Category: book

  • အားရပါးရ ရှိလှပါတယ်

    အားရပါးရ ရှိလှပါတယ် (စ/ဆုံး)

    ငထွေးတို့ အိမ်ကို ငထွေး မိန်းမ ရဲ့ ရပ်ဝေးက သူငယ်ချင်းတယောက် လာလည်တယ်။ အဲဒီ အချိန် ငထွေးက အလုပ်ပြုတ်နေပြီး စိတ်ဓါတ်ကျနေတဲ့ အချိန်ပေါ့။ ငထွေးမိန်းမ က အလုပ်ရှိတယ်။ အဲတော့ ငထွေးက နေ့တိုင်းလိုလို သောက်ဖြစ်နေတယ်။ အရမ်းအမူး မဟုတ်ပါဘူး စိတ်ပြေလက်ပျောက်ပေါ့။ ငထွေး မိန်းမ သူငယ်ချင်း ရှာနာ တဲ့။ဘာသာခြား အိန္ဒိယ အနွယ်ဝင်မြန်မာမလေးပါ။ သူတို့ လူမျိုးထုံးစံအတိုင်း မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့ နာခေါင်းလုံးလုံး ချစ်စရာလေးပါ။ အသားကတော့ အရမ်းမဲတဲ့အဆင့်မဟုတ်ဘူးညိုညိုလေးပါ။

    မိန်းမ ကလည်း အလုပ်ကခွင့်ယူလို့မရ၊ ငထွေးကလည်း အလုပ်က ပြုတ်နေတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရှာနာကို ငထွေးပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ပို့ရတာပေါ့။ အဲဒီမှာ ရှာနာ နဲ့ ရင်းနှီးသွားတယ်။ နောက်တော့ သူ့မြို့ မပြန်ခင် ငထွေးကို ဖေ့ဘွတ် အကောင့်တခု ပေးသွားတယ်။ အဲဒါ သူ့ပါစင်နယ် ဖေ့ဘွတ် တဲ့ ဘယ်သူမှ မသိဘူးတဲ့။ နာမည်က လည်း သူ့နာမည်မဟုတ်ဘူး၊ အင်္ဂလိပ်လို လတခုရဲ့ အမည်ပေါ့ဗျာ။ ငထွေးလည်းအမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပဲ ကိုယ့်ကွန်တက်ထဲ ထည့်ထားလိုက်တယ်။ ငထွေးက ကိုယ့်ဖေ့ဘွတ် အမှန်အကန်ပေးလိုက်တယ်။

    နောက်ပိုင်း မိန်းမ နဲ့ ရှာနာ နဲ့ ဟန်းအောက် ပြောနေကြရင်း ငထွေးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပေးပါဆိုတော့ ရပါတယ် လို့ ပြောရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမ နဲ့ ပြောနေတဲ့ ဟန်းအောက်က ရှနာ့ နာမည်အရင်းနဲ့ဖေ့ဘွတ် ။ တညတော့ ငထွေး အင်တာနက်မှာ ဗမာ အောစာပေတွေ လိုက်ဖတ်ရင်းက လူက စိတ်ထလာတယ်။ အာ့တာနဲ့ ငထွေး ရှာနာ ရဲ့ အကောင့်ကို မက်ဆေ့ပို့လိုက်တယ် ငထွေးရဲ့ အကောင့်တု နဲ့ ရီကွက်စ်လုပ်မယ် လက်ခံပေးပါလို့၊ သူက အင်း တဲ့။ အဲဒါနဲ့ ငထွေး အကောင့်တု နဲ့ လှမ်းချိတ်လိုက်တယ်။ တိုတို ပြောရရင် တော့ ရှနာနဲ့ ငထွေးနဲ့ အကောင့်တု အကောင့်ချင်း ချိတ်မိသွားတယ်။

    ပထမတော့ ရိုးရိုးပါပဲ။ သူလာလည်တုန်းက လိုက်ပို့ပေးတာ ကျေးဇူးတင်တယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း၊ ငထွေး အလုပ်အခြေအနေဘယ်လို နေလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်း တွေပေါ့။ အဲလို ချပ်ဖြစ်နေတာ လနဲ့ ချီတော့ ငထွေး မိန်းမ လည်း မသိဘူး ဆိုတော့ ငထွေး စိတ်ထဲ တမျိုးဖြစ်လာတယ်။ ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲပေါ့။ ယောက်ျားတွေ စိတ်ကလည်းသိတဲ့ အတိုင်းပဲလေ။ တခါတလေ စိတ်ပေါက်လာရင် တိရစ္ဆာန် စိတ်က ဝင်တတ်တာကလား။ နည်းနည်းလေး လည်းမူးလာတဲ့ည။ မိန်းမလည်း အိပ်ပျော်နေတဲ့ အချိန်။ ငထွေး နဲ့ ရှာနာ ချပ်နေကြရင်းနဲ့ ငထွေးက ဆက်ခ်ကိစ္စတွေ ဆီကို လမ်းကြောင်းစလိုက်တယ်။

    ငထွေး ရင်ထဲ တထိတ်ထိတ် ပေမဲ့ ထင်တာထက် ချောမွေ့သွားတယ်ဗျ။ ဆိတ်ကွယ်ရာ ဆိုတာ အဲလိုပဲလေ။ အပြင်မှာမှ မဟုတ်ဘူး အင်တာနက်မှာလည်း အဲလိုပဲ နှစ်ယောက်ထဲ တကမ္ဘာဖြစ်နေတဲ့ အချိန် မှာ ပြောတာ ဆိုတာတွေက အတွင်းကျလာကြတယ်။ ရှာနာက သူ့ဘဲနဲ့ ပြတ်သွားရတဲ့ အကြောင်းကို ပြောပြတယ်။ ဖေါက်ပြန်တဲ့အကြောင်း သူနဲ့ ဖြစ်နေတာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိမှ သူ့သူငယ်ချင်းထဲက တယောက်နဲ့ ဖေါက်ပြန်တာကို လက်ပူးလက်ကြပ်မိသွားတဲ့အကြောင်းပေါ့။ အဲဒါ ကို ပြောနေတဲ့ အချိန်မှာ ငထွေး စိတ်ဝင်စားတာက သူနဲ့ အဲဒီဘဲနဲ့ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်ခဲ့သလဲပေါ့။

    အဟီး။ သူကလည်း ပြောပြတယ်။ အဲဒီဘဲနဲ့ က ကမ်းကုန်ခဲ့တဲ့အကြောင်း။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူကျောင်းသားဘဝ၊ အဲဒီ ဘဲက သူ့ဦးလေး အိမ်က အမြဲအားနေတာ ဆိုတော့ တခါတလေ ကျောင်းကလစ်ပြီး တနေကုန် သွားဆွဲကြတယ်တဲ့။ အဲဒီ မှာ ငထွေးက လည်း တော်တော့်ကို အသေးစိတ်မေးတော့တာပေါ့။ ဘယ်လို ပုံစံမျိုးတွေ နဲ့ လုပ်သလဲ။ ကုန်ကုန်ပြောရရင်ဗျာ ဖင်ရော အလိုးခံဘူးသလားအဆင့်အထိပေါ့။ သူက ဖင်တော့ သူ့ဘဲက စမ်းကြည့်ချင်တယ် ဆိုလို့ တခါ စမ်းတော့ အရမ်းနာတာနဲ့ အထဲတောင် မဝင်ခဲ့ဘူးတဲ့။ ကျန်တာကတော့ အကုန်လုပ်တယ် ဆိုဘဲ။ ဘာဂျာ ပုလွေ။ စုံနေတာပဲ။ အဲလိုချပ်နေကြတာ ဆိုတော့ ငထွေးလည်း တဖက်က ဂွေလှိမ့်ရင်းနဲ့ ချပ်ဖြစ်တယ်။

    ငထွေးကိုလည်း မိန်းမ နဲ့ စိတ်ကျေနပ်လား ဘယ်လို ပုံစံတွေ လုပ်သလဲ မေးတယ်။ အဲဒီကနေပြီးတော့ ငထွေးတို့ နှစ်ယောက် သမီးရီးစားလည်း မဟုတ် ဘာမဟုတ်ပဲ နဲ့ ဆက်ခ် ကိစ္စတွေကို ချပ်တဲ့ အဆင့်ရောက်လာကြတယ်။ နောက်ကျတော့ ရှာနာ ကို ဘာအတွင်းခံ ဝတ်ထားလဲ ဘာအရောင်လေးလဲ စသဖြင့် မေးမြန်းတော့ သူကလည်းဖြေတယ်။ နောက်ပြီး တော့ ဗီဒီယို ချပ်ဖွင့်ပြီး ပြခိုင်းတော့လည်း ပြတယ်။ ရှာနာက ကုလားမ လေး ဆိုတော့ ဖင်လုံးက ကြီးတယ် ပေါင်လုံးလေး တွေက တုတ်တုတ်လေးတွေ ခါးကလည်း သေးတော့ ကြည့်လို့ တအားကောင်းတာ။ ငထွေး လည်း လီးတအားတောင်လာတော့ မနေနိုင်တော့ဘူး သူ့ကို ပြောပြလိုက်တယ်။ ငထွေးက ကို နဲ့ ပြောလို့ ရှာနာက လည်း ငထွေးကို ကို ပဲခေါ်လာတယ်။

    အဲဒါ ရှာနာက သူ့ကို ပြ လို့ ပြောတယ်။ အာ့တာနဲ့ ရှာနာ့ကို ပြလိုက်တယ် ကိုယ့်လီးတောင်နေတာကို ပြီးတော့ သူ့ကို ထုပြလိုက်တယ်။ သူလည်း နောက်တော့ ချွတ်ပြတယ်။ သူ့စောက်ဖုတ်လေးက အမွှေးပြောင်အောင်ရိတ်ထားတော့ ဖေါင်းကားပြောင်တင်းနေတယ်။ နောက် သူ့နို့တွေကလည်း ထွားတယ်။ စီကပ်လောက်တော့ အနည်းဆုံးရှိမယ်။ ရှာနာ့ကို လိုးချင်တယ် ဆိုတော့ သူက လည်း အလိုးခံချင်ပါတယ်တဲ့။ အဲလိုနဲ့ ငထွေးတို့ ဆက်ခ် ချပ်ဖြစ်သွားကြရော။ အဲလို နဲ့ ဟန်းအောက်က နေ ရှာနာ နဲ့ ငထွေးတို့ လိုးလိုက်ကြတာ ပုံစံကို မျိုးစုံသွားတာပဲ။ ရှာနာ ရဲ့ အိုးကြီးက ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ကို ဖင်လိုးချင်နေတော့ ဖင်လိုးတဲ့ ဗီဒီယိုကလစ်ကလေး လည်း ကြုံရင် ကြုံသလို ပြပေးလိုက်တယ်။

    အဲလိုနဲ့ သူလာလည်ခဲ့တဲ့ တနှစ် အကြာမှာ နောက်တခေါက် အလုပ်ကိစ္စ နဲ့ ငထွေးတို့ မြို့ကို လာဖို့ ကြုံလာတော့တယ်။ ဒီတခေါက်လာတော့ ငထွေးလည်း အလုပ်ပြန်ဝင်နေပြီ။ မိန်းမ ကလည်း အလုပ်ပြန်ဝင်နေပြီ ဒါပေမဲ့ ရှာနာက လည်း တပတ်လောက်ပဲ နေမှာ ဆိုတော့ မိန်းမ ကသောကြာနေ့ ခွင့်တရက်ယူမယ် နောက် စနေတနင်္ဂနွေ နဲ့ သုံးရက် သူငယ်ချင်းကို ရှောက်ပို့မယ်ပေါ့။ ရှာနာ့ အလုပ်က မနက်ပိုင်းလေး ခနပဲ ဆိုတော့ အိမ်ကို ပြန်လာဖို့က တက္ကစီနဲ့ ပြန်လို့ ရတယ်။ အသွားက ငထွေး အလုပ်ဖက်နဲ့ လမ်းကြုံလို့ အချိန်ကလည်း မတိမ်းမယိမ်းဆိုတော့ ငထွေးနဲ့ ကားကြုံလိုက်ပေါ့။ အဆင်ပြေချင်တော့လည်း ငထွေးနဲ့မှ လမ်းကြုံရတယ်လို့ ဟဲဟဲ။ ကံဆိုတာ အဲလိုပဲ လေ။ အတင်းကြံစည်ပြီး ဖြစ်မလာတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။

    ခုက အဆင်ပြေတဲ့ဟာလေး ပြောပြနေတာ။ စရောက်ကာစ ပထမဆုံးည ငထွေးတို့ လင်မယားနဲ့ ရှာနာ တို့ စားသောက်ကြရင်း စကားတွေ ဖေါင်ကြတာပေါ့။ အဓိက က သူတို့ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်ပါ။ သူတို့ချင်းက တကယ်တော့ ဖေ့ဘုပ်ချင်းက လည်း အမြဲပြောနေကြ၊ အခုကြတော့ အတွင်းအတင်းတွေပေါ့။ ငထွေးကတော့ ဘေးကထိုင် ဝီစကီလေး တခွက်နဲ့ အမြီးနိူက်ရင်း မသိမသာ ရှာနာကိုလည်း မျက်လုံးအစာကျွေးနေတာပေါ့။ ရှာနာက လည်း မိန်းမ နဲ့ စကားပြောနေရင်းက သူ့မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့ ငထွေးဘက် တချက်တချက်ပြစ်လိုက်တာ ငထွေးရင်ထဲ တဒုံးဒုံး၊ ငထွေးလီးကတော့ မာတင်းနေတာပေါ့။

    အိပ်ယာဝင်တော့ ငထွေး မနေနိုင်တော့ဘူး။ အကြောမရှော့ရင် ဘောအောင့်တော့မှာလေ။ အဲဒါနဲ့ မိန်းမ ကို ပဲ အသေကုန်လိုးပြစ်လိုက်တယ်။ မိန်းမကတောင် ဟွန့် ယောက်ျား ဘယ်လိုဖြစ်သလဲ လို့ မေးယူရတယ်။ မနက်ကျရင် ရှာနာနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့ရမဲ့ အကြောင်းတွေးလို့ အိပ်တောင်မပျော်ချင်ဘူး။ မနက်ကျတော့ မနက်စာစားကြပြီး ထွက်လာကြရော လမ်းကြတော့ ရှာနာက ပြုံးစေ့စေ့နဲ့။ကြည့်နေလို့ ငထွေးကဘာပြုံးတာလဲ လို့မေးတော့ ညက ငလျှင်လှုပ်နေတာ အိပ်လို့တောင်မရဘူးတဲ့ ဆိုပြီး ခစ်ခစ် နဲ့ရီနေတယ်။ ကျွန်တော် မအောင့်နိုင်တော့တာနဲ့ လမ်းဘေး နားက ပန်းခြံလေးတခု ရဲ့ ကားရပ်တဲ့နေရာကို မောင်းဝင်ပြီးကားရပ်လိုက်တယ်။ ရှာနာကို အတင်းဖက်နမ်းပြီး ကစ်ဆင်ဆွဲလိုက်တယ်။ သူကလည်း ပြန်စုပ်တယ်။

    ဒါပေမဲ့ သူက ဒီနေ့က ပထမဆုံးနေ့မို့ နောက်မကျချင်ဘူးတဲ့ နောက်နေ့ သူပြောလာမယ် တနာရီလောက် နောက်ကျဝင်မယ်ဆိုပြီးတော့တဲ့။ ဆိုတော့ အိုကေ ပေါ့ ငထွေးအလုပ်လဲ တနာရီနောက်ကျ မယ် ပြောလာခဲ့မယ်ပေါ့။ ကို့လီးတအေားတောင်နေတယ် ဆိုတော့ အို သနားပါတယ် ဆိုပြီး ဇစ်ကို ဖွင့် ငထွေးလီးကို ထုတ်ပြီး တချက်နှစ်ချက်စုပ်ပေးတယ်။ ငထွေး ထွက်တောင်ထွက်ချင်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်က တကယ်ကို မရလို့ ကားပြန်မောင်းထွက်လာရပြီး သူ့အလုပ်ရှိရာကို ပို့ပေးလိုက်ရတယ် ရှာနာက နေ့တဝက်လောက်ဆို အိမ်ပြန်ရောက်မှာမို့ ကျွန်တော်လည်း ဒီနေ့ မိန်းမ မသိအောင် ရုံးက ခွင့်ယူပြီးပြန်လာခဲ့မယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

    ငထွေးက ဇတ်လမ်းရေးတတ်တာ မဟုတ်တော့ အသေးစိတ်မရေးတော့ဘူးဗျာ အဖြစ်အပျက်လေးပဲ ရေးပြမှာ စိတ်မရှိကြပါနဲ့။ အဲဒါ ငထွေး အလုပ်က နေ့တဝက်ခွင့်ယူပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ရှာနာက ရောက်နေပြီ ရေချိုးပြီးလို့ ရေချိုးခန်းထဲက နေ သဘက်ကြီးကိုယ်မှာ ပတ်ထွက်လာတဲ့ အချိန်။ ငထွေး အတင်း ဖက်ကစ်ဆင်ပေးလိုက်တာသဘက်တွေလည်းကျွတ်၊ နောက် သူ့ကို ကုတင်ပေါ်တင်ပြီး တကိုယ်လုံးကို နမ်းရက်ပလိုက်တယ်။ ဘော်ဒီတော်တော်လှတယ်ဗျာ။ နို့ကြီးတွေက လည်း ငထွေးမိန်းမထက်ကြီးတယ်။ ပေါင်လုံး ဖင်လုံးကြီးတွေက လည်း အားရစရာကြီး အသားက တော့ ညိုတာပေါ့။

    သူတို့ လူမျိုး ထုံးစံပဲ။ငထွေး မအောင့်နိုင်တော့လို့ ကျန်တာတွေ မလုပ်တော့ဘူး လှေကြီးထိုးနဲ့ ပဲ အားရပါးရ တချီလိုးပြစ်လိုက်တယ်။ အရင်က ဆက်ဆန်ဘူးပေမဲ့လည်း စေးတုန်းပါပဲ။ တချီပြီးမှ နားရင်း နဲ့ လက်နဲ့ ပြန်စလုပ်ကြရတယ်။ ရေချိုးခန်း သွား နှစ်ယောက်စလုံး ဆေးကြောပြီးမှ ဘာဂျာပုလွေ လုပ်ကြတယ်၊ရှာနာ က ပုလွေတော့ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ အားရပါးရရှိတယ်။ နောက်တော့ ငထွေး အရမ်းလုပ်ချင်နေတဲ့ ရှာနာ့ ဖင်ကို လုပ်ဖို့ ပြင်တော့တယ်။ ဂျယ်တွေ သုံး၊ လက်နဲ့ အပေါက်ချဲ့ ပြီးတော့မှ လိုးတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။

    သူလည်း သိပ်မနာဘူးပြောတယ်။ သူ့ဖင်က လုံးပြီး အသားလေးတွေက တင်းနေတော့ တော်တော့်ကို လိုးလို့ကောင်းတယ်။ အဲလို အားရပါးရ လိုးလိုက်ရတော့ ညဘက် မိန်းမ ပြန်လာတော့ အေးဆေး ဖြစ်သွားကြပြီ။ အေးဆေးပေါ့။ တကယ်တော့ အဲဒီတနေ့ပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့လိုက်ရတာပါ။ ကျန်တဲ့ အချိန်တွေက ကမန်းကတမ်းတွေ ကြီးပါပဲ။ တနာရီ တို့ နာရီဝက် တို့ အတွင်း ကမန်းကတမ်း ပွဲကြမ်းခဲ့ရပါတယ်။ နောက် သူပြန်သွားပြီး တနှစ်လောက်ကြာတော့ ယောက်ျား ရသွားတယ်။ ငထွေးနဲ့လည်း အဆက်အသွယ်ရှိပါတယ်။ ဟိုးအရင်ကလိုတော့ အရူးအမူး မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။ နောက် ၂နှစ်လောက်အကြာမှာ သူ့ယောက်ျား ပါ ပါလာပြီး ငထွေးတို့ ဆီ လာလည်တယ်ဗျ။ ငထွေးကတော့ ဇာတ်လမ်းပြီးပြီလို့ ထင်ထားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့……. ရှာနာတို့ လင်မယား ငထွေးအိမ် ရောက်လာပြီး တညနေထဲနဲ့ပဲ၊ ရှာနာ့ ယောက်ျား ဆာဟိ နဲ့ ငထွေး နဲ့ တော်တော်လေပေးဖြောင့်ပြီး ခင်သွားကြတယ်။

    သူတို့က အလည်သက်သက်လာတာ ဆာဟိ က မရောက်ဖူးတော့ ရှာနာက လိုက်ပို့ပေးတဲ့ သဘော။ စနေအားရက် တရက်မှာ မိန်းမ က သူ့မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ချိန်းထားတာရှိလို့ ငထွေးကပဲ သူတို့ လင်မယားကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ တာဝန်ကျလာတယ်။ ဆာဟိက သူနဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကျောင်းနေဘက် တွေ ရှိတဲ့ နေရာတခုကို သွားချင်တယ်လို့ပြောတယ်။ အဲဒီနေရာကလည်း တော်တော်လှမ်းတယ်။ ရှာနာက လည်း ရှော့ပင်းသွားချင်တယ်။ သူတို့ မှာ အချိန်ကလည်း နည်းတယ် ဆိုတော့ ဆာဟိ က သူ့ကို သူ့သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ ချပေး ပြီးတော့ ရှာနာ့ကို ငထွေးက ရှော့ပင်းလိုက်ပို့ ပြီးမှ ဆာဟိကို သူ့သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ ပြန်လာခေါ်တဲ့ အဲလို အစီအစဉ်ဆွဲပြီးတော့ သွားကြတယ်။

    ဆာဟိကို သူ့သူငယ်ချင်းအိမ် ချပေးပြီးတော့ ရှာနာ့ကို ရှော့ပင်းစန်တာဘက်ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ရှော့ပင်းစန်တာမှာ နှစ်ယောက်အတူ သွားကြတော့ ငထွေး စိတ်ထဲ အရင် က စိတ်တွေ ပြန်ထလာတယ်။ ရှာနာ့ ဘော်ဒီက လည်း ပိုအချိုးအဆစ်ပြေလာသလိုပဲ။ ခါးလေးသေးပြီးတင်က အလုံးအတစ်ကားနေတာပဲ။ ငထွေးလက်တွေက အလိုလို ရှာနာ့ ခါးလေးကို လှမ်းဖက်လိုက်မိတယ်။ ရှာနာက ငထွေးရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းလေးမှီလာရင်း၊ ငထွေးကို သူ့အပေါ်စိတ်ရှိနေသေးလားလို့ မေးတယ်။

