးးးဟင့် ဟင့် “လက်နဲ့ထိုးနေရင်းနဲ့ ငါ့စောက်ပတ်ကို နင့်လျှာနဲ့လျက်စမ်း ပြီးရက်စောက်စိလေးကို နုတ်ခမ်းလေးနဲ့ စုေျပြီးစုပ် သွားလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွလေးကိုက်ပေး” “ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ အို :ဟို့ ဟင့် ဟင့် ရှီးးးးးဟီးးးးအီးး ကောင်းလိုက်တာ—“အဲဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေစမ်း အားးး ဒေါ်အိအိသည်။ သူလိုချင်သော ကာမစည်းစိမ်ရောက်အောင် လင်ပါသားလေးကို လိုသလို သင်ပြခိုင်းစေ နေရင်းမှကာမစည်းစိမ်အထွဋ်အထိပ်ကို တောင့်တလာရင်း ရမ္မက်ပြင်းထန်လာကာ ခါးကြီးကို လင်ပါသားလေးမျက်နှာသို့ ပင့်မြှောက်ကပ်တင်ရင်း အရည်ကြည်လေးများတသွင်သွင် စီးကြလာတော့သည်။

    လူပျိုလေးကတော့ မိထွေးခိုင်းသည့်အတိုင်း စောက်ပတ်ကြီးကိုအားပါးတရ လျက်နေ စုပ်နေဆဲ။ဒေါ်အိအိသည်ကာမတောင်းဆိုမှုပြင်းထန်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် “ကဲတော်တော့ သာအေးလေး” “အို သာအေးလို့မခေါ်တော့ဘူး “လင်လေး”လို့ပဲခေါ်လိုက်တော့မယ်””လင်လေး” “ဟုတ် ဟုတ်” “ငါ့ကိုလဲ –ခေါ်စမ်း မယားကြီးလို့” “ဟဲ့*ခေါ်လေ ကြားလား” “မ ..မ ..မယားကြီး” “ဟုတ်ပြီနောင်ဆို အဲဒီလိုပဲခေါ်-” “-ပြန်ခေါ်စမ်းပါအုန်း–နှစ်ခေါက် သုံးခေါက်လောက်” “မယားကြီး” “ရှင်–ရှင့်” “မယားကြီး” “ရှင်–ရှင့်” “မယားကြီး” “ရှင်–ရှင့် ခ် ခ် ခ်””’ “လိမ္မာလိုက်တာ လင်လေးရယ်” “ကဲ–လာအိပ်ယာပေါ်ပက်လက်လှန်””လိမ္မာတဲ့လင်လေးကို ပြုစုပေးမယ်-” ဒေါ်အိအိသည် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်စွာဖြင့် လင်အသစ်လေး၏ကိုယ်ပေါ်သို့ခွလျက်လင်လေး၏မျက်နှာရှေ့သို့ တွဲလောင်းဖြစ်နေသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကို ခွံ့ပေးလိုက်သည်။ လင်လေးကလည်းနို့ကြီးနှစ်လုံးကို တဖက်ကိုဖြစ်လျက် တဖက်ကိုစို့နှင့်အငမ်းမရဖြစ်နေလေသည်။

    ဒေါ်အိအိခေါင်းကိုငဲ့၍ဆံပင်များကိုဝဲကျစေလျက်လင် အသစ်လေး၏ထောင်မတ်နေသောလီးကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း လက်နောက်ပြန်နှင့် ခါးလေးကိုအသာကြွ၍ စောက်ပတ်အဝသို့တေ့ရင်းဖြင့်ဖြည်းဖြည်းချင်းထိုင်ချလိုက်တော့သည်။ အိုးးး အား ဟားးး လူပျိုရိုင်းဖြစ်သူလင်လေးလည်း နို့သီးကိုချွတ်လိုက်ရင်း ပထမဆုံး လူပျိုရည်ဖျက်ခံရသော မိထွေးဖြစ်သူ၏စောက်ဖုတ်ကြီးအတွင်းသို့တရွေ့ရွေ့ဝင်သွားသောမိမိ၏လီးကြီးကိုကြည့်ရင်း ခံစားမှုအတွေ့ထူးကြောင့် အော် ဟစ်ငြီးတွားနေတော့သည်။ လက်နှစ်ဘက်ဖြင့်လည်းမိထွေးဖြစ်သူ၏ ခါးနှစ်ဖက်ကိုကျစ်ကျစ်ဖက်ထားရင်း မျက်နှာရှေ့ရှိနိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဖြစ်နေသောနို့နှစ်လုံးကိုတဖက်စီ အားရပါးရစို့နေသည်။

    တချက်တချက်လည်းအောက်မှပင့်၍မိထွေး၏စောက်ပတ်ကြီးကိုဆောင့်လိုက်သေးသည်။ ဒေါ်အိအိသည် လင်လေး၏အပေါ်မှ ခွလျက်စိတ်ရှိလက်ရှိဆောင့်ရင်း ကားမစည်းစိမ်ကို အားရပါးရခံစားနေသည်။အထက်မှဆောင့်နေရင်းမှ စိတ်ကူးပေါက်လာရင်း အနီးရှိ ဂျယ်လီဗူးကိုဆွဲယူ၍ မိမိ၏စအိုတဝိုက်နှင့် စအိုထဲသို့ပါသုတ်လိမ်းလိုက်သည်။မိမိလင်ကြီးရှိစဉ်ကတောင်းတောင်းပန်ပန်နှင့်စအိုလေးကိုလိုးခွင့်တောင်းခဲ့ပေမယ့်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ဒါပေမယ့် ယခု လင်အသစ်ကလေးအတွက် ဖြည့်ဆည်းပေးချင်စိတ်ပေါက်လာသောကြောင့် လင်လေးကအောက်မပင့်၍ဆောင့်နေလျက်မှ လီးကြီးကို စောက်ပတ်ကြီးအတွင်းမှ ရုန်းကန်ချွတ်လိုက်သည်။

    ပြီးမှ— “လင်လေး” “မယား လေးဘက်ကုန်းပေးမယ်နော်” “ခုန တီဗီထဲကအတိုင်းပေါ့။” “လင်လေးက မယားရဲ့နောက်ကမြင်ရတဲ့ စအိုပေါက်လေးထဲကို လိုးဖို့လုပ် ကြားလား-” “ဟု–ဟုတ်ကဲ့” ဒေါ်အိအိသည် လေးဘက်ထောက်လျက် ပေါင်နှစ်ဘက်ကိုကား ခါးလေးကိုကော့လျက် လင်အသစ်လေး ဖင်က်ုလိုးစေရန်အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ ပြီးမှသတိရလျက် “မသွင်သေးခင်မယားရဲ့မျက်နှာရှေ့လာပါအုန်း-လင်လေးရယ်” လင်အသစ်လေးလည်းမိထွေး၏မျက်နှာရှေ့သို့ ဒူးထောက်ပေးလိုက်သည်။ မိထွေးဖြစ်သူဒေါ်အိအိလည်းလင်အသစ်လေး၏လီးကြီးအားအသာအယာငုံခဲလိုက်ပြီး မိမိပါးစပ်အားလိုးစေသည်။ လင်လေးဖြစ်သူကလည်း မိထွေးဖြစ်သူ၏ဆံပင်အားစုကိုင်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ အာခေါင်ရင်းတိုင် လိုးပေးလေသည်။

    အာခေါင်ထိဝင်နေသဖြင့် မိထွေးဖြစ်သူသည် မျက်ရည်များပင်စီးကျလာလေသည်။ အတော်ကြာလိုးစေပြီးမှ လင်လေး၏လီးကြီးကို ပါးစပ်မှအတင်းဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး အနီးရှိ ဂျယ်လီဗူးထဲမှလက်နှင့်ကလော်၍ လီးကြီးကိုသုတ်လိမ်းပေးသည်။ ”ကဲ–မမလင်လေး မယားရဲ့ ဖင် ကြီးကို လိုးဖို့လုပ်တော့-“”ဖြေးဖြေးချင်းသွင်းနော်-“လင်လေးလည်း သူ့မယားမိထွေးပြောထားသည့်အတိုင်း စအိုအဝသို့တေ့၍ သွင်းလိုက်ရင်း ဂျယ်လီအစွမ်းကြောင့် လီးကြီးသည်စအိုအတွင်းသို့တဆုံးလျောဝင်သွားရင်း ဒုတ်ကနဲဖြင့် အဆုံးထိထိန်းလို့မရတော့ပဲဝင်သွားလေတော့သည်။ “အားးးအမယ်လေးးးးးသေပါပြီ ဟင့် ဟင့် အိုးးးးဟိုးးး” မိထွေးဖြစ်သူလည်းလေးဘက်ထောက်နေရာမှ ဝမ်းလျားမှောက်ကျသွားသည်။ လင်အသစ်လေးသည်လူပျိုလေးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အောက်မှဝမ်းလျားမှောက်လျက် နာလွန်းသဖြင့် ရုန်းကန်နေသော မယားဖြစ်သူမိထွေး၏ဖင်ကိုကားလျားခွထားပြီး မိထွေး၏နို့နှစ်လုံးကို နောက်မှဆွဲ ကိုင်လျက် နွားသိုးကြိုးပြတ်ဆောင်၍နေလေတော့၏။ ပြီးပါပြီ။

     

    Zawgyi

     

    ေမာင္သာေအးရဲ႕ သုခ

    ဟဲ့..နင္ဒါေလးေတာင္အသုံးမက်ဘူးလား” “ကဲဟယ္” “ျဖန္း” “ထားလိုက္ေတာ့ –အဲဒီပန္းအိုးကို” သြား အခန္းထဲမွာအဝတ္ျခင္းထဲ ကငါ့ထမီအေဟာင္းေတြ ေလွ်ာ္လိုက္ ၾကားလား ၿပီးရင္ေရျမန္ျမန္ခ်ိဳး သနပ္ခါးေသြးထား ေနာက္က်ရင္ အရင္တခါ မွတ္မိလား” “ဟုတ္—ဟုတ္” ေဒၚအိအိတေယာက္ ေယာက်္ားျဖစ္သူ ဦးတိုးႀကီး ဆုံးသြားၿပီးတဲ့ေနာက္ အသက္ ၁၄ႏွစ္ အ႐ြယ္ လင္ပါသားေလး သာေအးကို အခိုင္းအေစ ကြၽန္တေယာက္လို ျပဳမူဆက္ဆံေနျခင္းပင္။အသက္၄၀ျပည့္ေနေသာ္လည္း အလွအပကိုဂ႐ုစိုက္သူျဖစ္သည္။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးခင္မို႔မို႔ေအး ႏွင့္႐ုပ္ေရာအသက္အ႐ြယ္ေကာ ဆင္တူသူျဖစ္ေပမယ့္ ၿမိဳ႕စြန္အိမ္ႀကီးထဲမွာပဲ ေခြးမ်ားစြာေမြးထားရင္း သီးျခားေနထိုင္တတ္သူျဖစ္သည့္ အျပင္ ေမာက္မာလြန္းေသာေၾကာင့္မည္သူႏွင့္မွအေၾကာမတည့္။ ေယာက်္ားႏွင့္ကင္းကြာေနသည္မွာလည္း ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ကာမလိုအင္ကိုေတာင့္တမိေသာ္လည္းဦးတိုးႀကီးႏွိပ္စက္ခဲ့မႈေၾကာင့္လည္း ေယာက်္ားေတြအားလုံးကိုစိတ္နာေနသည္။

    မေက်နပ္မႈမ်ားကို လင္ပါသားေလးအေပၚမွာပဲ အႏိူင္ယူေနမိသည္။ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာသာမေပးခဲ့။ သာေအး ကလည္းအေဖရွိစဥ္တည္းက မိေထြးကိုေၾကာက္လန႔္ရသူပီပီ အေဖမရွိေတာ့ေသာေနာက္ပိုင္း၌ မိေထြး ၏ မ်က္ႏွာတခ်က္အမဲ့ကို ေသမေလာက္ေၾကာက္လန႔္၏။တခါက သနပ္ခါးေသြးေပးတာေနာက္က်ေသာေၾကာင့္ တိုင္၌ႀကိဳးတုတ္ကာ႐ိုက္ႏွက္ခဲ့စဥ္ကေသးျဖန္းျဖန္းထြက္ ၍တက္မတတ္ျဖစ္ဖူးသည့္ေနာက္ပိုင္း မိေထြးေစခိုင္းသမွ်အမိန႔္တို႔ကိုသာ တေသြမတိမ္း လုပ္ေဆာင္လာသည္။ ေဒၚအိအိသာ သူ႔သခင္ သူ႔အရွင္။ ယေန႔—ေဒၚအိအိတေယာက္ ကာမအေမာေဖာက္ေနသည္။လူပ်ိဳျဖစ္ခါစ လင္ပါသားေလးကို ပဲက်ဳံးသြင္းၿပီး ခ်စ္စခန္းဖြင့္ဖို႔ သာႀကံရေပေတာ့မည္။

    ခါတိုင္းထက္ပို၍ျပင္းထန္ေနေသာရမၼက္စိတ္ေၾကာင့္ ကူညီစရာေယာက်္ားသားကလည္း လင္ပါသားေလးပဲရွိေတာ့သည္ကိုး။ ေကာင္ေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ေတြ႕ရေသာ ေတာင္ေနေသာလီးကလည္း သိပ္မေသးတာေတြ႕ဖူးသည္။လူပ်ိဳျဖစ္ခါစအ႐ိုင္းေလးမို႔ ေဒၚအိအိသည္ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္သည့္အေနျဖင့္ သူ႔ေယာက္်ား အံဆြဲထဲရွိ သူ႔ကိုျပသ၏ စိတ္တိုင္းက် လုပ္ခဲ့ဖူးေသာေအာကား ဟတ္ကားအေခြမ်ားထဲမွ ေကာင္ေလးငယ္ငယ္ေလးႏွင့္ သူ႔မိေထြးတို႔၏ အစ၌ႏူးညံ့၍အဆုံးပိုင္း၌ၾကမ္းတမ္းေသာ လိုးခန္းမ်ားပါသည့္အေခြကို ေအာက္စက္ထဲထည့္ထားလိုက္သည္။ သူ႔ေယာက်္ား၏ ဝီစကီအရက္ ကိုဖန္ခြက္ႏွစ္ခြက္ထဲသို႔ အခ်ိဳရည္မ်ားမ်ားႏွင့္ေရာကာအသင့္ျပင္ထားလိုက္သည္။ၿပီးေနာက္ေရခ်ိဳးခန္းမသြားခင္ ဇာတ္ကားအစပိုင္း ႏူးနပ္ေနေသာအခဏ္းကို ဖြင့္ထားခဲ့လိုက္သည္။

    လင္ပါသားေလး သနပ္ခါးေသြးရာေနရာခပ္လွမ္းလွမ္း လွမ္းၾကည့္လွ်င္ေတာ့ျမင္ေလာက္သည္။ လူပ်ိဳေလးလည္းႏႉးနပ္ခဏ္းကိုၾကည့္ၿပီး ရင္ခုန္ေနစဥ္ မိမိလည္းေရခ်ိဳးၿပီးခ်ိန္အသင့္ျဖင့္ေအာင္အခ်ိန္ကိုက္ထားလိုက္သည္။ၿပီးေနာက္ ေရခ်ိဳးခန္းတြင္းဝင္၍ အဝတ္အစားမ်ား ခြၽတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ ျဖစ္ညႇစ္ရင္း အေမြးရိတ္ထားေသာေစာက္ပတ္ အကြဲေခ်ာင္းကို လက္ခလယ္ျဖင့္အထက္ေအာက္ ဆြဲကာ ေစာက္စိေလးကိုေျခရင္း ေတြ႕ႀကဳံလာေတာ့မည့္ လူပ်ိဳ႐ိုင္းကေလးႏွင့္ခ်စ္ခန္းဖြင့္ရေတာ့မည့္အေရးကိုေတြးရင္း ေဒၚအိအိတေယာက္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အပ်ိဳေလးလို ရင္ခုန္ေနမိေလသည္။ ၿပီးေနာက္ေရပန္းကို ဖြင့္ကာအေတြးမ်ားျဖင့္ ၾကည္ႏူးလ်က္ စိန္ေျပနေျပေရခ်ိဳးေနေလသည္။ေရခ်ိဳးၿပီးေနာက္ ရင္ရွားထမီျဖင့္ ပဝါကိုၿခဳံလ်က္ ေျခဖြဖြနင္း၍ အိပ္ခန္းတြင္းသို႔အသာ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ သာေအးသည္ သနပ္ေသြးရာမွရပ္ ၍ခပ္လွမ္းလွမ္းတီဗီ ကိုအငမ္းမရ မ်က္ေတာင္မခတ္လွမ္းၾကည့္ရင္း သူ႔ေဘာင္းဘီတိုေလးေရွ႕၌စိုေနေလသည္။

    တီဗီ၌လည္း ေကာင္ေလးက မိေထြးျဖစ္သူကို အတင္းဖက္တြယ္ပြတ္သပ္ ၿပီးႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို အငမ္းမရတဖက္ၿပီးတဖက္စို႔ၿပီး မိေထြး ဂါဝန္ေအာက္ေခါင္းလွ်ိဳၿပီး ေစာက္ပတ္ႀကီးကို က်က်နနလွ်ာျဖင့္လ်က္ေနပုံ အခဏ္းလာေနသည္။ ေဒၚအိအိလည္း အခန္းထဲမဝင္ေသးပဲ တီဗီထဲမွ ေကာင္ေလးကမိေထြးျဖစ္သူကို စတင္တက္ခြ၍ လိုးခဏ္းကို ေရာက္ေတာ့မွ ေရခ်ိဳးခန္းဘက္ အသာျပန္ေလွ်ာက္၍ “သာေအး သနပ္ခါးေသြးၿပီးပလား ဟဲ့ ငါေရခ်ိဳးၿပီးၿပီ” ေျပာရင္းျဖင့္ အခန္းတခါးကိုဖြင့္၍ ဝင္လာရာ သာေအးလည္းသနပ္ခါးကိုျမန္ျမန္ေသြးေနေလသည္ေဘာင္းဘီထဲမွ အရည္စိုလ်က္ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးကိုလည္း မိေထြးမသိေအာင္ကြယ္ထားေလသည္။ ေဒၚအိအိလည္းမျမင္ခင္ေယာင္ေဆာင္ေနၿပီး “ကဲ ဒီေလာက္ဆိုရၿပီ” “ဟိုဖန္ခြက္ႏွစ္ခု သြားယူလာစမ္းတခြက္ကိုမင္းေသာက္ တခြက္ငါ့ေပး”” ျမန္ျမန္လုပ္စမ္း”မွန္တင္ခုံေရွ႕က်ဳံ႕က်ဳံ႕ထိုင္လိုက္ၿပီး သနပ္ခါးလိမ္းေနရင္းမွခိုင္းလိုက္သည္။

    မွန္ထဲက သားေအးတရွိန္ထိုးေမာ့ေသာက္လိုက္တာကိုျမင္ၿပီးသူ႔ကိုလာေပးေသာခြက္ကိုယူ၍နည္းနည္း ေသာက္လိုက္ရာ ရင္ထဲသို႔ေႏြးကနဲဆင္းသြားသည္။ ေနာက္၌ရပ္ေနေသာ လင္ပါသားေလး၏ေဘာင္းဘီထဲကေထာက္ေနေသာလီးကိုအုပ္ထားသည္ကိုျမင္ေနရသည္။ “ဟဲ့–ငါ့ေနာက္မွာထိုင္စမ္း ၿပီးရင္ ငါ့ေက်ာဘက္ကို သနပ္ခါးေက်ာက္ျပင္ကိုယူၿပီးလိမ္းေပးစမ္း ၾကားလား” “ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ “ေဒၚအိအိလည္း ေျပာရင္း သာေအး၏တံေတြးမ်ိဳခ်လိုက္ပုံ တုန္ေနေသာလက္ျဖင့္ သနပ္ခါးလိမ္းဖို႔ျပင္ေနပုံကိုေတြ႕ၿပီးသူပါရင္ခုန္လာေတာ့သည္။

    တုန္ရီေသာလက္ေလးႏွင့္ပြတ္သပ္လိမ္းေနစဥ္ ေဒၚအိအိသည္ ရင္လ်ားထမီကို အသာျဖည္လိုက္ရင္း ႏို႔သီးႀကီးႏွစ္လုံးကို လင္ပါသားေလး မွန္ထဲကျမင္ေစရန္မသိမသာျပၿပီးျပန္ဖုံး လိုက္သည္။ ေနာက္ပိုင္းထမီကိုလည္းေလ်ာခ်လိုက္ရင္း “ခါးေအာက္ဘက္ တင္ပါးႀကီးနား ပါလိမ္းေလ” ေျပာရင္းျဖင့္တုန္ရင္ေနေသာေကာင္ေလးလက္ကို ေျပာင္းျပန္ဖိကိုင္လိုက္ရင္း တင္ပါးရင္းေရာက္ေအာင္ဆြဲခ်လိုက္သည္။ လင္ပါသားေလးလည္း မိေထြး၏ ဝင္းစက္စက္ တင္ပါးႀကီးႏွစ္လုံးကို ေတြ႕လိုက္ေသာအခါ ေဘာင္းဘီထဲမွလီးႀကီးကတဇာတ္ဇာတ္တုန္လာေနသည္။

    ေကာင္ေလးသည္ တင္းပါးႀကီး ႏွစ္ဘက္ကို လိမ္းေပးေနစဥ္ ေသာက္ထားေသာအရက္အရွိန္ ၾကည့္ထားေသာဇာတ္ကားအရွိန္ျဖင့္ တခ်က္ခ်က္ တင္ပါးႀကီးကိုမခ်င့္မရဲဖ်စ္ညစ္ေနေလေတာ့သည္။ ေကာင္ေလးစိတ္ျပင္းထန္လာၿပီမွန္းသိေသာအခါ မွေဒၚအိအိက ထမီးကိုျပန္ရင္လ်ားရင္း လင္ပါသားေလးဘက္သို႔လွည့္ရင္း “ခုန တီဗီက ဘာေတြလာေနတာလဲ ၾကည့္ရေအာင္ လာခုံေစာင္းေပၚသြားထိုင္မယ္လာ “မင္းေဘာင္းဘီေရွ႕ ဘာေတြစိုေနတာလဲမွန္းစမ္း” ခုံေစာင္းေေပၚသို႔မ်က္ႏွာေလးရဲလ်က္ တုန္တုန္ရီရီျဖင့္ တီဗီဘက္မၾကည့္ရဲဘဲေခါင္းငုံလ်က္ေၾကာက္ေန ရွက္ေနရွာေသာ အေတြ႕အႀကဳံမရွိေသာလင္ပါသားေလး၏ေဘာင္းဘီေပၚမွေထာင္ထေနေသာလီးကို ကိုင္လ်က္ ေဒၚအိအိေမးလိုက္သည္။

    သာေအးလည္းႏုတ္ခမ္းေလးတုန္တုန္ႏွင့္ျပန္မေျပာႏိုင္ပဲရွိေနသည္။ “မင္းသနပ္ခါးေသြးေနတုန္း တီဗီက လိုးေနတဲ့ကားကိုၾကည့္ေနတာမလား”မင္းေဘာင္းဘီနဲ႔အက်ၤ ီကို ခြၽတ္လိုက္စမ္း ္ၿပီးရင္ကုတင္ေပၚထိုင္စမ္း”။ေဒၚအိအိသည္မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းျဖင့္ေဟာက္ရင္း ခုတင္ေအာက္ကိုေျခေထာက္ခ်လ်က္ ေတာင္ေနေသာလီးႀကီးကိုလက္ျဖင့္ဖုံးကာထိုင္ေနေသာ လင္ပါသားေလး၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား၌က်ဳံ႕က်ဳံ႕ထိုင္လိုက္ရင္း ေကာင္ေလးလက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုဆြဲဖယ္လ်က္ ႏုတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကိုအသာကာ လူပ်ိဳစစ္စစ္ေလး၏လီးႀကီးကို အငမ္းမရငုံစုပ္လိုက္သည္လွ်ာဖ်ားေလးႏွင့္ကလိလိုက္ ပါးစပ္ႏွင့္ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ႏွင့္ လိုးသလိုလုပ္ေပးေနသည္။

    လင္ပါသားေလးလည္းမ်က္ႏွာေလးနီ ၿပီး တုန္ရီေနလ်က္သူ႔မိေထြး ၏ဆံထုံးႀကီးကိုတင္းတင္းဆုပ္ထားၿပီး တအီး အီးေအာ္လ်က္ ခံ၍ေကာင္းေနဟန္ရွိေလသည္။သိပ္မၾကာခင္၌ လူပ်ိဳေလးသည္ သုတ္ရည္မ်ားကိုမိေထြး၏ပါးစပ္တြင္း၌ အားရပါးရထုတ္လႊတ္လိုက္သည္။ အားး အီးး ရွီးး အိုး ေဒၚအိအိသည္လီးႀကီးကို အခြၽတ္မခံ ေစပဲ တစစ္စစ္ပန္းထြက္လာေသာလူပ်ိဳစစ္ေလး၏သုတ္ရည္မ်ားကိုစြဲစုပ္အရသာခံလ်က္ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးမ်ိဳခ်လိုက္သည္ လူပ်ိဳႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလး၏လီးႀကီးကိုစိတ္တိုင္း က်စုပ္လိုက္ၿပီးသြားသျဖင့္ေက်နပ္အားရၿပီးရမၼက္လႈိင္းေထြထလာေသာေဒၚအိအိသတဖက္သို႔လမ္းေလွ်ာက္ည္။

    ၿပီးေနာက္သူ႔ကို တပ္မက္စြာျဖင့္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားေမာ့၍ၾကည့္ေနေသာလူပ်ိဳေလးကို—ပထမဦးစြာ ထုံးထားေသာဆံႏြယ္ကို ျဖည္ခ်လိုက္သည္။လင္ပါသားေလးကို ၾကာၾကည့္ၾကည့္ရင္း တဖက္သို႔လမ္းေလွ်ာက္လ်က္ထမီေအာက္ကနိမ့္တုန္ျမင့္တုန္တင္ပဆုံႏွစ္လုံးကိုျပလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ျပန္လွည့္လ်က္ ရင္လ်ားကို ခပ္ျဖည္းျဖည္းေလ်ာခ်ေနရင္း ႏို႔အုံ႔ႀကီးႏွစ္လုံး ထင္းထင္းေပၚလာေလေတာ့သည္။ လင္ပါသားေလးလည္း မိေထြးကိုၾကည့္ရင္းတံေတြးမ်ားခဏခဏမ်ိဳခ်လ်က္ ေပ်ာ့ေနေသာလီးႀကီးသည္ တဆတ္ဆတ္ျပန္၍တင္းမတ္ေထာင္ေလေတာ့သည္။

    လင္ပါသားေလးလည္း မိေထြးကိုၾကည့္ရင္းတံေတြးမ်ားခဏခဏမ်ိဳခ်လ်က္ ေပ်ာ့ေနေသာလီးႀကီးသည္ တဆတ္ဆတ္ျပန္၍တင္းမတ္ေထာင္ေလေတာ့သည္။တီဗီမွလည္း တဖတ္ဖတ္ အသံမ်ား ၿငီးတြားေအာ္ဟစ္သံမ်ား ႏွင့္ တီးလုံးသံမ်ားေၾကာင့္ မိေထြးႏွင့္ လင္ပါသားေလးတို႔ ႏွစ္ဦးလုံး၏ရင္ထဲ၌ရမၼက္ စိတ္မ်ားတဖြားဖြား တိုးပြားလာေနေတာ့သည္။ ေဒၚအိအိသည္ အာသာငမ္းငမ္းႏွင့္ၾကည့္ေနေသာ မိမိ၏လင္ေလးျဖစ္လာေတာ့မည့္ သာေအးေလး၏ ေရွ႕၌ မိမိ၏ထမီကိုတျဖည္းျဖည္းျခင္းအသည္းယားဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ခြၽတ္ခ်ျပ၍ေနေလသည္။

    ႀကီးမား၍ျဖဴဆြတ္ေနေသာ ထိပ္မွပန္းႏုေယာင္သန္းေနေသာႏို႔သီးေခါင္းေလးမ်ားႏွင့္ ႏို႔သီးႀကီးႏွစ္လုံးသည္ ႐ုန္းႂကြ၍ထြက္ျပဴလာခ်ိန္၌ လင္ပါသားေလးသည္ တံေတြးမ်ားကိုခဏခဏမ်ိဳခ်၍ သနားစဖြယ္ႏုတ္ခမ္းတျပင္ျပင္ျဖစ္ကာ လီးႀကီးထိပ္မွအရည္ၾကည္ေလးမ်ားက်ဆင္းလာၿပီး အိပ္ယာခင္းမ်ားကို လက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ဆုတ္ေခ်လ်က္ရွိေသာ လူပ်ိဳျဖန္းကေလးအားအရသာခံ၍ၾကည့္ေနလိုက္ရင္း မိမိ၏ေစာက္ပတ္အနားသို႔ထမီစေရာက္ကာနီးမွ အသည္းယားစဖြယ္ ေက်ာခိုင္းလွည့္ ၍ ခါးကိုကုန္းလိုက္ၿပီး တင္ပါးဘက္မွတေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ခြၽတ္ခ်လိုက္ ရာျဖဴေဖြးႀကီးမားေသာတင္ပါးျဖဴျဖဴႀကီးႏွစ္လုံးၾကားမွျပဴအသားမ်ားတဆတ္ဆတ္တေယာင္ေစာက္ပတ္ႀကီး ႏွင့္စအို နီရဲရဲေလး ကိုျပလိုက္ရာ လူပ်ိဳျဖန္းေလးသည္ အသားမ်ားတဆတ္ဆတ္တုန္၍အံကိုႀကိတ္ကာ မ်က္ရည္မ်ားပင္စီးက်ေနေလသည္။

    ေဒၚအိအိသည္ ခႏၶာကိုယ္ကို တပတ္ႏွစ္ပတ္ေလာက္လည့္ျပ၍ျမဴဆြယ္လိုက္ၿပီးမွ ျပန္လွည့္လာရင္း လင္ပါသားေလး၏ျဖစ္ပ်က္ေနပုံကို ရင္ခုန္ခံစားၿပီး လင္ပါသားေလး၏ေရွ႕သို႔ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ေလွ်ာက္လာကာရပ္လိုက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုစိုက္ၾကည့္ေနေသာ သာေအးေလး၏ေဘးမွဝင္ထိုင္လိုက္ရင္း လက္တဖက္မွ လီးႀကီးကို ဂြင္းတိုက္ေပးရင္း လူပ်ိဳေလး၏ႏုတ္ခင္းအား အားကုန္စုပ္၍ပါးစပ္ေလးအတြင္းလွ်ာျဖင့္ခပ္ၾကာၾကာကလိေပးေနသည္။ ၿပီးေနာက္လင္ပါသားေလး၏လက္ႏွစ္ဘက္ကို ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးေပၚသို႔တင္၍ျဖစ္ညႇစ္ေစသည္။

    အားရပါးရျဖစ္ညႇစ္ဆုတ္နယ္ေစၿပီးမွ လင္ပါသားေလး၏ေခါင္းေလးအားဆြဲကိုင္ႏွိပ္ေစလ်က္ ႏို႔သီးထိပ္ကေလးမ်ားကို တဖက္ၿပီးတဖက္ အားပါးတရ ခပ္ၾကာၾကာစီစုပ္ေစေလသည္။ ကာမအရသာကိုဇိမ္ခံရင္းေဒၚအိအိသည္ ႏို႔သီးေခါင္းေလးမ်ားကို လင္ပါသားေလး၏ႏုတ္ခမ္းမွအတင္းဆြခြၽတ္လိုက္သည္။ဆန႔္တငင္ငင္ ျဖစ္သြားေသာ လူပ်ိဳလင္ပါသားေလးကို ကုတင္ေအာက္သို႔ဆင္းေစလ်က္ သူေရွ႕ေအာက္ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား၌ထိုင္ေစလိုက္သည္။

    “ငါ့ေစာက္ပတ္ႀကီးကို ကိုင္ၾကည့္စမ္း ” ဟု ေဟာက္သလိုျပဳရင္း စတင္သင္ေပးေတာ့သည္။လင္ပါသားေလးသည္တုန္ရင္ေနေသာ ညာလက္ကေလးျဖင့္မဝံ့မရဲ ပြတ္သပ္ေပးရွာသည္။ “နင္ေစာက္သုံးမက်ဘူးလား ခုနနင္ၾကည့္တဲ့ ကားထဲကအတိုင္းလုပ္ေလ ” “ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပြတ္– အေပၚဖက္ကေစာက္စိေလးကိုေခ်ေပး” “အင္း အင္းးးးဟုတ္ၿပီ အ အ အားးး ရွီး ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ ခပ္နာနာေလးပြတ္ေခ်; အား အားးး နင့္လက္ခလယ္ေလးနဲ႔ ေစာက္ပတ္ၾကားထဲ သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနေလ အင္း အင္းးး အီးးးး ေကာင္းလိုက္တာအဲဒီအတိုင္းၾကာၾကာေလးလုပ္ေပးစမ္း

    အိုးးးဟိုးးဟိုးးးဟင့္ ဟင့္ “လက္နဲ႔ထိုးေနရင္းနဲ႔ ငါ့ေစာက္ပတ္ကို နင့္လွ်ာနဲ႔လ်က္စမ္း ၿပီးရက္ေစာက္စိေလးကို ႏုတ္ခမ္းေလးနဲ႔ စုေ်ၿပီးစုပ္ သြားေလးနဲ႔ ခပ္ဖြဖြေလးကိုက္ေပး” “ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ အို :ဟို႔ ဟင့္ ဟင့္ ရွီးးးးးဟီးးးးအီးး ေကာင္းလိုက္တာ—“အဲဒီအတိုင္း ဆက္လုပ္ေနစမ္း အားးး ေဒၚအိအိသည္။ သူလိုခ်င္ေသာ ကာမစည္းစိမ္ေရာက္ေအာင္ လင္ပါသားေလးကို လိုသလို သင္ျပခိုင္းေစ ေနရင္းမွကာမစည္းစိမ္အထြဋ္အထိပ္ကို ေတာင့္တလာရင္း ရမၼက္ျပင္းထန္လာကာ ခါးႀကီးကို လင္ပါသားေလးမ်က္ႏွာသို႔ ပင့္ေျမႇာက္ကပ္တင္ရင္း အရည္ၾကည္ေလးမ်ားတသြင္သြင္ စီးၾကလာေတာ့သည္။

    လူပ်ိဳေလးကေတာ့ မိေထြးခိုင္းသည့္အတိုင္း ေစာက္ပတ္ႀကီးကိုအားပါးတရ လ်က္ေန စုပ္ေနဆဲ။ေဒၚအိအိသည္ကာမေတာင္းဆိုမႈျပင္းထန္ေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “ကဲေတာ္ေတာ့ သာေအးေလး” “အို သာေအးလို႔မေခၚေတာ့ဘူး “လင္ေလး”လို႔ပဲေခၚလိုက္ေတာ့မယ္””လင္ေလး” “ဟုတ္ ဟုတ္” “ငါ့ကိုလဲ –ေခၚစမ္း မယားႀကီးလို႔” “ဟဲ့*ေခၚေလ ၾကားလား” “မ ..မ ..မယားႀကီး” “ဟုတ္ၿပီေနာင္ဆို အဲဒီလိုပဲေခၚ-” “-ျပန္ေခၚစမ္းပါအုန္း–ႏွစ္ေခါက္ သုံးေခါက္ေလာက္” “မယားႀကီး” “ရွင္–ရွင့္” “မယားႀကီး” “ရွင္–ရွင့္” “မယားႀကီး” “ရွင္–ရွင့္ ခ္ ခ္ ခ္””’ “လိမၼာလိုက္တာ လင္ေလးရယ္” “ကဲ–လာအိပ္ယာေပၚပက္လက္လွန္””လိမၼာတဲ့လင္ေလးကို ျပဳစုေပးမယ္-” ေဒၚအိအိသည္ ေပ်ာ္႐ႊင္ေက်နပ္စြာျဖင့္ လင္အသစ္ေလး၏ကိုယ္ေပၚသို႔ခြလ်က္လင္ေလး၏မ်က္ႏွာေရွ႕သို႔ တြဲေလာင္းျဖစ္ေနေသာႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ခြံ႕ေပးလိုက္သည္။ လင္ေလးကလည္းႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို တဖက္ကိုျဖစ္လ်က္ တဖက္ကိုစို႔ႏွင့္အငမ္းမရျဖစ္ေနေလသည္။

    ေဒၚအိအိေခါင္းကိုငဲ့၍ဆံပင္မ်ားကိုဝဲက်ေစလ်က္လင္ အသစ္ေလး၏ေထာင္မတ္ေနေသာလီးႀကီးကို ပြတ္သပ္ေပးေနရင္း လက္ေနာက္ျပန္ႏွင့္ ခါးေလးကိုအသာႂကြ၍ ေစာက္ပတ္အဝသို႔ေတ့ရင္းျဖင့္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အိုးးး အား ဟားးး လူပ်ိဳ႐ိုင္းျဖစ္သူလင္ေလးလည္း ႏို႔သီးကိုခြၽတ္လိုက္ရင္း ပထမဆုံး လူပ်ိဳရည္ဖ်က္ခံရေသာ မိေထြးျဖစ္သူ၏ေစာက္ဖုတ္ႀကီးအတြင္းသို႔တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ဝင္သြားေသာမိမိ၏လီးႀကီးကိုၾကည့္ရင္း ခံစားမႈအေတြ႕ထူးေၾကာင့္ ေအာ္ ဟစ္ၿငီးတြားေနေတာ့သည္။ လက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္လည္းမိေထြးျဖစ္သူ၏ ခါးႏွစ္ဖက္ကိုက်စ္က်စ္ဖက္ထားရင္း မ်က္ႏွာေရွ႕ရွိနိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္ျဖစ္ေနေသာႏို႔ႏွစ္လုံးကိုတဖက္စီ အားရပါးရစို႔ေနသည္။

    တခ်က္တခ်က္လည္းေအာက္မွပင့္၍မိေထြး၏ေစာက္ပတ္ႀကီးကိုေဆာင့္လိုက္ေသးသည္။ ေဒၚအိအိသည္ လင္ေလး၏အေပၚမွ ခြလ်က္စိတ္ရွိလက္ရွိေဆာင့္ရင္း ကားမစည္းစိမ္ကို အားရပါးရခံစားေနသည္။အထက္မွေဆာင့္ေနရင္းမွ စိတ္ကူးေပါက္လာရင္း အနီးရွိ ဂ်ယ္လီဗူးကိုဆြဲယူ၍ မိမိ၏စအိုတဝိုက္ႏွင့္ စအိုထဲသို႔ပါသုတ္လိမ္းလိုက္သည္။မိမိလင္ႀကီးရွိစဥ္ကေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ႏွင့္စအိုေလးကိုလိုးခြင့္ေတာင္းခဲ့ေပမယ့္ခြင့္မျပဳခဲ့ေပ။ဒါေပမယ့္ ယခု လင္အသစ္ကေလးအတြက္ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္စိတ္ေပါက္လာေသာေၾကာင့္ လင္ေလးကေအာက္မပင့္၍ေဆာင့္ေနလ်က္မွ လီးႀကီးကို ေစာက္ပတ္ႀကီးအတြင္းမွ ႐ုန္းကန္ခြၽတ္လိုက္သည္။

    ၿပီးမွ— “လင္ေလး” “မယား ေလးဘက္ကုန္းေပးမယ္ေနာ္” “ခုန တီဗီထဲကအတိုင္းေပါ့။” “လင္ေလးက မယားရဲ႕ေနာက္ကျမင္ရတဲ့ စအိုေပါက္ေလးထဲကို လိုးဖို႔လုပ္ ၾကားလား-” “ဟု–ဟုတ္ကဲ့” ေဒၚအိအိသည္ ေလးဘက္ေထာက္လ်က္ ေပါင္ႏွစ္ဘက္ကိုကား ခါးေလးကိုေကာ့လ်က္ လင္အသစ္ေလး ဖင္က္ုလိုးေစရန္အသင့္ျပင္ထားလိုက္သည္။ ၿပီးမွသတိရလ်က္ “မသြင္ေသးခင္မယားရဲ႕မ်က္ႏွာေရွ႕လာပါအုန္း-လင္ေလးရယ္” လင္အသစ္ေလးလည္းမိေထြး၏မ်က္ႏွာေရွ႕သို႔ ဒူးေထာက္ေပးလိုက္သည္။ မိေထြးျဖစ္သူေဒၚအိအိလည္းလင္အသစ္ေလး၏လီးႀကီးအားအသာအယာငုံခဲလိုက္ၿပီး မိမိပါးစပ္အားလိုးေစသည္။ လင္ေလးျဖစ္သူကလည္း မိေထြးျဖစ္သူ၏ဆံပင္အားစုကိုင္ၿပီး ပါးစပ္ထဲသို႔ အာေခါင္ရင္းတိုင္ လိုးေပးေလသည္။

    အာေခါင္ထိဝင္ေနသျဖင့္ မိေထြးျဖစ္သူသည္ မ်က္ရည္မ်ားပင္စီးက်လာေလသည္။ အေတာ္ၾကာလိုးေစၿပီးမွ လင္ေလး၏လီးႀကီးကို ပါးစပ္မွအတင္းဆြဲခြၽတ္လိုက္ၿပီး အနီးရွိ ဂ်ယ္လီဗူးထဲမွလက္ႏွင့္ကေလာ္၍ လီးႀကီးကိုသုတ္လိမ္းေပးသည္။ ”ကဲ–မမလင္ေလး မယားရဲ႕ ဖင္ ႀကီးကို လိုးဖို႔လုပ္ေတာ့-“”ေျဖးေျဖးခ်င္းသြင္းေနာ္-“လင္ေလးလည္း သူ႔မယားမိေထြးေျပာထားသည့္အတိုင္း စအိုအဝသို႔ေတ့၍ သြင္းလိုက္ရင္း ဂ်ယ္လီအစြမ္းေၾကာင့္ လီးႀကီးသည္စအိုအတြင္းသို႔တဆုံးေလ်ာဝင္သြားရင္း ဒုတ္ကနဲျဖင့္ အဆုံးထိထိန္းလို႔မရေတာ့ပဲဝင္သြားေလေတာ့သည္။ “အားးးအမယ္ေလးးးးးေသပါၿပီ ဟင့္ ဟင့္ အိုးးးးဟိုးးး” မိေထြးျဖစ္သူလည္းေလးဘက္ေထာက္ေနရာမွ ဝမ္းလ်ားေမွာက္က်သြားသည္။ လင္အသစ္ေလးသည္လူပ်ိဳေလးျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ေအာက္မွဝမ္းလ်ားေမွာက္လ်က္ နာလြန္းသျဖင့္ ႐ုန္းကန္ေနေသာ မယားျဖစ္သူမိေထြး၏ဖင္ကိုကားလ်ားခြထားၿပီး မိေထြး၏ႏို႔ႏွစ္လုံးကို ေနာက္မွဆြဲ ကိုင္လ်က္ ႏြားသိုးႀကိဳးျပတ္ေဆာင္၍ေနေလေတာ့၏။ ၿပီးပါၿပီ။

  • အသေကျွေးတဲ့မိထွေး

    အသေကျွေးတဲ့မိထွေး

    ထူးပိုင်ရေ… မနက်ဖန်ကျရင် မင်းအဖေ ရှိရာ လားရှိုးဘက်ကို လိုက်ရမယ်… ကားနဲ့ပဲ သွားမှာ ဆိုတော့ လမ်းမှာ တစ်ည အိပ်ရမယ်ကွ… မေလေးကတော့ မန္တလေးမှာ တစ်ည ဝင်အိပ်မယ် စဉ်းစားထားတယ်… မန္တလေးည လျှောက်လည်ကြတာပေါ့… မင်း… အထုပ်အပိုးတွေ မေလေး ပြင်ပေးထားတယ်… မင်းလည်း စာမေးပွဲ ပြီးနေပြီဆိုတော့… အေးဆေးပဲမလား…” “ဟုတ်… မေလေး… အေးဆေးပါပဲ… အဖေက ဘာလို့ ခေါ်တာလဲဗျ…” “သြော်… သူလည်း တို့တွေနဲ့ ခွဲနေရတာ ၄ လ လောက် ရှိတော့ လွမ်းလို့ နေမှာပေါ့… မင်းလည်း ကျောင်းပြီးတာနဲ့ တခါထဲ ခေါ်လိုက်တာ… ဘာလဲ… ရည်းစားတွေ လွမ်းကျန်ခဲ့မှာ စိုးလို့လား…” “ဟုတ်တယ်… မေလေးရ… စောစော ပြောရောပေါ့ဗျာ…အခုမှ စာမေးပွဲ ပြီးလို့… နောက်ရက်တွေ သူတို့နဲ့ လျှောက်လည်မလား မှတ်တယ်…

    ဟေ… သူတို့ ဆိုတော့… ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ရှိတုန်းကွ…” “နှစ်ယောက်ပါ… မေလေးရာ… အချင်းချင်းလည်း သိတယ်… ဘော်ဒါအကန့်သဘောမျိုး ထားကြတာ…” “ဟ… မင်းက စွံလှချည်လားကွ… ရိုးရော ရိုးကြရဲ့လား…” “မေလေးကတော့ လုပ်ပြီ… ရည်းစားထားပါတယ်ဆိုမှ… ရိုးရဲ့လား ဆိုတော့… ကျနော်က ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမှာလဲ… ဖန်ပေါင်းချောင်ထဲ ထည့်ပြီး ထိုင်ကြည့်နေတယ်လို့ ဖြေရမလား…” “ခိခိ… မင်းကတော့ အဖေ့ခြေရာ နင်းပါ့ကွာ… ကဲ… ထားပါတော့… ဟိုမှာ တစ်လ လောက် နေပြီး မင်းဘာသာ ပြန်ချင်လည်း မင်းအဖေကို ပြောပြီး ပြန်ပေါ့… မေလေးတော့ ဟိုမှာ ဘယ်လောက် ကြာကြာ နေရမလဲ မသိသေးဘူး…”

    “ဟုတ်ပါပြီ… မေလေးရာ… ဒါဆိုလည်း ကျနော် အခုမှ စာမေးပွဲခန်းက ပြန်လာတာဆိုတော့… သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဘီယာဆိုင် သွားလိုက်ဦးမယ်…” “အေးအေး… စောစောတော့ ပြန်လာခဲ့… ဒီက ဒေါ်သိန်း နဲ့ ဦးဖိုးတုတ်ကို မနက်ဖန် မနက် ရွာပြန်လွှတ်မှာမို့…” “ဟုတ်ကဲ့… မေလေး… သွားပြီ…” အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသော ထူးပိုင် ရဲ့ ကျောင်ပြင်ကို ကြည့်ပြီး မေလေး ခေါ် ဒေါ်မေဝသန် သည် သူမ ဖြစ်စဉ်ကို ပြန်စဉ်းစားနေမိသည်။ အသက် ၃၀ သာ ရှိသေးသော မေဝသန် သည် ထူးပိုင် ရဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးအောင် နှင့် လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်ကမှ အိမ်ထောင်ကျသည်။ မုဆိုးဖိုဖြစ်လို့ သနားပိုကာ ကြင်နာမိရာမှ ငြိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးအောင်က နယ်စပ်က ပစ္စည်းတွေကို မြို့ကြီးတွေကို သွင်းသည့် အလုပ် လုပ်သည်။ ထိုက်သင့်သလောက် ပိုက်ဆံ ရှိလို့လည်း လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတော့ မေဝသန် မငြင်းဖြစ်။ ထူးပိုင်က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အသက် ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။

    လူပျိုပေါက် အရွယ်မို့ ထိန်းရခက်သော်လည်း သူ့ဘာသာ အေးဆေး နေတတ်သည်။ မေဝသန်လည်း အစက သူစိမ်းဆန်ဆန် ဖြစ်ပေမယ့် ထူးပိုင် အသက်အရွယ် ရောက်လာတာနဲ့ အမျှ သူငယ်ချင်း ပုံစံ ပေါင်းဖြစ်ကြသည်။ သူ့ကိုလည်း သူ့အမေ နေရာဝင်လာတာမို့ အမေ လို့တော့ မခေါ်နိုင်ပေမယ့် နာမည် အဖျားဆွတ်တဲ့ မေလေး ဟုပင် ထူးပိုင် ကိုယ်တိုင် နာမည် ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးအောင်က မေဝသန်ထက် ၁၀ နှစ် ကြီးသည်။ ဆိုတော့ သူတို့ သားအဖ နှစ်ယောက်နဲ့ ဆိုရင် ၁၀ နှစ်ကြီး၊ ၁၀ နှစ်ငယ် အနေအထား ဖြစ်သည်။ ဦးအောင်က ကာမကိစ္စမှာ သန်သည်။ အထာနပ်သည်။ ဦးအောင် ရန်ကုန်မှာ ရှိနေလျှင် ညတိုင်း သူနှင့် ဆက်ဆံသည်။ နယ်က ပြန်လာလာချင်း ညတွေ ဆိုရင် မိုးလင်းတဲ့ အထိ လုပ်တတ်သည်။ အဲ့လို အချိန်ဆို မေဝသန် တစ်ယောက် နောက်နေ့ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့။ အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး စပ်နေကာ ကိုင်ဆောင့်ထားသလိုပင်။ တကယ်လည်း ဦးအောင်က ကိုင်ဆောင့်ခဲ့တာပဲလေ။ အသက် ၄၀ ကျော်မို့ သန်တုန်း မြန်တုန်းပင် ဖြစ်သည်။

    အားဆေးတွေလည်း စုံအောင် စားသည်။ ဟိုးတခေါက်ကဆို မြစ်ကြီးနားက ဖျံသို အရက် ဆိုပြီး ဝယ်သောက်ကာ မေဝသန်ကို အသေကြုံးထည့်သေးသည်။ အခုုလည်း လားရှိုးကို သွားနေတာ ၄ လ လောက် ရှိနေပြီး၊ ကုန်ပစ္စည်းတွေက နည်းနည်း ကြာနေသဖြင့် မေဝသန်တို့ကို လှမ်းခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးအောင်က အပြင်မိန်းမကိစ္စတော့ စိတ်ချရသည်။ ဦးအောင်သည် အစွဲအလမ်းကြီးသည်။ ဒါ့ကြောင့်ပဲ မေဝသန်ကို သူ့ တလက်ကိုင် အနေနဲ့ပဲ ထားခြင်းကြောင့် လက်ထပ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ညဘက်ကျတော့ ထူးပိုင် စောစော ပြန်ရောက်လာသည်။ မေဝသန်နှင့် အတူ ဒေါ်သိန်းတို့ရဲ့ အထုပ်အပိုးတွေကို ကူသိမ်းပေးပြီး၊ စောစော အိပ်ကြသည်။ ဒေါ်သိန်းတို့က ထူးပိုင် ငယ်ငယ်ထဲက အိမ်မှာ ကူဖော်လောင်ဘက် လုပ်ပေးကြတာ။ဆွေမျိုးတွေလို ဖြစ်နေပြီ။

    မနက်စောစော ထကြကာ၊ ဒေါ်သိန်းနှင့် ဦးဖိုးတုတ်တို့ လင်မယားကို ရန်ကုန်ဘူတာကြီးမှာ နေရာချခဲ့ပြီး သူတို့ ပြန်လာရမယ့် ရက်ကို ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြားမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရန်ကုန်အထွက် သပြေရိပ်မှာ ဝင်ကာ မနက်စာ စားကြသည်။ မေဝသန်ကတော့ မုန့်ဟင်းခါး ကို အိုးဘဲဥ၊ အီကြာကွေးနှင့် မန်းလေးပဲကြော် ထည့်စားကာ လက်ဘက်ရည်ချိုဆိမ့် သောက်ပြီး၊ ထူးပိုင်ကတော့ ထမင်းကြော်ကို ဆိတ်သားဟင်းနှင့် စားသည့်အပြင် တိုရှည်တစ်ပွဲ၊ ပေါက်ဆီ နှစ်လုံးနှင့် နွားနို့ တစ်ခွက် သောက်နေသည်။ ဒီလောက်စားလို့လည်း ဒီခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်တာဟု မေဝသန် တွေးနေမိသည်။ ဟုတ်သည်။ ဦးအောင်ရော၊ ထူးပိုင်ရော လူကောင်ကြီးသည်။ ဦးအောင်သည် လူကောင်ကြီးသည်နှင့် အမျှ ညီတော်မောင်ကလည်း တော်တော်ကြီးသည်။ ထူးပိုင်ရဲ့ ညီလေးရော တော်တော်လေးမှ ကြီးရဲ့လားလို့ မဆီမဆိုင် စဉ်းစားရင်း မေဝသန်ရဲ့ ညီမလေးက စိုစိစိ ခံစားလိုက်ရသည်။

    ကိုယ်ပိုင်ကားနှင့် ထွက်လာသောကြောင့် သက်တောင့်သက်သာနှင့် အေးဆေးပဲ မောင်းလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတော့ မေဝသန် မောင်းနေပေမယ့် သပြေရိပ်က အထွက်မှာတော့ ထူးပိုင် တလှည့် မောင်းပေးသည်။ ညနေ ၅ နာရီလောက်မှာ မန္တလေးမြို့ထဲ ရောက်သွားသည်။ တည်းခိုစရာ မရှာသေးပဲ၊ မန္တလေး မဟာမြတ်မုနိဘုရားကို ဝင်ဖူးကြသည်။ ပြီးမှ အနီးအနားက တရုတ် ထမင်း၊ ဟင်းရောင်းရာ ဆိုင်တစ်ခုထဲ ဝင်ပြီး ညစာ စားကြသည်။ ထူးပိုင်က ပင်လယ်စာ အထူးသဖြင့် မုတ်ကောင်တွေ ခရုတွေကို တအား စားသည်။ ဒါလည်း သူ့အဖေ ဦးအောင်နှင့် တူသည်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း ဦးအောင်သည် အိပ်ရာပေါ်က ကိစ္စတွေမှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့် ရောက်တာဟု ထင်သည်။ ညစာစားပြီးမှ ဟော်တယ်ပတ်ရှာရသည်။ အဲ့ဒီတော့မှ ပြသနာ ဖြစ်တော့သည်။

    အခုချိန်က ခရီးသွားရာသီမို့ အခန်းတွေ အားလုံး ပြည့်နေသည်။ဒီလိုနဲ့ ဟော်တယ် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပတ်ရှာလိုက်တာမှာ နှစ်ယောက်ခန်းတော့ ရသေးသည် ဆိုတာ သွားတွေ့သည်။ ထူးပိုင်ကတော့ မေဝသန်ကို နောက်ထပ် ထပ်ရှာဦးမလား မေးသော်လည်း၊ လူက ပင်ပန်းတာက တကြောင်း၊ နောက်ထပ် ရှာလည်း ရမရ မသေချာတာက တကြောင်းကြောင့် ဒီမှာပဲ အခန်းယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ခန်းထဲ အတူတူ နေရမှာကို ဘယ်သူမှ မပြောရန် မေဝသန်က ထူးပိုင်ကို မှာသည်။ အခန်းထဲ ဝင်ကြည့်တော့မှ တကယ့်ကို ချွေးပြန်စရာ ဖြစ်သွားသည်။ အခန်းအလယ်မှာ နှစ်ယောက်အိပ် ကုတင် တစ်လုံးပဲ ရှိသည်။ ထူးပိုင်ကတော့ မေဝသန်ကို သူ အောက်မှာ ဆင်းအိပ်ပေးမည်ဟု ပြောသော်လည်း မန္တလေးဆောင်းရဲ့ အအေးကို ခံနိုင်မည် မဟုတ်တာကြောင့် သူနှင့်ပဲ ကုတင်ပေါ် အတူအိပ်ရန် မေဝသန်က ပြောသည်။ အလယ်မှာ ခွခေါင်းအုံး (ဖက်ခေါင်းအုံး) ခြားထားမည်ဟု ပြောသည်။

    နုံးကာ ပင်ပန်းသောကြောင့် မေဝသန်က အရင်ဆုံး ရေဝင်ချိုးလိုက်သည်။ ရေပန်းအောက်က ဖွာကျလာတဲ့ ရေနွေးနွေးတွေက ပင်ပန်းနွမ်းနွယ်မှုကို ဆေးချပေးသည်။ ထိုနည်းအတူ လန်းဆန်းတက်ကြွမှုတွေ ဝင်လာကာ လန်းဆန်းလာသည်နှင့် အမျှ သွေးသားတွေ ဆူပွက်လာပြီး လိင်စိတ်လည်း ဖြစ်လာသည်။ မေလေးသည် သူမရဲ့ ဆူဖြိုးနေသော နို့ ၂ လုံးကို မိမိဘာသာ ဆုတ်နယ်လိုက်ပြီး၊ အောက်က ညီမလေးကိုလည်း လက်ချောင်းတွေနှင့် ပွတ်သပ်နေမိသည်။ သွေးသားမစပ်တဲ့ ယောကျာ်းလေး တစ်ယောက်နှင့် အခန်း တစ်ခန်းထဲ အတိအကျ ပြောရရင် ကုတင်တစ်ခုထဲမှာ အိပ်ရမည် ဆိုသည့်အတွေးက မိမိရဲ့ သွေးသားတွေကို ဆူပွက်စေသည်။ မိမိရဲ့ လင်ယောကျ်ား ဖြစ်သူ ဦးအောင်ကို သတိရမိသည်။ ဦးအောင်နဲ့သာ ဒီအချိန်ဆိုလျှင် စိတ်တိုင်းကျ ဖြုတ်ကျတော့မည်မှာ မလွဲ။ အခုလည်း အခန်းထဲ ရှိနေတာ ဦးအောင်ရဲ့ သွေးသားရင်းဖြစ်သူ ထူးပိုင်။

    ထူးပိုင်ရဲ့ ညီလေးကရော အကြီးကြီးပဲလား။သူ့အဖေလိုပဲ ကာမကိစ္စကျွမ်းကျင်မည်လား။ ဆိုသော အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ညီမလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း၊ လက်ချောင်းတွေ ထိုးထည့်ရင်း၊ ပြီးမြောက်သွားသည်။ ညဘက် ဘာဖြစ်မလဲ မေဝသန်လည်း မတွေးနိုင်ပေ။ မေဝသန် ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတော့ ရေခဲသေတ္တာထဲက ဘီယာပုလင်းကို ယူသောက်နေသည့် ထူးပိုင်ကို တွေ့လိုက်သည်။ မေဝသန်က ရေချိုးတဘက်ကို ကိုယ်လုံးပတ်ပြီး ထွက်လာသဖြင့် ကောက်ကြောင်းတွေက ပေါ်လွင်သည့်အပြင်၊ နို့တွေကလည်း တင်းရင်းပြီး တဘက်ပတ်ထားသည့်ကြားမှ ပေါက်ထွက်လုမယောင်။ မေဝသန်ရဲ့ ရေချိုးအလှကို ကြည့်ပြီး ထူးပိုင်က ဂလု ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဘီယာသောက်တာလား၊ တံတွေးမြိုချတာလားတော့ ကာယကံရှင် ထူးပိုင်ပဲ သိလိမ့်မည်။ ဘီယာကို လက်စသတ်ပြီး ထူးပိုင်လည်း ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားသည်။ ရေချိုးခန်းထဲ ရောက်တော့ မေလေးရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့တွေ ကျန်နေသေးသည်။

    ဆပ်ပြာအနံ့ မွှေးအီအီလေးရော၊ ခုဏက သောက်ထားတဲ့ ဘီယာတန်ခိုးရော၊ ရေနွေးနွေးလေးရဲ့ခံစားမှုကောင်းလေးကရော က ထူးပိုင်ရဲ့ လိင်စိတ်ကို နှိုးဆွနေသည်။ ထကြွနေတဲ့ ညီတော်မောင်ကို ဆပ်ပြာ အမြှုပ်တွေ အများကြီး ဖြစ်အောင် ပွတ်တိုက်ပြီး၊ ခုဏ မြင်လိုက်ရသည့် မေလေးရဲ့ ရေချိုးအလှကို ပြန်မြင်ယောင်ကာ ကွင်းတိုက်နေတော့သည်။ မေလေးကို လုပ်ချင်စိတ်တွေ တအားတက်လာကာ ကွင်းတိုက်တဲ့ အရှိန်ကိုလည်း မြှင့်လိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ ပြီးမြောက်သွားပြီးမှ ရေဆက်ချိုးပြီး၊ ရေချိုးခန်းအပြင် ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်တော့ မေလေးက ဦးအောင်နှင့် ဖုန်းပြောနေသည်။ ထူးပိုင်ကို ဖုန်းပြောနေရင်း လှမ်းကြည့်ကာ တိတ်တိတ်နေ ဟု သဘောရတဲ့ လက်ညှိုးလေးကို ဖုန်းပြောနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းနားတိုးကာ ပြသည်။

    ”ဟုတ်… ကိုကြီး… မေလည်း လွမ်းပါတယ်… ကိုကြီးက သွားတာ ကြာတာကိုးလို့…” “ခိခိ… ကိုကြီးနော်… သိပ်မဆိုးနဲ့…” “ကိုကြီးသားတော့ ဟိုဘက်ခန်းမှာ အိပ်နေလား မသိဘူး… မေလည်း ရေချိုးပြီးကာစ ကိုကြီးဖုန်း လာလို့ ပျော်သွားတာ…” “ကိုကြီးနော်… မနက်ဖန်… တွေ့ရမှာပဲကို… နော်… လိမ္မာတယ်…” “အင်းပါ… ဒါပဲနော်… ချစ်တယ်… ချစ်တယ်… မနက်ဖန်မှ ကိုကြီး သဘောကျ… ဟုတ်ပြီလား…” နားမထောင်လည်း ကြားနေရသော စကားလုံးတွေက ထူးပိုင်ရဲ့ သွေးသားကို ဆူပွက်အောင် လုပ်နေသည်။ ခုဏက ပြန်ငြိမ်သွားသော ညီတော်မောင်သည် ပြန်မတ်စ ပြုလာသည်။ ထူးပိုင်သည် ရေကို ခြောက်အောင် သုတ်လိုက်ပြီး အိပ်ရင် ဝတ်နေကျ ဖြစ်သော ဘောက်ဆာ တစ်ထည်ထဲကို ဝတ်လိုက်သည်။ အကျၤ ီ က စွပ်ကျယ် အဖြူ လက်နှင့်။