    ငထွေးက ရှိတာပေါ့ ရှာနာက ပိုင်ရှင်ရှိသွားပြီ ဆိုတော့ ငထွေးပေါ်မှာ ဖီးမလာတော့ဘူးလားလို့ တွေးပြီး မစတာပါလို့ ပြောတော့ ရှာနာနဲ့စဖြစ်တော့ ငထွေးလည်း ပိုင်ရှင်ရှိနေတာပဲတဲ့။ အဲဒါနဲ့ အနားက ဟော်တယ်တခု သွားရအောင်ဆိုတော့ သွားလေတဲ့။ ငထွေးလည်း စူပါစန်တာက ဂျယ်နဲ့ အဖေါ်နဲ့ ဝယ်သွားလိုက်တယ်။ ဟော်တယ်ခန်းထဲကျတော့ တယောက်နဲ့ တယောက်ဖက်ယမ်းနမ်းရှုံ့ရင်း အင်္ကျီအဝတ်အစားတွေ ချွတ်ချက်ချင်း လိုးကြတယ်။ တချီပြီးလို့ နားတော့ ငထွေးဝယ်လာတဲ့ဂျယ်နဲ့ အဖေါ်ကို ဘယ်မှာ သုံးမှာလဲတဲ့ ရှာနာက သိရဲ့သားနဲ့ စတယ်။

    ဆာဟိရော ဖင်ကို လိုးသေးလားဆိုတော့ သူကတောင်းတယ်တဲ့ ဒါပေမဲ့ မူထားတယ်တဲ့ နောက်ပိုင်း နည်းနည်းအီတဲ့ အချိန်ကျမှ ပေးလိုးမယ်တဲ့။ ခုချိန်ထိ သူ့ဖင်ကို လိုးရတာ ငထွေးတယောက်ထဲ ရှိသေးတယ်တဲ့။ ကဲ ငထွေး ဘာလုပ်မလဲ ။ ခိခိ။ ပြန်မာလာတဲ့လီးကို အဖေါ်စွပ်။ ဂျယ်တွေ အကူအညီနဲ့ ရှာနာ့ဖင်ကို လိုးတော့တာပေါ့။ သူလည်း တအားကို ကောင်းတာပဲတဲ့။ ငထွေးကြောင့် သူတောင် ဖင်ခံရတာ ကြိုက်လာပြီတဲ့။ နောက်တော့ အချိန်မရတော့တာနဲ့ ကမန်းကတန်းဆေးကြောပြီး ဆာဟိ ကို သူ့သူငယ်ချင်းအိမ်မှာ သွားခေါ်ရတော့တယ်။ ရှာနာနဲ့ နောက်တခါ သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအကြိမ်ကြုံရတာကတော့ သူတို့ မြို့ကို ငထွေးတို့ လင်မယားသွားလည်တဲ့အချိန်ပေါ့။ အဲဒီမှာ မနက်အစောကြီး ဆာဟိ က အလုပ်သွားတယ်။

    မိန်းမ ကလည်း အဲလို အလုပ်မသွားရတဲ့ ဟောလီးဒေး ခရီးထွက်တာဆို နေဖင်ထိုးထိ အိပ်တာ။ ဆိုတော့ အစောကြီးထတတ်တဲ့ငထွေးက ဆာဟိ အလုပ်ထွက်သွားတာနဲ့ ဆာဟိတို့ လင်မယားအိပ်တဲ့ ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ ရှာနာ့ ကို ကောင်းကောင်းလိုးပြစ်တာပေါ့။ ဆာဟိ အဲဒိအချိန်ထိ လိုးခွင့်မရသေးတဲ့ ရှာနာ့ ဖင်ပေါက်လှလှလေးကိုလည်း လိုးဖြစ်ခဲ့တယ်။ ရှာနာနဲ့ ငထွေးနဲ့က ခုတော့ အမြဲ ချပ်မနေတော့ပေမဲ့ တယောက်နဲ့ တယောက် မလုပ်တော့ဘူးလို့ မပြောခဲ့ကြပါဘူး ဆိုတော့။ နောက်ဆုံးဆိုတာကနောက်တခါ မလုပ်ဖြစ်တဲ့အချိန်ထိလို့ပဲ ဆိုကြပါတော့ဗျာ။ ဟဲဟဲ။။ ပြီးပါပြီ

    Zawgyi

     

    အားရပါးရ ရွိလွပါတယ္ (စ/ဆုံး)

    ငေထြးတို႔ အိမ္ကို ငေထြး မိန္းမ ရဲ႕ ရပ္ေဝးက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ လာလည္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ ငေထြးက အလုပ္ျပဳတ္ေနၿပီး စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ငေထြးမိန္းမ က အလုပ္ရွိတယ္။ အဲေတာ့ ငေထြးက ေန႔တိုင္းလိုလို ေသာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အရမ္းအမူး မဟုတ္ပါဘူး စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ေပါ့။ ငေထြး မိန္းမ သူငယ္ခ်င္း ရွာနာ တဲ့။ဘာသာျခား အိႏၵိယ အႏြယ္ဝင္ျမန္မာမေလးပါ။ သူတို႔ လူမ်ိဳးထုံးစံအတိုင္း မ်က္ႏွာဝိုင္းဝိုင္း မ်က္လုံး႐ြဲႀကီးေတြနဲ႔ နာေခါင္းလုံးလုံး ခ်စ္စရာေလးပါ။ အသားကေတာ့ အရမ္းမဲတဲ့အဆင့္မဟုတ္ဘူးညိဳညိဳေလးပါ။

    မိန္းမ ကလည္း အလုပ္ကခြင့္ယူလို႔မရ၊ ငေထြးကလည္း အလုပ္က ျပဳတ္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ရွာနာကို ငေထြးပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ပို႔ရတာေပါ့။ အဲဒီမွာ ရွာနာ နဲ႔ ရင္းႏွီးသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔ၿမိဳ႕ မျပန္ခင္ ငေထြးကို ေဖ့ဘြတ္ အေကာင့္တခု ေပးသြားတယ္။ အဲဒါ သူ႔ပါစင္နယ္ ေဖ့ဘြတ္ တဲ့ ဘယ္သူမွ မသိဘူးတဲ့။ နာမည္က လည္း သူ႔နာမည္မဟုတ္ဘူး၊ အဂၤလိပ္လို လတခုရဲ႕ အမည္ေပါ့ဗ်ာ။ ငေထြးလည္းအမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ ပဲ ကိုယ့္ကြန္တက္ထဲ ထည့္ထားလိုက္တယ္။ ငေထြးက ကိုယ့္ေဖ့ဘြတ္ အမွန္အကန္ေပးလိုက္တယ္။

    ေနာက္ပိုင္း မိန္းမ နဲ႔ ရွာနာ နဲ႔ ဟန္းေအာက္ ေျပာေနၾကရင္း ငေထြးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာေပးပါဆိုေတာ့ ရပါတယ္ လို႔ ေျပာရင္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မိန္းမ နဲ႔ ေျပာေနတဲ့ ဟန္းေအာက္က ရွနာ့ နာမည္အရင္းနဲ႔ေဖ့ဘြတ္ ။ တညေတာ့ ငေထြး အင္တာနက္မွာ ဗမာ ေအာစာေပေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းက လူက စိတ္ထလာတယ္။ အာ့တာနဲ႔ ငေထြး ရွာနာ ရဲ႕ အေကာင့္ကို မက္ေဆ့ပို႔လိုက္တယ္ ငေထြးရဲ႕ အေကာင့္တု နဲ႔ ရီကြက္စ္လုပ္မယ္ လက္ခံေပးပါလို႔၊ သူက အင္း တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ငေထြး အေကာင့္တု နဲ႔ လွမ္းခ်ိတ္လိုက္တယ္။ တိုတို ေျပာရရင္ ေတာ့ ရွနာနဲ႔ ငေထြးနဲ႔ အေကာင့္တု အေကာင့္ခ်င္း ခ်ိတ္မိသြားတယ္။

    ပထမေတာ့ ႐ိုး႐ိုးပါပဲ။ သူလာလည္တုန္းက လိုက္ပို႔ေပးတာ ေက်းဇူးတင္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ ငေထြး အလုပ္အေျခအေနဘယ္လို ေနလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေတြေပါ့။ အဲလို ခ်ပ္ျဖစ္ေနတာ လနဲ႔ ခ်ီေတာ့ ငေထြး မိန္းမ လည္း မသိဘူး ဆိုေတာ့ ငေထြး စိတ္ထဲ တမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္။ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္လဲေပါ့။ ေယာက္်ားေတြ စိတ္ကလည္းသိတဲ့ အတိုင္းပဲေလ။ တခါတေလ စိတ္ေပါက္လာရင္ တိရစာၦန္ စိတ္က ဝင္တတ္တာကလား။ နည္းနည္းေလး လည္းမူးလာတဲ့ည။ မိန္းမလည္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္။ ငေထြး နဲ႔ ရွာနာ ခ်ပ္ေနၾကရင္းနဲ႔ ငေထြးက ဆက္ခ္ကိစၥေတြ ဆီကို လမ္းေၾကာင္းစလိုက္တယ္။

    ငေထြး ရင္ထဲ တထိတ္ထိတ္ ေပမဲ့ ထင္တာထက္ ေခ်ာေမြ႕သြားတယ္ဗ်။ ဆိတ္ကြယ္ရာ ဆိုတာ အဲလိုပဲေလ။ အျပင္မွာမွ မဟုတ္ဘူး အင္တာနက္မွာလည္း အဲလိုပဲ ႏွစ္ေယာက္ထဲ တကမာၻျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ ေျပာတာ ဆိုတာေတြက အတြင္းက်လာၾကတယ္။ ရွာနာက သူ႔ဘဲနဲ႔ ျပတ္သြားရတဲ့ အေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္။ ေဖါက္ျပန္တဲ့အေၾကာင္း သူနဲ႔ ျဖစ္ေနတာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိမွ သူ႔သူငယ္ခ်င္းထဲက တေယာက္နဲ႔ ေဖါက္ျပန္တာကို လက္ပူးလက္ၾကပ္မိသြားတဲ့အေၾကာင္းေပါ့။ အဲဒါ ကို ေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ငေထြး စိတ္ဝင္စားတာက သူနဲ႔ အဲဒီဘဲနဲ႔ ဘယ္အဆင့္ထိ ေရာက္ခဲ့သလဲေပါ့။

    အဟီး။ သူကလည္း ေျပာျပတယ္။ အဲဒီဘဲနဲ႔ က ကမ္းကုန္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားဘဝ၊ အဲဒီ ဘဲက သူ႔ဦးေလး အိမ္က အၿမဲအားေနတာ ဆိုေတာ့ တခါတေလ ေက်ာင္းကလစ္ၿပီး တေနကုန္ သြားဆြဲၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီ မွာ ငေထြးက လည္း ေတာ္ေတာ့္ကို အေသးစိတ္ေမးေတာ့တာေပါ့။ ဘယ္လို ပုံစံမ်ိဳးေတြ နဲ႔ လုပ္သလဲ။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ဗ်ာ ဖင္ေရာ အလိုးခံဘူးသလားအဆင့္အထိေပါ့။ သူက ဖင္ေတာ့ သူ႔ဘဲက စမ္းၾကည့္ခ်င္တယ္ ဆိုလို႔ တခါ စမ္းေတာ့ အရမ္းနာတာနဲ႔ အထဲေတာင္ မဝင္ခဲ့ဘူးတဲ့။ က်န္တာကေတာ့ အကုန္လုပ္တယ္ ဆိုဘဲ။ ဘာဂ်ာ ပုေလြ။ စုံေနတာပဲ။ အဲလိုခ်ပ္ေနၾကတာ ဆိုေတာ့ ငေထြးလည္း တဖက္က ေဂြလွိမ့္ရင္းနဲ႔ ခ်ပ္ျဖစ္တယ္။

    ငေထြးကိုလည္း မိန္းမ နဲ႔ စိတ္ေက်နပ္လား ဘယ္လို ပုံစံေတြ လုပ္သလဲ ေမးတယ္။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ ငေထြးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ သမီးရီးစားလည္း မဟုတ္ ဘာမဟုတ္ပဲ နဲ႔ ဆက္ခ္ ကိစၥေတြကို ခ်ပ္တဲ့ အဆင့္ေရာက္လာၾကတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့ ရွာနာ ကို ဘာအတြင္းခံ ဝတ္ထားလဲ ဘာအေရာင္ေလးလဲ စသျဖင့္ ေမးျမန္းေတာ့ သူကလည္းေျဖတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေတာ့ ဗီဒီယို ခ်ပ္ဖြင့္ၿပီး ျပခိုင္းေတာ့လည္း ျပတယ္။ ရွာနာက ကုလားမ ေလး ဆိုေတာ့ ဖင္လုံးက ႀကီးတယ္ ေပါင္လုံးေလး ေတြက တုတ္တုတ္ေလးေတြ ခါးကလည္း ေသးေတာ့ ၾကည့္လို႔ တအားေကာင္းတာ။ ငေထြး လည္း လီးတအားေတာင္လာေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး သူ႔ကို ေျပာျပလိုက္တယ္။ ငေထြးက ကို နဲ႔ ေျပာလို႔ ရွာနာက လည္း ငေထြးကို ကို ပဲေခၚလာတယ္။

    အဲဒါ ရွာနာက သူ႔ကို ျပ လို႔ ေျပာတယ္။ အာ့တာနဲ႔ ရွာနာ့ကို ျပလိုက္တယ္ ကိုယ့္လီးေတာင္ေနတာကို ၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ထုျပလိုက္တယ္။ သူလည္း ေနာက္ေတာ့ ခြၽတ္ျပတယ္။ သူ႔ေစာက္ဖုတ္ေလးက အေမႊးေျပာင္ေအာင္ရိတ္ထားေတာ့ ေဖါင္းကားေျပာင္တင္းေနတယ္။ ေနာက္ သူ႔ႏို႔ေတြကလည္း ထြားတယ္။ စီကပ္ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုံးရွိမယ္။ ရွာနာ့ကို လိုးခ်င္တယ္ ဆိုေတာ့ သူက လည္း အလိုးခံခ်င္ပါတယ္တဲ့။ အဲလိုနဲ႔ ငေထြးတို႔ ဆက္ခ္ ခ်ပ္ျဖစ္သြားၾကေရာ။ အဲလို နဲ႔ ဟန္းေအာက္က ေန ရွာနာ နဲ႔ ငေထြးတို႔ လိုးလိုက္ၾကတာ ပုံစံကို မ်ိဳးစုံသြားတာပဲ။ ရွာနာ ရဲ႕ အိုးႀကီးက ေကာင္းလြန္းလို႔ သူ႔ကို ဖင္လိုးခ်င္ေနေတာ့ ဖင္လိုးတဲ့ ဗီဒီယိုကလစ္ကေလး လည္း ႀကဳံရင္ ႀကဳံသလို ျပေပးလိုက္တယ္။

    အဲလိုနဲ႔ သူလာလည္ခဲ့တဲ့ တႏွစ္ အၾကာမွာ ေနာက္တေခါက္ အလုပ္ကိစၥ နဲ႔ ငေထြးတို႔ ၿမိဳ႕ကို လာဖို႔ ႀကဳံလာေတာ့တယ္။ ဒီတေခါက္လာေတာ့ ငေထြးလည္း အလုပ္ျပန္ဝင္ေနၿပီ။ မိန္းမ ကလည္း အလုပ္ျပန္ဝင္ေနၿပီ ဒါေပမဲ့ ရွာနာက လည္း တပတ္ေလာက္ပဲ ေနမွာ ဆိုေတာ့ မိန္းမ ကေသာၾကာေန႔ ခြင့္တရက္ယူမယ္ ေနာက္ စေနတနဂၤေႏြ နဲ႔ သုံးရက္ သူငယ္ခ်င္းကို ေရွာက္ပို႔မယ္ေပါ့။ ရွာနာ့ အလုပ္က မနက္ပိုင္းေလး ခနပဲ ဆိုေတာ့ အိမ္ကို ျပန္လာဖို႔က တကၠစီနဲ႔ ျပန္လို႔ ရတယ္။ အသြားက ငေထြး အလုပ္ဖက္နဲ႔ လမ္းႀကဳံလို႔ အခ်ိန္ကလည္း မတိမ္းမယိမ္းဆိုေတာ့ ငေထြးနဲ႔ ကားႀကဳံလိုက္ေပါ့။ အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့လည္း ငေထြးနဲ႔မွ လမ္းႀကဳံရတယ္လို႔ ဟဲဟဲ။ ကံဆိုတာ အဲလိုပဲ ေလ။ အတင္းႀကံစည္ၿပီး ျဖစ္မလာတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။

    ခုက အဆင္ေျပတဲ့ဟာေလး ေျပာျပေနတာ။ စေရာက္ကာစ ပထမဆုံးည ငေထြးတို႔ လင္မယားနဲ႔ ရွာနာ တို႔ စားေသာက္ၾကရင္း စကားေတြ ေဖါင္ၾကတာေပါ့။ အဓိက က သူတို႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ပါ။ သူတို႔ခ်င္းက တကယ္ေတာ့ ေဖ့ဘုပ္ခ်င္းက လည္း အၿမဲေျပာေနၾက၊ အခုၾကေတာ့ အတြင္းအတင္းေတြေပါ့။ ငေထြးကေတာ့ ေဘးကထိုင္ ဝီစကီေလး တခြက္နဲ႔ အၿမီးႏိူက္ရင္း မသိမသာ ရွာနာကိုလည္း မ်က္လုံးအစာေကြၽးေနတာေပါ့။ ရွာနာက လည္း မိန္းမ နဲ႔ စကားေျပာေနရင္းက သူ႔မ်က္လုံး႐ြဲႀကီးေတြနဲ႔ ငေထြးဘက္ တခ်က္တခ်က္ျပစ္လိုက္တာ ငေထြးရင္ထဲ တဒုံးဒုံး၊ ငေထြးလီးကေတာ့ မာတင္းေနတာေပါ့။

    အိပ္ယာဝင္ေတာ့ ငေထြး မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အေၾကာမေရွာ့ရင္ ေဘာေအာင့္ေတာ့မွာေလ။ အဲဒါနဲ႔ မိန္းမ ကို ပဲ အေသကုန္လိုးျပစ္လိုက္တယ္။ မိန္းမကေတာင္ ဟြန႔္ ေယာက္်ား ဘယ္လိုျဖစ္သလဲ လို႔ ေမးယူရတယ္။ မနက္က်ရင္ ရွာနာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေတြ႕ရမဲ့ အေၾကာင္းေတြးလို႔ အိပ္ေတာင္မေပ်ာ္ခ်င္ဘူး။ မနက္က်ေတာ့ မနက္စာစားၾကၿပီး ထြက္လာၾကေရာ လမ္းၾကေတာ့ ရွာနာက ၿပဳံးေစ့ေစ့နဲ႔။ၾကည့္ေနလို႔ ငေထြးကဘာၿပဳံးတာလဲ လို႔ေမးေတာ့ ညက ငလွ်င္လႈပ္ေနတာ အိပ္လို႔ေတာင္မရဘူးတဲ့ ဆိုၿပီး ခစ္ခစ္ နဲ႔ရီေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ လမ္းေဘး နားက ပန္းၿခံေလးတခု ရဲ႕ ကားရပ္တဲ့ေနရာကို ေမာင္းဝင္ၿပီးကားရပ္လိုက္တယ္။ ရွာနာကို အတင္းဖက္နမ္းၿပီး ကစ္ဆင္ဆြဲလိုက္တယ္။ သူကလည္း ျပန္စုပ္တယ္။

    ဒါေပမဲ့ သူက ဒီေန႔က ပထမဆုံးေန႔မို႔ ေနာက္မက်ခ်င္ဘူးတဲ့ ေနာက္ေန႔ သူေျပာလာမယ္ တနာရီေလာက္ ေနာက္က်ဝင္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့တဲ့။ ဆိုေတာ့ အိုေက ေပါ့ ငေထြးအလုပ္လဲ တနာရီေနာက္က် မယ္ ေျပာလာခဲ့မယ္ေပါ့။ ကို႔လီးတေအားေတာင္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ အို သနားပါတယ္ ဆိုၿပီး ဇစ္ကို ဖြင့္ ငေထြးလီးကို ထုတ္ၿပီး တခ်က္ႏွစ္ခ်က္စုပ္ေပးတယ္။ ငေထြး ထြက္ေတာင္ထြက္ခ်င္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္က တကယ္ကို မရလို႔ ကားျပန္ေမာင္းထြက္လာရၿပီး သူ႔အလုပ္ရွိရာကို ပို႔ေပးလိုက္ရတယ္ ရွာနာက ေန႔တဝက္ေလာက္ဆို အိမ္ျပန္ေရာက္မွာမို႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဒီေန႔ မိန္းမ မသိေအာင္ ႐ုံးက ခြင့္ယူၿပီးျပန္လာခဲ့မယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

    ငေထြးက ဇတ္လမ္းေရးတတ္တာ မဟုတ္ေတာ့ အေသးစိတ္မေရးေတာ့ဘူးဗ်ာ အျဖစ္အပ်က္ေလးပဲ ေရးျပမွာ စိတ္မရွိၾကပါနဲ႔။ အဲဒါ ငေထြး အလုပ္က ေန႔တဝက္ခြင့္ယူၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ရွာနာက ေရာက္ေနၿပီ ေရခ်ိဳးၿပီးလို႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ေန သဘက္ႀကီးကိုယ္မွာ ပတ္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္။ ငေထြး အတင္း ဖက္ကစ္ဆင္ေပးလိုက္တာသဘက္ေတြလည္းကြၽတ္၊ ေနာက္ သူ႔ကို ကုတင္ေပၚတင္ၿပီး တကိုယ္လုံးကို နမ္းရက္ပလိုက္တယ္။ ေဘာ္ဒီေတာ္ေတာ္လွတယ္ဗ်ာ။ ႏို႔ႀကီးေတြက လည္း ငေထြးမိန္းမထက္ႀကီးတယ္။ ေပါင္လုံး ဖင္လုံးႀကီးေတြက လည္း အားရစရာႀကီး အသားက ေတာ့ ညိဳတာေပါ့။

    သူတို႔ လူမ်ိဳး ထုံးစံပဲ။ငေထြး မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔ က်န္တာေတြ မလုပ္ေတာ့ဘူး ေလွႀကီးထိုးနဲ႔ ပဲ အားရပါးရ တခ်ီလိုးျပစ္လိုက္တယ္။ အရင္က ဆက္ဆန္ဘူးေပမဲ့လည္း ေစးတုန္းပါပဲ။ တခ်ီၿပီးမွ နားရင္း နဲ႔ လက္နဲ႔ ျပန္စလုပ္ၾကရတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္း သြား ႏွစ္ေယာက္စလုံး ေဆးေၾကာၿပီးမွ ဘာဂ်ာပုေလြ လုပ္ၾကတယ္၊ရွာနာ က ပုေလြေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲ။ အားရပါးရရွိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ငေထြး အရမ္းလုပ္ခ်င္ေနတဲ့ ရွာနာ့ ဖင္ကို လုပ္ဖို႔ ျပင္ေတာ့တယ္။ ဂ်ယ္ေတြ သုံး၊ လက္နဲ႔ အေပါက္ခ်ဲ႕ ၿပီးေတာ့မွ လိုးေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။

    သူလည္း သိပ္မနာဘူးေျပာတယ္။ သူ႔ဖင္က လုံးၿပီး အသားေလးေတြက တင္းေနေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို လိုးလို႔ေကာင္းတယ္။ အဲလို အားရပါးရ လိုးလိုက္ရေတာ့ ညဘက္ မိန္းမ ျပန္လာေတာ့ ေအးေဆး ျဖစ္သြားၾကၿပီ။ ေအးေဆးေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီတေန႔ပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတြ႕လိုက္ရတာပါ။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြက ကမန္းကတမ္းေတြ ႀကီးပါပဲ။ တနာရီ တို႔ နာရီဝက္ တို႔ အတြင္း ကမန္းကတမ္း ပြဲၾကမ္းခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ သူျပန္သြားၿပီး တႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေယာက္်ား ရသြားတယ္။ ငေထြးနဲ႔လည္း အဆက္အသြယ္ရွိပါတယ္။ ဟိုးအရင္ကလိုေတာ့ အ႐ူးအမူး မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ေနာက္ ၂ႏွစ္ေလာက္အၾကာမွာ သူ႔ေယာက္်ား ပါ ပါလာၿပီး ငေထြးတို႔ ဆီ လာလည္တယ္ဗ်။ ငေထြးကေတာ့ ဇာတ္လမ္းၿပီးၿပီလို႔ ထင္ထားတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့……. ရွာနာတို႔ လင္မယား ငေထြးအိမ္ ေရာက္လာၿပီး တညေနထဲနဲ႔ပဲ၊ ရွာနာ့ ေယာက္်ား ဆာဟိ နဲ႔ ငေထြး နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလေပးေျဖာင့္ၿပီး ခင္သြားၾကတယ္။

    သူတို႔က အလည္သက္သက္လာတာ ဆာဟိ က မေရာက္ဖူးေတာ့ ရွာနာက လိုက္ပို႔ေပးတဲ့ သေဘာ။ စေနအားရက္ တရက္မွာ မိန္းမ က သူ႔မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားတာရွိလို႔ ငေထြးကပဲ သူတို႔ လင္မယားကို လိုက္ပို႔ေပးဖို႔ တာဝန္က်လာတယ္။ ဆာဟိက သူနဲ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းေနဘက္ ေတြ ရွိတဲ့ ေနရာတခုကို သြားခ်င္တယ္လို႔ေျပာတယ္။ အဲဒီေနရာကလည္း ေတာ္ေတာ္လွမ္းတယ္။ ရွာနာက လည္း ေရွာ့ပင္းသြားခ်င္တယ္။ သူတို႔ မွာ အခ်ိန္ကလည္း နည္းတယ္ ဆိုေတာ့ ဆာဟိ က သူ႔ကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ ခ်ေပး ၿပီးေတာ့ ရွာနာ့ကို ငေထြးက ေရွာ့ပင္းလိုက္ပို႔ ၿပီးမွ ဆာဟိကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ ျပန္လာေခၚတဲ့ အဲလို အစီအစဥ္ဆြဲၿပီးေတာ့ သြားၾကတယ္။

    ဆာဟိကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္ ခ်ေပးၿပီးေတာ့ ရွာနာ့ကို ေရွာ့ပင္းစန္တာဘက္ေခၚလာခဲ့တယ္။ ေရွာ့ပင္းစန္တာမွာ ႏွစ္ေယာက္အတူ သြားၾကေတာ့ ငေထြး စိတ္ထဲ အရင္ က စိတ္ေတြ ျပန္ထလာတယ္။ ရွာနာ့ ေဘာ္ဒီက လည္း ပိုအခ်ိဳးအဆစ္ေျပလာသလိုပဲ။ ခါးေလးေသးၿပီးတင္က အလုံးအတစ္ကားေနတာပဲ။ ငေထြးလက္ေတြက အလိုလို ရွာနာ့ ခါးေလးကို လွမ္းဖက္လိုက္မိတယ္။ ရွာနာက ငေထြးရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းေလးမွီလာရင္း၊ ငေထြးကို သူ႔အေပၚစိတ္ရွိေနေသးလားလို႔ ေမးတယ္။

    ငေထြးက ရွိတာေပါ့ ရွာနာက ပိုင္ရွင္ရွိသြားၿပီ ဆိုေတာ့ ငေထြးေပၚမွာ ဖီးမလာေတာ့ဘူးလားလို႔ ေတြးၿပီး မစတာပါလို႔ ေျပာေတာ့ ရွာနာနဲ႔စျဖစ္ေတာ့ ငေထြးလည္း ပိုင္ရွင္ရွိေနတာပဲတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ အနားက ေဟာ္တယ္တခု သြားရေအာင္ဆိုေတာ့ သြားေလတဲ့။ ငေထြးလည္း စူပါစန္တာက ဂ်ယ္နဲ႔ အေဖၚနဲ႔ ဝယ္သြားလိုက္တယ္။ ေဟာ္တယ္ခန္းထဲက်ေတာ့ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ဖက္ယမ္းနမ္းရႈံ႕ရင္း အက်ႌအဝတ္အစားေတြ ခြၽတ္ခ်က္ခ်င္း လိုးၾကတယ္။ တခ်ီၿပီးလို႔ နားေတာ့ ငေထြးဝယ္လာတဲ့ဂ်ယ္နဲ႔ အေဖၚကို ဘယ္မွာ သုံးမွာလဲတဲ့ ရွာနာက သိရဲ႕သားနဲ႔ စတယ္။

    ဆာဟိေရာ ဖင္ကို လိုးေသးလားဆိုေတာ့ သူကေတာင္းတယ္တဲ့ ဒါေပမဲ့ မူထားတယ္တဲ့ ေနာက္ပိုင္း နည္းနည္းအီတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ေပးလိုးမယ္တဲ့။ ခုခ်ိန္ထိ သူ႔ဖင္ကို လိုးရတာ ငေထြးတေယာက္ထဲ ရွိေသးတယ္တဲ့။ ကဲ ငေထြး ဘာလုပ္မလဲ ။ ခိခိ။ ျပန္မာလာတဲ့လီးကို အေဖၚစြပ္။ ဂ်ယ္ေတြ အကူအညီနဲ႔ ရွာနာ့ဖင္ကို လိုးေတာ့တာေပါ့။ သူလည္း တအားကို ေကာင္းတာပဲတဲ့။ ငေထြးေၾကာင့္ သူေတာင္ ဖင္ခံရတာ ႀကိဳက္လာၿပီတဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အခ်ိန္မရေတာ့တာနဲ႔ ကမန္းကတန္းေဆးေၾကာၿပီး ဆာဟိ ကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ သြားေခၚရေတာ့တယ္။ ရွာနာနဲ႔ ေနာက္တခါ သို႔မဟုတ္ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ႀကဳံရတာကေတာ့ သူတို႔ ၿမိဳ႕ကို ငေထြးတို႔ လင္မယားသြားလည္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီမွာ မနက္အေစာႀကီး ဆာဟိ က အလုပ္သြားတယ္။

    မိန္းမ ကလည္း အဲလို အလုပ္မသြားရတဲ့ ေဟာလီးေဒး ခရီးထြက္တာဆို ေနဖင္ထိုးထိ အိပ္တာ။ ဆိုေတာ့ အေစာႀကီးထတတ္တဲ့ငေထြးက ဆာဟိ အလုပ္ထြက္သြားတာနဲ႔ ဆာဟိတို႔ လင္မယားအိပ္တဲ့ ကုတင္ႀကီးေပၚမွာ ရွာနာ့ ကို ေကာင္းေကာင္းလိုးျပစ္တာေပါ့။ ဆာဟိ အဲဒိအခ်ိန္ထိ လိုးခြင့္မရေသးတဲ့ ရွာနာ့ ဖင္ေပါက္လွလွေလးကိုလည္း လိုးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ရွာနာနဲ႔ ငေထြးနဲ႔က ခုေတာ့ အၿမဲ ခ်ပ္မေနေတာ့ေပမဲ့ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မလုပ္ေတာ့ဘူးလို႔ မေျပာခဲ့ၾကပါဘူး ဆိုေတာ့။ ေနာက္ဆုံးဆိုတာကေနာက္တခါ မလုပ္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ထိလို႔ပဲ ဆိုၾကပါေတာ့ဗ်ာ။ ဟဲဟဲ။။ ၿပီးပါၿပီ

  • ဆူညံနေသော ညတစ်ည

    ဆူညံနေသော ညတစ်ည (စ/ဆုံး)

    လယ်ပိုင်ရှင်ကြီးဦးတင် ရဲ့ အလုပ်သမား။ အသက် ၁၈ ပြည့်ပြီ။မိဘ ဆွေမျိုးမရှိ သော တ ကောင်ကြွက်။ ရွယ်တူကောင် မ လေးတွေက သူ့ကို စိတ်မဝင် စား။သူကလည်း အနိမ့်စားမို့ ဘယ်သူ့မှ မမှန်းဝံ့။ သို့သော် အချိန်တန်တော့ သဘာဝဟာ သဘာဝ ပါ။သူ ဗွီဒီယို အပြာကားကြည့်ချင် သည်။ကြိုက်သည်။ မြို့ပြန် တက်ကသိုလ်ကျောင်းသား ကိုကိုအောင် က ဖုန်းထဲက ကားတွေသူ့ကိုပြသည်။ သူက ကို အောင့် အတွက် အရက် သွားဝယ်ပေးရ သည်။

    အိုကေ ပေါ့။ သည်လိုနဲ့ သူ လက်တွေ့လုပ်ချင် လာသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရွာမှာ ဖာသည် မရှိ။ မြို့တက်လုပ် ရ အောင် လည်း ဘသူက လိုက်ပို့မလဲ။မတတ်နိုင်။ ကံပေါ့။ တ နေ့ ဦးတင် အိမ်သို့မြို့က အ ဒေါ်ကြီး တ ယောက် လာ၏။ အထည်ဆန်းတွေ စပါးနဲ့လာလဲ တာဖြစ်သည်။ အသက် ၅၀ ကျော်ဆိုပေမဲ့ မြို့သူ ဆိုတော့ နုသည်။ ၃၀ ကျော် အပျိုကြီးလား ထင် ရသည်။ သို့သော် အပျိုကြီးမဟုတ်။ သမီးတောင် လင် ရ ပြီတဲ့။ ထို အ ဒေါ် ( အန်တီ ) ကြီး ရေချိုးစရာ ပေါက်စ ခပ်ထည့်ပေးရသည်။

    ရေထမ်း ထည့်ရင်း အန်တီ ကြီးရေချိုးတာ တစွန်းတစ သူ ခိုးကြည့်သည်။ ဖွေးနေတာဘဲ။ ရင ်လျားအထက်က ရင် အ ပေါ်ပိုင်းတွေ ကြွတက် နေတုန်း။ ခါးတွေ တင် တွေ တင်းတုန်းဘဲဖြစ်၏။ ပေါက်စ အာရုံရသည်။ ကောင် မကြီးကို သူ လုပ်ချင ်လှ သည်။ သို့သော် မည်သို့ဖြစ် နိုင် မှာလဲ။ ဟိုဟာမကြီးက သူ့ကို ရှိသည် ဟုတောင် ထင် ပုံ မရ။ အော် ဆိုးလိုက်တဲ့ ဘဝ။ ရွာ အ ရှေ့ပိုင်း အလှူည။ ပေါက်စ ဆိုင်းနားထောင် ပြန်လာတော့ ဦးတင် တို့အိပ်ကြပြီ။ နောက်ဖေး စပါးကျီတဲ အဖီလေးထဲ ပေါက်စ သွား မအိပ် ခင် အိမ်ထဲကို အကဲခတ် တော့ အန်တီ ကြီး အိမ်ဦးခန်း မှာ အိပ်နေတာ တွေ့သည်။ ခြင် ထောင ်ပါးလေးထဲမှာ အန်တီ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက တတုံးတခဲ။ ပေါက်စ သူ့နေရာသူ ပြန်အိပ်သည်။

    အိပ်မ ပျော်။ ဆိုင်းသံ အသံချဲ့စက်သံတွေကလည်း ဆူညံလှ၏။ စိတ်တွေက ကိုအောင့် အပြာကားတွေထဲ ရောက် လိုက် အန်တီကြီးဆီ ရောက်လိုက်။ တောက် ! ဆော်ချင် လိုက်တာ။ နားထဲမှာ မုဆိုးဖို ကြာကူလီ ကိုသိန်းပြောတာ ကြားမိလာသည်။ ပိုင် မပိုင် မ သေချာတဲ့ ကောင် မ တွေကို နှိုက် ရင် တရွာလုံး ဆူညံနေတဲ့ ညမျိုးကို ရွေးနှိုက်ကွ။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သ ဘောမတူလို့အော် ရင်တောင် ရုတ်တရက် ဘသူမှ မသိဘူးတဲ့။ သူ့စကားက ပေါက်စကို အားပေးလိုက်သလိုဘဲ။ ပေါက်စ အိပ် နေရာက ပြန်ထ သည်။ထို့နောက် အန်တီကြီး ခြင် ထောင် ဆီ တိတ်တဆိတ် ထွက် သွားပါတော့၏။ အန်တီကြီး အခန်းထဲဝင် ကုတင်ခြေရင်းရောက်မှ ပေါက်စ ကြောက်နေသည်။

    ဘယ့်နှယ် စ ရမလဲ။အ တွေ့အကြုံကမရှိ။ ကြာကူလီကြီးကို မ မေးခဲ့မိတာ မှားသည်။ သူ တွေဝေ နေ၏။ပြန်လှဲ့တာ ကောင်းမယ်ထင် တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခြင်ထောင် ထဲက ဟာမကြီးကလည်း လုပ်ချင် စရာ။ နို့ကြီးတွေ နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ အိပ်ပျော် နေသည်။ပေါက်စ ကြောက်သော်လဲ ခြေ ထောက်တွေက ကုတင်ဘေးဆီ အလိုလို လှမ်းမိ ကပ်မိ၏။ ခြင်ထောင် အသာ မသည်။လက် တဘက် အသာလျိုသွင်းသည်။ နောက် ကောင် မကြီးရဲ့နို့အုံကြီးတွေကို တအား ဆုပ် ညှစ်လိုက်၏။ အောင် မ လေးတော့ ! အန်တီကြီး လန့်အော်သည်။ ဟဲ့ မောင် တင်။ လာပါဦး။ ဒီမှာ ဘာလဲမသိဘူး။ ကယ်ပါဦး။ ဟိုက် ! ငါးပါးတော့ မှောက်ပြီ။ ပေါက်စ ပြန်ပြေးမယ် အလုပ် အိမ်ထဲက ဦးတင် ပြေးထွက်လာသည်။ လက်နှိပ်မီးနဲ့ လှမ်းထိုးတော့ ဒဲ့တိုးနေ၏။ သူ ပြေးမရ တော့။ သွားပြီ။မှားပြီ ။ အလုပ ်ရှင် တမိသားစု လုံး အန်တီကြီး အခန်းထဲ ရောက်လာကြ၏။ မီးလည်း ထွန်းလိုက်ပြီ။

    င ပေါက်စ အခန်းထောင့်မှာ ကုပ်ကုပ်လေး။ သူ့အလုပ် ရှင် ဦးတင် က ငှက်ကြီးတောင် ဓား ကိုင် လျက် အန်တီကြီးကိုမေး၏။ ပြော ။ အစ်မ ဘာဖြစ်တာလဲ။ အန်တီကြီးက ပေါက်စဆီ လှမ်းကြည့် အကဲခတ်ပြီး စဉ်းစား ဖြေတယ်။ ဟို သူငယ်က မင့်အလုပ်သမားလား။ သူ ဟိုစားပွဲပေါ်က တခုခု လာယူတယ်နဲ့ တူပါရဲ့။ အဲဒါ ချလွတ် ချလွတ် အသံကြားတော့ ငါက တ စ္ဆေ ချောက်တာ မှတ်ပြီး လန့်အော်လိုက်မိ တာ တဲ့။ ဦးတင် က ပေါက်စ ကို မေးတယ်။ ပြောစမ်း ။ မင်းက ဘာလာယူတာတုန်း ။ ပေါက်စ တွေ့ကရာ ဖြေချလိုက်တယ်။ အဲ အဝှာ ဦးဇင်းလေးပေးထားတဲ့ ချဲ ဂဏန်း စာ ရွက်။ ဒီအပတ် အပီ တဲ့။ အားလုံး တဟားဟား ရယ်ကြပါသည်။

    ကဲ မမ ။ စိတ်ချ လက်ချ အိပ်တော့။ ကျုပ်အိမ်မှာ မမ အတွက် ဘာ ကြောက်စရာမှ မရှိဘူး။ ဟုတ်ပြီလား။ ပေါက်စ သူ့တဲ လေးထဲ ပြန်အိပ်တယ်။ ဘုရား ဘုရား။ ဟို ကျေးဇူးရှင် သူတော်ကောင်းမ ကြီး ကယ်ပေလို့ပေါ့။ မဟုတ် ရင် ငါ ထောင် ကျ တော့မယ်။ ပေါက်စ နောင် တ တွေ ရ ၊ နောက် ဘယ်တော့ မှ မဟုတ် တရုပ် မလုပ်တော့ဘူး လို့ဆုံးဖြတ်ပြီး အိပ်တော့သည်။ ၁ နာရီလောက်အကြာ တရွာလုံး အိပ်မောကျ။ ဘာ သံမှ မကြားရ တော့မှ ပေါက်စ လန့်နိုး၏။ အ ကြောင်းမှာ သူ့ကို တ ယောက်ယောက်က ပုခုံးလှုပ် လာနှိုး၍ ဖြစ်ပါသည်။ သူက လက်နှိပ်မီးနဲ့ ထိုးကြည့်တော့ အန်တီကြီး။ ဟ ။

    ဘယ်လိုလဲ။ အန်တီကြီးက သူ့ခုတင်ပေါ် တက် သူနဲ့ပူးကပ် ထိုင် ပြီး ခ လေးရယ် ။ မမကို ချစ်လို့ ခြင်ထောင် ထဲ လာ တွေ့မယ် ဆိုရင် လည်း ကြိုတင်ပြီး အထာလေး ပေးဦးမှပေါ့။ အခု မင့်လုပ်ပုံက ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့်။ မမဖြင့် လန့်သွားတာဘဲကွာ တဲ့။ အော် ! ဂလိုကိုး။ ပေါက်စ နားလည်လိုက်ပြီ။ ဖြစ်မှ ဖြစ် ရပ လေ။ ပေါက်စ ကောင် မကြီးကို အတင်းဖက် နမ်း၏။ အ လောတကြီး အင်္ကျ ီဆွဲ ချွတ်တော့ ကြယ်သီး တွေ ပြုတ်ထွက် ကုန်သည်။ အန်တီကြီးက ဟာကွာ ပြောရင်းဆိုရင်း ကြမ်းပြန်ပြီ။ ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ မောင်လေးရယ်။ မမက မင့် သ ဘောကျ လိုက်လျောမှာပါကွ။ စော်ကြီးက အားလုံးချွတ်သည်။

    ထို့နောက် ပေါက်စ ပုဆိုး အင်္ကျ ီတွေလည်း ယုယု ယယ ချွတ်ပေး၏။ ပေါက်စ ပေါင်ကြား နှိုက် ကာ အ ချောင်းကို ကိုင် ပေးသည်။ ပြီးတော့ ငုံ့ စုပ်သည်။အရင်းက အဖျား အဖျားကအရင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် စုပ်တော့ ပေါက်စ တွန့်လိမ်ချေ၏။ အား မမ ။ မလုပ် နဲ့တော့။ ပြီးသွားလိမ့်မယ်။ ပေါက်စက ရုန်း၏။ နောက် စော်ကြီးကို တွန်းလှဲကာ နို့ကြီးတွေ ဆုပ် နယ်ကိုင် သည်။ စို့သည်။ အသီးဖျားလေးကို လျှာနဲ့ က လောက်လိုက်။ အေး အဲလိုလေး ဟု စော်ကြီးက သင် သည်။ နှစ်ယာက်လုံး ဖီးတက် တော့ ပေါက်စကို စော်ကြီး က ကိုယ်ပေါ် ဆွဲတင် သည်။

    ပေါင ်အိအိကြီးတွေ ကားမြှောက်၍ သူမရဲ့မို့ဖောင်းနေတဲ့ ဟာကြီးထဲ ပေါက်စဟာကို ကျကျနန ထည့်ပေးလိုက်သည်။ အားပါး ကောင်းလိုက်တာ။ ပေါက်စ ခံစားဖူူးပြီ။ ဗွီဒီယို ကြည့် ရ တဲ့အရသာနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက် ပါလား။ ပေါက်စက အန်တီကြီးကို စိတ်ကြိုက် သမ ရင်း အန်တီကြီး အ ဖောင်းလေးထဲ သူ့ညီုတုတ်တုတ် အ ချောင်း မြုပ်ကနဲ ဝင် သွားတာ ထွက်လာတာ ကို ငုံ့ကြည့်မိတယ်။ ဖီးတွေ စွတ်တက်လာပြီး ဆယ် မိနစ်တောင် မကြာဘဲ ပြီးသွားသည်။

    နှမြောလွန်းလို့တောက်ခေါက်တော့ ကောင် မ ကြီးက ရယ်၏။ ခနနားပြီးတော့ ပေါက်စဟာကို သေချာကိုင် ဆွ ပေးပြန်သည်။ သူမရဲ့နို့အုံထွားထွားကြီးတွေကြား ပေါက်စဟာကို သွင်း ပြီး ပွတ်တိုက်ပေးသည်။ ပေါက်စ က လူငယ်ဆိုတော့ ချက်ချင်း စိတ်ထ လာပြန်၏။ ဒုတိယအကြိမ်တော့ စော်ကြီးက အ ပေါ်က တက်သည်။ ပေါက်စကို ငြိမ်ငြိမ် နေခိုင်းကာ သူမ စိတ်ကြိုက် လုပ်လေသည်။ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကြွချီ ထိုင ်ချီ လုပ်သည်။ ထိုင် ချ တော့လည်း ပေါက်စကို နာအောင် မဖိ ။