    “ထူးပိုင်… ဒါပဲ ဝတ်အိပ်တာလား…” “ဟုတ်တယ်… မေလေး… ကျနော် ညအိပ်ရင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ များများစားစား ဝတ်အိပ်တာ မကြိုက်ဘူး… အိပ်လို့ မပျော်ဘူး… ရတယ်မလား… မေလေး…” “အေးပါ… မင်းက မအိပ်တတ်ဘူးဆိုတော့လည်း တို့က ခွင့်ပြုရုံမှ တပါး တခြား မရှိဘူးလေ…” (ထူးပိုင်ရဲ့ ဖောင်းပွနေသော ဘောက်ဆာကို ကြည့်ရင်း မေဝသန် က ပြောလိုက်သည်။ “ခုဏ မင်းအဖေ ဖုန်းဆက်တာ တို့တွေ တစ်ခန်းထဲ အတူတူ အိပ်တယ်ဆိုတာ သိရင် တမျိုး မြင်သွားနိုင်တယ်… ဒါ့ကြောင့် လွှဲပြောလိုက်တာ… မင်းလည်း နှုတ်လုံပါစေနော်…” “ဟုတ်ကဲ့ပါ… မေလေး… ဟော… ပြောနေရင်းနဲ့ အဖေ့ဆီက ဖုန်းလာနေတယ်…” “တိ…” “ဟေး… ဖုန်းမကိုင်ပဲ ဘာလို့ အသံပိတ်လိုက်တာလဲ…” “ဖုန်းမကိုင်တော့ဘူးလေ… မေလေးရ… ဒါမှ ကျနော် အိပ်နေတယ် ထင်ပြီး ယုတ္တိ ရှိမှာပေါ့…” “ခိခိ… လူလည်လေး… ကဲ… တို့တွေ အိပ်ရအောင်… မနက်ဖန်လည်း ကားမောင်းရဦးမှာဆိုတော့…” “ဟုတ်… မေလေး” နှစ်ယောက်အိပ် ကုတင်ပေါ်မှာ အလယ်ကနေ ခွခေါင်းအုံး ခြားပြီး အသီးသီး နေရာယူကြသည်။

    ခဏကြာတော့ ထူးပိုင်သည် အဲကွန်းက အရမ်း အေးသည်ဟု ဆိုကာ အအေးလျှော့လိုက်သည်။ ခဏနေတော့ ပူသည် ဖြစ်ကာ အပေါ်က ခြုံထားသည့် စောင်ပါးလေးကို အောက် ဆွဲချလိုက်သည်။ မေဝသန်ကတော့ ခြုံရက်သားလေးပါပဲ။ “ထူးပိုင်… တို့ကို ခွခေါင်းအုံးပေး… တို့က ခွပြီးမှ အိပ်တတ်လို့… မင်းဘက်လှည့်ပြီး ခွလို့လဲ မဖြစ်ဘူးလေ… ရတယ်မလား…” “ရတယ်လေ… မေလေး ယူလိုက်ပါ…” “ကျေးဇူး…” ခွခေါင်းအုံးကို ခွယူပြီးတော့ ဟိုဘက်ကို ပြန်လှည့်သွားသည်။ ဘီယာသောက်ထားသော ထူးပိုင်၊ အအေးဒဏ်ကြောင့် လည်ချောင်းတွေ ခြောက်ကပ်လာသည်။ ကုတင်မှ ထကာ ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေဗူး သွားယူပြီး၊ သောက်လိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်ကို ပြန်တက်လာတော့၊ ဟိုဘက် လှည့်အိပ်နေသည့် မေလေးရဲ့ ကောက်ကြောင်းက စွဲဆောင်နေသည်။ ရေသောက်ပြီးသည်တောင် အာခေါင်တွေ ခြောက်တုန်း။ မေလေးရဲ့ ဘေးနား အသာ ဝင်လှဲလိုက်သည်။

    မေလေးရဲ့ ပူလို့ ထင်သည်၊ စောင်ကို မခြုံပဲ ထားထားသည်။ ဒီအတွက် သူမရဲ့ ကောက်ကြောင်းတွေက ထင်ပေါ်နေသည်။ ခွခေါင်းအုံးကို ဖက်ထားသဖြင့် တင်ပါးက အနောက်ကို ပစ်ထားသလို ဖြစ်ကာ တင်သားကြီး တစ်ခုလုံး ဖုပြီး ထွက်နေသယောင်။ ကြည့်နေရင်းနဲ့ စိတ်မထိန်းနိုင်သော ထူးပိုင်သည် မိမိရဲ့ ဘောက်ဆာ ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ကာ ငေါက်တောက် ထောင်မတ်နေသော ညီတော်မောင်ကို ကွင်းတိုက်နေမိသည်။ မေလေးရဲ့ အနားမှာ လှဲနေရင်း၊ မေလေးကို ကြည့်ပြီး ကွင်းတိုက်ရတာက တော်တော်လေး အရသာကောင်းလှသည်။ မေလေး အိပ်နေလောက်ပြီဟု ထင်သဖြင့် လက်က အားပါလာသည်။ “ထူးပိုင်… ဒါ ဘာလုပ်နေတာလဲ…” “ဟာ… မေလေး မအိပ်သေးဘူးလား…”

    “မင်းက လှုပ်နေတော့ ကုတင်က လှုပ်နေတာပေါ့… တို့လည်း အိပ်ပျော်မယ် ကြံကာ ရှိသေး…””ဆောရီးပါ… မေလေးရယ်… မေလေးကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်လို့…” “မင်းတော့ ခက်လှချည်ရဲ့… ဒါဆိုလည်း မြန်မြန်လုပ်ကွာ… ပြီးရင် အိပ်တော့…” “ကျနော် မပြီးသေးဘူး… မေလေးရ…” “မင်းဟာ… ခက်လှချည်ရဲ့… တို့ အိပ်ချင်နေပြီ…” “မေလေး… မအိပ်သေးဘူးဆိုတော့… ကူညီပေးပါလားဗျာ…” “ဟေ… မင်းကလည်း မခက်ပေဘူးလား…” “မခက်ပါဘူး… မေလေးရယ်… ကျနော် မြန်မြန်ပြီးမှ မေလေး အိပ်လို့ ရမှာမလား…” “ရှစ်… မင်းတော့ တော်တော် မလွယ်တာပဲကွာ… ကဲ… မျက်စိမှိတ်ထား…” ဟိုဘက်ကနေ မလှည့်ပဲနဲ့ စကားပြောနေရာကနေ ထူးပိုင်ဘက်ကို လှည့်လာကာ မေဝသန်သည် ထူးပိုင်ရဲ့ ညီတော်မောင်ကို ဖမ်းဆုတ်ကိုင်ယူလိုက်သည်။ အ… မင်းလည်း လက်နက်ကြီး ပိုင်ထားတာပဲ ဟု ပြောကာ ကွင်းတိုက်ပေးတော့သည်။

    မေဝသန်ရဲ့ လက်သာ ညောင်းလာသည်၊ ထူးပိုင် ကတော့ လုံးဝ မပြီးသေး။ ဘယ်လက်ညောင်းတော့ ညာလက်ပြောင်း ဆိုသည့်အတိုင်း လက်ပြောင်းပေးသည်။ အချိန်ကြာလာသော်လည်း ထူးပိုင် ရဲ့ ညီတော်မောင်က ထောင်မတ်နေတုန်း။ “မင်းက တော်တော် လွန်တယ်ကွာ… မပြီးသေးဘူးလား…” “မပြီးသေးဘူး… မေလေးရယ်… ကျနော့်ကို ပြီးစေချင်ရင် တစ်ခု တောင်းဆိုလို့ ရလား… မေလေး…” “ပြောလေ…” “ပါးစပ်နဲ့ စုပ်ပေးပါလား… မေလေး…” “မင်း ဒီလိုပြောမယ်လို့တော့ ထင်သားပဲ… မင်းဆော်တွေတော့ မင်းဒဏ်ကို တော်တေ်ာ ခံရမှာပဲ…” “သူတို့ကတော့ ကျနော်ကြာလေ… သူတို့ အတွက် ကောင်းလေပဲလို့တော့ ပြောတယ်… မေလေးရော… ဖေဖေ က မကြာလို့လား… အာ… မင်းအဖေလည်း တကယ့် လူသန်ကြီးကွ… တို့မှာ ကြိတ်မှိတ်ခံရတာ…” “ကောင်းတော့ ကောင်းတယ်မလား… မေလေး…” “တော်ပြီ… စကားမများနဲ့…” မေဝသန်သည် ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးကာ လှဲနေရာမှ ထထိုင်လိုက်ပြီး ထူးပိုင်ရဲ့ ညီတော်မောင်ကို ပါးစပ်ထဲ ပလွတ်ကနဲ မြည်အောင် ထည့်ပြီး လွေပေးတော့သည်။

    အချောင်းလိုက် စုပ်လိုက်၊ ဥ ကို စုပ်လိုက်နှင့် ပုလွေမှုတ်ပေးတော့သည်။ တရွှီးရွှီး နှင့် တပြွတ်ပြွတ် စုပ်နေသော်လည်း မပြီးသေးပေ။ ၅ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ် ကြာလာသည်။ ဒါလည်း မပြီး။ မေဝသန် ပါးတွေ ချိုင့်နေအောင် စုပ်သော်လည်း မပြီးသဖြင့် စိတ်တိုလာသည်။ “ထူးပိုင်… မင်းက လွန်လွန်းတယ်ကွာ… တို့ ဒီလောက် စုပ်ပေးနေတာတောင် မပြီးဘူး…” “ကျနော်လည်း အံ့သြနေတာ… မေလေး… ဟို နှစ်ယောက်နဲ့တုန်းကတော့ ကျနော် ပြီးချင်တဲ့ အချိန် ကောက်ပြီးလို့ ရတယ်… အခုတော့ မေလေးက စုပ်ပေးနေတယ်… မဝသေးဘူး… ဆက်ခံချင်သေးတယ် ဆိုတဲ့ မသိစိတ်က တင်းခံနေလား မသိဘူး… တော်ရုံနဲ့ မပြီးဘူး…” “ဟာ… စိတ်မတင်းထားနဲ့လေကွာ… တို့လည်း အာတွေတောင် ညောင်းလာပြီ… နောက်ဆုံး လုပ်ပေးစရာ ဒီဆောက်ဖုတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်…” “ဟီး… အဲ့ဆောက်ဖုတ်နဲ့ ထည့်လိုးပေးပါလား… မေလေး… ဒါဆို အရမ်း မိုက်သွားမှာ…” “အယ်တော့… တို့ စကားမှားသွားတာ…” “မမှားပါဘူး… မေလေးရ… မေလေး ပြောတဲ့ မေလေးရဲ့ ဆောက်ဖုတ်က အခုတွေ အရည်တွေ ရွှဲနေပြီလေ…” ထူးပိုင်သည် ပြောလည်း ပြော၊ လက်က မေဝသန်ရဲ့ ညီမလေးကို ဆွဲယူပြီး ပွတ်လိုက်သည်။

    အ… ဆိုသော အသံတိတ်လေးနှင့် အတူ မေဝသန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှေးစင်းသွားသည်။ ခဏလေးပဲ ပွတ်ပေးရသေးသည်၊ မေဝသန်သည် ထူးပိုင်ရဲ့ လက်တွေကို ဖယ်လိုက်ကာ၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်က ညဝတ်ဂါဝန်ဝမ်းဆက် အကျၤ ီကို အပေါ်ကနေ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ မေဝသန်ရဲ့ အတွင်းခံတွေ မဝတ်ထားသော နို့ ၂ လုံးနှင့် ညီမလေးက အထင်းသား ပေါ်လာသည်။ ညီမလေး ရဲ့ အမွှေးတွေက မရိတ်ထားသော်လည်း အတို ဖြစ်အောင် ညှပ်ထားပုံ ရသည်။ ပုံစံ တကျ၊ မတိုမရှည်လေး။ ဦးအောင်ရဲ့ တလက်ကိုင် ပွဲတက်မယားမို့လို့လည်း ပစ္စည်းတွေက အလတ်ကြီး ရှိသေးသည်။ ထူးပိုင်ရဲ့ ထောင်မတ်နေသော ညီတော်မောင်ကို အရင်းကနေ ကိုင်ထားပြီး မေဝသန်ရဲ့ ညီမလေးထဲသို့ ထိုးထည့်တော့သည်။ အဲ့ဒီညက ထူးပိုင် နဲ့ မေဝသန်တို့ရဲ့ အချစ်တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်သည်။

    ၃ ချျီလောက် လုပ်ပြီးမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ကာ အိပ်ကြသည်။ နောက်နေ့မှာတော့ မနက် ၉ နာရီလောက်မှ ကားနှင့် လားရှိုးကို ဆက်တက်သည်။ တောင်ပေါ်ဒေသ ဖြစ်လို့ လမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစိမ့်လာသည်။ လမ်းတွင် ကားနည်းနည်း ပြတ်သည်နှင့် ကားလမ်းဘေး ခဏရပ်ကာ စုပ်လိုက်၊ ယက်လိုက်၊ နှိုက်လိုက်၊ ထုလိုက် နှင့် လားရှိုးရောက်သည်အထိ ပျော်ပါးကြတော့သည်။ လားရှိုးကို ရောက်တော့ ဦးအောင် က သူ့အသိကား ယူလာပြီး လာကြိုသည်။ မေဝသန်က ဦးအောင် ကားနဲ့ လိုက်သွားပြီး၊ ထူးပိုင်က သူတို့ကား နောက်က လိုက်လာသည်။ လားရှိုးက ရှမ်းဆိုင်လေးတွေ တော်တော်လေး စားလို့ ကောင်းသည်။ ရှမ်းမလေးတွေလည်း ချောသည်လေ။

    လားရှိုးမှာ ထူးပိုင်တို့ တစ်လလောက် ကြာသွားသည်။ ဦးအောင်ရဲ့ ပထမ ကြန့်ကြာနေတဲ့ အလုပ်က အဆင်ပြေသွားပေမယ့် ဒီတခေါက်တော့ တရုတ်ပြည် ယူနန်အထိ တက်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ထူးပိုင်လည်း ပျင်းလာသောကြောင့်၊ ရန်ကုန်က မိမိရည်းစားတွေကိုလည်း သတိရသောကြောင့် ပြန်မည်ဟု ပြောကာ ပြန်ခဲ့သည်။ မေဝသန်ကတော့ ယူနန်ကို လိုက်လည်ပြီး ဈေးဝယ်ချင်သေးသည်ဆိုကာ ဦးအောင်နှင့် အတူ ပါသွားသည်။ ရန်ကုန်က အိမ်တွင် ထူးပိုင် တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဒေါ်သိန်းနဲ့ ဦးဖိုးတုတ်တို့ကို မခေါ်သေးပဲနေခဲ့သည်။ အားရင် အားသလို၊ အချိန်ရရင် ရသလို ရည်းစား ၂ ယောက်ကိုလည်း အလှည့်ကျ အိမ်ခေါ်ပြီး ဖြုတ်ပစ်သည်။ ၂ ပတ်လောက် အကြာမှာတော့ ထူးပိုင် အပြင်က ပြန်အလာ အိမ်က မီးလင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။

    အဖေနဲ့ မေလေးတို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဟု ထင်မိသည်။အိမ်တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ဧည့်ခန်းထဲ ထိုင်နေသော မေဝသန်ကိုသာ တွေ့လိုက်သည်။ “မေလေး… ပြန်ရောက်ပြီလား… အဖေရော…” “မင်းအဖေက ပစ္စည်းတွေနဲ့ အတူ ကားလမ်းကြောင်းက ပို့ရမှာမို့… ဂိတ်အဆင့်ဆင့် ဖြတ်ရမှာမို့လို့တဲ့လေ… ဒါနဲ့ပဲ တို့ အရင် ပြန်လာလိုက်တာ… မင်းအဖေက မန္တလေးထိတော့ လိုက်ပို့ပေးတယ်လေ…” “သြော်… ဖုန်းဆက်လိုက်ရောပေါ့… ကျနော် လာကြိုမှာပေါ့…” “ရပါတယ်ကွာ… အခုလည်း အဲ့လောက် ပင်ပန်းတာမှ မဟုတ်တာ…” “ဒါနဲ့ ဒေါ်သိန်းတို့ရော… ပြန်မလာသေးဘူးလား…” “ကျနော် ပြန်မခေါ်သေးတာ… မေလေး… တစ်ယောက်ထဲမို့လို့… အေးဆေး နေမယ် ဆိုပြီး မခေါ်ဖြစ်တာ…” “မင်းနော်… မင်း ရည်းစားတွေကို ဘယ်နှစ်ခေါက်လောက် အိမ်ခေါ်ပြီးပြီလဲ…”

    “ဟီး… မေလေးကလည်း အချိန်အားတော့မှ ခေါ်ဖြစ်တာပါ… အခု မေလေး ရောက်လာပြီပဲ…” “ဟိတ်… တို့ ကြိုပြောထားမယ်နော်… တို့တွေ ပတ်သက်တာ ရပ်ဘို့တော့ မပြောလိုဘူး… တို့လည်း မင်းကို သဘောကျတယ်… ယူဘို့တော့ မဖြစ်ဘူး… ဒီတော့ မင်းရည်းစားတွေနဲ့လည်း အဆက်ဖြတ်စရာ မလိုဘူး… တို့တွေ ခဏလောက် ဖြစ်ဖြစ် လုပ်လို့ ရတာပဲ… ဒါပေမယ့် တသက်လုံး မသိသလို လုပ်လို့ ရတယ်…””ကျနော် သဘောပေါက်ပါတယ်… မေလေးရာ… အေးဆေးပါ… ကျနော် ဒေါ်သိန်းတို့ကို ဘယ်တော့ ခေါ်ရမလဲ…” “မင်းအဖေက နောက် တစ်ပတ်လောက် ကြာဦးမယ် ပြောတယ်… ဘယ်တော့ ခေါ်မလဲ ဆိုတာ မင်းသဘောပဲ…” “ဒါဆို အဖေ ပြန်မလာခင် ၂ ရက် အလိုလောက်မှ ခေါ်လိုက်မယ်လေ…” “သဘောပါ… ကိုယ်တော်…” “ဒါဆို… လာလေ… မေလေး… သွားရအောင်…” “ဘယ်သွားမလို့လဲ…” “အချစ်ကမ္ဘာထဲ သွားမလို့… လိုက်မှာမလား…” “အင်း…” ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးနေသော မေဝသန်ရဲ့ ပုခုံးကို ဖက်ကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ ဝင်လာခဲ့တော့သည်။

     

    Zawgyi

     

    အေသေကြၽးတဲ့မိေထြး

    ထူးပိုင္ေရ… မနက္ဖန္က်ရင္ မင္းအေဖ ရွိရာ လားရႈိးဘက္ကို လိုက္ရမယ္… ကားနဲ႔ပဲ သြားမွာ ဆိုေတာ့ လမ္းမွာ တစ္ည အိပ္ရမယ္ကြ… ေမေလးကေတာ့ မႏၲေလးမွာ တစ္ည ဝင္အိပ္မယ္ စဥ္းစားထားတယ္… မႏၲေလးည ေလွ်ာက္လည္ၾကတာေပါ့… မင္း… အထုပ္အပိုးေတြ ေမေလး ျပင္ေပးထားတယ္… မင္းလည္း စာေမးပြဲ ၿပီးေနၿပီဆိုေတာ့… ေအးေဆးပဲမလား…” “ဟုတ္… ေမေလး… ေအးေဆးပါပဲ… အေဖက ဘာလို႔ ေခၚတာလဲဗ်…” “ေၾသာ္… သူလည္း တို႔ေတြနဲ႔ ခြဲေနရတာ ၄ လ ေလာက္ ရွိေတာ့ လြမ္းလို႔ ေနမွာေပါ့… မင္းလည္း ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ တခါထဲ ေခၚလိုက္တာ… ဘာလဲ… ရည္းစားေတြ လြမ္းက်န္ခဲ့မွာ စိုးလို႔လား…” “ဟုတ္တယ္… ေမေလးရ… ေစာေစာ ေျပာေရာေပါ့ဗ်ာ…အခုမွ စာေမးပြဲ ၿပီးလို႔… ေနာက္ရက္ေတြ သူတို႔နဲ႔ ေလွ်ာက္လည္မလား မွတ္တယ္…

    ေဟ… သူတို႔ ဆိုေတာ့… ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရွိတုန္းကြ…” “ႏွစ္ေယာက္ပါ… ေမေလးရာ… အခ်င္းခ်င္းလည္း သိတယ္… ေဘာ္ဒါအကန႔္သေဘာမ်ိဳး ထားၾကတာ…” “ဟ… မင္းက စြံလွခ်ည္လားကြ… ႐ိုးေရာ ႐ိုးၾကရဲ႕လား…” “ေမေလးကေတာ့ လုပ္ၿပီ… ရည္းစားထားပါတယ္ဆိုမွ… ႐ိုးရဲ႕လား ဆိုေတာ့… က်ေနာ္က ဘယ္လို ျပန္ေျဖရမွာလဲ… ဖန္ေပါင္းေခ်ာင္ထဲ ထည့္ၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ေျဖရမလား…” “ခိခိ… မင္းကေတာ့ အေဖ့ေျခရာ နင္းပါ့ကြာ… ကဲ… ထားပါေတာ့… ဟိုမွာ တစ္လ ေလာက္ ေနၿပီး မင္းဘာသာ ျပန္ခ်င္လည္း မင္းအေဖကို ေျပာၿပီး ျပန္ေပါ့… ေမေလးေတာ့ ဟိုမွာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ ေနရမလဲ မသိေသးဘူး…”

    “ဟုတ္ပါၿပီ… ေမေလးရာ… ဒါဆိုလည္း က်ေနာ္ အခုမွ စာေမးပြဲခန္းက ျပန္လာတာဆိုေတာ့… သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘီယာဆိုင္ သြားလိုက္ဦးမယ္…” “ေအးေအး… ေစာေစာေတာ့ ျပန္လာခဲ့… ဒီက ေဒၚသိန္း နဲ႔ ဦးဖိုးတုတ္ကို မနက္ဖန္ မနက္ ႐ြာျပန္လႊတ္မွာမို႔…” “ဟုတ္ကဲ့… ေမေလး… သြားၿပီ…” အိမ္မွ ထြက္ခြာသြားေသာ ထူးပိုင္ ရဲ႕ ေက်ာင္ျပင္ကို ၾကည့္ၿပီး ေမေလး ေခၚ ေဒၚေမဝသန္ သည္ သူမ ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္စဥ္းစားေနမိသည္။ အသက္ ၃၀ သာ ရွိေသးေသာ ေမဝသန္ သည္ ထူးပိုင္ ရဲ႕ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေအာင္ ႏွင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ကမွ အိမ္ေထာင္က်သည္။ မုဆိုးဖိုျဖစ္လို႔ သနားပိုကာ ၾကင္နာမိရာမွ ၿငိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က နယ္စပ္က ပစၥည္းေတြကို ၿမိဳ႕ႀကီးေတြကို သြင္းသည့္ အလုပ္ လုပ္သည္။ ထိုက္သင့္သေလာက္ ပိုက္ဆံ ရွိလို႔လည္း လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေတာ့ ေမဝသန္ မျငင္းျဖစ္။ ထူးပိုင္က အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက အသက္ ၁၆ ႏွစ္သာ ရွိေသးသည္။

    လူပ်ိဳေပါက္ အ႐ြယ္မို႔ ထိန္းရခက္ေသာ္လည္း သူ႔ဘာသာ ေအးေဆး ေနတတ္သည္။ ေမဝသန္လည္း အစက သူစိမ္းဆန္ဆန္ ျဖစ္ေပမယ့္ ထူးပိုင္ အသက္အ႐ြယ္ ေရာက္လာတာနဲ႔ အမွ် သူငယ္ခ်င္း ပုံစံ ေပါင္းျဖစ္ၾကသည္။ သူ႔ကိုလည္း သူ႔အေမ ေနရာဝင္လာတာမို႔ အေမ လို႔ေတာ့ မေခၚႏိုင္ေပမယ့္ နာမည္ အဖ်ားဆြတ္တဲ့ ေမေလး ဟုပင္ ထူးပိုင္ ကိုယ္တိုင္ နာမည္ ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က ေမဝသန္ထက္ ၁၀ ႏွစ္ ႀကီးသည္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ဆိုရင္ ၁၀ ႏွစ္ႀကီး၊ ၁၀ ႏွစ္ငယ္ အေနအထား ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က ကာမကိစၥမွာ သန္သည္။ အထာနပ္သည္။ ဦးေအာင္ ရန္ကုန္မွာ ရွိေနလွ်င္ ညတိုင္း သူႏွင့္ ဆက္ဆံသည္။ နယ္က ျပန္လာလာခ်င္း ညေတြ ဆိုရင္ မိုးလင္းတဲ့ အထိ လုပ္တတ္သည္။ အဲ့လို အခ်ိန္ဆို ေမဝသန္ တစ္ေယာက္ ေနာက္ေန႔ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့။ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလုံး စပ္ေနကာ ကိုင္ေဆာင့္ထားသလိုပင္။ တကယ္လည္း ဦးေအာင္က ကိုင္ေဆာင့္ခဲ့တာပဲေလ။ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္မို႔ သန္တုန္း ျမန္တုန္းပင္ ျဖစ္သည္။

    အားေဆးေတြလည္း စုံေအာင္ စားသည္။ ဟိုးတေခါက္ကဆို ျမစ္ႀကီးနားက ဖ်ံသို အရက္ ဆိုၿပီး ဝယ္ေသာက္ကာ ေမဝသန္ကို အေသႀကဳံးထည့္ေသးသည္။ အခုုလည္း လားရႈိးကို သြားေနတာ ၄ လ ေလာက္ ရွိေနၿပီး၊ ကုန္ပစၥည္းေတြက နည္းနည္း ၾကာေနသျဖင့္ ေမဝသန္တို႔ကို လွမ္းေခၚျခင္း ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က အျပင္မိန္းမကိစၥေတာ့ စိတ္ခ်ရသည္။ ဦးေအာင္သည္ အစြဲအလမ္းႀကီးသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ေမဝသန္ကို သူ႔ တလက္ကိုင္ အေနနဲ႔ပဲ ထားျခင္းေၾကာင့္ လက္ထပ္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ညဘက္က်ေတာ့ ထူးပိုင္ ေစာေစာ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ေမဝသန္ႏွင့္ အတူ ေဒၚသိန္းတို႔ရဲ႕ အထုပ္အပိုးေတြကို ကူသိမ္းေပးၿပီး၊ ေစာေစာ အိပ္ၾကသည္။ ေဒၚသိန္းတို႔က ထူးပိုင္ ငယ္ငယ္ထဲက အိမ္မွာ ကူေဖာ္ေလာင္ဘက္ လုပ္ေပးၾကတာ။ေဆြမ်ိဳးေတြလို ျဖစ္ေနၿပီ။

    မနက္ေစာေစာ ထၾကကာ၊ ေဒၚသိန္းႏွင့္ ဦးဖိုးတုတ္တို႔ လင္မယားကို ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးမွာ ေနရာခ်ခဲ့ၿပီး သူတို႔ ျပန္လာရမယ့္ ရက္ကို ဖုန္းဆက္ အေၾကာင္းၾကားမည္ဟု ေျပာခဲ့သည္။ ရန္ကုန္အထြက္ သေျပရိပ္မွာ ဝင္ကာ မနက္စာ စားၾကသည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ မုန႔္ဟင္းခါး ကို အိုးဘဲဥ၊ အီၾကာေကြးႏွင့္ မန္းေလးပဲေၾကာ္ ထည့္စားကာ လက္ဘက္ရည္ခ်ိဳဆိမ့္ ေသာက္ၿပီး၊ ထူးပိုင္ကေတာ့ ထမင္းေၾကာ္ကို ဆိတ္သားဟင္းႏွင့္ စားသည့္အျပင္ တိုရွည္တစ္ပြဲ၊ ေပါက္ဆီ ႏွစ္လုံးႏွင့္ ႏြားႏို႔ တစ္ခြက္ ေသာက္ေနသည္။ ဒီေလာက္စားလို႔လည္း ဒီခႏၶာကိုယ္ ျဖစ္တာဟု ေမဝသန္ ေတြးေနမိသည္။ ဟုတ္သည္။ ဦးေအာင္ေရာ၊ ထူးပိုင္ေရာ လူေကာင္ႀကီးသည္။ ဦးေအာင္သည္ လူေကာင္ႀကီးသည္ႏွင့္ အမွ် ညီေတာ္ေမာင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ ထူးပိုင္ရဲ႕ ညီေလးေရာ ေတာ္ေတာ္ေလးမွ ႀကီးရဲ႕လားလို႔ မဆီမဆိုင္ စဥ္းစားရင္း ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးက စိုစိစိ ခံစားလိုက္ရသည္။

    ကိုယ္ပိုင္ကားႏွင့္ ထြက္လာေသာေၾကာင့္ သက္ေတာင့္သက္သာႏွင့္ ေအးေဆးပဲ ေမာင္းလာခဲ့သည္။ အစပိုင္းေတာ့ ေမဝသန္ ေမာင္းေနေပမယ့္ သေျပရိပ္က အထြက္မွာေတာ့ ထူးပိုင္ တလွည့္ ေမာင္းေပးသည္။ ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ မႏၲေလးၿမိဳ႕ထဲ ေရာက္သြားသည္။ တည္းခိုစရာ မရွာေသးပဲ၊ မႏၲေလး မဟာျမတ္မုနိဘုရားကို ဝင္ဖူးၾကသည္။ ၿပီးမွ အနီးအနားက တ႐ုတ္ ထမင္း၊ ဟင္းေရာင္းရာ ဆိုင္တစ္ခုထဲ ဝင္ၿပီး ညစာ စားၾကသည္။ ထူးပိုင္က ပင္လယ္စာ အထူးသျဖင့္ မုတ္ေကာင္ေတြ ခ႐ုေတြကို တအား စားသည္။ ဒါလည္း သူ႔အေဖ ဦးေအာင္ႏွင့္ တူသည္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း ဦးေအာင္သည္ အိပ္ရာေပၚက ကိစၥေတြမွာ ကြၽမ္းက်င္အဆင့္ ေရာက္တာဟု ထင္သည္။ ညစာစားၿပီးမွ ေဟာ္တယ္ပတ္ရွာရသည္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ျပသနာ ျဖစ္ေတာ့သည္။

    အခုခ်ိန္က ခရီးသြားရာသီမို႔ အခန္းေတြ အားလုံး ျပည့္ေနသည္။ဒီလိုနဲ႔ ေဟာ္တယ္ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ပတ္ရွာလိုက္တာမွာ ႏွစ္ေယာက္ခန္းေတာ့ ရေသးသည္ ဆိုတာ သြားေတြ႕သည္။ ထူးပိုင္ကေတာ့ ေမဝသန္ကို ေနာက္ထပ္ ထပ္ရွာဦးမလား ေမးေသာ္လည္း၊ လူက ပင္ပန္းတာက တေၾကာင္း၊ ေနာက္ထပ္ ရွာလည္း ရမရ မေသခ်ာတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီမွာပဲ အခန္းယူရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။ တစ္ခန္းထဲ အတူတူ ေနရမွာကို ဘယ္သူမွ မေျပာရန္ ေမဝသန္က ထူးပိုင္ကို မွာသည္။ အခန္းထဲ ဝင္ၾကည့္ေတာ့မွ တကယ့္ကို ေခြၽးျပန္စရာ ျဖစ္သြားသည္။ အခန္းအလယ္မွာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္ တစ္လုံးပဲ ရွိသည္။ ထူးပိုင္ကေတာ့ ေမဝသန္ကို သူ ေအာက္မွာ ဆင္းအိပ္ေပးမည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း မႏၲေလးေဆာင္းရဲ႕ အေအးကို ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္တာေၾကာင့္ သူႏွင့္ပဲ ကုတင္ေပၚ အတူအိပ္ရန္ ေမဝသန္က ေျပာသည္။ အလယ္မွာ ခြေခါင္းအုံး (ဖက္ေခါင္းအုံး) ျခားထားမည္ဟု ေျပာသည္။

    ႏုံးကာ ပင္ပန္းေသာေၾကာင့္ ေမဝသန္က အရင္ဆုံး ေရဝင္ခ်ိဳးလိုက္သည္။ ေရပန္းေအာက္က ဖြာက်လာတဲ့ ေရေႏြးေႏြးေတြက ပင္ပန္းႏြမ္းႏြယ္မႈကို ေဆးခ်ေပးသည္။ ထိုနည္းအတူ လန္းဆန္းတက္ႂကြမႈေတြ ဝင္လာကာ လန္းဆန္းလာသည္ႏွင့္ အမွ် ေသြးသားေတြ ဆူပြက္လာၿပီး လိင္စိတ္လည္း ျဖစ္လာသည္။ ေမေလးသည္ သူမရဲ႕ ဆူၿဖိဳးေနေသာ ႏို႔ ၂ လုံးကို မိမိဘာသာ ဆုတ္နယ္လိုက္ၿပီး၊ ေအာက္က ညီမေလးကိုလည္း လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ေနမိသည္။ ေသြးသားမစပ္တဲ့ ေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အခန္း တစ္ခန္းထဲ အတိအက် ေျပာရရင္ ကုတင္တစ္ခုထဲမွာ အိပ္ရမည္ ဆိုသည့္အေတြးက မိမိရဲ႕ ေသြးသားေတြကို ဆူပြက္ေစသည္။ မိမိရဲ႕ လင္ေယာက်္ား ျဖစ္သူ ဦးေအာင္ကို သတိရမိသည္။ ဦးေအာင္နဲ႔သာ ဒီအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ စိတ္တိုင္းက် ျဖဳတ္က်ေတာ့မည္မွာ မလြဲ။ အခုလည္း အခန္းထဲ ရွိေနတာ ဦးေအာင္ရဲ႕ ေသြးသားရင္းျဖစ္သူ ထူးပိုင္။

    ထူးပိုင္ရဲ႕ ညီေလးကေရာ အႀကီးႀကီးပဲလား။သူ႔အေဖလိုပဲ ကာမကိစၥကြၽမ္းက်င္မည္လား။ ဆိုေသာ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ညီမေလးကို ပြတ္သပ္ရင္း၊ လက္ေခ်ာင္းေတြ ထိုးထည့္ရင္း၊ ၿပီးေျမာက္သြားသည္။ ညဘက္ ဘာျဖစ္မလဲ ေမဝသန္လည္း မေတြးႏိုင္ေပ။ ေမဝသန္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ ေရခဲေသတၱာထဲက ဘီယာပုလင္းကို ယူေသာက္ေနသည့္ ထူးပိုင္ကို ေတြ႕လိုက္သည္။ ေမဝသန္က ေရခ်ိဳးတဘက္ကို ကိုယ္လုံးပတ္ၿပီး ထြက္လာသျဖင့္ ေကာက္ေၾကာင္းေတြက ေပၚလြင္သည့္အျပင္၊ ႏို႔ေတြကလည္း တင္းရင္းၿပီး တဘက္ပတ္ထားသည့္ၾကားမွ ေပါက္ထြက္လုမေယာင္။ ေမဝသန္ရဲ႕ ေရခ်ိဳးအလွကို ၾကည့္ၿပီး ထူးပိုင္က ဂလု ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ဘီယာေသာက္တာလား၊ တံေတြးၿမိဳခ်တာလားေတာ့ ကာယကံရွင္ ထူးပိုင္ပဲ သိလိမ့္မည္။ ဘီယာကို လက္စသတ္ၿပီး ထူးပိုင္လည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ ေမေလးရဲ႕ ကိုယ္သင္းရနံ႔ေတြ က်န္ေနေသးသည္။

    ဆပ္ျပာအနံ႔ ေမႊးအီအီေလးေရာ၊ ခုဏက ေသာက္ထားတဲ့ ဘီယာတန္ခိုးေရာ၊ ေရေႏြးေႏြးေလးရဲ႕ခံစားမႈေကာင္းေလးကေရာ က ထူးပိုင္ရဲ႕ လိင္စိတ္ကို ႏႈိးဆြေနသည္။ ထႂကြေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကို ဆပ္ျပာ အျမႇဳပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ၿပီး၊ ခုဏ ျမင္လိုက္ရသည့္ ေမေလးရဲ႕ ေရခ်ိဳးအလွကို ျပန္ျမင္ေယာင္ကာ ကြင္းတိုက္ေနေတာ့သည္။ ေမေလးကို လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ တအားတက္လာကာ ကြင္းတိုက္တဲ့ အရွိန္ကိုလည္း ျမႇင့္လိုက္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ ၿပီးေျမာက္သြားၿပီးမွ ေရဆက္ခ်ိဳးၿပီး၊ ေရခ်ိဳးခန္းအျပင္ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထြက္ေတာ့ ေမေလးက ဦးေအာင္ႏွင့္ ဖုန္းေျပာေနသည္။ ထူးပိုင္ကို ဖုန္းေျပာေနရင္း လွမ္းၾကည့္ကာ တိတ္တိတ္ေန ဟု သေဘာရတဲ့ လက္ညႇိဳးေလးကို ဖုန္းေျပာေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းနားတိုးကာ ျပသည္။

    ”ဟုတ္… ကိုႀကီး… ေမလည္း လြမ္းပါတယ္… ကိုႀကီးက သြားတာ ၾကာတာကိုးလို႔…” “ခိခိ… ကိုႀကီးေနာ္… သိပ္မဆိုးနဲ႔…” “ကိုႀကီးသားေတာ့ ဟိုဘက္ခန္းမွာ အိပ္ေနလား မသိဘူး… ေမလည္း ေရခ်ိဳးၿပီးကာစ ကိုႀကီးဖုန္း လာလို႔ ေပ်ာ္သြားတာ…” “ကိုႀကီးေနာ္… မနက္ဖန္… ေတြ႕ရမွာပဲကို… ေနာ္… လိမၼာတယ္…” “အင္းပါ… ဒါပဲေနာ္… ခ်စ္တယ္… ခ်စ္တယ္… မနက္ဖန္မွ ကိုႀကီး သေဘာက်… ဟုတ္ၿပီလား…” နားမေထာင္လည္း ၾကားေနရေသာ စကားလုံးေတြက ထူးပိုင္ရဲ႕ ေသြးသားကို ဆူပြက္ေအာင္ လုပ္ေနသည္။ ခုဏက ျပန္ၿငိမ္သြားေသာ ညီေတာ္ေမာင္သည္ ျပန္မတ္စ ျပဳလာသည္။ ထူးပိုင္သည္ ေရကို ေျခာက္ေအာင္ သုတ္လိုက္ၿပီး အိပ္ရင္ ဝတ္ေနက် ျဖစ္ေသာ ေဘာက္ဆာ တစ္ထည္ထဲကို ဝတ္လိုက္သည္။ အက်ၤ ီ က စြပ္က်ယ္ အျဖဴ လက္ႏွင့္။

    “ထူးပိုင္… ဒါပဲ ဝတ္အိပ္တာလား…” “ဟုတ္တယ္… ေမေလး… က်ေနာ္ ညအိပ္ရင္ ခႏၶာကိုယ္မွာ မ်ားမ်ားစားစား ဝတ္အိပ္တာ မႀကိဳက္ဘူး… အိပ္လို႔ မေပ်ာ္ဘူး… ရတယ္မလား… ေမေလး…” “ေအးပါ… မင္းက မအိပ္တတ္ဘူးဆိုေတာ့လည္း တို႔က ခြင့္ျပဳ႐ုံမွ တပါး တျခား မရွိဘူးေလ…” (ထူးပိုင္ရဲ႕ ေဖာင္းပြေနေသာ ေဘာက္ဆာကို ၾကည့္ရင္း ေမဝသန္ က ေျပာလိုက္သည္။ “ခုဏ မင္းအေဖ ဖုန္းဆက္တာ တို႔ေတြ တစ္ခန္းထဲ အတူတူ အိပ္တယ္ဆိုတာ သိရင္ တမ်ိဳး ျမင္သြားႏိုင္တယ္… ဒါ့ေၾကာင့္ လႊဲေျပာလိုက္တာ… မင္းလည္း ႏႈတ္လုံပါေစေနာ္…” “ဟုတ္ကဲ့ပါ… ေမေလး… ေဟာ… ေျပာေနရင္းနဲ႔ အေဖ့ဆီက ဖုန္းလာေနတယ္…” “တိ…” “ေဟး… ဖုန္းမကိုင္ပဲ ဘာလို႔ အသံပိတ္လိုက္တာလဲ…” “ဖုန္းမကိုင္ေတာ့ဘူးေလ… ေမေလးရ… ဒါမွ က်ေနာ္ အိပ္ေနတယ္ ထင္ၿပီး ယုတၱိ ရွိမွာေပါ့…” “ခိခိ… လူလည္ေလး… ကဲ… တို႔ေတြ အိပ္ရေအာင္… မနက္ဖန္လည္း ကားေမာင္းရဦးမွာဆိုေတာ့…” “ဟုတ္… ေမေလး” ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္ေပၚမွာ အလယ္ကေန ခြေခါင္းအုံး ျခားၿပီး အသီးသီး ေနရာယူၾကသည္။

    ခဏၾကာေတာ့ ထူးပိုင္သည္ အဲကြန္းက အရမ္း ေအးသည္ဟု ဆိုကာ အေအးေလွ်ာ့လိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ ပူသည္ ျဖစ္ကာ အေပၚက ၿခဳံထားသည့္ ေစာင္ပါးေလးကို ေအာက္ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ ၿခဳံရက္သားေလးပါပဲ။ “ထူးပိုင္… တို႔ကို ခြေခါင္းအုံးေပး… တို႔က ခြၿပီးမွ အိပ္တတ္လို႔… မင္းဘက္လွည့္ၿပီး ခြလို႔လဲ မျဖစ္ဘူးေလ… ရတယ္မလား…” “ရတယ္ေလ… ေမေလး ယူလိုက္ပါ…” “ေက်းဇူး…” ခြေခါင္းအုံးကို ခြယူၿပီးေတာ့ ဟိုဘက္ကို ျပန္လွည့္သြားသည္။ ဘီယာေသာက္ထားေသာ ထူးပိုင္၊ အေအးဒဏ္ေၾကာင့္ လည္ေခ်ာင္းေတြ ေျခာက္ကပ္လာသည္။ ကုတင္မွ ထကာ ေရခဲေသတၱာထဲက ေရဗူး သြားယူၿပီး၊ ေသာက္လိုက္သည္။ ကုတင္ေပၚကို ျပန္တက္လာေတာ့၊ ဟိုဘက္ လွည့္အိပ္ေနသည့္ ေမေလးရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းက စြဲေဆာင္ေနသည္။ ေရေသာက္ၿပီးသည္ေတာင္ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္တုန္း။ ေမေလးရဲ႕ ေဘးနား အသာ ဝင္လွဲလိုက္သည္။

    ေမေလးရဲ႕ ပူလို႔ ထင္သည္၊ ေစာင္ကို မၿခဳံပဲ ထားထားသည္။ ဒီအတြက္ သူမရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းေတြက ထင္ေပၚေနသည္။ ခြေခါင္းအုံးကို ဖက္ထားသျဖင့္ တင္ပါးက အေနာက္ကို ပစ္ထားသလို ျဖစ္ကာ တင္သားႀကီး တစ္ခုလုံး ဖုၿပီး ထြက္ေနသေယာင္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေသာ ထူးပိုင္သည္ မိမိရဲ႕ ေဘာက္ဆာ ကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္ကာ ေငါက္ေတာက္ ေထာင္မတ္ေနေသာ ညီေတာ္ေမာင္ကို ကြင္းတိုက္ေနမိသည္။ ေမေလးရဲ႕ အနားမွာ လွဲေနရင္း၊ ေမေလးကို ၾကည့္ၿပီး ကြင္းတိုက္ရတာက ေတာ္ေတာ္ေလး အရသာေကာင္းလွသည္။ ေမေလး အိပ္ေနေလာက္ၿပီဟု ထင္သျဖင့္ လက္က အားပါလာသည္။ “ထူးပိုင္… ဒါ ဘာလုပ္ေနတာလဲ…” “ဟာ… ေမေလး မအိပ္ေသးဘူးလား…”

    “မင္းက လႈပ္ေနေတာ့ ကုတင္က လႈပ္ေနတာေပါ့… တို႔လည္း အိပ္ေပ်ာ္မယ္ ႀကံကာ ရွိေသး…””ေဆာရီးပါ… ေမေလးရယ္… ေမေလးကို ၾကည့္ရင္း မေနႏိုင္လို႔…” “မင္းေတာ့ ခက္လွခ်ည္ရဲ႕… ဒါဆိုလည္း ျမန္ျမန္လုပ္ကြာ… ၿပီးရင္ အိပ္ေတာ့…” “က်ေနာ္ မၿပီးေသးဘူး… ေမေလးရ…” “မင္းဟာ… ခက္လွခ်ည္ရဲ႕… တို႔ အိပ္ခ်င္ေနၿပီ…” “ေမေလး… မအိပ္ေသးဘူးဆိုေတာ့… ကူညီေပးပါလားဗ်ာ…” “ေဟ… မင္းကလည္း မခက္ေပဘူးလား…” “မခက္ပါဘူး… ေမေလးရယ္… က်ေနာ္ ျမန္ျမန္ၿပီးမွ ေမေလး အိပ္လို႔ ရမွာမလား…” “ရွစ္… မင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တာပဲကြာ… ကဲ… မ်က္စိမွိတ္ထား…” ဟိုဘက္ကေန မလွည့္ပဲနဲ႔ စကားေျပာေနရာကေန ထူးပိုင္ဘက္ကို လွည့္လာကာ ေမဝသန္သည္ ထူးပိုင္ရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ဖမ္းဆုတ္ကိုင္ယူလိုက္သည္။ အ… မင္းလည္း လက္နက္ႀကီး ပိုင္ထားတာပဲ ဟု ေျပာကာ ကြင္းတိုက္ေပးေတာ့သည္။

    ေမဝသန္ရဲ႕ လက္သာ ေညာင္းလာသည္၊ ထူးပိုင္ ကေတာ့ လုံးဝ မၿပီးေသး။ ဘယ္လက္ေညာင္းေတာ့ ညာလက္ေျပာင္း ဆိုသည့္အတိုင္း လက္ေျပာင္းေပးသည္။ အခ်ိန္ၾကာလာေသာ္လည္း ထူးပိုင္ ရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္က ေထာင္မတ္ေနတုန္း။ “မင္းက ေတာ္ေတာ္ လြန္တယ္ကြာ… မၿပီးေသးဘူးလား…” “မၿပီးေသးဘူး… ေမေလးရယ္… က်ေနာ့္ကို ၿပီးေစခ်င္ရင္ တစ္ခု ေတာင္းဆိုလို႔ ရလား… ေမေလး…” “ေျပာေလ…” “ပါးစပ္နဲ႔ စုပ္ေပးပါလား… ေမေလး…” “မင္း ဒီလိုေျပာမယ္လို႔ေတာ့ ထင္သားပဲ… မင္းေဆာ္ေတြေတာ့ မင္းဒဏ္ကို ေတာ္ေတ္ာ ခံရမွာပဲ…” “သူတို႔ကေတာ့ က်ေနာ္ၾကာေလ… သူတို႔ အတြက္ ေကာင္းေလပဲလို႔ေတာ့ ေျပာတယ္… ေမေလးေရာ… ေဖေဖ က မၾကာလို႔လား… အာ… မင္းအေဖလည္း တကယ့္ လူသန္ႀကီးကြ… တို႔မွာ ႀကိတ္မွိတ္ခံရတာ…” “ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းတယ္မလား… ေမေလး…” “ေတာ္ၿပီ… စကားမမ်ားနဲ႔…” ေမဝသန္သည္ ရွက္ၿပဳံးေလး ၿပဳံးကာ လွဲေနရာမွ ထထိုင္လိုက္ၿပီး ထူးပိုင္ရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ပါးစပ္ထဲ ပလြတ္ကနဲ ျမည္ေအာင္ ထည့္ၿပီး ေလြေပးေတာ့သည္။

    အေခ်ာင္းလိုက္ စုပ္လိုက္၊ ဥ ကို စုပ္လိုက္ႏွင့္ ပုေလြမႈတ္ေပးေတာ့သည္။ တ႐ႊီး႐ႊီး ႏွင့္ တႁပြတ္ႁပြတ္ စုပ္ေနေသာ္လည္း မၿပီးေသးေပ။ ၅ မိနစ္မွ ၁၀ မိနစ္ ၾကာလာသည္။ ဒါလည္း မၿပီး။ ေမဝသန္ ပါးေတြ ခ်ိဳင့္ေနေအာင္ စုပ္ေသာ္လည္း မၿပီးသျဖင့္ စိတ္တိုလာသည္။ “ထူးပိုင္… မင္းက လြန္လြန္းတယ္ကြာ… တို႔ ဒီေလာက္ စုပ္ေပးေနတာေတာင္ မၿပီးဘူး…” “က်ေနာ္လည္း အံ့ၾသေနတာ… ေမေလး… ဟို ႏွစ္ေယာက္နဲ႔တုန္းကေတာ့ က်ေနာ္ ၿပီးခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ ေကာက္ၿပီးလို႔ ရတယ္… အခုေတာ့ ေမေလးက စုပ္ေပးေနတယ္… မဝေသးဘူး… ဆက္ခံခ်င္ေသးတယ္ ဆိုတဲ့ မသိစိတ္က တင္းခံေနလား မသိဘူး… ေတာ္႐ုံနဲ႔ မၿပီးဘူး…” “ဟာ… စိတ္မတင္းထားနဲ႔ေလကြာ… တို႔လည္း အာေတြေတာင္ ေညာင္းလာၿပီ… ေနာက္ဆုံး လုပ္ေပးစရာ ဒီေဆာက္ဖုတ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္…” “ဟီး… အဲ့ေဆာက္ဖုတ္နဲ႔ ထည့္လိုးေပးပါလား… ေမေလး… ဒါဆို အရမ္း မိုက္သြားမွာ…” “အယ္ေတာ့… တို႔ စကားမွားသြားတာ…” “မမွားပါဘူး… ေမေလးရ… ေမေလး ေျပာတဲ့ ေမေလးရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္က အခုေတြ အရည္ေတြ ႐ႊဲေနၿပီေလ…” ထူးပိုင္သည္ ေျပာလည္း ေျပာ၊ လက္က ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးကို ဆြဲယူၿပီး ပြတ္လိုက္သည္။

    အ… ဆိုေသာ အသံတိတ္ေလးႏွင့္ အတူ ေမဝသန္ရဲ႕ မ်က္လုံးေတြ ေမွးစင္းသြားသည္။ ခဏေလးပဲ ပြတ္ေပးရေသးသည္၊ ေမဝသန္သည္ ထူးပိုင္ရဲ႕ လက္ေတြကို ဖယ္လိုက္ကာ၊ သူ႔ကိုယ္ေပၚက ညဝတ္ဂါဝန္ဝမ္းဆက္ အက်ၤ ီကို အေပၚကေန ဆြဲခြၽတ္လိုက္သည္။ ေမဝသန္ရဲ႕ အတြင္းခံေတြ မဝတ္ထားေသာ ႏို႔ ၂ လုံးႏွင့္ ညီမေလးက အထင္းသား ေပၚလာသည္။ ညီမေလး ရဲ႕ အေမႊးေတြက မရိတ္ထားေသာ္လည္း အတို ျဖစ္ေအာင္ ညႇပ္ထားပုံ ရသည္။ ပုံစံ တက်၊ မတိုမရွည္ေလး။ ဦးေအာင္ရဲ႕ တလက္ကိုင္ ပြဲတက္မယားမို႔လို႔လည္း ပစၥည္းေတြက အလတ္ႀကီး ရွိေသးသည္။ ထူးပိုင္ရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနေသာ ညီေတာ္ေမာင္ကို အရင္းကေန ကိုင္ထားၿပီး ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးထဲသို႔ ထိုးထည့္ေတာ့သည္။ အဲ့ဒီညက ထူးပိုင္ နဲ႔ ေမဝသန္တို႔ရဲ႕ အခ်စ္တိုက္ပြဲက ျပင္းထန္သည္။

    ၃ ခ််ီေလာက္ လုပ္ၿပီးမွ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေပြ႕ဖက္ကာ အိပ္ၾကသည္။ ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ မနက္ ၉ နာရီေလာက္မွ ကားႏွင့္ လားရႈိးကို ဆက္တက္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသ ျဖစ္လို႔ လမ္းမွာ တျဖည္းျဖည္း ေအးစိမ့္လာသည္။ လမ္းတြင္ ကားနည္းနည္း ျပတ္သည္ႏွင့္ ကားလမ္းေဘး ခဏရပ္ကာ စုပ္လိုက္၊ ယက္လိုက္၊ ႏႈိက္လိုက္၊ ထုလိုက္ ႏွင့္ လားရႈိးေရာက္သည္အထိ ေပ်ာ္ပါးၾကေတာ့သည္။ လားရႈိးကို ေရာက္ေတာ့ ဦးေအာင္ က သူ႔အသိကား ယူလာၿပီး လာႀကိဳသည္။ ေမဝသန္က ဦးေအာင္ ကားနဲ႔ လိုက္သြားၿပီး၊ ထူးပိုင္က သူတို႔ကား ေနာက္က လိုက္လာသည္။ လားရႈိးက ရွမ္းဆိုင္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး စားလို႔ ေကာင္းသည္။ ရွမ္းမေလးေတြလည္း ေခ်ာသည္ေလ။

    လားရႈိးမွာ ထူးပိုင္တို႔ တစ္လေလာက္ ၾကာသြားသည္။ ဦးေအာင္ရဲ႕ ပထမ ၾကန႔္ၾကာေနတဲ့ အလုပ္က အဆင္ေျပသြားေပမယ့္ ဒီတေခါက္ေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္ ယူနန္အထိ တက္ယူရမည္ျဖစ္သည္။ ထူးပိုင္လည္း ပ်င္းလာေသာေၾကာင့္၊ ရန္ကုန္က မိမိရည္းစားေတြကိုလည္း သတိရေသာေၾကာင့္ ျပန္မည္ဟု ေျပာကာ ျပန္ခဲ့သည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ ယူနန္ကို လိုက္လည္ၿပီး ေဈးဝယ္ခ်င္ေသးသည္ဆိုကာ ဦးေအာင္ႏွင့္ အတူ ပါသြားသည္။ ရန္ကုန္က အိမ္တြင္ ထူးပိုင္ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဒၚသိန္းနဲ႔ ဦးဖိုးတုတ္တို႔ကို မေခၚေသးပဲေနခဲ့သည္။ အားရင္ အားသလို၊ အခ်ိန္ရရင္ ရသလို ရည္းစား ၂ ေယာက္ကိုလည္း အလွည့္က် အိမ္ေခၚၿပီး ျဖဳတ္ပစ္သည္။ ၂ ပတ္ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ ထူးပိုင္ အျပင္က ျပန္အလာ အိမ္က မီးလင္းေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္သည္။

    အေဖနဲ႔ ေမေလးတို႔ ျပန္ေရာက္ေနၿပီ ဟု ထင္မိသည္။အိမ္တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲ ထိုင္ေနေသာ ေမဝသန္ကိုသာ ေတြ႕လိုက္သည္။ “ေမေလး… ျပန္ေရာက္ၿပီလား… အေဖေရာ…” “မင္းအေဖက ပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ ကားလမ္းေၾကာင္းက ပို႔ရမွာမို႔… ဂိတ္အဆင့္ဆင့္ ျဖတ္ရမွာမို႔လို႔တဲ့ေလ… ဒါနဲ႔ပဲ တို႔ အရင္ ျပန္လာလိုက္တာ… မင္းအေဖက မႏၲေလးထိေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးတယ္ေလ…” “ေၾသာ္… ဖုန္းဆက္လိုက္ေရာေပါ့… က်ေနာ္ လာႀကိဳမွာေပါ့…” “ရပါတယ္ကြာ… အခုလည္း အဲ့ေလာက္ ပင္ပန္းတာမွ မဟုတ္တာ…” “ဒါနဲ႔ ေဒၚသိန္းတို႔ေရာ… ျပန္မလာေသးဘူးလား…” “က်ေနာ္ ျပန္မေခၚေသးတာ… ေမေလး… တစ္ေယာက္ထဲမို႔လို႔… ေအးေဆး ေနမယ္ ဆိုၿပီး မေခၚျဖစ္တာ…” “မင္းေနာ္… မင္း ရည္းစားေတြကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ အိမ္ေခၚၿပီးၿပီလဲ…”

    “ဟီး… ေမေလးကလည္း အခ်ိန္အားေတာ့မွ ေခၚျဖစ္တာပါ… အခု ေမေလး ေရာက္လာၿပီပဲ…” “ဟိတ္… တို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္… တို႔ေတြ ပတ္သက္တာ ရပ္ဘို႔ေတာ့ မေျပာလိုဘူး… တို႔လည္း မင္းကို သေဘာက်တယ္… ယူဘို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး… ဒီေတာ့ မင္းရည္းစားေတြနဲ႔လည္း အဆက္ျဖတ္စရာ မလိုဘူး… တို႔ေတြ ခဏေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္လို႔ ရတာပဲ… ဒါေပမယ့္ တသက္လုံး မသိသလို လုပ္လို႔ ရတယ္…””က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္… ေမေလးရာ… ေအးေဆးပါ… က်ေနာ္ ေဒၚသိန္းတို႔ကို ဘယ္ေတာ့ ေခၚရမလဲ…” “မင္းအေဖက ေနာက္ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာဦးမယ္ ေျပာတယ္… ဘယ္ေတာ့ ေခၚမလဲ ဆိုတာ မင္းသေဘာပဲ…” “ဒါဆို အေဖ ျပန္မလာခင္ ၂ ရက္ အလိုေလာက္မွ ေခၚလိုက္မယ္ေလ…” “သေဘာပါ… ကိုယ္ေတာ္…” “ဒါဆို… လာေလ… ေမေလး… သြားရေအာင္…” “ဘယ္သြားမလို႔လဲ…” “အခ်စ္ကမာၻထဲ သြားမလို႔… လိုက္မွာမလား…” “အင္း…” ရွက္ၿပဳံးေလး ၿပဳံးေနေသာ ေမဝသန္ရဲ႕ ပုခုံးကို ဖက္ကာ အိပ္ခန္းဆီသို႔ ဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္။

  • နှစ်ယောက် ထဲပဲသိတာပါ

    နှစ်ယောက် ထဲပဲသိတာပါ

    ကျွန်တော်နှင့်မထား”ကျနော် နှင့် မထား “ကျနော့်အိမ်က လုံးချင်း တိုက် အိမ်လေးပါ။ တော်တော်လေးလည်းကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူက သိပ်မရှိ ဘူးဗျ။ ကျနော့် အဖေ ရယ် ၊အမေ ရယ်၊ ကျနော် ရယ်၊နောက် ကျနော့်အမေ ရဲ့ တပည့် မထား ရယ်၊နောက် အိမ်ဖော် အဒေါ ်ကြီး ဒေါ င်္တင် ရယ်၊ (အမည်အားလုံးပြောင်းထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။)စုစုပေါင်းမှ ၅ ယောက် ထဲပါ။ခြံစောင့်လင်မယားတော့ရှိတယ်။ကိုထွန်းခင် တို့လင်မယားလေ။ခြံထောင့်မှ သပ်သပ် အိမ်ဆောက်ပီးနေပါတယ်။နေ့ဘက် ဆို အဖေ ကလည်း သူ့ ကုမဏီ ကို သွား၊အမေ နဲ့ မထား နဲ့ လည်း ရွှေဆိုင် သွား၊ကျနော် လဲ ကျောင်းသွားပေါ့။အိမ်မှာ အရမ်းပျင်းဖို့ကောင်းပါတယ်။ကျောင်းကပြန်ရင် တော့ အခန်းထဲအောင်းပီး ဂိမ်းဆော့၊တီဗွီကြည့်၊စာလုပ်၊ ဒီလိုပါပဲ ၊။တခါတေလေ အော ကားကြည့်ပေါ့။(တခါတလေ မဟုတ်ဘူး အမြဲ ပဲ…ဟီး….ဟီး……)ကြည့်ပီး ဖီလင်တက် လာရင် သိတယ်မလား ထုံးစံ အတိုင်း ဟန်းပလေး ပေါ့။

    ကဲ့….စလိုက်ကြရအောင်ဗျာ။ပထမ ဆုံးပြောရမှာက မထားရဲ့ အကြောင်း ပေါ့ဗျာ။မထား ဆိုတာ ကျနော့် အမေ ရဲ့ တပည့် လေ။ငယ်ငယ်ထဲက မွေးစား ထားတယ်ပြောတာ ပဲ။ကျနော်မမွေးခင် ထဲကပေါ့။မထားရဲ့အသက် က ကျနော့ ထက် ၁၀ နှစ်လောက် ကြီးတယ်။မထား ကို အမေ မွေးစားထားတာဆိုပေမဲ့ ကျနော် နဲ့ မောင်နှမ လိုတော့ မနေ ဘူး။သူငယ်ချင်းလိုပါပဲ။ကျနော် ငယ်ငယ် တုန်းက ဆို မှတ် မိသေးတယ် ၊လူလစ်ရင် ကျနော့် လီး ကိုလက်နဲ့လိုက် ဆွဲ လို့ ထွက်ပြေးရသေးတယ်။မိရင် ညှစ် တယ်။ေနောက်ပိုင်း ကျနော် လဲ ဘယ်ရမလဲ သူ့ နိ့ ကို လက် နဲ့ ပြန် ဆွဲ တာပေါ့။ခု နည်းနည်း အရွယ်လေး ရောက် လာတော့ မှ သိပ်မစတော့တာ။သူကအပျိူ ကြီးလုပ်မယ်တဲ့ဗျာ။ယောက်ကျားမယူဘူးတဲ့။

    ဘာစိတ်ကူး လဲတော့ မသိဘူး။မထားက အသားဖြူဖြူ ၊နဲနဲ၀ တယ်။အရပ် လဲ မြင့်တယ်။တိုတိုပြောရင် ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ပေါ့။သူ့ကိုအမေ ကတော်တော် ယုံ ပါတယ်။အမေ အရမ်းစိတ်ချ ရတဲ့ လူ ပေါ့ဗျာ။ ရုပ် က အချော ကြီးမ ဟုတ်ပေ မဲ့ မထားက ကြည့်ပျော် ရူ့ ပျော် လောက် ပါတယ်။စီးပွားရေး နဲ့ ပက်သက် ရင မထား တကယ်တော် ပါတယ်။လုပ်ငန်း နဲ့ ပက်သက် ပီးစီမံခန့် ခွဲ့ တာ တွေ ဘာတွေ ဆိုု ရင် လုံး၀ အကွက် စေ့ ထောင့်စေ့နေတာပဲ။ဒါပေမဲ့ ကျနော်က တော့ မထား က ဒါ ဆို ကျနော် ဟိုဟာ ပဲ။အဲ့လို လုပ် လိုက်ရမှ ကျေ နပ်တာ။ အမေ က သူ့ကို အရမ်းယုံနေတော့ ကျနော့် မျက်စိ ထဲ မှာ ခပ်နောက် နောက် ဖြစ်နေတာပေါ့။ ကျောင် းပိတ် ရက် အတွင်း မှာပဲ။ဘယ်လ လဲတော့မမှတ် မိတော့ ဘူး။အမေ့ မိတ်ဆွေ တယောက် မင်္ဂလာဆောင် တဲ့ ဗျာ။မန်းလေး မှာတဲ့။အဲ့ ဒါ အမေ က ရန်ကုန် မှာ အလုပ် တွေ ရှိ တယ်ဆိုပီးမထားကို လွတ် တယ်။

    မထားက သူတယောက် ထဲ ဆို မသွား ဘူးတဲ့၊ကျနော် ကိုဘာ ခေ ါ င်္သွားမယ်တဲ့။ကျနော်လဲ ထုံးစံတိုင်းငြင်းတာပေါ့။ မလိုက်ချင် ဘူး၊ဘာညာပေါ့။အမေ က ဘာအလုပ် ရှိ လို့ လဲ မေးရော ပေးစရာ အဖြေ ကမရှိဘူး။ကျောင်းကလဲ ပိတ်ရက် ဖြစ်နေတယ်လေ။နောက် ဆုံးအမေ က မိန်းကလေးတယောက်ထဲ ခရီးဝေးလွတ် လို့မကောင်းဘူးသားရယ် လိုက် သွား ဆို ပီးပြောတော့ မှ နောက် ဆုံး လိုက် သွား လိုက်ရတယ်။နောက်နေ့မနက် လေယဉ် နဲ့ ရန်ကုန်က နေ မန်းလေး ရောက်လာတာပေါ့။မန်းလေး ရောက်ရောက်ချင်းအဲ့ဒီ့ အမေ့ မိတ်ဆွေ အိမ် ကိုရောက် တယ်။အဲ့ဒီ့ မှာ ကျနော့်ရင် ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့ နတ်သမီးလေးနဲ့ တွေ့တာပဲဗျာ။နောက် စုံစမ်းကြည့်တော့ ် အမေ့ မိတ်ဆွေ ရဲ့ သမီးတဲ့ဗျာ။ခု မင်္ဂလာဆောင် တာ သူ့ အကိုတဲ့။တော်တော် လှ တယ်ဗျာ။တကယ့်ကိုလှတာ။မြင်မြင်ချင်းချစ်မိတာ ဒါမျိူး လားမသိဘူး။

    မျက်လုံးထဲက လုံးဝမထွက်တော့ဘူး။အဲ့ဒီ့အိမ်မှာ ပဲ တည်းတာဆိုတော့ သူ့ကို နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့ရဖို့ ချောင်းနေတာပေါ့ဗျာ။ကံကောင်းစွာနဲ့ ည၈ နာရီလောက်မှာပဲ ဝရန် တာ မှာ သူထွက်ရပ်နေ တာတွေ့ တော့ ကျနော် လဲ လမ်းလျောက် သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ သူအနားရောက် သွားတယ်။နောက် သူ့ကို စကားစ ပြောတာပေါ့။ညဘက်ဒီမှာ ပူတယ်နော် လို့။သူ က ကျွန်တော့ဘက် လှည့်ကြည့်ပီး အင်းတဲ့။နောက် ဘာ ညာကွိ ကွ တော်ကီ ပွားကြည့်တာ ပေါ့။သူနာမည်က လွင်မာ တဲ့။ပြင်ဦးလွင်မှာဘော ဒါ တက် နေတာတဲ့။ခုမှ ၁၀ တန်း တဲ့။ဒီနေ့ အကို့ မင်္ဂလာဆောင် ရှိ လို့ မန်းလေးခဏ ပြန်လာတာ တဲ့။မင်္ဂလာဆောင်ပီးရင် ပြင်ဦးလွင် ပြန် သွား ရမှာတဲ့။ကျနော်ကလဲ ကျနော့်စာအကြောင်းတွေ၊ ရန်ကုန်က အကြောင်း ဘာ၊ညာ ပေါ့။သူ စိတ်ဝင် စားမယ် ထင် တဲ့ အကြောင်း တွေ ရွီး လိုက် တာ သူနဲ့ ကျနော်တော်တော်လေးခင်သွားပါတယ်။နောက်ကျနေ ပီတဲ့ သူ သွားအိပ်တော့မယ်တဲ့။ကျနော်ကလဲ ရန်ကုန်ရောက်ရင်အိမ်လာလည် လေ လို ပြော တော့ သူက လာခဲ့မယ်တဲ့။အော်…. အိပ်ရ မဲ့အခန်းအကြောင်းပြောရဦးမယ်။

    အဲ့ဒီ့ အိမ်ရှင်က အားနာတဲ့ ပုံစံတဲ့ ကျနော် နဲ့မထား တို့ကို သမီး တို့မောင်နှ မ ၁ ခန်းထဲ အိပ် လို့ရမလားတဲ့။ဧည့်သည်တွေ များနေ တော့ အခန်းစီစဉ် ပေးဖို့အဆင်မပြေပုံ ပါပဲ။ကျနော်က ဘာမှ မပြောရသေးခင် မထားက ရပါတယ် တဲ့…။အဆင် ပြေသလို စီစဉ် ပါတဲ့။သောက်ပလုတ် တုတ် ။ဒီည သူနဲ့ တူတူအိပ် ရမယ်။ ထမင်းစားသောက်ပီး အိမ်ရှင်တွေ နဲ့ စကားပြောပီး ကျနော် တို့အိပ်ရမဲ့ အခန်းထဲ ကို သွားကြပါတယ်။ဟာ……ကုတင် ၁လုံး ပဲ ရှိတယ် ဂျ။မထားနဲ့ ကျွန်တော် ၁ခါ မှ ဒီလိုမအိပ် ဘူး ဘူးလေ။နဲနဲတော့ရင်ခုန်တာပေါ့။မထားကို ကျနော် က မထား နေ့တိုင်းပင်ပန်းတယ်မလား ၊ကျနော် တို့ဒီ ကို ရောက် တုန်းရောက် ခိုက် ပြင်ဦးလွင် သွားကြမလား၊ ဆိုတော့ မထားက အမေ ဆူ လိမ့်မယ်တဲ့။သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ သွားချင် တဲ့ ပုံ တော့ပေါ င်္တယ်။အမေ ဆူမှာကြောက်လို့နဲ့ တူ တယ် ။

    ကျနော် က အမေကိုဖုန်းဆက်ပီး ပြောမယ် လေ၊မထားလဲ ပြော ပေါ့။၂ ယောက် လုံးသွားချင် တယ် ဆို ရင် တော့ အမေ ခွင့်ပြုမှာပါ ဆို တော့ သူ ခဏ တွေ ေ၀ သွားပီး။ မသွားချင်ပါဘူး ဟာတဲ့၊ရန်ကုန်မှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ် တဲ့။ကျနော် လဲ တော် တော် ပြောပါ တယ်။မရ ဘူး။ဇွတ်ငြင်းနေတယ်။ဘာကြောင့်လဲမသိ၊အပျိူ ကြီးတွေများ တခါတခါ တော်တော် ဇီဇာကြောင် တာပဲ။ကျွန်တော်လဲ ဘယ်လိုမှ ပြောမရ တော့ နဲနဲ ဘူ သွားတဲ့ ပုံ နဲ့ကုတင် ပေါ င်္မှာ ဝင် အိပ်လိုက်ပါတယ်။မထားကုတင် ပေါ င်္မှာထိုင်ပီး ကျနော် ကို သွားမယ် ဆိုရင် အမ စကားနားထောင်ရမယ် တဲ့။အံမယ်။ဒါမျိူးကတိဆိုရင် ၁၀ ခါ ပေးတာပေါ့။ပီးရင် ကိုယ်လုပ်ချင် သလို လုပ် တာပဲလေ။ဟိဟိ…..။နောက်တော့ မထား အိပ်တော့တဲ့။မီးပိတ်လိုက်တဲ့ ။ကျနော်လဲ မီးပိတ် ပီး အဲကွန်းကို အအေးဆုံးတင် လိုက်ပါတယ်။ကျနော် ကအအေးကြိုက်တဲ့လူလေ။

    မထားကဘာလို့အဲယားကွန်းကိုအဆုံးထိတင်တာလဲ တဲ့။အရမ်းချမ်းတယ်တဲ့။ကျနော်ကလဲအမ ချမ်းရင် ကျနော်ဖက်ထားပေးမှာပေါ့လို့။ အပျိူ ကြီး ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘူး၊ငြိမ်သွားတယ်။နောက် မအိပ်ခင် ဟိုစကားပြော ဒီစကားပြောနဲ့ ပေါ့။နောက်၁၅ မိနစ်လောက်လဲ ကြာ တော့ ချမ်းလာပီ ကွာ။အဲယားကွန်း ကို နဲနဲ ပြန်လျှော့ တဲ့။ကျနော်လဲ မထား နားကပ်ပီး မထားကို ဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။မထားလဲ ဘာမှပြန်မပြောပါဘူး။မထားကိုဖက်လိုက်မိတဲ့အချိန်က စပီး ကျွန်တော့ရင် ထဲ မှာ အသိ တခုဝင် ရောက် လာပါတယ်။ငါ သူစိမ်း မိန်းကလေး တယောက် နဲ့ အိပ်ယာတခုထဲ ပေါ ၤ မှာတူတူ အိပ်နေ ရတာပဲ ဆိုပီးတော့ပေါ့။အဲ့လို အသိ ဝင် လာတာနဲ့ ကျနော့ လီးက မတ်ပီးတောင် လာတာ သတိထားမိလိုက်တယ်။ကျနော်လဲ ပြသနာ တက်မှာစိုးလို့ မထားကိုဖက်နေရာကနေ လက် ကိုပြန်ရုတ် လိုက်တော့ မထားက ဖက်ထားလေ တဲ့။ဒီမှာ ချမ်းတယ် တဲ့။အောက်မှာလီးတောင်နေတာ သူမှ မသိပဲ။အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော် လဲ မထားကို ဆက် ဖက် ထား လိုက်တယ်။

    မထားရဲ့ မျက်နှာလေး က ကျွန်တော်ဘက် ကိုလှည့်လာတာနဲ့မထားရဲ့ ပါးလေး ကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်တယ်။မထားက အံသြ သွားတဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဘာလို့ နမ်းတာလဲ တဲ့။ရန်တွေ့တဲ့ ပုံစံမျိူးပေါ့။ကျနော် ချစ် လို့ နမ်းတာ လို့။အပျိူကြီး မမ ရင် ခုန် ပီး ရှက်သွားလား မသိဘူး။ဟို ဘက် ကို တခါထဲ ပြန်လှည့်သွားရော။ကျနော် နှလုံးက တော်တော် ကို တုန်နေ တာ ဗျာ။ဖွဲ့နွဲ့ ပီးပြောရင် ရင်ခုန်တာပေါ့။မထားက ဒီဘက် ပြန် လှည့်ပီး အိပ်တော့တဲ့။ကျနော်က အိပ်လို့မပျော် ဘူး အမ။အိပ်ယာပျောင်းအိပ်လို့ နဲ့ တူတယ်။ ကျနော် မထားကို သွေးတိုးစမ်းတဲ့အနေနဲ့ မထားကိုဖက်ထားတဲ့ လက် ကို အောက် နဲ နဲ လျှော့ချ ပီး မထားရဲ့ဗိုက် သား လေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။အရမ်းအရမ်းလဲမလုပ်ရဲဘူးလေ။နောက် ပြသနာတက်မှာစိုးလို့။မထားက ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ အခြေအနေ နဲနဲ ကောင်းတယ်ထင်တယ်ထမိန် ကြားထဲကို လက်လျှိူဝင်ပီး မထားဗိုက် ကို ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။အဲ့…။တွေ့ ပီ….။ အပေါက်လေး….။ မထားရဲ့ ချက်လေးပါ။ မထားရဲ့ ချက် လေး ကို စမ်းကြည့် ရင် မထားတော့အိပ်ပျော်သွားပီထင် ပီး မထားလို့ အသံ ခပ် အုပ်အုပ် လေးနဲ့ ခေါ် င်္လိုက် တော့ မထားက ဘာလဲ တဲ့။ပြန်ထူးတော့ကျနော်လဲ လန့်သွား တာပေါ့။

    ဘာပြန်ပြောရမလဲမသိ ဖြစ်သွားတယ်။နောက်မှ မထား ရဲ့ ချက် ကလေး ကို လက် နဲ့စမ်း ထားတာသတိရတော့ ကျနော်က အမ ချက်ပေါ င်္မှာ ကျနော် လက် မှတ် ထိုးပေးလိုက်မယ်၊ပိုက် ဆံ ထုတ်လို့ ရတာပေါ့။ မထားက ကြောင် ပီး ဘာလဲ တဲ့။ ကျနော်က ချက် ပေါ ၤ မှာ လက် မှတ် ထိုးတော့ ချက် လက်မှတ် ပေါ့ လို့ပြောပီး ကျနော် ပဲ အရင် ရီလိုက် ပါတယ်။မထားလဲ လိုက်ရီ ပီး နင့်ယောက်ခမ ဘဏ် မှာပဲထုတ်လို့ ရမှာတဲ့။ကျနော် လဲ သူပြောတာကို အလိုက် သင့်လိုက် ရီပေးလိုက်ပါတယ်။ကျနော်စိတ်ထဲမှာသိလိုက်တာတော့တော်တော် အခြေအနေ ကောင်းနေပီ လို့ ထင်မိပါတယ်။ကျနော့်လီးက လဲတော်တော့်ကိုတောင်နေတာလေ။ မထားနဲ့ ဘေးမှာအိပ်နေတာဆိုတော့ မထားပေါင် ကို သွားထောက်မိနေတာပေါ့။မထားလဲ သိ လားတော့ မသိဘူး။ကျနော့်လက်က မထားရဲ့ ချက် အောက် ကို နဲနဲ ဆက်ဆင်းကြည့်တော့ မထားက ကျနော့်လက် ကို အမြန်မြန် ဖမ်းကိုင် လိုက်ပါတယ်။

    ပီးတော့ကျနော့ ဘက် ကို့လှဲ့ လိုက် ပီးဘာလုပ်ဖို့လဲတဲ့။ ကျနော် လဲ ဒီအခြေအနေရောက် မှ မထူးတော့ဘူး ထပ် စွန်းစားကြည့်တာပေါ့ လို့ဆုံးဖြတ် ပီး မထားကို အမ ဟိုဟာကို ကိုင် ကြည့်ချင်လို့လို့ပြောလိုက်တာပေါ့။ မထားက မကိုင်ရဘူး တဲ့ ၊အိပ်တော့တဲ့။ကျနော်က လဲ မထားနဲ့ ကျနော် နဲ့ ၂ယောက်ထဲပဲသိတာပဲ။ဘယ်သူမှသိတာမှမဟုတ်တာ။ခဏလေးပဲကိုင်ကြည့်ချင်လို့ ဆိုတော့ မထား က မကိုင်ရဘူး တဲ့။ရှက်စရာကြီးတဲ့။ကျနော်က အော်…. မထား ကရှက်နေတာလား၊ဒါဆို မထားအိပ်ပျော် သွားတဲ့ အချိန် ကြမှ ခဏလေးကိုင် ကြည့်မယ်နော် လို့ ပြောတော့ မထားက လူဆိုးလေး တဲ့၊ပြောလို့လဲ မရဘူး တဲ့။ငါ ဒီည မအိပ်တော့ဘူးတဲ့။ကျနော် လဲ ပြန် ပီးတော့ မထားကိုပြောလိုက်တယ်။

    ကျနော် လဲမအိပ်ဘူး လို့။မထားအိပ်မဲ့ အချိန်ထိစောင့် မယ်လို့။အဲ့လိုပြော ပီးတော့ ၂ယောက် သားတိတ် ဆိတ် သွားပါတယ်။စကားလည်းဆက်မပြောဖြစ်တော့ဘုူ။၁၅ မိနစ်လောက်နေတော့မထားကို အကဲခတ်မိတာ အိပ်ချင်နေတဲ့ပုံပဲ။နောက် ၁၀ မိနစ်လောက်နေတာ့မထား လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ င်္လိုက်တယ်။မထားကပြန်မထူး ဘူး။အိပ်ပီးထင်တယ် ဆို ပီး မထား ရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကို ထမိန် ပေါ င်္ကနေကိုင်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။မထား တချက် တွန့်သွားတယ်။

    ကျနော်ကလန့်သွားတာပေါ့။မထားနိူးသွားတာလားလို့။နိူးတော့မနိူးသေးဘူး။မထားရဲ့ အဖုတ် လေးကို ထမိန်းအပေါ င်္ကနေ ပဲ ပွတ်ပေးနေတယ်။ကြားဖူးသလောက် အပျိူတွေ ဆောက်ဖုတ် မှာ အမှေွးတွေ ပေါက် ကြတယ်တဲ့။မထားကြတော့ အမှေွးမပေါက် တဲ့ ပုံပဲ။ထမိန်ပေါ င်္က ကိုင်ကြည့်တော့အဖုတ်ကေချောနေတယ်။သေချာသိအောင့်ထမိန် ကို တခါထဲ လှန် လိုက် ပီး မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ် လေးကို ကိုင်ကြည့်တော့မှ အမှေွးကတော့ မပေါက်ဖူးနဲ့ တူတယ်။ပြောင်နေတယ်။ချောနေတာ က မထားရဲ့ အဖုတ်ကြားထဲကနေ ချွဲကျိကျိ အရည်တွေထွက်နေလို့ ချောနေတာ။အော်…..။ကျနော် သိသွားပီ။မထား မအိပ်သေးဘူး။အိပ်ချက်ယောင်ဆောင်နေတာလေ။ မထား မအိပ်မှန်းသိတာနဲ့ မထား ရဲ့ ထမိန်းကို ကွင်းလုံးချွတ် လိုက်ပါတယ်။အောက်က ဆက်စပိုင်နာလေးကို လဲ မရရ အောင် ဆွဲ ပီးချွတ် လိုက်ပါတယ်။မထားလား။မနိူးတော့ဘူးလေ။

    အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့သူ မဟုတ်လား။ မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကိုကြည့်ပီး အောကားတွေထဲက လို ဘာဂျာမုတ်ပစ်လိုက်ချင်တာ။ဒါပေမဲ့ နဲနဲ ရှိန်နေသလိုဖြစ်နေတယ်။မထားရဲ့ အပေါ် ၤ ပိုင်း အိမ်းကျီ ရော ဘောလီ ပါ မရရအောင် ခက်ခက် ခဲခဲ ချွတ် လိုက်ပါတယ်။မထားတယောက်တော့ လုံး၀ က မိမွေးအတိုင်းပကတိ အနေအထားဖြစ်သွားပီလေ။ မထားရဲ့လုံးဝိုင်းနေတဲ့နို့သီး ခေါင်းလေးတွေကိုနိ့ဆာနေတဲ့ကလေးတယောက် လိုမျိူးကောင်းကောင်းကြီးစုတ်လိုက်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုချေလိုက် နဲ့ ။ နို့အုံတခု လုံးကို နယ် လိုက် လုပ်ပေးတော့ မထားဆီးကနေ ညည်းသံသဲ့သဲ့ လေးကြားလိုက်ရတော့ ကျနော် စိတ်ထဲမှာပိုရဲတင်းလာသလိုမျိူးပဲ။အောက်ဆင်းပီး မထားရဲ့ အမွှေး မပေါက် တဲ့ ဆောက်ဖုတ် ပြောင်ပြောင် ကြီးမှာ တော့ အရည်တွေကြနေတာ ရေတံခွန်ကနေ ရေတွေစီးကြ နေတဲ့အတိုင်းပဲ။ကျနော်လဲ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော့ ကွာ ဆိုပီး မထားရဲ့ အဖုတ် လေးကို ဘာဂျာမှုတ်ပေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။မထားရဲ့စောက်စိလေးကို အရင်စ စုတ်ဖို့ စောက်စိ လေးကို လိုက် ရှာတာ ဟိုးအထဲရောက်နေတယ်။

    မထားက နဲနဲဝတော့ စောက်ဖုတ်အသားတွေကပြည့်နေတော့ စောက်စိ လေးက အထဲရောက်နေတာပေါ့။ မထားရဲ့ စောက်စိ လေးကို စစုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့မထား ဖင်ပါကော့တက်သွားပါတယ်။လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်စိလေးကို ပွတ် ကစားတော့ မထား လုံးဝဟန်ဆောင်လို့မရတော့ပါဘူး။မထားရဲ့ညည်းသံတွေကလဲ တစစ ကျယ်လာပါတယ်။ကျနော် မထား ရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို၁၅မိနစ်လောက် အားရပါးရ ဘာဂျာပလေးလိုက်တာ မထားက စကားပြောလာပါတယ်။ေမောင်လေးတဲ့ တော်ပီတဲ့ ၊ကျနော့်ကို တားလို့မရမှန်းသိတော့ သူက ဒီနေ့ တော်တော့လေကွာတဲ့။သူများအိပ်ယာပေါ် င်္မှာအရည် တွေပေကုန်ပီ တဲ့။သူတို့သိသွားကြမယ်တဲ့။နောက်နေ့ပြင်ဦးလွင်သွားမှ ပဲဆက်လုပ်တဲ့။

    လိမ်မာတယ်နော် တဲ့။ကျနော် ကလဲ သူပြောတာ မှန် တာကြောင့် ပြင်ဦးလွင်ရောက်ရင် တကယ်နော် လို့ဆိုတော့ ၊မထားက ကတိ တဲ့။မထားတော့ ကျနော်လျှာ နဲ့ အစွမ်းပြလိုက်တာတော်တော် ကြွေသွားတယ် ထင်တယ်။အဲ့ဒါ နဲ့ကျနော် လဲ မထားဘေးမှာပြန် လှဲအိပ်လိုက်တာပေါ့။ပီးတော့ မထား ကို ကျနော့် ဟာလေး ကိုင်ကြည့်ပါလားဆိုတော့ မထားက ဟာ……မကိုင်ချင်ဘူးတဲ့။သူ့ လက်ကလေး တွေ ကို ယူပီးကျနော့်လီးပေါ င်္တင်ပေးလိုက်တော့သူက ကိုင်ကြည့်ပါတယ်။ပြီးတော့သံချောင်းကြီးကြနေတာပဲတဲ့။မာမာတောင့်တောင့် ကြီးတဲ့။အဲ့ဒါ ကျနော်က မထားရဲ့ စောက်ဖုတ် အပေါက်လေးကိုလက်နဲ့ ကိုင်ကြည့်ပီး တော့ ဒီ အချောင်းကြီးနဲ့ဒီအပေါက် လေးထဲကို ဆန့်ပါ့မလားဆို တော့ မထားက ပေါက်ကရတွေ တဲ့။

    သွား……အိပ်တော့တဲ့။ဒီတခါတော့ မထားစကားကိုနာထောင်လိုက်ပါမယ်။အိပ်ပီဗျာ………..။ နောက်နေ့ မနက် ကျနော်အိပ်ယာက ထ တာ နဲနဲ နောက်ကျသွားတယ်။၈ နာရီခွ ဲလောက်မှ နိူးတယ်။မထားကျနော့်ကို လာနိုး တယ်။အိပ်ပုတ် ၊ထတော့ တဲ့။ကျနော် ကလဲ နိူးနိူးချင်းမထားရဲ့လက် ကလေးကို ဖမ်းဆွဲပီး ကျနော့်ရင် ခွင် ထဲ ကို မထားရဲ့ ကိုယ်လုံးလေး ဆွဲ ပွေ့ ပြီး ချစ်လား လို့ မေးလိုက် တော့ မထား ကဘာမှ ပြန် မပြောဘူး။ကျနော်လဲ မထား နှတ်ခမ်းလေး ကိုအားရပါးရ ကစ်စင် ဆွဲ လိုက် တယ်။

    မထားက သွားလဲမတိုက်ရသေးဘူး။အာပုတ်ကြီးနဲ့။ညစ်ပတ်တယ်တဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ကျနော် က ရွံလို့လား ဆိုတော့၊မထားက မရွံပါဘူး တဲ့။ဘာဖြစ် လို့လဲ လို့ ကျနော်ကမေးတော့ နားနားမှာ ကပ် ပီးတိုးတိုးလေးပြောတယ်၊ချစ်လို့တဲ့။ မနက် ရေမိုးချိူး မနက်စာ စားပီး အမေ့ဆီကိုဖုံးဆက်တယ်။၂ယောက် လုံးပြင်ဦးလွင်သွာချင်တယ် ဆို တာနဲ့ သဘောကောင်းတဲ့ ချစ်ေမေမေ က ခွင့်ပြု ုတယ်လေ၊အကြာကြီးတော့မနေနဲ့တဲ့။၄ရက်၅ ရက် လောက်ပဲ နေတဲ့။ဒီနေ့ နေ့လည် ဧည့်ခံပွဲပီးတာနဲ အဆင်သင့်ထွက်ဖို့ပြင်ဆင်ထားကြတယ်။ကျနော် ရော မထားရော ညားခါစ လင်မယားတွေလိုပါပဲ တယောက်နဲ့ တယောက် အကြင်နာ တွေ ပြိ ုင် လို့ ပေါ့။လောက ကြီးက လဲနော် တော်တော် လှဲ့စားတတ်တာပဲ။မနေ့ကပဲသူငယ်ချင်းလို၊မောင်နှမ လိုနေကြတာ။

    ဒီနေ့တော့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်လို့။မင်္ဂလာပွဲ သွားပီ လက်ဖွဲ့ပေးတယ်။စားစရာသောက်စရာတွေ မြန်မြန်စားသောက် ပီး မန်းလေးကနေ ပြင်ဦးလွင်ကို ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ ကားလေးနဲ့။ကားမောင်းတဲ့ဦးလေးကြီးက လဲ လေယဉ်မြန် မောင်းတဲ့ သင်တန်းတေ ဘာတွေ တတ်ထားလားမသိဘူး။တော်တော် မောင်းတာ ခဏလေး နဲ့ ပြင်ဦးလွင် ရောက် လာခဲ့ တယ်။ဟိုတယ်ကောင်းကောင်းတခုုမှာ ၂ယောက်ခန်းတခန်းယူလိုက်ပီး အခန်းထဲဝင်ခါနီးမှ မထားက ကျနော့ကို တိုးတိုးလေးပြောတယ်။ေကြောက်တယ်တဲ့။ဘယ်သူ့ကိုကြောက်တာလဲ၊မေးတော့ကျနော့်ကို တဲ့။

    ကျနော်က လဲ မမထားကလေ ကိုယ်လုံး ကိုမှ အားမနာ ဘူး၊ကျနော့်ထက် ၂ ဆ လောက် ဝတာ ကို ကျနော့်ကို ဘာကြောက်ေနေတာလဲဆိုပီး ဖြေသိမ့်ပေးလိုက်တယ်။နောက် နှစ်ယောက်လုံးရေမိုးချိူး ပီး အနွေးထည်တွေ၊ဆွယ်တာတွေ သွားဝယ်ကြတယ်။မထားနဲနဲစိတ်ပျော်သွားပုံရတယ်။ဟိုတယ် ပြန်ရောက်တော့ည၇နာရီ ထိုးခါနီးပီ။ကျနော် တို့လဲ စောစော စီးစီးထမင်းသွားစားလိုက်ကြတယ်။မထားေပျော် အောင် သူစားချင်တဲ့ ဟာတွေ ဘဲမှာကျွေးတယ်လေ။တရောက်နဲ့ရောက်ခွ ံကျွေးြကြတာ အရမ်းပျော်ခဲ့ကြပါတယ်။

    စားသောက်ပီး ဟိုတယ် ပြန်ရောက် တော့ ည၈နာရီ ထိုးပီ။မထားက အဝတ်အစားတွေလဲနေတယ်။ကျနော်တော့ ဘာမှ လဲမနေတော့ဘူး။အရမ်းလဲအေးနေတာကိုစောင်ချူံနေလိုက်တယ်။မထားက အဝတ်အစားလဲပီးတော့ ကျနော့် ကို တယောက် ထဲ ကွေးနေတယ်ပေါ့။ဟိုဘက်တိုး အမ လဲ အရမ်းချမ်းတယ်တဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ဂွမ်းစောင် အထူကြီးထဲမှာ ၂ယောက် လုံးကွေးပီး လာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကိုကြည့်နေတယ်။မထားက တော့ ်ကိုးရီးယားကားကြည့်နေတာပေါ့။ကျနော်ကတော့ မထားကို ဘယ်လိုစရ မလဲချောင်းနေတာ။မထားက ကျနော် ချောင်းနေတာ သိလို့ပဲလား အေးလို တမင် အုပ်ထားတာလား တော့မသိဘူး။သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးတွေ နဲ့ အုတ်ထားတယ်။ခဏနေတော့ သူ့လက်ဖယ်တာ နဲ့ အသာလေး သူ့စောက်ဖုတ် လေးကို ကျွန်တော် အုတ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ကျနော့်ဆီ ဘေးစောင်းတချက် လှည့်ကြည့်တော့ ကျနော် လဲ အရှက်ပြေရီ ပြပီး ချမ်းတယ် လို့ ပြောလိုက်တယ်။သူက ဆက်ကြည့်နေပါတယ်။

    ကျနော် ကတော့ သူ့ဆောက်ဖုတ်လေးကို လက် ကလေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ရင်း မထား ကို နားထဲ မှာတိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ချစ်ချင်တယ်လို့။မထားက ကျနော့်ကို ချစ်ပေါ့ တဲ့။ဘယ်သူက တားနေလို့ လဲတဲ့။စောင်ကိုခွာပီး။မထားရဲ့ ထမိန်းကို လှန် လိုက် တယ် ။မထားတော့ဒီည အလိုးခံရ မှာ သိလို့လားမသိ ဘူး။အောက်ကပင်တီတောင် မဝတ်ထားဘူး။ခုဏ လက်ကလေးနဲ့ကလိထားလို့ မထားစောက်ဖုတ်လေးမှာ အရည်လေးတွေ စို့ နေပီလေ။မနေ့ကမှောင်မှောင် မဲမဲ ထဲမှာ မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေးကိုမမြင်ရဘူး။ဒီနေ့မီးချောင်းအလင်းရောင်ေအောက် မှာ ဆိုတော့မထားစောက်ဖုတ် လေးက ဖူးပီး ဝင်းမှဲ့နေတဲ့အသီးတလုံးအတိုင်းပါပဲ။အလင်ရောင် ထဲ မှာ ဆိုတော့ မထား ရှက်နေတယ် ။

    ကျနော် တော့ မ ထားစောက်ဖုတ်ကိုမနေ့က လို မျိူး ဘာဂျာကောင်းကောင်းဆွဲ ပေးလိုက်တာ ၁၀ မပီး။တော်တော့ကွာ ၊တော်တော့။ကျနော် လဲ ပိုကောင်းအောင် လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်ဖုတ်နှတ်ခမ်းတွင်းသားထိ ဆွဲလျှက်ပေးလိုက်တာ ဆောက်ဖုတ် ထဲက နေ မီးတောင်ထိတ်ကချော်ရည် ပူတွေ ပန်ထွက် သလိုမျိူး မြင်မကောင်းအောင် ပန်းထွက် လာလိုက်တာ ကျနော့်မျက်နှာတွေ ဘာပေကုန် တယ်။မျက်နှာတွေပါပေကုန်တော့ မထားကျွန်တော့ကို တော်တော် အားနာသွားတယ် နဲ့ တူတယ်။ကျနော်က တော့ အမြန် မြန် ရေချိူးခန်းပြေးပီး မျက် နှာ ကို သေချာဆေးလိုက်ရတယ်။ပီးတော့ မထားဆီ ပြန် လာတော့ ဆော်ရီ မောင်လေးရာ တဲ့၊ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရတော့ဘူး တဲ့။တောင်းပန်ပါတယ်နော်တဲ့။ကျနော်က လဲ တကယ်တောင်းပန် ချင် ရင်ကျနော့်ကိုလဲခုဏက လို ပါစပ် နဲ့လုပ်ပေး ဆို တော့ သူက မလုပ် တတ်ဘူးတဲ့။အဲ့ဒါဆို မမ ပါစပ်ဟ ဆိုတာ နဲ့ သူ့ပါစပ်ကိုဟ ထားပါတယ်။ကျနော်က ဘောင်းဘီချွတ်ပီး သူ့ပါစပ်ထဲ ကို လီးထိုးထဲ့ တယ်။လုံးဝမငြင်းရှာပါဘူး။

    မမ ရေခဲချောင်းစုတ်သလိုစုတ်ပေးထားလေ။။ ကျနော် လဲ ကောင်းကောင်း မထားရဲ့ပါစပ် ကိုကောင်းကောင်းလိုးပေးလိုက်တာအရမ်းဖီးဖြစ်ပီး ရှေ့ပြေးအရည်ကြည် လေးတွေထွက်လာတဲ့ထိပါပဲ။မထားက ဘာတွေ လဲတဲ့ ငံကျိကျိ နဲ့တဲ့။ကျနော်က အချစ်ရည်တွေလို့။တော်ပီမထားမစုတ် နဲ့ တော့ လို့ ဆို ပီး မထားရဲ့ ပေါင် ၂ လုံးကြားမှာဝင်ထိုင် ပီး မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကိုကျနော့်လီး နဲ့ လျှောတိုက်ပီးပွတ်ပေးနေတော့ မထားမျက်လုံးလေးကမှေးစင်းသွားတယ်။မထားရဲ့ ပေါင် တုတ်တုတ်လေ တွေ ကို အားကုန်ဖြဲ ပီး မထားရဲ့ အဖုတ် လေးထဲကို လီးဒစ် မြုပ်ယုံလောက် သွင်းကြည့်တယ်။မမ နာလား ဆိုတော့ သူက့ နဲနဲ နာတယ် တဲ့။ နောက်လက်တဆစ်လောက် သွင်းတော့ ထပ်သွင်းလို့မရတော့ဘူး။ တခုခုထောက်နေသလိုမျိူးပဲ၊ ကျနော် လဲ ဘာလုပ်ရမှန်းလဲမသိတာနဲ့မထားကိုပဲမေးလိုက် တယ်။ မမထား ထပ်သွင်းလို့ မရတော့ဘူးလားလို့။ မထားကအားနဲနဲထဲ့ပီး ဆောင့်လိုက် တဲ့ မျက်လုံးမှိတ် ပီးမှိန်းနေရကနေပြန်ဖြေ တယ်။

    ကျနော် လဲ ဆောက်ဖုတ်ဝကိုသေချာချိန်ပီးအားကုန်းတချက် ဆောင့်လိုက် တာ မထားခင်မျာ အံကို တင်းတင်းကြိတ် ပီး၊မျက်နှာကလေးတခါထဲ ရဲသွားတာပဲ။သူများတွေကြားမှာ စိုးလို့ထင်တယ် အသံတချက်မှ မထွက်ဘူး။ကျနော်လီးတန် အဆုံးထိ ဝင် သွားတော့မှ နာလိုက်တာမောင်လေရယ်တဲ့. ကျနော် လဲဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လေး ဆောင့်ပေးနေတယ်။၅မိနစ်လောက်ထိ။မဘယ်လိုနေသေးလဲ လို့မေးတော့ ဘာမှ ပြန်မဖြေတော့ ဘူး။လုံး၀ ဇိမ်တွေ့သွားပီနဲ့တူ တယ်။တဖြည်းဖြည်းဆောင့်လိုးနေရင်က နေ မြန် မြန် ဆောင့် တော့ မမထားကောင်းနေတဲ့ ပုံပါပဲ။သူ့စောက်ဖုတ်လေး ကို တချက် ငုတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကျနော် လန့်သွားတယ်။သွေးတွေ အများကြီးပဲ။မမထား သွေးတွေ ထွက်နေတယ် သိလား ဆိုတော့၊သိတယ်တဲ့။အမ ရဲ့ အပျိူရည် ကို မိနစ်လောက်ကြာတော့ ကျနော့ ခေါင်းကို ွ အိပ်ချင်ယောင်မဆောင်တော့ပဲ မောင်လေးကိုပေးလိုက် ရ လို့ ကျေနပ်တယ်တဲ့။

    ခပ်မှန်မှန်လေးဆောင့်ပေးနေရာကနေမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တာ မိနစ် ၂၀ လောက် ကြာတော့ သူ ရော ကျနော် ရော ပြိုင် တူပီးကြပါတယ်။၂ ယောက် လုံးပီးတော့ ကျနော် ကမေးလိုက်တယ် မမထား။ကျနော် ကို ချစ်လား ဆိုတော့ အရမ်းချစ်တယ်တဲ့။ဒါဆိုခဏလေးနော်ဆိုပီး ကျနော် တစ်ရူး ယူပီး မထား အဖုတ်မှာ ပေနေတဲ့ သွေးတွေ ရော သူ့စောက်ဖုတ်ထဲကထွက် တဲ့ အရည် ရော။ ကျနော့် လီးက ထွက်တဲ့ အရည်တွေရော ကြင်နာယုယ စွာ သုတ်ပေးလိုက် ပါတယ်။ မထား အဖုတ် က နီးရဲ ပီးရောင် ကိုင်နေသလိုလို ပါပဲ..။အဲ့ဒီ့ ညက ည၂ နာရီခွဲ ထိ လိုးကြပါတယ်။၆ချီ လောက် ရှိမယ်။နောက်နေ့တွေ ကြတော့ ထမင်းစားချိန်ကလွဲ ပီးတချိန်းလုံး ဆွဲ တာ။ပြင်ဦးလွင်ရောက် ပီးဘယ်မှ မသွားဖြစ်ပါ။

    တည်းခို ခန်းမှာ တနေကုန်တညလုံး မမထားနှင့် ၂ယောက် ထဲ ကြားဖူးသမျှလိုးနည်းပေါင်းစုံကို စမ်းလိုက် အသစ် ထွင်လိုက် နဲ့။မမထားတော့ ကျနော် လုပ် သမျှအကုန် လုံးခံရှာပါတယ်။ပြင်ဦးလွင် မှာ ၅ရက် နေခဲ့ တယ်။အဲ့ဒီ့ ၅ရက် မှာ မမထားနဲ့ အကြိမ်၅၀ ကျော်လောက်လိုးခဲ့ပါတယ်။ရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ မထားကထုံးစံ အတိုင်း မိုးလင်းတာ နဲ့ ဆိုင်သွား မိုးချူပ်မှ ပြန်ရောက် တော့တွေ့ချိန် နည်းသွား တယ်။ဒါပေမဲ့ ကျနော့်လျှာစွမ်းကိုကြွေ နေတဲ့ မထားတော့ညဘက် လူတွေ အားလုံးအိပ် ပီ ဆိုရင်တော့ ကျနော့်အခန်းထဲ ရောက်ရောက် လာပီး အလိုးခံ တယ်လေ။နေ့တိုင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။၁ပတ်မှာ ၃ ရက်လောက်ကတော့ ကျနော့် ဆီ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။ပြီး။

     

    Zawgyi

     

    ႏွစ္ေယာက္ ထဲပဲသိတာပါ

    ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္မထား”က်ေနာ္ ႏွင့္ မထား “က်ေနာ့္အိမ္က လုံးခ်င္း တိုက္ အိမ္ေလးပါ။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းက်ယ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူက သိပ္မရွိ ဘူးဗ်။ က်ေနာ့္ အေဖ ရယ္ ၊အေမ ရယ္၊ က်ေနာ္ ရယ္၊ေနာက္ က်ေနာ့္အေမ ရဲ႕ တပည့္ မထား ရယ္၊ေနာက္ အိမ္ေဖာ္ အေဒါ ္ႀကီး ေဒါ တၤင္ ရယ္၊ (အမည္အားလုံးေျပာင္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)စုစုေပါင္းမွ ၅ ေယာက္ ထဲပါ။ၿခံေစာင့္လင္မယားေတာ့ရွိတယ္။ကိုထြန္းခင္ တို႔လင္မယားေလ။ၿခံေထာင့္မွ သပ္သပ္ အိမ္ေဆာက္ပီးေနပါတယ္။ေန႔ဘက္ ဆို အေဖ ကလည္း သူ႔ ကုမဏီ ကို သြား၊အေမ နဲ႔ မထား နဲ႔ လည္း ေ႐ႊဆိုင္ သြား၊က်ေနာ္ လဲ ေက်ာင္းသြားေပါ့။အိမ္မွာ အရမ္းပ်င္းဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ေက်ာင္းကျပန္ရင္ ေတာ့ အခန္းထဲေအာင္းပီး ဂိမ္းေဆာ့၊တီဗြီၾကည့္၊စာလုပ္၊ ဒီလိုပါပဲ ၊။တခါေတေလ ေအာ ကားၾကည့္ေပါ့။(တခါတေလ မဟုတ္ဘူး အၿမဲ ပဲ…ဟီး….ဟီး……)ၾကည့္ပီး ဖီလင္တက္ လာရင္ သိတယ္မလား ထုံးစံ အတိုင္း ဟန္းပေလး ေပါ့။

    ကဲ့….စလိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ပထမ ဆုံးေျပာရမွာက မထားရဲ႕ အေၾကာင္း ေပါ့ဗ်ာ။မထား ဆိုတာ က်ေနာ့္ အေမ ရဲ႕ တပည့္ ေလ။ငယ္ငယ္ထဲက ေမြးစား ထားတယ္ေျပာတာ ပဲ။က်ေနာ္မေမြးခင္ ထဲကေပါ့။မထားရဲ႕အသက္ က က်ေနာ့ ထက္ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ ႀကီးတယ္။မထား ကို အေမ ေမြးစားထားတာဆိုေပမဲ့ က်ေနာ္ နဲ႔ ေမာင္ႏွမ လိုေတာ့ မေန ဘူး။သူငယ္ခ်င္းလိုပါပဲ။က်ေနာ္ ငယ္ငယ္ တုန္းက ဆို မွတ္ မိေသးတယ္ ၊လူလစ္ရင္ က်ေနာ့္ လီး ကိုလက္နဲ႔လိုက္ ဆြဲ လို႔ ထြက္ေျပးရေသးတယ္။မိရင္ ညႇစ္ တယ္။ေေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ လဲ ဘယ္ရမလဲ သူ႔ နိ႔ ကို လက္ နဲ႔ ျပန္ ဆြဲ တာေပါ့။ခု နည္းနည္း အ႐ြယ္ေလး ေရာက္ လာေတာ့ မွ သိပ္မစေတာ့တာ။သူကအပ်ိဴ ႀကီးလုပ္မယ္တဲ့ဗ်ာ။ေယာက္က်ားမယူဘူးတဲ့။

    ဘာစိတ္ကူး လဲေတာ့ မသိဘူး။မထားက အသားျဖဴျဖဴ ၊နဲနဲ၀ တယ္။အရပ္ လဲ ျမင့္တယ္။တိုတိုေျပာရင္ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ေပါ့။သူ႔ကိုအေမ ကေတာ္ေတာ္ ယုံ ပါတယ္။အေမ အရမ္းစိတ္ခ် ရတဲ့ လူ ေပါ့ဗ်ာ။ ႐ုပ္ က အေခ်ာ ႀကီးမ ဟုတ္ေပ မဲ့ မထားက ၾကည့္ေပ်ာ္ ႐ူ႕ ေပ်ာ္ ေလာက္ ပါတယ္။စီးပြားေရး နဲ႔ ပက္သက္ ရင မထား တကယ္ေတာ္ ပါတယ္။လုပ္ငန္း နဲ႔ ပက္သက္ ပီးစီမံခန႔္ ခြဲ႕ တာ ေတြ ဘာေတြ ဆိုု ရင္ လုံး၀ အကြက္ ေစ့ ေထာင့္ေစ့ေနတာပဲ။ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္က ေတာ့ မထား က ဒါ ဆို က်ေနာ္ ဟိုဟာ ပဲ။အဲ့လို လုပ္ လိုက္ရမွ ေက် နပ္တာ။ အေမ က သူ႔ကို အရမ္းယုံေနေတာ့ က်ေနာ့္ မ်က္စိ ထဲ မွာ ခပ္ေနာက္ ေနာက္ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ေက်ာင္ းပိတ္ ရက္ အတြင္း မွာပဲ။ဘယ္လ လဲေတာ့မမွတ္ မိေတာ့ ဘူး။အေမ့ မိတ္ေဆြ တေယာက္ မဂၤလာေဆာင္ တဲ့ ဗ်ာ။မန္းေလး မွာတဲ့။အဲ့ ဒါ အေမ က ရန္ကုန္ မွာ အလုပ္ ေတြ ရွိ တယ္ဆိုပီးမထားကို လြတ္ တယ္။

    မထားက သူတေယာက္ ထဲ ဆို မသြား ဘူးတဲ့၊က်ေနာ္ ကိုဘာ ေခ ါ သၤြားမယ္တဲ့။က်ေနာ္လဲ ထုံးစံတိုင္းျငင္းတာေပါ့။ မလိုက္ခ်င္ ဘူး၊ဘာညာေပါ့။အေမ က ဘာအလုပ္ ရွိ လို႔ လဲ ေမးေရာ ေပးစရာ အေျဖ ကမရွိဘူး။ေက်ာင္းကလဲ ပိတ္ရက္ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ေနာက္ ဆုံးအေမ က မိန္းကေလးတေယာက္ထဲ ခရီးေဝးလြတ္ လို႔မေကာင္းဘူးသားရယ္ လိုက္ သြား ဆို ပီးေျပာေတာ့ မွ ေနာက္ ဆုံး လိုက္ သြား လိုက္ရတယ္။ေနာက္ေန႔မနက္ ေလယဥ္ နဲ႔ ရန္ကုန္က ေန မန္းေလး ေရာက္လာတာေပါ့။မန္းေလး ေရာက္ေရာက္ခ်င္းအဲ့ဒီ့ အေမ့ မိတ္ေဆြ အိမ္ ကိုေရာက္ တယ္။အဲ့ဒီ့ မွာ က်ေနာ့္ရင္ ထဲကို တိုးဝင္လာတဲ့ နတ္သမီးေလးနဲ႔ ေတြ႕တာပဲဗ်ာ။ေနာက္ စုံစမ္းၾကည့္ေတာ့ ္ အေမ့ မိတ္ေဆြ ရဲ႕ သမီးတဲ့ဗ်ာ။ခု မဂၤလာေဆာင္ တာ သူ႔ အကိုတဲ့။ေတာ္ေတာ္ လွ တယ္ဗ်ာ။တကယ့္ကိုလွတာ။ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိတာ ဒါမ်ိဴး လားမသိဘူး။

    မ်က္လုံးထဲက လုံးဝမထြက္ေတာ့ဘူး။အဲ့ဒီ့အိမ္မွာ ပဲ တည္းတာဆိုေတာ့ သူ႔ကို ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႕ရဖို႔ ေခ်ာင္းေနတာေပါ့ဗ်ာ။ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ည၈ နာရီေလာက္မွာပဲ ဝရန္ တာ မွာ သူထြက္ရပ္ေန တာေတြ႕ ေတာ့ က်ေနာ္ လဲ လမ္းေလ်ာက္ သလိုလို ဘာလိုလို နဲ႔ သူအနားေရာက္ သြားတယ္။ေနာက္ သူ႔ကို စကားစ ေျပာတာေပါ့။ညဘက္ဒီမွာ ပူတယ္ေနာ္ လို႔။သူ က ကြၽန္ေတာ့ဘက္ လွည့္ၾကည့္ပီး အင္းတဲ့။ေနာက္ ဘာ ညာကြိ ကြ ေတာ္ကီ ပြားၾကည့္တာ ေပါ့။သူနာမည္က လြင္မာ တဲ့။ျပင္ဦးလြင္မွာေဘာ ဒါ တက္ ေနတာတဲ့။ခုမွ ၁၀ တန္း တဲ့။ဒီေန႔ အကို႔ မဂၤလာေဆာင္ ရွိ လို႔ မန္းေလးခဏ ျပန္လာတာ တဲ့။မဂၤလာေဆာင္ပီးရင္ ျပင္ဦးလြင္ ျပန္ သြား ရမွာတဲ့။က်ေနာ္ကလဲ က်ေနာ့္စာအေၾကာင္းေတြ၊ ရန္ကုန္က အေၾကာင္း ဘာ၊ညာ ေပါ့။သူ စိတ္ဝင္ စားမယ္ ထင္ တဲ့ အေၾကာင္း ေတြ ႐ြီး လိုက္ တာ သူနဲ႔ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလးခင္သြားပါတယ္။ေနာက္က်ေန ပီတဲ့ သူ သြားအိပ္ေတာ့မယ္တဲ့။က်ေနာ္ကလဲ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္အိမ္လာလည္ ေလ လို ေျပာ ေတာ့ သူက လာခဲ့မယ္တဲ့။ေအာ္…. အိပ္ရ မဲ့အခန္းအေၾကာင္းေျပာရဦးမယ္။

    အဲ့ဒီ့ အိမ္ရွင္က အားနာတဲ့ ပုံစံတဲ့ က်ေနာ္ နဲ႔မထား တို႔ကို သမီး တို႔ေမာင္ႏွ မ ၁ ခန္းထဲ အိပ္ လို႔ရမလားတဲ့။ဧည့္သည္ေတြ မ်ားေန ေတာ့ အခန္းစီစဥ္ ေပးဖို႔အဆင္မေျပပုံ ပါပဲ။က်ေနာ္က ဘာမွ မေျပာရေသးခင္ မထားက ရပါတယ္ တဲ့…။အဆင္ ေျပသလို စီစဥ္ ပါတဲ့။ေသာက္ပလုတ္ တုတ္ ။ဒီည သူနဲ႔ တူတူအိပ္ ရမယ္။ ထမင္းစားေသာက္ပီး အိမ္ရွင္ေတြ နဲ႔ စကားေျပာပီး က်ေနာ္ တို႔အိပ္ရမဲ့ အခန္းထဲ ကို သြားၾကပါတယ္။ဟာ……ကုတင္ ၁လုံး ပဲ ရွိတယ္ ဂ်။မထားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ၁ခါ မွ ဒီလိုမအိပ္ ဘူး ဘူးေလ။နဲနဲေတာ့ရင္ခုန္တာေပါ့။မထားကို က်ေနာ္ က မထား ေန႔တိုင္းပင္ပန္းတယ္မလား ၊က်ေနာ္ တို႔ဒီ ကို ေရာက္ တုန္းေရာက္ ခိုက္ ျပင္ဦးလြင္ သြားၾကမလား၊ ဆိုေတာ့ မထားက အေမ ဆူ လိမ့္မယ္တဲ့။သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ သြားခ်င္ တဲ့ ပုံ ေတာ့ေပါ တၤယ္။အေမ ဆူမွာေၾကာက္လို႔နဲ႔ တူ တယ္ ။

    က်ေနာ္ က အေမကိုဖုန္းဆက္ပီး ေျပာမယ္ ေလ၊မထားလဲ ေျပာ ေပါ့။၂ ေယာက္ လုံးသြားခ်င္ တယ္ ဆို ရင္ ေတာ့ အေမ ခြင့္ျပဳမွာပါ ဆို ေတာ့ သူ ခဏ ေတြ ေ၀ သြားပီး။ မသြားခ်င္ပါဘူး ဟာတဲ့၊ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ေတြ ရွိေသးတယ္ တဲ့။က်ေနာ္ လဲ ေတာ္ ေတာ္ ေျပာပါ တယ္။မရ ဘူး။ဇြတ္ျငင္းေနတယ္။ဘာေၾကာင့္လဲမသိ၊အပ်ိဴ ႀကီးေတြမ်ား တခါတခါ ေတာ္ေတာ္ ဇီဇာေၾကာင္ တာပဲ။ကြၽန္ေတာ္လဲ ဘယ္လိုမွ ေျပာမရ ေတာ့ နဲနဲ ဘူ သြားတဲ့ ပုံ နဲ႔ကုတင္ ေပါ မၤွာ ဝင္ အိပ္လိုက္ပါတယ္။မထားကုတင္ ေပါ မၤွာထိုင္ပီး က်ေနာ္ ကို သြားမယ္ ဆိုရင္ အမ စကားနားေထာင္ရမယ္ တဲ့။အံမယ္။ဒါမ်ိဴးကတိဆိုရင္ ၁၀ ခါ ေပးတာေပါ့။ပီးရင္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ သလို လုပ္ တာပဲေလ။ဟိဟိ…..။ေနာက္ေတာ့ မထား အိပ္ေတာ့တဲ့။မီးပိတ္လိုက္တဲ့ ။က်ေနာ္လဲ မီးပိတ္ ပီး အဲကြန္းကို အေအးဆုံးတင္ လိုက္ပါတယ္။က်ေနာ္ ကအေအးႀကိဳက္တဲ့လူေလ။

    မထားကဘာလို႔အဲယားကြန္းကိုအဆုံးထိတင္တာလဲ တဲ့။အရမ္းခ်မ္းတယ္တဲ့။က်ေနာ္ကလဲအမ ခ်မ္းရင္ က်ေနာ္ဖက္ထားေပးမွာေပါ့လို႔။ အပ်ိဴ ႀကီး ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘူး၊ၿငိမ္သြားတယ္။ေနာက္ မအိပ္ခင္ ဟိုစကားေျပာ ဒီစကားေျပာနဲ႔ ေပါ့။ေနာက္၁၅ မိနစ္ေလာက္လဲ ၾကာ ေတာ့ ခ်မ္းလာပီ ကြာ။အဲယားကြန္း ကို နဲနဲ ျပန္ေလွ်ာ့ တဲ့။က်ေနာ္လဲ မထား နားကပ္ပီး မထားကို ဖက္ထားလိုက္ပါတယ္။မထားလဲ ဘာမွျပန္မေျပာပါဘူး။မထားကိုဖက္လိုက္မိတဲ့အခ်ိန္က စပီး ကြၽန္ေတာ့ရင္ ထဲ မွာ အသိ တခုဝင္ ေရာက္ လာပါတယ္။ငါ သူစိမ္း မိန္းကေလး တေယာက္ နဲ႔ အိပ္ယာတခုထဲ ေပါ ၤ မွာတူတူ အိပ္ေန ရတာပဲ ဆိုပီးေတာ့ေပါ့။အဲ့လို အသိ ဝင္ လာတာနဲ႔ က်ေနာ့ လီးက မတ္ပီးေတာင္ လာတာ သတိထားမိလိုက္တယ္။က်ေနာ္လဲ ျပသနာ တက္မွာစိုးလို႔ မထားကိုဖက္ေနရာကေန လက္ ကိုျပန္႐ုတ္ လိုက္ေတာ့ မထားက ဖက္ထားေလ တဲ့။ဒီမွာ ခ်မ္းတယ္ တဲ့။ေအာက္မွာလီးေတာင္ေနတာ သူမွ မသိပဲ။အဲ့ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ လဲ မထားကို ဆက္ ဖက္ ထား လိုက္တယ္။

    မထားရဲ႕ မ်က္ႏွာေလး က ကြၽန္ေတာ္ဘက္ ကိုလွည့္လာတာနဲ႔မထားရဲ႕ ပါးေလး ကို ခပ္ဖြဖြေလး နမ္းလိုက္တယ္။မထားက အံၾသ သြားတဲ့ ပုံစံ နဲ႔ ဘာလို႔ နမ္းတာလဲ တဲ့။ရန္ေတြ႕တဲ့ ပုံစံမ်ိဴးေပါ့။က်ေနာ္ ခ်စ္ လို႔ နမ္းတာ လို႔။အပ်ိဴႀကီး မမ ရင္ ခုန္ ပီး ရွက္သြားလား မသိဘူး။ဟို ဘက္ ကို တခါထဲ ျပန္လွည့္သြားေရာ။က်ေနာ္ ႏွလုံးက ေတာ္ေတာ္ ကို တုန္ေန တာ ဗ်ာ။ဖြဲ႕ႏြဲ႕ ပီးေျပာရင္ ရင္ခုန္တာေပါ့။မထားက ဒီဘက္ ျပန္ လွည့္ပီး အိပ္ေတာ့တဲ့။က်ေနာ္က အိပ္လို႔မေပ်ာ္ ဘူး အမ။အိပ္ယာေပ်ာင္းအိပ္လို႔ နဲ႔ တူတယ္။ က်ေနာ္ မထားကို ေသြးတိုးစမ္းတဲ့အေနနဲ႔ မထားကိုဖက္ထားတဲ့ လက္ ကို ေအာက္ နဲ နဲ ေလွ်ာ့ခ် ပီး မထားရဲ႕ဗိုက္ သား ေလးကို ဖြဖြေလး ပြတ္ေပးၾကည့္ပါတယ္။အရမ္းအရမ္းလဲမလုပ္ရဲဘူးေလ။ေနာက္ ျပသနာတက္မွာစိုးလို႔။မထားက ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ အေျခအေန နဲနဲ ေကာင္းတယ္ထင္တယ္ထမိန္ ၾကားထဲကို လက္လွ်ိဴဝင္ပီး မထားဗိုက္ ကို ပြတ္ေပးၾကည့္ပါတယ္။အဲ့…။ေတြ႕ ပီ….။ အေပါက္ေလး….။ မထားရဲ႕ ခ်က္ေလးပါ။ မထားရဲ႕ ခ်က္ ေလး ကို စမ္းၾကည့္ ရင္ မထားေတာ့အိပ္ေပ်ာ္သြားပီထင္ ပီး မထားလို႔ အသံ ခပ္ အုပ္အုပ္ ေလးနဲ႔ ေခၚ လႋုက္ ေတာ့ မထားက ဘာလဲ တဲ့။ျပန္ထူးေတာ့က်ေနာ္လဲ လန႔္သြား တာေပါ့။

    ဘာျပန္ေျပာရမလဲမသိ ျဖစ္သြားတယ္။ေနာက္မွ မထား ရဲ႕ ခ်က္ ကေလး ကို လက္ နဲ႔စမ္း ထားတာသတိရေတာ့ က်ေနာ္က အမ ခ်က္ေပါ မၤွာ က်ေနာ္ လက္ မွတ္ ထိုးေပးလိုက္မယ္၊ပိုက္ ဆံ ထုတ္လို႔ ရတာေပါ့။ မထားက ေၾကာင္ ပီး ဘာလဲ တဲ့။ က်ေနာ္က ခ်က္ ေပါ ၤ မွာ လက္ မွတ္ ထိုးေတာ့ ခ်က္ လက္မွတ္ ေပါ့ လို႔ေျပာပီး က်ေနာ္ ပဲ အရင္ ရီလိုက္ ပါတယ္။မထားလဲ လိုက္ရီ ပီး နင့္ေယာက္ခမ ဘဏ္ မွာပဲထုတ္လို႔ ရမွာတဲ့။က်ေနာ္ လဲ သူေျပာတာကို အလိုက္ သင့္လိုက္ ရီေပးလိုက္ပါတယ္။က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာသိလိုက္တာေတာ့ေတာ္ေတာ္ အေျခအေန ေကာင္းေနပီ လို႔ ထင္မိပါတယ္။က်ေနာ့္လီးက လဲေတာ္ေတာ့္ကိုေတာင္ေနတာေလ။ မထားနဲ႔ ေဘးမွာအိပ္ေနတာဆိုေတာ့ မထားေပါင္ ကို သြားေထာက္မိေနတာေပါ့။မထားလဲ သိ လားေတာ့ မသိဘူး။က်ေနာ့္လက္က မထားရဲ႕ ခ်က္ ေအာက္ ကို နဲနဲ ဆက္ဆင္းၾကည့္ေတာ့ မထားက က်ေနာ့္လက္ ကို အျမန္ျမန္ ဖမ္းကိုင္ လိုက္ပါတယ္။

    ပီးေတာ့က်ေနာ့ ဘက္ ကို႔လွဲ႔ လိုက္ ပီးဘာလုပ္ဖို႔လဲတဲ့။ က်ေနာ္ လဲ ဒီအေျခအေနေရာက္ မွ မထူးေတာ့ဘူး ထပ္ စြန္းစားၾကည့္တာေပါ့ လို႔ဆုံးျဖတ္ ပီး မထားကို အမ ဟိုဟာကို ကိုင္ ၾကည့္ခ်င္လို႔လို႔ေျပာလိုက္တာေပါ့။ မထားက မကိုင္ရဘူး တဲ့ ၊အိပ္ေတာ့တဲ့။က်ေနာ္က လဲ မထားနဲ႔ က်ေနာ္ နဲ႔ ၂ေယာက္ထဲပဲသိတာပဲ။ဘယ္သူမွသိတာမွမဟုတ္တာ။ခဏေလးပဲကိုင္ၾကည့္ခ်င္လို႔ ဆိုေတာ့ မထား က မကိုင္ရဘူး တဲ့။ရွက္စရာႀကီးတဲ့။က်ေနာ္က ေအာ္…. မထား ကရွက္ေနတာလား၊ဒါဆို မထားအိပ္ေပ်ာ္ သြားတဲ့ အခ်ိန္ ၾကမွ ခဏေလးကိုင္ ၾကည့္မယ္ေနာ္ လို႔ ေျပာေတာ့ မထားက လူဆိုးေလး တဲ့၊ေျပာလို႔လဲ မရဘူး တဲ့။ငါ ဒီည မအိပ္ေတာ့ဘူးတဲ့။က်ေနာ္ လဲ ျပန္ ပီးေတာ့ မထားကိုေျပာလိုက္တယ္။

    က်ေနာ္ လဲမအိပ္ဘူး လို႔။မထားအိပ္မဲ့ အခ်ိန္ထိေစာင့္ မယ္လို႔။အဲ့လိုေျပာ ပီးေတာ့ ၂ေယာက္ သားတိတ္ ဆိတ္ သြားပါတယ္။စကားလည္းဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘုူ။၁၅ မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့မထားကို အကဲခတ္မိတာ အိပ္ခ်င္ေနတဲ့ပုံပဲ။ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ေနတာ့မထား လို႔ တိုးတိုးေလး ေခါ လႋုက္တယ္။မထားကျပန္မထူး ဘူး။အိပ္ပီးထင္တယ္ ဆို ပီး မထား ရဲ႕ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ထမိန္ ေပါ ကၤေနကိုင္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။မထား တခ်က္ တြန႔္သြားတယ္။

    က်ေနာ္ကလန႔္သြားတာေပါ့။မထားႏိူးသြားတာလားလို႔။ႏိူးေတာ့မႏိူးေသးဘူး။မထားရဲ႕ အဖုတ္ ေလးကို ထမိန္းအေပါ ကၤေန ပဲ ပြတ္ေပးေနတယ္။ၾကားဖူးသေလာက္ အပ်ိဴေတြ ေဆာက္ဖုတ္ မွာ အေမွြးေတြ ေပါက္ ၾကတယ္တဲ့။မထားၾကေတာ့ အေမွြးမေပါက္ တဲ့ ပုံပဲ။ထမိန္ေပါ ကၤ ကိုင္ၾကည့္ေတာ့အဖုတ္ေကေခ်ာေနတယ္။ေသခ်ာသိေအာင့္ထမိန္ ကို တခါထဲ လွန္ လိုက္ ပီး မထားရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္ ေလးကို ကိုင္ၾကည့္ေတာ့မွ အေမွြးကေတာ့ မေပါက္ဖူးနဲ႔ တူတယ္။ေျပာင္ေနတယ္။ေခ်ာေနတာ က မထားရဲ႕ အဖုတ္ၾကားထဲကေန ခြၽဲက်ိက်ိ အရည္ေတြထြက္ေနလို႔ ေခ်ာေနတာ။ေအာ္…..။က်ေနာ္ သိသြားပီ။မထား မအိပ္ေသးဘူး။အိပ္ခ်က္ေယာင္ေဆာင္ေနတာေလ။ မထား မအိပ္မွန္းသိတာနဲ႔ မထား ရဲ႕ ထမိန္းကို ကြင္းလုံးခြၽတ္ လိုက္ပါတယ္။ေအာက္က ဆက္စပိုင္နာေလးကို လဲ မရရ ေအာင္ ဆြဲ ပီးခြၽတ္ လိုက္ပါတယ္။မထားလား။မႏိူးေတာ့ဘူးေလ။

    အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့သူ မဟုတ္လား။ မထားရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ေလးကိုၾကည့္ပီး ေအာကားေတြထဲက လို ဘာဂ်ာမုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္တာ။ဒါေပမဲ့ နဲနဲ ရွိန္ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္။မထားရဲ႕ အေပၚ ၤ ပိုင္း အိမ္းက်ီ ေရာ ေဘာလီ ပါ မရရေအာင္ ခက္ခက္ ခဲခဲ ခြၽတ္ လိုက္ပါတယ္။မထားတေယာက္ေတာ့ လုံး၀ က မိေမြးအတိုင္းပကတိ အေနအထားျဖစ္သြားပီေလ။ မထားရဲ႕လုံးဝိုင္းေနတဲ့ႏို႔သီး ေခါင္းေလးေတြကိုနိ႔ဆာေနတဲ့ကေလးတေယာက္ လိုမ်ိဴးေကာင္းေကာင္းႀကီးစုတ္လိုက္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြကိုေခ်လိုက္ နဲ႔ ။ ႏို႔အုံတခု လုံးကို နယ္ လိုက္ လုပ္ေပးေတာ့ မထားဆီးကေန ညည္းသံသဲ့သဲ့ ေလးၾကားလိုက္ရေတာ့ က်ေနာ္ စိတ္ထဲမွာပိုရဲတင္းလာသလိုမ်ိဴးပဲ။ေအာက္ဆင္းပီး မထားရဲ႕ အေမႊး မေပါက္ တဲ့ ေဆာက္ဖုတ္ ေျပာင္ေျပာင္ ႀကီးမွာ ေတာ့ အရည္ေတြၾကေနတာ ေရတံခြန္ကေန ေရေတြစီးၾက ေနတဲ့အတိုင္းပဲ။က်ေနာ္လဲ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေတာ့ ကြာ ဆိုပီး မထားရဲ႕ အဖုတ္ ေလးကို ဘာဂ်ာမႈတ္ေပးဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။မထားရဲ႕ေစာက္စိေလးကို အရင္စ စုတ္ဖို႔ ေစာက္စိ ေလးကို လိုက္ ရွာတာ ဟိုးအထဲေရာက္ေနတယ္။

    မထားက နဲနဲဝေတာ့ ေစာက္ဖုတ္အသားေတြကျပည့္ေနေတာ့ ေစာက္စိ ေလးက အထဲေရာက္ေနတာေပါ့။ မထားရဲ႕ ေစာက္စိ ေလးကို စစုတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့မထား ဖင္ပါေကာ့တက္သြားပါတယ္။လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ ေစာက္စိေလးကို ပြတ္ ကစားေတာ့ မထား လုံးဝဟန္ေဆာင္လို႔မရေတာ့ပါဘူး။မထားရဲ႕ညည္းသံေတြကလဲ တစစ က်ယ္လာပါတယ္။က်ေနာ္ မထား ရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို၁၅မိနစ္ေလာက္ အားရပါးရ ဘာဂ်ာပေလးလိုက္တာ မထားက စကားေျပာလာပါတယ္။ေေမာင္ေလးတဲ့ ေတာ္ပီတဲ့ ၊က်ေနာ့္ကို တားလို႔မရမွန္းသိေတာ့ သူက ဒီေန႔ ေတာ္ေတာ့ေလကြာတဲ့။သူမ်ားအိပ္ယာေပၚ မၤွာအရည္ ေတြေပကုန္ပီ တဲ့။သူတို႔သိသြားၾကမယ္တဲ့။ေနာက္ေန႔ျပင္ဦးလြင္သြားမွ ပဲဆက္လုပ္တဲ့။

    လိမ္မာတယ္ေနာ္ တဲ့။က်ေနာ္ ကလဲ သူေျပာတာ မွန္ တာေၾကာင့္ ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ရင္ တကယ္ေနာ္ လို႔ဆိုေတာ့ ၊မထားက ကတိ တဲ့။မထားေတာ့ က်ေနာ္လွ်ာ နဲ႔ အစြမ္းျပလိုက္တာေတာ္ေတာ္ ေႂကြသြားတယ္ ထင္တယ္။အဲ့ဒါ နဲ႔က်ေနာ္ လဲ မထားေဘးမွာျပန္ လွဲအိပ္လိုက္တာေပါ့။ပီးေတာ့ မထား ကို က်ေနာ့္ ဟာေလး ကိုင္ၾကည့္ပါလားဆိုေတာ့ မထားက ဟာ……မကိုင္ခ်င္ဘူးတဲ့။သူ႔ လက္ကေလး ေတြ ကို ယူပီးက်ေနာ့္လီးေပါ တၤင္ေပးလိုက္ေတာ့သူက ကိုင္ၾကည့္ပါတယ္။ၿပီးေတာ့သံေခ်ာင္းႀကီးၾကေနတာပဲတဲ့။မာမာေတာင့္ေတာင့္ ႀကီးတဲ့။အဲ့ဒါ က်ေနာ္က မထားရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ အေပါက္ေလးကိုလက္နဲ႔ ကိုင္ၾကည့္ပီး ေတာ့ ဒီ အေခ်ာင္းႀကီးနဲ႔ဒီအေပါက္ ေလးထဲကို ဆန႔္ပါ့မလားဆို ေတာ့ မထားက ေပါက္ကရေတြ တဲ့။

    သြား……အိပ္ေတာ့တဲ့။ဒီတခါေတာ့ မထားစကားကိုနာေထာင္လိုက္ပါမယ္။အိပ္ပီဗ်ာ………..။ ေနာက္ေန႔ မနက္ က်ေနာ္အိပ္ယာက ထ တာ နဲနဲ ေနာက္က်သြားတယ္။၈ နာရီခြ ဲေလာက္မွ ႏိူးတယ္။မထားက်ေနာ့္ကို လာႏိုး တယ္။အိပ္ပုတ္ ၊ထေတာ့ တဲ့။က်ေနာ္ ကလဲ ႏိူးႏိူးခ်င္းမထားရဲ႕လက္ ကေလးကို ဖမ္းဆြဲပီး က်ေနာ့္ရင္ ခြင္ ထဲ ကို မထားရဲ႕ ကိုယ္လုံးေလး ဆြဲ ေပြ႕ ၿပီး ခ်စ္လား လို႔ ေမးလိုက္ ေတာ့ မထား ကဘာမွ ျပန္ မေျပာဘူး။က်ေနာ္လဲ မထား ႏွတ္ခမ္းေလး ကိုအားရပါးရ ကစ္စင္ ဆြဲ လိုက္ တယ္။

    မထားက သြားလဲမတိုက္ရေသးဘူး။အာပုတ္ႀကီးနဲ႔။ညစ္ပတ္တယ္တဲ့။အဲ့ဒါနဲ႔က်ေနာ္ က ႐ြံလို႔လား ဆိုေတာ့၊မထားက မ႐ြံပါဘူး တဲ့။ဘာျဖစ္ လို႔လဲ လို႔ က်ေနာ္ကေမးေတာ့ နားနားမွာ ကပ္ ပီးတိုးတိုးေလးေျပာတယ္၊ခ်စ္လို႔တဲ့။ မနက္ ေရမိုးခ်ိဴး မနက္စာ စားပီး အေမ့ဆီကိုဖုံးဆက္တယ္။၂ေယာက္ လုံးျပင္ဦးလြင္သြာခ်င္တယ္ ဆို တာနဲ႔ သေဘာေကာင္းတဲ့ ခ်စ္ေေမေမ က ခြင့္ျပဳ ုတယ္ေလ၊အၾကာႀကီးေတာ့မေနနဲ႔တဲ့။၄ရက္၅ ရက္ ေလာက္ပဲ ေနတဲ့။ဒီေန႔ ေန႔လည္ ဧည့္ခံပြဲပီးတာနဲ အဆင္သင့္ထြက္ဖို႔ျပင္ဆင္ထားၾကတယ္။က်ေနာ္ ေရာ မထားေရာ ညားခါစ လင္မယားေတြလိုပါပဲ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အၾကင္နာ ေတြ ၿပိ ုင္ လို႔ ေပါ့။ေလာက ႀကီးက လဲေနာ္ ေတာ္ေတာ္ လွဲ႔စားတတ္တာပဲ။မေန႔ကပဲသူငယ္ခ်င္းလို၊ေမာင္ႏွမ လိုေနၾကတာ။

    ဒီေန႔ေတာ့ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္လို႔။မဂၤလာပြဲ သြားပီ လက္ဖြဲ႕ေပးတယ္။စားစရာေသာက္စရာေတြ ျမန္ျမန္စားေသာက္ ပီး မန္းေလးကေန ျပင္ဦးလြင္ကို ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကားေလးနဲ႔။ကားေမာင္းတဲ့ဦးေလးႀကီးက လဲ ေလယဥ္ျမန္ ေမာင္းတဲ့ သင္တန္းေတ ဘာေတြ တတ္ထားလားမသိဘူး။ေတာ္ေတာ္ ေမာင္းတာ ခဏေလး နဲ႔ ျပင္ဦးလြင္ ေရာက္ လာခဲ့ တယ္။ဟိုတယ္ေကာင္းေကာင္းတခုုမွာ ၂ေယာက္ခန္းတခန္းယူလိုက္ပီး အခန္းထဲဝင္ခါနီးမွ မထားက က်ေနာ့ကို တိုးတိုးေလးေျပာတယ္။ေေၾကာက္တယ္တဲ့။ဘယ္သူ႔ကိုေၾကာက္တာလဲ၊ေမးေတာ့က်ေနာ့္ကို တဲ့။

    က်ေနာ္က လဲ မမထားကေလ ကိုယ္လုံး ကိုမွ အားမနာ ဘူး၊က်ေနာ့္ထက္ ၂ ဆ ေလာက္ ဝတာ ကို က်ေနာ့္ကို ဘာေၾကာက္ေေနတာလဲဆိုပီး ေျဖသိမ့္ေပးလိုက္တယ္။ေနာက္ ႏွစ္ေယာက္လုံးေရမိုးခ်ိဴး ပီး အေႏြးထည္ေတြ၊ဆြယ္တာေတြ သြားဝယ္ၾကတယ္။မထားနဲနဲစိတ္ေပ်ာ္သြားပုံရတယ္။ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ေတာ့ည၇နာရီ ထိုးခါနီးပီ။က်ေနာ္ တို႔လဲ ေစာေစာ စီးစီးထမင္းသြားစားလိုက္ၾကတယ္။မထားေေပ်ာ္ ေအာင္ သူစားခ်င္တဲ့ ဟာေတြ ဘဲမွာေကြၽးတယ္ေလ။တေရာက္နဲ႔ေရာက္ခြ ံေကြၽးျၾကတာ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

    စားေသာက္ပီး ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ ေတာ့ ည၈နာရီ ထိုးပီ။မထားက အဝတ္အစားေတြလဲေနတယ္။က်ေနာ္ေတာ့ ဘာမွ လဲမေနေတာ့ဘူး။အရမ္းလဲေအးေနတာကိုေစာင္ခ်ဴံေနလိုက္တယ္။မထားက အဝတ္အစားလဲပီးေတာ့ က်ေနာ့္ ကို တေယာက္ ထဲ ေကြးေနတယ္ေပါ့။ဟိုဘက္တိုး အမ လဲ အရမ္းခ်မ္းတယ္တဲ့။အဲ့ဒါနဲ႔ဂြမ္းေစာင္ အထူႀကီးထဲမွာ ၂ေယာက္ လုံးေကြးပီး လာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကိုၾကည့္ေနတယ္။မထားက ေတာ့ ္ကိုးရီးယားကားၾကည့္ေနတာေပါ့။က်ေနာ္ကေတာ့ မထားကို ဘယ္လိုစရ မလဲေခ်ာင္းေနတာ။မထားက က်ေနာ္ ေခ်ာင္းေနတာ သိလို႔ပဲလား ေအးလို တမင္ အုပ္ထားတာလား ေတာ့မသိဘူး။သူ႔ေစာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ကေလးေတြ နဲ႔ အုတ္ထားတယ္။ခဏေနေတာ့ သူ႔လက္ဖယ္တာ နဲ႔ အသာေလး သူ႔ေစာက္ဖုတ္ ေလးကို ကြၽန္ေတာ္ အုတ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။က်ေနာ့္ဆီ ေဘးေစာင္းတခ်က္ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္ လဲ အရွက္ေျပရီ ျပပီး ခ်မ္းတယ္ လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။သူက ဆက္ၾကည့္ေနပါတယ္။

    က်ေနာ္ ကေတာ့ သူ႔ေဆာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ ကေလးေတြနဲ႔ ပြတ္သပ္ရင္း မထား ကို နားထဲ မွာတိုးတိုးေလးေျပာလိုက္တယ္။ခ်စ္ခ်င္တယ္လို႔။မထားက က်ေနာ့္ကို ခ်စ္ေပါ့ တဲ့။ဘယ္သူက တားေနလို႔ လဲတဲ့။ေစာင္ကိုခြာပီး။မထားရဲ႕ ထမိန္းကို လွန္ လိုက္ တယ္ ။မထားေတာ့ဒီည အလိုးခံရ မွာ သိလို႔လားမသိ ဘူး။ေအာက္ကပင္တီေတာင္ မဝတ္ထားဘူး။ခုဏ လက္ကေလးနဲ႔ကလိထားလို႔ မထားေစာက္ဖုတ္ေလးမွာ အရည္ေလးေတြ စို႔ ေနပီေလ။မေန႔ကေမွာင္ေမွာင္ မဲမဲ ထဲမွာ မထားရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္ေလးကိုမျမင္ရဘူး။ဒီေန႔မီးေခ်ာင္းအလင္းေရာင္ေေအာက္ မွာ ဆိုေတာ့မထားေစာက္ဖုတ္ ေလးက ဖူးပီး ဝင္းမွဲ႔ေနတဲ့အသီးတလုံးအတိုင္းပါပဲ။အလင္ေရာင္ ထဲ မွာ ဆိုေတာ့ မထား ရွက္ေနတယ္ ။

    က်ေနာ္ ေတာ့ မ ထားေစာက္ဖုတ္ကိုမေန႔က လို မ်ိဴး ဘာဂ်ာေကာင္းေကာင္းဆြဲ ေပးလိုက္တာ ၁၀ မပီး။ေတာ္ေတာ့ကြာ ၊ေတာ္ေတာ့။က်ေနာ္ လဲ ပိုေကာင္းေအာင္ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္ႏွတ္ခမ္းတြင္းသားထိ ဆြဲလွ်က္ေပးလိုက္တာ ေဆာက္ဖုတ္ ထဲက ေန မီးေတာင္ထိတ္ကေခ်ာ္ရည္ ပူေတြ ပန္ထြက္ သလိုမ်ိဴး ျမင္မေကာင္းေအာင္ ပန္းထြက္ လာလိုက္တာ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာေတြ ဘာေပကုန္ တယ္။မ်က္ႏွာေတြပါေပကုန္ေတာ့ မထားကြၽန္ေတာ့ကို ေတာ္ေတာ္ အားနာသြားတယ္ နဲ႔ တူတယ္။က်ေနာ္က ေတာ့ အျမန္ ျမန္ ေရခ်ိဴးခန္းေျပးပီး မ်က္ ႏွာ ကို ေသခ်ာေဆးလိုက္ရတယ္။ပီးေတာ့ မထားဆီ ျပန္ လာေတာ့ ေဆာ္ရီ ေမာင္ေလးရာ တဲ့၊ဘယ္လိုမွ ထိန္းလို႔မရေတာ့ဘူး တဲ့။ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္တဲ့။က်ေနာ္က လဲ တကယ္ေတာင္းပန္ ခ်င္ ရင္က်ေနာ့္ကိုလဲခုဏက လို ပါစပ္ နဲ႔လုပ္ေပး ဆို ေတာ့ သူက မလုပ္ တတ္ဘူးတဲ့။အဲ့ဒါဆို မမ ပါစပ္ဟ ဆိုတာ နဲ႔ သူ႔ပါစပ္ကိုဟ ထားပါတယ္။က်ေနာ္က ေဘာင္းဘီခြၽတ္ပီး သူ႔ပါစပ္ထဲ ကို လီးထိုးထဲ့ တယ္။လုံးဝမျငင္းရွာပါဘူး။

    မမ ေရခဲေခ်ာင္းစုတ္သလိုစုတ္ေပးထားေလ။။ က်ေနာ္ လဲ ေကာင္းေကာင္း မထားရဲ႕ပါစပ္ ကိုေကာင္းေကာင္းလိုးေပးလိုက္တာအရမ္းဖီးျဖစ္ပီး ေရွ႕ေျပးအရည္ၾကည္ ေလးေတြထြက္လာတဲ့ထိပါပဲ။မထားက ဘာေတြ လဲတဲ့ ငံက်ိက်ိ နဲ႔တဲ့။က်ေနာ္က အခ်စ္ရည္ေတြလို႔။ေတာ္ပီမထားမစုတ္ နဲ႔ ေတာ့ လို႔ ဆို ပီး မထားရဲ႕ ေပါင္ ၂ လုံးၾကားမွာဝင္ထိုင္ ပီး မထားရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ေလးကိုက်ေနာ့္လီး နဲ႔ ေလွ်ာတိုက္ပီးပြတ္ေပးေနေတာ့ မထားမ်က္လုံးေလးကေမွးစင္းသြားတယ္။မထားရဲ႕ ေပါင္ တုတ္တုတ္ေလ ေတြ ကို အားကုန္ၿဖဲ ပီး မထားရဲ႕ အဖုတ္ ေလးထဲကို လီးဒစ္ ျမဳပ္ယုံေလာက္ သြင္းၾကည့္တယ္။မမ နာလား ဆိုေတာ့ သူက့ နဲနဲ နာတယ္ တဲ့။ ေနာက္လက္တဆစ္ေလာက္ သြင္းေတာ့ ထပ္သြင္းလို႔မရေတာ့ဘူး။ တခုခုေထာက္ေနသလိုမ်ိဴးပဲ၊ က်ေနာ္ လဲ ဘာလုပ္ရမွန္းလဲမသိတာနဲ႔မထားကိုပဲေမးလိုက္ တယ္။ မမထား ထပ္သြင္းလို႔ မရေတာ့ဘူးလားလို႔။ မထားကအားနဲနဲထဲ့ပီး ေဆာင့္လိုက္ တဲ့ မ်က္လုံးမွိတ္ ပီးမွိန္းေနရကေနျပန္ေျဖ တယ္။

    က်ေနာ္ လဲ ေဆာက္ဖုတ္ဝကိုေသခ်ာခ်ိန္ပီးအားကုန္းတခ်က္ ေဆာင့္လိုက္ တာ မထားခင္မ်ာ အံကို တင္းတင္းႀကိတ္ ပီး၊မ်က္ႏွာကေလးတခါထဲ ရဲသြားတာပဲ။သူမ်ားေတြၾကားမွာ စိုးလို႔ထင္တယ္ အသံတခ်က္မွ မထြက္ဘူး။က်ေနာ္လီးတန္ အဆုံးထိ ဝင္ သြားေတာ့မွ နာလိုက္တာေမာင္ေလရယ္တဲ့. က်ေနာ္ လဲျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ ေလး ေဆာင့္ေပးေနတယ္။၅မိနစ္ေလာက္ထိ။မဘယ္လိုေနေသးလဲ လို႔ေမးေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျဖေတာ့ ဘူး။လုံး၀ ဇိမ္ေတြ႕သြားပီနဲ႔တူ တယ္။တျဖည္းျဖည္းေဆာင့္လိုးေနရင္က ေန ျမန္ ျမန္ ေဆာင့္ ေတာ့ မမထားေကာင္းေနတဲ့ ပုံပါပဲ။သူ႔ေစာက္ဖုတ္ေလး ကို တခ်က္ ငုတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္ လန႔္သြားတယ္။ေသြးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။မမထား ေသြးေတြ ထြက္ေနတယ္ သိလား ဆိုေတာ့၊သိတယ္တဲ့။အမ ရဲ႕ အပ်ိဴရည္ ကို မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ က်ေနာ့ ေခါင္းကို ြ အိပ္ခ်င္ေယာင္မေဆာင္ေတာ့ပဲ ေမာင္ေလးကိုေပးလိုက္ ရ လို႔ ေက်နပ္တယ္တဲ့။

    ခပ္မွန္မွန္ေလးေဆာင့္ေပးေနရာကေနျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္ေပးလိုက္တာ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ၾကာေတာ့ သူ ေရာ က်ေနာ္ ေရာ ၿပိဳင္ တူပီးၾကပါတယ္။၂ ေယာက္ လုံးပီးေတာ့ က်ေနာ္ ကေမးလိုက္တယ္ မမထား။က်ေနာ္ ကို ခ်စ္လား ဆိုေတာ့ အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ့။ဒါဆိုခဏေလးေနာ္ဆိုပီး က်ေနာ္ တစ္႐ူး ယူပီး မထား အဖုတ္မွာ ေပေနတဲ့ ေသြးေတြ ေရာ သူ႔ေစာက္ဖုတ္ထဲကထြက္ တဲ့ အရည္ ေရာ။ က်ေနာ့္ လီးက ထြက္တဲ့ အရည္ေတြေရာ ၾကင္နာယုယ စြာ သုတ္ေပးလိုက္ ပါတယ္။ မထား အဖုတ္ က နီးရဲ ပီးေရာင္ ကိုင္ေနသလိုလို ပါပဲ..။အဲ့ဒီ့ ညက ည၂ နာရီခြဲ ထိ လိုးၾကပါတယ္။၆ခ်ီ ေလာက္ ရွိမယ္။ေနာက္ေန႔ေတြ ၾကေတာ့ ထမင္းစားခ်ိန္ကလြဲ ပီးတခ်ိန္းလုံး ဆြဲ တာ။ျပင္ဦးလြင္ေရာက္ ပီးဘယ္မွ မသြားျဖစ္ပါ။

    တည္းခို ခန္းမွာ တေနကုန္တညလုံး မမထားႏွင့္ ၂ေယာက္ ထဲ ၾကားဖူးသမွ်လိုးနည္းေပါင္းစုံကို စမ္းလိုက္ အသစ္ ထြင္လိုက္ နဲ႔။မမထားေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ သမွ်အကုန္ လုံးခံရွာပါတယ္။ျပင္ဦးလြင္ မွာ ၅ရက္ ေနခဲ့ တယ္။အဲ့ဒီ့ ၅ရက္ မွာ မမထားနဲ႔ အႀကိမ္၅၀ ေက်ာ္ေလာက္လိုးခဲ့ပါတယ္။ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မထားကထုံးစံ အတိုင္း မိုးလင္းတာ နဲ႔ ဆိုင္သြား မိုးခ်ဴပ္မွ ျပန္ေရာက္ ေတာ့ေတြ႕ခ်ိန္ နည္းသြား တယ္။ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္လွ်ာစြမ္းကိုေႂကြ ေနတဲ့ မထားေတာ့ညဘက္ လူေတြ အားလုံးအိပ္ ပီ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္အခန္းထဲ ေရာက္ေရာက္ လာပီး အလိုးခံ တယ္ေလ။ေန႔တိုင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။၁ပတ္မွာ ၃ ရက္ေလာက္ကေတာ့ က်ေနာ့္ ဆီ ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ၿပီး။

  • အားရအောင် ဗျင်းမယ်နော်

    အားရအောင် ဗျင်းမယ်နော်

    မို့မို့… ဒီလူကြီးကို ကြည့်လို့မရ.. မျက်နှာကြောကို မတည့်.. လူကောင်ကြီးက ကြီးသလောက် စကားသံက ချွဲချွဲနဲ့ … သူ့နာမည်က မျိုးဝင်းသူတဲ့… မမခင်သီတာကလည်း တစ်မျိုး.. ဘယ်လိုနားလည်ရမှန်း မသိ.. မို့မို့ မျက်နှာကြောမတည့်သော လူကြီးက မမနှင့် အိမ်မှာ အတူလာနေမယ် တဲ့… မမ ယောက်ျားယူမှာလားလို့ မေးတော့… “ မို့မို့..နားမလည်သေးပါဘူး ညီမလေးရယ်…” တဲ့.. ပြီးတော့ မို့မို့ ငယ်သေးတယ် တဲ့..မို့မို့ မငယ်တော့ဘူးလို့ ပြန်ပြောချင်လိုက်တာ … မပြောရဲလို့.. မို့မို့ အသက် (၂၀) နှစ်ထဲ ရောက်နေပြီ.. အပျိုဖြစ်တာတောင် နှစ်ကျော်နေပြီ.. အဲဒီလူကြီးက ဘယ်လောက်ကြာအောင် လာနေမှာလဲ လို့မေးတော့ မသိသေးဘူးတဲ့.. ကောင်းရော…ရှင်.. အရင်တုန်းက အဲဒီလူကြီး အိမ်ကို ခဏခဏလာဘူးတယ်.. မို့မို့ကို ဆက်ဆံတာ သူငယ်နှပ်စားလေးလို ဆက်ဆံသလိုဘဲ.. မကြိုက်ပါဘူး… ပြီးတော့ ရှိသေးတယ်..

    လူကိုကြည့်ရင် မျက်နှာကို ကြည့်ပေါ့.. အခုတော့ ..သူက ဒီလို မဟုတ်ဘူး.. မို့မို့ တစ်ကိုယ်လုံးကို အရမ်းစိတ်ဝင်စား(အရမ်းနှာဗူးထ ) နေတဲ့ မျက်လုံးမျိုးကြီးနဲ့ ကြည့်တတ်တာ.. အဲဒီအချိန်မျိုးဆို…မို့မို့ နေလို့အရမ်းခက်တာ.. သူ့ရှေ့မှာ လူတစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်တွေ မပါတော့သလိုပဲ.. မျက်နှာတွေ ထူပူ ၊ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရှိန်းဖိန်းလို့… နှာဗူး…ကြီး.. ကဲ..အဲဒီလို လူကြီးက အိမ်မှာလာနေမယ်တဲ့.. မို့မို့သိပါတယ်.. ဒီလူကြီး အိမ်မှာလာနေရင် မမနဲ့ အတူတူ အိပ်မယ်ဆိုတာကိုလေ… မို့မို့ စိတ်ညစ်တယ်.. မမကိုလည်း မပြောရဲဘူး.. မမ ခင်သီတာက မို့မို့ရဲ့ အစ်မအရင်းခေါက်ခေါက်တော့ မဟုတ်ပေမယ့် တစ်ဝမ်းကွဲ အစ်မ.. ပြီးတော့ မို့မို့ကို မိဘလို စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ..မို့မို့ (၄) နှစ်သမီးလောက်က မို့ အဖေနဲ့ အမေ ၊ နောက်… မမခင်သီတာရဲ့ အဖေနဲ့ အမေ ၊ မမရဲ့ အစ်ကို .. သူတို့အားလုံး တွံတေးတူးမြောင်းထဲမှာ သင်္ဘောနစ်တဲ့ ထဲ ပါသွားကြသည်.. အဲဒီနောက် မို့မို့ကို မမခင်သီတာက ပြုစုပျိုးထောင် လာခဲ့ရသည်.. ဒီတော့ မို့မို့က မမခင်သီတာကို မလှန်ရဲတာလည်း မဆန်းပေ.. အဲဒီ မျိုးဝင်းသူ ဆိုတဲ့ လူကြီး အိမ်မှာလာနေရင်..ဘယ်လို ဆက်ပြီး စခန်းသွားရပါ့မလဲ ဟူသော အတွေးတွေက မို့မို့ စိတ်တွေကို ညစ်နွမ်းစေလေသည်.. အစိမ်းရောင် မီးလုံးလေးက ဖိုက်ဝပ်လေးပဲ ဖြစ်ပေမယ့် အမှောင်ကြီးစိုးမှုကြောင့် အခန်းထဲတွင် လင်းလင်းထိန်ထိန် ဖြစ်နေသည်..

    မျိုးဝင်းသူက ခင်သီတာ၏ အကျႌကျယ်သီးလေးတွေကို တစ်လုံးချင်းဖြုတ်ရင်း အိပ်ရာပေါ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသော ခင်သီတာ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေသည်.. ခင်သီတာမှာ ရှက်ရွံ့ အားနာသော မျက်နှာလေးဖြင့် မျိုးဝင်းသူကို ကြည့်ရင်း… “ အို..အို….နေပါစေ…ကိုဝင်းရယ်…သီတာ့ဘာသာ ဖြုတ်ပေးပါ့မယ်…” ဟု ပြောရှာသည်.. “ ရှက်မနေပါနဲ့…သီတာရယ်….ကိုဝင်းဖြုတ်ပေးပါ့မယ်…ဟုတ်လား…” ပြောရင်း မျိုးဝင်းသူက ရဲရဲတင်းတင်းပင် ဖြုတ်ပစ်လိုက်လေရာ ဘရာစီယာလေး မလုံမလဲ ကာကွယ်ထားသော ခင်သီတာ၏ ရင်သားနှစ်မွှာမှာ ရုန်းကန်၍ ထွက်လာတော့ရာ ဒါကို ကြည့်ရင်း မျိုးဝင်းသူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်၍ သွားသည်.. “ သီတာက သိပ်လှတာပဲ…ဒါကြောင့် ကိုဝင်းက သိပ်ချစ်နေမိတာ…” မျိုးဝင်းသူက ပြောရင်း သူမ၏ ဘရာစီယာလေးရော ထမီပါ ဆွဲ၍ချွတ်ပစ်လိုက်လေ တော့ရာ ခင်သီတာ မျက်နှာလေး ရဲကနဲ ဖြစ်သွားရလေသည်..

    သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပေါင်ရင်းမှ အတွင်းခံအသားကပ် ဘောင်းဘီပန်းရောင်လေးမှ လွဲ၍ ဖြူဖွေးပြီး ဝင်းဝါသော အသားဆိုင်တွေက မျိုးဝင်းသူ၏ စိတ်တွေကို ထလို့မဆုံးအောင် ဖြစ်နေစေပေသည်.. “ အို…ကွယ်….ကိုဝင်းကလဲ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြည့်နေရတာလဲ…” လက်ကလေး နှစ်ဖက်ကို ရင်သားပေါ် ယှက်တင်ရင်း ခင်သီတာက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်စောင်းလေး ထိုးကာပြောလိုက်သည်.. “ နေပါအုံး…သီတာရယ်…ကိုဝင်းအားရအောင် ကြည့်ပါရစေအုံး..သီတာ တစ်ကိုယ်လုံးက တကယ့်ကို ချစ်စရာကြီး…ဟင်းဟင်း….ကိုယ်တော့ သိပ်ချစ်နေပြီ…အချစ်ရယ်.. သိပ်ချစ်ချစ်နေပြီ….” မျိုးဝင်းသူက တုန်ရင်သော အသံကြီးဖြင့် တတွတ်တွတ်ပြောရင်းက ခင်သီတာ၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ..လက်လေးဆစ်ခန့် ဟသွားပြီး အတွင်းမှ ဝင်းဝါသော ဖားခုံညှင်းသဏ္ဍာန် မို့မို့ဖောင်းဖောင်း အသားပြင်လေးက အမွှေးအမျှင် ကင်းရှင်းစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်..

    မျိုးဝင်းသူမှာ စိတ်ကို မချုပ်တီးနိုင်တော့သည့်အလား သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးအား ကြုံးဖက် ပွေ့ယူ၍ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ ကျော့ရှင်းသော သူမ၏လည်တိုင်လေးကို အငမ်းမရ နမ်းလိုက်ရာ… ခင်သီတာမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်သွားပြီး မျက်နှာလေးကို မော့၍ နီတာရဲ နှုတ်ခမ်းလွှာလေးနှစ်လွှာက ပွင့်ဟ၍ လာသည်.. မျိုးဝင်းသူက ခင်သီတာအား နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့၍ အသက်အောင့်ကာ ခပ်ပြင်းပြင်း စုပ်ယူလိုက်ရာ ခင်သီတာမှာ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားရတော့သည်.. ထို့နောက် မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်ရာတွင် အလိုက်သင့်လေးဖြစ်အောင် ခင်သီတာက အယ်နေသော ဖင်ကြီးကို ကြွ၍ပေးသဖြင့် ဘောင်းဘီလေးမှာ လွယ်ကူစွာ ကျွတ်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံး ဘာအဝတ်အစားမှ မရှိတော့ပဲ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး ဖြစ်သွားရတော့သည်.. မျိုးဝင်းသူသည် ခင်သီတာ ကိုယ်လုံးလေးအား မွေ့ရာပေါ်သို့ အလိုက်သင့်လေး ချပေးလိုက်သောအခါတွင်တော့ ခင်သီတာ၏ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်အသွယ်သွယ် တို့မှာ မီးရောင်စိမ်းလဲ့လဲ့အောက်ဝယ် မြင်ရသူ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် အလှကြီး လှနေပါတော့သည်..

    ဝင်းဝါသော အသားစိုင်များအောက်ဝယ် ပိတုံးရောင် ဆံနွယ်လေးများက ဖယိုဖရဲလေး ကျနေသောကြောင့် ခင်သီတာ၏ အလှမှာ စာဖွဲ့ရန်ပင် ခက်လောက်အောင် မျိုးဝင်းသူ၏ စိတ်တွေကို ပူလောင်ပြင်းပြလာစေလေသည်.. ဖောင်းမို့ မောက်ကြွလျက်ရှိသော သူမ၏ ရင်သားနှစ်မွှာမှာလည်း သူမမှာ ပက်လက်လေး ဖြစ်နေ၍ နံဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ အိစက်နေကြလင့်ကစား သိသိသာသာကြီးပင် မို့မောက်ကုံးထနေပြီး အသက်ရှူလိုက်တိုင်း နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြင့် လှိုင်းများထလို့နေသည်.. မျက်စိအောက်ဝယ် ထင်ထင်ရှားရှား ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်နေရသော ခင်သီတာ၏ အလှတွေကြောင့် မျိုးဝင်းသူ၏ ရင်ထဲမှာ ရမ္မက်မီးက အလျှံတငြီးငြီး တောက်လောင်လာခဲ့ပြီး မုန်ယိုနေသော ဆင်ရိုင်းကြီးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်လာကာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ခွာချလိုက်တော့ရာ… တုတ်ခိုင်သော သူ၏ လီးကြီးမှာ ဖြောင့်တန်းထောင်မတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်..

    မျိုးဝင်းသူသည် သူမ၏ ကိုယ်ဘေးတွင် အလိုက်သင့် ဝင်အိပ်လိုက်ပြီး နောက် ခင်သီတာ၏ နို့သီးလေးများကို ပါးစပ်ဖြင့် အငမ်းမရ တပြွတ်ပြွတ် စုပ်ယူလိုက်ရာ..ခင်သီတာခမျာ.. ရင်ဘတ်ကြီး ကော့တက်လာလျက် တစ်ကိုယ်လုံးလည်း မရိုးမရွကြီး ဖြစ်၍ လာရတော့သည်.. သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့ ရမ္မက်ခိုးလေးတွေ ရီဝေနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့အား ပြန်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်.. မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ နီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ယူလိုက်ပြန်သည်.. “ ချစ်တယ်..နော်….သီတာ…” “ ချစ်တာပေါ့…..ကိုဝင်းရယ်…” ခင်သီတာ၏ ညှို့မြူတောင့်တသော အသံလေးက မျိုးဝင်းသူ၏ ရင်ကို လှုပ်ခတ်စေသည်.. ထို့နောက် မျိုးဝင်းသူက ခင်သီတာ၏ အိတင်းပြီး ထိရက်စရာ မရှိသော ပေါင်တန်ထွားထွားကြီးများအား သူ၏ ဒူးခေါင်းကြီးဖြင့် ထိုးကာခွဲလိုက်ပြီး ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးကြီးများ အကြားသို့ ဝင်လိုက်သည်..

    ထိုအခါ ခင်သီတာ၏ ပေါင်ကြားခွဆုံမှ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ဟက်တက်ကွဲသွားပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်နေလေသည်.. မျိုးဝင်းသူသည် အစွမ်းကုန် မာန်ထနေသော သူ၏ လီးတန်ကြီး ထိပ်ဖူးအား ညာလက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီး နောက် ခင်သီတာ၏ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းကြီးကြားမှ တွင်းဝလေးဆီသို့ ဖိကပ်၍ ထောက်လိုက်သည်.. “ အို..ဟင့်…ဟင့်…..” ခင်သီတာ၏ ကိုယ်လုံးလေး တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်.. ထို့နောက် လီးကို အားနှင့် အသာဖိ၍ သွင်းလိုက်ရာ စောက်ခေါင်းထဲသို့ တထစ်ထစ်နှင့် နစ်ကာ ဝင်သွားတော့သည်.. “ ဗြစ်….ဗြစ်….အင့်…အင့်…အင်း…ဗြစ်…ဗြစ်…..ဟင်း ဟင်း………” ခင်သီတာမှာ မျိုးဝင်းသူ၏ ကျောပြင်ကြီးအား သူမ၏ သွယ်တန်းသော လက်လေနှစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်ထားပြီးနောက် တဟင်းဟင်းဖြင့် ညီးညူနေလေသည်..

    မျိုးဝင်းသူက လီးကို တစ်ခါတည်း အရင်းထိ ဖိမသွင်းသေးဘဲ တဝက်လောက်အရောက်တွင် ရပ်ထားလိုက်ပြီးနောက်.. အသာပြန်၍ ဆွဲနှုတ်လိုက်ရာ..ခင်သီတာ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားများမှာ လီးနှင့် ကပ်၍ လန်ကာ ပါလာလေသည်.. ထို့နောက် ဒစ်ပေါ်သည်အထိ ဆွဲထုတ်ကာ ပြန်၍ ဖိသွင်းလိုက်ပြန်သည်.. ထိုအတိုင်း ထပ်ကာထပ်ကာဖြင့် ငါးကြိမ်မျှ လုပ်ပေးလိုက်ရာ ခင်သီတာ၏ စောက်ခေါင်းလေးအတွင်းမှ အရည်ကြည်လေးများ စိုပြီး စိမ့်ထွက်လာလေသည်.. ထို့ကြောင့် မျိုးဝင်းသူက သူ့လက်များကို ခင်သီတာ၏ ချိုင်းအောက်မှ လျှို၍ ပခုံးကို ခပ်တင်းတင်း ကိုင်ဆွဲ၍ လီးကို အဆုံးထိ ဆောင့်သွင်းချလိုက်လေသည်..

    “ ဗြစ်…ဗြစ်…ဒုတ်….အိ…..အိ….အင့်…ကျွတ်ကျွတ်….အ…အား…“ ခင်သီတာ၏ ပါးစပ်မှ ညည်းညူသံလေးများ တကျွတ်ကျွတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်. “ ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ…ကိုရယ်…” “ နာလို့လား…ဟင်…သီတာ..” “ ဟင့်အင်း…..ဟင့်အင်း…..” ခင်သီတာက ခေါင်းလေးကို ရမ်းပြလိုက်သည်.. ထို့ကြောင့် မျိုးဝင်းသူက အားတက်လာပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်.. “ ပြွတ်….ဗြစ်….ပလွတ်….ပြွတ်…..ဟင့်…အင့်…..” ခင်သီတာ၏ မျက်တောင်ကော့ကြီးများမှာ စင်းကျနေပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းလေးမှာ ပြုံးယောင်သန်းနေသည်.. ဒါပေမယ့် မျိုးဝင်းသူက အားမရသေးပါ.. “ အားမရသေးဘူး အချစ်ရယ်…” သူ၏ ပါးစပ်ကို ခင်သီတာ၏ နားတစ်ဖက်သို့ဖိကပ်၍ ခပ်တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်..

    “ ဟင့်…..ကိုကလဲ ကွယ်….” “ ချစ်လို့ပါ သီတာရယ်…ကို..အားရအောင် လုပ်ပါရစေနော်…” “ ဟင်း…ကိုကတော့ သိပ်ကဲတာပဲ…သဘော သဘော…သီတာက ကိုစိတ်တိုင်းကျ ချစ်တာကို ခံရမဲ့သူပါ..ကိုရယ်…” မျိုးဝင်းသူမှာ ခင်သီတာ့စကားကြောင့် ပီတိဖြစ်သွားသည်.. “ ဟင်း…ဒါကြောင့် သီတာ့ကို သိပ်ချစ်နေရတာ…” တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောရင်း သူမ၏ ပါးမို့မို့လေးကို သွက်သွက်ကြီး နမ်းလိုက်သည်.. ထို့နောက် ခေါင်းအုံးတစ်လုံးအား ဆွဲယူပြီး ခင်သီတာ၏ ကားစွင့်အိစက်ကာ လိုးရက်စရာ မရှိသော တင်သားထွားထွားကြီးများအောက်သို့ ထိုး၍ခုလိုက်ရာ ခင်သီတာ၏ ခါးလေးမှာ ကော့တက်လာပြီးနောက် ဆီးခုံလေးမှာ ပို၍ မောက်လာလေသည်.. မျိုးဝင်းသူ၏ လီးကြီးက အရင်းမှ အဆုံးတိုင်မြုပ်နေပြီး အဖျားက သားအိမ်ဝကို ထောက်ကာ ခင်သီတာ ရင်ထဲ ကျဉ်နေအောင် ခံစားရသည်..

    ခင်သီတာက ပေါင်တန်ကြီးကို ကား၍ ဒူးကိုထောက်ကာ ဖြဲပေးလိုက်မိသည်.. မျိုးဝင်းသူသည် ကာမရမ္မက်မီးကြောင့် မျက်တောင်များ စင်းကျနေသည့် ခင်သီတာ၏ မျက်နှာလေးအား သူ၏ ရီဝေသော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်နေရာမှ အံကို ခဲကာ ကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် ခင်သီတာ၏ ပခုံးအား အားယူ၍ဆွဲကာ ကုတင်တစ်ခုလုံး သိမ့်ကနဲသိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်အထိ ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးတော့သည်.. “ ဗြစ်….ဒုတ်…အ….အ…..ဟင့်…ဗြစ်….ဒုတ်….ပြွတ်……” ခင်သီတာကလည်း သူမ၏ တင်သားကြီးများကို အချက်ကျကျ ပြန်၍ ကော့တင်ပေးနေပြန်ရာ နှစ်ဦးသားမှာ အရသာတွေ့၍ ကာမကြောတွင် နစ်မြောနေကြလေသည်.. နောက်ဆုံးမှာတော့ နှစ်ဦးသား ကာမအရသာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး တစ်ဦးကိုယ် တစ်ဦး လွတ်ထွက်သွားမည် စိုးသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကြား လေမဝင်နိုင်အောင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကြီး ပွေ့ဖက်၍ ထားလိုက်ကြလေသည်. မောဟိုက်နွမ်းနယ်သော သက်ပြင်းချသံကြီးများ က ဟင်းကနဲ ဟင်းကနဲ ပေါ်ထွက်လာကြသည်..

    “ သီတာ….” မျိုးဝင်းသူ၏ အသံ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ပေါ်ထွက်လာသည်.. “ ကို…..” “ ကိုတော့ သီတာ့ကို တကယ်ပဲ စွဲမိနေပြီ…အချစ်ရယ်…သီတာရော ကိုယ့်ကို မချစ်ဘူးလား ဟင်…သီတာနဲ့ ခွဲသွားရမှာတောင် ကြောက်နေပြီ…” ခင်သီတာက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ မှိန်း၍ နားထောင်နေမိသည်.. ထိုအချိန်ဝယ် စောက်ခေါင်းထဲမှ အံ၍ကျလာသော သုတ်ရည်များက သူမ၏ တင်ပါးဆုံကြီးနှစ်ခုကြားသို့ တစိမ့်စိမ့် စီး၍ ကျလာသည်.. “ လွှတ်ပါအုံး ကိုရယ်….ဟိုဟာတွေ သုတ်ပါရစေအုံး….” ခင်သီတာက ပြောလိုက်သဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်၍အိပ်နေရာမှ သူမ၏ ပါးလေးတွေကို ခပ်ဖွဖွနမ်းပြီး မထချင်ထချင် သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်.. လီးကြီးက ပြွတ်ခနဲ နေအောင် ကျွတ်ထွက်သွားသည်..

    “သီတာ…ကိုယ့်ကို မချစ်ဘူးလား…လို့….” မျိုးဝင်းသူက အိပ်ရာပေါ်တွင် ပက်လက်မှိန်းနေရာမှ ခင်သီတာအား ပြန်၍ မေးလိုက်သည်. သူ၏လီးကြီးမှာ အရည်များဖြင့် စိုနေပြီး ပျော့ခွေ၍ ကျနေသည်..ခင်သီတာက အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည်ဖြင့် သူမ၏ပေါင်ကြားမှ ပေကျံနေသော အရည်များကို သုတ်နေရင်းမှ မျိုးဝင်းသူအား မျက်လုံးလေးထောင့်ကပ်ကာ ကြည့်လိုက်ရင်း… “ ချစ်တာပေါ့….ကိုရဲ့….၊ ကဲ…သူ့ဟာကြီးကို ပေနေတာတွေ သုတ်ပေးအုံးမယ်…” ဟုပြောကာ မျိုးဝင်းသူ၏လီးကြီးကို အဝတ်ဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်သည်.. မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ဆတ်ခနဲဆွဲကာ ရင်ခွင်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သည်.. ထို့နောက် ခင်သီတာ၏ ပြောင်းနွဲ့သော ခါးလေးကို သူ့လက်များဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့ကာ အားရပါးရ စုပ်ယူလိုက်သည်.. ခင်သီတာမှာ မျက်လုံးလေးများ စင်းကျသွားပြီးနောက် မျိုးဝင်းသူ၏ ကျောပြင်ကြီးကို ပြန်၍ ဖက်တွယ်ထားသည်..

    သူမ၏ ဖောင်းမို့အိစက်သော ရင်သားများက မျိုးဝင်းသူ၏ ရင်ဘတ်ကြီးကို ဖိကပ်နေသဖြင့် တစ်ဦး၏ ရင်ခုန်သံကို တစ်ဦးက ကြားနေရလေသည်.. အတန်ကြာတော့မှ… “ ချစ်… နောက်တစ်ခါ လုပ်ကြရအောင်…” “ နေပါအုန်း.. ကိုရယ်..ကို အမောပြေအောင် ခဏ နားပါအုန်းလား…သီတာ ဘယ်မှ ထွက်မပြေးပါဘူး.. တစ်ညလုံး လုပ်လို့ရပါတယ်….ကိုရဲ့….ကို့ဟာကြီးကို သီတာ ကိုင်ကြည့်အုန်းမယ်…” ပြောပြောဆိုဆို.. သီတာက မျိုးဝင်းသူ၏ လီးကြီးကို သူမ၏ လက်ကလေးများဖြင့် သေသေချာချာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ပွတ်သပ် ဆော့ကစားသလို ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ကြည့်နေသည်.. မျိုးဝင်းသူ၏ လီးကြီးက ခင်သီတာ၏ လက်ထဲတွင် တဖြေးဖြေး ထ၍ တင်းတောင်လာရတော့သည်.. ဒါကိုကြည့်၍ ခင်သီတာက ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်..

    “ ကဲ…ကို့ဟာကြီး ကလည်း မြန်လိုက်တာကွယ်…ထလာလိုက်တာ..ဒီတစ်ခါတော့..သီတာ့အလှည့်ပေါ့..” ခင်သီတာက ခပ်ညုညုလေးပြောရင်း ပက်လက်လှန်ကာ ပေါင်တန်ကြီးများ စင်း၍ အိပ်နေသော မျိုးဝင်းသူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တက်ခွလိုက်ရင်း ဆောင့်ကြောင့်လေး ထိုင်ချလိုက်သည်.. ပြီးတော့မှ သူမ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မျိုးဝင်းသူ၏ လီးကြီးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမစောက်ဖုတ်အဝသို့ တေ့ကာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် လေးငါးချက်မျှ ပွတ်ဆွဲကလိနေသည်.. သူမ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်လွှာမှာ ကွဲဟဟလေး ဖြစ်၍ နေပြီး မျိုးဝင်းသူ၏ ထိုးထိုးထောင်ထောင်ကြီး ဖြစ်၍နေသော လီးတန်ကြီးနှင့် တဲ့တဲ့မတ်မတ်ကြီး ဖြစ်၍နေလေရာ ခင်သီတာသည် လီးထိပ်ဖူးကြီးအား သူမ၏ စောက်ပတ်ဝတွင် ထိုးသွင်မြှုပ်နှံလိုက်ပြီးနောက် အသာဖိ၍ ထိုင်ချလိုက်ရာ မာကျောတောင့်တင်းနေသော လီးတန်ကြီးမှာ အိကနဲ အရင်းသို့တိုင်မြုပ်၍ ဝင်သွားလေရာ မျိုးဝင်းသူက အားမလိုအားမရနှင့်ပင် လီးကြီးကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကော့ ပင့်တင်ပေးလိုက်မိလေသည်..

    “ ဗြစ်…ပလွတ်…ဗြစ်…ဒုတ်….” ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရေဆေးငါးကြီးပမာ ကျော့ရှင်းလှပနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အလှကြီးလှနေသော ခင်သီတာ၏ ကိုယ်လုံးလေးက သူ့အပေါ်သို့ အုပ်မိုးနေရုံမျှမက အောက်ပိုင်းမှာလည်း လီးတန်ကြီးက သူမ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ တစ်ချောင်းလုံး တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဝင်၍နေလေရာ မျိုးဝင်းသူမှာ ကာမစိတ်များ တရိပ်ရိပ် တက်လာရလေသည်.. ခင်သီတာသည် သူမ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို မျိုးဝင်းသူ၏ ရင်ဘတ်ကြီးပေါ်သို့ အုပ်မိုး မှောက်ချထားလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ခပ်ဖြေးဖြေး အထက်အောက် ဖိချလိုက် မြှောက်တင်လိုက်ဖြင့် လှုပ်ရှားပေးနေရာ မျိုးဝင်းသူအဖို့ တသိမ့်သိမ့် တစိမ့်စိမ့်နှင့် ကာမအရသာကို အစွမ်းကုန်ပင် ခံစားတွေ့ထိနေရတော့သည်.. ခင်သီတာ၏ စောက်ခေါင်းလေးကလည်း ဆွဲငင်ဓါတ် တစ်မျိုး ရှိနေသည်…တဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် သူမ၏ စောက်ခေါင်းထဲမှနေ၍ သူ့လီးတန်ကြီးကို ရစ်ပတ်ကာ ဆွဲ၍ စုပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် အတွေ့မှာ ထူးလွန်းလှသည်.. “ ပြွတ်..ဗြစ်…ပလွတ်…ပြွတ်….ဗြစ်…”

    “ ကောင်းရဲ့လား…ကိုရယ်…” ခင်သီတာက ပြုံးတုံ့တုံ့မျက်နှာပေးလေးဖြင့် မျိုးဝင်းသူအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်.. “ ကောင်းတာပေါ့ ..သီတာရယ်…သိပ်ကောင်းတာပဲ…ဒါကြောင့်လဲ ကိုဝင်း သီတာ့ကို မခွဲနိုင်တော့တာပေါ့…” မျိုးဝင်းသူက ကာမခိုးများ ရီဝေနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ခင်သီတာအား ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်. လက်ကလည်း ခင်သီတာ၏ တင်ပါးထွားထွားအိအိကြီးကို အရသာခံကာ ဆုတ်ညှစ်ကိုင်တွယ်၍ နေသည်.. ခင်သီတာကလည်း အလိုက်သိစွာဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်းလေးဖိ၍ဖိ၍ ဆောင့်ပေးနေရာမှ သူမ၏ ကြီးထွားမို့မောက်သော ရင်သားနှစ်မွှာအား မျိုးဝင်းသူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဝဲ၍ ဖိချပေးလိုက်ရာ မျိုးဝင်းသူက အငမ်းမရ စုပ်ယူလိုက်ရာ နို့သီးခေါင်းလေးများမှာ မာတင်းထောင်တက်နေပြီး ခင်သီတာ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း တဟင်းဟင်းဖြစ်လာကာ သူမ၏ တင်ပါးကြီးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဆောင့်၍ ပေးလိုက်သည်..

    ထို့နောက် ခင်သီတာက လီးတန်ကြီးကို အရင်းထိမြုပ်သွားအောင် သူမ၏ ဆီးခုံလေးနှင့်ဖိကပ်ထားရင်းက မျိုးဝင်းသူ၏ ပါးပြင်အား သူမပါးပြင်လေးနှင့် မှေးကာ ကပ်ထားလိုက်သည်.. သူမ၏ စောက်ခေါင်းအတွင်းမှလည်း ချွဲကျိသော အရည်များက စိမ့်ထွက်လာပြီး မျိုးဝင်းသူ၏ ဆီးခုံပေါ်သို့ တသွင်သွင် စီးကျလာသည်.. ခင်သီတာ၏ နွမ်းဟိုက်သော သက်ပြင်းချသံလေးမှာ ဟင်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်.. မျိုးဝင်းသူက အောက်မှနေ၍ သူမ၏ ခါးလေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်လေသည်.. “ သီတာ…ပြီးသွားပြီမို့လား..” “ အင်း..သူများ…မောပြီကွယ်…” ခင်သီတာက သက်ပြင်းချသံလေးနှင့်အတူ ပြန်ပြောလိုက်သည်.. “ ဒါဖြင့် …သီတာ နားချင် နားအုံးလေ…” “ အို…ကိုမှ မပြီးသေးတာ…ဟာ…”

    “ ကိစ္စ မရှိဘူး…ကိုတစ်လှည့်လုပ်ပေးအုံးမှာပေါ့…” ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မျိုးဝင်းသူက ခင်သီတာ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ဘေးသို့လှိမ့်ချလိုက်ရာ စောက်ခေါင်းထဲမှ လီးတန်ကြီးက ပြွတ်ကနဲ ပြန်၍ ကျွတ်ထွက်သွားသည်..မျိုးဝင်းသူက သူ၏လီးတန်ကြီးတွင်ပေကျံနေသော ခင်သီတာ၏ သုတ်ရေများကို အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည်ဖြင့် သုတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်… ခင်သီတာအား ဖက်ကာ ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို သွက်သွက်လေး နမ်းလိုက်သည်.. “ သီတာ…ဒူးထောင်ပြီး ကုန်းပေးနော်…” ခင်သီတာကလည် းအလိုက်သိစွာဖြင့် သူမ၏ ဒူးနှစ်ဖက်ကိုထောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို မှောက်၍ချလိုက်ရာ သူမ၏ ဖြူဖွေးအိစက် တင်းကားနေသော တင်ပါးကော့ကော့ကြီးမှာ အထက်သို့ မောက်ကားကော့ထောင်နေပြီး စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း နောက်သို့ ပြူးထွက်နေလေသည်.. မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ ကော့ကော့ထွားထွား တင်ပါးကြီးနောက်မှနေ၍ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး နောက်သို့ပြူးထွက်နေသော ခင်သီတာ၏ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်လွှာအား လက်မနှင့်ဖြဲ၍ သူ၏ လီးတန်ကြီးကို တေ့လိုက်ပြီးလျှင် သူမ၏ နွဲ့နှောင်းသော ခါးလေးကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားရပါးရဆွဲကိုင်ကာ ဆောင့်သွင်းချလိုက်သည်..

    “ ပလွတ်….ဗြစ်….ဒုတ်…အ…အမေ့…..” ခင်သီတာမှာ အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ငိုက်ဆင်းကျသွားရသည်.. “ ဖြေးဖြေး လိုးပါ…ကိုရယ်…” ခင်သီတာက တောင်းပန်သံလေးနှင့် ပြောလိုက်သော်လည်း မျိုးဝင်းသူကတော့ ရမ္မက်ရှိန်ကို မထိန်းနိုင်တော့သည့်အလား ခင်သီတာ၏ တင်ပါးကြီးကို တင်းတင်းဆွဲဆုပ်ကာ အငမ်းမရပင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်၍ဆောင့်၍ လိုးတော့သည်.. “ ဗြစ်…ပလွတ်…ဗြစ်…ဒုတ်…ဗြစ်..အင့်…အင့်…အမေ့….ဗြစ်..ဒုတ်…အင့်..ဟင့် ” မျိုးဝင်းသူက ဆောင့်၍လိုးနေရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာဟန်ဖြင့် ခင်သီတာ၏ ခပ်ကားကားထောက်ထားသော ဒူးနှစ်လုံးကို ဆွဲစိလိုက်ရာ စောစောက ဟက်တက်ကလေးကွဲဟနေသော သူမ၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ စေ့သွားပြီးကျဉ်းကြပ်သွားရာ လီးတန်ကြီးကို ဖိညှစ်၍ ထားလေသည်..

    ထိုအခါတွင် သူမ၏ စောက်ပတ်မှာ မျိုးဝင်းသူ၏ လီးတန်ကြီးကို အားနှင့် ညှစ်ဆုပ်ထားသလိုဖြစ်ကာ အရသာရှိလှသည်..မျိုးဝင်းသသူက သူမ၏ ရင်သားများကို လှမ်း၍ ညှစ်ဆွဲလိုက်ကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အားရပါးရ ဆောင့်လေရာ ခင်သီတာမှာလည်း တင်ပါးကြီးများကို စည်းချက်ကိုက်အောင် နောက်သို့ ပစ်ပစ်ပြီး ကော့ဆောင့်ပေးနေမိတော့သည်.. “ ပြွတ်…..ပလွတ်…ဗြစ်…..ဗြစ်…ဟင့်..ဟင့်…ပြွတ်….ဖွတ်…အင်း…ဟင့်…” နောက်ဆုံးတော့ မျိုးဝင်းသူ၏ လီးတန်ကြီးအတွင်းမှ ပူနွေးသော သုတ်ရည်များက စစ်ကနဲစစ်ကနဲ ပန်းထွက်လာပြီး သူမ၏ သားအိမ်အတွင်းသို့ ပန်းဝင်သွားလေတော့ရာ ခင်သီတာမှာ တဟင်းဟင်း ညီးရင်း မောဟိုက်နွမ်းနယ်စွာ အိပ်ရာပေါ်သို့ ဝမ်းလျားမှောက်၍ ကျသွားတော့သည်.. မျိုးဝင်းသူမှာလည်း သူမ၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို မလွတ်တမ်းဆွဲထားရင်း သူ၏ လီးကြီးကို အတင်းဖိကပ်ထားကာ ခင်သီတာ၏ ကိုယ်ပေါ် ထပ်ဖိထားရင်း အမောဖြေနေသည်..

    “ မို့မို့….ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား…” “ ဟင်….အို….” ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်၍ ငေါင်နေသော မို့မို့တစ်ယောက် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာသူမထံသို့ လျှောက်လာသော မျိုးဝင်းသူကို တွေ့လိုက်ရပြီး အို ကနဲ ရှက်သွေးဖြာ၍ ခေါင်းလေး ငုံ့ထားလိုက်မိသည်.. ညက မမခင်သီတာနှင့် မျိုးဝင်းသူတို့ဆီမှ အသံများကို ကြားရသဖြင့် မနေနိုင်မထိုင်နိုင်ဖြစ်လာ၍ ဂျက်ချမထားသော မမတို့အခန်းကို အသာဟပြီး ချောင်းကြည့်မိခဲ့သည်.. ဒါကို ဒီလူကြီး တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့သွားတာ ဖြစ်မည်.. “ ပြောပါအုံး…မို့မို့ရဲ့…အိပ်ပျော်ရဲ့လား..လို့…” သူမ၏ အနားတွင်ရပ်လိုက်သော မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ ဆံပင်လေးတွေကို လက်ဖြင့် သပ်တင်ပေးရင်း သူမ၏မျက်နှာလေးကို ကြင်နာစွာလေး ငုံ့၍ကြည့်ရင်း ထပ်၍မေးလိုက်သည်.. “ မသိဘူး…” “ ဟဲဟဲ…မို့မို့က ကိုယ်တို့ကို ချောင်းကြည့်ပြီး ….ခံချင်နေတာ မဟုတ်လား…” မျိုးဝင်းသူက မို့မို့၏ ပခုံးသားလုံးလုံးလေးတစ်ဖက်ကို လက်ဖဝါးဖြင့် ဆုပ်ရင်း မေးသည်.. မို့မို့ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်ချင်လာသည်.. မို့မို့ကို ကြည့်ရင်း မချင့်မရဲဖြစ်လာသော မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ ကိုယ်လုံးကလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး နမ်းလိုက်သည်..

    “ အို…ကျွတ်..ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ…မမ တွေ့သွားလိမ့်မယ်…” “ သီတာ ခုလေးတင် ဈေးသွားဝယ်တယ်..တစ်နာရီကျော်လောက်မှ ပြန်လာမှာ…” ပြောလည်းပြော မျိုးဝင်းသူက သူမ၏ အဝတ်အစားတွေကို ဆွဲချွတ်သည်. မို့မို့ ဘာမှမပြော.. ရုန်းဖယ်ခြင်းလည်း မပြု.. ညကထဲက သူတို့ကို ကြည့်ရင်း မျိုးဝင်းသူက သူမကို တစ်ခုခုလုပ်ရင်ကောင်းမှာပဲ ဟု ခဏခဏ တွေးမိနေခဲ့တာပဲ.. မို့မို့က တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစားတွေ ကင်းကွာသွားရော..မျိုးဝင်းသူက သူ့ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကိုပါ ချွတ်လိုက်သည်.. ပြီးတော့… မို့မို့အား သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး အငမ်းမရ နမ်းရင်းက နို့လေးတွေကို ညှစ်သည်..

    “ ဟင့်…ဟင့်….ဦးကလဲနော်… ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ…..ဟင့်…” စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ညည်းပြောလေး ပြောလိုက်ပြီး မို့မို့က သူမ၏ စောက်ပတ်အုံပေါ်ရှိ ပူနွေးမာတောင်နေသော လီးတန်ကြီးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်.. ပြီးတော့ မချင့်မရဲ ဖြစ်လာပုံဖြင့် မို့မို့က သူမ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကားလိုက်ပြီး လီးထိပ်ကို စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့ကာ သူမ၏ ဖင်ကြီးကို ကော့တင်လိုက်စဉ် မျိုးဝင်းသူကလည်း ဖိ၍ သွင်းလိုက်တော့ရာ.. လီးကြီးမှာ စောက်ခေါင်းထဲသို့ တစ်ဝက်လောက် တိုးဝင်သွားလေသည်..

    ” ဗြစ်…ဗြစ်.အိုး…အီး….ဗြစ်..အ….အင့်…” “ ဗြစ်…ဗြစ်…အီး…ဟီး….အား..အား…ပြွတ်….ဗြစ်..” “ မို့မို့.. နာနေလား…” လေးငါးချက်လောက် ခပ်သွက်သွက်လေး လိုးပေးအပြီးတွင် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်.. “ ဟင့်အင်း….ရတယ်…ရပါတယ်….ဆောင့် ဆောင့်…မို့မို့ မနာဘူး..ခံနိုင်တယ်..” ဖင်ဆုံကြီးကို ပြန်ကြွပေးရင်း မို့မို့က ပြောလိုက်သည်.. မျိုးဝင်းသူက မို့မို့၏ ပခုံးသားလေးများအား ချိုင်းကြားမှ လျှို၍ ဆွဲကိုင်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ငုံစုပ်ကာ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း တိုးဝင်နေသော လီးတန်ကြီးကို ဖိဖိသွင်းနေရသည်မှာ အရသာ ထူးလှသည်.. မို့မို့၏ မွှေးကြိုင်နုအိလှသော လုံးလုံးကျစ်ကျစ် ကိုယ်လုံးလေးကို ဖက်ထားရသည်မှာ နွေးထွေး စီးပိုင်၍ အရသာ ရှိလှသလို… ဖောင်းအိနေသော စောက်ခေါင်းလေးကလည်း ဝင်နေသော လီးတန်ကြီးကို မဆန့်မပြဲ ငုံထားရသဖြင့် ရှိရင်းစွဲထက် ပိုမိုဖောင်းကြွ၍ နေကာ လီးကြီး ဖိဝင်သွားတိုင်း ချိုင့် ချိုင့်ဝင်သွားရပြီး လီးထွက်လာတိုင်း စူကြွ၍ ပါလာကြသည်..