    အရသာ အပျက်မခံ။ ပေါက်စကလည်း အောက် က နေ နို့ကြီးတွေ တပြွတ်ပြွတ် လှမ်းစို့သည်။ ဖင်ကြီး လည်းအား ရ ပါးရ ကိုင် သည်။ သိပ်တောင် မကြာ ပေါက်စပြီးချင်ပြန်၏။ နို့တွေ ခပ်ကြမ်းကြမ်း စွတ်ဆွဲ သည်။စော်ကြီးဟာထဲ အောက် က နေ ပြန်ပင့် ဆောင့် သွင်းတာ မြန်လာသည်။စော်ကြီးက ရီပ်မိတော့ သူမလည်း ပြိုင် တူပြီးအောင် အမြန်ကြိုးစားပါတော့ သည်။ အား့ ကောင်းလိုက်တာ ငယ်လေးရယ် ။ အ့ အ့ သိပ်ချစ်တယ်။ ဆောင့်ဦး့ ဆောင့်ပါဦး ဆိုတာတွေ တတွတ်တွတ် ရွတ် ရင်း ပေါက်စ အ ပေါ် စော်ကြီး တကိုယ်လုံး ပျော့ကျလာပါ လေ တော့သည်။ End

    Zawgyi

     

    ဆူညံေနေသာ ညတစ္ည (စ/ဆုံး)

    လယ္ပိုင္ရွင္ႀကီးဦးတင္ ရဲ႕ အလုပ္သမား။ အသက္ ၁၈ ျပည့္ၿပီ။မိဘ ေဆြမ်ိဳးမရွိ ေသာ တ ေကာင္ႂကြက္။ ႐ြယ္တူေကာင္ မ ေလးေတြက သူ႔ကို စိတ္မဝင္ စား။သူကလည္း အနိမ့္စားမို႔ ဘယ္သူ႔မွ မမွန္းဝံ့။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ သဘာဝဟာ သဘာဝ ပါ။သူ ဗြီဒီယို အျပာကားၾကည့္ခ်င္ သည္။ႀကိဳက္သည္။ ၿမိဳ႕ျပန္ တက္ကသိုလ္ေက်ာင္းသား ကိုကိုေအာင္ က ဖုန္းထဲက ကားေတြသူ႔ကိုျပသည္။ သူက ကို ေအာင့္ အတြက္ အရက္ သြားဝယ္ေပးရ သည္။

    အိုေက ေပါ့။ သည္လိုနဲ႔ သူ လက္ေတြ႕လုပ္ခ်င္ လာသည္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔႐ြာမွာ ဖာသည္ မရွိ။ ၿမိဳ႕တက္လုပ္ ရ ေအာင္ လည္း ဘသူက လိုက္ပို႔မလဲ။မတတ္ႏိုင္။ ကံေပါ့။ တ ေန႔ ဦးတင္ အိမ္သို႔ၿမိဳ႕က အ ေဒၚႀကီး တ ေယာက္ လာ၏။ အထည္ဆန္းေတြ စပါးနဲ႔လာလဲ တာျဖစ္သည္။ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ဆိုေပမဲ့ ၿမိဳ႕သူ ဆိုေတာ့ ႏုသည္။ ၃၀ ေက်ာ္ အပ်ိဳႀကီးလား ထင္ ရသည္။ သို႔ေသာ္ အပ်ိဳႀကီးမဟုတ္။ သမီးေတာင္ လင္ ရ ၿပီတဲ့။ ထို အ ေဒၚ ( အန္တီ ) ႀကီး ေရခ်ိဳးစရာ ေပါက္စ ခပ္ထည့္ေပးရသည္။

    ေရထမ္း ထည့္ရင္း အန္တီ ႀကီးေရခ်ိဳးတာ တစြန္းတစ သူ ခိုးၾကည့္သည္။ ေဖြးေနတာဘဲ။ ရင ္လ်ားအထက္က ရင္ အ ေပၚပိုင္းေတြ ႂကြတက္ ေနတုန္း။ ခါးေတြ တင္ ေတြ တင္းတုန္းဘဲျဖစ္၏။ ေပါက္စ အာ႐ုံရသည္။ ေကာင္ မႀကီးကို သူ လုပ္ခ်င ္လွ သည္။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ျဖစ္ ႏိုင္ မွာလဲ။ ဟိုဟာမႀကီးက သူ႔ကို ရွိသည္ ဟုေတာင္ ထင္ ပုံ မရ။ ေအာ္ ဆိုးလိုက္တဲ့ ဘဝ။ ႐ြာ အ ေရွ႕ပိုင္း အလႉည။ ေပါက္စ ဆိုင္းနားေထာင္ ျပန္လာေတာ့ ဦးတင္ တို႔အိပ္ၾကၿပီ။ ေနာက္ေဖး စပါးက်ီတဲ အဖီေလးထဲ ေပါက္စ သြား မအိပ္ ခင္ အိမ္ထဲကို အကဲခတ္ ေတာ့ အန္တီ ႀကီး အိမ္ဦးခန္း မွာ အိပ္ေနတာ ေတြ႕သည္။ ျခင္ ေထာင ္ပါးေလးထဲမွာ အန္တီ့ခႏၶာကိုယ္ႀကီးက တတုံးတခဲ။ ေပါက္စ သူ႔ေနရာသူ ျပန္အိပ္သည္။

    အိပ္မ ေပ်ာ္။ ဆိုင္းသံ အသံခ်ဲ႕စက္သံေတြကလည္း ဆူညံလွ၏။ စိတ္ေတြက ကိုေအာင့္ အျပာကားေတြထဲ ေရာက္ လိုက္ အန္တီႀကီးဆီ ေရာက္လိုက္။ ေတာက္ ! ေဆာ္ခ်င္ လိုက္တာ။ နားထဲမွာ မုဆိုးဖို ၾကာကူလီ ကိုသိန္းေျပာတာ ၾကားမိလာသည္။ ပိုင္ မပိုင္ မ ေသခ်ာတဲ့ ေကာင္ မ ေတြကို ႏႈိက္ ရင္ တ႐ြာလုံး ဆူညံေနတဲ့ ညမ်ိဳးကို ေ႐ြးႏႈိက္ကြ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သ ေဘာမတူလို႔ေအာ္ ရင္ေတာင္ ႐ုတ္တရက္ ဘသူမွ မသိဘူးတဲ့။ သူ႔စကားက ေပါက္စကို အားေပးလိုက္သလိုဘဲ။ ေပါက္စ အိပ္ ေနရာက ျပန္ထ သည္။ထို႔ေနာက္ အန္တီႀကီး ျခင္ ေထာင္ ဆီ တိတ္တဆိတ္ ထြက္ သြားပါေတာ့၏။ အန္တီႀကီး အခန္းထဲဝင္ ကုတင္ေျခရင္းေရာက္မွ ေပါက္စ ေၾကာက္ေနသည္။

    ဘယ့္ႏွယ္ စ ရမလဲ။အ ေတြ႕အႀကဳံကမရွိ။ ၾကာကူလီႀကီးကို မ ေမးခဲ့မိတာ မွားသည္။ သူ ေတြေဝ ေန၏။ျပန္လွဲ႔တာ ေကာင္းမယ္ထင္ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ျခင္ေထာင္ ထဲက ဟာမႀကီးကလည္း လုပ္ခ်င္ စရာ။ ႏို႔ႀကီးေတြ နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္နဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္ ေနသည္။ေပါက္စ ေၾကာက္ေသာ္လဲ ေျခ ေထာက္ေတြက ကုတင္ေဘးဆီ အလိုလို လွမ္းမိ ကပ္မိ၏။ ျခင္ေထာင္ အသာ မသည္။လက္ တဘက္ အသာလ်ိဳသြင္းသည္။ ေနာက္ ေကာင္ မႀကီးရဲ႕ႏို႔အုံႀကီးေတြကို တအား ဆုပ္ ညႇစ္လိုက္၏။ ေအာင္ မ ေလးေတာ့ ! အန္တီႀကီး လန္႔ေအာ္သည္။ ဟဲ့ ေမာင္ တင္။ လာပါဦး။ ဒီမွာ ဘာလဲမသိဘူး။ ကယ္ပါဦး။ ဟိုက္ ! ငါးပါးေတာ့ ေမွာက္ၿပီ။ ေပါက္စ ျပန္ေျပးမယ္ အလုပ္ အိမ္ထဲက ဦးတင္ ေျပးထြက္လာသည္။ လက္ႏွိပ္မီးနဲ႔ လွမ္းထိုးေတာ့ ဒဲ့တိုးေန၏။ သူ ေျပးမရ ေတာ့။ သြားၿပီ။မွားၿပီ ။ အလုပ ္ရွင္ တမိသားစု လုံး အန္တီႀကီး အခန္းထဲ ေရာက္လာၾက၏။ မီးလည္း ထြန္းလိုက္ၿပီ။

    င ေပါက္စ အခန္းေထာင့္မွာ ကုပ္ကုပ္ေလး။ သူ႔အလုပ္ ရွင္ ဦးတင္ က ငွက္ႀကီးေတာင္ ဓား ကိုင္ လ်က္ အန္တီႀကီးကိုေမး၏။ ေျပာ ။ အစ္မ ဘာျဖစ္တာလဲ။ အန္တီႀကီးက ေပါက္စဆီ လွမ္းၾကည့္ အကဲခတ္ၿပီး စဥ္းစား ေျဖတယ္။ ဟို သူငယ္က မင့္အလုပ္သမားလား။ သူ ဟိုစားပြဲေပၚက တခုခု လာယူတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕။ အဲဒါ ခ်လြတ္ ခ်လြတ္ အသံၾကားေတာ့ ငါက တ ေစၦ ေခ်ာက္တာ မွတ္ၿပီး လန္႔ေအာ္လိုက္မိ တာ တဲ့။ ဦးတင္ က ေပါက္စ ကို ေမးတယ္။ ေျပာစမ္း ။ မင္းက ဘာလာယူတာတုန္း ။ ေပါက္စ ေတြ႕ကရာ ေျဖခ်လိုက္တယ္။ အဲ အဝွာ ဦးဇင္းေလးေပးထားတဲ့ ခ်ဲ ဂဏန္း စာ ႐ြက္။ ဒီအပတ္ အပီ တဲ့။ အားလုံး တဟားဟား ရယ္ၾကပါသည္။

    ကဲ မမ ။ စိတ္ခ် လက္ခ် အိပ္ေတာ့။ က်ဳပ္အိမ္မွာ မမ အတြက္ ဘာ ေၾကာက္စရာမွ မရွိဘူး။ ဟုတ္ၿပီလား။ ေပါက္စ သူ႔တဲ ေလးထဲ ျပန္အိပ္တယ္။ ဘုရား ဘုရား။ ဟို ေက်းဇူးရွင္ သူေတာ္ေကာင္းမ ႀကီး ကယ္ေပလို႔ေပါ့။ မဟုတ္ ရင္ ငါ ေထာင္ က် ေတာ့မယ္။ ေပါက္စ ေနာင္ တ ေတြ ရ ၊ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့ မွ မဟုတ္ တ႐ုပ္ မလုပ္ေတာ့ဘူး လို႔ဆုံးျဖတ္ၿပီး အိပ္ေတာ့သည္။ ၁ နာရီေလာက္အၾကာ တ႐ြာလုံး အိပ္ေမာက်။ ဘာ သံမွ မၾကားရ ေတာ့မွ ေပါက္စ လန္႔ႏိုး၏။ အ ေၾကာင္းမွာ သူ႔ကို တ ေယာက္ေယာက္က ပုခုံးလႈပ္ လာႏႈိး၍ ျဖစ္ပါသည္။ သူက လက္ႏွိပ္မီးနဲ႔ ထိုးၾကည့္ေတာ့ အန္တီႀကီး။ ဟ ။

    ဘယ္လိုလဲ။ အန္တီႀကီးက သူ႔ခုတင္ေပၚ တက္ သူနဲ႔ပူးကပ္ ထိုင္ ၿပီး ခ ေလးရယ္ ။ မမကို ခ်စ္လို႔ ျခင္ေထာင္ ထဲ လာ ေတြ႕မယ္ ဆိုရင္ လည္း ႀကိဳတင္ၿပီး အထာေလး ေပးဦးမွေပါ့။ အခု မင့္လုပ္ပုံက ဆိုင္းမဆင့္ ဗုံမဆင့္။ မမျဖင့္ လန္႔သြားတာဘဲကြာ တဲ့။ ေအာ္ ! ဂလိုကိုး။ ေပါက္စ နားလည္လိုက္ၿပီ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ ရပ ေလ။ ေပါက္စ ေကာင္ မႀကီးကို အတင္းဖက္ နမ္း၏။ အ ေလာတႀကီး အက်ၤ ီဆြဲ ခြၽတ္ေတာ့ ၾကယ္သီး ေတြ ျပဳတ္ထြက္ ကုန္သည္။ အန္တီႀကီးက ဟာကြာ ေျပာရင္းဆိုရင္း ၾကမ္းျပန္ၿပီ။ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ပါ ေမာင္ေလးရယ္။ မမက မင့္ သ ေဘာက် လိုက္ေလ်ာမွာပါကြ။ ေစာ္ႀကီးက အားလုံးခြၽတ္သည္။

    ထို႔ေနာက္ ေပါက္စ ပုဆိုး အက်ၤ ီေတြလည္း ယုယု ယယ ခြၽတ္ေပး၏။ ေပါက္စ ေပါင္ၾကား ႏႈိက္ ကာ အ ေခ်ာင္းကို ကိုင္ ေပးသည္။ ၿပီးေတာ့ ငုံ႔ စုပ္သည္။အရင္းက အဖ်ား အဖ်ားကအရင္း ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ စုပ္ေတာ့ ေပါက္စ တြန္႔လိမ္ေခ်၏။ အား မမ ။ မလုပ္ နဲ႔ေတာ့။ ၿပီးသြားလိမ့္မယ္။ ေပါက္စက ႐ုန္း၏။ ေနာက္ ေစာ္ႀကီးကို တြန္းလွဲကာ ႏို႔ႀကီးေတြ ဆုပ္ နယ္ကိုင္ သည္။ စို႔သည္။ အသီးဖ်ားေလးကို လွ်ာနဲ႔ က ေလာက္လိုက္။ ေအး အဲလိုေလး ဟု ေစာ္ႀကီးက သင္ သည္။ ႏွစ္ယာက္လုံး ဖီးတက္ ေတာ့ ေပါက္စကို ေစာ္ႀကီး က ကိုယ္ေပၚ ဆြဲတင္ သည္။

    ေပါင ္အိအိႀကီးေတြ ကားေျမႇာက္၍ သူမရဲ႕မို႔ေဖာင္းေနတဲ့ ဟာႀကီးထဲ ေပါက္စဟာကို က်က်နန ထည့္ေပးလိုက္သည္။ အားပါး ေကာင္းလိုက္တာ။ ေပါက္စ ခံစားဖူူးၿပီ။ ဗြီဒီယို ၾကည့္ ရ တဲ့အရသာနဲ႔ ဘာမွ မပတ္သက္ ပါလား။ ေပါက္စက အန္တီႀကီးကို စိတ္ႀကိဳက္ သမ ရင္း အန္တီႀကီး အ ေဖာင္းေလးထဲ သူ႔ညီဳတုတ္တုတ္ အ ေခ်ာင္း ျမဳပ္ကနဲ ဝင္ သြားတာ ထြက္လာတာ ကို ငုံ႔ၾကည့္မိတယ္။ ဖီးေတြ စြတ္တက္လာၿပီး ဆယ္ မိနစ္ေတာင္ မၾကာဘဲ ၿပီးသြားသည္။

    ႏွေျမာလြန္းလို႔ေတာက္ေခါက္ေတာ့ ေကာင္ မ ႀကီးက ရယ္၏။ ခနနားၿပီးေတာ့ ေပါက္စဟာကို ေသခ်ာကိုင္ ဆြ ေပးျပန္သည္။ သူမရဲ႕ႏို႔အုံထြားထြားႀကီးေတြၾကား ေပါက္စဟာကို သြင္း ၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးသည္။ ေပါက္စ က လူငယ္ဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္း စိတ္ထ လာျပန္၏။ ဒုတိယအႀကိမ္ေတာ့ ေစာ္ႀကီးက အ ေပၚက တက္သည္။ ေပါက္စကို ၿငိမ္ၿငိမ္ ေနခိုင္းကာ သူမ စိတ္ႀကိဳက္ လုပ္ေလသည္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ၿပီး ႂကြခ်ီ ထိုင ္ခ်ီ လုပ္သည္။ ထိုင္ ခ် ေတာ့လည္း ေပါက္စကို နာေအာင္ မဖိ ။

    အရသာ အပ်က္မခံ။ ေပါက္စကလည္း ေအာက္ က ေန ႏို႔ႀကီးေတြ တႁပြတ္ႁပြတ္ လွမ္းစို႔သည္။ ဖင္ႀကီး လည္းအား ရ ပါးရ ကိုင္ သည္။ သိပ္ေတာင္ မၾကာ ေပါက္စၿပီးခ်င္ျပန္၏။ ႏို႔ေတြ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း စြတ္ဆြဲ သည္။ေစာ္ႀကီးဟာထဲ ေအာက္ က ေန ျပန္ပင့္ ေဆာင့္ သြင္းတာ ျမန္လာသည္။ေစာ္ႀကီးက ရီပ္မိေတာ့ သူမလည္း ၿပိဳင္ တူၿပီးေအာင္ အျမန္ႀကိဳးစားပါေတာ့ သည္။ အား့ ေကာင္းလိုက္တာ ငယ္ေလးရယ္ ။ အ့ အ့ သိပ္ခ်စ္တယ္။ ေဆာင့္ဦး့ ေဆာင့္ပါဦး ဆိုတာေတြ တတြတ္တြတ္ ႐ြတ္ ရင္း ေပါက္စ အ ေပၚ ေစာ္ႀကီး တကိုယ္လုံး ေပ်ာ့က်လာပါ ေလ ေတာ့သည္။ End

  • မုသားမဲ့ဒဏ်ရာ

    မုသားမဲ့ဒဏ်ရာ (စ/ဆုံး)

    အားးး..သားး.. သားးး…. ဘာဖြစ်တာလဲ ဟင် သား ဘာဖြစ်လို့လည်းးးး.. ဘွားလေး အိပ်မက်တွေ မက်ပြီး ထအော်ပြန်ပြီလား သား ပြန်အိပ်လိုက်အုံးနော် မနက်အလုပ်သွားရအုံးမယ် မဟုတ်လား သား ဟုတ်ကဲ့ ဘွားလေး သား ရေသောက်ပြီး ပြန်အိပ်လိုက်ပါ့မယ် ဘွားလေးလည်း သားကြောင့် အိပ်ရေးပျက်သွားပြီ ဘွားလေးလည်း အိပ်တော့နော် သားလည်းအိပ်ပြီနော် ဘွားလေး ဘွားလေး အိပ်ယာထဲပြန်ဝင်သွားတော့မှ ကျနော်လည်း ကြမ်းပြင်ကအိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး ခြင်တောင်ကိုပြန်ချရင်း နဖူးပေါ်လက်တင်ရင်း အသိစိတ်ကလွင့်ပျံ့နေရင်း အတိတ်က ပုံရိပ်တစ်ချို့မျက်စိထဲပြန်မြင်ယောင်လာမိပါတော့တယ်..

    သား လင်းခန့် ဗျာ အမေ ဘာပြောမလို့လည်း သားအိပ်တော့မလို့ မနက်အလုပ်ဆင်းရအုံးမှာ အမေရယ် ခဏလေးပါ သားရယ် ကျနော် အိပ်ယာကလူးလဲထလိုက်ပြီး အမေ့ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖျစ်ညစ်လိုက်ရင်း ပြော အမေ အသက်ပဲ ၃၀ ရှိနေပြီ ကလေးလုပ်မနေနဲ့ ဒီလို သားရေ ဟိုဘက်ရပ်ကွက်က ဒေါ်အေးသက် ကိုသိတယ်မလား သိတယ်လေ ငွေတိုးချေးတဲ့ ဒေါ်အေးသက် လေ ဘဖြစ်လို့လည်း အမေ မနေ့က အမေနဲ့ဈေးထဲမှာတွေ့တယ် သား အကြောင်းကိုမေးနေတယ် သူ့သမီး မြူ နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်လို့တဲ့လေ သား သဘောကို အမေ တီးခေါက်ကြည့်တာပါ ဘယ်လိုသဘောရလဲ ဟင် ကျနော် တချက်တွေဝေသွားပြီး ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ် ကောင်မလေး က သားထက် ၄နှစ်လောက်ငယ်တယ် ပြီးတော့ ကောင်မလေးကခပ်ဆိုးဆိုးလေး သားတို့ထက် ပိုက်ဆံလည်းပိုရှိပါတယ် ဖြစ်ပါ့မလား အမေရယ်

    ဟူးးးး အိမ်တောင်ကျသွားရင်တော့ ဆိုးတာလေးတွေပျောက်သွားမှာ သားရယ် နော် မသိတော့ဘူး အမေရယ် အမေ့သဘောပဲဗျာ သားအိပ်ပြီ ဆိုပြီးကျတော် အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်ပြီးချိန်တွင် အမေ စီစဉ်လိုက်တော့မယ် သားရေ အမေ ကြိုက်တာသာလုပ်တော့ အိပ်ပြီ အိပ်ပြီ အခန်းထဲအမေထွက်သွားမှ ခပ်စွာစွာခပ်ဆိုးဆိုးမြူ ကိုမျက်လုံးထဲမိရင်း အတွေးနဲ့သဘောကျလို့ခပ်ပြုံးပြုံးလေးအိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်ဗျာ နှစ်ဖက်မိဘတွေစီစဉ်မှုနဲ့အတူ ကျနော်နဲ့မြူ ရဲ့မင်္ဂလာပွဲလေးပြီးမြှောက်ခဲ့ပါတယ် နှစ်ဖက်မိဘတွေကို ကန်တော့ပြီးနောက် ဘော်ဒါတွေက အရက်တိုက်ဖို့အတင်းခေါ်နေကြလို့ ကျနော် မြူ မျက်နှာလေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လူကို ဘာလာကြည့်နေတာလည်း လိုက်ချင်လည်းလိုက်သွား ဒါပေမဲ့ အန်ဖတ်တော့မကျူံ းနိုင်ဘူးနော်