    အဝင်အထွက်လုပ်နေသော လီးတန်ကြီးကို နေရာမပေးနိုင်သည့် စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများက လီးတန်ကြီးကို အတင်းပင် ရစ်ပတ်ထားလေရာ မျိုးဝင်းသူမှာ အရသာတွေ ကောင်းကောင်းတွေ့နေလေသည်..မို့မို့၏ ဖင်ကြီးကို မွေ့ရာထဲ အိကျသွားအောင် ဝိုက်၍ ဆောင့်နေပြီး ကောင်းသထက်ကောင်းလာကာ တစ်ချက်တစ်ချက် အဆုံးထိဝင်နေပြီး ဆီးခုံချင်း တဖတ်ဖတ်ရိုက်သံက စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်၍ လာသည်.. မို့မို့ကလည်း သူမ၏ ပေါင်တန်လေးနှစ်ဖက်ကို အစွမ်းကုန်ကား၍ ပေးထားလေသည်.. သူမ၏ ဖင်ဆုံကိုလည်း အပေါ်က ဆောင့်ချက်နှင့် အညီ ပြန်ကော့ပေးမိသည်.. သူမ၏ စိတ်ထဲမှာလည်း မရိုးမရွနှင့် အရူးအမူး ဖြစ်ကာ မျိုးဝင်းသူ၏ ကျောပြင်ကြီးကို လွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးသည့်အလား အတင်းပင် ပြန်ဖက်ထားမိသည်..

    ထို့ကြောင့် ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းနှင့် လီးအဝင် ပိုများကာ ဆီးခုံချင်း ပူး၍ ပူး၍ ကပ်သွားရသည်.. “ ဗြစ်…ဗြစ်…ဗြစ်. ဟင်း ဟင်း…ဗြစ်…ဟင်း…ဟင်း..” လီးတန်ကြီးတစ်ခုလုံး ဝင်နေပြီမို့ စောက်ခေါင်းထဲတွင် ဆို့ကြပ်စွာ ခံစားနေရလေသည် သို့ရာတွင် ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်နေသော လီးကြီးက အရူးအမူးဖြစ်လောက်စရာ အရသာများကို ပေးနေသည် မာတင်းနေသည့် လီးတန်ကြီးက စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများအား ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပွတ်တိုက်နေမှုသည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဗြစ်ကနဲ ဗြစ်ကနဲပင် ခံစားနေရလေသည်

    လေးလံသော ကိုယ်လုံးကြီးက အပေါ်က ဖိဆောင့်ပေးနေမှုကို၎င်း၊ ကြီးထွားရှည်လျားလှသည့် လီးတန်ကြီးအား မဆန့်မပြဲနှင့် ကျဉ်းကြပ်လှသည့် ဖောင်းဖောင်းအိအိ စောက်ပတ်လေးထဲသို့ မညှာမတာ အဆုံးထိ ဖိသွင်းခြင်းကိုသော်၎င်း၊ လီးဝင်လီးထွက် ဆောင့်ချက်များက စောက်ခေါင်းထဲ အောင့်သက်သက် ဖြစ်နေသည်ကို၎င်း၊ မို့မို့ မမှုတော့..၊ မညည်းညူတော့ပဲ ကျေကျေနပ်နပ်ပင် အချက်ကျကျ ကော့ကော့ပြီး… အလိုးခံလျက် ရှိလေသည် “ မို့မို့…. ကောင်းလားဟင် ” “ ကောင်းတယ် ဦးရယ်… နဲနဲတော့ အောင့်သေးတယ်.. ဒါပေမယ့် မို့ ခံနိုင်ပါတယ်… ဦးဟာကြီးက အရှည်ကြီးပဲနော်… မို့ ချက်နားအထိ ရောက်သလား မသိဘူး..၊ ပြီးတော့ ကျင်လိုက်တာ .. မို့ဟာလေး အရမ်းနာကျင်အောင် ခံစားရတယ် သိလား… ” ဆောင့်ချက်ကို ရပ်၍ ဆီးခုံချင်းဖိကပ်ကာ ပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်.. “ မို့ .. မခံနိုင်ရင် ပြော… ဦး လျှော့ လိုးမယ်.”

    “ အော်…ဦးကလဲ ခံနိုင်ပါတယ်… ဒီလောက်အထိခံပြီးပြီပဲဟာ…လိုးမှာသာ လိုးစမ်းပါ..” မို့မို့ က ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ပြောလိုက်သဖြင့် ခဏနားနေမှုကို ရပ်ကာ မျိုးဝင်းသူက ခပ်ဖြေးဖြေး ဆောင့်သည်. သူမ၏ ပခုံးသားတင်းတင်းလေးကို ဆွဲပြီးလိုးနေရာမှ သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက် မွေ့ရာပေါ်သို့ လက်ထောက်ကာ လိုးဆောင့်သည်..“ ဗြစ်…ဗြစ်….အင့်…အင်း….ဗြစ်…” လူလုံးချင်းကွာသွားသဖြင့် ဖောင်းနေသော စောက်ပတ်အုံသေးသေးလေးထဲသို့ ကြီးထားရှည်လျားသော လီးတန်ကြီး တစွပ်စွပ်နှင့် တိုးဝင်နေပုံမှာ မို့မို့ စိတ်ထပြီးရင်း ထချင်နေစရာ မြင်နေရလေသည် မျိုးဝင်းသူကလည်း မြင်နေရသလို မို့မို့လည်း မြင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်.. မနက်ဖက်အလင်းရောင်အောက်တွင် နှစ်ယောက်သား တက်ညီလက်ညီ လိုးနေခံနေကြလေသည် “ ဦး….မို့ကို ခုလို နေ့တိုင်း လုပ်ပေးမှာလား…ဟင်…” မျိုးဝင်းသူ ပြုံးလိုက်သည် ကောင်မလေး အရသာ သိသွားပြီး တန်းတန်းစွဲ သွားတော့မှာကို သိလိုက်ရသည်

    “ လုပ်ပေးမှာပေါ့…မို့ရဲ့..” “ အင်း…မမ .. မရှိတဲ့ အချိန်မှ လုပ်ရမှာနော်..” “ ဒါပေါ့…မို့ရဲ့…. သူသိလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ…” “ နောက် ရှိသေးတယ်.. ဦး မမကို မလုပ်နဲ့တော့ မို့ ကိုပဲ လုပ်ရမယ်..” “ အာ…ဒါကတော့….” မျိုးဝင်းသူ စိတ်ထဲ .. မိန်းမတွေများ ဟု တွေးရင်း ပြုံးလိုက်မိပြန်သည် “ တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်နေပေါ့..ဘာလဲ မို့ကို လုပ်ရတာ မကောင်းလို့လား…” “ ဟာ….ဟုတ်ပါဘူး….မို့ရဲ့..” နှုတ်ခမ်းစူ၍ မျက်စောင်းလေးထိုးပြောတော့ မျိုးဝင်းသူ ပြာပြာသလဲ ပြန်ပြောသည်“ ဦး အကြိုက်ပြော…သိလား… မို့ အကုန်လုပ်ပေးမယ်…” “ ဟဲဟဲ…ဟဲ….” မျိုးဝင်းသူ ပုံစံပြောင်းသည် မို့မို့၏ ဖြောင့်စင်းသော ပေါင်တန်လေးနှစ်ချောင်းကို တံကောက်ကွေးမှ လက်ဖြင့် မတင်လိုက်သည်.. မွေ့ရာနှင့် ကပ်နေသော ဖင်လေးက ကြွတက်သွားပြီး စောက်ပတ်လေးက ပို၍ စူဖောင်းထွက်လာသည် ဖောင်းအိနေသော စောက်ပတ်အုံလေးထဲသို့ လီးကြီးကို အဆုံးထိ စိုက်စိုက်ထိုးချသည်. လီးဝင်ကာ အလိုးခံနေရသော မို့မို့အတွက် ကျင်ကနဲ ကျင်ကနဲ ခံစားလိုက်ရသည်..

    သို့သော် မို့မို့ မအော် .. မညည်း..၊ မရုန်း ၊ နာကျင်နေမှုကို ဂရုမစိုက်တော့ပဲ အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် မဆန့်မပြဲ မတန်တဆ လီးနှင့် စောက်ပတ်အတွေ့ကို မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ကြိတ်မှိတ်၍ ခံနေလေသည် နာခြင်း၊ အောင့်ခြင်းထဲတွင် ကောင်းခြင်း၊ ဆိမ့်ခြင်းများ ပါဝင်နေသည်ကို သူမသိရှိခံစား နေရလေပြီ ဖြစ်လေသည်..တံကောက်ကွေးနှစ်ဖက်ကို မ၍ လှန်တင်ပြီး ခပ်တင်းတင်း ချုပ်ကိုင်ကာ ဝက်တုပ် တုပ်သလို ချုပ်ပြီး စိတ်ပါလက်ပါ အားပါးတရ မညှာတမ်း ဆောင့်လိုးနေသော မျိုးဝင်းသူမှာ ကောင်းသထက်ကောင်းလာပြီး …၊ ပြီးချင်လာချေပြီ..မကြာမီမှာပင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အကြောအချဉ်များ ဖြိုးဖြိုးဖျင်းဖျင်း ဖြစ်လာပြီး စောက်ခေါင်းလေးထဲ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တိုးဝင်နေသော လီးတန်ကြီးမှ ပူနွေးပျစ်ချွဲသော သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်သွားစဉ်မှာပင် .. မို့မို့ ခမျာမှာလည်း မျိုးဝင်းသူက အတင်းဖိထားသည့် ကြားမှ ကော့တက်လာပြီး တဟင်းဟင်းဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်တက်ကာ စောက်ခေါင်းထဲမှ သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်ကုန်လေတော့သည်.. ပြီးနောက်….မျိုးဝင်းသူ၏ လည်ပင်းကြီးကို လှမ်းဆွဲချကာ နှုတ်ခမ်းလေး စူပေးကာ ခေါင်းလေး မော့ပေးလိုက်တော့သည်… ပြီးပါပြီ…

     

    Zawgyi

     

    အားရေအာင္ ဗ်င္းမယ္ေနာ္

    မို႔မို႔… ဒီလူႀကီးကို ၾကည့္လို႔မရ.. မ်က္ႏွာေၾကာကို မတည့္.. လူေကာင္ႀကီးက ႀကီးသေလာက္ စကားသံက ခြၽဲခြၽဲနဲ႔ … သူ႔နာမည္က မ်ိဳးဝင္းသူတဲ့… မမခင္သီတာကလည္း တစ္မ်ိဳး.. ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္း မသိ.. မို႔မို႔ မ်က္ႏွာေၾကာမတည့္ေသာ လူႀကီးက မမႏွင့္ အိမ္မွာ အတူလာေနမယ္ တဲ့… မမ ေယာက္်ားယူမွာလားလို႔ ေမးေတာ့… “ မို႔မို႔..နားမလည္ေသးပါဘူး ညီမေလးရယ္…” တဲ့.. ၿပီးေတာ့ မို႔မို႔ ငယ္ေသးတယ္ တဲ့..မို႔မို႔ မငယ္ေတာ့ဘူးလို႔ ျပန္ေျပာခ်င္လိုက္တာ … မေျပာရဲလို႔.. မို႔မို႔ အသက္ (၂၀) ႏွစ္ထဲ ေရာက္ေနၿပီ.. အပ်ိဳျဖစ္တာေတာင္ ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီ.. အဲဒီလူႀကီးက ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ လာေနမွာလဲ လို႔ေမးေတာ့ မသိေသးဘူးတဲ့.. ေကာင္းေရာ…ရွင္.. အရင္တုန္းက အဲဒီလူႀကီး အိမ္ကို ခဏခဏလာဘူးတယ္.. မို႔မို႔ကို ဆက္ဆံတာ သူငယ္ႏွပ္စားေလးလို ဆက္ဆံသလိုဘဲ.. မႀကိဳက္ပါဘူး… ၿပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္..

    လူကိုၾကည့္ရင္ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေပါ့.. အခုေတာ့ ..သူက ဒီလို မဟုတ္ဘူး.. မို႔မို႔ တစ္ကိုယ္လုံးကို အရမ္းစိတ္ဝင္စား(အရမ္းႏွာဗူးထ ) ေနတဲ့ မ်က္လုံးမ်ိဳးႀကီးနဲ႔ ၾကည့္တတ္တာ.. အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးဆို…မို႔မို႔ ေနလို႔အရမ္းခက္တာ.. သူ႔ေရွ႕မွာ လူတစ္ကိုယ္လုံး အဝတ္ေတြ မပါေတာ့သလိုပဲ.. မ်က္ႏွာေတြ ထူပူ ၊ တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ရွိန္းဖိန္းလို႔… ႏွာဗူး…ႀကီး.. ကဲ..အဲဒီလို လူႀကီးက အိမ္မွာလာေနမယ္တဲ့.. မို႔မို႔သိပါတယ္.. ဒီလူႀကီး အိမ္မွာလာေနရင္ မမနဲ႔ အတူတူ အိပ္မယ္ဆိုတာကိုေလ… မို႔မို႔ စိတ္ညစ္တယ္.. မမကိုလည္း မေျပာရဲဘူး.. မမ ခင္သီတာက မို႔မို႔ရဲ႕ အစ္မအရင္းေခါက္ေခါက္ေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ တစ္ဝမ္းကြဲ အစ္မ.. ၿပီးေတာ့ မို႔မို႔ကို မိဘလို ေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့သူ..မို႔မို႔ (၄) ႏွစ္သမီးေလာက္က မို႔ အေဖနဲ႔ အေမ ၊ ေနာက္… မမခင္သီတာရဲ႕ အေဖနဲ႔ အေမ ၊ မမရဲ႕ အစ္ကို .. သူတို႔အားလုံး တြံေတးတူးေျမာင္းထဲမွာ သေဘၤာနစ္တဲ့ ထဲ ပါသြားၾကသည္.. အဲဒီေနာက္ မို႔မို႔ကို မမခင္သီတာက ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ လာခဲ့ရသည္.. ဒီေတာ့ မို႔မို႔က မမခင္သီတာကို မလွန္ရဲတာလည္း မဆန္းေပ.. အဲဒီ မ်ိဳးဝင္းသူ ဆိုတဲ့ လူႀကီး အိမ္မွာလာေနရင္..ဘယ္လို ဆက္ၿပီး စခန္းသြားရပါ့မလဲ ဟူေသာ အေတြးေတြက မို႔မို႔ စိတ္ေတြကို ညစ္ႏြမ္းေစေလသည္.. အစိမ္းေရာင္ မီးလုံးေလးက ဖိုက္ဝပ္ေလးပဲ ျဖစ္ေပမယ့္ အေမွာင္ႀကီးစိုးမႈေၾကာင့္ အခန္းထဲတြင္ လင္းလင္းထိန္ထိန္ ျဖစ္ေနသည္..

    မ်ိဳးဝင္းသူက ခင္သီတာ၏ အက်ႌက်ယ္သီးေလးေတြကို တစ္လုံးခ်င္းျဖဳတ္ရင္း အိပ္ရာေပၚတြင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ေနေသာ ခင္သီတာ၏ တစ္ကိုယ္လုံးကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနသည္.. ခင္သီတာမွာ ရွက္႐ြံ႕ အားနာေသာ မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ မ်ိဳးဝင္းသူကို ၾကည့္ရင္း… “ အို..အို….ေနပါေစ…ကိုဝင္းရယ္…သီတာ့ဘာသာ ျဖဳတ္ေပးပါ့မယ္…” ဟု ေျပာရွာသည္.. “ ရွက္မေနပါနဲ႔…သီတာရယ္….ကိုဝင္းျဖဳတ္ေပးပါ့မယ္…ဟုတ္လား…” ေျပာရင္း မ်ိဳးဝင္းသူက ရဲရဲတင္းတင္းပင္ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ေလရာ ဘရာစီယာေလး မလုံမလဲ ကာကြယ္ထားေသာ ခင္သီတာ၏ ရင္သားႏွစ္မႊာမွာ ႐ုန္းကန္၍ ထြက္လာေတာ့ရာ ဒါကို ၾကည့္ရင္း မ်ိဳးဝင္းသူ၏ မ်က္လုံးမ်ား ဝင္းလက္၍ သြားသည္.. “ သီတာက သိပ္လွတာပဲ…ဒါေၾကာင့္ ကိုဝင္းက သိပ္ခ်စ္ေနမိတာ…” မ်ိဳးဝင္းသူက ေျပာရင္း သူမ၏ ဘရာစီယာေလးေရာ ထမီပါ ဆြဲ၍ခြၽတ္ပစ္လိုက္ေလ ေတာ့ရာ ခင္သီတာ မ်က္ႏွာေလး ရဲကနဲ ျဖစ္သြားရေလသည္..

    သူမ၏ တစ္ကိုယ္လုံးမွာ ေပါင္ရင္းမွ အတြင္းခံအသားကပ္ ေဘာင္းဘီပန္းေရာင္ေလးမွ လြဲ၍ ျဖဴေဖြးၿပီး ဝင္းဝါေသာ အသားဆိုင္ေတြက မ်ိဳးဝင္းသူ၏ စိတ္ေတြကို ထလို႔မဆုံးေအာင္ ျဖစ္ေနေစေပသည္.. “ အို…ကြယ္….ကိုဝင္းကလဲ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ၾကည့္ေနရတာလဲ…” လက္ကေလး ႏွစ္ဖက္ကို ရင္သားေပၚ ယွက္တင္ရင္း ခင္သီတာက ရွက္႐ြံ႕စြာျဖင့္ မ်က္ေစာင္းေလး ထိုးကာေျပာလိုက္သည္.. “ ေနပါအုံး…သီတာရယ္…ကိုဝင္းအားရေအာင္ ၾကည့္ပါရေစအုံး..သီတာ တစ္ကိုယ္လုံးက တကယ့္ကို ခ်စ္စရာႀကီး…ဟင္းဟင္း….ကိုယ္ေတာ့ သိပ္ခ်စ္ေနၿပီ…အခ်စ္ရယ္.. သိပ္ခ်စ္ခ်စ္ေနၿပီ….” မ်ိဳးဝင္းသူက တုန္ရင္ေသာ အသံႀကီးျဖင့္ တတြတ္တြတ္ေျပာရင္းက ခင္သီတာ၏ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ဆြဲခြၽတ္လိုက္ရာ..လက္ေလးဆစ္ခန႔္ ဟသြားၿပီး အတြင္းမွ ဝင္းဝါေသာ ဖားခုံညႇင္းသ႑ာန္ မို႔မို႔ေဖာင္းေဖာင္း အသားျပင္ေလးက အေမႊးအမွ်င္ ကင္းရွင္းစြာျဖင့္ ထြက္ေပၚလာသည္..

    မ်ိဳးဝင္းသူမွာ စိတ္ကို မခ်ဳပ္တီးႏိုင္ေတာ့သည့္အလား သူမ၏ ကိုယ္လုံးေလးအား ႀကဳံးဖက္ ေပြ႕ယူ၍ သူ၏ ရင္ခြင္ထဲသို႔ ဆြဲသြင္းလိုက္ကာ ေက်ာ့ရွင္းေသာ သူမ၏လည္တိုင္ေလးကို အငမ္းမရ နမ္းလိုက္ရာ… ခင္သီတာမွာ တစ္ကိုယ္လုံး တြန႔္လိမ္သြားၿပီး မ်က္ႏွာေလးကို ေမာ့၍ နီတာရဲ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေလးႏွစ္လႊာက ပြင့္ဟ၍ လာသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက ခင္သီတာအား ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ေတ့၍ အသက္ေအာင့္ကာ ခပ္ျပင္းျပင္း စုပ္ယူလိုက္ရာ ခင္သီတာမွာ မ်က္လုံးမ်ား ျပာေဝသြားရေတာ့သည္.. ထို႔ေနာက္ မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ဆြဲခြၽတ္ရာတြင္ အလိုက္သင့္ေလးျဖစ္ေအာင္ ခင္သီတာက အယ္ေနေသာ ဖင္ႀကီးကို ႂကြ၍ေပးသျဖင့္ ေဘာင္းဘီေလးမွာ လြယ္ကူစြာ ကြၽတ္ထြက္သြားၿပီး သူမ၏ ကိုယ္လုံးတစ္ခုလုံး ဘာအဝတ္အစားမွ မရွိေတာ့ပဲ ကိုယ္တုံးလုံးႀကီး ျဖစ္သြားရေတာ့သည္.. မ်ိဳးဝင္းသူသည္ ခင္သီတာ ကိုယ္လုံးေလးအား ေမြ႕ရာေပၚသို႔ အလိုက္သင့္ေလး ခ်ေပးလိုက္ေသာအခါတြင္ေတာ့ ခင္သီတာ၏ ရႈိက္ဖိုႀကီးငယ္အသြယ္သြယ္ တို႔မွာ မီးေရာင္စိမ္းလဲ့လဲ့ေအာက္ဝယ္ ျမင္ရသူ အသက္ရႉမွားေလာက္ေအာင္ အလွႀကီး လွေနပါေတာ့သည္..

    ဝင္းဝါေသာ အသားစိုင္မ်ားေအာက္ဝယ္ ပိတုံးေရာင္ ဆံႏြယ္ေလးမ်ားက ဖယိုဖရဲေလး က်ေနေသာေၾကာင့္ ခင္သီတာ၏ အလွမွာ စာဖြဲ႕ရန္ပင္ ခက္ေလာက္ေအာင္ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ စိတ္ေတြကို ပူေလာင္ျပင္းျပလာေစေလသည္.. ေဖာင္းမို႔ ေမာက္ႂကြလ်က္ရွိေသာ သူမ၏ ရင္သားႏွစ္မႊာမွာလည္း သူမမွာ ပက္လက္ေလး ျဖစ္ေန၍ နံေဘး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီသို႔ အိစက္ေနၾကလင့္ကစား သိသိသာသာႀကီးပင္ မို႔ေမာက္ကုံးထေနၿပီး အသက္ရႉလိုက္တိုင္း နိမ့္ခ်ီျမင့္ခ်ီျဖင့္ လႈိင္းမ်ားထလို႔ေနသည္.. မ်က္စိေအာက္ဝယ္ ထင္ထင္ရွားရွား ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ ျမင္ေနရေသာ ခင္သီတာ၏ အလွေတြေၾကာင့္ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ရင္ထဲမွာ ရမၼက္မီးက အလွ်ံတၿငီးၿငီး ေတာက္ေလာင္လာခဲ့ၿပီး မုန္ယိုေနေသာ ဆင္႐ိုင္းႀကီးတစ္ေကာင္ပမာ ျဖစ္လာကာ သူ၏ ကိုယ္ေပၚမွ အဝတ္အစားမ်ားကို ခြၽတ္ခြာခ်လိုက္ေတာ့ရာ… တုတ္ခိုင္ေသာ သူ၏ လီးႀကီးမွာ ေျဖာင့္တန္းေထာင္မတ္စြာ ထြက္ေပၚလာေလေတာ့သည္..

    မ်ိဳးဝင္းသူသည္ သူမ၏ ကိုယ္ေဘးတြင္ အလိုက္သင့္ ဝင္အိပ္လိုက္ၿပီး ေနာက္ ခင္သီတာ၏ ႏို႔သီးေလးမ်ားကို ပါးစပ္ျဖင့္ အငမ္းမရ တႁပြတ္ႁပြတ္ စုပ္ယူလိုက္ရာ..ခင္သီတာခမ်ာ.. ရင္ဘတ္ႀကီး ေကာ့တက္လာလ်က္ တစ္ကိုယ္လုံးလည္း မ႐ိုးမ႐ြႀကီး ျဖစ္၍ လာရေတာ့သည္.. သူမ၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရမၼက္ခိုးေလးေတြ ရီေဝေနသည့္ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ သူ႔အား ျပန္ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ နီရဲရဲ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို စုပ္ယူလိုက္ျပန္သည္.. “ ခ်စ္တယ္..ေနာ္….သီတာ…” “ ခ်စ္တာေပါ့…..ကိုဝင္းရယ္…” ခင္သီတာ၏ ညႇိဳ႕ျမဴေတာင့္တေသာ အသံေလးက မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစသည္.. ထို႔ေနာက္ မ်ိဳးဝင္းသူက ခင္သီတာ၏ အိတင္းၿပီး ထိရက္စရာ မရွိေသာ ေပါင္တန္ထြားထြားႀကီးမ်ားအား သူ၏ ဒူးေခါင္းႀကီးျဖင့္ ထိုးကာခြဲလိုက္ၿပီး ေပါင္တန္ေဖြးေဖြးႀကီးမ်ား အၾကားသို႔ ဝင္လိုက္သည္..

    ထိုအခါ ခင္သီတာ၏ ေပါင္ၾကားခြဆုံမွ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ ဟက္တက္ကြဲသြားၿပီး အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေလသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူသည္ အစြမ္းကုန္ မာန္ထေနေသာ သူ၏ လီးတန္ႀကီး ထိပ္ဖူးအား ညာလက္ျဖင့္ ကိုင္လိုက္ၿပီး ေနာက္ ခင္သီတာ၏ ေစာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းႀကီးၾကားမွ တြင္းဝေလးဆီသို႔ ဖိကပ္၍ ေထာက္လိုက္သည္.. “ အို..ဟင့္…ဟင့္…..” ခင္သီတာ၏ ကိုယ္လုံးေလး တြန႔္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္.. ထို႔ေနာက္ လီးကို အားႏွင့္ အသာဖိ၍ သြင္းလိုက္ရာ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တထစ္ထစ္ႏွင့္ နစ္ကာ ဝင္သြားေတာ့သည္.. “ ျဗစ္….ျဗစ္….အင့္…အင့္…အင္း…ျဗစ္…ျဗစ္…..ဟင္း ဟင္း………” ခင္သီတာမွာ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ေက်ာျပင္ႀကီးအား သူမ၏ သြယ္တန္းေသာ လက္ေလႏွစ္ဖက္ျဖင့္ သိုင္းဖက္ထားၿပီးေနာက္ တဟင္းဟင္းျဖင့္ ညီးညဴေနေလသည္..

    မ်ိဳးဝင္းသူက လီးကို တစ္ခါတည္း အရင္းထိ ဖိမသြင္းေသးဘဲ တဝက္ေလာက္အေရာက္တြင္ ရပ္ထားလိုက္ၿပီးေနာက္.. အသာျပန္၍ ဆြဲႏႈတ္လိုက္ရာ..ခင္သီတာ၏ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားမွာ လီးႏွင့္ ကပ္၍ လန္ကာ ပါလာေလသည္.. ထို႔ေနာက္ ဒစ္ေပၚသည္အထိ ဆြဲထုတ္ကာ ျပန္၍ ဖိသြင္းလိုက္ျပန္သည္.. ထိုအတိုင္း ထပ္ကာထပ္ကာျဖင့္ ငါးႀကိမ္မွ် လုပ္ေပးလိုက္ရာ ခင္သီတာ၏ ေစာက္ေခါင္းေလးအတြင္းမွ အရည္ၾကည္ေလးမ်ား စိုၿပီး စိမ့္ထြက္လာေလသည္.. ထို႔ေၾကာင့္ မ်ိဳးဝင္းသူက သူ႔လက္မ်ားကို ခင္သီတာ၏ ခ်ိဳင္းေအာက္မွ လွ်ိဳ၍ ပခုံးကို ခပ္တင္းတင္း ကိုင္ဆြဲ၍ လီးကို အဆုံးထိ ေဆာင့္သြင္းခ်လိုက္ေလသည္..

    “ ျဗစ္…ျဗစ္…ဒုတ္….အိ…..အိ….အင့္…ကြၽတ္ကြၽတ္….အ…အား…“ ခင္သီတာ၏ ပါးစပ္မွ ညည္းညဴသံေလးမ်ား တကြၽတ္ကြၽတ္ ထြက္ေပၚလာေလသည္. “ ေျဖးေျဖးလုပ္ပါ…ကိုရယ္…” “ နာလို႔လား…ဟင္…သီတာ..” “ ဟင့္အင္း…..ဟင့္အင္း…..” ခင္သီတာက ေခါင္းေလးကို ရမ္းျပလိုက္သည္.. ထို႔ေၾကာင့္ မ်ိဳးဝင္းသူက အားတက္လာၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဆာင့္ခ်လိုက္ျပန္သည္.. “ ႁပြတ္….ျဗစ္….ပလြတ္….ႁပြတ္…..ဟင့္…အင့္…..” ခင္သီတာ၏ မ်က္ေတာင္ေကာ့ႀကီးမ်ားမွာ စင္းက်ေနၿပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးမွာ ၿပဳံးေယာင္သန္းေနသည္.. ဒါေပမယ့္ မ်ိဳးဝင္းသူက အားမရေသးပါ.. “ အားမရေသးဘူး အခ်စ္ရယ္…” သူ၏ ပါးစပ္ကို ခင္သီတာ၏ နားတစ္ဖက္သို႔ဖိကပ္၍ ခပ္တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္သည္..

    “ ဟင့္…..ကိုကလဲ ကြယ္….” “ ခ်စ္လို႔ပါ သီတာရယ္…ကို..အားရေအာင္ လုပ္ပါရေစေနာ္…” “ ဟင္း…ကိုကေတာ့ သိပ္ကဲတာပဲ…သေဘာ သေဘာ…သီတာက ကိုစိတ္တိုင္းက် ခ်စ္တာကို ခံရမဲ့သူပါ..ကိုရယ္…” မ်ိဳးဝင္းသူမွာ ခင္သီတာ့စကားေၾကာင့္ ပီတိျဖစ္သြားသည္.. “ ဟင္း…ဒါေၾကာင့္ သီတာ့ကို သိပ္ခ်စ္ေနရတာ…” တုန္ယင္ေသာအသံျဖင့္ ေျပာရင္း သူမ၏ ပါးမို႔မို႔ေလးကို သြက္သြက္ႀကီး နမ္းလိုက္သည္.. ထို႔ေနာက္ ေခါင္းအုံးတစ္လုံးအား ဆြဲယူၿပီး ခင္သီတာ၏ ကားစြင့္အိစက္ကာ လိုးရက္စရာ မရွိေသာ တင္သားထြားထြားႀကီးမ်ားေအာက္သို႔ ထိုး၍ခုလိုက္ရာ ခင္သီတာ၏ ခါးေလးမွာ ေကာ့တက္လာၿပီးေနာက္ ဆီးခုံေလးမွာ ပို၍ ေမာက္လာေလသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးႀကီးက အရင္းမွ အဆုံးတိုင္ျမဳပ္ေနၿပီး အဖ်ားက သားအိမ္ဝကို ေထာက္ကာ ခင္သီတာ ရင္ထဲ က်ဥ္ေနေအာင္ ခံစားရသည္..

    ခင္သီတာက ေပါင္တန္ႀကီးကို ကား၍ ဒူးကိုေထာက္ကာ ၿဖဲေပးလိုက္မိသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူသည္ ကာမရမၼက္မီးေၾကာင့္ မ်က္ေတာင္မ်ား စင္းက်ေနသည့္ ခင္သီတာ၏ မ်က္ႏွာေလးအား သူ၏ ရီေဝေသာ မ်က္လုံးႀကီးမ်ားျဖင့္ စူးစူးဝါးဝါး ၾကည့္ေနရာမွ အံကို ခဲကာ ႀကိတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ခင္သီတာ၏ ပခုံးအား အားယူ၍ဆြဲကာ ကုတင္တစ္ခုလုံး သိမ့္ကနဲသိမ့္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္အထိ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လိုးေတာ့သည္.. “ ျဗစ္….ဒုတ္…အ….အ…..ဟင့္…ျဗစ္….ဒုတ္….ႁပြတ္……” ခင္သီတာကလည္း သူမ၏ တင္သားႀကီးမ်ားကို အခ်က္က်က် ျပန္၍ ေကာ့တင္ေပးေနျပန္ရာ ႏွစ္ဦးသားမွာ အရသာေတြ႕၍ ကာမေၾကာတြင္ နစ္ေျမာေနၾကေလသည္.. ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ႏွစ္ဦးသား ကာမအရသာ၏ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကၿပီး တစ္ဦးကိုယ္ တစ္ဦး လြတ္ထြက္သြားမည္ စိုးသည့္အလား ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခုၾကား ေလမဝင္ႏိုင္ေအာင္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ႀကီး ေပြ႕ဖက္၍ ထားလိုက္ၾကေလသည္. ေမာဟိုက္ႏြမ္းနယ္ေသာ သက္ျပင္းခ်သံႀကီးမ်ား က ဟင္းကနဲ ဟင္းကနဲ ေပၚထြက္လာၾကသည္..

    “ သီတာ….” မ်ိဳးဝင္းသူ၏ အသံ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေပၚထြက္လာသည္.. “ ကို…..” “ ကိုေတာ့ သီတာ့ကို တကယ္ပဲ စြဲမိေနၿပီ…အခ်စ္ရယ္…သီတာေရာ ကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူးလား ဟင္…သီတာနဲ႔ ခြဲသြားရမွာေတာင္ ေၾကာက္ေနၿပီ…” ခင္သီတာက မ်က္လုံးမ်ားကို မွိတ္ကာ မွိန္း၍ နားေထာင္ေနမိသည္.. ထိုအခ်ိန္ဝယ္ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ အံ၍က်လာေသာ သုတ္ရည္မ်ားက သူမ၏ တင္ပါးဆုံႀကီးႏွစ္ခုၾကားသို႔ တစိမ့္စိမ့္ စီး၍ က်လာသည္.. “ လႊတ္ပါအုံး ကိုရယ္….ဟိုဟာေတြ သုတ္ပါရေစအုံး….” ခင္သီတာက ေျပာလိုက္သျဖင့္ သူမ၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ ေမွာက္၍အိပ္ေနရာမွ သူမ၏ ပါးေလးေတြကို ခပ္ဖြဖြနမ္းၿပီး မထခ်င္ထခ်င္ သူမ၏ကိုယ္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္.. လီးႀကီးက ႁပြတ္ခနဲ ေနေအာင္ ကြၽတ္ထြက္သြားသည္..

    “သီတာ…ကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူးလား…လို႔….” မ်ိဳးဝင္းသူက အိပ္ရာေပၚတြင္ ပက္လက္မွိန္းေနရာမွ ခင္သီတာအား ျပန္၍ ေမးလိုက္သည္. သူ၏လီးႀကီးမွာ အရည္မ်ားျဖင့္ စိုေနၿပီး ေပ်ာ့ေခြ၍ က်ေနသည္..ခင္သီတာက အဝတ္ေဟာင္းတစ္ထည္ျဖင့္ သူမ၏ေပါင္ၾကားမွ ေပက်ံေနေသာ အရည္မ်ားကို သုတ္ေနရင္းမွ မ်ိဳးဝင္းသူအား မ်က္လုံးေလးေထာင့္ကပ္ကာ ၾကည့္လိုက္ရင္း… “ ခ်စ္တာေပါ့….ကိုရဲ႕….၊ ကဲ…သူ႔ဟာႀကီးကို ေပေနတာေတြ သုတ္ေပးအုံးမယ္…” ဟုေျပာကာ မ်ိဳးဝင္းသူ၏လီးႀကီးကို အဝတ္ျဖင့္ သုတ္ေပးလိုက္သည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ဆတ္ခနဲဆြဲကာ ရင္ခြင္ထဲသို႔ သြင္းလိုက္သည္.. ထို႔ေနာက္ ခင္သီတာ၏ ေျပာင္းႏြဲ႕ေသာ ခါးေလးကို သူ႔လက္မ်ားျဖင့္ သိုင္းဖက္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ေတ့ကာ အားရပါးရ စုပ္ယူလိုက္သည္.. ခင္သီတာမွာ မ်က္လုံးေလးမ်ား စင္းက်သြားၿပီးေနာက္ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ျပန္၍ ဖက္တြယ္ထားသည္..

    သူမ၏ ေဖာင္းမို႔အိစက္ေသာ ရင္သားမ်ားက မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ရင္ဘတ္ႀကီးကို ဖိကပ္ေနသျဖင့္ တစ္ဦး၏ ရင္ခုန္သံကို တစ္ဦးက ၾကားေနရေလသည္.. အတန္ၾကာေတာ့မွ… “ ခ်စ္… ေနာက္တစ္ခါ လုပ္ၾကရေအာင္…” “ ေနပါအုန္း.. ကိုရယ္..ကို အေမာေျပေအာင္ ခဏ နားပါအုန္းလား…သီတာ ဘယ္မွ ထြက္မေျပးပါဘူး.. တစ္ညလုံး လုပ္လို႔ရပါတယ္….ကိုရဲ႕….ကို႔ဟာႀကီးကို သီတာ ကိုင္ၾကည့္အုန္းမယ္…” ေျပာေျပာဆိုဆို.. သီတာက မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးႀကီးကို သူမ၏ လက္ကေလးမ်ားျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆုပ္ကိုင္ကာ ပြတ္သပ္ ေဆာ့ကစားသလို ပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ၾကည့္ေနသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးႀကီးက ခင္သီတာ၏ လက္ထဲတြင္ တေျဖးေျဖး ထ၍ တင္းေတာင္လာရေတာ့သည္.. ဒါကိုၾကည့္၍ ခင္သီတာက ေက်နပ္အားရစြာ ၿပဳံးလိုက္သည္..

    “ ကဲ…ကို႔ဟာႀကီး ကလည္း ျမန္လိုက္တာကြယ္…ထလာလိုက္တာ..ဒီတစ္ခါေတာ့..သီတာ့အလွည့္ေပါ့..” ခင္သီတာက ခပ္ညဳညဳေလးေျပာရင္း ပက္လက္လွန္ကာ ေပါင္တန္ႀကီးမ်ား စင္း၍ အိပ္ေနေသာ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ကိုယ္ေပၚသို႔ တက္ခြလိုက္ရင္း ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလး ထိုင္ခ်လိုက္သည္.. ၿပီးေတာ့မွ သူမ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးႀကီးကို ၿမဲၿမံစြာ ဆုပ္ကိုင္ရင္း သူမေစာက္ဖုတ္အဝသို႔ ေတ့ကာ အက္ကြဲေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေလးငါးခ်က္မွ် ပြတ္ဆြဲကလိေနသည္.. သူမ၏ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးႏွစ္လႊာမွာ ကြဲဟဟေလး ျဖစ္၍ ေနၿပီး မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ႀကီး ျဖစ္၍ေနေသာ လီးတန္ႀကီးႏွင့္ တဲ့တဲ့မတ္မတ္ႀကီး ျဖစ္၍ေနေလရာ ခင္သီတာသည္ လီးထိပ္ဖူးႀကီးအား သူမ၏ ေစာက္ပတ္ဝတြင္ ထိုးသြင္ျမႇဳပ္ႏွံလိုက္ၿပီးေနာက္ အသာဖိ၍ ထိုင္ခ်လိုက္ရာ မာေက်ာေတာင့္တင္းေနေသာ လီးတန္ႀကီးမွာ အိကနဲ အရင္းသို႔တိုင္ျမဳပ္၍ ဝင္သြားေလရာ မ်ိဳးဝင္းသူက အားမလိုအားမရႏွင့္ပင္ လီးႀကီးကို အေပၚသို႔ ေျမႇာက္ေကာ့ ပင့္တင္ေပးလိုက္မိေလသည္..

    “ ျဗစ္…ပလြတ္…ျဗစ္…ဒုတ္….” ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ေရေဆးငါးႀကီးပမာ ေက်ာ့ရွင္းလွပေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ျဖင့္ အလွႀကီးလွေနေသာ ခင္သီတာ၏ ကိုယ္လုံးေလးက သူ႔အေပၚသို႔ အုပ္မိုးေန႐ုံမွ်မက ေအာက္ပိုင္းမွာလည္း လီးတန္ႀကီးက သူမ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တစ္ေခ်ာင္းလုံး တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဝင္၍ေနေလရာ မ်ိဳးဝင္းသူမွာ ကာမစိတ္မ်ား တရိပ္ရိပ္ တက္လာရေလသည္.. ခင္သီတာသည္ သူမ၏ ကိုယ္အေပၚပိုင္းကို မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ရင္ဘတ္ႀကီးေပၚသို႔ အုပ္မိုး ေမွာက္ခ်ထားလိုက္ၿပီး သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို ခပ္ေျဖးေျဖး အထက္ေအာက္ ဖိခ်လိုက္ ေျမႇာက္တင္လိုက္ျဖင့္ လႈပ္ရွားေပးေနရာ မ်ိဳးဝင္းသူအဖို႔ တသိမ့္သိမ့္ တစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ ကာမအရသာကို အစြမ္းကုန္ပင္ ခံစားေတြ႕ထိေနရေတာ့သည္.. ခင္သီတာ၏ ေစာက္ေခါင္းေလးကလည္း ဆြဲငင္ဓါတ္ တစ္မ်ိဳး ရွိေနသည္…တဖ်တ္ဖ်တ္ျဖင့္ သူမ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲမွေန၍ သူ႔လီးတန္ႀကီးကို ရစ္ပတ္ကာ ဆြဲ၍ စုပ္ယူလိုက္သကဲ့သို႔ ခံစားရသျဖင့္ အေတြ႕မွာ ထူးလြန္းလွသည္.. “ ႁပြတ္..ျဗစ္…ပလြတ္…ႁပြတ္….ျဗစ္…”

    “ ေကာင္းရဲ႕လား…ကိုရယ္…” ခင္သီတာက ၿပဳံးတုံ႔တုံ႔မ်က္ႏွာေပးေလးျဖင့္ မ်ိဳးဝင္းသူအား ၾကည့္ကာ ေမးလိုက္သည္.. “ ေကာင္းတာေပါ့ ..သီတာရယ္…သိပ္ေကာင္းတာပဲ…ဒါေၾကာင့္လဲ ကိုဝင္း သီတာ့ကို မခြဲႏိုင္ေတာ့တာေပါ့…” မ်ိဳးဝင္းသူက ကာမခိုးမ်ား ရီေဝေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ ခင္သီတာအား ၾကည့္ကာ ျပန္ေျပာလိုက္သည္. လက္ကလည္း ခင္သီတာ၏ တင္ပါးထြားထြားအိအိႀကီးကို အရသာခံကာ ဆုတ္ညႇစ္ကိုင္တြယ္၍ ေနသည္.. ခင္သီတာကလည္း အလိုက္သိစြာျဖင့္ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးဖိ၍ဖိ၍ ေဆာင့္ေပးေနရာမွ သူမ၏ ႀကီးထြားမို႔ေမာက္ေသာ ရင္သားႏွစ္မႊာအား မ်ိဳးဝင္းသူ၏ မ်က္ႏွာေပၚသို႔ ဝဲ၍ ဖိခ်ေပးလိုက္ရာ မ်ိဳးဝင္းသူက အငမ္းမရ စုပ္ယူလိုက္ရာ ႏို႔သီးေခါင္းေလးမ်ားမွာ မာတင္းေထာင္တက္ေနၿပီး ခင္သီတာ၏ တစ္ကိုယ္လုံးမွာလည္း တဟင္းဟင္းျဖစ္လာကာ သူမ၏ တင္ပါးႀကီးကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ေဆာင့္၍ ေပးလိုက္သည္..

    ထို႔ေနာက္ ခင္သီတာက လီးတန္ႀကီးကို အရင္းထိျမဳပ္သြားေအာင္ သူမ၏ ဆီးခုံေလးႏွင့္ဖိကပ္ထားရင္းက မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ပါးျပင္အား သူမပါးျပင္ေလးႏွင့္ ေမွးကာ ကပ္ထားလိုက္သည္.. သူမ၏ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းမွလည္း ခြၽဲက်ိေသာ အရည္မ်ားက စိမ့္ထြက္လာၿပီး မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ဆီးခုံေပၚသို႔ တသြင္သြင္ စီးက်လာသည္.. ခင္သီတာ၏ ႏြမ္းဟိုက္ေသာ သက္ျပင္းခ်သံေလးမွာ ဟင္းကနဲ ထြက္ေပၚလာသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက ေအာက္မွေန၍ သူမ၏ ခါးေလးကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္ေလသည္.. “ သီတာ…ၿပီးသြားၿပီမို႔လား..” “ အင္း..သူမ်ား…ေမာၿပီကြယ္…” ခင္သီတာက သက္ျပင္းခ်သံေလးႏွင့္အတူ ျပန္ေျပာလိုက္သည္.. “ ဒါျဖင့္ …သီတာ နားခ်င္ နားအုံးေလ…” “ အို…ကိုမွ မၿပီးေသးတာ…ဟာ…”

    “ ကိစၥ မရွိဘူး…ကိုတစ္လွည့္လုပ္ေပးအုံးမွာေပါ့…” ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ မ်ိဳးဝင္းသူက ခင္သီတာ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ေဘးသို႔လွိမ့္ခ်လိုက္ရာ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ လီးတန္ႀကီးက ႁပြတ္ကနဲ ျပန္၍ ကြၽတ္ထြက္သြားသည္..မ်ိဳးဝင္းသူက သူ၏လီးတန္ႀကီးတြင္ေပက်ံေနေသာ ခင္သီတာ၏ သုတ္ေရမ်ားကို အဝတ္ေဟာင္းတစ္ထည္ျဖင့္ သုတ္ပစ္လိုက္ၿပီးေနာက္… ခင္သီတာအား ဖက္ကာ ပါးျပင္ေလးႏွစ္ဖက္ကို သြက္သြက္ေလး နမ္းလိုက္သည္.. “ သီတာ…ဒူးေထာင္ၿပီး ကုန္းေပးေနာ္…” ခင္သီတာကလည္ းအလိုက္သိစြာျဖင့္ သူမ၏ ဒူးႏွစ္ဖက္ကိုေထာက္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကို ေမွာက္၍ခ်လိုက္ရာ သူမ၏ ျဖဴေဖြးအိစက္ တင္းကားေနေသာ တင္ပါးေကာ့ေကာ့ႀကီးမွာ အထက္သို႔ ေမာက္ကားေကာ့ေထာင္ေနၿပီး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကလည္း ေနာက္သို႔ ျပဴးထြက္ေနေလသည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ ေကာ့ေကာ့ထြားထြား တင္ပါးႀကီးေနာက္မွေန၍ ဒူးေထာက္လိုက္ၿပီး ေနာက္သို႔ျပဴးထြက္ေနေသာ ခင္သီတာ၏ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္လႊာအား လက္မႏွင့္ၿဖဲ၍ သူ၏ လီးတန္ႀကီးကို ေတ့လိုက္ၿပီးလွ်င္ သူမ၏ ႏြဲ႕ေႏွာင္းေသာ ခါးေလးကိုလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အားရပါးရဆြဲကိုင္ကာ ေဆာင့္သြင္းခ်လိုက္သည္..

    “ ပလြတ္….ျဗစ္….ဒုတ္…အ…အေမ့…..” ခင္သီတာမွာ အရွိန္ျဖင့္ ေရွ႕သို႔ ငိုက္ဆင္းက်သြားရသည္.. “ ေျဖးေျဖး လိုးပါ…ကိုရယ္…” ခင္သီတာက ေတာင္းပန္သံေလးႏွင့္ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း မ်ိဳးဝင္းသူကေတာ့ ရမၼက္ရွိန္ကို မထိန္းႏိုင္ေတာ့သည့္အလား ခင္သီတာ၏ တင္ပါးႀကီးကို တင္းတင္းဆြဲဆုပ္ကာ အငမ္းမရပင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဆာင့္၍ေဆာင့္၍ လိုးေတာ့သည္.. “ ျဗစ္…ပလြတ္…ျဗစ္…ဒုတ္…ျဗစ္..အင့္…အင့္…အေမ့….ျဗစ္..ဒုတ္…အင့္..ဟင့္ ” မ်ိဳးဝင္းသူက ေဆာင့္၍လိုးေနရင္း အားမလိုအားမရ ျဖစ္လာဟန္ျဖင့္ ခင္သီတာ၏ ခပ္ကားကားေထာက္ထားေသာ ဒူးႏွစ္လုံးကို ဆြဲစိလိုက္ရာ ေစာေစာက ဟက္တက္ကေလးကြဲဟေနေသာ သူမ၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ ေစ့သြားၿပီးက်ဥ္းၾကပ္သြားရာ လီးတန္ႀကီးကို ဖိညႇစ္၍ ထားေလသည္..

    ထိုအခါတြင္ သူမ၏ ေစာက္ပတ္မွာ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးတန္ႀကီးကို အားႏွင့္ ညႇစ္ဆုပ္ထားသလိုျဖစ္ကာ အရသာရွိလွသည္..မ်ိဳးဝင္းသသူက သူမ၏ ရင္သားမ်ားကို လွမ္း၍ ညႇစ္ဆြဲလိုက္ကာ အရွိန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ အားရပါးရ ေဆာင့္ေလရာ ခင္သီတာမွာလည္း တင္ပါးႀကီးမ်ားကို စည္းခ်က္ကိုက္ေအာင္ ေနာက္သို႔ ပစ္ပစ္ၿပီး ေကာ့ေဆာင့္ေပးေနမိေတာ့သည္.. “ ႁပြတ္…..ပလြတ္…ျဗစ္…..ျဗစ္…ဟင့္..ဟင့္…ႁပြတ္….ဖြတ္…အင္း…ဟင့္…” ေနာက္ဆုံးေတာ့ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လီးတန္ႀကီးအတြင္းမွ ပူေႏြးေသာ သုတ္ရည္မ်ားက စစ္ကနဲစစ္ကနဲ ပန္းထြက္လာၿပီး သူမ၏ သားအိမ္အတြင္းသို႔ ပန္းဝင္သြားေလေတာ့ရာ ခင္သီတာမွာ တဟင္းဟင္း ညီးရင္း ေမာဟိုက္ႏြမ္းနယ္စြာ အိပ္ရာေပၚသို႔ ဝမ္းလ်ားေမွာက္၍ က်သြားေတာ့သည္.. မ်ိဳးဝင္းသူမွာလည္း သူမ၏ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို မလြတ္တမ္းဆြဲထားရင္း သူ၏ လီးႀကီးကို အတင္းဖိကပ္ထားကာ ခင္သီတာ၏ ကိုယ္ေပၚ ထပ္ဖိထားရင္း အေမာေျဖေနသည္..

    “ မို႔မို႔….ညက အိပ္ေပ်ာ္ရဲ႕လား…” “ ဟင္….အို….” ကုတင္ေစာင္းတြင္ ထိုင္၍ ေငါင္ေနေသာ မို႔မို႔တစ္ေယာက္ အသံလာရာသို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲသို႔ ဝင္ကာသူမထံသို႔ ေလွ်ာက္လာေသာ မ်ိဳးဝင္းသူကို ေတြ႕လိုက္ရၿပီး အို ကနဲ ရွက္ေသြးျဖာ၍ ေခါင္းေလး ငုံ႔ထားလိုက္မိသည္.. ညက မမခင္သီတာႏွင့္ မ်ိဳးဝင္းသူတို႔ဆီမွ အသံမ်ားကို ၾကားရသျဖင့္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္လာ၍ ဂ်က္ခ်မထားေသာ မမတို႔အခန္းကို အသာဟၿပီး ေခ်ာင္းၾကည့္မိခဲ့သည္.. ဒါကို ဒီလူႀကီး ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ ေတြ႕သြားတာ ျဖစ္မည္.. “ ေျပာပါအုံး…မို႔မို႔ရဲ႕…အိပ္ေပ်ာ္ရဲ႕လား..လို႔…” သူမ၏ အနားတြင္ရပ္လိုက္ေသာ မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ ဆံပင္ေလးေတြကို လက္ျဖင့္ သပ္တင္ေပးရင္း သူမ၏မ်က္ႏွာေလးကို ၾကင္နာစြာေလး ငုံ႔၍ၾကည့္ရင္း ထပ္၍ေမးလိုက္သည္.. “ မသိဘူး…” “ ဟဲဟဲ…မို႔မို႔က ကိုယ္တို႔ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီး ….ခံခ်င္ေနတာ မဟုတ္လား…” မ်ိဳးဝင္းသူက မို႔မို႔၏ ပခုံးသားလုံးလုံးေလးတစ္ဖက္ကို လက္ဖဝါးျဖင့္ ဆုပ္ရင္း ေမးသည္.. မို႔မို႔ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းခုန္ကာ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္ရင္ခ်င္လာသည္.. မို႔မို႔ကို ၾကည့္ရင္း မခ်င့္မရဲျဖစ္လာေသာ မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ ကိုယ္လုံးကေလးကို ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းၿပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး နမ္းလိုက္သည္..

    “ အို…ကြၽတ္..ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ…မမ ေတြ႕သြားလိမ့္မယ္…” “ သီတာ ခုေလးတင္ ေဈးသြားဝယ္တယ္..တစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ ျပန္လာမွာ…” ေျပာလည္းေျပာ မ်ိဳးဝင္းသူက သူမ၏ အဝတ္အစားေတြကို ဆြဲခြၽတ္သည္. မို႔မို႔ ဘာမွမေျပာ.. ႐ုန္းဖယ္ျခင္းလည္း မျပဳ.. ညကထဲက သူတို႔ကို ၾကည့္ရင္း မ်ိဳးဝင္းသူက သူမကို တစ္ခုခုလုပ္ရင္ေကာင္းမွာပဲ ဟု ခဏခဏ ေတြးမိေနခဲ့တာပဲ.. မို႔မို႔က တစ္ကိုယ္လုံး အဝတ္အစားေတြ ကင္းကြာသြားေရာ..မ်ိဳးဝင္းသူက သူ႔ကိုယ္ေပၚက အဝတ္ေတြကိုပါ ခြၽတ္လိုက္သည္.. ၿပီးေတာ့… မို႔မို႔အား သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္ၿပီး အငမ္းမရ နမ္းရင္းက ႏို႔ေလးေတြကို ညႇစ္သည္..

    “ ဟင့္…ဟင့္….ဦးကလဲေနာ္… ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ…..ဟင့္…” စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ ညည္းေျပာေလး ေျပာလိုက္ၿပီး မို႔မို႔က သူမ၏ ေစာက္ပတ္အုံေပၚရွိ ပူေႏြးမာေတာင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္.. ၿပီးေတာ့ မခ်င့္မရဲ ျဖစ္လာပုံျဖင့္ မို႔မို႔က သူမ၏ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ၿဖဲကားလိုက္ၿပီး လီးထိပ္ကို ေစာက္ပတ္ဝတြင္ ေတ့ကာ သူမ၏ ဖင္ႀကီးကို ေကာ့တင္လိုက္စဥ္ မ်ိဳးဝင္းသူကလည္း ဖိ၍ သြင္းလိုက္ေတာ့ရာ.. လီးႀကီးမွာ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တစ္ဝက္ေလာက္ တိုးဝင္သြားေလသည္..

    ” ျဗစ္…ျဗစ္.အိုး…အီး….ျဗစ္..အ….အင့္…” “ ျဗစ္…ျဗစ္…အီး…ဟီး….အား..အား…ႁပြတ္….ျဗစ္..” “ မို႔မို႔.. နာေနလား…” ေလးငါးခ်က္ေလာက္ ခပ္သြက္သြက္ေလး လိုးေပးအၿပီးတြင္ ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္.. “ ဟင့္အင္း….ရတယ္…ရပါတယ္….ေဆာင့္ ေဆာင့္…မို႔မို႔ မနာဘူး..ခံႏိုင္တယ္..” ဖင္ဆုံႀကီးကို ျပန္ႂကြေပးရင္း မို႔မို႔က ေျပာလိုက္သည္.. မ်ိဳးဝင္းသူက မို႔မို႔၏ ပခုံးသားေလးမ်ားအား ခ်ိဳင္းၾကားမွ လွ်ိဳ၍ ဆြဲကိုင္ကာ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ငုံစုပ္ကာ ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္း တိုးဝင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးကို ဖိဖိသြင္းေနရသည္မွာ အရသာ ထူးလွသည္.. မို႔မို႔၏ ေမႊးႀကိဳင္ႏုအိလွေသာ လုံးလုံးက်စ္က်စ္ ကိုယ္လုံးေလးကို ဖက္ထားရသည္မွာ ေႏြးေထြး စီးပိုင္၍ အရသာ ရွိလွသလို… ေဖာင္းအိေနေသာ ေစာက္ေခါင္းေလးကလည္း ဝင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးကို မဆန႔္မၿပဲ ငုံထားရသျဖင့္ ရွိရင္းစြဲထက္ ပိုမိုေဖာင္းႂကြ၍ ေနကာ လီးႀကီး ဖိဝင္သြားတိုင္း ခ်ိဳင့္ ခ်ိဳင့္ဝင္သြားရၿပီး လီးထြက္လာတိုင္း စူႂကြ၍ ပါလာၾကသည္..

    အဝင္အထြက္လုပ္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးကို ေနရာမေပးႏိုင္သည့္ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားမ်ားက လီးတန္ႀကီးကို အတင္းပင္ ရစ္ပတ္ထားေလရာ မ်ိဳးဝင္းသူမွာ အရသာေတြ ေကာင္းေကာင္းေတြ႕ေနေလသည္..မို႔မို႔၏ ဖင္ႀကီးကို ေမြ႕ရာထဲ အိက်သြားေအာင္ ဝိုက္၍ ေဆာင့္ေနၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းလာကာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ အဆုံးထိဝင္ေနၿပီး ဆီးခုံခ်င္း တဖတ္ဖတ္႐ိုက္သံက စည္းခ်က္က်က် ထြက္ေပၚ၍ လာသည္.. မို႔မို႔ကလည္း သူမ၏ ေပါင္တန္ေလးႏွစ္ဖက္ကို အစြမ္းကုန္ကား၍ ေပးထားေလသည္.. သူမ၏ ဖင္ဆုံကိုလည္း အေပၚက ေဆာင့္ခ်က္ႏွင့္ အညီ ျပန္ေကာ့ေပးမိသည္.. သူမ၏ စိတ္ထဲမွာလည္း မ႐ိုးမ႐ြႏွင့္ အ႐ူးအမူး ျဖစ္ကာ မ်ိဳးဝင္းသူ၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို လြတ္ထြက္သြားမွာ စိုးသည့္အလား အတင္းပင္ ျပန္ဖက္ထားမိသည္..

    ထို႔ေၾကာင့္ ေဆာင့္ခ်က္ျပင္းျပင္းႏွင့္ လီးအဝင္ ပိုမ်ားကာ ဆီးခုံခ်င္း ပူး၍ ပူး၍ ကပ္သြားရသည္.. “ ျဗစ္…ျဗစ္…ျဗစ္. ဟင္း ဟင္း…ျဗစ္…ဟင္း…ဟင္း..” လီးတန္ႀကီးတစ္ခုလုံး ဝင္ေနၿပီမို႔ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ဆို႔ၾကပ္စြာ ခံစားေနရေလသည္ သို႔ရာတြင္ ထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္ လုပ္ေနေသာ လီးႀကီးက အ႐ူးအမူးျဖစ္ေလာက္စရာ အရသာမ်ားကို ေပးေနသည္ မာတင္းေနသည့္ လီးတန္ႀကီးက ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားမ်ားအား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပြတ္တိုက္ေနမႈသည္ သူမ၏ ရင္ထဲတြင္ ျဗစ္ကနဲ ျဗစ္ကနဲပင္ ခံစားေနရေလသည္

    ေလးလံေသာ ကိုယ္လုံးႀကီးက အေပၚက ဖိေဆာင့္ေပးေနမႈကို၎၊ ႀကီးထြားရွည္လ်ားလွသည့္ လီးတန္ႀကီးအား မဆန႔္မၿပဲႏွင့္ က်ဥ္းၾကပ္လွသည့္ ေဖာင္းေဖာင္းအိအိ ေစာက္ပတ္ေလးထဲသို႔ မညႇာမတာ အဆုံးထိ ဖိသြင္းျခင္းကိုေသာ္၎၊ လီးဝင္လီးထြက္ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ေစာက္ေခါင္းထဲ ေအာင့္သက္သက္ ျဖစ္ေနသည္ကို၎၊ မို႔မို႔ မမႈေတာ့..၊ မညည္းညဴေတာ့ပဲ ေက်ေက်နပ္နပ္ပင္ အခ်က္က်က် ေကာ့ေကာ့ၿပီး… အလိုးခံလ်က္ ရွိေလသည္ “ မို႔မို႔…. ေကာင္းလားဟင္ ” “ ေကာင္းတယ္ ဦးရယ္… နဲနဲေတာ့ ေအာင့္ေသးတယ္.. ဒါေပမယ့္ မို႔ ခံႏိုင္ပါတယ္… ဦးဟာႀကီးက အရွည္ႀကီးပဲေနာ္… မို႔ ခ်က္နားအထိ ေရာက္သလား မသိဘူး..၊ ၿပီးေတာ့ က်င္လိုက္တာ .. မို႔ဟာေလး အရမ္းနာက်င္ေအာင္ ခံစားရတယ္ သိလား… ” ေဆာင့္ခ်က္ကို ရပ္၍ ဆီးခုံခ်င္းဖိကပ္ကာ ေျပာေနၾကျခင္းျဖစ္သည္.. “ မို႔ .. မခံႏိုင္ရင္ ေျပာ… ဦး ေလွ်ာ့ လိုးမယ္.”