    သတို့သမီးကတော့ စိတ်ပူနေပြီဟေ့ ဘော်ဒါတစ်သိုက်အော်နောက်လိုက်တော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ကျနော်အနားက မြူ ထွက်သွားတော့ တစ်အိမ်လုံး ရယ်သံလေးများဖုံလွှမ်းသွားပါတော့တယ်ဗျာ ချပါကွာ ငလင်းရာ မင်းကလည်းလက်နှေးနေပါလား ဟား…ဟား.. မင်းတို့ကလည်းကွာ ဒီညအမူးလွန်လို့မရဘူးကွ မင်္ဂလာဦးညအရသာလေး ခံစားကြည့်ချင်သေးတယ် ဟားဟားးးး အေးပါကွာ ငါတို့ကောင်ကြီး ငလင်း အတွက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ရအောင် ချီးယားပ် လက်ကျန်အရက်လေးကို ကျနော်မော့ချလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ခေါင်းကခပ်တွေတွေဖြစ်လာတော့ အားလုံးပဲငါသွားတော့မယ်ကွာ ငါတို့လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ ငလင်း ရတယ် သူငယ်ချင်း ပိုက်ဆံငါရှင်းခဲ့လိုက်ပြီ သွားပြီ အိုကေ ငလင်းရေ ဆိုင်ကယ်ကိုပုံမှန်လေးသာမောင်းလို့ အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပါတော့တယ် အိမ်ကိုရောက်တော့ ည ၁၀ နာရီထိုးနေပါပြီ ခေါင်းကနည်းနည်းနောက်နေတာနဲ့ လန်းသွားအောင် ရေချိုးလိုက်ပါတော့တယ်

    စိတ်ထဲနေရထိုင်ရသက်သာသွားပေမဲ့ ခေါင်းကတော့ နည်းနည်းလေးဝေနေပါတယ် အဝတ်အစားလဲလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ဝင်လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ်ဘေးတစောင်းအိပ်နေသောမြူ ညအိပ်အကျီ င်္ဘောင်းဘီအရှည်လေးနဲ့ အခန်းထဲဝင်လာသော ကျနော်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး အရက်နံကလည်းနံစော်နေတာပဲ ကျမ ခေါင်းပါကိုက်လာပြီ မြူ သူငယ်ချင်းတွေအတင်းတိုက်လို့ပါ ဘာလုပ်နေတာလည်း ဒီနေ့တော့ထားလိုက်တော့ မတ်တပ်ရပ်မနေမဲ့ လာ ဘေးမှာလာအိပ်တော့ ပြောပြီး မြူ တစ်ယောက် ကျနော်ကိုကျောပေးအနေအထားအတိုင်း ပြန်အိပ်နေပါတော့တယ် ရင်ခုန်နေတာမပြောပါနဲ့တော့ဗျာ ကိုယ်ရင်ခုန်သံကိုယ်ပြန်ကြားမိပြီး သောက်ထားတဲ့အရက်ပါဘယ်ပျောက်သွားမှန်းမသိတော့ပါဘူးဗျာ

    ကျနော်လည်း အိပ်ယာပေါ်ထက်လိုက်ပြီး မြူ အနားကပ်ပြီး ဝင်အိပ်လိုက်ပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ လက်မောင်းလေးကိုကိုင်မိပြီး လက်ကပြန်လွှတ်လိုက်မိလိုက်နဲ့ ချီတုံချတုံ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ကဘာကို စလို့စရမှန်းမသိအောင် ချွေးပါပျံနေမိပါတော့တယ် အော် မိဘ ပေးစားလို့ အိမ်တောင်ကျတော့ အခုမှရည်းစားစကားမိန်းမကိုပြောရမလား ရင်နှီးအောင်ပဲအရင်လုပ်ရမလား အတင်းတက်လုပ်ဖို့ကလည်းစိတ်ကမရဲ ထအော်ရင်လည်း မျက်နှာကဘယ်နားသွားထားရမှလည်း မသိတော့ပါဘူး ငါ့နှယ့်ကွာ မင်္ဂလာဦးညတော့ ကင်းကျတာနဲ့တူနေပါပြီ တကယ်ပါဗျာ စကားတောင် ကောင်းကောင်းတစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မင်္ဂလာဆောင်လက်ထပ်ယူလိုက်ရတဲ့အဖြစ်က တကယ်ကို ငိုရမလိုရယ်ရမလို ခံစားချက်ဖြစ်နေပါပြီဗျာ

    ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ကျမကို ထိလိုက်တို့လိုက်လုပ်မနေနဲ့ ရှင်ဘာလုပ်ချင်တာလည်း ရှင်လုပ်ချင်လည်းလုပ် ကျမကို ထိလိုက်ကိုင်လိုက် လုပ်မနေနဲ့ ကျမအိပ်ရေးပျက်တယ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုလည်းလုပ် ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပြီ နောက်လည်းအတူတူနေရတော့မှာပဲ ရှင့်သဘောပဲ ကျမ မငြင်းဘူး လုပ်ချင်ရင်လုပ် မလုပ်ဘူးဆိုလည်းကျမအိပ်တော့မယ် ကျောပေးထားရင်းပြောနေသော မြူ စကားကြောင့် မြူ ဘာလည်း ကိုလင်းခန့် မြူ ကို သိပ်ချစ်တယ် သိလား ဖြစ်ရလေ ကျမ ရှင့်မိန်းမဖြစ်နေပါပြီ

    ရည်းစားစကားလာပြောနေသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလေ မြူ ချစ်လို့ပြောမိတာပါ ချစ်လား မြူ ဒီမှာ ကိုလင်းခန့် ချစ်တာမချစ်တာတော့ ကျမ မပြောတတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ မမုန်းဆိုတာတော့ လောလောဆယ် အဖြေပေးနိုင်ပါတယ် ကိုလင်းခန့် မမုန်းပါနဲ့ သိပ်ချစ်တယ် မြူ ရယ် ဆိုပြီး ကျောပေးအိပ်နေသော မြူ ကို ကျနော် ဘက်မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးဝိုင်းပြီး ကြောင်ကြည့်နေသော မြူ နဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် အို ကိုလင်းခန့် နဖူးလေးကိုနမ်းပြီးနောက် မြူ ရဲ့နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကျနော် ဆွဲစုပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ ပြွတ် ပြွတ် အွန်းး… အင်းး…ပြွတ် ပြွတ် ကျနော် လက်တစ်ဖက်က မြူ ရင်သားလေးကို ရှပ်အကျီ င်္ပေါ်ကနေ ကိုင်စုပ်နေရင်း အနမ်းတွေကလည်းပရမ်းပတာဖြစ်နေပါတော့တယ်ဗျာ

    အွင်း…အင်းး… ပြွတ် ပြွတ် မြူ အကျီ င်္ကြယ်သီးလေးတွေတစ်လုံးချင်း ဖြုတ်လိုက်ပြီးး မြူ အပေါ် ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းတင်လိုက်ပြီး အနမ်းကိုရပ်လိုက်ပြီး ဘော်လီချိတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ဟောင်းလောင်းပွင့်ထွက်လာသော မြူ ရင်သားလေး ကိုကျနော်ကြည့်လိုက်ပြီး လှလိုက်တာမြူ ရယ် သိပ်လှတာပဲကွာ ပြောဆိုပြီး ကျနော် မြူ နို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ် အိုးးးးးးး ကို အင်းး..အ အ ပြွတ် ပလပ် ပြွတ် တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ အရေလေး စိုရွှဲလောက်အောင် ကျနော် စုပ်နေမိပါတော့တယ် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကလည်း မြူ နို့ကိုအုပ်ကိုင်ထားပြီးခပ်ရွရွလေးဆုပ်နယ်ကစားနေမိပါတယ်

    မြူ ကတော့ ကျနော် ဆံပင်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း… အိုး… ကို အုန်း..အင်း..ဟင်း.. အ အ ကို အိုး… ကို ရေ မြူ အသံလေးက ကျနော်နားထဲသိပ်ကိုအေးမြလွန်းတဲ့သံစဉ်လေးတစ်ခုလိုနားထဲချိုမြိန်မိပါတယ်ဗျာ အနမ်းလေးတွေက တဖြေးဖြေးအောက်ကိုဆင်းလို့ မြူ ရဲ့ ချက်ကလေး ကို လျှာလေးနဲ့ထိုးလို့အနမ်းခြွေလိုက်မိပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွန်းးးးး ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ကိုရယ် ယားလိုက်တာကွာ အွင်း…ဟင်း… အောက်ဘက်ကို အနမ်းက ဆင်းလိုက်ရင်း ညအိပ်ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ပေါင်ကြားမြူ စောက်ဖုတ်ရှိရာဂွဆုံလေးကို နှာခေါင်းလေးမြုပ်ဝင်သွားလောက်တဲ့ အထိဖိကပ်နမ်းရှိုက်အဖုတ်လေးနံလေးကိုတဝကြီးဖိနမ်းလိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ

    အိုးး…. အိုးး…. အ အ အငြးးးး ကိုရယြ ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလည်းကွာ အိုးး..ကို ကျနော် အိပ်ယာပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး မြူ ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်ပါတော့တယ် အိုးး…ကို ဆိုပြီး မြူ လက်က စောက်ဖုတ်ကိုဖုံးအုပ်ကာထားပါတယ် ကျနော်သဘောကျလို့ရယ်မိသွားပါတော့တယ် ဟာ ဘာကိုရယ်နေတာလည်း သူများရှက်နေတာကို မျက်နှာပိုးကမသေသေးဘူးနော် မရယ်နဲ့ ရှက်တယ်ဆို ကဲရှက်မနေပါနဲ့တော့မြူ ရယ်ဆိုပြီး စောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ထားသော မြူ လက်ကိုဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်တစ်ခုတစ်လုံးကို ကျနော်လက်ဖဝါးနဲ့ဖိကပ်ထားရင်း ခပ်ဖွဖွလေးပွတ်သပ်ရင်း အရည်လေးစိုစိစိဖြစ်လာတော့

    လက်ခလယ်တစ်ချောင်းကို စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်လိုက်ပြီးခန္ဓာကိုယ်ကို မြူ အပေါ်ဖိချလိုက်ရင်း လက်ကလည်း အဖုတ်ထဲကလိကစားရင်း မြူ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ထပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ် ပြွတ် ပြွတ် အွင်းးးးးး ပြွတ် ပြွတ် စောက်ဖုတ်ထဲနှိုက်ကစားနေတဲ့ လက်ခလယ်လက်ချောင်းလေးမှာလည်း အရည်တွေရွှဲစိုတေပါတော့တယ် အွင်း…အင်း… ပြွတ် ပြွတ် လျှာချင်းထိတွေ့တာကစားနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး… ကျနော် အောက်ကိုဆင်းလိုက်ပြီး…. မြူ အဖုတ်ကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတော့တယ်

    အိုး…ကို မလုပပြါနဲ့ အိုး….အား….လား….ကျနော် ခေါင်းကဆံပင်ကိုစုပ်ကိုင်ညစ်ရင်း….အား… အမေ ရေ သပေါပှီ အီး….အား… ကို အိုး…. ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အီး….အ အ အူး….ဟီး… စောက်ဖုတ်ကို လျှာနဲ့ဖိသွင်းထိုးလျှက်ရင်း…. စိမ့်စိမ့် ထွက်လာတဲ့စောက်ရည်များကိုပါးစပ်နဲ့စုပ်မြိုချလိုက်ရင်း အင်း… သိပ်ကိုချိုလိုက်တာ မြူ ရယ် သိလား အင်း…. ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိဘူး သိပ်ရှက်တာပဲ မပြောနဲ့ ဘာမှန်းလည်းမသိဘူးကွာ ရှက်လာပြီ သိလား ကျနော် မြူ ကိုယ်ပေါ်ထက်လို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖိချရင်းးးးး နှုတ်ခမ်းလေးကို နောက်ထပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရင်း… ခြေတောက်လေးတောင်ထားရင်းးးး ပေါင်ကားနေသောကြားထဲ

    ကျနော် ပုဆိုးကို အသာဖြေချလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကိုပါချွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့လီးကိုကိုင်လိုက်ပြီးးး မြူ စောက်ဖုတ်ကို လီးနဲ့ပွတ်ဆွဲရင်းးး မြူ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကို ဒစ်မြုံရုံသာ ထည့်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းစုပ်ရင်းး ကျနော် လီးကို မြူ အဖုတ်ထဲ တရစ်ရစ်ခြင်းဖိသွင်းရင်း လီးတဝတ်လောက်ကျပ်သိပ်စွာဝင်သွားရင်း ကျနော်လီးကို တချက်တည်းဆောင့်ထည့်လိုက်ပါတော့တယ်ဗျာ နမ်းနေသောနှုတ်ခမ်းလေးပါ လွှတ်သွားပြီး မျက်လုံးလေးပြူ းလို့ မြူ ရဲ့အော်ညီးသံသဲ့သဲ့လေး အခန်းထဲပျံလွင့်သွားပါတော့တယ် အား….ကိုရယ် အီး….သပေါပှီ ကို ရယ် အင်း…နာလိုကတြာ အိုး…အမေ့ ဖတ် ဖတ် အိုးးး မြူ ရယ် ချစ်လိုက်တာ အင်း…သိပ်ကောင်းတာပဲ အား.. ချစ်ရယ် စေးကျပ်ကျပ်နဲ့ ကောင်းလိုက်တာ မြူ ရယ် အင်း….. ခပ်မှန်မှန်လေး လိုးဆောင့်နေရင်း.. အား.. ကို အီး….ဘယ်လိုမှန်းသိတော့ဘူး….

    အင်း တစ်မျို းကြီးပဲကွာရင်ထဲမှာကွာ အငြးးးးးအမေ့ရေ အား အင်း..ကို အိုး…သပေါပှီကှာ အီး….နာလိုက်တာ ဟင်း… ကျနော်လည်း ပြီးချင်သလိုသလိုဖြစ်လာလို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းခပ်သွက်သွက်ပစ်ပစ်ဆောင့်ရင်း…. အား… အင်း…. ချစ်တယ် မြူ အား….ချစ်လား… မြူ ဖန်း..ဖတ် ဖန်းးဖန်း……အား…. ကို ချစ်တယ် ချစ်တယ် အင်း…ဟင်း…. အား….လား…ကို ရယ် ချစ်တယ် ချစ်တယ် အီး… အိုး… ကို ပှီး…ပှီး…တော့ မယ် အ အ အား…. မှူ ရေ ထှကပြှီ ပှီး…..အင်း…. အား….ကို ရေ သေပါပြီ အီး….ချစ်တယ် ချစ်တယ်ကွာ အား…. ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ အိုး….ကိုရယ် အား….အင်း…မှူ မှူ အား….ထှကပြှီ မြူ အပေါ်ထပ်ရက်ဖိကျသွားတော့ ပထမဆုံးကျနော်ခါးကိုဖက်ထားရင်းနှစ်ဦးသားအမောဖြေရင်း မြူ ခုနက ချစ်တယ်လို့ပြောတာ တကယ်လား အာ လူကြီးဘာတွေလာမေးနေမှန်းမသိဘူး မချစ်ပဲလက်ထပ်ပါ့မလား

    ဟွန်း.. ဒါဆို ကို့ကို ချစ်တာပေါ့နော် မြူ အမလေး ဖြစ်ရလေ ရှင့်ဟာကျမအထဲရောက်နေတာတောင် ချစ်တာပေါ့ လုပ်နေသေးလား သိပ်မုန်းဖို့ကောင်းတာပဲ လူကြီး ဆင်းတော့ လေးလှပြီ အသက်ရှုမဝတော့ဘူး ဖယ် ကျနော် မြူ အပေါ်ကဆင်းပြီး ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးဖက်ထားလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တာပဲ မြူ ရယ် တူတူပါပဲ ကိုရယ် ကြယ်ရောင်မစုံတဲ့ညလေးဖြစ်ပေမဲ့ မင်္ဂလာဦးညအခန်းထဲအသစ်စက်စက်ချစ်သူနှစ်ဦးမှာတော့ ချစ်စကားလေးတွေတသွင်သွင်ပြောရင်းအကြိမ်ကြိမ်အချစ်ပင်လယ်ထဲမမောတမ်းလက်ပစ်ကူးခတ်လို့နေပါတော့ တယ် ရက်မှလသို့ပြောင်းလာရင်း သာယာသောအိမ်တောင်ရေးတစ်ခု လေပွေရိုင်းလေးဖြတ်တိုက်လာပါတော့တယ်ဗျာ ပန်းရံ အလုပ်က နေ့လည့်ထမင်းစားရန် အိမ်သို့ပြန်လာသောအခါ မြူ ကိုမတွေ့ရပဲ အိမ်နောက်ဖေးမှာ အဝတ်လျှော် အဝတ်လှန်းနေသော အမေ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါသတွေ အလိမ့်လိမ့်ထက်လာမိပါတော့တယ်

    တအိမ်လုံးအဝတ်အစားကိုလျှော်နေသောအမေ ကျနော် ရပ်ကြည့်နေတာကို မမြင်တွေ့ခဲ့ပါဘူး မြူ ထမိန်ပါ လျှော်ပေးနေပြီး ထမိန်ကိုလှမ်းပေးနေသောအမေ့ကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ပါးပြင်ကမျက်ရည်တွေတပေါက်ပေါက် ကျဆင်းလာပါတော့တယ် မြူ မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ယောက္ခမ က ထမိန်ပြန်လျှော်ပေးနေတာ နင်ဝတ်ရက်တယ်ဟာ ကျနော်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ အမေ အမေ့ ခုလိုလုပ်နေတာ သား တကယ်မသိခဲ့ပါဘူး အမေရယ် စိတ်ထဲအလိုလိုဝမ်းနည်းယူကြုံးမရဖြစ်မိပြီး အမေ အမေ အမေ့ ဘာတွေလုပ်နေတာလည်း ဆိုပြီး အမေအနားပြေးသွားရင်း မလုပ်ပါနဲ့ အမေရယ် သားသိပ်မှားတယ်

    အရမ်းမှားတယ် အမေ အမေ့ ချွေးမ ထမိန်လျှော်နေတာ သားတကယ်မသိဘူး ထားလိုက်ပါတော့ အမေရယ် သားရင်ထဲ နင့်နေအောင်ခံစားရတယ် အမေရယ် တော်ပါတော့ တော်ပါတော့ အမေ သားရယ် မြူ ကို ပြသနာမရှာပါနဲ့နော် မဟုတ်သေးဘူး အမေ လုံးဝမဖြစ်သင့်ဘူး ယောက္ခမဆိုတာလည်း မိဘပါပဲ အမေ သူနားလည်းရမယ် မိဘတစ်ယောက်လျှော်ပေးတဲ့ထမိန် သူဝတ်ရဲတာ သိပ်အံ့သြတယ် တကယ်တော့ဒါတွေ သူလုပ်ပေးရမဲ့တာဝန်တွေပဲ မြူ ဘယ်သွားလည်း အမေ လမ်းထိပ်က ဒေါ်မြင့်အိမ်ကိုပါ သား ဘာ ဒေါ်မြင့်အိမ်ဟုတ်လား အမေ အဲဒီအိမ်က ဖဲဝိုင်း ကြိတ်ဝိုင်းကစားနေတာလေ သူမသိတာတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး ဘယ်အချိန်က အိမ်ကထွက်သွားတာလည်းအမေ မြူ မနက်၉နာရီလောက်ကတည်းကပါ သား ရန်တော့မဖြစ်ကြပါနဲ့ သားရယ် အမေတောင်းပန်ပါတယ်နော်

    ဒါဆို မိသားစုအိမ်မှုကိစ္စဘာဆိုဘာတစ်ခုမှမလုပ်တာပေါ့ အမေ ဟုတ်လား အမေမှာ ပြောစရာစကားမရှိတော့ဘူးမလား မပြောနဲ့ အမေ သားနားလည်သွားပါပြီ သား ထမင်းစားမယ်မလား အမေခူးပေးမယ်နော် လာ တော်ပါပြီ အမေ သားမစားချင်တော့ဘူး အလုပ်ထဲပြန်တော့မယ် စိတ်ပျက်တယ် သိပ်စိတ်ကုန်တယ် သွားပြီ အမေ လုပ်ငန်းခွင်ထဲအလုပ်သာလုပ်နေရတယ် စိတ်ကဒေါသတွေပဲဖြစ်နေမိပါတော့တယ် ဟာ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး တစ်ချက်မှ ကံမကောင်းသေးပါလား ဒေါ်မြင့် ရယ် ပိုက်ဆံလည်း ကုန်ပြီ ပြန်တော့မယ် ဒေါ်မြင့် ရေ ဟာ မြူ ကလည်း ဒီမှာ ဝိုင်းကကောင်းနေပြီလေ

    ဆက်မကစားတော့ဘူးလား မြူ မြူ မှာ ပိုက်ဆံကုန်သွားပြီလေ ပြန်တော့မယ် ငွေမျှောငွေနဲ့လိုက်ပေါ့ ကြွေတစ်လှည့်ကြက်တစ်ခုန်ပါပဲ ဆက်ကစားလို့ ရပါသေးတယ် မြူ ဦးငွေစိုး လိုက်တော့လိုက်ချင်ပါတယ် ဘာနဲ့ဆက်လိုက်ရမှာလည်း ကုန်ပါပြီ လက်ထဲပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူးလေ ရှိပါသေးတယ် မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးအပေါင်းထားမယ်ဆို သုံးသိန်းပေးမယ် လည်ပင်းကဆွဲကြိုးကို လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ရင်း မင်္ဂလာဦးလက်ဖွဲ့အမေပေးထားသောဆွဲကြိုးလေး ဖြစ်ပါ့မလား တွေးနေစဉ် ကဲ မြူ နောက်တစ်ပွဲစတော့မယ် ဘယ်လိုလည်း ပေး ဦးငွေစိုး ရော့ ဆွဲကြိုး ကျမ ပြန်ရွေးမှာနော် အေးပါ ရော့ သုံးသိန်း မြူ ကဲ လက်ရှောင် နောက်တစ်ပွဲစပြီ ဖဲချပ်များဝေချလိုက်ပြီး ကစားဝိုင်းလေးပြန်အသက်ဝင်လာပါတော့တယ် မြူ တစ်ယောက်ကတော့ ထမင်းစားဖို့လည်းမသိလောက်အောင် လောင်းကစားနွံ့ထဲနစ်နေရင်း ငွေဇောကပ်နေတော့ပါတယ် နေလည်းစောင်းတော့ ငွေလည်းကုန် ဝိုင်းလည်းသိမ်းတော့ မြူ တစ်ယောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်နဲ့ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်

    ညဘက် မိသားစု ထမင်းဝိုင်းလေး လက်စုံစားနေပေမဲ့ ကျမစိတ်ထဲမလုံဘူး ဖြစ်နေပါတော့တယ် မြူ ထမင်းထပ်ထည့်လေ စားမကောင်းလို့လားသမီး စားကောင်းပါတယ် အမေ မြူ ဘာဖြစ်နေတာလည်း မျက်နှာလည်းမကောင်းပါလား နေမကောင်းဘူးလားမေးရင်း မြူ နဖူးကို ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ဖိကပ်စမ်းလိုက်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးကိုရယ် ညနေကရေချိုးလိုက်တာနောက်ကျသွားလို့ဖြစ်မယ် ထင်တယ် အဲတာကြောင့်နေရတာတစ်မျိုးလေး ဖြစ်နေလို့ပါ ကို မြူ လည်ပင်းကဆွဲကြိုးရော ဆွဲကြိုးမရှိတောပါ့လား မြူ ဘာလုပ်ပစ်လိုက်တာလဲ အော် ဆွဲကြိုးလား ကို ဆွဲကြိုးက ဒေါ်မြင့် အလှူ သွားစရာရှိလို့ ခဏငှားထားတာပါ မနက်ဖြန်ညနေ ပြန်ပေးမှာပါ ကိုရယ် ဟုတ်လို့လားမြူ မင်းသတင်းတွေ မွှေးနေတာပဲနော်

    အော် သားရယ် သမီးက မနက်ဖြန်ဆွဲကြိုးပြန်ရမှာပဲ သားရယ် စကားမများကျပါနဲ့နော် မြူ မင်းလုပ်နေတာတွေ ရပ်တန်းကရပ်တော့နော် စားလက်စထမင်းပန်းကန်ကို ချထားလိုက်ပြီး လက်ဆေးလိုက်ပြီး ကျနော် အိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ အဝတ်ဘီဒိုထဲက သိမ်းထားတဲ့အထည်အောက်ကပိုက်ဆံကိုဆွဲထုက်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်အောက်ပြုတ်ချသွားသော အရာတစ်ခုကို ကျနော်ကိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး သန္ဓေထားဆေးကဒ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တောက် တစ်ချက်ခေါက်ရင်း အမေ စိတ်ဆင်းရဲမှာစိုးလို့ ရင်ထဲကစကားကိုမျိုသိပ်လို့ အရက်သောက်ရန် ဘုံဆိုင်လေးသို့ကျနော် ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ် အရက် လေးငါးပက်လောက် သောက်လိုက်ပြီး အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့တော့တယ်ဗျာ

    အမေ သား ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲ အိပ်တော့မယ် အမေ သားအခန်းထဲဝင်အိပ်ပါလား သမီးလေးတစ်ယောက်တည်းအိပ်နေရမှာပေါ့ အခန်းထဲသွားအိပ်လိုက်ပါနော် သား မလိုပါဘူး အမေရာ သားဘာသာတစ်ယောက်တည်းပဲအိပ်ပါရစေ ပြောပြီး ကျနော် ဘုရားခန်းရှေ့မှာပဲအိပ်ချလိုက်ပါတော့တယ် နံနက်မိုးသောက်အလင်းရောက်လို့ အမေပြင်ထားပေးတဲ့ထမင်းကြော်နဲ့ကြက်ဥကြော်ကို အစာပြေစားသောက်ရင်း အမေ ပြောလေ သား သား အဝတ်ဘီဒိုထဲကစုထားတဲ့ ငွေ နှစ်သိန်းကျော်ပျောက်နေတယ် အမေ ယူသုံးမိသေးလား အမေ မယူမိဘူး သား ရပြီ အမေ ဘယ်သူယူသုံးလည်း သားသိနေပြီ ချွေးနည်းစာလေးတွေပါ အမေ မိသားစုအတွက် သားစုနေတာပါ တနေ့အလှူ လေးလုပ်ချင်လို့ပါ အမေရယ် နဖူးကချွေးခြေမကျအောင် သားရှာနေတာပါအမေ ပြောပြီး

    ယူပါ သားမပြောဘူး အကျိုးရှိအောင်သုံးလိုက်တယ်ဆိုလည်း မပြောတော့ပါဘူး အခုတော့ဗျာ ကဲ အမေရော့ ဈေးဝယ်ဖို့အမေယူထားလိုက်နော် ငွေနှစ်သောင်းကို အမေ့လက်ထဲပေးလိုက်ပြီး သား အလုပ်သွားလိုက်အုံးမယ် အမေ အော် အမေ သားလေးရယ် အမေ အမှားတွေပါပဲ သားရယ် အမေ့ကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါ အေးချမ်းနေတဲ့ဘဝလေးကို ပူလောင်စရာတွေ အမေပေးမိသလိုဖြစ်သွားပြီ သားရေ အမေ အော် ပြောလေ သမီးလေး မြူ သမီး ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်သွားအုံးမယ်နော် အမေ အေး သမီး ထမင်းစားတော့ပြန်လာအုံးနော် မြူ ဟုတ်ကဲ့ပါအမေ ပြောဆိုပြီး အိမ်ထဲကဆင်းလာပြီး ဒေါ်မြင့် အိမ်ကိုအသွား ဆွဲကြိုးပြန်ရွေးဖို့ ခဏလောက်အကူအညီပြန်တောင်းရန် ဦးငွေစိုး အိမ်ဘက်သို့လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ်

    ဦးငွေစိုး ရှိလား ညီမ ရှိတယ် အမ ဦးလေး အိမ်ထဲမှာ ဝင်သွားလိုက်နော် အိမ်ထဲဝင်လိုက်ရင်း ကျမ ဦးငွေစိုးကို အော်ခေါ်မိပါတော့တယ် ဦးငွေစိုး ဦးငွေစိုး လာပြီ လာပြီ ဟေ့ အော် မြူ လာထိုင်ပါအုံး ဘာကိစ္စလည်း ဒီလိုပါ ဦးငွေစိုး အကူအညီတောင်းချင်လို့ပါ ကျမ ဆွဲကြိုးလေး တရက်လောက် ခဏပြန်ပေးပါလား မနက်ဖြန် ပြန်ပေးပါ့မယ် ဦးငွေစိုး ဟာ ဘယ်ရမလည်း မြူ ပိုက်ဆံပြန်မရပဲ ဘယ်ပြန်ပေးလို့ရမလည်း ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ ဦးငွေစိုး ရယ် ကူညီပေးပါ ပိုက်ဆံမရပဲ ပေးလို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး မြူ လုပ်ပါ ကူညီပါ ကျမ အခက်အခဲဖြစ်နေလို့ပါ

    ကဲ ဒါဆို နင့်ကိုဆွဲကြိုး ငါပြန်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့လိုချင်တာတစ်ခု နင်ဘက်ကပြန်ပေးမယ်ဆို အလကားပြန်ပေးလိုက်မယ် ဦးငွေစိုး ဘက်က ဘာလိုချင်တာလည်း ပြောပါ ငါပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောမယ် နင်သေချာစဉ်းစားပေါ့ ငါ့ကို တစ်နာရီလောက် အဖော်ပြုနေပေးပါ ဒါဆိုဆွဲကြိုးအပြင် ငွေတစ်သိန်းပါ ငါထပ်ပေးမယ် ဘယ်လိုလည်း ဘာ ဦးငွေစိုး မြူ နင့်သဘောပါ ငါ့ဘက်ကကူညီပေးနိုင်တာဒါပဲရှိတယ် လက်မခံဘူးဆိုလည်း ပြန်တော့လေ ငါ့လည်း ခဏနေ ဒေါ်မြင့်တို့အိမ်ကိုသွားရမယ် ဒီနေ့ဝိုင်းရှိတယ် ကျမတွေဝေနေမိပါတော့တယ်

    ငါ့အပြစ်တွေပဲ ဘာလုပ်ရမလည်း ဟူးးးးး ဆွဲကြိုးပြန်ရဖို့ရွေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူးးးးဟူးးးးးးး ကောင်းပြီ ဦးငွေစိုး ကျမ လက်ခံတယ် ဒါဆို ခဏစောင့် မြို့ပြင်တည်းခိုခန်းသွားကြမယ် ပြီးမှ ဒေါ်မြင့်အိမ်သွားကြမယ်ဆိုပြီး အခန်းထဲဦးငွေစိုးဝင်သွားပါတော့တယ် တူမကြီး ဆိုင်ကိုသေချာရောင်းနော် ဦးလေးအပြင်ခဏသွားလိုက်အုံးမယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ စိတ်ချပါ ဦးလေး ကျမ ဦးငွေစိုး ဆိုင်ကယ်နောက်မှာလိုက်စီးရင်း မြို့ပြင်ကိုခရီးဆက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် တည်းခိုခန်း အခန်းတံခါးပိတ်လိုက်တော့ ကျမ ရင်တွေ ဒိုင်းခနဲတုန်သွားပါတော့တယ် မြူ ဒီမှာ ဆွဲကြိုး နဲ့ ပိုက်ဆံတစ်သိန်း စားပွဲခုံပေါ်တင်ထားလိုက်ပြီး

    ကျမရှိရာသို့ ဦးငွေစိုးခြေလှမ်းတိုးလာလို့ ကျမခြေလှမ်းနောက်ကိုဆုပ်ရင်း ကုတင်ကိုတိုက်မိရင်း ကုတင်ပေါ်လှဲကာသွားတော့ ဦးငွေစိုး ကျမအပေါ်ကိုဖိချလိုက်ရင်း သိပ်ချစ်တယ် ကလေးရယ် ဆိုပြီး ကျမကိုအတင်းဖက်နမ်း နှုတ်ခမ်းတွေနမ်းစုပ်ရင်း ကျမ နို့ကိုကိုင်ဆုပ်ညစ်ချေလိုက်တော့ အားး…နာတယ် ဖြေးဖြေးညစ်ပါ အား…ကျွတ်ကျွတ် အားရစွာဆုပ်ချေနယ်ရင်း အနမ်းကလည်း ပါးစပ်ကိုကျရောက်လာတော့ အင်းး..အင်း…အု အအ လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျမစောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်ဖျစ်ညစ်ကစားလိုက်တော့ နာကျင်ခံစားမှုကြောင့်စောက်ဖုတ်ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းဖြစ်လို့စောက်ရည်တွေပါ တဆစ်ဆစ်စိမ့်ကျလာပါတော့တယ်

    တဆက်တည်းမှာပဲ စကပ်ကိုချွတ်ချခံရပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီပါအချွတ်ခံလိုက်ပြီး ကျမစောက်ဖုတ်နောက်တခါအုပ်ကိုင်ခံရပြီး ပါးစပ်ကိုလည်းခပ်ကြမ်းကြမ်းစုပ်နမ်းတာခံရနေပြီး စောက်ဖုတ်ထဲဝင်လာတဲ့လက်ခလယ်ကလည်းအတွင်းသားကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိပွတ်ရင်း လက်ဖဝါးကို စောက်ဖုတ်ရဲ့အပေါ်အောက်ကိုဖိဖိဆွဲခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးပွတ်ခံထိသောကျမ အနမ်းပါလွှတ်ရင်း ဖင်ကပါတကြွကြွဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ထဲကစောက်ရည်ကြည်များ အိပ်ယာခင်းပေါ်ပန်းပန်းထွက်ရင်း… အားး….အား..သပေါပှီ အီး… ထွက်ပြီ အီး..အိုး..ပြီးူ..ပြီး..အား… အော်ညီးရင်း အိပ်ယာတဆက်ဆက်တုန်နေသော

    ကျမ ခြေတောက်ကို ဦးငွေစိုး ကားလိုက်ပြီး ကျမပေါင်ကြားမှာဒူးတောက်ထိုင်ချရင်းးးးး ဦးငွေစိုး ပုဆိုးကိုဖြေချပြီး ကျမစောက်ဖုတ်ကို လီးထိပ်နဲ့ပွတ်ရင်းးးး ကျမ ခါးကိုကိုင်ထားရင်း လီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲ တဆုံးတချက်တည်းဆောင့်ထည့်ပစ်လိုက်ပါတော့တယ်ရှင့် အား…. သေပါပြီ အင်း အောင့်သွားတာပဲ သပေါပှီ သပေါပှီ အမရေ အိုး…အီး…နာလိုကတြာ အား…အ အ အား… ဦးငွေစိုးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေအောက် ကုတင်ပေါ်နစ်မြုပ်လုမတတ် လိုးလိုက်တာ ရင်ထဲကပါ အောင့်လောက်အောင် ကျမ ကို တကယ်ကိုပက်ပက်စက်စက် လိုးနေပါတော့တယ်ရှင် ကျမ မှာလည်းအော်ညီးရင်း..အသံတွေပျောက်မလုမတတ်ဖြစ်ရင်း စောက်ဖုတ်ကပါ တဆစ်ဆစ်နဲ့ ကျိန်းစပ်နေအောင် ကောင်းနေပါတော့တယ်

    ရှင် ဖတ် ဖတ် ဖန်း…ဖန်း… မရပ်မနား အားကုန်သုံးးးဆောင့်ချက်တွေကြောင့် ကျမမျက်လုံးလေးပါလန်လို့ အော်သံတွေတိမ်တိမ်ဝင်လာလို့ လောကကြီးနဲ့အဆက်ပြတ်လုမတတ်အော်အော်ရင်း… အား… ပြီး…အီး…ထွက်ပြီ.. အီး… အား…မြူ ကောင်းလိုက်တဲ့စောက်ဖုတ် အိုး.. အား..းငါ ပြီး..ပြီး..အို အင်းအား.. အားး…ကမွ ပြီးးအီး…အား…အ အား…မှူ အား… ဦးငွေစိုး လီးတစ်ဆုံးစောက်ဖုတ်ထဲဖိကပ်ထားရင်း… ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်ပြီး… ကျမအပေါ်မှောက်ချရင်း.. လီးရေတွေ ကျမ အဖုတ်ထဲ တသောသောပန်းပန်းထည့်လို့ ကျမရင်ထဲနွေးလို့ တဆက်ဆက်တုန်နေရင်း ဦးငွေစိုးခါးကိုဖက်မိရင်း.. ကျမလည်းးးးပြီးမြှောက်သွားပါတော့တယ်ရှင် ဟေ့ကောင် ငလင်း ခဏလာအုံး မြန်မြန် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ဆိုပြီး သန်လျှပ် ကိုပစ်ချထားပြီး မဆလာဒယ်ကိုဘေးသို့ရွေ့ပြီး ငြမ်းပေါ်မှအောက်သို့ခုန်ချဆင်းလိုက်ပါတော့တယ်

    ဘာခိုင်းမလို့လည်း ဆရာ လာ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ငလင်း ဆရာဆိုင်ကယ်နောက်ထိုင်လိုက်သွားပြီး မြို့ပြင် ရွှေလရောင် တည်းခိုခန်း မလှမ်းမကမ်း ကားလမ်းဘေးခြုံအကွယ်ထဲဝင်ခိုင်းပြီး ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းနော် ငါပြောတာနားလည်တယ်နော် ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ငလင်းတိတ်တိတ်နေ ခဏလေးစောင့်ကွာ ချစ်လိုက်တာ မြူ ရယ် ချစ်လို့မဝဘူးကွာ သိလား တော်ပါတော့ ဦးငွေစိုးရယ် လေးခါတောင်ရှိနေပြီ တော်ပါတော့ ကျမ မခံနိုင်တော့ဘူး ပြန်ရအောင် ကောင်းပါပြီ ဒါပေမဲ့ မြူ ကို ဦးငွေစိုးစွဲနေပြီကွာ သိလား တော်ပြီ ကျမတို့ ဒေါ်မြင့် အိမ်သွားရအောင် ဝိုင်းစနေလောက်ပြီ ကောင်းပြီလေ မြူ သွားရအောင်နော် ကျမနဲ့ ဦးငွေစိုး တည်းခိုခန်းက ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြပါတော့တယ်ရှင် စောင့်ကြည့်နေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ကျမမြူ တစ်ယောက်လုံးဝမမြင်ခဲ့ပါဘူးရှင် တောက် မသာမ ခွေးမ ဖောက်ပြန်နေကြတာကွာ ငလင်း ငလင်း စိတ်ကိုထိန်းအုံး ကျနော် လူသတ်မိတော့မယ်

    လူသတ်ချင်နေတယ် ဟေ့ကောင် မင်းသူကို သတ်လို့ဘာအကျိုးရှိမှာလည်း မင်းသူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် မင်းအမေကိုဘယ်သူလုပ်ကျွေးမှာလည်း ရှာဖွေကျွေးမှာလည်း ငလင်း မကောင်းတဲ့လူကို မကောင်းသလို ထားခဲ့လိုက် မင်းမှာအမေရှိသေးတယ် ရှေ့ဆက်ရမဲ့လမ်းတွေရှိသေးတယ် မိဘကျေးဇူးကိုဆပ်ခွင့်ရှိသေးတယ် မင်းသူကို့သတ်မယ်အစား လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ ငလင်း ငါပြောတာနားလည်လား ကျနော် မြေကြီးပေါ်ဒူးတောက်ထိုင်ချရင်း ကျနော်မှားတော့မလို့ဆရာ ကျနော် နားလည်သွားပါပြီ ကျနော် သူကို လွတ်လပ်စွာပျံသန်းခွင့်ပေးလိုက်ပါတော့မယ်

    ဆရာ ပြန်ရအောင် ဆရာ ကျနော် အလုပ်ပဲပြန်လုပ်တော့မယ် ဒါအကောင်းဆုံးအလုပ်ပဲ ငလင်း မှန်ကန်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ငလင်း သွားကြမယ် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ဆရာ ကျနော်နဲ့ဆရာ မြို့ထဲကိုဆိုင်ကယ်နဲ့ပြန်လာရင်း လက်ဘက်ဆိုင်မှာ ခဏဝင်နားလိုက်ရင်း အအေးမှာသောက်မိကြပါတော့တယ် ဆရာ ဘာလို့ အလုပ်ထဲပြန်မမောင်းတာလည်း ငလင်း မင်းကို ငါစိတ်မချသေးဘူး ဒေါသစိတ်ကိုလျှော့ထားနော် အကောင်းဆုံးပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ အေးအေးဆေးဆေးဆုံးဖြတ်ပါ ငလင်း မင်းနောက်မှာ မင်းအမေရှိသေးတာမမေ့နဲ့နော် ငလင်း ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ ကျနော် နားလည်ပါပြီ ဒေါသလည်းမဖြစ်တော့ပါဘူး အအေးဖိုးကျသင့်ငွေရှင်းလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်ဆိုဒ်ထဲ အလုပ်ပြန်လုပ်ရင်းစိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနေပါတော့တယ်

    ထမင်းစားနားချိန်ရောက်လို့ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ကျနော် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ထက်လိုက်ချိန် ဖုန်းမြည်သံကြားလို့ ကိုင်လိုက်မိပါတော့တယ် ဟယ်လို အမေ သားရေ မြန်မြန်ပြန်လာပါအုံး မြူ တို့ဖဲဝိုင်းမှာလူသတ်မှုဖြစ်လို့ မြူ ကိုရဲတွေဖမ်းသွားပြီ ဗျာ သားပြန်လာပြီ အမေ အိမ်သို့ဆိုင်ကယ်ကိုအမြန်မောင်းလို့ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ် သား သား ဘယ်လိုလုပ်ကြမလည်း ဘယ်လိုဖြစ်တာလည်း အမေ သိသလောက်ပြောပြပါအုံးဗျာ ဒေါ်မြင့် တို့အိမ်မှာ ဖဲဝိုင်းကစားကြရင်းက လူပျိုကြီး ငွေစိုး က ဖဲခိုးကစားတာ မိသွားလို့ ဒေါ်မြင့်က ရှုံးတဲ့ပိုက်ဆံပြန်တောင်းတာ မပေးလို့ စကားများကြရင်း ဒေါ်မြင့် အနားကရှိနေတဲ့တုတ်နဲ့ခေါင်းကိုရိုက်ချလိုက်တာ ပွဲချင်းပြီးသေသွားလို့ အားလုံးကိုရဲတွေဖမ်းသွားကြတာတဲ့

    သားရေ မြူ ကို ကယ်ပါအုံး သားရေ ထားလိုက်ပါတော့အမေ သူ့ကိုဘုရားကဒဏ်ခတ်လိုက်တာပါ အမေ အမေသွားချင်သွားပါ သားမလိုက်တော့ပါဘူး သားရယ် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလည်း အမေ မသိပါဘူးအမေရယ် ရက်မှလပြောင်းလို့ မြူ တစ်ယောက်လည်း လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လကျသွားပါတယ် တောင်ထဲ ၆လလောက်နေရပြီး လျှော့ရက်များနဲ့ ၆လလောက်မှာ အကျဉ်းတောင်ကလွတ်မြောက်လာပါတော့တယ် မြူ ပြန်လွှတ်မဲ့ရက်ကိုကြိုသိနေလို့အိမ်ကလေးမှာထိုင်စောင့်မျှော်နေမိပါတော့တယ်ဗျာ

    ခေါင်းလေးငိုက်စိုက်စိုက်နဲ့ခြံထဲဝင်လာသော မြူ ကျနော်ကိုလှမ်းကြည့်ရင်း ကို မြူ ပြန်လာပါပြီ မင်းကို ဘယ်သူကကြိုဆိုလို့ဒီအိမ်ကိုပြန်လာတာလည်း သိပ်နောက်ကျသွားပြီ အရမ်းကိုနောက်ကျသွားပြီ နင်လုပ်တာနင်မှတ်မိမှာ ငါ့နဲ့ပေါင်းသင်းနေစဉ် ငါ့အမေ မင်းထမိန်ပါလျှော်ပေးနေရတာရော ငါမသိဘူးထင်နေလား အိမ်မှုကိစ္စဘာတစ်ခုမင်းလုပ်ဖူးလည်း ကုန်ကုန်ပြောမယ် ငါ့စားဖို့ထမင်းတောင် မင်းခူးခပ်ပေးဖူးလို့လားမြူ ကို မြူ တောင်းပန်ပါတယ် မြူ မှားပါတယ် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကို မြူ မှာကိုနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလေ မြူ တို့မိသားစုဘဝလေး သာသာယာယာပြန်နေကြမယ်လေ ကို ဘာ ငါနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ဟုတ်လား…

    ဟား..ဟား… သိပ်ကိုရယ် ရတယ် မှူ ငါကိုနွားများမှတ်နေလား ငါ့ခေါင်းမှာဂျိုများပေါက်နေသလား မင်းကြည့်လိုက်စမ်းပါအုံး မြူ ငါ့နဲ့ပေါင်းနေစဉ် မင်း သန္ဓေကိုယ်ဝန်ထားဆေးတွေခိုးသောက်နေတာ ငါမသိဘူးများမင်းထင်နေလား မြူ မင်း ရွှေလရောင်တည်းခိုခန်းက ဦးငွေစိုးနဲ့တူတူပြန်ထွက်လာတာ ငါအကုန်မြင်တွေ့ပြီးသား ငါ့ကိုလာလိမ်ဖို့မကြိုးစားပါနဲ့ မြူ ကို ရှင်းပြပါရစေ မြူ ရှင်းပြပါရစေ ပြောလေ မြူ ငါနားတောင်ပေးပါ့မယ် ပြော ကျမ ဖဲဝိုင်းမှာဖဲရှုံးလို့ ဦးငွေစိုး ဆီမှာ သုံးသိန်းနဲ့ပေါင်ထားခဲ့မိပါတယ် ကို မေးတော့ ဒေါ်မြင့်ခဏငှားထားတယ်လို့ မြူ ညာပြောမိပါတယ် နောက်နေ့ပြန်ယူလာခဲ့မယ်လို့ကတိပေးခဲ့ပါတယ် အဲတာကြောင့် မနက်ပိုင်း ဦးငွေစိုး အိမ်ရောက်ခဲ့တယ် ဆွဲကြိုးကိုခဏပြန်ပေးဖို့ပြောတာမရဘူးလေ