    “ ေအာ္…ဦးကလဲ ခံႏိုင္ပါတယ္… ဒီေလာက္အထိခံၿပီးၿပီပဲဟာ…လိုးမွာသာ လိုးစမ္းပါ..” မို႔မို႔ က ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ေျပာလိုက္သျဖင့္ ခဏနားေနမႈကို ရပ္ကာ မ်ိဳးဝင္းသူက ခပ္ေျဖးေျဖး ေဆာင့္သည္. သူမ၏ ပခုံးသားတင္းတင္းေလးကို ဆြဲၿပီးလိုးေနရာမွ သူမ၏ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ ေမြ႕ရာေပၚသို႔ လက္ေထာက္ကာ လိုးေဆာင့္သည္..“ ျဗစ္…ျဗစ္….အင့္…အင္း….ျဗစ္…” လူလုံးခ်င္းကြာသြားသျဖင့္ ေဖာင္းေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံေသးေသးေလးထဲသို႔ ႀကီးထားရွည္လ်ားေသာ လီးတန္ႀကီး တစြပ္စြပ္ႏွင့္ တိုးဝင္ေနပုံမွာ မို႔မို႔ စိတ္ထၿပီးရင္း ထခ်င္ေနစရာ ျမင္ေနရေလသည္ မ်ိဳးဝင္းသူကလည္း ျမင္ေနရသလို မို႔မို႔လည္း ျမင္ေနရျခင္း ျဖစ္သည္.. မနက္ဖက္အလင္းေရာင္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေယာက္သား တက္ညီလက္ညီ လိုးေနခံေနၾကေလသည္ “ ဦး….မို႔ကို ခုလို ေန႔တိုင္း လုပ္ေပးမွာလား…ဟင္…” မ်ိဳးဝင္းသူ ၿပဳံးလိုက္သည္ ေကာင္မေလး အရသာ သိသြားၿပီး တန္းတန္းစြဲ သြားေတာ့မွာကို သိလိုက္ရသည္

    “ လုပ္ေပးမွာေပါ့…မို႔ရဲ႕..” “ အင္း…မမ .. မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွ လုပ္ရမွာေနာ္..” “ ဒါေပါ့…မို႔ရဲ႕…. သူသိလို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ…” “ ေနာက္ ရွိေသးတယ္.. ဦး မမကို မလုပ္နဲ႔ေတာ့ မို႔ ကိုပဲ လုပ္ရမယ္..” “ အာ…ဒါကေတာ့….” မ်ိဳးဝင္းသူ စိတ္ထဲ .. မိန္းမေတြမ်ား ဟု ေတြးရင္း ၿပဳံးလိုက္မိျပန္သည္ “ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ေနေပါ့..ဘာလဲ မို႔ကို လုပ္ရတာ မေကာင္းလို႔လား…” “ ဟာ….ဟုတ္ပါဘူး….မို႔ရဲ႕..” ႏႈတ္ခမ္းစူ၍ မ်က္ေစာင္းေလးထိုးေျပာေတာ့ မ်ိဳးဝင္းသူ ျပာျပာသလဲ ျပန္ေျပာသည္“ ဦး အႀကိဳက္ေျပာ…သိလား… မို႔ အကုန္လုပ္ေပးမယ္…” “ ဟဲဟဲ…ဟဲ….” မ်ိဳးဝင္းသူ ပုံစံေျပာင္းသည္ မို႔မို႔၏ ေျဖာင့္စင္းေသာ ေပါင္တန္ေလးႏွစ္ေခ်ာင္းကို တံေကာက္ေကြးမွ လက္ျဖင့္ မတင္လိုက္သည္.. ေမြ႕ရာႏွင့္ ကပ္ေနေသာ ဖင္ေလးက ႂကြတက္သြားၿပီး ေစာက္ပတ္ေလးက ပို၍ စူေဖာင္းထြက္လာသည္ ေဖာင္းအိေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံေလးထဲသို႔ လီးႀကီးကို အဆုံးထိ စိုက္စိုက္ထိုးခ်သည္. လီးဝင္ကာ အလိုးခံေနရေသာ မို႔မို႔အတြက္ က်င္ကနဲ က်င္ကနဲ ခံစားလိုက္ရသည္..

    သို႔ေသာ္ မို႔မို႔ မေအာ္ .. မညည္း..၊ မ႐ုန္း ၊ နာက်င္ေနမႈကို ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ပဲ အ႐ြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ မဆန႔္မၿပဲ မတန္တဆ လီးႏွင့္ ေစာက္ပတ္အေတြ႕ကို မ်က္လုံးေလးမွိတ္ၿပီး ႀကိတ္မွိတ္၍ ခံေနေလသည္ နာျခင္း၊ ေအာင့္ျခင္းထဲတြင္ ေကာင္းျခင္း၊ ဆိမ့္ျခင္းမ်ား ပါဝင္ေနသည္ကို သူမသိရွိခံစား ေနရေလၿပီ ျဖစ္ေလသည္..တံေကာက္ေကြးႏွစ္ဖက္ကို မ၍ လွန္တင္ၿပီး ခပ္တင္းတင္း ခ်ဳပ္ကိုင္ကာ ဝက္တုပ္ တုပ္သလို ခ်ဳပ္ၿပီး စိတ္ပါလက္ပါ အားပါးတရ မညႇာတမ္း ေဆာင့္လိုးေနေသာ မ်ိဳးဝင္းသူမွာ ေကာင္းသထက္ေကာင္းလာၿပီး …၊ ၿပီးခ်င္လာေခ်ၿပီ..မၾကာမီမွာပင္ တစ္ကိုယ္လုံးရွိ အေၾကာအခ်ဥ္မ်ား ၿဖိဳးၿဖိဳးဖ်င္းဖ်င္း ျဖစ္လာၿပီး ေစာက္ေခါင္းေလးထဲ ၾကပ္ၾကပ္တည္းတည္း နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း တိုးဝင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးမွ ပူေႏြးပ်စ္ခြၽဲေသာ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထြက္သြားစဥ္မွာပင္ .. မို႔မို႔ ခမ်ာမွာလည္း မ်ိဳးဝင္းသူက အတင္းဖိထားသည့္ ၾကားမွ ေကာ့တက္လာၿပီး တဟင္းဟင္းျဖင့္ တစ္ကိုယ္လုံး တဆတ္ဆတ္ တုန္တက္ကာ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ကုန္ေလေတာ့သည္.. ၿပီးေနာက္….မ်ိဳးဝင္းသူ၏ လည္ပင္းႀကီးကို လွမ္းဆြဲခ်ကာ ႏႈတ္ခမ္းေလး စူေပးကာ ေခါင္းေလး ေမာ့ေပးလိုက္ေတာ့သည္… ၿပီးပါၿပီ…

  • အသည်းခိုက်အောင်ကောင်းခဲ့တယ်

    အသည်းခိုက်အောင်ကောင်းခဲ့တယ်

    ဆရာမ နာမည်က ကြည်ပြာ..ကျတော့တို့ရွာကို လာပြီး မူလတန်းကိုလာရောက်စာသင်ပေးသော.. ရပ်ရွာခန့်..ဆရာမ.တစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည် ။ကျတော့အိမ်ခေါင်းရင်းအိမ်မှာ နေထိုင်ရန် ရပ်ရွာက သတ်မှတ်ထားပါသည်။ဆရာမကြည်ပြာက. အသားကဖြူဖြူ…အရပ်ကနဲနဲပုတယ်…ရယ်လိုက်ရင် ပါးချိုင့်လေးခွက်ပြီး ..သွားလေးတွေက ဖြူဖွေးနေတာပဲ…ဆရာမဝတ်စုံလေးဝတ်လိုက်ရင်..အရမ်းကို ကျက်သရေရှိ လှပတဲ့သူပါ…လှမ်းလျှောက်ရင်လည်း..ညင်ညင်သာသာလေး လှမ်းလျှောက်တက်ပြီး…ဘေးတိုက်တုန်ခါတဲ့..တင်သားများမဟုတ်ဘဲ…အပေါ်အောက်..လှုပ်ခါနေတဲ့ တင်သားများကို ပိုင်ဆိုင်သူလည်းဖြစ်ပါသည်။ သူနဲ့အရမ်းမရင်းနှီးပေမယ့်လည်း…ကျတော့အတွက်မှန်းထုစရာ..စိတ်ကူးရင် မင်းသမီးတယောက်ဖြစ်ပါသည်။.

    မှန်းထုစရာ အကြောင်းအရာတွေကလည်းရှိတယ်လေ…မိုးလင်းလို့ သေးပေါက်ရင် အိမ်သာပေါ်မတက်ပဲ…အိမ်သာရှေ့မှာ..ထမိန်လှန်သေးပေါက်ခြင်း၊ရေချိုးရင် သူနေတဲ့အိမ်ခြေရင်းမှာ ချိုးတက်ခြင်း၊ဗွီဒီယိုကြည့်ပြီးပြန်လာရင် ရေချိုးတဲ့နေရာလေးမှာပဲ…ထမီလှန် ဓာတ်မီးထိုးသေးပေါက်ခြင်းတို့ဟာ..ကျတော့အတွက် ဆရာမကိုမှန်း…. ဂွင်းထုခြင်းကိုဖြစ်စေခဲ့တာပေါ့…..အဲဒီအထဲကမှ..ကျတော်…ဂွင်းထုအရသာအရှိဆုံးက.. မနက်ရေချိုးချိန်နှင့်ညနေရေချိုးချိန်ပဲ…ဆရာမကြည်ပြာ ရေတခါချိုးလျှင်အချိန်တော်တော်ကြာတယ်. .နှံစပ်အောင်လည်းတစ်ကိုယ်လုံးပွတ် ချေးတွန်းတယ်….ဆရာမကြည်ပြာရေချိုးတဲ့နေရာက ကျတော့အခန်းရဲ့ခေါင်းရင်းဘက်…သူနေတဲ့အိမ်ရဲ့ခြေရင်းဘက်ကျတာပေါ့… .တောရွာတွေဆိုတော့..ရေချိုးခန်းအကာတွေ..ဘာတွေ..မရှိဘူး.. ရာဝင်အိုးနှင့်အဝတ်လျှော်စရာသစ်သားတစ်တုံးပဲရှိတယ်.. ကျတော်ကဆင်းရဲတော့ ..ဝါးထရံကာအိမ်လေးနဲ့ပဲနေနိုင်ပါတယ်…ချောင်းကြည့်ဖို့အတွက် အဆင်တော့ပြေတယ်…

    ဆရာမကြည်ပြာရေချိုးမယ်..မြင်လိုက်တာနဲ့..ကျတော်အခန်းထဲပြေးဝင်တော့တာပဲ… ဆရာမရေချိုးရင်ထမီအပိုတထည်ကိုဘယ်ဘက်လက်ဖျံပေါ်တင်..ညာလက်ကဆပ်ပြာခြင်းကိုကိုင်ပြီး. .ရေချိုးတဲ့နေရာကိုလာတယ်ဒီနေ့ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့. .ရေချိုးတာနည်းနည်းနောက်ကျတယ် ကဗျာကသီအိမ်ခန်းထဲပြေးဝင်လိုက်ပြီး. .ချောင်းနေကျအပေါက်မှာနေရာယူလိုက်တယ်ဆရာမကလည်း…. ရာဝင်အိုးနားရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ..ထမီကိုတန်းမှာတင်..ဆပ်ပြာခွက်.အောက်ချပြီး …ရေလေးငါးခွက်ခေါင်းပေါ်ကနေဆက်တိုက်လောင်းချလိုက်တယ်..လျောကျနေတဲ့ထမီကို ပြန်ပြင်ဝတ်ပြီး နောက်ထပ်ရေလောင်းလိုက်တယ်. .ပြီးတော့..မျက်နှာသစ်ဆေးရည်နဲ့မျက်နှာကိုပွတ် ်ပြီးမှသွားပွတ်တံပေါ်သွားတိုက်ဆေးကိုကုန်းပြီးညစ်နေတာလုပ်လိုက်တော့ တင်းပြီးကားထွက်နေတဲ့တင်ပါးကြီးကိုမြင်လိုက်တော့. ကျတော့ငပဲက မရတော့ဖူး..ငေါက်ကနဲ့ဆို..ထောင်လာတော့တာပဲ…ဆက်ကြည့်နေတုန်း…ဆရာမက သွားတိုက်နေတာများ..အိုး..ရေစိုထမီကပ်နေတဲ့ တင်စိုင်ကြီးများက..လှုပ်ရမ်းနေတာပဲ….

    သီချင်းတောင် သွားသတိရလိုက်သေးတယ်..ဘာတဲ့.”.အိုးလေးလှုပ်လိုက်ပါ” ဆိုတဲ့အတိုင်း…ရမ်းခါနေတာပဲ…ကျတော့လက်ကလည်းမရတော့ဖူး..လးီကိုပုဆိုးပေါ်မှကိုင်ပွတ်နေရပြီ…သွားတိုက်ပြီးတော့..ပလုတ်ကျင်းလိုက်..ကုန်းပြီးထွေးထုတ်လိုက်လုပ်နေတာများ..ကျတော့စိတ်ထဲမှာ ဆရာမက..ကုန်းပြီးကျတော့လီးကိုဆောင့်နေတဲ့ပုံစံမျိုးမြင်ရောင်လာတော့ လီး ပိုတောင်လာတယ်…မရတော့ဘူး.. ပုဆိုကိုဖြည်ပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်..လုပ်နေရပြီ..ပလုတ်ကျင်းပြီးသွားတော့..ရေထပ်လောင်း. .ကျတော့ဘက်ကိုမျက်နှာမူလိုက်တယ်ထမီကိုခြုံတဲ့ပုံစံနဲ့..

    ဂျိုင်းတွေပွတ်..နို့တွေပွတ်..ဘယ်ညာချိန်းပြီး ထမီကိုကိုင်ရင်..ဝင်းမွတ်နေတဲ့.ရင်သားလေးတွေကို မြင်မြင်ရတယ်..ကျတော့လက်ကလည်းမြန်လာပြီ.. အဲဒီအချိန်မှာပဲ..ထမီကိုရင်ရှားလုပ်ပြီး အဖုတ်နေရာကိုစိတ်ပြေနပြေ. ပွတ်နေတာများ….အိုး.ဆရာမရယ်…ကျတော့စိတ်တွေမရတော့ဖူး…ဆရာမ..အဖုတ်အရမ်းယားလို့. ပွတ်နေတဲ့ပုံစံမြင်ယောင်လာပြီး… ”အိုး..ဆရာမ..ဆရာမ…အိုး..အား.အား..ကျတော့လိုးပေးနော်….ဆရာမ..ဆရာမ…မပူနဲ့နော်…..လိုးမယ်နော်…အိုး..အားး..အရမ်းယားနေလား.ဟင်…လိုးပေးမယ်နော်….ထည့်လိုက်တော့မယ်နော်…အိုးဆရာမ…ဆရာမ..ဆရာမ…အ..အ..အ”ဆိုပြီးကျတော့ လီးရည်တွေ..ပန်းထွက်သွားပါတော့တယ်…

    ကျတော်..ပြီးသွားတော့..တုံးလုံးလှဲလိုက်တယ်..ဆရာမရေချိုးတာဆက်မချောင်းဖြစ်ပေမယ့်..ခဏအကြာ. .ရေချိုးသံမကြားရတော့..ဆရာမလည်း. .ရေချိုးပြီးသွားတာပဲဖြစ်မှာပါ…. “ဒေါ်ကြည်..အကူအညီခေါ်တာ..ဘာလုပ်မလို့ဗျ..အေး.ဟေ့..အဖေတို့အလှူကို မုန့်ကျွေးပေးမလို့..ဝိုင်းလုပ်ပေးဖို့ခေါ်လိုက်တာ..” ”ဪ..ဒါများ..ရပါတယ်ဗျကဲ.. ဘာလုပ်ပေးရမလဲပြော”..”အဲဒီမှာ..ဆရာမကို..ကူလုပ်ပေးလိုက်..” ဟုတ်ကဲ့.ဒေါ်ကြည်”..”ဆရာမ ကျတော်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ..”..ဒါလေး မွှေပေး..ကျမ ခဏ နားလိုက်ဦးမယ်”ဆိုပြီး..မြေပြင်မှာပဲ ဖင်ထိုင်ချလိုက်တယ်..ပြီးတော့..အကျီ ၤလေးကိုဟပြီးယပ်ခတ်နေတယ်….ဆရာမကို ခုမှသေချာတွေ့ဖူးတာဆိုတော့…သေချာကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေမိတယ်..မျက်နှာလေးက ဖြူဖွေးသန့်စင်ပြီး.သွေးကြော စိမ်းစိမ်းလေး အထင်သားမြင်နေရတယ်…

    လည်တိုင်လေးကလည်း..ကျော့ရှင်းနေတာပဲ… ကြယ်သီးတစ်လုံးဟပြီး ယပ်ခတ်နေတဲ့အတွက်..နို့အုံလေးကလည်း..ဖြူဥနေတာပဲ…ဖြည်းဖြည်းချင်းမျက်လုံးက အောက်ဖက်ကို ရောက်သွားတော့..လုံးတစ်နေတဲ့ပေါင်သားရယ်..ဖြူဖွေးနေတဲ့ ခြေသလုံးသားတွေမြင်ပြီး လူက ငစမာန်ထချင်လာနေပြီ….အဲလိုကြည့်နေတုန်းပဲ.ဆရာမက မော့အကြည့်နဲ့..ကျတော်ကြည့်တာသိသွားပါလေရော…ကျတော်လည်း ရှက်ရှက်နဲ့ခေါင်းငုံ့ ဆက်မွှေနေလိုက်တယ်….ခဏနေတော့ ..”ရပြီ..ရပြီ..မင်းမင်းက..အိုးကိုမထား..မမက ယက်ချပေးမယ်.. ”အလဲ..ကျတော့နာမည်တောင် သိလို့ပါလားပေါ့…ကျေနပ်သလိုခံစားမိလိုက်တယ်…ကျတော်က အိုးကိုမ…ဆရာမက..ကျတော့မျက်နှာချင်းဆိုင်ကနေ ..ကုန်းပြီးယက်ချနေတော့..ဟနေတဲ့ လည်ပင်းက အရမ်းကို ဟသွားပြီး…

    ထမီထပ်ဆင့်ထိ..တောက်လျောက်မြင်နေရတယ်ဗျာ..အဖြူရောင်ဘော်လီက..နို့တွေရုန်းထွက်နေသလို.. တင်းနေတာပဲမလည်းမ..ကြည့်လည်းကြည့်နဲ့.. ငပဲကတော့..”ဇ”ပြလာပြီလေ..ဆရာမကလည်း ပြချင်လို့လားမသိဖူး..ဖြည်းဖြည်းချင်းယက်ချနေတယ်…ပြီးသွားတော့ ရွှေကြည်(၃)ဗန်းရတယ်. “”အိုးကို အဲဒီမှာပဲ ခဏချ…ဗန်းတွေ.အိမ်ပေါ်တင်ရအောင်”ဆိုပြီး..ဗန်း(၁)ဗန်းမပြီး ရှေ့က ဦးဆောင်ထွက်သွားတယ်..ဗန်း(၁)ဗန်းမပြီး..ထပ်ချက်မကွာလိုက်တာပေါ့… အို..ကြည့်စမ်းပါဦးဗျ…တင်တဖက်နဲ့တဖက်က. မျက်စပစ် ခေါ်သွားသလိုပဲဗျာ..တုန်.တုန်.. တုတ်တတုန်..တုံတုံ..ခါ..ခါ.ခါ..

    တုံခါကြီးပေါ့..အိမ်ပေါ်လည်းရောက်..ဗြုန်းဆို…ဗန်းကိုကုန်းချလိုက်တော့..စိတ်ထဲက.”ဟာ…သွားပြီ..”သူ့ဖင်နဲ့ ငါ့လီးတိုက်ပြီ..”တော်သေးတယ်.. ဘာမှမပြောဘူး…”နောက်တစ်ဗန်း ကျတော်ပဲ..မ..လာခဲ့မယ်””.. ဪ..အေး..အေး” “ဘာလုပ်ပေးရဦးမလဲ..ဆရာမ” ”ဒီမှာတော့..ပြီးပြီ..ဒေါ်ကြည်ကို..မေးလိုက်ဦး”. .“”ဒေါ်ကြည်ရေ့..ဒီမှာပြီးပြီ.. ဘာလုပ်ပေးရဦးမလဲ””’လုပ်စရာတော့.မရှိတော့ဘူး…. ဪ.ဒါနဲ့..ငါတို့ကတစ်ပတ်လောက် ကြာမှာဆိုတော့..ဆရာမလိုအပ်တာရှိရင်.. လုပ်ပေးလိုက်ပါဦး”.”ဟုတ်ကဲ့..ဒေါ်ကြည်.. ကျတော်ပြန်တော့မယ်နော်..””အေး..အေး..ကျေးဇူးပဲ”.. အိမ်ရောက်တော့… ခုနက ဆရာမ တန်ဆာပလာတွေ ပြန်မြင်ယောင်ပြီး.တစ်ချီလှုပ်ရှားသေးတယ်..

    “”မင်းမင်းရေ.မင်းမင်း””ဗျ..”ဘာတွေလုပ်နေတုန်း”မလုပ်ပါဖူးဆရာမ. .ဘာခိုင်းမလို့လဲပြောလေ..” ခိုင်းစရာမရှိပါဖူး.. ပျင်းလို့..အားရင်လာခဲ့ပါလား..” ဟုတ်..ဆရာမ.လာပြီ”..”ရော့..ကော်ဖီသောက်..” ဟုတ်””မင်းမင်းက.. ရည်းစားမရှိဘူးလား..”ဆရာမရယ်.. ဘယ်သူကကြိုက်မှာလဲ..”ကြိုက်မှာပါ.. မင်းမင်းကခန့်ချောပဲဟာကို”. .”ဆရာမကတော့…မြောှက်နေပြီ.. ဟိ..ကျွေးစရာ..မရှိဘူးနော်”.. ”ရပါတယ်..မင်းမင်းရယ်..”ကျတော့သာပြောနေတာ.. ဆရာမရော..မရှိဖူးလား”..ရှိတာပေါ့.. စာမေးပွဲပြီးလို့ပြန်ရင်..လက်ထပ်မှာလေ..”ဪ..ဟုတ်လား.. ”ဆရာမပျော်နေတာပေါ့..”..ပျော်တယ်တော့.. မဟုတ်ပါဘူး..သူ့မိဘ..ကိုယ့်မိဘ..သဘောတူတာလေ.. ငယ်သူငယ်ချင်း.သံယောဇဉ်တော့ရှိပါတယ်..” ဆရာမတို့တခါမှမတွေ့ဖူးလား”..တွေ့ဖြစ်ပါတယ်..

    ”တွေ့တော့..ဆရာမတို့..ဘာလုပ်လဲ..ဟင်”..ဟဲ့..ပြောစရာလား..” ဆရာမကလည်း.ရှက်နေသေးတယ်..သိချင်လို့ပါ…ပါးလေးတော့..နမ်းမှာပေါ့..ပြီးတော့…””ကောင်လေးနော်..ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ”.. ဆိုပြီး..အရမ်းရှက်နေတဲ့ပုံစံနဲ့.. မျက်နှာလေးကို..ရဲနေတာပဲ..ကျတော်လျောက်မေးနေတော့.. ဆရာမ..ဖိန်းတိန်းရှိန်းတိန်းတွေ..ဖြစ်နေတယ်..ဘာစကားမှပြန်မပြောပဲ.. လက်နှစ်ဖက်ကို..ပွတ်နေတယ်..ပြီးခါမှ.. ”မင်းမင်း..ခဏနေဦးနော်… ဆရာမ..ပန်းသီးသွားခွဲလိုက်မယ်..မင်းမင်းစားဖို့”ဆိုပြီး နောက်ဖေးဘက် ထွက်သွားတယ်..တအောက်ကြာတော့..”အ”.ဆိုဆရာမအသံထွက်လာတာနဲ့…နောက်ဖေးကို.. ကဗျာကယာ.လိုက်သွားလိုက်တော့.. ဆရာမလက်မှာ..သွေးတွေ.ထွက်နေတယ်..”ဆရာမ ဘာဖြစ်တာလဲ..လက်ညိုးမှာလည်း.သွေးတွေနဲ့..””ပန်းသီးအခွံခွာတာ..ဓားချော်ပြီးရှသွားတာ.. ”ပြစမ်း.ဆိုပြီး..”လက်ညိုးလေးကို.. ကိုင်လိုက်တာ..ချောမွတ်နေတာပဲ.. ကျတော်လည်း..မပြောမဆို..ဆရာမ..လက်ညိုးလေးကို..ယူပြီး..သွေးတိတ်အောင်..ပါးစပ်နဲ့ စုပ်ပေး”..ဆရာမက.ခေါင်းလေးငုံပြီး..အသံတိတ်နေတယ်…

    ဆရာမမျက်နှာလေးကို..ကြည့်ပြီး..ကျတော့စိတ်တွေ..ယောက်ယက်ခက်လာတယ်.. ငပဲကလည်း..မနေတော့ဘူး…ထိုးထောင်လာပြီ..မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး.. ဆရာမကို.. ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်တော့..” အို့”ဆိုပြီး.ပါလာတယ်…”ဆရာမရယ်…အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ…ကျတော်..ဆရာမကို….ချစ်တယ်ဗျာ..””မင်းမင်းရယ်..မ”ကျတော်ဆရာမစကားအဆုံးထိမစောင့်ပဲ.. ဆရာမနှုတ်ခမ်းတွေကို..စုပ်လိုက်တယ်.. ပထမတော့..တွန်းထားသေးတယ်…အချိန်ကြာကြာစုပ်လိုက်တော့..တွန်းအားတော့..လျော့ပြီး..ငြိမ်နေတော့တယ်..

    ဘယ်လက်က.. တင်သားတွေကိုပွတ်ညာလက်က..နို့အုံကို..ကလိပေးလိုက်တယ်.. ညာလက်ကတဖြည်းဖြည်းအောက်လျောဆင်းလာပြီး .ဗိုက်သားလေးကိုပွတ်..ပြီးတော့.. ဆရာမစောက်ဖုတ်နေရာကို..ဖမ်းဆုပ်ပြီး.. လက်ချောင်းတွေနဲ့အထက်အောက်ပွတ်ဆွဲ..နဲ့..ဆရာမခဗျာမှာတော့” ဟင်း!!!အင်းး..အီးအား..ကျွတ်..ကျွတ်”နဲ့..အဖျားတက်နေသလိုပဲ.. ”မင်းမင်းရယ်..အခန်းထဲသွားရအောင်နော်”တဲ့..အခန်းထဲရောက်တော့..ကုတင်မှာ.. ခြေတွဲလောင်းထိုင်..ဘယ်လက်က ဆရာမကိုဖတ်.ညာလက်ကနို့အုံကိုပွတ်..နှုတ်ခမ်းလေးကိုစုပ်..လျှာလေးနဲ့ ကလိနဲ့.အလုပ်ဖြစ်နေတယ်..ကြယ်သီးတွေဖြုတ်တော့..ဝိုင်ဖြုတ်ပေးတယ်.

    .နို့တွေဘော်လီပေါ်က အုပ်ကိုင်နေတုန်း.ဆရာမက. ဘော်လီကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပေတယ်.. အိုးဗျာ..ဝင်းမွတ်နေတာပဲ..နိုးသီးလေးတွေများ.. မညိုပဲ..ပန်းရောင်သမ်းနေတယ်.. ဘယ်ရမလဲ.နိုးသီးလေးကိုကုန်းစုပ်ပြီး.. ညာလက်က..ထမီကိုဖြည်ပြီး..နှိုက်တာ.အတွင်းခံမှာ.စိုနေပြီ.. အထဲလက်လျို..စောက်ဖုတ်ကြီးကို.ကိုင်..အထက်အောက်ပွတ်.””. အိုး..အင်း..ဟီးအီးအင်း..ကျွတ်..ကျွတ်”နဲ့.ဆရာမလည်း.အရမ်းဟော့နေတော့တယ်.. လူခြင်းခွာပြီး..ဆရာမအကျီ ၤ..ထမီ..အတွင်းခံတွေ. ချွတ်ပေးလိုက်သလို.. ကျတော်လည်းအကုန်ချွတ်ပလိုက်တယ်. .ပြီးမှ..ဆရာမကို..ကုတင်မှာလှဲလိုက်ပြီး. .ခြေနှစ်ချောင်းကိုကားထောင်လိုက်တယ်..မို့တက်လာတဲ့. .စောက်ပတ်ကိုမြင်တော့.. ပါးစပ်ကအလိုလိုရောက်သွားပြီ.. ဘယ်ပြောကောင်းမလဲ..လွေးတော့တာပေါ့..”

    အိုး..အိုး..ဟင်း..ဟင်းကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး..အား..အား!!!!မင်းမင်း… မင်းမင်း..ဟင်းးးဟင်းး..မရတော့ဘူး.. အား..အား.ရင်ထဲတမျိုးပဲကွယ် …နေရတာကြီးကို..အိုး..အိုး..ထွက်ပြီး.. ထွက်ပြီ..အား..အ..အားအ”နဲ့..ဆတ်ဆတ်တုန်ခါပြီး ကျတော့မျက်နှာပေါ်..စောက်ရည်တွေစင်ကုန်တယ်… ”မင်းမင်းရယ်..ကန်တော့..ကန်တော့..” ရပါတယ်ဆရာမရယ်ကျတော်ဆရာမကို..လိုးတော့မယ်နော်””. .ပြောစရာလိုသေးလို့လား..မင်းမင်ရယ်”မတ်တတ်ကောက်ရပ်ပြီး.. ဆရာမ..အဖုတ်မှာတော့..လီးထိုးထည့်တော့..”’ အ”..ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော်..

    မင်းမင်း..ဆရာမ..တခါမှအလိုးခံဖူးတာ..မဟုတ်ဖူး”..ဟုတ်မယ်ထင်တယ်ဗျ…ကျတော်လီးထည့်တာ..မဝင်ပဲ..တစ်နေတယ်… ဒါနဲ့..အားစိုက်ပြီးဆောင့်လိုက်တော့. ”ဖောက်.”အမလေး..သေပါပြီ. .အမေရဲ့..”အား.းအား..ဟင်း..ဟင်းနာတယ်.. နာတယ်..”ဆိုတော့..သာလေးငြိမ်နေလိုက်တယ်.. ခဏကြာဆွဲထုတ်တော့..လီးမှာသွေးတွေပေနေပြီ.”.ဪ.. ဆရာမကအပျိုစစ်သားပဲ”လို့..စိတ်ထဲပြောမိလိုက်..ဒီလိုနဲ့..သွင်းလိုက်.ထုတ်လိုက်..လုပ်လိုက်တော့.. ”ရပြီး.မင်းမင်း..ဆောင့်တော့”ပြောတာနဲ့..မင်းမင်းတို့ဆောင့်ပြီလေ… ”ဘွတ်..ဗြစ်..အအီး.ဘွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်..ဗြစ်..ဒုတ်..အင့်..အင့်..အအအ..ကောင်းတယ်.. မင်းမင်း”တင်ပါးတွေ ကော့ကော့ခံလာတယ်..

    ကျတော်လည်း..အချက်၂၀ လောက်ဆောင့်လိုက်ပြီး..ရပ်လိုက်တော့.”. အို..မင်းမင်းရယ်..ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ”.. ဆရာမ..ဖင်ကိုကြည့်ပြီး.. လိုးချင်လို့ပါ..”မင်းမင်းရယ်..ခုတော့.. ဒီလိုပဲ.လိုးပါ..နောက်နေ့ကျ..မင်းမင်း..စိတ်တိုင်းကျလိုးနော်””ဟုတ်ကဲ့..ဆရာမဆိုပြီး..” ဆရာမရယ်..လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ..တအားဆောင့်မယ်နော်…ဆရာမစောက်ဖုတ်ကြီးက..ကျတော့လီးကို..ညစ်ထားသလို…အရမ်းကိုစီးပိုင်နေတာ.

    ”အေးပါလိုးပေးပါ..” ..ဗြစ်..ဘွတ်..ဘွတ်ဗြစ်..ကျွတ်..ဟင်း..ဟင်း..အား..အီး…ဗြစ်..ဗြစ်..အား..အား.လိုးလိုး..နာနာလိုး.. အမလေး..ကောင်းတယ်.. ဟင်းဟင်း..ကျွတ်ကျွတ်..အိုးအိုး..မင်းမင်း…မင်းမင်း..မ..ပြီးတော့မယ်..ပြီးတော့မယ်..ဆောင့်..ဆောင်..့အား…အာအအ..အင်း..အီး…” ကျတော်လည်း..ပြီးတော့..မယ်….လိုးလိုးကောင်းလိုက်တာ…. အား..အားမ..လရည်တွေ.. မစောက်ပတ်ထဲ..ထည့်လိုက်မယ်နော်.. ထည့်ထည့်..မင်းမငး..အား.. အား..အိုးအိုး..ထည့်….ဘုတ်..ဘုတ်..ဒုတ်…ထည့်ပြီမ..အားအားအား..” ဆိုပြီး.ကျတော်လည်း..ဆရာမကိုယ်ပေါ်မှောက်..ကျသွားတော့တယ်..

    ”မင်းမင်း..ထတော့လေ..မ.လေးနေပြီ. ဟုတ်..မ”…”မမက..အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ..တော်ပါ.. ဟုတ်ဘဲနဲ့..”တကယ်ပါမရဲ့..ခုတောင်.ထပ်ချစ်ချင်နေပြီ.” “တော်ပါတော့..မင်းမင်းရယ်..မ.စောက်ဖုတ်က. ကျိန်းနေပြီ..နောက်နေ့တွေမှ..မင်းမင်းသဘောရှိ.”.. ”တကယ်နော်..နေါက်နေ့တွေကျရင်.. မ..ကိုဖင်ပါလိုးမှာနော်”…”အေးပါ..အေးပါ..ခုပြန်တော့နော်..” ”ဟုတ်”.ဆိုပြီး..ကျတော်လည်းပြန်လာခဲ့တယ်…. အိမ်ရောက်တော့..အမေကတန်းပြီး.. ”ဟဲ့..မင်းမင်း..နင်ဘယ်တွေလျှောက်သွားနေတာလဲ..” ဘယ်မှမသွားပါဘူး.. အမေရာ..ခေါင်းရင်း.အိမ်မှာပါ..ဆရာမပျင်းတယ်ဆိုတာနဲ့.. စကားထိုင်ပြောနေကြတာ”..”မသိပါဘူး. .နိုင်ငံခြား..ထွက်သွားသလားလို့..မကြည်အဖေအလှူ.. သွားဝိုင်းလုပ်ပေးလိုက်ဦး.. မကောင်းဖူး”..””ဟုတ်အမေ..သားနက်ဖြန်..သွားလိုက်မယ်”.. မနက်ကျတော့..ဆရာမဆီသွား..နှုတ်ဆက်အနမ်းပေးပြီး.. ဧည့်ခံမနေပဲ ပြန်လာမယ်”ပြောပြီး..ခရီးထွက်ခဲ့တယ်… အလှူမှာ ညအိပ် အလုပ်တွေဝိုင်းလုပ်နဲ့. အချိန်တွေတဖြည်းဖြည်းကုန်သွားတယ်.

    .ဒေါ်ကြည်ကိုလည်း.. ဧည့်ခံနေ့မနေတော့ဖူး..ကြိုပြန်နှင့်မယ်ပြော …ဒေါကြည်ကလည်း..ဆရာမ.အဆင်ပြေရဲ့လား…တို့လည်းဧည့်ခံညထိအိပ်ပြီး. .နောက်နေ့မှပြန်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း. .ပြောပြီး..ဧည့်ခံမနက်ပြန်လာခဲ့တယ်.. အိမ်မှာခဏနားပြီး..ဆရာမဆီ..တန်းသွားတော့တာပဲ… ”ဆရာမရယ်..လွမ်းလိုက်တာ…”. .”တူတူပါပဲမင်းမင်းရယ်”တဲ့.အပြန်အလှန်.. အနမ်းတွေပေးပြီး.အလွမ်းဖြေကြတာပေါ့.. “”ညကျရင်..လာခဲ့မယ်နော်..ဒေါ်ကြည့်တို့က. နက်ဖြန်..ပြန်လာမယ်တဲ့”.. ဆရာမကလည်း..ဒေါ်ကြည်တို့လာရင်..ပြန်တော့မှာဆိုတော့.. ညကျရင်..အားလုံးအတိုးချ …ချစ်ကြမယ်နော်.”..”အင်းပါ..အရမ်းပိုတယ်နော်”

    “မပိုပါဘူး..လိုတောင်လိုသေးတယ်.တာ့တာနော်..မ ”ဆိုပြီး..ပြန်လာခဲ့တယ်……. “”မ..မ..”..”လာလေ..မောင်..”. “မောင့်ကိုမျှော်နေတာ…”မောင်လည်း..အရမ်းလာချင်နေတာ. .အမေတို့အိပ်တဲ့အထိ..စောင့်နေရလို.”.. လာပါ..မရယ်..အခန်းထဲသွားရအောင်” အခန်းရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ..နို့ကို.အားနဲ့.ညစ်လိုက်တာ. .”အ”…”မောင်ကလည်း..အရမ်းပဲ.” ”ချစ်ချင်နေတာကိုဗျ..မ..ဘော်လီမဝတ်ထားဖူးလား..အတွင်းခံရော…မဝတ်ထားဖူးလား…” ”မဝတ်ထားဖူးလေ..မောင်လာရင်..ချွတ်မှာပဲဟာကို”.. ”ပိုချစ်သွာပြီ”..ခု..အကုန်ချွတ်လိုက်နော်မ.” အချိန်ဆွဲမနေပဲ..ပါးလေးကိုနမ်း..နားရွက်နမ်း.. လည်တိုင်နမ်း..နှုတ်ခမ်းစုပ်ပြီး..နို့သီးခေါင်းတွေကို နှစ်ဖက်စလုံးချေပေးနေတယ်….

    မလည်း…”တဟင်းဟင်း..”ဖြစ်နေပြီ…ကုတင်ပေါ်အသာလေးလှဲပြီး.နို့တဖက်ကိုစုပ်.. တဖက်ကိုချေ..ပြီး..လက်တဖက်က.. ဝမ်းဗိုက်သားလေးတွေကို..ပွတ်ပေးနေတယ်..နို့စို့ရာကနေ.. ဝမ်းဗိုက်ကို..လျှာနဲ့ယက်..ချက်တိုင်လေးကို..လျှာနဲ့ထိုးမွှေ..လုပ်တော့.. ဆရာမတွန့်လိမ်နေပြီလေ. .အောက်ကို..ထပ်ဆင်းသွားပြီး..ဆီးခုံလေးကိုနမ်း…အဖုတ်ပတ်လည်နမ်း..ပေါင်နဲ့အဖုတ်ကြားနမ်းနဲ့..ဆရာမက ကျတော့ခေါင်းကိုင်ပြီး..သူအဖုတ်ဆီ.. ပို့နေတယ်..ဆရာမ..အနမ်းခံချင်နေပြီဆို..ပေါ်လွင်နေပြီလေ.. ကျတော်လည်း..သူတည့်ပေးသည့်အတိုင်း.. စနမ်းပါတော့တယ် …စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးကို.. လျှာနဲ့ကလော်ထိုးလိုက်..စုပ်လိုက်နဲ့လုပ်နေတာ..”’ အိုး..အိုး..အင်းအင်း..ဟဟ..ကျွတ်.ကျွတ်. .မောင်ရယ်..ဟင်းဟင်း…”ညီးသံတွေထွက်နေတုန်း..လျှာကို အပြားလိုက်..ဆရာမစောက်ပတ်ကို.. အထက်အောက်..ယက်ပေးလိုက်..စောက်စိကို..လျှာနဲ့ကလော်ထိုးလိုက်.. တခါတခါ..စောက်စိကို စုပ်လိုက်နဲ့..ဆရာမခဗျာ..”’တအင်းအင်း…တအားအား”နဲ့.လိမ်ကောက်နေတာပဲ..ကျတော်လည်း.. ဆရာမစောက်ပတ်ကို..နမ်းတာ..မရပ်သေးပဲ..တင်ပါးကိုမလိုက်ပြီး.. စအိုကနေ..စောက်ပတ်ကြာလေးကို..လျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက်တယ်..

    “”ဟင်း.ဟင်း..အားအား..အိုးအိုး.. ကျွတ်ကျွတ်..မောင်ရယ်..မနေတက်တော့ဘူး… .မောင်ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲကွာ…အား..အ.ား. မ..ကို ိုလုပ်ပေးတော့..မ..အရမ်းအလိုးခံချင်နေပြီ.. လိုးပေးပါတော့… အီး..အီး..အား.အား..ကောင်လိုက်တာ..မောင်ရယ် …တော်ပါတော့..အဟင့်..ဟင့်..ဟင့်..အ..အ…ယားတယ်…ယားတယ်..အဟင့်. ဒုက္ခပါပဲ….အဟင့်…ထွက်ကုန်ပြီ..ဟင့်..အဟင့်.” ဆရာမက..ကျတော့မျက်နှာမှာစောက်ရည်တွေ.ပေမှာစိုး၍ဆွဲဖယ်ပေမယ့်.. အပြစ်လိုက်.. အခဲလိုက်..စောက်ရည်တွေကို.. လျှာနဲ့သိမ်း..မြိုချပြလိုက်ပါတယ်…” ကွယ်..ဒီလောက်မလုပ်ပါနဲ့..မောင်ရယ်…မ.ကို.လိုးပေးပါတော့နော်..” ”မောင်းလိုးတော့မယ်နော်..မ”..”အင်း”မတ်တက်ရပ်လိုက်ပြီ …စောက်စိထိပ်ကို.. လီးထိပ်နဲ့သုံးခါလောက်ကလော်ထိုးပြီး. .စောက်ပတ်ဝမှာ.တေ့ကာ..ထိုးထည့်လိုက်တာ.. ”ဗြစ်..ဗြစ်..အား..အီး..အဟင့်ဟင့်..အီး.ပြွတ်..ဘွတ်.. ”အသံတွေအရမ်းမည်တာပဲမောင်ရယ်.”. .”ဒီလောက်တော့မည်တာပေါ့..

    မရဲ့..သဘာဝပဲဟာ..”အချက်နှစ်ဆယ်ကျော်လောက်ဆောင့်လိုးပြီးတော့..လီးထုတ်လိုက်ပြီး” ”မ..ဖင်ကုန်းပေး..””အင်း”..မဖင်ကုန်းတာနဲ့..ခါးကိုကိုင်..အားနဲ့ဆောင့်လိုး..ထည့်လိုက်တယ်.. ”အား..ဗြစ်ပြွတ်..ဘွတ်..ပြွတ်..ပစ်..ဒုတ်..အားအား.”ကျတော်ဆောင့်လိုးနေတုန်း.. စအိုလေးကိုလည်း..ကလိပေးနေတယ်ခဏကြာတော့..မစောက်ရည်ပေနေတဲ့..လီးနဲ့.. စအိုကို.တည့်ပြီးထိုးလိုက်တာ..”အား..နာတယ်..နာတယ်..အ..”ပြီးရင်မနာတော့ပါဘူး..မရယ်”ဆိုပြီး.. ဆက်ဆောင့်နေလိုက်တယ်…”.အား..အီး..အူး..အမလေး..အားအား…ဆောင့်…ဆောင့်..ကောင်းလာပြီ…အိုး..အိုး..မောင်ရယ်..ဖင်ထဲတော့..မပြီးနဲ့နော်…မ.လေ..မောင်ရင်သွေးလိုချင်လို့ပါနော်… အား..အင်း..ကျွတ်..အား..အမလေးးး”မ.အသံတွေကို.ကျတော့ကို.. အမြန်ပြီးအောင်လှုပ်ဆော်နေသလိုပဲကျတော်လည်း.. အရမ်းကောင်းနေပြီ…. လီးကို..ဖင်ထဲကချွတ်ပြီး..စောက်ပတ်ကို..ပြောင်းလိုးလိုက်တယ်ကျတော်လည်းပြီးချင်နေပြီလေ..

    ”ဗြစ်..စိ..အား..ဟား..ဟင်း..ဟင်းး..ဖောက်….ဖောက်..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..မောင်ရယ်. .ကောင်း..ကောင်းလိုက်တာ.. အသည်းကိုခိုက်နေတာပဲ…” ကျတော့လီးကသန်မာသည်ထက်. .သန်မာလာသည်.. မ.ရဲ့စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများကလည်း.. ဖိသိပ်ကြပ်သိပ်စွာဆွဲထားသလိုဖြစ်နေတော့. .မအောင့်နိုင်တော့ပဲ.. သုတ်ရည်များကို..မ..စောက်ခေါင်းထဲ..ပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်..ကျတော်လည်း…ခဏနားပြီး..ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်..နောက်၂ရက်လောက်ကြာတော့..ဆရာမလည်း..ပြန်သွားတယ်။ အဆက်အသွယ်လည်း..မရတော့ဘူး။.ကြာတာကတော့…ဆရာမကြည့်ပြာ..သူ့မိဘသဘောတူတဲ့သူနဲ့.. လက်ထပ်ပြီး.ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ကြားပါတယ်…ဆရာမ.အလုပ်ကလည်းထွက်လိုက်ပြီးတဲ့။ ဗိုက်ထဲက..ရင်သွေးလေးကတော့…..… ပြီးပါပြီ

     

    Zawgyi

     

    အသည္းခိုက္ေအာင္ေကာင္းခဲ့တယ္

    ဆရာမ နာမည္က ၾကည္ျပာ..က်ေတာ့တို႔႐ြာကို လာၿပီး မူလတန္းကိုလာေရာက္စာသင္ေပးေသာ.. ရပ္႐ြာခန႔္..ဆရာမ.တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္ ။က်ေတာ့အိမ္ေခါင္းရင္းအိမ္မွာ ေနထိုင္ရန္ ရပ္႐ြာက သတ္မွတ္ထားပါသည္။ဆရာမၾကည္ျပာက. အသားကျဖဴျဖဴ…အရပ္ကနဲနဲပုတယ္…ရယ္လိုက္ရင္ ပါးခ်ိဳင့္ေလးခြက္ၿပီး ..သြားေလးေတြက ျဖဴေဖြးေနတာပဲ…ဆရာမဝတ္စုံေလးဝတ္လိုက္ရင္..အရမ္းကို က်က္သေရရွိ လွပတဲ့သူပါ…လွမ္းေလွ်ာက္ရင္လည္း..ညင္ညင္သာသာေလး လွမ္းေလွ်ာက္တက္ၿပီး…ေဘးတိုက္တုန္ခါတဲ့..တင္သားမ်ားမဟုတ္ဘဲ…အေပၚေအာက္..လႈပ္ခါေနတဲ့ တင္သားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္သူလည္းျဖစ္ပါသည္။ သူနဲ႔အရမ္းမရင္းႏွီးေပမယ့္လည္း…က်ေတာ့အတြက္မွန္းထုစရာ..စိတ္ကူးရင္ မင္းသမီးတေယာက္ျဖစ္ပါသည္။.

    မွန္းထုစရာ အေၾကာင္းအရာေတြကလည္းရွိတယ္ေလ…မိုးလင္းလို႔ ေသးေပါက္ရင္ အိမ္သာေပၚမတက္ပဲ…အိမ္သာေရွ႕မွာ..ထမိန္လွန္ေသးေပါက္ျခင္း၊ေရခ်ိဳးရင္ သူေနတဲ့အိမ္ေျခရင္းမွာ ခ်ိဳးတက္ျခင္း၊ဗြီဒီယိုၾကည့္ၿပီးျပန္လာရင္ ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာေလးမွာပဲ…ထမီလွန္ ဓာတ္မီးထိုးေသးေပါက္ျခင္းတို႔ဟာ..က်ေတာ့အတြက္ ဆရာမကိုမွန္း…. ဂြင္းထုျခင္းကိုျဖစ္ေစခဲ့တာေပါ့…..အဲဒီအထဲကမွ..က်ေတာ္…ဂြင္းထုအရသာအရွိဆုံးက.. မနက္ေရခ်ိဳးခ်ိန္ႏွင့္ညေနေရခ်ိဳးခ်ိန္ပဲ…ဆရာမၾကည္ျပာ ေရတခါခ်ိဳးလွ်င္အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္. .ႏွံစပ္ေအာင္လည္းတစ္ကိုယ္လုံးပြတ္ ေခ်းတြန္းတယ္….ဆရာမၾကည္ျပာေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာက က်ေတာ့အခန္းရဲ႕ေခါင္းရင္းဘက္…သူေနတဲ့အိမ္ရဲ႕ေျခရင္းဘက္က်တာေပါ့… .ေတာ႐ြာေတြဆိုေတာ့..ေရခ်ိဳးခန္းအကာေတြ..ဘာေတြ..မရွိဘူး.. ရာဝင္အိုးႏွင့္အဝတ္ေလွ်ာ္စရာသစ္သားတစ္တုံးပဲရွိတယ္.. က်ေတာ္ကဆင္းရဲေတာ့ ..ဝါးထရံကာအိမ္ေလးနဲ႔ပဲေနႏိုင္ပါတယ္…ေခ်ာင္းၾကည့္ဖို႔အတြက္ အဆင္ေတာ့ေျပတယ္…

    ဆရာမၾကည္ျပာေရခ်ိဳးမယ္..ျမင္လိုက္တာနဲ႔..က်ေတာ္အခန္းထဲေျပးဝင္ေတာ့တာပဲ… ဆရာမေရခ်ိဳးရင္ထမီအပိုတထည္ကိုဘယ္ဘက္လက္ဖ်ံေပၚတင္..ညာလက္ကဆပ္ျပာျခင္းကိုကိုင္ၿပီး. .ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာကိုလာတယ္ဒီေန႔ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုေတာ့. .ေရခ်ိဳးတာနည္းနည္းေနာက္က်တယ္ ကဗ်ာကသီအိမ္ခန္းထဲေျပးဝင္လိုက္ၿပီး. .ေခ်ာင္းေနက်အေပါက္မွာေနရာယူလိုက္တယ္ဆရာမကလည္း…. ရာဝင္အိုးနားေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ..ထမီကိုတန္းမွာတင္..ဆပ္ျပာခြက္.ေအာက္ခ်ၿပီး …ေရေလးငါးခြက္ေခါင္းေပၚကေနဆက္တိုက္ေလာင္းခ်လိုက္တယ္..ေလ်ာက်ေနတဲ့ထမီကို ျပန္ျပင္ဝတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ေရေလာင္းလိုက္တယ္. .ၿပီးေတာ့..မ်က္ႏွာသစ္ေဆးရည္နဲ႔မ်က္ႏွာကိုပြတ္ ္ၿပီးမွသြားပြတ္တံေပၚသြားတိုက္ေဆးကိုကုန္းၿပီးညစ္ေနတာလုပ္လိုက္ေတာ့ တင္းၿပီးကားထြက္ေနတဲ့တင္ပါးႀကီးကိုျမင္လိုက္ေတာ့. က်ေတာ့ငပဲက မရေတာ့ဖူး..ေငါက္ကနဲ႔ဆို..ေထာင္လာေတာ့တာပဲ…ဆက္ၾကည့္ေနတုန္း…ဆရာမက သြားတိုက္ေနတာမ်ား..အိုး..ေရစိုထမီကပ္ေနတဲ့ တင္စိုင္ႀကီးမ်ားက..လႈပ္ရမ္းေနတာပဲ….

    သီခ်င္းေတာင္ သြားသတိရလိုက္ေသးတယ္..ဘာတဲ့.”.အိုးေလးလႈပ္လိုက္ပါ” ဆိုတဲ့အတိုင္း…ရမ္းခါေနတာပဲ…က်ေတာ့လက္ကလည္းမရေတာ့ဖူး..လးီကိုပုဆိုးေပၚမွကိုင္ပြတ္ေနရၿပီ…သြားတိုက္ၿပီးေတာ့..ပလုတ္က်င္းလိုက္..ကုန္းၿပီးေထြးထုတ္လိုက္လုပ္ေနတာမ်ား..က်ေတာ့စိတ္ထဲမွာ ဆရာမက..ကုန္းၿပီးက်ေတာ့လီးကိုေဆာင့္ေနတဲ့ပုံစံမ်ိဳးျမင္ေရာင္လာေတာ့ လီး ပိုေတာင္လာတယ္…မရေတာ့ဘူး.. ပုဆိုကိုျဖည္ၿပီးေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္..လုပ္ေနရၿပီ..ပလုတ္က်င္းၿပီးသြားေတာ့..ေရထပ္ေလာင္း. .က်ေတာ့ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူလိုက္တယ္ထမီကိုၿခဳံတဲ့ပုံစံနဲ႔..

    ဂ်ိဳင္းေတြပြတ္..ႏို႔ေတြပြတ္..ဘယ္ညာခ်ိန္းၿပီး ထမီကိုကိုင္ရင္..ဝင္းမြတ္ေနတဲ့.ရင္သားေလးေတြကို ျမင္ျမင္ရတယ္..က်ေတာ့လက္ကလည္းျမန္လာၿပီ.. အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ..ထမီကိုရင္ရွားလုပ္ၿပီး အဖုတ္ေနရာကိုစိတ္ေျပနေျပ. ပြတ္ေနတာမ်ား….အိုး.ဆရာမရယ္…က်ေတာ့စိတ္ေတြမရေတာ့ဖူး…ဆရာမ..အဖုတ္အရမ္းယားလို႔. ပြတ္ေနတဲ့ပုံစံျမင္ေယာင္လာၿပီး… ”အိုး..ဆရာမ..ဆရာမ…အိုး..အား.အား..က်ေတာ့လိုးေပးေနာ္….ဆရာမ..ဆရာမ…မပူနဲ႔ေနာ္…..လိုးမယ္ေနာ္…အိုး..အားး..အရမ္းယားေနလား.ဟင္…လိုးေပးမယ္ေနာ္….ထည့္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္…အိုးဆရာမ…ဆရာမ..ဆရာမ…အ..အ..အ”ဆိုၿပီးက်ေတာ့ လီးရည္ေတြ..ပန္းထြက္သြားပါေတာ့တယ္…

    က်ေတာ္..ၿပီးသြားေတာ့..တုံးလုံးလွဲလိုက္တယ္..ဆရာမေရခ်ိဳးတာဆက္မေခ်ာင္းျဖစ္ေပမယ့္..ခဏအၾကာ. .ေရခ်ိဳးသံမၾကားရေတာ့..ဆရာမလည္း. .ေရခ်ိဳးၿပီးသြားတာပဲျဖစ္မွာပါ…. “ေဒၚၾကည္..အကူအညီေခၚတာ..ဘာလုပ္မလို႔ဗ်..ေအး.ေဟ့..အေဖတို႔အလႉကို မုန႔္ေကြၽးေပးမလို႔..ဝိုင္းလုပ္ေပးဖို႔ေခၚလိုက္တာ..” ”ဪ..ဒါမ်ား..ရပါတယ္ဗ်ကဲ.. ဘာလုပ္ေပးရမလဲေျပာ”..”အဲဒီမွာ..ဆရာမကို..ကူလုပ္ေပးလိုက္..” ဟုတ္ကဲ့.ေဒၚၾကည္”..”ဆရာမ က်ေတာ္ဘာလုပ္ေပးရမလဲ..”..ဒါေလး ေမႊေပး..က်မ ခဏ နားလိုက္ဦးမယ္”ဆိုၿပီး..ေျမျပင္မွာပဲ ဖင္ထိုင္ခ်လိုက္တယ္..ၿပီးေတာ့..အက်ီ ေလၤးကိုဟၿပီးယပ္ခတ္ေနတယ္….ဆရာမကို ခုမွေသခ်ာေတြ႕ဖူးတာဆိုေတာ့…ေသခ်ာကို အေပၚစီးကေန ၾကည့္ေနမိတယ္..မ်က္ႏွာေလးက ျဖဴေဖြးသန႔္စင္ၿပီး.ေသြးေၾကာ စိမ္းစိမ္းေလး အထင္သားျမင္ေနရတယ္…

    လည္တိုင္ေလးကလည္း..ေက်ာ့ရွင္းေနတာပဲ… ၾကယ္သီးတစ္လုံးဟၿပီး ယပ္ခတ္ေနတဲ့အတြက္..ႏို႔အုံေလးကလည္း..ျဖဴဥေနတာပဲ…ျဖည္းျဖည္းခ်င္းမ်က္လုံးက ေအာက္ဖက္ကို ေရာက္သြားေတာ့..လုံးတစ္ေနတဲ့ေပါင္သားရယ္..ျဖဴေဖြးေနတဲ့ ေျခသလုံးသားေတြျမင္ၿပီး လူက ငစမာန္ထခ်င္လာေနၿပီ….အဲလိုၾကည့္ေနတုန္းပဲ.ဆရာမက ေမာ့အၾကည့္နဲ႔..က်ေတာ္ၾကည့္တာသိသြားပါေလေရာ…က်ေတာ္လည္း ရွက္ရွက္နဲ႔ေခါင္းငုံ႔ ဆက္ေမႊေနလိုက္တယ္….ခဏေနေတာ့ ..”ရၿပီ..ရၿပီ..မင္းမင္းက..အိုးကိုမထား..မမက ယက္ခ်ေပးမယ္.. ”အလဲ..က်ေတာ့နာမည္ေတာင္ သိလို႔ပါလားေပါ့…ေက်နပ္သလိုခံစားမိလိုက္တယ္…က်ေတာ္က အိုးကိုမ…ဆရာမက..က်ေတာ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကေန ..ကုန္းၿပီးယက္ခ်ေနေတာ့..ဟေနတဲ့ လည္ပင္းက အရမ္းကို ဟသြားၿပီး…

    ထမီထပ္ဆင့္ထိ..ေတာက္ေလ်ာက္ျမင္ေနရတယ္ဗ်ာ..အျဖဴေရာင္ေဘာ္လီက..ႏို႔ေတြ႐ုန္းထြက္ေနသလို.. တင္းေနတာပဲမလည္းမ..ၾကည့္လည္းၾကည့္နဲ႔.. ငပဲကေတာ့..”ဇ”ျပလာၿပီေလ..ဆရာမကလည္း ျပခ်င္လို႔လားမသိဖူး..ျဖည္းျဖည္းခ်င္းယက္ခ်ေနတယ္…ၿပီးသြားေတာ့ ေ႐ႊၾကည္(၃)ဗန္းရတယ္. “”အိုးကို အဲဒီမွာပဲ ခဏခ်…ဗန္းေတြ.အိမ္ေပၚတင္ရေအာင္”ဆိုၿပီး..ဗန္း(၁)ဗန္းမၿပီး ေရွ႕က ဦးေဆာင္ထြက္သြားတယ္..ဗန္း(၁)ဗန္းမၿပီး..ထပ္ခ်က္မကြာလိုက္တာေပါ့… အို..ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်…တင္တဖက္နဲ႔တဖက္က. မ်က္စပစ္ ေခၚသြားသလိုပဲဗ်ာ..တုန္.တုန္.. တုတ္တတုန္..တုံတုံ..ခါ..ခါ.ခါ..

    တုံခါႀကီးေပါ့..အိမ္ေပၚလည္းေရာက္..ျဗဳန္းဆို…ဗန္းကိုကုန္းခ်လိုက္ေတာ့..စိတ္ထဲက.”ဟာ…သြားၿပီ..”သူ႔ဖင္နဲ႔ ငါ့လီးတိုက္ၿပီ..”ေတာ္ေသးတယ္.. ဘာမွမေျပာဘူး…”ေနာက္တစ္ဗန္း က်ေတာ္ပဲ..မ..လာခဲ့မယ္””.. ဪ..ေအး..ေအး” “ဘာလုပ္ေပးရဦးမလဲ..ဆရာမ” ”ဒီမွာေတာ့..ၿပီးၿပီ..ေဒၚၾကည္ကို..ေမးလိုက္ဦး”. .“”ေဒၚၾကည္ေရ႕..ဒီမွာၿပီးၿပီ.. ဘာလုပ္ေပးရဦးမလဲ””’လုပ္စရာေတာ့.မရွိေတာ့ဘူး…. ဪ.ဒါနဲ႔..ငါတို႔ကတစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာမွာဆိုေတာ့..ဆရာမလိုအပ္တာရွိရင္.. လုပ္ေပးလိုက္ပါဦး”.”ဟုတ္ကဲ့..ေဒၚၾကည္.. က်ေတာ္ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္..””ေအး..ေအး..ေက်းဇူးပဲ”.. အိမ္ေရာက္ေတာ့… ခုနက ဆရာမ တန္ဆာပလာေတြ ျပန္ျမင္ေယာင္ၿပီး.တစ္ခ်ီလႈပ္ရွားေသးတယ္..

    “”မင္းမင္းေရ.မင္းမင္း””ဗ်..”ဘာေတြလုပ္ေနတုန္း”မလုပ္ပါဖူးဆရာမ. .ဘာခိုင္းမလို႔လဲေျပာေလ..” ခိုင္းစရာမရွိပါဖူး.. ပ်င္းလို႔..အားရင္လာခဲ့ပါလား..” ဟုတ္..ဆရာမ.လာၿပီ”..”ေရာ့..ေကာ္ဖီေသာက္..” ဟုတ္””မင္းမင္းက.. ရည္းစားမရွိဘူးလား..”ဆရာမရယ္.. ဘယ္သူကႀကိဳက္မွာလဲ..”ႀကိဳက္မွာပါ.. မင္းမင္းကခန႔္ေခ်ာပဲဟာကို”. .”ဆရာမကေတာ့…ေျမာွက္ေနၿပီ.. ဟိ..ေကြၽးစရာ..မရွိဘူးေနာ္”.. ”ရပါတယ္..မင္းမင္းရယ္..”က်ေတာ့သာေျပာေနတာ.. ဆရာမေရာ..မရွိဖူးလား”..ရွိတာေပါ့.. စာေမးပြဲၿပီးလို႔ျပန္ရင္..လက္ထပ္မွာေလ..”ဪ..ဟုတ္လား.. ”ဆရာမေပ်ာ္ေနတာေပါ့..”..ေပ်ာ္တယ္ေတာ့.. မဟုတ္ပါဘူး..သူ႔မိဘ..ကိုယ့္မိဘ..သေဘာတူတာေလ.. ငယ္သူငယ္ခ်င္း.သံေယာဇဥ္ေတာ့ရွိပါတယ္..” ဆရာမတို႔တခါမွမေတြ႕ဖူးလား”..ေတြ႕ျဖစ္ပါတယ္..

    ”ေတြ႕ေတာ့..ဆရာမတို႔..ဘာလုပ္လဲ..ဟင္”..ဟဲ့..ေျပာစရာလား..” ဆရာမကလည္း.ရွက္ေနေသးတယ္..သိခ်င္လို႔ပါ…ပါးေလးေတာ့..နမ္းမွာေပါ့..ၿပီးေတာ့…””ေကာင္ေလးေနာ္..ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ”.. ဆိုၿပီး..အရမ္းရွက္ေနတဲ့ပုံစံနဲ႔.. မ်က္ႏွာေလးကို..ရဲေနတာပဲ..က်ေတာ္ေလ်ာက္ေမးေနေတာ့.. ဆရာမ..ဖိန္းတိန္းရွိန္းတိန္းေတြ..ျဖစ္ေနတယ္..ဘာစကားမွျပန္မေျပာပဲ.. လက္ႏွစ္ဖက္ကို..ပြတ္ေနတယ္..ၿပီးခါမွ.. ”မင္းမင္း..ခဏေနဦးေနာ္… ဆရာမ..ပန္းသီးသြားခြဲလိုက္မယ္..မင္းမင္းစားဖို႔”ဆိုၿပီး ေနာက္ေဖးဘက္ ထြက္သြားတယ္..တေအာက္ၾကာေတာ့..”အ”.ဆိုဆရာမအသံထြက္လာတာနဲ႔…ေနာက္ေဖးကို.. ကဗ်ာကယာ.လိုက္သြားလိုက္ေတာ့.. ဆရာမလက္မွာ..ေသြးေတြ.ထြက္ေနတယ္..”ဆရာမ ဘာျဖစ္တာလဲ..လက္ညိဳးမွာလည္း.ေသြးေတြနဲ႔..””ပန္းသီးအခြံခြာတာ..ဓားေခ်ာ္ၿပီးရွသြားတာ.. ”ျပစမ္း.ဆိုၿပီး..”လက္ညိဳးေလးကို.. ကိုင္လိုက္တာ..ေခ်ာမြတ္ေနတာပဲ.. က်ေတာ္လည္း..မေျပာမဆို..ဆရာမ..လက္ညိဳးေလးကို..ယူၿပီး..ေသြးတိတ္ေအာင္..ပါးစပ္နဲ႔ စုပ္ေပး”..ဆရာမက.ေခါင္းေလးငုံၿပီး..အသံတိတ္ေနတယ္…

    ဆရာမမ်က္ႏွာေလးကို..ၾကည့္ၿပီး..က်ေတာ့စိတ္ေတြ..ေယာက္ယက္ခက္လာတယ္.. ငပဲကလည္း..မေနေတာ့ဘူး…ထိုးေထာင္လာၿပီ..မထူးေတာ့ဘူးဆိုၿပီး.. ဆရာမကို.. ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္ေတာ့..” အို႔”ဆိုၿပီး.ပါလာတယ္…”ဆရာမရယ္…အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းတာပဲ…က်ေတာ္..ဆရာမကို….ခ်စ္တယ္ဗ်ာ..””မင္းမင္းရယ္..မ”က်ေတာ္ဆရာမစကားအဆုံးထိမေစာင့္ပဲ.. ဆရာမႏႈတ္ခမ္းေတြကို..စုပ္လိုက္တယ္.. ပထမေတာ့..တြန္းထားေသးတယ္…အခ်ိန္ၾကာၾကာစုပ္လိုက္ေတာ့..တြန္းအားေတာ့..ေလ်ာ့ၿပီး..ၿငိမ္ေနေတာ့တယ္..

    ဘယ္လက္က.. တင္သားေတြကိုပြတ္ညာလက္က..ႏို႔အုံကို..ကလိေပးလိုက္တယ္.. ညာလက္ကတျဖည္းျဖည္းေအာက္ေလ်ာဆင္းလာၿပီး .ဗိုက္သားေလးကိုပြတ္..ၿပီးေတာ့.. ဆရာမေစာက္ဖုတ္ေနရာကို..ဖမ္းဆုပ္ၿပီး.. လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔အထက္ေအာက္ပြတ္ဆြဲ..နဲ႔..ဆရာမခဗ်ာမွာေတာ့” ဟင္း!!!အင္းး..အီးအား..ကြၽတ္..ကြၽတ္”နဲ႔..အဖ်ားတက္ေနသလိုပဲ.. ”မင္းမင္းရယ္..အခန္းထဲသြားရေအာင္ေနာ္”တဲ့..အခန္းထဲေရာက္ေတာ့..ကုတင္မွာ.. ေျခတြဲေလာင္းထိုင္..ဘယ္လက္က ဆရာမကိုဖတ္.ညာလက္ကႏို႔အုံကိုပြတ္..ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုစုပ္..လွ်ာေလးနဲ႔ ကလိနဲ႔.အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္..ၾကယ္သီးေတြျဖဳတ္ေတာ့..ဝိုင္ျဖဳတ္ေပးတယ္.

    .ႏို႔ေတြေဘာ္လီေပၚက အုပ္ကိုင္ေနတုန္း.ဆရာမက. ေဘာ္လီၾကယ္သီးေတြျဖဳတ္ေပတယ္.. အိုးဗ်ာ..ဝင္းမြတ္ေနတာပဲ..ႏိုးသီးေလးေတြမ်ား.. မညိဳပဲ..ပန္းေရာင္သမ္းေနတယ္.. ဘယ္ရမလဲ.ႏိုးသီးေလးကိုကုန္းစုပ္ၿပီး.. ညာလက္က..ထမီကိုျဖည္ၿပီး..ႏႈိက္တာ.အတြင္းခံမွာ.စိုေနၿပီ.. အထဲလက္လ်ိဳ..ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို.ကိုင္..အထက္ေအာက္ပြတ္.””. အိုး..အင္း..ဟီးအီးအင္း..ကြၽတ္..ကြၽတ္”နဲ႔.ဆရာမလည္း.အရမ္းေဟာ့ေနေတာ့တယ္.. လူျခင္းခြာၿပီး..ဆရာမအက်ီ ၤ..ထမီ..အတြင္းခံေတြ. ခြၽတ္ေပးလိုက္သလို.. က်ေတာ္လည္းအကုန္ခြၽတ္ပလိုက္တယ္. .ၿပီးမွ..ဆရာမကို..ကုတင္မွာလွဲလိုက္ၿပီး. .ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကိုကားေထာင္လိုက္တယ္..မို႔တက္လာတဲ့. .ေစာက္ပတ္ကိုျမင္ေတာ့.. ပါးစပ္ကအလိုလိုေရာက္သြားၿပီ.. ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ..ေလြးေတာ့တာေပါ့..”

    အိုး..အိုး..ဟင္း..ဟင္းကြၽတ္..ကြၽတ္..အမေလး..အား..အား!!!!မင္းမင္း… မင္းမင္း..ဟင္းးးဟင္းး..မရေတာ့ဘူး.. အား..အား.ရင္ထဲတမ်ိဳးပဲကြယ္ …ေနရတာႀကီးကို..အိုး..အိုး..ထြက္ၿပီး.. ထြက္ၿပီ..အား..အ..အားအ”နဲ႔..ဆတ္ဆတ္တုန္ခါၿပီး က်ေတာ့မ်က္ႏွာေပၚ..ေစာက္ရည္ေတြစင္ကုန္တယ္… ”မင္းမင္းရယ္..ကန္ေတာ့..ကန္ေတာ့..” ရပါတယ္ဆရာမရယ္က်ေတာ္ဆရာမကို..လိုးေတာ့မယ္ေနာ္””. .ေျပာစရာလိုေသးလို႔လား..မင္းမင္ရယ္”မတ္တတ္ေကာက္ရပ္ၿပီး.. ဆရာမ..အဖုတ္မွာေတာ့..လီးထိုးထည့္ေတာ့..”’ အ”..ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေနာ္..

    မင္းမင္း..ဆရာမ..တခါမွအလိုးခံဖူးတာ..မဟုတ္ဖူး”..ဟုတ္မယ္ထင္တယ္ဗ်…က်ေတာ္လီးထည့္တာ..မဝင္ပဲ..တစ္ေနတယ္… ဒါနဲ႔..အားစိုက္ၿပီးေဆာင့္လိုက္ေတာ့. ”ေဖာက္.”အမေလး..ေသပါၿပီ. .အေမရဲ႕..”အား.းအား..ဟင္း..ဟင္းနာတယ္.. နာတယ္..”ဆိုေတာ့..သာေလးၿငိမ္ေနလိုက္တယ္.. ခဏၾကာဆြဲထုတ္ေတာ့..လီးမွာေသြးေတြေပေနၿပီ.”.ဪ.. ဆရာမကအပ်ိဳစစ္သားပဲ”လို႔..စိတ္ထဲေျပာမိလိုက္..ဒီလိုနဲ႔..သြင္းလိုက္.ထုတ္လိုက္..လုပ္လိုက္ေတာ့.. ”ရၿပီး.မင္းမင္း..ေဆာင့္ေတာ့”ေျပာတာနဲ႔..မင္းမင္းတို႔ေဆာင့္ၿပီေလ… ”ဘြတ္..ျဗစ္..အအီး.ဘြတ္..ဘြတ္..ဘြတ္..ျဗစ္..ဒုတ္..အင့္..အင့္..အအအ..ေကာင္းတယ္.. မင္းမင္း”တင္ပါးေတြ ေကာ့ေကာ့ခံလာတယ္..

    က်ေတာ္လည္း..အခ်က္၂၀ ေလာက္ေဆာင့္လိုက္ၿပီး..ရပ္လိုက္ေတာ့.”. အို..မင္းမင္းရယ္..ဘာလို႔ရပ္လိုက္တာလဲ”.. ဆရာမ..ဖင္ကိုၾကည့္ၿပီး.. လိုးခ်င္လို႔ပါ..”မင္းမင္းရယ္..ခုေတာ့.. ဒီလိုပဲ.လိုးပါ..ေနာက္ေန႔က်..မင္းမင္း..စိတ္တိုင္းက်လိုးေနာ္””ဟုတ္ကဲ့..ဆရာမဆိုၿပီး..” ဆရာမရယ္..လိုးလို႔ေကာင္းလိုက္တာ..တအားေဆာင့္မယ္ေနာ္…ဆရာမေစာက္ဖုတ္ႀကီးက..က်ေတာ့လီးကို..ညစ္ထားသလို…အရမ္းကိုစီးပိုင္ေနတာ.

    ”ေအးပါလိုးေပးပါ..” ..ျဗစ္..ဘြတ္..ဘြတ္ျဗစ္..ကြၽတ္..ဟင္း..ဟင္း..အား..အီး…ျဗစ္..ျဗစ္..အား..အား.လိုးလိုး..နာနာလိုး.. အမေလး..ေကာင္းတယ္.. ဟင္းဟင္း..ကြၽတ္ကြၽတ္..အိုးအိုး..မင္းမင္း…မင္းမင္း..မ..ၿပီးေတာ့မယ္..ၿပီးေတာ့မယ္..ေဆာင့္..ေဆာင္..့အား…အာအအ..အင္း..အီး…” က်ေတာ္လည္း..ၿပီးေတာ့..မယ္….လိုးလိုးေကာင္းလိုက္တာ…. အား..အားမ..လရည္ေတြ.. မေစာက္ပတ္ထဲ..ထည့္လိုက္မယ္ေနာ္.. ထည့္ထည့္..မင္းမငး..အား.. အား..အိုးအိုး..ထည့္….ဘုတ္..ဘုတ္..ဒုတ္…ထည့္ၿပီမ..အားအားအား..” ဆိုၿပီး.က်ေတာ္လည္း..ဆရာမကိုယ္ေပၚေမွာက္..က်သြားေတာ့တယ္..

    ”မင္းမင္း..ထေတာ့ေလ..မ.ေလးေနၿပီ. ဟုတ္..မ”…”မမက..အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းတာပဲ..ေတာ္ပါ.. ဟုတ္ဘဲနဲ႔..”တကယ္ပါမရဲ႕..ခုေတာင္.ထပ္ခ်စ္ခ်င္ေနၿပီ.” “ေတာ္ပါေတာ့..မင္းမင္းရယ္..မ.ေစာက္ဖုတ္က. က်ိန္းေနၿပီ..ေနာက္ေန႔ေတြမွ..မင္းမင္းသေဘာရွိ.”.. ”တကယ္ေနာ္..ေနါက္ေန႔ေတြက်ရင္.. မ..ကိုဖင္ပါလိုးမွာေနာ္”…”ေအးပါ..ေအးပါ..ခုျပန္ေတာ့ေနာ္..” ”ဟုတ္”.ဆိုၿပီး..က်ေတာ္လည္းျပန္လာခဲ့တယ္…. အိမ္ေရာက္ေတာ့..အေမကတန္းၿပီး.. ”ဟဲ့..မင္းမင္း..နင္ဘယ္ေတြေလွ်ာက္သြားေနတာလဲ..” ဘယ္မွမသြားပါဘူး.. အေမရာ..ေခါင္းရင္း.အိမ္မွာပါ..ဆရာမပ်င္းတယ္ဆိုတာနဲ႔.. စကားထိုင္ေျပာေနၾကတာ”..”မသိပါဘူး. .ႏိုင္ငံျခား..ထြက္သြားသလားလို႔..မၾကည္အေဖအလႉ.. သြားဝိုင္းလုပ္ေပးလိုက္ဦး.. မေကာင္းဖူး”..””ဟုတ္အေမ..သားနက္ျဖန္..သြားလိုက္မယ္”.. မနက္က်ေတာ့..ဆရာမဆီသြား..ႏႈတ္ဆက္အနမ္းေပးၿပီး.. ဧည့္ခံမေနပဲ ျပန္လာမယ္”ေျပာၿပီး..ခရီးထြက္ခဲ့တယ္… အလႉမွာ ညအိပ္ အလုပ္ေတြဝိုင္းလုပ္နဲ႔. အခ်ိန္ေတြတျဖည္းျဖည္းကုန္သြားတယ္.

    .ေဒၚၾကည္ကိုလည္း.. ဧည့္ခံေန႔မေနေတာ့ဖူး..ႀကိဳျပန္ႏွင့္မယ္ေျပာ …ေဒါၾကည္ကလည္း..ဆရာမ.အဆင္ေျပရဲ႕လား…တို႔လည္းဧည့္ခံညထိအိပ္ၿပီး. .ေနာက္ေန႔မွျပန္လာေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း. .ေျပာၿပီး..ဧည့္ခံမနက္ျပန္လာခဲ့တယ္.. အိမ္မွာခဏနားၿပီး..ဆရာမဆီ..တန္းသြားေတာ့တာပဲ… ”ဆရာမရယ္..လြမ္းလိုက္တာ…”. .”တူတူပါပဲမင္းမင္းရယ္”တဲ့.အျပန္အလွန္.. အနမ္းေတြေပးၿပီး.အလြမ္းေျဖၾကတာေပါ့.. “”ညက်ရင္..လာခဲ့မယ္ေနာ္..ေဒၚၾကည့္တို႔က. နက္ျဖန္..ျပန္လာမယ္တဲ့”.. ဆရာမကလည္း..ေဒၚၾကည္တို႔လာရင္..ျပန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့.. ညက်ရင္..အားလုံးအတိုးခ် …ခ်စ္ၾကမယ္ေနာ္.”..”အင္းပါ..အရမ္းပိုတယ္ေနာ္”

    “မပိုပါဘူး..လိုေတာင္လိုေသးတယ္.တာ့တာေနာ္..မ ”ဆိုၿပီး..ျပန္လာခဲ့တယ္……. “”မ..မ..”..”လာေလ..ေမာင္..”. “ေမာင့္ကိုေမွ်ာ္ေနတာ…”ေမာင္လည္း..အရမ္းလာခ်င္ေနတာ. .အေမတို႔အိပ္တဲ့အထိ..ေစာင့္ေနရလို.”.. လာပါ..မရယ္..အခန္းထဲသြားရေအာင္” အခန္းေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ..ႏို႔ကို.အားနဲ႔.ညစ္လိုက္တာ. .”အ”…”ေမာင္ကလည္း..အရမ္းပဲ.” ”ခ်စ္ခ်င္ေနတာကိုဗ်..မ..ေဘာ္လီမဝတ္ထားဖူးလား..အတြင္းခံေရာ…မဝတ္ထားဖူးလား…” ”မဝတ္ထားဖူးေလ..ေမာင္လာရင္..ခြၽတ္မွာပဲဟာကို”.. ”ပိုခ်စ္သြာၿပီ”..ခု..အကုန္ခြၽတ္လိုက္ေနာ္မ.” အခ်ိန္ဆြဲမေနပဲ..ပါးေလးကိုနမ္း..နား႐ြက္နမ္း.. လည္တိုင္နမ္း..ႏႈတ္ခမ္းစုပ္ၿပီး..ႏို႔သီးေခါင္းေတြကို ႏွစ္ဖက္စလုံးေခ်ေပးေနတယ္….

    မလည္း…”တဟင္းဟင္း..”ျဖစ္ေနၿပီ…ကုတင္ေပၚအသာေလးလွဲၿပီး.ႏို႔တဖက္ကိုစုပ္.. တဖက္ကိုေခ်..ၿပီး..လက္တဖက္က.. ဝမ္းဗိုက္သားေလးေတြကို..ပြတ္ေပးေနတယ္..ႏို႔စို႔ရာကေန.. ဝမ္းဗိုက္ကို..လွ်ာနဲ႔ယက္..ခ်က္တိုင္ေလးကို..လွ်ာနဲ႔ထိုးေမႊ..လုပ္ေတာ့.. ဆရာမတြန႔္လိမ္ေနၿပီေလ. .ေအာက္ကို..ထပ္ဆင္းသြားၿပီး..ဆီးခုံေလးကိုနမ္း…အဖုတ္ပတ္လည္နမ္း..ေပါင္နဲ႔အဖုတ္ၾကားနမ္းနဲ႔..ဆရာမက က်ေတာ့ေခါင္းကိုင္ၿပီး..သူအဖုတ္ဆီ.. ပို႔ေနတယ္..ဆရာမ..အနမ္းခံခ်င္ေနၿပီဆို..ေပၚလြင္ေနၿပီေလ.. က်ေတာ္လည္း..သူတည့္ေပးသည့္အတိုင္း.. စနမ္းပါေတာ့တယ္ …ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို.. လွ်ာနဲ႔ကေလာ္ထိုးလိုက္..စုပ္လိုက္နဲ႔လုပ္ေနတာ..”’ အိုး..အိုး..အင္းအင္း..ဟဟ..ကြၽတ္.ကြၽတ္. .ေမာင္ရယ္..ဟင္းဟင္း…”ညီးသံေတြထြက္ေနတုန္း..လွ်ာကို အျပားလိုက္..ဆရာမေစာက္ပတ္ကို.. အထက္ေအာက္..ယက္ေပးလိုက္..ေစာက္စိကို..လွ်ာနဲ႔ကေလာ္ထိုးလိုက္.. တခါတခါ..ေစာက္စိကို စုပ္လိုက္နဲ႔..ဆရာမခဗ်ာ..”’တအင္းအင္း…တအားအား”နဲ႔.လိမ္ေကာက္ေနတာပဲ..က်ေတာ္လည္း.. ဆရာမေစာက္ပတ္ကို..နမ္းတာ..မရပ္ေသးပဲ..တင္ပါးကိုမလိုက္ၿပီး.. စအိုကေန..ေစာက္ပတ္ၾကာေလးကို..လွ်ာနဲ႔ယက္ေပးလိုက္တယ္..

    “”ဟင္း.ဟင္း..အားအား..အိုးအိုး.. ကြၽတ္ကြၽတ္..ေမာင္ရယ္..မေနတက္ေတာ့ဘူး… .ေမာင္ဘယ္လိုေတြလုပ္ေနတာလဲကြာ…အား..အ.ား. မ..ကို ိုလုပ္ေပးေတာ့..မ..အရမ္းအလိုးခံခ်င္ေနၿပီ.. လိုးေပးပါေတာ့… အီး..အီး..အား.အား..ေကာင္လိုက္တာ..ေမာင္ရယ္ …ေတာ္ပါေတာ့..အဟင့္..ဟင့္..ဟင့္..အ..အ…ယားတယ္…ယားတယ္..အဟင့္. ဒုကၡပါပဲ….အဟင့္…ထြက္ကုန္ၿပီ..ဟင့္..အဟင့္.” ဆရာမက..က်ေတာ့မ်က္ႏွာမွာေစာက္ရည္ေတြ.ေပမွာစိုး၍ဆြဲဖယ္ေပမယ့္.. အျပစ္လိုက္.. အခဲလိုက္..ေစာက္ရည္ေတြကို.. လွ်ာနဲ႔သိမ္း..ၿမိဳခ်ျပလိုက္ပါတယ္…” ကြယ္..ဒီေလာက္မလုပ္ပါနဲ႔..ေမာင္ရယ္…မ.ကို.လိုးေပးပါေတာ့ေနာ္..” ”ေမာင္းလိုးေတာ့မယ္ေနာ္..မ”..”အင္း”မတ္တက္ရပ္လိုက္ၿပီ …ေစာက္စိထိပ္ကို.. လီးထိပ္နဲ႔သုံးခါေလာက္ကေလာ္ထိုးၿပီး. .ေစာက္ပတ္ဝမွာ.ေတ့ကာ..ထိုးထည့္လိုက္တာ.. ”ျဗစ္..ျဗစ္..အား..အီး..အဟင့္ဟင့္..အီး.ႁပြတ္..ဘြတ္.. ”အသံေတြအရမ္းမည္တာပဲေမာင္ရယ္.”. .”ဒီေလာက္ေတာ့မည္တာေပါ့..

    မရဲ႕..သဘာဝပဲဟာ..”အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ေဆာင့္လိုးၿပီးေတာ့..လီးထုတ္လိုက္ၿပီး” ”မ..ဖင္ကုန္းေပး..””အင္း”..မဖင္ကုန္းတာနဲ႔..ခါးကိုကိုင္..အားနဲ႔ေဆာင့္လိုး..ထည့္လိုက္တယ္.. ”အား..ျဗစ္ႁပြတ္..ဘြတ္..ႁပြတ္..ပစ္..ဒုတ္..အားအား.”က်ေတာ္ေဆာင့္လိုးေနတုန္း.. စအိုေလးကိုလည္း..ကလိေပးေနတယ္ခဏၾကာေတာ့..မေစာက္ရည္ေပေနတဲ့..လီးနဲ႔.. စအိုကို.တည့္ၿပီးထိုးလိုက္တာ..”အား..နာတယ္..နာတယ္..အ..”ၿပီးရင္မနာေတာ့ပါဘူး..မရယ္”ဆိုၿပီး.. ဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္…”.အား..အီး..အူး..အမေလး..အားအား…ေဆာင့္…ေဆာင့္..ေကာင္းလာၿပီ…အိုး..အိုး..ေမာင္ရယ္..ဖင္ထဲေတာ့..မၿပီးနဲ႔ေနာ္…မ.ေလ..ေမာင္ရင္ေသြးလိုခ်င္လို႔ပါေနာ္… အား..အင္း..ကြၽတ္..အား..အမေလးးး”မ.အသံေတြကို.က်ေတာ့ကို.. အျမန္ၿပီးေအာင္လႈပ္ေဆာ္ေနသလိုပဲက်ေတာ္လည္း.. အရမ္းေကာင္းေနၿပီ…. လီးကို..ဖင္ထဲကခြၽတ္ၿပီး..ေစာက္ပတ္ကို..ေျပာင္းလိုးလိုက္တယ္က်ေတာ္လည္းၿပီးခ်င္ေနၿပီေလ..

    ”ျဗစ္..စိ..အား..ဟား..ဟင္း..ဟင္းး..ေဖာက္….ေဖာက္..အား..ကြၽတ္..ကြၽတ္..ေမာင္ရယ္. .ေကာင္း..ေကာင္းလိုက္တာ.. အသည္းကိုခိုက္ေနတာပဲ…” က်ေတာ့လီးကသန္မာသည္ထက္. .သန္မာလာသည္.. မ.ရဲ႕ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားမ်ားကလည္း.. ဖိသိပ္ၾကပ္သိပ္စြာဆြဲထားသလိုျဖစ္ေနေတာ့. .မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ.. သုတ္ရည္မ်ားကို..မ..ေစာက္ေခါင္းထဲ..ပန္းထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္..က်ေတာ္လည္း…ခဏနားၿပီး..ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္..ေနာက္၂ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့..ဆရာမလည္း..ျပန္သြားတယ္။ အဆက္အသြယ္လည္း..မရေတာ့ဘူး။.ၾကာတာကေတာ့…ဆရာမၾကည့္ျပာ..သူ႔မိဘသေဘာတူတဲ့သူနဲ႔.. လက္ထပ္ၿပီး.ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီလို႔ၾကားပါတယ္…ဆရာမ.အလုပ္ကလည္းထြက္လိုက္ၿပီးတဲ့။ ဗိုက္ထဲက..ရင္ေသြးေလးကေတာ့…..… ၿပီးပါၿပီ

  • လူပျိုကြီးသာ ပြောတယ်

    လူပျိုကြီးသာ ပြောတယ်

    မနက် မိုးလင်းသည်နှင့် ကားဒရိုက်ဘာ လူပျိုကြီး ကိုကျော်စိန်က ရောက်နှင့်နေပြီး နွယ်နီ နှင့် နွယ်နီ အန်တီ မာလာခိုင်တို့ တူဝရီးကို ဈေးသို့ ပို့ပေးရသည်..။ ဈေးတွင် စားသောက်ဝယ်ခြမ်းပြီး ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူ နွယ်နီအား ကျူရှင်သို့ ဝင်ပို့ခဲ့ပြီး မာလာခိုင်ကို အိမ်သို့ပြန်ပို့ပေးရသည်..။ နွယ်နီအဖေက သူမရှိတုန်း တာဝန်များကျေပွန်စွာလုပ်ရန်သေချာမှာသွားသည်။ ကားပေါ်မှ နွယ်နီ ဆင်းသွားသည်နှင့် မာလာခိုင်တစ်ယောက် ရှေ့ခန်းသို့ ပြောင်း၍ ထိုင်သည်..။ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့လေးများက ကိုကျော်စိန်အား တိုက်ရိုက်ထိတွေ့လာသည်..။

    မာလာခိုင်၏ တောင့်တင်းတုတ်ခိုင်သော ပေါင်တန်ကြီးများက လုံးတစ်နေပြီး ၊ အကျႌထဲမှ တိုးထွက်တော့မယောင် နို့အုံကြီးများက ကိုကျော်စိန်၏ မျက်စိရှေ့ဝယ် အလှပြနေသလို ဖြစ်နေသည်..။ စကားမရှိ စကားရှာ၍ ပြောရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် စိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်သော မာလာခိုင်၏ မျက်လုံးရွဲကြီးများက ကိုကျော်စိန်တစ်ယောက် ဘရိတ်ကို နင်းလိုက်မိသည်အထိ စိတ်တွေ ဂယောက်ဂယက်ဖြစ်စေသည်..။အိမ်ပြန်အရောက် ကားကို ခြံဝင်းထဲ ကွေ့ဝင်လိုက်တော့ ပန်းရံများ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်..။ ကားဝင်လာတာ မြင်ရသည်နှင့် ခင်အေးက ပေါ်တီကို အောက်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် ထလာသည်..။ ကားရပ်လိုက်သည်နှင့် မာလာခိုင်က ဈေးခြင်းတောင်း ဆွဲ၍ ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ အိမ်သော့ကို ဖွင့် ဝင်သွားသည်..။

    မာလာခိုင်က အဝတ်လဲတာ အိပ်ခန်းထဲတွင် မဟုတ်ပဲ မီးဖိုထဲတွင် ဖြစ်နေသည်ကို ကိုကျော်စိန် မစဉ်းစားတတ်…။ လက်တစ်ကမ်း အကွာတွင် မြင်တွေ့နေရသော မာလာခိုင်၏ ရင်သားအိအိများ အလှတွင်သာ စွဲငြိနေသည်..။ ဗြုံးခနဲ ကိုကျော်စိန်ကို တွေ့လိုက်ရ၍ အံအားသင့်သွားလို့လား မပြောတတ်..။ ထမီကို ခုချိန်ထိ ရင်လျား မဝတ်သေး..။ နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်၍ ကြောင်ကြည့်နေပြီးမှ မာလာခိုင်က မျက်လွှာချကာ ထမီကို ဝတ်ရန် ဖြန့်လိုက်သည်..။ အောက်ဖက်ကို လျှောကျသွားသော ထမီ အပေါ်နားစက နို့နှစ်လုံး လှစ်ဟပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်..

    “ အို….အာ့….မလုပ်နဲ့….မလုပ်နဲ့……အား….ကို….ကိုကျော်စိန်ကြီးနော်…အိုအို…မလုပ်နဲ့…နော် မလုပ်နဲ့…လို့..” အိမ်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်ထဲသာ ရှိသည်ဟူသော အသိနှင့် မာလာခိုင်၏ အကျင့်စရိုက်ကို သိထားသော ကိုကျော်စိန်က မာလာခိုင်၏ ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အားယူဆွဲပွေ့ရင်း နို့တစ်ဖက်ကို ငုံံ့၍ စုပ်လိုက်သည်..။ ရင်ဘတ်လေး ကော့တက်သွားသော မာလာခိုင်က အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် နှုတ်မှ တားနေသော်လည်း ကိုကျော်စိန်က အရေးမစိုက်တော့ပါ..။ မာလာခိုင်ကလည်း အသည်းအသန် ရုန်းကန်ခြင်း မပြု..။ ကျန်နို့တစ်ဖက်အား ကိုကျော်စိန်က လက်ဖြင့် ညှစ်၍ နယ်သည်..။ တင်းနေသော နို့အုံလုံးလုံးကြီးတွေက ကိုင်ရတာ အရသာ တွေ့လှသည်..။ ထမီစကို ကိုင်ထားသော သူမလက်နှစ်ဖက်က တဖြည်းဖြည်း အောက်ဖက်သို့ နိမ့်ဆင်းလာသည်..။

    “ အိုရှင်….တော်ပါတော့….တော်ပြီ…ကျမကို လွှတ်ပါ….တော့….ရှင်….” မျက်နှာလေး မော့ရင် ပြောနေသော မာလာခိုင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ပြုံးယောင်သမ်းရင်း နီမြန်းနေသည်ကိုတော့ ကိုကျော်စိန် မမြင်..။ နို့ကိုသာ သဲကြီးမဲကြီး စို့နေသည်..။ တစ်လုံးပြီးတော့ နောက်တစ်လုံးကို ပြောင်း၍ စို့ပြန်သည်..။ “ အို…..မလုပ်နဲ့…..တော်ပါတော့…ဆို….ဟင့်…ကျွတ်….အ………အား….” မတ်တတ်ရပ်နေသော မာလာခိုင်၏ ဒူးဆစ်လေးများ တဆတ်ဆတ် တုန်လာသည်..။ ညွှတ်၍ ကျချင်လာသည်..။ လူပျိုကြီးသာ ပြောရတယ်…၊ နို့စို့တာက ပညာသားပါလှသည်..။

    နို့သီးကို တအားငုံစုပ်ရင်း လျှာထိပ်နှင့် များ ကော်ကော်ထိုးလိုက်တာ မာလာခိုင် ရင်ခေါင်းထဲအထိ ကြပ်ကြပ်သွားရသည်..။ မျက်စေ့ကို စုံမှိတ်ထားသော မာလာခိုင်၏ လက်ထဲမှ ထမီစက လွတ်ကျချင်လာသည်..။ တဖြေးဖြေး လျှောကျသွားသော ထမီစကြောင့် လစ်ဟာသွားသော သူမ၏ ကျောပြင် ပြည့်ပြည့်လေးကို ခါးတွင် ဖက်ထားသည့် ကိုကျော်စိန်၏ လက်များက ရွေ့လျား လျှောတိုက်၍ ပွတ်သပ်ပေးသည်..။ ပြျွတ်ခနဲ မြည်သံနှင့် အတူ ကိုကျော်စိန်က နို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်..။ ပြီးတော့ တပြိုင်နက်ထဲမှာပင် သူ၏ လက်များကိုလည်း မာလာခိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဖယ်လိုက်သည်..။

    အဟင်း…..ဆိုတဲ့ သက်ပြင်းချသံလေးကို ပြုလျက် မာလာခိုင်တစ်ယောက် ထမီ စွန်တောင်ဆွဲလျက်သား အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင်သွားသည်..။ သူမ၏ နောက်ကျောမှ လျှောကျနေသော ထမီက အိပ်ခန်းထဲသို့ ခပ်သွက်သွက် ပြေးဝင်သွားသော မာလာခိုင်၏ တသိမ့်သိမ့် တုန်ခါသွားသည့် တင်သားအိအိကြီးများကို အတိုင်းသားနီးပါး လှစ်ဖော်၍ နေသည် သူမ၏ နောက်ဖက်မှ ကိုကျော်စိန် လိုက်လာသည်..။ အိပ်ခန်းထဲ အရောက် မာလာခိုင်က ကုတင်ပေါ်က အိပ်ယာထက်သို့ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကို ဝုန်းခနဲ ပင် လှဲ၍ အချ အနားသို့ ရောက်လာသော ကိုကျော်စိန်က သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ကို ငုံ့၍ ဖက်ရင်း ကုတင်စောင်းသို့ ဒူးထောက်ကာ တက်လိုက်သည်..။ မာလာခိုင် ဘာစကားမှ မဆိုတော့…၊ မျက်လုံးတွေကို စုံမှိတ်ထားရင်း မျက်လုံးများ အပေါ်၌ သူမ၏ လက်ဖျံတစ်ဖက်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်၍ တင်ထားလိုက်သည်..။

    တရှူရှူး တရှဲရှဲဖြင့် အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းထန်နေသော ကိုကျော်စိန်က သူမ၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထောင်၍ ထမီကို ခါးသို့ လှန်တင်လိုက်သည်..။ မာလာခိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိသော တစ်ထည်တည်းသော ထမီလေးမှာ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သား …။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဖွေးဖွေးနု၍ တင်းရင်း ဝင်းမွှတ်နေသည်..။ ကိုကျော်စိန်က ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး တံတွေးကို တစ်ချက်မျိုချရင်း ပုဆိုးကို ဖြေချလိုက်သည်..။တန်းမတ်နေသော လီးတန်ကြီးက ထိပ်ကြီးနီရဲကာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်..။ တင်ထားသော လက်အောက်မှ မျက်လုံးကို ခပ်မှေးမှေးလေး ဖွင့်ကာ ကြည့်နေသော မာလာခိုင် စအိုလေးကိုပင် တစ်ချက် ရှုံ့လိုက်မိသည်..။ လီးထိပ်ဝလေးမှ အရည်ကြည်လေးတွေပင် စိမ့်၍ ထွက်နေသည်..။ ကိုကျော်စိန်က သူမ၏ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကိုင်၍ ဒူးထောက်လျက် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်..။ မာလာခိုင် ခိုးကြည့်နေသော မျက်လုံးများကို ပြန်၍ မှိတ်ချလိုက်သည်..။

    “ ကိုကျော်စိန်…ကိုကျော်စိန်…..ဗျို့….ကိုကျော်စိန်…..” အိမ်ရှေ့မှ ခေါ်လိုက်သော ခင်အေး၏ အသံ..။ နှစ်ယောက်စလုံး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားကြသည်..။ “ ကိုကျော်စိန်…ကိုကျော်စိန်….” ခေါ်သံက ဧည့်ခန်းထဲသို့ပင် ရောက်၍ လာသည်..။ ကိုကျော်စိန် ကမန်းကတန်း ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ပုဆိုးကို ပြင်ဝတ်ရင်း အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် မာလာခိုင်၏ ထံမှ တောက်ခေါက်လိုက်သံကိုတော့ ရှေ့သို့ အာရုံရောက်နေသော ကိုကျော်စိန် မကြားလိုက်ရပေ..။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရပ်နေသော ခင်အေးနှင့် ကိုကျော်စိန် မျက်နှာချင်း ဆိုင်မိသည်..။ “ ဘာလဲ…..ကိုခင်အေး…ဒီမှာ အိမ်သာတက်နေတာ…..” “ ဟဲ…….ဟဲ ကိုကျော်စိန်ကို ကြည့်၍ ခင်အေး ရယ်လိုက်သည်..။ ပြီးမှ…. “ ဘိလပ်မြေ မရောက်သေးဘူး…အဲဒါ ပေးပါဦး…..” “ ဟင်……” ခက်ပြီ….ဘိလပ်မြေဆိုင်၏ ဖုန်းနံပါတ်အား ကိုကျော်စိန် မသိ..၊ နွယ်နီလှိုင်သာ သိသည်..။ ဆိုင်သို့ ကားဖြင့် အရောက်သွား၍ ပြောရုံသာ ရှိသည်..။ ပုဆိုးထဲမှ လီးကလည်း တောင်နေတာမှ တဆတ်ဆတ် ခါနေသည်..။

    ဘိလပ်မြေ မရောက်၍ ပန်းရံသမားများ ပြန်သွားရတာကို အစ်ကိုကြီး ပြန်လာ၍ သိသွားလျင် ကိုကျော်စိန် ဆက်၍ မတွေးတော့…။ လက်ပတ်နာရီကို မြှောက်၍ ကြည့်သည်..။ မနက် ၈ နာရီခွဲပြီ..။ ကိုကျော်စိန် ခေါင်းနပန်း ကြီးသွားသည်..။ ၉ နာရီခွဲကို နွယ်နီလှိုင်အား သွား၍ ခေါ်ရအုံးမည်..။ သူ မာလာခိုင်နှင့် တွေ့ဖို့ မလွယ်တော့..။ ဘိလပ်မြေဆိုင် ရောက်ပြီးသည်နှင့် ခုချက်ချင်း ပို့ရန်ပြော၍ နွယ်နီလှိုင်ကို တစ်ခါတည်း တန်း၍ သွားခေါ်ရန်သာ ရှိတော့သည်..။ “ ဟင်း………ခုပဲ ကျုပ်သွားလိုက်မယ်….” “ ဟဲ..ဟဲ……..” တဟဲဟဲ ရယ်၍ ရယ်ကြဲကြဲ လုပ်နေသော ခင်အေးကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် တချက် ခေါင်းငဲ့၍ ကြည့်ပြီး နှစ်ယောက်သား အတူတူပင် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်..။ မာလာခိုင်တစ်ယောက် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် စိတ်ညစ်သွားမိရသည်..။ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားသော ကိုကျော်စိန်၏ ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်မိသည်..။ သူမ စိတ်ထဲမှာ အလိုးခံချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒတွေက ထိန်းမရအောင် ဖြစ်ပေါ်လို့နေသည်..။ အတော်ပင် ခံစားရခက်နေသည်..။

    မာကျောသော အရာဝတ္ထု တစ်ခုခုကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ထိုးထည့်ချင်နေသည်..။ အိပ်ယာထက်တွင် လူးလှိမ့်ရင်း ခါးတွင် ပတ်၍ ပုံနေသော ထမီကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်..။ မာလာခိုင်၏ လက်တစ်ဖက်က ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ရောက်သွားပြီး စောက်ဖုတ်ကို စမ်းလိုက်သည်..။ အမွှေးထူထူဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက နဲနဲနောနော မဟုတ်..။ အဆမတန် ခုံးထနေသည်..။ ရွှဲနစ်အောင် ထွက်နေသော စောက်ရည်များကိုလည်း စိုခနဲ စမ်းမိလိုက်သည်..။ လက်မထိပ်လေးနှင့် စောက်စေ့ကလေးကို ပွတ်ရင်း လက်ညှိုးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထိုးထည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်..။

    ဒီလို လုပ်လို့မဖြစ်..။ အပျိုဖြစ်ကထဲက သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဘယ်သောအခါမှ လက်ဖြင့် မဖြေဖျောက်ခဲ့…။ သိမ်းသွင်း၍ လီးအစစ်ဖြင့်သာ ဆန္ဒဖြည့်ခဲ့သည်ချည်း ဖြစ်သည်..။ မာလာခိုင် စောက်ဖုတ်ပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး…သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်..။ ထိုအခိုက် ပူနွေးမာကျောသော အရာတစ်ခုက သူမ၏ ပေါင်ရင်းဘေးဖက်သို့ လာ၍ ထိတွေ့သည်..။ ဖြတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရင်း မာလာခိုင် မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်..။ “ ဟင်…ရှင်…….ရှင်…” မာလာခိုင် အံ့သြထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထထိုင်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်..။ သူတွေ့လိုက်ရသည်က ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ပန်းရံဆရာ ခင်အေးပင် ဖြစ်သည်..။

    အလုပ်ကြမ်း သမားပီပီ သန်မာကျစ်လျစ် ဖုထစ်သော ခင်အေး၏ အဝတ်မဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့လိုက်သော မာလာခိုင်အား တဒင်္ဂ ငြိမ်သက်သွားစေသည်..။ “ မင်းလေး…..သိပ်ပြီး အလိုးခံချင်နေတယ် မဟုတ်လား…မင်း မကြုံဖူးသေးတဲ့ အရသာမျိုး ခံစားရအောင် ကိုယ်လုပ်ပေးပါ့မယ်…၊ ကိုယ့်လီးကြီးကို ကြည့်ပါအုံး……” လူပုံနှင့် မလိုက်အောင် ငြင်သာသည့် စကားသံအဆုံး စိတ်ညှို့ခံထားရသူပမာ မာလာခိုင်၏ အကြည့်က ခင်အေး၏ လီးကြီးဆီသို့ ရောက်၍ သွားသည်..။ ပြူးနေသည့် ဂေါ်လီကြီး ငါးလုံး လီးပေါ်တွင် ရှေ့ဆင့် နောက်ဆင့် နှစ်လုံး အောက်တွင် တစ်လုံး ၊ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တလုံးစီ..။ ပြဲလန်တန်းမတ်နေသော လီးကြီးကို ခင်အေးက တဆတ်ဆတ် လုပ်ပြသည်..။

    စိုက်ကြည့်နေသော မာလာခိုင်တစ်ယောက် ခါးလေးကော့တက်မတတ် စအိုဝကို ရှုံ့ရှုံ့သွင်းမိနေရင်း စောက်ရည်ကြည်တွေ ထပ်၍ စိမ့်ထွက်လာသည်..။ ခင်အေး ငုံ့၍ မာလာခိုင်၏ ကိုယ်လုံးကို ပွေ့၍ မယူလိုက်သည်..။ ခင်အေး လက်ထဲ စွေ့ခနဲ ပါသွားသော မာလာခိုင်က ခင်အေး ကိုကြည်နူးစွာဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေး ကြည့်လိုက်သည်..။ မိန်းမများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအား ယောကျ်ားက နိုင်နိုင်နင်းနင်း ချီမပွေ့ယူတာကို ကြည်နူးလိုလားစွာ ခံချင်ကြသည်ချည်း ဖြစ်သည်..။ ခင်အေးက မာလာခိုင်အား ကုတင်ပေါ် ကန့်လန့်ဖြတ်၍ တင်လိုက်သည်..။ ကုတင်စောင်း လိုးနည်းဖြင့် လိုးတော့မည်ကို သိလိုက်သော မာလာခိုင်က သူမ၏ တင်သားကားကားကြီးကို ကုတင်စောင်းတွင် အသားကျအောင် ပြုပြင်နေရာယူရင်း ပေါင်နှစ်ချောင်း ကို ကားလိုက်သည်..။

    သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မက်မောစွာ ကြည့်ရင်း ခင်အေး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စိုရွှဲနေသော စောက်ပတ်ဝသို့ သူ့လီးဒစ်ကြီးကို မြုပ်အောင် ထိုး၍ အသွင်း မာလာခိုင်က တွဲလောင်းချထားသော ခြေနှစ်ချောင်းကို မယူ၍ ကုတင်စောင်းတွင် ဖနောင့်နှင့် နင်း ပေါင်ကိုကားကာ သူမ၏ တင်ပါးကြီးကို အစွမ်းကုန် ကော့၍ ကော့၍ အောက်မှ ပင့်ကာ ကော့ထိုးပစ်လိုက်သည် ပြွတ်….ဗြစ်……..ဖြစ်……..ပြွတ်……” “ အား……ဟင်း…” ခံချင်လွန်းနေသော မာလာခိုင်က အောက်မှ ကော့၍ ပင့်တင်ကာ ခြောက်ခါ ခုနစ်ခါလောက် လိုးလိုက်ပြီးတော့မှ တဒင်္ဂ စိတ်ကျေနပ်သွားပုံဖြင့် ခင်အေးကို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်.။

    ပြီးတော့ တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကုတင်ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ခင်အေး၏ ခါးကို လှမ်းချိတ်ကာ ဆွဲယူလိုက်သည်..။ မာလာခိုင်က အောက်မှ ပင့်၍ လိုးအပြီး တင်ပါးကြီးကို မွေ့ယာပေါ်ပြန်၍ အချ တဝက်သာသာ ကျွတ်၍ ထွက်နေသော လီးကြီးကို ခင်အေးက မာလာခိုင် သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် ချိတ်၍အဆွဲ လီးကိုပါ တပါတည်း လိုက်လိုးသွင်းသည်..။

    “ အ…အ…..အ…အား….ဟင်း ဟင်း…..” မာလာခိုင် ရင်ဘတ်လေး ကော့ ခေါင်းလေးမော့၍ တက်သွားသည်..။ လီးကိုသွင်းတာက ဖြေးဖြေးလေး..။ ဒါပေမယ့် ဂေါ်လီငါးလုံး၏ ဒဏ်က မသေးလှ..။ ပြီး လီးကြီးကလည်း သံချောင်းကြီးအလား မာကျောလွန်းလှသည်..။ စောစောက ရမ္မက်ဇောကြောင့်သာ အာသာငမ်းငမ်း ဖြင့် ပင့်လိုးခဲ့ပေမယ့် အထိုက်အလျောက် ကျေနပ်သွားရသော်လည်း ခုလို ထိထိမိမိ မရှိလှ..။ အပျိုလည်း မဟုတ် ၊ ယောက်ျားတော်တော်များများနှင့် ကြုံခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်လင့်ကစား မာလာခိုင်မှာ အပျိုစင်လေးပမာ တစ်ကိုယ်လုံး အသားတွေ ဇိုးဇိုးဇတ်ဇတ် တုန်နေပြီး သွင်းလိုက်သော လီးက တဆုံးဝင်ရန် လက်နှစ်လုံးလောက်အလို ခင်အေးက အားဖြင့် ဆောင့်၍ တဆုံးသွင်းချလိုက်သည်..။

    “ ဗြစ်…ဖွတ်…..အ…အမလေး….အ…..ဟင်းဟင်း….လုပ် လုပ်….ဆက်ဆောင့်..” လီးအပေါ်ဖက် အရင်းနားရှိ ဂေါ်လီကြီးက ထောင်တက်နေသော စောက်စေ့ကလေးကို အားဖြင့် ဆောင့်ကာ စောက်ပတ်အတွင်းနားသို့ ဖိသိပ်လိုက်သည်..။ ကော့ခနဲ ဖြစ်သွားရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်ကာ လက်ကလေးနှစ်ဖက်က ခင်အေး၏ လက်မောင်းတွေကို မမှီမကမ်း လှမ်း၍ ဆွဲဆုတ်လိုက်မိသည်..။ဒီလို နုနယ်ချောမော လှပလွန်းသော မိန်းမမျိုးကို မလိုးဖူးသေးသော ခင်အေးကလည်း မညှာတော့ပါ…။ မာလာခိုင်၏ ဖွေးနုသော နို့နှစ်လုံးကို သူ့လက်ကြမ်းကြီးနှင့် ဆွဲကိုင် ဖျစ်ညှစ်၍ စိတ်ရှိတိုင်း ဆောင့်လိုးပါတော့သည်..။

    “ ပြွတ်….ပလွတ်……..ဘွတ်….အား……အမလေး..အစ်ကိုရဲ့…အမလေး…လေး..ဟင်း…… ကောင်းလှချည်လား….နော်……အင်း တအားဆောင့်နေသည့်ကြားမှ အားမရနိုင်ဖြစ်လာရသော မာလာခိုင်က သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ခင်အေး၏ ခါးမှ ဖယ်၍ မိုးပေါ်သို့ထောင်လိုက်သည်..။ “ ပြွတ်…ဖွတ်…..ဟင်း…..အိ….အ……” မာလာခိုင်၏ ထောင်ထားသော ခြေနှစ်ဖက်က ရမ်းခါ၍ နေသည်..။ မာလာခိုင် မျက်လုံး မပွင့်တော့.။ ခင်အေး၏ ဆောင့်ချက်တွေက လျှော့မသွားသည့် အပြင် ပို၍ ပြင်းထန်သွက်လက်လာသည်..။ မကြာလှသော အချိန်တွင်တော့…… “ ပြွတ်……..ပလွတ်..ပြွတ်……..ဖွတ်……ဖတ်…..” “ အား…အ…….အမလေး..အို….အမလေး. ..လေး.အား…..ပြီး .ကောင်း……အင့်…” မာလာခိုင်၏ တင်သားကြီး ကုတင်စောင်းမှ လွတ်ထွက်သွားသည်အထိ ကော့၍ ကော့၍ တက်လာပြီး အရေတွေ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်..။

    ခင်အေးလည်း မကြာခင် ကိုကျော်စိန် ပြန်လာတော့မည် ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ နောက်ရက်တွေလည်း ရှိသေးတာပဲ ဟု တွေးကာ စိတ်ကိုလျှော့ကာ သုတ်ရည်တွေ ပန်းထည့်လိုက်ရင်း ရှေ့သို့ငုံ့၍ မာလာခိုင်ကို ကြုံးပြီး ဖက်ထားလိုက်ပါတော့သည်..။“ အန်တီလေး…..နေကောင်းရဲ့လား……” ငွေစက္ကူ တစ်ထပ်ကို ကိုင်၍ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသော နွယ်နီက မီးဖိုခန်းဝင်ပေါက်နားတွင် ရပ်လျက် ခန္ဓာကိုယ် လေးပင်စွာဖြင့် မလှုပ်ချင်လှုပ်ချင် လှုပ်ရှား ချက်ပြုတ်နေသော မာလာခိုင်ကို မေးလိုက်သည်..။ “ ကောင်းပါတယ်….နွယ်နီရဲ့…ညက အိပ်ရေးပျက်လို့ နုံးနေလို့ပါ….” ဖြေမိဖြေရာ ဖြေလိုက်သည်..။

    “ အင်း…” ရပ်နေရာမှ နွယ်နီ လှည့်ထွက်မည် အလုပ်…မာလာခိုင်၏ အသံက ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည် အော်…ဒါနဲ့……နွယ်နီ..ညကျရင် တို့မိန်းမသားနှစ်ယောက်ထဲ အဲဒါ ဦးကျော်စိန်ကြီးကို လာအိပ်ခိုင်းရင် ကောင်းမလားလို့….” “ ကောင်းသားပဲ…အန်တီလေးရဲ့…နွယ်နီ ပြောလိုက်ပါ့မယ်….” လှည့်ထွက်လာသော နွယ်နီ ဧည့်ခန်းထဲ အရောက် ဂျာနယ်ဖတ်နေသော ဦးကျော်စိန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်..။“ ဦးလေး..“ “ ဟေ…..” “ ဒီမှာ…ပန်းရံဆရာကို ကြိုပေးထားဖို့ ငွေ သုံးသောင်း..” “ အော်……အေးအေး..သမီး….” ငွေကိုလှမ်းယူရင်း ကိုကျော်စိန်၏ မျက်လုံးအစုံက အိမ်နေရင်း စကပ်တိုလေးဖြင့် လှချင်တိုင်း လှနေသော နွယ်နီ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ခပ်ရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်..။ မနက်က မာလာခိုင်နှင့် အစပျိုးခဲ့သော ကိစ္စက ကိုကျော်စိန်အား အတော် ဒုက္ခ ပေးနေသည်..။

    လီးက ကျတယ်ကို မရှိ…။ “ နောက်ပြီး…အန်တီလေးက ပြောတယ်….ဦးလေးကို ညကျရင် အိမ်မှာ လာအိပ်ပေးပါတဲ့…” “ အင်း….အိပ်ပေးမယ်……….” ကိုကျော်စိန် စိတ်ထဲ ပျော်သွားသည်..။ “ ဒါနဲ့…နွယ်နီ…မာလာခိုင်ကို ဦးလေး လိုက်ပို့ပေးရမှာလား….” “ ခါတိုင်းတော့….သူအိမ်ပြန်ရင် သူ့ဖာသာ မောင်းသွားတာပဲ…ညနေ သူပြန်လာမှ ကားကို ပြန်ယူလာမှာပေါ့…ပြီးတော့ နွယ်နီလဲ ဘယ်မှ သွားစရာ မရှိတော့ပါဘူး….” ကိုကျော်စိန် တစ်နေကုန် အားလပ်သွားပြီ…။ ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားသော နွယ်နီ စိတ်ထဲ…. “ ဒီနေ့….ဒီလူကြီး အကြည့်က ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး ဟုတွေးပြီး…နှုတ်ခမ်းလေး စူလိုက်မိသည်..။ ရေချိုး ထမင်းစားပြီး မာလာခိုင် ကားကိုယူ၍ သူမအိမ်သို့ ပြန်သွားချေပြီ..။ ဦးကျော်စိန်က အိမ်ရှေ့တိုက် ပန်းခြံအောက်တွင် ရှိသော ခုံတန်းလျားပေါ်၌ အိပ်နေသည်..။ အိပ်ယာပေါ် လှဲ၍ မဂ္ဂဇင်း ဖတ်နေသော နွယ်နီ တစ်ယောက် သူငယ်ချင်းထံ ဖုန်းဆက်ရန်း သတိရသဖြင့် စာအုပ်ကို ပိတ်၍ ထထိုင်လိုက်သည်..။

    ထိုအခါ အိမ်ဘေး ပန်းခြုံဘေးမှ လှုပ်ခနဲ တွေ့၍ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်..။ “ အို……..” နွယ်နီ အသက်ရှူရပ်မလောက် ဖြစ်ရင်း မျက်လုံးလေး ဝိုင်းသွားရသည်..။ ပြီးတော့ မြင်ရသောအရာကို တစိုက်မတ်မတ် ကြည့်ရင်း ဖြေးညှင်းစွာ ထ၍ မှန်တံခါးများ ပိတ်ထားသည့် ပြူတင်းပေါက်နားသို့ တိုးကပ်လာသည်..။ သူမ မြင်နေရသည်က ဧရာမ ယောက်ျားတန်ဆာကြီး ….၊ ထိပ်ကြီးက နီရဲ ပြဲလန်နေပြီး လီးကြီးအပေါ်ပတ်လည်တွင် အဖုအဖုကြီးတွေ သီးထနေသည်..။ လီးကြီးက သာမန်အနေအထား မဟုတ်ပဲ ထောင်မတ်နေတာမှ….ရှေ့တည့်တည့်သို့ တန်းတန်းကြီး….။

    ကြည့်နေသော နွယ်နီ တစ်ကိုယ်လုံး နွမ်းနယ်သလိုဖြစ်လာပြီး တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်၍လာသည်..။ “ ကြည့်ရတာ…ဟို ခင်အေး ဆိုတဲ့ လူကြီးပဲ….တော်သေးတယ်…လူကြီးမျက်နှာက ပန်းရုံနဲ့ ကွယ်နေလို့ ငါ့ကို မမြင်ရဘူး…” ကြည့်ရင်း နွယ်နီ၏ မိန်းမအင်္ဂါလေးထဲမှ တစ်မျိုးတစ်မည် ခံစား၍ လာရလေသည်..။ “ ငါ…..ဘာဖြစ်တာလဲ မသိဘူး…” အရှက်တရား…၊ မိန်းမသား အိနြေ္ဒဖြင့် ဖိသိပ်ထားခဲ့သော သူမ၏ သွေးသားတို့က ကာမဆန္ဒတို့ တွန်းကန်ပွင့်ထွက်လာကြလေပြီ…။ ပြဲလန်၍ အစွမ်းကုန် တောင်မတ်နေသော လီးကြီးက အငြိမ်မနေ..၊ ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ လှုပ်၍အသွား နွယ်နီ အသက်ရှူများပင် ကြပ်လာပြီး ရင်ထဲတွင် နင့်ခနဲ နင့်ခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားရသည်..။

    “ စောစောက ငါအိပ်ယာပေါ်မှာ လှဲပြီး စာဖတ်နေတုန်း ပေါင်ကိုထောင်ပြီး ချိတ်ထားသော့ စကပ်က ခါးပေါ် လန်ကျပြီး အောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှ မရှိဘူး..၊ သူ…ငါ့ကို လာချောင်းကြည့်ပြီး ငါ့ဟာလေးကို တွေ့ပြီး ဒီလို ဖြစ်နေတာများလား အို….အို…..” နွယ်နီ သိမ့်သိမ့်တုန်သွားရပြန်သည်..။ စောက်ဖုတ်လေးထဲမှလည်း ဘာတွေမှန်းမသိ… ညှစ်ထုတ်လိုက်မိသလို…။ နဂိုကမှ ပြဲနေသည့်လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်၍ ထပ်ကာ ဖြဲချနေသည်..။ နွယ်နီ မနေနိုင်တော့..။ စကပ်လေးအောက်သို့ လက်လျှိုလိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်ကလေးကို ကိုင်စမ်းလိုက်မိသည်..။ သူမက အိမ်မှာနေရင်းမို့ ဘာအောက်ခံကိုမှ မဝတ်တတ်…။

    “ ဟင်….” သူမ စောက်ဖုတ်လေး တစ်ခုလုံး အံ့သြလောက်အောင် ခုံးထ မာကျောနေပြီး အရည်တွေကလည်း အတော်များများပင် စိုရွှဲနေအောင် ထွက်ကျနေသည်..။ အရည်တွေကလည်း လက်နဲ့ ထိမိလိုက်တော့ ချွဲကျိစေးထန်း နေသည်..။ လီးပြဲကြီးကို ကြည့်ရင်း စောက်ဖုတ်လေးကို လက်နှင့်ဖိဖိပြီး လေးငါးချက်လောက် ပွတ်တိုက်ပစ်လိုက်သည်..။ “ အို….အိုး….အမေ့……” အိုး……ကောင်းလှချည်လား…….၊ အရသာ ရှိလိုက်တာပါလား..။ စိတ်ထဲ နဲနဲ ကျေနပ်သွားသည်..။ “ ဟင်…ကျွတ်…..” ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ဟိုလူကြီး ထိုင်နေရာမှ အထ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မိပြီး လူကြီးက ပြုံးပြ၍ လှည့်ထွက်သွားသည်..။

    “ ငါ့နှယ်…..နော်……သေသာ သေလိုက်ချင်တာပဲ…..” တစ်ကိုယ်လုံး ထူပူသွားသော နွယ်နီ တစ်ယောက် အိပ်ယာပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပစ်လှဲချလိုက်မိလေတော့သည်..။ -မှောက်လျက် အိပ်နေလို့လဲ ခံစားချက် ဝေဒနာက မပျောက်..။ ပက်လက်လှန် အိပ်တော့လည်း ဝေဒနာက မထူခြား..။ နွယ်နီ စိတ်ညစ်မိသည်..။ တစ်ကိုယ်လုံး နေမထိ ထိုင်မသာဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု လိုနေသလို ပင် ဖြစ်နေရသည်..။ စိတ်ကူးတစ်ခုရ၍ နွယ်နီ လှဲနေရာမှ ထ၍ သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဒက်ဒီတို့ အိပ်ခန်းကို ဖွင့်၍ ဝင်လိုက်သည်..။ ပြီးတော့ ဒက်ဒီ စားပွဲအံဆွဲများတွင် ဟိုရှာဒီရှာလုပ်ရင်း စီဒီခွေ တစ်ချပ်ကို ဆွဲယူ၍ စက်တွင်ထည့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်..။

    အခွေက အပြာကား .။ ဒီအခွေ ရှိတယ်ဆိုတာ အရင်က ဒက်ဒီတို့အခန်း ရှင်းပေးရင်း တွေ့လို့ စမ်းကြည့်ပြီးပြီ..။ ကောင်းလိုက်သည့် ဇာတ်ကား..။ ဇာတ်လမ်းလည်း ဆုံးရော နွယ်နီ စောက်ဖုတ်လေးလဲ ရွှဲနစ်လို့နေသည်.။ ပြီးတော့ ခံစားနေရသည့် ဝေဒနာကလည်း မသက်သာသည့်အပြင် မီးလောင်ရာ လေပင့် ပိုလို့တောင် ဆိုးလာသည်..။ နွယ်နီ အခွေကို သူ့ နေရာသူ ပြန်ထားရင်း စားပွဲပေါ်တွင် ဝီစကီ ပုလင်း ရေသန့်ဗူးနှင့် ဖန်ခွက်တို့ အဆင်သင့် တွေ့လိုက်သည်..။ မူးမူး နှင့် အိပ်ပျော်သွားရင် ကောင်းမည်ဟု တွေးမိကာ ဝီစကီ နှစ်ပက်နီးနီး လောက်ထည့်၍ ရေနှင့် ရောပြီး သောက်ပစ်လိုက်သည်..။ နွယ်နီ အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ရောက်တော့ အူရိုင်းလေး ဖြစ်၍ အရက်ရှိန် အတော်တက်လာသည်..။

    သူမ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစား အားလုံးကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်..။ ပြီးတော့ သူမ၏ ဗလာကျင်းနေသော ကိုယ်လုံးကို မှန်ရှေ့တွင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ပေါင်လေးနှစ်ဖက်ကို ကွ၍ ကားပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်..။ အို….သူမ စောက်ဖုတ်လေးမှ အရည်လေးတွေ အောက်သို့ အမျှင်လေးတွေတန်းကာ တွဲလောင်းလေး ထွက်ကျလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်..။ သူမ ဆူဝေနေသော သွေးသားဆန္ဒကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရတော့ပါ..။ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်ခုကို လက်ညှိုးလက်မတို့ဖြင့် ဖိ၍ ဟလိုက်သည်..။ နီရဲနေသော စောက်ခေါင်းဝလေးတွင် မန်ကျည်းစေ့လောက်ရှိသော စောက်စေ့ကလေးက ထိုးထိုးထောင်ထောင်လေး ဖြစ်နေသည်ကို မှန်ထဲတွင် အတိုင်းသား တွေ့မြင်လိုက်ရသည်..။

    ထိုခဏတွင် နွယ်နီ၏ စိတ်အာရုံတွင် စောစောပိုင်းက သူမတွေ့မြင်ခဲ့ရသော လီးပြဲကြီးကို သတိရမိသွားပြီး မျက်လုံးလေး မှိတ်ကာ စိတ်မှန်းဖြင့် လီးကြီးကို မြင်ယောင်ကာ စောက်ပတ်ဝလေးကို လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် လှည့်ပွတ်ပေးနေမိသည်..။ အို….အရသာ….ရှိလှပေမယ့်…..အားမရချင်…။ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ….။ နွယ်နီ မှန်ရှေ့မှ လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်…။ နွယ်နီသည် နဂိုက ထကြွနေသော ရမ္မက်စိတ်ကို လက်ဖြင့် ဖြေဖျောက်ရင်း အပြာကားကို ကြည့်ခဲ့ပြီး အရက်ကိုပါ သောက်လိုက်မိလေတော့ သူမ၏ ရာဂစိတ်တွေက အဆမတန်ပင် ထကြွလာရုံမက အရှက်တရားပင် မရှိတော့သလောက် နီးနီး ဖြစ်လို့နေပါပြီ..။ “ ဟင်း…ဟင်း..အင့်….အင်း….” ပွတ်ရင်း စောက်စေ့ကလေးကို ထိမိတော့ ကျင်ဆိမ့်တက်သွားသည်..။ ဒီတော့ စောက်စေ့ကို ဖိ၍ ပွတ်သည်..။

    စောက်ခေါင်းထဲကို တစုံတခု ထိုးထည့်ချင်သော စိတ်တွေကလည်း ပြင်းပြထက်သန်လို့ လာရသည်..။ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးထဲတွင်တော့ သူမတွေ့ခဲ့သည့် လီးကြီးကို အာရုံ မပြတ်ပေ..။ “ အင်း..ဟင်း..ဟင်း…..ရှီး……အ….” “ ကျွီ..” အိပ်ခန်းတံခါး ပွင့်သွားသံ ကြားသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အထဲကို လှမ်းဝင်လာသော ကိုကျော်စိန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်..။ တစ်နေ့လုံး မငြိမ်းနိုင်တဲ့မီး အရက်ပါ ထပ်သောက်လာလိုက်တော့ ကိုကျော်စိန်တစ်ယောက် ရဲဝံ့၍ နေပါပြီ..။ အိပ်ခန်းထဲမှ ငြီးသံ သဲ့သဲ့ ကြားရ၍ တံခါးကို ဟကြည့်လိုက်ရာ နွယ်နီတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရတော့ ကိုကျော်စိန် ချက်ချင်းပင် အခန်းထဲသို့ လှစ်ခနဲ ဝင်လာခဲ့လိုက်တော့သည်..။