    ဒါနဲ့နောက်ဆုံး ဦးငွေစိုးက ဆွဲကြိုးကိုပြန်ပေးမယ် သူ့ဆန္ဒကို တစ်နာရီလောက် ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အလဲအလှယ်နဲ့ မြူ လှဲလှယ်မိသွားတာပါ ကို ဟီး…ဟီး…. ဟင့် ဟင့် ဟီး…ရွှတ် ရွှတ် ဟီး… အော် မင်းငါ့ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလေ ဘာဖြစ်လို့ဖွင့်မပြောခဲ့တာလည်း မြူ ကျမ ကို့ကိုဒုက္ခမပေးချင်လို့ပါ ကို ဟား…ဟား… ဖြစ်ရလေ မြူ အဲတာကျတော့ မပြောရဲဘူး ဟုတ်လား

    ဒါနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံသုံးသိန်းနဲ့ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ဖောက်ပြန်လိုက်တာပေါ့ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးချင်တဲ့မင်းက ငါ့မိသားစုဂုဏ်သိက္ခာတော့ မင်း ပြန်မကြည့်တော့ဘူးပေါ့ မြူ သိပ်ကိုရယ်စရာကောင်းတာပါပဲ မြူ ဟား…ဟားး…မင်းတို့ ဖောက်ပြန်ပြီးဖဲဝိုင်းသွားတယ် ဖဲဝိုင်းမှာဖဲခိုးကစားလို့ ပြသနာတတ်တယ် ဒေါ်မြင့် က ဦးငွေစိုး ခေါင်းကို တုတ်နဲ့ရိုက်လိုက်လို့ပွဲချင်းပြီး သေလို့ မြူ မင်းကတော့ လောင်းကစားမှုနဲ့တောင်၈လ ကျသွားတယ် လျှော့ရက်နဲ့ မင်းစောစောတောင်ကလွတ်လာတယ် မင်းသေချာစဉ်းစား မြူ မင်းနောက်ဆုံးပြသနာတတ်တဲ့နေ့က သန္ဓေထားဆေး သောက်ဖြစ်ရဲ့လား

    ဟား…ဟား.. နင့်လွယ်ထားတာ ငါ့ကလေး ဟား.ဟား..ငါ့နောက်ဆုံးပြောခဲ့မယ်မြူ ငါနင့်ကိုဘယ်တော့မှခွင့်မလွှတ်ဘူး ငါရှိတဲ့အရပ်မှာလည်းနင်မနေပါနဲ့ နင်ရှိတဲ့နေရာမှာလည်း ငါဘယ်တော့မှမနေတော့ဘူး မြူ နင့်ကိုချစ်လို့ ငါလွမ်းလို့သေသွားပါစေ ငါဆီဘယ်တော့မှပြန်မလာပါနဲ ငါ့စကားတွေက နင့်နားထဲခါးချင်ခါးနေမှာပါ ဒါပေမယ့်ငါ့အတွက် မုသားကင်းလို့ ပူလောင်တဲ့ချစ်ခြင်းမရှိတော့ပါဘူး

    မြူ ဒီအိမ်လေးကို ရောင်းလိုက်ပါပြီ ငါနဲ့ငါ့အမေ နယ်မြို့လေးတစ်ခုမှာ ငါ့ဘွားလေး အိမ်ကိုပြောင်းသွားတာကြာပါပြီ မြူ နင့်လုပ်ရပ်အတွက် နင့်လမ်းနင်ဆက်လျှောက်ပါ မြူ ဒီအိမ်လေးကိုရောင်းလို့ရတဲငွေ သုံးပုံခွဲလို့ နင့်ကို ငါငွေပေးခဲ့ချင်လို့ ဒီနေ့လေးကို ငါပြန်လာစောင့်နေတာပါမြူ ရော့ မြူ နင့်အတွက် သိန်း၄၀ ယူထားလိုက်ပါ မြူ နင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့အခါအသုံးပြုလိုက်ပါ မြူ ငိုမနေပါနဲ့မြူ ဘဝမှာခွဲခွာခြင်းတွေက မသေမချင်းရှိနေမှာပါမြူ ကံကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲ ကွဲကွဲ လမ်းခွဲမှာ လမ်းကွဲတာ ဝမ်းနည်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး မြူ ငါသွားတော့မယ် မြူ အိမ်လေးထဲကအပြင်ကို ခြေလှမ်းရင်း ပါးပြင်ကမျက်တပေါက် မြူ ဘယ်တော့မှမတွေ့မြင်နိုင်တော့ပါဘူးဗျာ ကို ရေ ကို ကို ရေ မြေပြင်ပေါ် ဒူးတောက်ငိုနေသော မြူ ပါးပြင်ကမျက်ရည်စတွေကိုလည်း ကျနော် ဘယ်သောအခါမှထပ်လှည့်ကြည့်ဖြစ်တော့မှာလည်း မဟုတ်တော့ပါဘူးဗျာ ။ ပြီး

    Zawgyi

     

    မုသားမဲ့ဒဏ္ရာ (စ/ဆုံး)

    အားးး..သားး.. သားးး…. ဘာျဖစ္တာလဲ ဟင္ သား ဘာျဖစ္လို႔လည္းးးး.. ဘြားေလး အိပ္မက္ေတြ မက္ၿပီး ထေအာ္ျပန္ၿပီလား သား ျပန္အိပ္လိုက္အုံးေနာ္ မနက္အလုပ္သြားရအုံးမယ္ မဟုတ္လား သား ဟုတ္ကဲ့ ဘြားေလး သား ေရေသာက္ၿပီး ျပန္အိပ္လိုက္ပါ့မယ္ ဘြားေလးလည္း သားေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္သြားၿပီ ဘြားေလးလည္း အိပ္ေတာ့ေနာ္ သားလည္းအိပ္ၿပီေနာ္ ဘြားေလး ဘြားေလး အိပ္ယာထဲျပန္ဝင္သြားေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း ၾကမ္းျပင္ကအိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိုက္ၿပီး ျခင္ေတာင္ကိုျပန္ခ်ရင္း နဖူးေပၚလက္တင္ရင္း အသိစိတ္ကလြင့္ပ်ံ႕ေနရင္း အတိတ္က ပုံရိပ္တစ္ခ်ိဳ႕မ်က္စိထဲျပန္ျမင္ေယာင္လာမိပါေတာ့တယ္..

    သား လင္းခန႔္ ဗ်ာ အေမ ဘာေျပာမလို႔လည္း သားအိပ္ေတာ့မလို႔ မနက္အလုပ္ဆင္းရအုံးမွာ အေမရယ္ ခဏေလးပါ သားရယ္ က်ေနာ္ အိပ္ယာကလူးလဲထလိုက္ၿပီး အေမ့ပါးႏွစ္ဖက္ကိုဖ်စ္ညစ္လိုက္ရင္း ေျပာ အေမ အသက္ပဲ ၃၀ ရွိေနၿပီ ကေလးလုပ္မေနနဲ႔ ဒီလို သားေရ ဟိုဘက္ရပ္ကြက္က ေဒၚေအးသက္ ကိုသိတယ္မလား သိတယ္ေလ ေငြတိုးေခ်းတဲ့ ေဒၚေအးသက္ ေလ ဘျဖစ္လို႔လည္း အေမ မေန႔က အေမနဲ႔ေဈးထဲမွာေတြ႕တယ္ သား အေၾကာင္းကိုေမးေနတယ္ သူ႔သမီး ျမဴ နဲ႔ လက္ထပ္ေပးခ်င္လို႔တဲ့ေလ သား သေဘာကို အေမ တီးေခါက္ၾကည့္တာပါ ဘယ္လိုသေဘာရလဲ ဟင္ က်ေနာ္ တခ်က္ေတြေဝသြားၿပီး ျဖစ္ပါ့မလား အေမရယ္ ေကာင္မေလး က သားထက္ ၄ႏွစ္ေလာက္ငယ္တယ္ ၿပီးေတာ့ ေကာင္မေလးကခပ္ဆိုးဆိုးေလး သားတို႔ထက္ ပိုက္ဆံလည္းပိုရွိပါတယ္ ျဖစ္ပါ့မလား အေမရယ္

    ဟူးးးး အိမ္ေတာင္က်သြားရင္ေတာ့ ဆိုးတာေလးေတြေပ်ာက္သြားမွာ သားရယ္ ေနာ္ မသိေတာ့ဘူး အေမရယ္ အေမ့သေဘာပဲဗ်ာ သားအိပ္ၿပီ ဆိုၿပီးက်ေတာ္ အိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိုက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ အေမ စီစဥ္လိုက္ေတာ့မယ္ သားေရ အေမ ႀကိဳက္တာသာလုပ္ေတာ့ အိပ္ၿပီ အိပ္ၿပီ အခန္းထဲအေမထြက္သြားမွ ခပ္စြာစြာခပ္ဆိုးဆိုးျမဴ ကိုမ်က္လုံးထဲမိရင္း အေတြးနဲ႔သေဘာက်လို႔ခပ္ၿပဳံးၿပဳံးေလးအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြစီစဥ္မႈနဲ႔အတူ က်ေနာ္နဲ႔ျမဴ ရဲ႕မဂၤလာပြဲေလးၿပီးေျမႇာက္ခဲ့ပါတယ္ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ၿပီးေနာက္ ေဘာ္ဒါေတြက အရက္တိုက္ဖို႔အတင္းေခၚေနၾကလို႔ က်ေနာ္ ျမဴ မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ လူကို ဘာလာၾကည့္ေနတာလည္း လိုက္ခ်င္လည္းလိုက္သြား ဒါေပမဲ့ အန္ဖတ္ေတာ့မက်ဴံ းႏိုင္ဘူးေနာ္

    သတို႔သမီးကေတာ့ စိတ္ပူေနၿပီေဟ့ ေဘာ္ဒါတစ္သိုက္ေအာ္ေနာက္လိုက္ေတာ့ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႔က်ေနာ္အနားက ျမဴ ထြက္သြားေတာ့ တစ္အိမ္လုံး ရယ္သံေလးမ်ားဖုံလႊမ္းသြားပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ခ်ပါကြာ ငလင္းရာ မင္းကလည္းလက္ေႏွးေနပါလား ဟား…ဟား.. မင္းတို႔ကလည္းကြာ ဒီညအမူးလြန္လို႔မရဘူးကြ မဂၤလာဦးညအရသာေလး ခံစားၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ ဟားဟားးးး ေအးပါကြာ ငါတို႔ေကာင္ႀကီး ငလင္း အတြက္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ရေအာင္ ခ်ီးယားပ္ လက္က်န္အရက္ေလးကို က်ေနာ္ေမာ့ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ေခါင္းကခပ္ေတြေတြျဖစ္လာေတာ့ အားလုံးပဲငါသြားေတာ့မယ္ကြာ ငါတို႔လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ ငလင္း ရတယ္ သူငယ္ခ်င္း ပိုက္ဆံငါရွင္းခဲ့လိုက္ၿပီ သြားၿပီ အိုေက ငလင္းေရ ဆိုင္ကယ္ကိုပုံမွန္ေလးသာေမာင္းလို႔ အိမ္ကိုျပန္ခဲ့ပါေတာ့တယ္ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ည ၁၀ နာရီထိုးေနပါၿပီ ေခါင္းကနည္းနည္းေနာက္ေနတာနဲ႔ လန္းသြားေအာင္ ေရခ်ိဳးလိုက္ပါေတာ့တယ္

    စိတ္ထဲေနရထိုင္ရသက္သာသြားေပမဲ့ ေခါင္းကေတာ့ နည္းနည္းေလးေဝေနပါတယ္ အဝတ္အစားလဲလိုက္ၿပီး အခန္းတံခါးကိုဖြင့္ဝင္လိုက္ေတာ့ အိပ္ယာေပၚေဘးတေစာင္းအိပ္ေနေသာျမဴ ညအိပ္အက်ီ ေဘၤာင္းဘီအရွည္ေလးနဲ႔ အခန္းထဲဝင္လာေသာ က်ေနာ္ကို လွည့္ၾကည့္ၿပီး အရက္နံကလည္းနံေစာ္ေနတာပဲ က်မ ေခါင္းပါကိုက္လာၿပီ ျမဴ သူငယ္ခ်င္းေတြအတင္းတိုက္လို႔ပါ ဘာလုပ္ေနတာလည္း ဒီေန႔ေတာ့ထားလိုက္ေတာ့ မတ္တပ္ရပ္မေနမဲ့ လာ ေဘးမွာလာအိပ္ေတာ့ ေျပာၿပီး ျမဴ တစ္ေယာက္ က်ေနာ္ကိုေက်ာေပးအေနအထားအတိုင္း ျပန္အိပ္ေနပါေတာ့တယ္ ရင္ခုန္ေနတာမေျပာပါနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ ကိုယ္ရင္ခုန္သံကိုယ္ျပန္ၾကားမိၿပီး ေသာက္ထားတဲ့အရက္ပါဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ

    က်ေနာ္လည္း အိပ္ယာေပၚထက္လိုက္ၿပီး ျမဴ အနားကပ္ၿပီး ဝင္အိပ္လိုက္ၿပီး ေက်ာေပးအိပ္ေနေသာ ျမဴ လက္ေမာင္းေလးကိုကိုင္မိၿပီး လက္ကျပန္လႊတ္လိုက္မိလိုက္နဲ႔ ခ်ီတုံခ်တုံ ျဖစ္ၿပီး ဘယ္ကဘာကို စလို႔စရမွန္းမသိေအာင္ ေခြၽးပါပ်ံေနမိပါေတာ့တယ္ ေအာ္ မိဘ ေပးစားလို႔ အိမ္ေတာင္က်ေတာ့ အခုမွရည္းစားစကားမိန္းမကိုေျပာရမလား ရင္ႏွီးေအာင္ပဲအရင္လုပ္ရမလား အတင္းတက္လုပ္ဖို႔ကလည္းစိတ္ကမရဲ ထေအာ္ရင္လည္း မ်က္ႏွာကဘယ္နားသြားထားရမွလည္း မသိေတာ့ပါဘူး ငါ့ႏွယ့္ကြာ မဂၤလာဦးညေတာ့ ကင္းက်တာနဲ႔တူေနပါၿပီ တကယ္ပါဗ်ာ စကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္းတစ္ခါမွမေျပာဘူးတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို မဂၤလာေဆာင္လက္ထပ္ယူလိုက္ရတဲ့အျဖစ္က တကယ္ကို ငိုရမလိုရယ္ရမလို ခံစားခ်က္ျဖစ္ေနပါၿပီဗ်ာ

    ဒီမွာ ကိုလင္းခန႔္ က်မကို ထိလိုက္တို႔လိုက္လုပ္မေနနဲ႔ ရွင္ဘာလုပ္ခ်င္တာလည္း ရွင္လုပ္ခ်င္လည္းလုပ္ က်မကို ထိလိုက္ကိုင္လိုက္ လုပ္မေနနဲ႔ က်မအိပ္ေရးပ်က္တယ္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုလည္းလုပ္ က်မ ရွင့္မိန္းမျဖစ္ေနၿပီ ေနာက္လည္းအတူတူေနရေတာ့မွာပဲ ရွင့္သေဘာပဲ က်မ မျငင္းဘူး လုပ္ခ်င္ရင္လုပ္ မလုပ္ဘူးဆိုလည္းက်မအိပ္ေတာ့မယ္ ေက်ာေပးထားရင္းေျပာေနေသာ ျမဴ စကားေၾကာင့္ ျမဴ ဘာလည္း ကိုလင္းခန႔္ ျမဴ ကို သိပ္ခ်စ္တယ္ သိလား ျဖစ္ရေလ က်မ ရွင့္မိန္းမျဖစ္ေနပါၿပီ

    ရည္းစားစကားလာေျပာေနေသးတယ္ မဟုတ္ဘူးေလ ျမဴ ခ်စ္လို႔ေျပာမိတာပါ ခ်စ္လား ျမဴ ဒီမွာ ကိုလင္းခန႔္ ခ်စ္တာမခ်စ္တာေတာ့ က်မ မေျပာတတ္ဘူး ဒါေပမဲ့ မမုန္းဆိုတာေတာ့ ေလာေလာဆယ္ အေျဖေပးႏိုင္ပါတယ္ ကိုလင္းခန႔္ မမုန္းပါနဲ႔ သိပ္ခ်စ္တယ္ ျမဴ ရယ္ ဆိုၿပီး ေက်ာေပးအိပ္ေနေသာ ျမဴ ကို က်ေနာ္ ဘက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဆြဲလွည့္လိုက္ၿပီးေတာ့ မ်က္လုံးေလးဝိုင္းၿပီး ေၾကာင္ၾကည့္ေနေသာ ျမဴ နဖူးေလးကို နမ္းရႈိက္လိုက္ပါေတာ့တယ္ အို ကိုလင္းခန႔္ နဖူးေလးကိုနမ္းၿပီးေနာက္ ျမဴ ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို က်ေနာ္ ဆြဲစုပ္နမ္းရႈိက္လိုက္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ႁပြတ္ ႁပြတ္ အြန္းး… အင္းး…ႁပြတ္ ႁပြတ္ က်ေနာ္ လက္တစ္ဖက္က ျမဴ ရင္သားေလးကို ရွပ္အက်ီ ေပၤၚကေန ကိုင္စုပ္ေနရင္း အနမ္းေတြကလည္းပရမ္းပတာျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္ဗ်ာ

    အြင္း…အင္းး… ႁပြတ္ ႁပြတ္ ျမဴ အက်ီ ၾကၤယ္သီးေလးေတြတစ္လုံးခ်င္း ျဖဳတ္လိုက္ၿပီးး ျမဴ အေပၚ ခႏၶာကိုယ္ေျပာင္းတင္လိုက္ၿပီး အနမ္းကိုရပ္လိုက္ၿပီး ေဘာ္လီခ်ိတ္ကိုျဖဳတ္လိုက္ၿပီး ေဟာင္းေလာင္းပြင့္ထြက္လာေသာ ျမဴ ရင္သားေလး ကိုက်ေနာ္ၾကည့္လိုက္ၿပီး လွလိုက္တာျမဴ ရယ္ သိပ္လွတာပဲကြာ ေျပာဆိုၿပီး က်ေနာ္ ျမဴ ႏို႔သီးေခါင္းေသးေသးေလးကို ငုံစုပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္ အိုးးးးးးး ကို အင္းး..အ အ ႁပြတ္ ပလပ္ ႁပြတ္ တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ အေရေလး စို႐ႊဲေလာက္ေအာင္ က်ေနာ္ စုပ္ေနမိပါေတာ့တယ္ က်န္လက္တစ္ဖက္ကလည္း ျမဴ ႏို႔ကိုအုပ္ကိုင္ထားၿပီးခပ္႐ြ႐ြေလးဆုပ္နယ္ကစားေနမိပါတယ္

    ျမဴ ကေတာ့ က်ေနာ္ ဆံပင္ေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း… အိုး… ကို အုန္း..အင္း..ဟင္း.. အ အ ကို အိုး… ကို ေရ ျမဴ အသံေလးက က်ေနာ္နားထဲသိပ္ကိုေအးျမလြန္းတဲ့သံစဥ္ေလးတစ္ခုလိုနားထဲခ်ိဳၿမိန္မိပါတယ္ဗ်ာ အနမ္းေလးေတြက တေျဖးေျဖးေအာက္ကိုဆင္းလို႔ ျမဴ ရဲ႕ ခ်က္ကေလး ကို လွ်ာေလးနဲ႔ထိုးလို႔အနမ္းေႁခြလိုက္မိပါေတာ့တယ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္ အြန္းးးးး ဘာေတြလုပ္ေနတာလည္း ကိုရယ္ ယားလိုက္တာကြာ အြင္း…ဟင္း… ေအာက္ဘက္ကို အနမ္းက ဆင္းလိုက္ရင္း ညအိပ္ေဘာင္းဘီေပၚကေန ေပါင္ၾကားျမဴ ေစာက္ဖုတ္ရွိရာဂြဆုံေလးကို ႏွာေခါင္းေလးျမဳပ္ဝင္သြားေလာက္တဲ့ အထိဖိကပ္နမ္းရႈိက္အဖုတ္ေလးနံေလးကိုတဝႀကီးဖိနမ္းလိုက္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ

    အိုးး…. အိုးး…. အ အ အျငးးးး ကိုရၾယ ဘယ္လိုေတြလုပ္ေနတာလည္းကြာ အိုးး..ကို က်ေနာ္ အိပ္ယာေပၚထိုင္လိုက္ၿပီး ျမဴ ေဘာင္းဘီေလးကို ဆြဲခြၽတ္ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ အိုးး…ကို ဆိုၿပီး ျမဴ လက္က ေစာက္ဖုတ္ကိုဖုံးအုပ္ကာထားပါတယ္ က်ေနာ္သေဘာက်လို႔ရယ္မိသြားပါေတာ့တယ္ ဟာ ဘာကိုရယ္ေနတာလည္း သူမ်ားရွက္ေနတာကို မ်က္ႏွာပိုးကမေသေသးဘူးေနာ္ မရယ္နဲ႔ ရွက္တယ္ဆို ကဲရွက္မေနပါနဲ႔ေတာ့ျမဴ ရယ္ဆိုၿပီး ေစာက္ဖုတ္ကိုအုပ္ထားေသာ ျမဴ လက္ကိုဆြဲဖယ္လိုက္ၿပီး ေစာက္ဖုတ္တစ္ခုတစ္လုံးကို က်ေနာ္လက္ဖဝါးနဲ႔ဖိကပ္ထားရင္း ခပ္ဖြဖြေလးပြတ္သပ္ရင္း အရည္ေလးစိုစိစိျဖစ္လာေတာ့

    လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းကို ေစာက္ဖုတ္ထဲထိုးထည့္လိုက္ၿပီးခႏၶာကိုယ္ကို ျမဴ အေပၚဖိခ်လိုက္ရင္း လက္ကလည္း အဖုတ္ထဲကလိကစားရင္း ျမဴ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို ထပ္နမ္းရႈိက္လိုက္ပါေတာ့တယ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္ အြင္းးးးးး ႁပြတ္ ႁပြတ္ ေစာက္ဖုတ္ထဲႏႈိက္ကစားေနတဲ့ လက္ခလယ္လက္ေခ်ာင္းေလးမွာလည္း အရည္ေတြ႐ႊဲစိုေတပါေတာ့တယ္ အြင္း…အင္း… ႁပြတ္ ႁပြတ္ လွ်ာခ်င္းထိေတြ႕တာကစားေနတာကို ရပ္လိုက္ၿပီး… က်ေနာ္ ေအာက္ကိုဆင္းလိုက္ၿပီး…. ျမဴ အဖုတ္ကို ငုံစုပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္