    “ ဟင်…….ဦးလေး…….” နွယ်နီ မျက်လုံးလေးတွေ ဝိုင်းသွားရစဉ် ကိုကျော်စိန်က အခန်းထဲ အရောက် မတ်တတ်ရပ်၍ ပုဆိုးကို ချွတ်ချပစ်လိုက်သည်..။ “ အို….” တန်းမတ်နေသော အကြောပြိုင်းပြိုင်းဖြင့် လီးတန်မဲမဲကြီးက ပြဲလန်၍တော့ မနေ ..။ စောစောက လီးကြီးထက်တော့ ကြီးသည်..။ ရှည်သည်..။ ကိုကျော်စိန်က အသားဖြူပေမယ့် လီးကြီးက မဲမဲကြီး..။ ကိုကျော်စိန် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ရင်း သူ့အကျႌကိုပါ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်..။

    ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်သွားပေပြီ..။ နွယ်နီ လူးလဲထလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင်စောင်းတွင် ဒူးထောက်၍ ထိုင်လိုက်သည်..။ ရှေ့သို့ လှမ်းလာသော ကိုကျော်စိန် သူမနှင့် လက်တစ်ကမ်း အကွာသို့ ရောက်လာသည်..။ “ နေ…နေအုံး…..ဦးလေး…..” ကိုကျော်စိန် ရပ်လိုက်သည်..။ နွယ်နီက အိပ်ယာပေါ်တွင်ပင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က နောက်သို့ ပြန်၍ ထောက်ကာ လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း စောက်ပတ်ထဲ လက်ခလယ် ထိုးထည့်ကာ ကလိသည်..။ “ ဟို….ဦးလေးဟာ ကြီးကို….ဖြဲ…..ဖြဲလိုက်…..” ကိုကျော်စိန့်လီးက ထိပ်ဝပေါ်ရုံသာ ရှိသော လီးငုံမျိုး ဖြစ်သည်.။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော လီးကို ကိုကျော်စိန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိပ်ဖျားမှ အရည်ပြားကို ဒစ်ကြီးပေါ်အောင် ဆွဲလှန်ချလိုက်တော့ စိုက်ကြည့်နေသော နွယ်နီ၏ လက်ခလယ်က စောက်ပတ်ထဲသို့ ပို၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြင့် အသွင်းအထုတ် လုပ်လာသည်..။

    “ အင်း…ဟင်း…….အင့်….အင်း” အနီးကပ် တွေ့နေရသော ကိုကျော်စိန် မနေနိုင်တော့ နွယ်နီလေး…..သမီး စောက်ပတ်လေးထဲ ဦးလေး လီးကြီး ထည့်လိုက်ရင် ဒီထက် ပိုကောင်းမှာ ..သမီးရဲ့.” “ ထည့်….ထည့်လေ….လာ..လာ….” နွယ်နီက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဆွဲခေါ်သည်..။ ရှေ့သို့ တိုးကပ်လာပြီး ကိုကျော်စိန်က ကုတင်ပေါ်မှ နွယ်နီကို ကုတင်စောင်းတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် လှဲစေပြီး သူမ၏ ခြေနှစ်ချောင်းကို သူ့ပုခုံးတဖက်စီ တွင်တင်ကာ လီးထိပ်ကို စိုရွှဲနေသော စောက်ပတ်အဝတွင် တေ့ကပ်လိုက်သည်..။ “ သွင်း……သွင်း တော့ လေ……” “ ဗြစ်….ဗြစ်……ဖွတ်……အီး…အား…..အမေ့….အီး….” စိတ်မထိန်းနိုင်တော့သော ကိုကျော်စိန်က လီးကို အဆုံးဝင်အောင် တစ်ချက်တည်းဆောင့်၍ သွင်းချလိုက်သည်..။ နွယ်နီတစ်ယောက် ကော့တက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်နေရှာသည်..။ ကိုကျော်စိန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ မဆန့်မပြဲဖြင့် လီးကြီးတဆုံးဝင်နေသော စောက်ပတ်လေး အဝမှ သွေးစီးကြောင်းလေး တွေ့လိုက်ရသည်..။ လက်လှမ်း၍ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ချေပေးလိုက်သည်..။

    “ လုပ်…..လုပ်လေ…ဦးလေးရ…..အ..အမလေး..လေး….” “ နွယ်နီလေး….အင်း..ကောင်းလား..” သွေးထွက်နေမှန်း သိ၍ နာကျင်မှု သက်သာအောင် အဆောင့်ရပ်ပြီး နို့တွေကို ကလိပေးနေရာမှ မေးလိုက်သည်.။အင်းဟင်း…..လုပ်….လုပ်..နာနာလေး…ကောင်းတယ်……..ဆောင့်ပေးပါ….အား… အင့်…..အမေ့…….တအားဆောင့်ပေးပါ…..” “ အ…အား…..ဆောင့်စမ်းပါ…ဦးလေးရဲ့ ..ဘာလဲ..အားမရှိဘူးလား….ကျွတ်…ကျွတ်….အင့်..ဟင့်…” ကိုကျော်စိန် သူမ၏ နို့နှစ်လုံးကို ဖိညှစ်ဆွဲကိုင်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်လိုးပါတော့သည်..။ “ ဗြစ်……..ဘွတ်……ပလွတ်…….ဖွတ်…..ဗြစ်……အား…….အင်း……အင့်…အ..အမေ့ အား.အိ…..အ…..” နွယ်နီ ခါးလေး ကော့တက်ကာ ခေါင်လေး ဘယ်ညာရမ်းခါရင်း တစ်ချီ ပြီးသွားသည်..။

    မပြီးသေးသော ကိုကျော်စိန်က အရှိန်ကို လျှော့၍ တစ်ချက်ချင်း ဆောင့်ပေးသည်..။ နွယ်နီ အာသာပြေသေးပုံမရ..။ စောက်ပတ်ထဲမှ တလှုပ်လှုပ် တရွရွဖြင့် သူ့လီးကြီးကို ဖျစ်ညှစ် ဆုပ်နယ်ပေးနေသလို ..။ တစ်ချက်ချင်း ဆောင့်ပေးနေရာမှ ခဏအကြာ နောက်တစ်ချီအတွက် အပြီးလိုးရန် အိုင်ထွန်းရွှဲနစ်နေပြီး ချော်ချွတ်ချွတ် ဖြစ်နေသော အရည်များကို သုတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်၍ ကိုကျော်စိန် လီးကြီးကို ဖြေးဖြေးချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်..။

    “ အိုး….မထုတ်…..မထုတ်နဲ့လေ…လုပ်….လုပ်…လုပ်လေ… ဦးလေးကလဲ..ကျွတ်..ပြောလိုက်ရတာနော်…..ဟင့်ဟင့်…..” “ လိုးပါ့မယ်..နွယ်နီရဲ့…တော်ကြာ နွယ်နီလေးကသာ နာတယ် တော်ပြီ မပြောနဲ့…” “ အံမာ….ဦးလေးကလား…နွယ်နီ ခံနိုင်အောင် ခံမယ်….စိန်လိုက်..လေ….ဦးလေး တစ်ညလုံး လိုးပေးမလား..ဦးလေး အားကုန်သာ လုပ်…ကွဲချင် ကွဲသွားပလေ့စေ…ဦးလေးဟာကြီးသာ မထုတ်ပစ်နဲ့….နွယ်နီ အောင့်ပြီး ခံနိုင်အောင် ခံမယ်…..” နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ကြကာ ဒစ်ပေါ်သည်အထိ အပြင်သို့ရောက်နေသော လီးကြီးကို ဗြစ်ခနဲ တဆုံး ဆောင့်သွင်းလိုက်တော့ နွယ်နီလေးမှာ အင့်ခနဲ အသံလေးထွက်ကာ ဟင်းခနဲ သက်ပြင်းလေးချ၍ မျက်လုံးလေး နှစ်လုံးကို မှိတ်ချလိုက်ပါလေတော့သတည်း….။ ပြီးပါပြီ

     

    Zawgyi

     

    လူပ်ိဳႀကီးသာ ေျပာတယ္

    မနက္ မိုးလင္းသည္ႏွင့္ ကားဒ႐ိုက္ဘာ လူပ်ိဳႀကီး ကိုေက်ာ္စိန္က ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီး ႏြယ္နီ ႏွင့္ ႏြယ္နီ အန္တီ မာလာခိုင္တို႔ တူဝရီးကို ေဈးသို႔ ပို႔ေပးရသည္..။ ေဈးတြင္ စားေသာက္ဝယ္ျခမ္းၿပီး ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသူ ႏြယ္နီအား က်ဴရွင္သို႔ ဝင္ပို႔ခဲ့ၿပီး မာလာခိုင္ကို အိမ္သို႔ျပန္ပို႔ေပးရသည္..။ ႏြယ္နီအေဖက သူမရွိတုန္း တာဝန္မ်ားေက်ပြန္စြာလုပ္ရန္ေသခ်ာမွာသြားသည္။ ကားေပၚမွ ႏြယ္နီ ဆင္းသြားသည္ႏွင့္ မာလာခိုင္တစ္ေယာက္ ေရွ႕ခန္းသို႔ ေျပာင္း၍ ထိုင္သည္..။ ေမႊးႀကိဳင္ေသာ ရနံ႔ေလးမ်ားက ကိုေက်ာ္စိန္အား တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႕လာသည္..။

    မာလာခိုင္၏ ေတာင့္တင္းတုတ္ခိုင္ေသာ ေပါင္တန္ႀကီးမ်ားက လုံးတစ္ေနၿပီး ၊ အက်ႌထဲမွ တိုးထြက္ေတာ့မေယာင္ ႏို႔အုံႀကီးမ်ားက ကိုေက်ာ္စိန္၏ မ်က္စိေရွ႕ဝယ္ အလွျပေနသလို ျဖစ္ေနသည္..။ စကားမရွိ စကားရွာ၍ ေျပာရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ စိုက္စိုက္ၾကည့္လိုက္ေသာ မာလာခိုင္၏ မ်က္လုံး႐ြဲႀကီးမ်ားက ကိုေက်ာ္စိန္တစ္ေယာက္ ဘရိတ္ကို နင္းလိုက္မိသည္အထိ စိတ္ေတြ ဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္ေစသည္..။အိမ္ျပန္အေရာက္ ကားကို ၿခံဝင္းထဲ ေကြ႕ဝင္လိုက္ေတာ့ ပန္းရံမ်ား ေရာက္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ ကားဝင္လာတာ ျမင္ရသည္ႏွင့္ ခင္ေအးက ေပၚတီကို ေအာက္သို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ ထလာသည္..။ ကားရပ္လိုက္သည္ႏွင့္ မာလာခိုင္က ေဈးျခင္းေတာင္း ဆြဲ၍ ကားေပၚမွ ဆင္းကာ အိမ္ေသာ့ကို ဖြင့္ ဝင္သြားသည္..။

    မာလာခိုင္က အဝတ္လဲတာ အိပ္ခန္းထဲတြင္ မဟုတ္ပဲ မီးဖိုထဲတြင္ ျဖစ္ေနသည္ကို ကိုေက်ာ္စိန္ မစဥ္းစားတတ္…။ လက္တစ္ကမ္း အကြာတြင္ ျမင္ေတြ႕ေနရေသာ မာလာခိုင္၏ ရင္သားအိအိမ်ား အလွတြင္သာ စြဲၿငိေနသည္..။ ၿဗဳံးခနဲ ကိုေက်ာ္စိန္ကို ေတြ႕လိုက္ရ၍ အံအားသင့္သြားလို႔လား မေျပာတတ္..။ ထမီကို ခုခ်ိန္ထိ ရင္လ်ား မဝတ္ေသး..။ ႏွစ္ေယာက္သား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရပ္၍ ေၾကာင္ၾကည့္ေနၿပီးမွ မာလာခိုင္က မ်က္လႊာခ်ကာ ထမီကို ဝတ္ရန္ ျဖန႔္လိုက္သည္..။ ေအာက္ဖက္ကို ေလွ်ာက်သြားေသာ ထမီ အေပၚနားစက ႏို႔ႏွစ္လုံး လွစ္ဟျပလိုက္သလို ျဖစ္သြားသည္..

    “ အို….အာ့….မလုပ္နဲ႔….မလုပ္နဲ႔……အား….ကို….ကိုေက်ာ္စိန္ႀကီးေနာ္…အိုအို…မလုပ္နဲ႔…ေနာ္ မလုပ္နဲ႔…လို႔..” အိမ္တြင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲသာ ရွိသည္ဟူေသာ အသိႏွင့္ မာလာခိုင္၏ အက်င့္စ႐ိုက္ကို သိထားေသာ ကိုေက်ာ္စိန္က မာလာခိုင္၏ ခါးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ အားယူဆြဲေပြ႕ရင္း ႏို႔တစ္ဖက္ကို ငုံံ့၍ စုပ္လိုက္သည္..။ ရင္ဘတ္ေလး ေကာ့တက္သြားေသာ မာလာခိုင္က အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ျဖင့္ ႏႈတ္မွ တားေနေသာ္လည္း ကိုေက်ာ္စိန္က အေရးမစိုက္ေတာ့ပါ..။ မာလာခိုင္ကလည္း အသည္းအသန္ ႐ုန္းကန္ျခင္း မျပဳ..။ က်န္ႏို႔တစ္ဖက္အား ကိုေက်ာ္စိန္က လက္ျဖင့္ ညႇစ္၍ နယ္သည္..။ တင္းေနေသာ ႏို႔အုံလုံးလုံးႀကီးေတြက ကိုင္ရတာ အရသာ ေတြ႕လွသည္..။ ထမီစကို ကိုင္ထားေသာ သူမလက္ႏွစ္ဖက္က တျဖည္းျဖည္း ေအာက္ဖက္သို႔ နိမ့္ဆင္းလာသည္..။

    “ အိုရွင္….ေတာ္ပါေတာ့….ေတာ္ၿပီ…က်မကို လႊတ္ပါ….ေတာ့….ရွင္….” မ်က္ႏွာေလး ေမာ့ရင္ ေျပာေနေသာ မာလာခိုင္၏ မ်က္ႏွာေလးမွာ ၿပဳံးေယာင္သမ္းရင္း နီျမန္းေနသည္ကိုေတာ့ ကိုေက်ာ္စိန္ မျမင္..။ ႏို႔ကိုသာ သဲႀကီးမဲႀကီး စို႔ေနသည္..။ တစ္လုံးၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္လုံးကို ေျပာင္း၍ စို႔ျပန္သည္..။ “ အို…..မလုပ္နဲ႔…..ေတာ္ပါေတာ့…ဆို….ဟင့္…ကြၽတ္….အ………အား….” မတ္တတ္ရပ္ေနေသာ မာလာခိုင္၏ ဒူးဆစ္ေလးမ်ား တဆတ္ဆတ္ တုန္လာသည္..။ ၫႊတ္၍ က်ခ်င္လာသည္..။ လူပ်ိဳႀကီးသာ ေျပာရတယ္…၊ ႏို႔စို႔တာက ပညာသားပါလွသည္..။

    ႏို႔သီးကို တအားငုံစုပ္ရင္း လွ်ာထိပ္ႏွင့္ မ်ား ေကာ္ေကာ္ထိုးလိုက္တာ မာလာခိုင္ ရင္ေခါင္းထဲအထိ ၾကပ္ၾကပ္သြားရသည္..။ မ်က္ေစ့ကို စုံမွိတ္ထားေသာ မာလာခိုင္၏ လက္ထဲမွ ထမီစက လြတ္က်ခ်င္လာသည္..။ တေျဖးေျဖး ေလွ်ာက်သြားေသာ ထမီစေၾကာင့္ လစ္ဟာသြားေသာ သူမ၏ ေက်ာျပင္ ျပည့္ျပည့္ေလးကို ခါးတြင္ ဖက္ထားသည့္ ကိုေက်ာ္စိန္၏ လက္မ်ားက ေ႐ြ႕လ်ား ေလွ်ာတိုက္၍ ပြတ္သပ္ေပးသည္..။ ျပြၽတ္ခနဲ ျမည္သံႏွင့္ အတူ ကိုေက်ာ္စိန္က ႏို႔ကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္..။ ၿပီးေတာ့ တၿပိဳင္နက္ထဲမွာပင္ သူ၏ လက္မ်ားကိုလည္း မာလာခိုင္၏ ကိုယ္ေပၚမွ ဖယ္လိုက္သည္..။

    အဟင္း…..ဆိုတဲ့ သက္ျပင္းခ်သံေလးကို ျပဳလ်က္ မာလာခိုင္တစ္ေယာက္ ထမီ စြန္ေတာင္ဆြဲလ်က္သား အိပ္ခန္းထဲ ေျပးဝင္သြားသည္..။ သူမ၏ ေနာက္ေက်ာမွ ေလွ်ာက်ေနေသာ ထမီက အိပ္ခန္းထဲသို႔ ခပ္သြက္သြက္ ေျပးဝင္သြားေသာ မာလာခိုင္၏ တသိမ့္သိမ့္ တုန္ခါသြားသည့္ တင္သားအိအိႀကီးမ်ားကို အတိုင္းသားနီးပါး လွစ္ေဖာ္၍ ေနသည္ သူမ၏ ေနာက္ဖက္မွ ကိုေက်ာ္စိန္ လိုက္လာသည္..။ အိပ္ခန္းထဲ အေရာက္ မာလာခိုင္က ကုတင္ေပၚက အိပ္ယာထက္သို႔ သူမ၏ ကိုယ္လုံးကို ဝုန္းခနဲ ပင္ လွဲ၍ အခ် အနားသို႔ ေရာက္လာေသာ ကိုေက်ာ္စိန္က သူမ၏ ကိုယ္ေပၚကို ငုံ႔၍ ဖက္ရင္း ကုတင္ေစာင္းသို႔ ဒူးေထာက္ကာ တက္လိုက္သည္..။ မာလာခိုင္ ဘာစကားမွ မဆိုေတာ့…၊ မ်က္လုံးေတြကို စုံမွိတ္ထားရင္း မ်က္လုံးမ်ား အေပၚ၌ သူမ၏ လက္ဖ်ံတစ္ဖက္ကို ကန႔္လန႔္ျဖတ္၍ တင္ထားလိုက္သည္..။

    တရႉရႉး တရွဲရွဲျဖင့္ အသက္ရႉသံေတြ ျပင္းထန္ေနေသာ ကိုေက်ာ္စိန္က သူမ၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲေထာင္၍ ထမီကို ခါးသို႔ လွန္တင္လိုက္သည္..။ မာလာခိုင္၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ ရွိေသာ တစ္ထည္တည္းေသာ ထမီေလးမွာ ခါးႏွင့္ ဝမ္းဗိုက္ေပၚတြင္ ပုံလ်က္သား …။ သူမ၏ တစ္ကိုယ္လုံးမွာ ေဖြးေဖြးႏု၍ တင္းရင္း ဝင္းမႊတ္ေနသည္..။ ကိုေက်ာ္စိန္က ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ၿပီး တံေတြးကို တစ္ခ်က္မ်ိဳခ်ရင္း ပုဆိုးကို ေျဖခ်လိုက္သည္..။တန္းမတ္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးက ထိပ္ႀကီးနီရဲကာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္..။ တင္ထားေသာ လက္ေအာက္မွ မ်က္လုံးကို ခပ္ေမွးေမွးေလး ဖြင့္ကာ ၾကည့္ေနေသာ မာလာခိုင္ စအိုေလးကိုပင္ တစ္ခ်က္ ရႈံ႕လိုက္မိသည္..။ လီးထိပ္ဝေလးမွ အရည္ၾကည္ေလးေတြပင္ စိမ့္၍ ထြက္ေနသည္..။ ကိုေက်ာ္စိန္က သူမ၏ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ကိုင္၍ ဒူးေထာက္လ်က္ ေရွ႕သို႔ တိုးလိုက္သည္..။ မာလာခိုင္ ခိုးၾကည့္ေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားကို ျပန္၍ မွိတ္ခ်လိုက္သည္..။

    “ ကိုေက်ာ္စိန္…ကိုေက်ာ္စိန္…..ဗ်ိဳ႕….ကိုေက်ာ္စိန္…..” အိမ္ေရွ႕မွ ေခၚလိုက္ေသာ ခင္ေအး၏ အသံ..။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ဆတ္ခနဲ တုန္သြားၾကသည္..။ “ ကိုေက်ာ္စိန္…ကိုေက်ာ္စိန္….” ေခၚသံက ဧည့္ခန္းထဲသို႔ပင္ ေရာက္၍ လာသည္..။ ကိုေက်ာ္စိန္ ကမန္းကတန္း ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းကာ ပုဆိုးကို ျပင္ဝတ္ရင္း အိပ္ခန္းထဲမွ ထြက္လိုက္သည္..။ ထိုအခိုက္ မာလာခိုင္၏ ထံမွ ေတာက္ေခါက္လိုက္သံကိုေတာ့ ေရွ႕သို႔ အာ႐ုံေရာက္ေနေသာ ကိုေက်ာ္စိန္ မၾကားလိုက္ရေပ..။ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ ရပ္ေနေသာ ခင္ေအးႏွင့္ ကိုေက်ာ္စိန္ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္မိသည္..။ “ ဘာလဲ…..ကိုခင္ေအး…ဒီမွာ အိမ္သာတက္ေနတာ…..” “ ဟဲ…….ဟဲ ကိုေက်ာ္စိန္ကို ၾကည့္၍ ခင္ေအး ရယ္လိုက္သည္..။ ၿပီးမွ…. “ ဘိလပ္ေျမ မေရာက္ေသးဘူး…အဲဒါ ေပးပါဦး…..” “ ဟင္……” ခက္ၿပီ….ဘိလပ္ေျမဆိုင္၏ ဖုန္းနံပါတ္အား ကိုေက်ာ္စိန္ မသိ..၊ ႏြယ္နီလႈိင္သာ သိသည္..။ ဆိုင္သို႔ ကားျဖင့္ အေရာက္သြား၍ ေျပာ႐ုံသာ ရွိသည္..။ ပုဆိုးထဲမွ လီးကလည္း ေတာင္ေနတာမွ တဆတ္ဆတ္ ခါေနသည္..။

    ဘိလပ္ေျမ မေရာက္၍ ပန္းရံသမားမ်ား ျပန္သြားရတာကို အစ္ကိုႀကီး ျပန္လာ၍ သိသြားလ်င္ ကိုေက်ာ္စိန္ ဆက္၍ မေတြးေတာ့…။ လက္ပတ္နာရီကို ေျမႇာက္၍ ၾကည့္သည္..။ မနက္ ၈ နာရီခြဲၿပီ..။ ကိုေက်ာ္စိန္ ေခါင္းနပန္း ႀကီးသြားသည္..။ ၉ နာရီခြဲကို ႏြယ္နီလႈိင္အား သြား၍ ေခၚရအုံးမည္..။ သူ မာလာခိုင္ႏွင့္ ေတြ႕ဖို႔ မလြယ္ေတာ့..။ ဘိလပ္ေျမဆိုင္ ေရာက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ခုခ်က္ခ်င္း ပို႔ရန္ေျပာ၍ ႏြယ္နီလႈိင္ကို တစ္ခါတည္း တန္း၍ သြားေခၚရန္သာ ရွိေတာ့သည္..။ “ ဟင္း………ခုပဲ က်ဳပ္သြားလိုက္မယ္….” “ ဟဲ..ဟဲ……..” တဟဲဟဲ ရယ္၍ ရယ္ႀကဲႀကဲ လုပ္ေနေသာ ခင္ေအးကို နားမလည္ႏိုင္စြာျဖင့္ တခ်က္ ေခါင္းငဲ့၍ ၾကည့္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အတူတူပင္ အိမ္ထဲမွ ထြက္လာခဲ့သည္..။ မာလာခိုင္တစ္ေယာက္ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ညစ္သြားမိရသည္..။ အိပ္ခန္းထဲမွ ထြက္သြားေသာ ကိုေက်ာ္စိန္၏ ေက်ာျပင္ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း ေတာက္တစ္ခ်က္ ေခါက္လိုက္မိသည္..။ သူမ စိတ္ထဲမွာ အလိုးခံခ်င္သည့္ စိတ္ဆႏၵေတြက ထိန္းမရေအာင္ ျဖစ္ေပၚလို႔ေနသည္..။ အေတာ္ပင္ ခံစားရခက္ေနသည္..။

    မာေက်ာေသာ အရာဝတၳဳ တစ္ခုခုကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ထိုးထည့္ခ်င္ေနသည္..။ အိပ္ယာထက္တြင္ လူးလွိမ့္ရင္း ခါးတြင္ ပတ္၍ ပုံေနေသာ ထမီကို စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ ဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္..။ မာလာခိုင္၏ လက္တစ္ဖက္က ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားသို႔ ေရာက္သြားၿပီး ေစာက္ဖုတ္ကို စမ္းလိုက္သည္..။ အေမႊးထူထူျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက နဲနဲေနာေနာ မဟုတ္..။ အဆမတန္ ခုံးထေနသည္..။ ႐ႊဲနစ္ေအာင္ ထြက္ေနေသာ ေစာက္ရည္မ်ားကိုလည္း စိုခနဲ စမ္းမိလိုက္သည္..။ လက္မထိပ္ေလးႏွင့္ ေစာက္ေစ့ကေလးကို ပြတ္ရင္း လက္ညႇိဳးကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ထိုးထည့္ရန္ ျပင္လိုက္သည္..။

    ဒီလို လုပ္လို႔မျဖစ္..။ အပ်ိဳျဖစ္ကထဲက သူမ၏ စိတ္ဆႏၵကို ဘယ္ေသာအခါမွ လက္ျဖင့္ မေျဖေဖ်ာက္ခဲ့…။ သိမ္းသြင္း၍ လီးအစစ္ျဖင့္သာ ဆႏၵျဖည့္ခဲ့သည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္..။ မာလာခိုင္ ေစာက္ဖုတ္ေပၚမွ လက္ကို ဖယ္လိုက္ၿပီး…သက္ျပင္းခ်လိုက္မိသည္..။ ထိုအခိုက္ ပူေႏြးမာေက်ာေသာ အရာတစ္ခုက သူမ၏ ေပါင္ရင္းေဘးဖက္သို႔ လာ၍ ထိေတြ႕သည္..။ ျဖတ္ခနဲ ျဖစ္သြားရင္း မာလာခိုင္ မ်က္လုံး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္..။ “ ဟင္…ရွင္…….ရွင္…” မာလာခိုင္ အံ့ၾသထိတ္လန႔္စြာျဖင့္ ထထိုင္မိမတတ္ ျဖစ္သြားသည္..။ သူေတြ႕လိုက္ရသည္က ကိုယ္လုံးတီးျဖင့္ ပန္းရံဆရာ ခင္ေအးပင္ ျဖစ္သည္..။

    အလုပ္ၾကမ္း သမားပီပီ သန္မာက်စ္လ်စ္ ဖုထစ္ေသာ ခင္ေအး၏ အဝတ္မဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ေတြ႕လိုက္ေသာ မာလာခိုင္အား တဒဂၤ ၿငိမ္သက္သြားေစသည္..။ “ မင္းေလး…..သိပ္ၿပီး အလိုးခံခ်င္ေနတယ္ မဟုတ္လား…မင္း မႀကဳံဖူးေသးတဲ့ အရသာမ်ိဳး ခံစားရေအာင္ ကိုယ္လုပ္ေပးပါ့မယ္…၊ ကိုယ့္လီးႀကီးကို ၾကည့္ပါအုံး……” လူပုံႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ ျငင္သာသည့္ စကားသံအဆုံး စိတ္ညႇိဳ႕ခံထားရသူပမာ မာလာခိုင္၏ အၾကည့္က ခင္ေအး၏ လီးႀကီးဆီသို႔ ေရာက္၍ သြားသည္..။ ျပဴးေနသည့္ ေဂၚလီႀကီး ငါးလုံး လီးေပၚတြင္ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ ႏွစ္လုံး ေအာက္တြင္ တစ္လုံး ၊ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီတြင္ တလုံးစီ..။ ၿပဲလန္တန္းမတ္ေနေသာ လီးႀကီးကို ခင္ေအးက တဆတ္ဆတ္ လုပ္ျပသည္..။

    စိုက္ၾကည့္ေနေသာ မာလာခိုင္တစ္ေယာက္ ခါးေလးေကာ့တက္မတတ္ စအိုဝကို ရႈံ႕ရႈံ႕သြင္းမိေနရင္း ေစာက္ရည္ၾကည္ေတြ ထပ္၍ စိမ့္ထြက္လာသည္..။ ခင္ေအး ငုံ႔၍ မာလာခိုင္၏ ကိုယ္လုံးကို ေပြ႕၍ မယူလိုက္သည္..။ ခင္ေအး လက္ထဲ ေစြ႕ခနဲ ပါသြားေသာ မာလာခိုင္က ခင္ေအး ကိုၾကည္ႏူးစြာျဖင့္ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းေလး ၾကည့္လိုက္သည္..။ မိန္းမမ်ားသည္ သူတို႔၏ ကိုယ္ခႏၶာအား ေယာက်္ားက ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း ခ်ီမေပြ႕ယူတာကို ၾကည္ႏူးလိုလားစြာ ခံခ်င္ၾကသည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္..။ ခင္ေအးက မာလာခိုင္အား ကုတင္ေပၚ ကန႔္လန႔္ျဖတ္၍ တင္လိုက္သည္..။ ကုတင္ေစာင္း လိုးနည္းျဖင့္ လိုးေတာ့မည္ကို သိလိုက္ေသာ မာလာခိုင္က သူမ၏ တင္သားကားကားႀကီးကို ကုတင္ေစာင္းတြင္ အသားက်ေအာင္ ျပဳျပင္ေနရာယူရင္း ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကို ကားလိုက္သည္..။

    သူမ၏ တစ္ကိုယ္လုံးကို မက္ေမာစြာ ၾကည့္ရင္း ခင္ေအး ေရွ႕သို႔ တိုးလာကာ စို႐ႊဲေနေသာ ေစာက္ပတ္ဝသို႔ သူ႔လီးဒစ္ႀကီးကို ျမဳပ္ေအာင္ ထိုး၍ အသြင္း မာလာခိုင္က တြဲေလာင္းခ်ထားေသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို မယူ၍ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ဖေနာင့္ႏွင့္ နင္း ေပါင္ကိုကားကာ သူမ၏ တင္ပါးႀကီးကို အစြမ္းကုန္ ေကာ့၍ ေကာ့၍ ေအာက္မွ ပင့္ကာ ေကာ့ထိုးပစ္လိုက္သည္ ႁပြတ္….ျဗစ္……..ျဖစ္……..ႁပြတ္……” “ အား……ဟင္း…” ခံခ်င္လြန္းေနေသာ မာလာခိုင္က ေအာက္မွ ေကာ့၍ ပင့္တင္ကာ ေျခာက္ခါ ခုနစ္ခါေလာက္ လိုးလိုက္ၿပီးေတာ့မွ တဒဂၤ စိတ္ေက်နပ္သြားပုံျဖင့္ ခင္ေအးကို မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္.။

    ၿပီးေတာ့ တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပလိုက္ၿပီး သူမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ကုတင္ေဘးတြင္ မတ္တတ္ရပ္ေနေသာ ခင္ေအး၏ ခါးကို လွမ္းခ်ိတ္ကာ ဆြဲယူလိုက္သည္..။ မာလာခိုင္က ေအာက္မွ ပင့္၍ လိုးအၿပီး တင္ပါးႀကီးကို ေမြ႕ယာေပၚျပန္၍ အခ် တဝက္သာသာ ကြၽတ္၍ ထြက္ေနေသာ လီးႀကီးကို ခင္ေအးက မာလာခိုင္ သူ႔ကို ေျခေထာက္ျဖင့္ ခ်ိတ္၍အဆြဲ လီးကိုပါ တပါတည္း လိုက္လိုးသြင္းသည္..။

    “ အ…အ…..အ…အား….ဟင္း ဟင္း…..” မာလာခိုင္ ရင္ဘတ္ေလး ေကာ့ ေခါင္းေလးေမာ့၍ တက္သြားသည္..။ လီးကိုသြင္းတာက ေျဖးေျဖးေလး..။ ဒါေပမယ့္ ေဂၚလီငါးလုံး၏ ဒဏ္က မေသးလွ..။ ၿပီး လီးႀကီးကလည္း သံေခ်ာင္းႀကီးအလား မာေက်ာလြန္းလွသည္..။ ေစာေစာက ရမၼက္ေဇာေၾကာင့္သာ အာသာငမ္းငမ္း ျဖင့္ ပင့္လိုးခဲ့ေပမယ့္ အထိုက္အေလ်ာက္ ေက်နပ္သြားရေသာ္လည္း ခုလို ထိထိမိမိ မရွိလွ..။ အပ်ိဳလည္း မဟုတ္ ၊ ေယာက္်ားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ႀကဳံခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္လင့္ကစား မာလာခိုင္မွာ အပ်ိဳစင္ေလးပမာ တစ္ကိုယ္လုံး အသားေတြ ဇိုးဇိုးဇတ္ဇတ္ တုန္ေနၿပီး သြင္းလိုက္ေသာ လီးက တဆုံးဝင္ရန္ လက္ႏွစ္လုံးေလာက္အလို ခင္ေအးက အားျဖင့္ ေဆာင့္၍ တဆုံးသြင္းခ်လိုက္သည္..။

    “ ျဗစ္…ဖြတ္…..အ…အမေလး….အ…..ဟင္းဟင္း….လုပ္ လုပ္….ဆက္ေဆာင့္..” လီးအေပၚဖက္ အရင္းနားရွိ ေဂၚလီႀကီးက ေထာင္တက္ေနေသာ ေစာက္ေစ့ကေလးကို အားျဖင့္ ေဆာင့္ကာ ေစာက္ပတ္အတြင္းနားသို႔ ဖိသိပ္လိုက္သည္..။ ေကာ့ခနဲ ျဖစ္သြားရၿပီး တစ္ကိုယ္လုံး လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြ ျဖစ္ကာ လက္ကေလးႏွစ္ဖက္က ခင္ေအး၏ လက္ေမာင္းေတြကို မမွီမကမ္း လွမ္း၍ ဆြဲဆုတ္လိုက္မိသည္..။ဒီလို ႏုနယ္ေခ်ာေမာ လွပလြန္းေသာ မိန္းမမ်ိဳးကို မလိုးဖူးေသးေသာ ခင္ေအးကလည္း မညႇာေတာ့ပါ…။ မာလာခိုင္၏ ေဖြးႏုေသာ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို သူ႔လက္ၾကမ္းႀကီးႏွင့္ ဆြဲကိုင္ ဖ်စ္ညႇစ္၍ စိတ္ရွိတိုင္း ေဆာင့္လိုးပါေတာ့သည္..။

    “ ႁပြတ္….ပလြတ္……..ဘြတ္….အား……အမေလး..အစ္ကိုရဲ႕…အမေလး…ေလး..ဟင္း…… ေကာင္းလွခ်ည္လား….ေနာ္……အင္း တအားေဆာင့္ေနသည့္ၾကားမွ အားမရႏိုင္ျဖစ္လာရေသာ မာလာခိုင္က သူမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ခင္ေအး၏ ခါးမွ ဖယ္၍ မိုးေပၚသို႔ေထာင္လိုက္သည္..။ “ ႁပြတ္…ဖြတ္…..ဟင္း…..အိ….အ……” မာလာခိုင္၏ ေထာင္ထားေသာ ေျခႏွစ္ဖက္က ရမ္းခါ၍ ေနသည္..။ မာလာခိုင္ မ်က္လုံး မပြင့္ေတာ့.။ ခင္ေအး၏ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ေလွ်ာ့မသြားသည့္ အျပင္ ပို၍ ျပင္းထန္သြက္လက္လာသည္..။ မၾကာလွေသာ အခ်ိန္တြင္ေတာ့…… “ ႁပြတ္……..ပလြတ္..ႁပြတ္……..ဖြတ္……ဖတ္…..” “ အား…အ…….အမေလး..အို….အမေလး. ..ေလး.အား…..ၿပီး .ေကာင္း……အင့္…” မာလာခိုင္၏ တင္သားႀကီး ကုတင္ေစာင္းမွ လြတ္ထြက္သြားသည္အထိ ေကာ့၍ ေကာ့၍ တက္လာၿပီး အေရေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္ေတာ့သည္..။

    ခင္ေအးလည္း မၾကာခင္ ကိုေက်ာ္စိန္ ျပန္လာေတာ့မည္ ဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ ေနာက္ရက္ေတြလည္း ရွိေသးတာပဲ ဟု ေတြးကာ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ကာ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထည့္လိုက္ရင္း ေရွ႕သို႔ငုံ႔၍ မာလာခိုင္ကို ႀကဳံးၿပီး ဖက္ထားလိုက္ပါေတာ့သည္..။“ အန္တီေလး…..ေနေကာင္းရဲ႕လား……” ေငြစကၠဴ တစ္ထပ္ကို ကိုင္၍ အိပ္ခန္းထဲမွ ထြက္လာေသာ ႏြယ္နီက မီးဖိုခန္းဝင္ေပါက္နားတြင္ ရပ္လ်က္ ခႏၶာကိုယ္ ေလးပင္စြာျဖင့္ မလႈပ္ခ်င္လႈပ္ခ်င္ လႈပ္ရွား ခ်က္ျပဳတ္ေနေသာ မာလာခိုင္ကို ေမးလိုက္သည္..။ “ ေကာင္းပါတယ္….ႏြယ္နီရဲ႕…ညက အိပ္ေရးပ်က္လို႔ ႏုံးေနလို႔ပါ….” ေျဖမိေျဖရာ ေျဖလိုက္သည္..။

    “ အင္း…” ရပ္ေနရာမွ ႏြယ္နီ လွည့္ထြက္မည္ အလုပ္…မာလာခိုင္၏ အသံက ထပ္၍ ထြက္ေပၚလာျပန္သည္ ေအာ္…ဒါနဲ႔……ႏြယ္နီ..ညက်ရင္ တို႔မိန္းမသားႏွစ္ေယာက္ထဲ အဲဒါ ဦးေက်ာ္စိန္ႀကီးကို လာအိပ္ခိုင္းရင္ ေကာင္းမလားလို႔….” “ ေကာင္းသားပဲ…အန္တီေလးရဲ႕…ႏြယ္နီ ေျပာလိုက္ပါ့မယ္….” လွည့္ထြက္လာေသာ ႏြယ္နီ ဧည့္ခန္းထဲ အေရာက္ ဂ်ာနယ္ဖတ္ေနေသာ ဦးေက်ာ္စိန္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။“ ဦးေလး..“ “ ေဟ…..” “ ဒီမွာ…ပန္းရံဆရာကို ႀကိဳေပးထားဖို႔ ေငြ သုံးေသာင္း..” “ ေအာ္……ေအးေအး..သမီး….” ေငြကိုလွမ္းယူရင္း ကိုေက်ာ္စိန္၏ မ်က္လုံးအစုံက အိမ္ေနရင္း စကပ္တိုေလးျဖင့္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေသာ ႏြယ္နီ႔ တစ္ကိုယ္လုံးကို ခပ္ရဲရဲ ၾကည့္လိုက္သည္..။ မနက္က မာလာခိုင္ႏွင့္ အစပ်ိဳးခဲ့ေသာ ကိစၥက ကိုေက်ာ္စိန္အား အေတာ္ ဒုကၡ ေပးေနသည္..။

    လီးက က်တယ္ကို မရွိ…။ “ ေနာက္ၿပီး…အန္တီေလးက ေျပာတယ္….ဦးေလးကို ညက်ရင္ အိမ္မွာ လာအိပ္ေပးပါတဲ့…” “ အင္း….အိပ္ေပးမယ္……….” ကိုေက်ာ္စိန္ စိတ္ထဲ ေပ်ာ္သြားသည္..။ “ ဒါနဲ႔…ႏြယ္နီ…မာလာခိုင္ကို ဦးေလး လိုက္ပို႔ေပးရမွာလား….” “ ခါတိုင္းေတာ့….သူအိမ္ျပန္ရင္ သူ႔ဖာသာ ေမာင္းသြားတာပဲ…ညေန သူျပန္လာမွ ကားကို ျပန္ယူလာမွာေပါ့…ၿပီးေတာ့ ႏြယ္နီလဲ ဘယ္မွ သြားစရာ မရွိေတာ့ပါဘူး….” ကိုေက်ာ္စိန္ တစ္ေနကုန္ အားလပ္သြားၿပီ…။ ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ လွည့္ထြက္သြားေသာ ႏြယ္နီ စိတ္ထဲ…. “ ဒီေန႔….ဒီလူႀကီး အၾကည့္က ဘာမွန္းလဲ မသိဘူး ဟုေတြးၿပီး…ႏႈတ္ခမ္းေလး စူလိုက္မိသည္..။ ေရခ်ိဳး ထမင္းစားၿပီး မာလာခိုင္ ကားကိုယူ၍ သူမအိမ္သို႔ ျပန္သြားေခ်ၿပီ..။ ဦးေက်ာ္စိန္က အိမ္ေရွ႕တိုက္ ပန္းၿခံေအာက္တြင္ ရွိေသာ ခုံတန္းလ်ားေပၚ၌ အိပ္ေနသည္..။ အိပ္ယာေပၚ လွဲ၍ မဂၢဇင္း ဖတ္ေနေသာ ႏြယ္နီ တစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းထံ ဖုန္းဆက္ရန္း သတိရသျဖင့္ စာအုပ္ကို ပိတ္၍ ထထိုင္လိုက္သည္..။

    ထိုအခါ အိမ္ေဘး ပန္းၿခဳံေဘးမွ လႈပ္ခနဲ ေတြ႕၍ လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္..။ “ အို……..” ႏြယ္နီ အသက္ရႉရပ္မေလာက္ ျဖစ္ရင္း မ်က္လုံးေလး ဝိုင္းသြားရသည္..။ ၿပီးေတာ့ ျမင္ရေသာအရာကို တစိုက္မတ္မတ္ ၾကည့္ရင္း ေျဖးညႇင္းစြာ ထ၍ မွန္တံခါးမ်ား ပိတ္ထားသည့္ ျပဴတင္းေပါက္နားသို႔ တိုးကပ္လာသည္..။ သူမ ျမင္ေနရသည္က ဧရာမ ေယာက္်ားတန္ဆာႀကီး ….၊ ထိပ္ႀကီးက နီရဲ ၿပဲလန္ေနၿပီး လီးႀကီးအေပၚပတ္လည္တြင္ အဖုအဖုႀကီးေတြ သီးထေနသည္..။ လီးႀကီးက သာမန္အေနအထား မဟုတ္ပဲ ေထာင္မတ္ေနတာမွ….ေရွ႕တည့္တည့္သို႔ တန္းတန္းႀကီး….။

    ၾကည့္ေနေသာ ႏြယ္နီ တစ္ကိုယ္လုံး ႏြမ္းနယ္သလိုျဖစ္လာၿပီး တုန္တုန္ရင္ရင္ ျဖစ္၍လာသည္..။ “ ၾကည့္ရတာ…ဟို ခင္ေအး ဆိုတဲ့ လူႀကီးပဲ….ေတာ္ေသးတယ္…လူႀကီးမ်က္ႏွာက ပန္း႐ုံနဲ႔ ကြယ္ေနလို႔ ငါ့ကို မျမင္ရဘူး…” ၾကည့္ရင္း ႏြယ္နီ၏ မိန္းမအဂၤါေလးထဲမွ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ခံစား၍ လာရေလသည္..။ “ ငါ…..ဘာျဖစ္တာလဲ မသိဘူး…” အရွက္တရား…၊ မိန္းမသား အိေျႏၵျဖင့္ ဖိသိပ္ထားခဲ့ေသာ သူမ၏ ေသြးသားတို႔က ကာမဆႏၵတို႔ တြန္းကန္ပြင့္ထြက္လာၾကေလၿပီ…။ ၿပဲလန္၍ အစြမ္းကုန္ ေတာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးက အၿငိမ္မေန..၊ ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ လႈပ္၍အသြား ႏြယ္နီ အသက္ရႉမ်ားပင္ ၾကပ္လာၿပီး ရင္ထဲတြင္ နင့္ခနဲ နင့္ခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားရသည္..။

    “ ေစာေစာက ငါအိပ္ယာေပၚမွာ လွဲၿပီး စာဖတ္ေနတုန္း ေပါင္ကိုေထာင္ၿပီး ခ်ိတ္ထားေသာ့ စကပ္က ခါးေပၚ လန္က်ၿပီး ေအာက္ပိုင္းမွာ ဘာမွ မရွိဘူး..၊ သူ…ငါ့ကို လာေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီး ငါ့ဟာေလးကို ေတြ႕ၿပီး ဒီလို ျဖစ္ေနတာမ်ားလား အို….အို…..” ႏြယ္နီ သိမ့္သိမ့္တုန္သြားရျပန္သည္..။ ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲမွလည္း ဘာေတြမွန္းမသိ… ညႇစ္ထုတ္လိုက္မိသလို…။ နဂိုကမွ ၿပဲေနသည့္လီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္၍ ထပ္ကာ ၿဖဲခ်ေနသည္..။ ႏြယ္နီ မေနႏိုင္ေတာ့..။ စကပ္ေလးေအာက္သို႔ လက္လွ်ိဳလိုက္ၿပီး ေစာက္ဖုတ္ကေလးကို ကိုင္စမ္းလိုက္မိသည္..။ သူမက အိမ္မွာေနရင္းမို႔ ဘာေအာက္ခံကိုမွ မဝတ္တတ္…။

    “ ဟင္….” သူမ ေစာက္ဖုတ္ေလး တစ္ခုလုံး အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ ခုံးထ မာေက်ာေနၿပီး အရည္ေတြကလည္း အေတာ္မ်ားမ်ားပင္ စို႐ႊဲေနေအာင္ ထြက္က်ေနသည္..။ အရည္ေတြကလည္း လက္နဲ႔ ထိမိလိုက္ေတာ့ ခြၽဲက်ိေစးထန္း ေနသည္..။ လီးၿပဲႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ႏွင့္ဖိဖိၿပီး ေလးငါးခ်က္ေလာက္ ပြတ္တိုက္ပစ္လိုက္သည္..။ “ အို….အိုး….အေမ့……” အိုး……ေကာင္းလွခ်ည္လား…….၊ အရသာ ရွိလိုက္တာပါလား..။ စိတ္ထဲ နဲနဲ ေက်နပ္သြားသည္..။ “ ဟင္…ကြၽတ္…..” ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေနေသာ ဟိုလူႀကီး ထိုင္ေနရာမွ အထ သူမႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိၿပီး လူႀကီးက ၿပဳံးျပ၍ လွည့္ထြက္သြားသည္..။

    “ ငါ့ႏွယ္…..ေနာ္……ေသသာ ေသလိုက္ခ်င္တာပဲ…..” တစ္ကိုယ္လုံး ထူပူသြားေသာ ႏြယ္နီ တစ္ေယာက္ အိပ္ယာေပၚသို႔ ဝုန္းခနဲ ပစ္လွဲခ်လိုက္မိေလေတာ့သည္..။ -ေမွာက္လ်က္ အိပ္ေနလို႔လဲ ခံစားခ်က္ ေဝဒနာက မေပ်ာက္..။ ပက္လက္လွန္ အိပ္ေတာ့လည္း ေဝဒနာက မထူျခား..။ ႏြယ္နီ စိတ္ညစ္မိသည္..။ တစ္ကိုယ္လုံး ေနမထိ ထိုင္မသာျဖင့္ စိတ္ထဲတြင္ တစ္ခုခု လိုေနသလို ပင္ ျဖစ္ေနရသည္..။ စိတ္ကူးတစ္ခုရ၍ ႏြယ္နီ လွဲေနရာမွ ထ၍ သူမ၏ အိပ္ခန္းထဲမွ ထြက္လာၿပီး ဒက္ဒီတို႔ အိပ္ခန္းကို ဖြင့္၍ ဝင္လိုက္သည္..။ ၿပီးေတာ့ ဒက္ဒီ စားပြဲအံဆြဲမ်ားတြင္ ဟိုရွာဒီရွာလုပ္ရင္း စီဒီေခြ တစ္ခ်ပ္ကို ဆြဲယူ၍ စက္တြင္ထည့္ကာ ၾကည့္လိုက္သည္..။

    အေခြက အျပာကား .။ ဒီအေခြ ရွိတယ္ဆိုတာ အရင္က ဒက္ဒီတို႔အခန္း ရွင္းေပးရင္း ေတြ႕လို႔ စမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီ..။ ေကာင္းလိုက္သည့္ ဇာတ္ကား..။ ဇာတ္လမ္းလည္း ဆုံးေရာ ႏြယ္နီ ေစာက္ဖုတ္ေလးလဲ ႐ႊဲနစ္လို႔ေနသည္.။ ၿပီးေတာ့ ခံစားေနရသည့္ ေဝဒနာကလည္း မသက္သာသည့္အျပင္ မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ ပိုလို႔ေတာင္ ဆိုးလာသည္..။ ႏြယ္နီ အေခြကို သူ႔ ေနရာသူ ျပန္ထားရင္း စားပြဲေပၚတြင္ ဝီစကီ ပုလင္း ေရသန႔္ဗူးႏွင့္ ဖန္ခြက္တို႔ အဆင္သင့္ ေတြ႕လိုက္သည္..။ မူးမူး ႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ ေကာင္းမည္ဟု ေတြးမိကာ ဝီစကီ ႏွစ္ပက္နီးနီး ေလာက္ထည့္၍ ေရႏွင့္ ေရာၿပီး ေသာက္ပစ္လိုက္သည္..။ ႏြယ္နီ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ေရာက္ေတာ့ အူ႐ိုင္းေလး ျဖစ္၍ အရက္ရွိန္ အေတာ္တက္လာသည္..။

    သူမ ကိုယ္ေပၚရွိ အဝတ္အစား အားလုံးကို ဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္..။ ၿပီးေတာ့ သူမ၏ ဗလာက်င္းေနေသာ ကိုယ္လုံးကို မွန္ေရွ႕တြင္ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရင္း ေပါင္ေလးႏွစ္ဖက္ကို ကြ၍ ကားၿပီး ငုံ႔ၾကည့္လိုက္မိသည္..။ အို….သူမ ေစာက္ဖုတ္ေလးမွ အရည္ေလးေတြ ေအာက္သို႔ အမွ်င္ေလးေတြတန္းကာ တြဲေလာင္းေလး ထြက္က်လာသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ သူမ ဆူေဝေနေသာ ေသြးသားဆႏၵကို ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရေတာ့ပါ..။ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးႏွစ္ခုကို လက္ညႇိဳးလက္မတို႔ျဖင့္ ဖိ၍ ဟလိုက္သည္..။ နီရဲေနေသာ ေစာက္ေခါင္းဝေလးတြင္ မန္က်ည္းေစ့ေလာက္ရွိေသာ ေစာက္ေစ့ကေလးက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ေလး ျဖစ္ေနသည္ကို မွန္ထဲတြင္ အတိုင္းသား ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္..။

    ထိုခဏတြင္ ႏြယ္နီ၏ စိတ္အာ႐ုံတြင္ ေစာေစာပိုင္းက သူမေတြ႕ျမင္ခဲ့ရေသာ လီးၿပဲႀကီးကို သတိရမိသြားၿပီး မ်က္လုံးေလး မွိတ္ကာ စိတ္မွန္းျဖင့္ လီးႀကီးကို ျမင္ေယာင္ကာ ေစာက္ပတ္ဝေလးကို လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေလးမ်ားျဖင့္ လွည့္ပြတ္ေပးေနမိသည္..။ အို….အရသာ….ရွိလွေပမယ့္…..အားမရခ်င္…။ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ….။ ႏြယ္နီ မွန္ေရွ႕မွ လွည့္ထြက္ခဲ့ၿပီး ကုတင္ေစာင္းတြင္ ထိုင္လိုက္သည္…။ ႏြယ္နီသည္ နဂိုက ထႂကြေနေသာ ရမၼက္စိတ္ကို လက္ျဖင့္ ေျဖေဖ်ာက္ရင္း အျပာကားကို ၾကည့္ခဲ့ၿပီး အရက္ကိုပါ ေသာက္လိုက္မိေလေတာ့ သူမ၏ ရာဂစိတ္ေတြက အဆမတန္ပင္ ထႂကြလာ႐ုံမက အရွက္တရားပင္ မရွိေတာ့သေလာက္ နီးနီး ျဖစ္လို႔ေနပါၿပီ..။ “ ဟင္း…ဟင္း..အင့္….အင္း….” ပြတ္ရင္း ေစာက္ေစ့ကေလးကို ထိမိေတာ့ က်င္ဆိမ့္တက္သြားသည္..။ ဒီေတာ့ ေစာက္ေစ့ကို ဖိ၍ ပြတ္သည္..။

    ေစာက္ေခါင္းထဲကို တစုံတခု ထိုးထည့္ခ်င္ေသာ စိတ္ေတြကလည္း ျပင္းျပထက္သန္လို႔ လာရသည္..။ မွိတ္ထားေသာ မ်က္လုံးထဲတြင္ေတာ့ သူမေတြ႕ခဲ့သည့္ လီးႀကီးကို အာ႐ုံ မျပတ္ေပ..။ “ အင္း..ဟင္း..ဟင္း…..ရွီး……အ….” “ ကြၽီ..” အိပ္ခန္းတံခါး ပြင့္သြားသံ ၾကားသျဖင့္ မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အထဲကို လွမ္းဝင္လာေသာ ကိုေက်ာ္စိန္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ တစ္ေန႔လုံး မၿငိမ္းႏိုင္တဲ့မီး အရက္ပါ ထပ္ေသာက္လာလိုက္ေတာ့ ကိုေက်ာ္စိန္တစ္ေယာက္ ရဲဝံ့၍ ေနပါၿပီ..။ အိပ္ခန္းထဲမွ ၿငီးသံ သဲ့သဲ့ ၾကားရ၍ တံခါးကို ဟၾကည့္လိုက္ရာ ႏြယ္နီတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ကိုေက်ာ္စိန္ ခ်က္ခ်င္းပင္ အခန္းထဲသို႔ လွစ္ခနဲ ဝင္လာခဲ့လိုက္ေတာ့သည္..။

    “ ဟင္…….ဦးေလး…….” ႏြယ္နီ မ်က္လုံးေလးေတြ ဝိုင္းသြားရစဥ္ ကိုေက်ာ္စိန္က အခန္းထဲ အေရာက္ မတ္တတ္ရပ္၍ ပုဆိုးကို ခြၽတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္..။ “ အို….” တန္းမတ္ေနေသာ အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္းျဖင့္ လီးတန္မဲမဲႀကီးက ၿပဲလန္၍ေတာ့ မေန ..။ ေစာေစာက လီးႀကီးထက္ေတာ့ ႀကီးသည္..။ ရွည္သည္..။ ကိုေက်ာ္စိန္က အသားျဖဴေပမယ့္ လီးႀကီးက မဲမဲႀကီး..။ ကိုေက်ာ္စိန္ ေရွ႕သို႔ လွမ္းလိုက္ရင္း သူ႔အက်ႌကိုပါ ဆြဲခြၽတ္လိုက္သည္..။

    ကိုယ္လုံးတီး ျဖစ္သြားေပၿပီ..။ ႏြယ္နီ လူးလဲထလိုက္ၿပီး သူမ၏ ဝတ္လစ္စလစ္ ကိုယ္လုံးေလးကို ကုတင္ေစာင္းတြင္ ဒူးေထာက္၍ ထိုင္လိုက္သည္..။ ေရွ႕သို႔ လွမ္းလာေသာ ကိုေက်ာ္စိန္ သူမႏွင့္ လက္တစ္ကမ္း အကြာသို႔ ေရာက္လာသည္..။ “ ေန…ေနအုံး…..ဦးေလး…..” ကိုေက်ာ္စိန္ ရပ္လိုက္သည္..။ ႏြယ္နီက အိပ္ယာေပၚတြင္ပင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္လိုက္ၿပီး လက္တစ္ဖက္က ေနာက္သို႔ ျပန္၍ ေထာက္ကာ လီးႀကီးကို ၾကည့္ရင္း ေစာက္ပတ္ထဲ လက္ခလယ္ ထိုးထည့္ကာ ကလိသည္..။ “ ဟို….ဦးေလးဟာ ႀကီးကို….ၿဖဲ…..ၿဖဲလိုက္…..” ကိုေက်ာ္စိန႔္လီးက ထိပ္ဝေပၚ႐ုံသာ ရွိေသာ လီးငုံမ်ိဳး ျဖစ္သည္.။ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနေသာ လီးကို ကိုေက်ာ္စိန္က လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ထိပ္ဖ်ားမွ အရည္ျပားကို ဒစ္ႀကီးေပၚေအာင္ ဆြဲလွန္ခ်လိုက္ေတာ့ စိုက္ၾကည့္ေနေသာ ႏြယ္နီ၏ လက္ခလယ္က ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ပို၍ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျဖင့္ အသြင္းအထုတ္ လုပ္လာသည္..။

    “ အင္း…ဟင္း…….အင့္….အင္း” အနီးကပ္ ေတြ႕ေနရေသာ ကိုေက်ာ္စိန္ မေနႏိုင္ေတာ့ ႏြယ္နီေလး…..သမီး ေစာက္ပတ္ေလးထဲ ဦးေလး လီးႀကီး ထည့္လိုက္ရင္ ဒီထက္ ပိုေကာင္းမွာ ..သမီးရဲ႕.” “ ထည့္….ထည့္ေလ….လာ..လာ….” ႏြယ္နီက လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ လွမ္းဆြဲေခၚသည္..။ ေရွ႕သို႔ တိုးကပ္လာၿပီး ကိုေက်ာ္စိန္က ကုတင္ေပၚမွ ႏြယ္နီကို ကုတင္ေစာင္းတြင္ ကန႔္လန႔္ျဖတ္ လွဲေစၿပီး သူမ၏ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႔ပုခုံးတဖက္စီ တြင္တင္ကာ လီးထိပ္ကို စို႐ႊဲေနေသာ ေစာက္ပတ္အဝတြင္ ေတ့ကပ္လိုက္သည္..။ “ သြင္း……သြင္း ေတာ့ ေလ……” “ ျဗစ္….ျဗစ္……ဖြတ္……အီး…အား…..အေမ့….အီး….” စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ေသာ ကိုေက်ာ္စိန္က လီးကို အဆုံးဝင္ေအာင္ တစ္ခ်က္တည္းေဆာင့္၍ သြင္းခ်လိုက္သည္..။ ႏြယ္နီတစ္ေယာက္ ေကာ့တက္သြားၿပီး တစ္ကိုယ္လုံး တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနရွာသည္..။ ကိုေက်ာ္စိန္ ငုံ႔ၾကည့္လိုက္သည္..။ မဆန႔္မၿပဲျဖင့္ လီးႀကီးတဆုံးဝင္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလး အဝမွ ေသြးစီးေၾကာင္းေလး ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ လက္လွမ္း၍ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြကို ေခ်ေပးလိုက္သည္..။

    “ လုပ္…..လုပ္ေလ…ဦးေလးရ…..အ..အမေလး..ေလး….” “ ႏြယ္နီေလး….အင္း..ေကာင္းလား..” ေသြးထြက္ေနမွန္း သိ၍ နာက်င္မႈ သက္သာေအာင္ အေဆာင့္ရပ္ၿပီး ႏို႔ေတြကို ကလိေပးေနရာမွ ေမးလိုက္သည္.။အင္းဟင္း…..လုပ္….လုပ္..နာနာေလး…ေကာင္းတယ္……..ေဆာင့္ေပးပါ….အား… အင့္…..အေမ့…….တအားေဆာင့္ေပးပါ…..” “ အ…အား…..ေဆာင့္စမ္းပါ…ဦးေလးရဲ႕ ..ဘာလဲ..အားမရွိဘူးလား….ကြၽတ္…ကြၽတ္….အင့္..ဟင့္…” ကိုေက်ာ္စိန္ သူမ၏ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို ဖိညႇစ္ဆြဲကိုင္ၿပီး အသားကုန္ ေဆာင့္လိုးပါေတာ့သည္..။ “ ျဗစ္……..ဘြတ္……ပလြတ္…….ဖြတ္…..ျဗစ္……အား…….အင္း……အင့္…အ..အေမ့ အား.အိ…..အ…..” ႏြယ္နီ ခါးေလး ေကာ့တက္ကာ ေခါင္ေလး ဘယ္ညာရမ္းခါရင္း တစ္ခ်ီ ၿပီးသြားသည္..။

    မၿပီးေသးေသာ ကိုေက်ာ္စိန္က အရွိန္ကို ေလွ်ာ့၍ တစ္ခ်က္ခ်င္း ေဆာင့္ေပးသည္..။ ႏြယ္နီ အာသာေျပေသးပုံမရ..။ ေစာက္ပတ္ထဲမွ တလႈပ္လႈပ္ တ႐ြ႐ြျဖင့္ သူ႔လီးႀကီးကို ဖ်စ္ညႇစ္ ဆုပ္နယ္ေပးေနသလို ..။ တစ္ခ်က္ခ်င္း ေဆာင့္ေပးေနရာမွ ခဏအၾကာ ေနာက္တစ္ခ်ီအတြက္ အၿပီးလိုးရန္ အိုင္ထြန္း႐ႊဲနစ္ေနၿပီး ေခ်ာ္ခြၽတ္ခြၽတ္ ျဖစ္ေနေသာ အရည္မ်ားကို သုတ္ေပးရန္ ရည္႐ြယ္၍ ကိုေက်ာ္စိန္ လီးႀကီးကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ဆြဲထုတ္လိုက္သည္..။

    “ အိုး….မထုတ္…..မထုတ္နဲ႔ေလ…လုပ္….လုပ္…လုပ္ေလ… ဦးေလးကလဲ..ကြၽတ္..ေျပာလိုက္ရတာေနာ္…..ဟင့္ဟင့္…..” “ လိုးပါ့မယ္..ႏြယ္နီရဲ႕…ေတာ္ၾကာ ႏြယ္နီေလးကသာ နာတယ္ ေတာ္ၿပီ မေျပာနဲ႔…” “ အံမာ….ဦးေလးကလား…ႏြယ္နီ ခံႏိုင္ေအာင္ ခံမယ္….စိန္လိုက္..ေလ….ဦးေလး တစ္ညလုံး လိုးေပးမလား..ဦးေလး အားကုန္သာ လုပ္…ကြဲခ်င္ ကြဲသြားပေလ့ေစ…ဦးေလးဟာႀကီးသာ မထုတ္ပစ္နဲ႔….ႏြယ္နီ ေအာင့္ၿပီး ခံႏိုင္ေအာင္ ခံမယ္…..” ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ရင္း ၿပဳံးလိုက္ၾကကာ ဒစ္ေပၚသည္အထိ အျပင္သို႔ေရာက္ေနေသာ လီးႀကီးကို ျဗစ္ခနဲ တဆုံး ေဆာင့္သြင္းလိုက္ေတာ့ ႏြယ္နီေလးမွာ အင့္ခနဲ အသံေလးထြက္ကာ ဟင္းခနဲ သက္ျပင္းေလးခ်၍ မ်က္လုံးေလး ႏွစ္လုံးကို မွိတ္ခ်လိုက္ပါေလေတာ့သတည္း….။ ၿပီးပါၿပီ