    အိုး…ကို မလုပျပါနဲ႔ အိုး….အား….လား….က်ေနာ္ ေခါင္းကဆံပင္ကိုစုပ္ကိုင္ညစ္ရင္း….အား… အေမ ေရ သေပါပွီ အီး….အား… ကို အိုး…. ထြက္ကုန္ၿပီ ထြက္ကုန္ၿပီ အီး….အ အ အူး….ဟီး… ေစာက္ဖုတ္ကို လွ်ာနဲ႔ဖိသြင္းထိုးလွ်က္ရင္း…. စိမ့္စိမ့္ ထြက္လာတဲ့ေစာက္ရည္မ်ားကိုပါးစပ္နဲ႔စုပ္ၿမိဳခ်လိုက္ရင္း အင္း… သိပ္ကိုခ်ိဳလိုက္တာ ျမဴ ရယ္ သိလား အင္း…. ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိဘူး သိပ္ရွက္တာပဲ မေျပာနဲ႔ ဘာမွန္းလည္းမသိဘူးကြာ ရွက္လာၿပီ သိလား က်ေနာ္ ျမဴ ကိုယ္ေပၚထက္လို႔ခႏၶာကိုယ္ကိုဖိခ်ရင္းးးးး ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ေနာက္ထပ္စုပ္နမ္းလိုက္ရင္း… ေျခေတာက္ေလးေတာင္ထားရင္းးးး ေပါင္ကားေနေသာၾကားထဲ

    က်ေနာ္ ပုဆိုးကို အသာေျဖခ်လိုက္ၿပီး ေဘာင္းဘီကိုပါခြၽတ္လိုက္ၿပီး လက္တစ္ဖက္နဲ႔လီးကိုကိုင္လိုက္ၿပီးးး ျမဴ ေစာက္ဖုတ္ကို လီးနဲ႔ပြတ္ဆြဲရင္းးး ျမဴ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးကို ဒစ္ၿမဳံ႐ုံသာ ထည့္ထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းစုပ္ရင္းး က်ေနာ္ လီးကို ျမဴ အဖုတ္ထဲ တရစ္ရစ္ျခင္းဖိသြင္းရင္း လီးတဝတ္ေလာက္က်ပ္သိပ္စြာဝင္သြားရင္း က်ေနာ္လီးကို တခ်က္တည္းေဆာင့္ထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ နမ္းေနေသာႏႈတ္ခမ္းေလးပါ လႊတ္သြားၿပီး မ်က္လုံးေလးျပဴ းလို႔ ျမဴ ရဲ႕ေအာ္ညီးသံသဲ့သဲ့ေလး အခန္းထဲပ်ံလြင့္သြားပါေတာ့တယ္ အား….ကိုရယ္ အီး….သေပါပွီ ကို ရယ္ အင္း…နာလိုကၾတာ အိုး…အေမ့ ဖတ္ ဖတ္ အိုးးး ျမဴ ရယ္ ခ်စ္လိုက္တာ အင္း…သိပ္ေကာင္းတာပဲ အား.. ခ်စ္ရယ္ ေစးက်ပ္က်ပ္နဲ႔ ေကာင္းလိုက္တာ ျမဴ ရယ္ အင္း….. ခပ္မွန္မွန္ေလး လိုးေဆာင့္ေနရင္း.. အား.. ကို အီး….ဘယ္လိုမွန္းသိေတာ့ဘူး….

    အင္း တစ္မ်ိဳ းႀကီးပဲကြာရင္ထဲမွာကြာ အျငးးးးးအေမ့ေရ အား အင္း..ကို အိုး…သေပါပွီကွာ အီး….နာလိုက္တာ ဟင္း… က်ေနာ္လည္း ၿပီးခ်င္သလိုသလိုျဖစ္လာလို႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းခပ္သြက္သြက္ပစ္ပစ္ေဆာင့္ရင္း…. အား… အင္း…. ခ်စ္တယ္ ျမဴ အား….ခ်စ္လား… ျမဴ ဖန္း..ဖတ္ ဖန္းးဖန္း……အား…. ကို ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ အင္း…ဟင္း…. အား….လား…ကို ရယ္ ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ အီး… အိုး… ကို ပွီး…ပွီး…ေတာ့ မယ္ အ အ အား…. မႉ ေရ ထွကျပႇီ ပွီး…..အင္း…. အား….ကို ေရ ေသပါၿပီ အီး….ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ကြာ အား…. ထြက္ၿပီ ထြက္ၿပီ အိုး….ကိုရယ္ အား….အင္း…မႉ မႉ အား….ထွကျပႇီ ျမဴ အေပၚထပ္ရက္ဖိက်သြားေတာ့ ပထမဆုံးက်ေနာ္ခါးကိုဖက္ထားရင္းႏွစ္ဦးသားအေမာေျဖရင္း ျမဴ ခုနက ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတာ တကယ္လား အာ လူႀကီးဘာေတြလာေမးေနမွန္းမသိဘူး မခ်စ္ပဲလက္ထပ္ပါ့မလား

    ဟြန္း.. ဒါဆို ကို႔ကို ခ်စ္တာေပါ့ေနာ္ ျမဴ အမေလး ျဖစ္ရေလ ရွင့္ဟာက်မအထဲေရာက္ေနတာေတာင္ ခ်စ္တာေပါ့ လုပ္ေနေသးလား သိပ္မုန္းဖို႔ေကာင္းတာပဲ လူႀကီး ဆင္းေတာ့ ေလးလွၿပီ အသက္ရႈမဝေတာ့ဘူး ဖယ္ က်ေနာ္ ျမဴ အေပၚကဆင္းၿပီး ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းၿပီးဖက္ထားလိုက္ရင္း သိပ္ခ်စ္တာပဲ ျမဴ ရယ္ တူတူပါပဲ ကိုရယ္ ၾကယ္ေရာင္မစုံတဲ့ညေလးျဖစ္ေပမဲ့ မဂၤလာဦးညအခန္းထဲအသစ္စက္စက္ခ်စ္သူႏွစ္ဦးမွာေတာ့ ခ်စ္စကားေလးေတြတသြင္သြင္ေျပာရင္းအႀကိမ္ႀကိမ္အခ်စ္ပင္လယ္ထဲမေမာတမ္းလက္ပစ္ကူးခတ္လို႔ေနပါေတာ့ တယ္ ရက္မွလသို႔ေျပာင္းလာရင္း သာယာေသာအိမ္ေတာင္ေရးတစ္ခု ေလေပြ႐ိုင္းေလးျဖတ္တိုက္လာပါေတာ့တယ္ဗ်ာ ပန္းရံ အလုပ္က ေန႔လည့္ထမင္းစားရန္ အိမ္သို႔ျပန္လာေသာအခါ ျမဴ ကိုမေတြ႕ရပဲ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ အဝတ္ေလွ်ာ္ အဝတ္လွန္းေနေသာ အေမ့ကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေသာျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေဒါသေတြ အလိမ့္လိမ့္ထက္လာမိပါေတာ့တယ္

    တအိမ္လုံးအဝတ္အစားကိုေလွ်ာ္ေနေသာအေမ က်ေနာ္ ရပ္ၾကည့္ေနတာကို မျမင္ေတြ႕ခဲ့ပါဘူး ျမဴ ထမိန္ပါ ေလွ်ာ္ေပးေနၿပီး ထမိန္ကိုလွမ္းေပးေနေသာအေမ့ကိုၾကည့္ရင္း က်ေနာ္ ပါးျပင္ကမ်က္ရည္ေတြတေပါက္ေပါက္ က်ဆင္းလာပါေတာ့တယ္ ျမဴ မင္းဘာေတြလုပ္ေနတာလည္း ေယာကၡမ က ထမိန္ျပန္ေလွ်ာ္ေပးေနတာ နင္ဝတ္ရက္တယ္ဟာ က်ေနာ္ကို ခြင့္လႊတ္ပါ အေမ အေမ့ ခုလိုလုပ္ေနတာ သား တကယ္မသိခဲ့ပါဘူး အေမရယ္ စိတ္ထဲအလိုလိုဝမ္းနည္းယူႀကဳံးမရျဖစ္မိၿပီး အေမ အေမ အေမ့ ဘာေတြလုပ္ေနတာလည္း ဆိုၿပီး အေမအနားေျပးသြားရင္း မလုပ္ပါနဲ႔ အေမရယ္ သားသိပ္မွားတယ္

    အရမ္းမွားတယ္ အေမ အေမ့ ေခြၽးမ ထမိန္ေလွ်ာ္ေနတာ သားတကယ္မသိဘူး ထားလိုက္ပါေတာ့ အေမရယ္ သားရင္ထဲ နင့္ေနေအာင္ခံစားရတယ္ အေမရယ္ ေတာ္ပါေတာ့ ေတာ္ပါေတာ့ အေမ သားရယ္ ျမဴ ကို ျပသနာမရွာပါနဲ႔ေနာ္ မဟုတ္ေသးဘူး အေမ လုံးဝမျဖစ္သင့္ဘူး ေယာကၡမဆိုတာလည္း မိဘပါပဲ အေမ သူနားလည္းရမယ္ မိဘတစ္ေယာက္ေလွ်ာ္ေပးတဲ့ထမိန္ သူဝတ္ရဲတာ သိပ္အံ့ၾသတယ္ တကယ္ေတာ့ဒါေတြ သူလုပ္ေပးရမဲ့တာဝန္ေတြပဲ ျမဴ ဘယ္သြားလည္း အေမ လမ္းထိပ္က ေဒၚျမင့္အိမ္ကိုပါ သား ဘာ ေဒၚျမင့္အိမ္ဟုတ္လား အေမ အဲဒီအိမ္က ဖဲဝိုင္း ႀကိတ္ဝိုင္းကစားေနတာေလ သူမသိတာေတာ့မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဘယ္အခ်ိန္က အိမ္ကထြက္သြားတာလည္းအေမ ျမဴ မနက္၉နာရီေလာက္ကတည္းကပါ သား ရန္ေတာ့မျဖစ္ၾကပါနဲ႔ သားရယ္ အေမေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္

    ဒါဆို မိသားစုအိမ္မႈကိစၥဘာဆိုဘာတစ္ခုမွမလုပ္တာေပါ့ အေမ ဟုတ္လား အေမမွာ ေျပာစရာစကားမရွိေတာ့ဘူးမလား မေျပာနဲ႔ အေမ သားနားလည္သြားပါၿပီ သား ထမင္းစားမယ္မလား အေမခူးေပးမယ္ေနာ္ လာ ေတာ္ပါၿပီ အေမ သားမစားခ်င္ေတာ့ဘူး အလုပ္ထဲျပန္ေတာ့မယ္ စိတ္ပ်က္တယ္ သိပ္စိတ္ကုန္တယ္ သြားၿပီ အေမ လုပ္ငန္းခြင္ထဲအလုပ္သာလုပ္ေနရတယ္ စိတ္ကေဒါသေတြပဲျဖစ္ေနမိပါေတာ့တယ္ ဟာ ဒီေန႔ ဘာျဖစ္ေနမွန္း မသိဘူး တစ္ခ်က္မွ ကံမေကာင္းေသးပါလား ေဒၚျမင့္ ရယ္ ပိုက္ဆံလည္း ကုန္ၿပီ ျပန္ေတာ့မယ္ ေဒၚျမင့္ ေရ ဟာ ျမဴ ကလည္း ဒီမွာ ဝိုင္းကေကာင္းေနၿပီေလ

    ဆက္မကစားေတာ့ဘူးလား ျမဴ ျမဴ မွာ ပိုက္ဆံကုန္သြားၿပီေလ ျပန္ေတာ့မယ္ ေငြေမွ်ာေငြနဲ႔လိုက္ေပါ့ ေႂကြတစ္လွည့္ၾကက္တစ္ခုန္ပါပဲ ဆက္ကစားလို႔ ရပါေသးတယ္ ျမဴ ဦးေငြစိုး လိုက္ေတာ့လိုက္ခ်င္ပါတယ္ ဘာနဲ႔ဆက္လိုက္ရမွာလည္း ကုန္ပါၿပီ လက္ထဲပိုက္ဆံမရွိေတာ့ဘူးေလ ရွိပါေသးတယ္ ျမဴ လည္ပင္းကဆြဲႀကိဳးအေပါင္းထားမယ္ဆို သုံးသိန္းေပးမယ္ လည္ပင္းကဆြဲႀကိဳးကို လက္နဲ႔ကိုင္ၾကည့္ရင္း မဂၤလာဦးလက္ဖြဲ႕အေမေပးထားေသာဆြဲႀကိဳးေလး ျဖစ္ပါ့မလား ေတြးေနစဥ္ ကဲ ျမဴ ေနာက္တစ္ပြဲစေတာ့မယ္ ဘယ္လိုလည္း ေပး ဦးေငြစိုး ေရာ့ ဆြဲႀကိဳး က်မ ျပန္ေ႐ြးမွာေနာ္ ေအးပါ ေရာ့ သုံးသိန္း ျမဴ ကဲ လက္ေရွာင္ ေနာက္တစ္ပြဲစၿပီ ဖဲခ်ပ္မ်ားေဝခ်လိုက္ၿပီး ကစားဝိုင္းေလးျပန္အသက္ဝင္လာပါေတာ့တယ္ ျမဴ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ထမင္းစားဖို႔လည္းမသိေလာက္ေအာင္ ေလာင္းကစားႏြံ႕ထဲနစ္ေနရင္း ေငြေဇာကပ္ေနေတာ့ပါတယ္ ေနလည္းေစာင္းေတာ့ ေငြလည္းကုန္ ဝိုင္းလည္းသိမ္းေတာ့ ျမဴ တစ္ေယာက္ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႔ အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္

    ညဘက္ မိသားစု ထမင္းဝိုင္းေလး လက္စုံစားေနေပမဲ့ က်မစိတ္ထဲမလုံဘူး ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္ ျမဴ ထမင္းထပ္ထည့္ေလ စားမေကာင္းလို႔လားသမီး စားေကာင္းပါတယ္ အေမ ျမဴ ဘာျဖစ္ေနတာလည္း မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းပါလား ေနမေကာင္းဘူးလားေမးရင္း ျမဴ နဖူးကို ဘယ္ဘက္လက္ဖဝါးေလးနဲ႔ ဖိကပ္စမ္းလိုက္ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးကိုရယ္ ညေနကေရခ်ိဳးလိုက္တာေနာက္က်သြားလို႔ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္ အဲတာေၾကာင့္ေနရတာတစ္မ်ိဳးေလး ျဖစ္ေနလို႔ပါ ကို ျမဴ လည္ပင္းကဆြဲႀကိဳးေရာ ဆြဲႀကိဳးမရွိေတာပါ့လား ျမဴ ဘာလုပ္ပစ္လိုက္တာလဲ ေအာ္ ဆြဲႀကိဳးလား ကို ဆြဲႀကိဳးက ေဒၚျမင့္ အလႉ သြားစရာရွိလို႔ ခဏငွားထားတာပါ မနက္ျဖန္ညေန ျပန္ေပးမွာပါ ကိုရယ္ ဟုတ္လို႔လားျမဴ မင္းသတင္းေတြ ေမႊးေနတာပဲေနာ္

    ေအာ္ သားရယ္ သမီးက မနက္ျဖန္ဆြဲႀကိဳးျပန္ရမွာပဲ သားရယ္ စကားမမ်ားက်ပါနဲ႔ေနာ္ ျမဴ မင္းလုပ္ေနတာေတြ ရပ္တန္းကရပ္ေတာ့ေနာ္ စားလက္စထမင္းပန္းကန္ကို ခ်ထားလိုက္ၿပီး လက္ေဆးလိုက္ၿပီး က်ေနာ္ အိပ္ခန္းထဲဝင္ကာ အဝတ္ဘီဒိုထဲက သိမ္းထားတဲ့အထည္ေအာက္ကပိုက္ဆံကိုဆြဲထုက္လိုက္ေတာ့ ၾကမ္းျပင္ေအာက္ျပဳတ္ခ်သြားေသာ အရာတစ္ခုကို က်ေနာ္ကိုင္ၾကည့္လိုက္ၿပီး သေႏၶထားေဆးကဒ္ကိုၾကည့္လိုက္ၿပီး ေတာက္ တစ္ခ်က္ေခါက္ရင္း အေမ စိတ္ဆင္းရဲမွာစိုးလို႔ ရင္ထဲကစကားကိုမ်ိဳသိပ္လို႔ အရက္ေသာက္ရန္ ဘုံဆိုင္ေလးသို႔က်ေနာ္ ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္ အရက္ ေလးငါးပက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္ၿပီး အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ့ေတာ့တယ္ဗ်ာ

    အေမ သား ဘုရားခန္းေရွ႕မွာပဲ အိပ္ေတာ့မယ္ အေမ သားအခန္းထဲဝင္အိပ္ပါလား သမီးေလးတစ္ေယာက္တည္းအိပ္ေနရမွာေပါ့ အခန္းထဲသြားအိပ္လိုက္ပါေနာ္ သား မလိုပါဘူး အေမရာ သားဘာသာတစ္ေယာက္တည္းပဲအိပ္ပါရေစ ေျပာၿပီး က်ေနာ္ ဘုရားခန္းေရွ႕မွာပဲအိပ္ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ နံနက္မိုးေသာက္အလင္းေရာက္လို႔ အေမျပင္ထားေပးတဲ့ထမင္းေၾကာ္နဲ႔ၾကက္ဥေၾကာ္ကို အစာေျပစားေသာက္ရင္း အေမ ေျပာေလ သား သား အဝတ္ဘီဒိုထဲကစုထားတဲ့ ေငြ ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ေပ်ာက္ေနတယ္ အေမ ယူသုံးမိေသးလား အေမ မယူမိဘူး သား ရၿပီ အေမ ဘယ္သူယူသုံးလည္း သားသိေနၿပီ ေခြၽးနည္းစာေလးေတြပါ အေမ မိသားစုအတြက္ သားစုေနတာပါ တေန႔အလႉ ေလးလုပ္ခ်င္လို႔ပါ အေမရယ္ နဖူးကေခြၽးေျခမက်ေအာင္ သားရွာေနတာပါအေမ ေျပာၿပီး

    ယူပါ သားမေျပာဘူး အက်ိဳးရွိေအာင္သုံးလိုက္တယ္ဆိုလည္း မေျပာေတာ့ပါဘူး အခုေတာ့ဗ်ာ ကဲ အေမေရာ့ ေဈးဝယ္ဖို႔အေမယူထားလိုက္ေနာ္ ေငြႏွစ္ေသာင္းကို အေမ့လက္ထဲေပးလိုက္ၿပီး သား အလုပ္သြားလိုက္အုံးမယ္ အေမ ေအာ္ အေမ သားေလးရယ္ အေမ အမွားေတြပါပဲ သားရယ္ အေမ့ကိုခြင့္လႊတ္ေပးပါ ေအးခ်မ္းေနတဲ့ဘဝေလးကို ပူေလာင္စရာေတြ အေမေပးမိသလိုျဖစ္သြားၿပီ သားေရ အေမ ေအာ္ ေျပာေလ သမီးေလး ျမဴ သမီး ေဒၚျမင့္တို႔အိမ္သြားအုံးမယ္ေနာ္ အေမ ေအး သမီး ထမင္းစားေတာ့ျပန္လာအုံးေနာ္ ျမဴ ဟုတ္ကဲ့ပါအေမ ေျပာဆိုၿပီး အိမ္ထဲကဆင္းလာၿပီး ေဒၚျမင့္ အိမ္ကိုအသြား ဆြဲႀကိဳးျပန္ေ႐ြးဖို႔ ခဏေလာက္အကူအညီျပန္ေတာင္းရန္ ဦးေငြစိုး အိမ္ဘက္သို႔လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္

    ဦးေငြစိုး ရွိလား ညီမ ရွိတယ္ အမ ဦးေလး အိမ္ထဲမွာ ဝင္သြားလိုက္ေနာ္ အိမ္ထဲဝင္လိုက္ရင္း က်မ ဦးေငြစိုးကို ေအာ္ေခၚမိပါေတာ့တယ္ ဦးေငြစိုး ဦးေငြစိုး လာၿပီ လာၿပီ ေဟ့ ေအာ္ ျမဴ လာထိုင္ပါအုံး ဘာကိစၥလည္း ဒီလိုပါ ဦးေငြစိုး အကူအညီေတာင္းခ်င္လို႔ပါ က်မ ဆြဲႀကိဳးေလး တရက္ေလာက္ ခဏျပန္ေပးပါလား မနက္ျဖန္ ျပန္ေပးပါ့မယ္ ဦးေငြစိုး ဟာ ဘယ္ရမလည္း ျမဴ ပိုက္ဆံျပန္မရပဲ ဘယ္ျပန္ေပးလို႔ရမလည္း က်မ အခက္အခဲျဖစ္ေနလို႔ပါ ဦးေငြစိုး ရယ္ ကူညီေပးပါ ပိုက္ဆံမရပဲ ေပးလို႔မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး ျမဴ လုပ္ပါ ကူညီပါ က်မ အခက္အခဲျဖစ္ေနလို႔ပါ

    ကဲ ဒါဆို နင့္ကိုဆြဲႀကိဳး ငါျပန္ေပးမယ္ ဒါေပမဲ့ ငါ့လိုခ်င္တာတစ္ခု နင္ဘက္ကျပန္ေပးမယ္ဆို အလကားျပန္ေပးလိုက္မယ္ ဦးေငြစိုး ဘက္က ဘာလိုခ်င္တာလည္း ေျပာပါ ငါပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲေျပာမယ္ နင္ေသခ်ာစဥ္းစားေပါ့ ငါ့ကို တစ္နာရီေလာက္ အေဖာ္ျပဳေနေပးပါ ဒါဆိုဆြဲႀကိဳးအျပင္ ေငြတစ္သိန္းပါ ငါထပ္ေပးမယ္ ဘယ္လိုလည္း ဘာ ဦးေငြစိုး ျမဴ နင့္သေဘာပါ ငါ့ဘက္ကကူညီေပးႏိုင္တာဒါပဲရွိတယ္ လက္မခံဘူးဆိုလည္း ျပန္ေတာ့ေလ ငါ့လည္း ခဏေန ေဒၚျမင့္တို႔အိမ္ကိုသြားရမယ္ ဒီေန႔ဝိုင္းရွိတယ္ က်မေတြေဝေနမိပါေတာ့တယ္

    ငါ့အျပစ္ေတြပဲ ဘာလုပ္ရမလည္း ဟူးးးးး ဆြဲႀကိဳးျပန္ရဖို႔ေ႐ြးစရာလမ္းမရွိေတာ့ဘူးးးးဟူးးးးးးး ေကာင္းၿပီ ဦးေငြစိုး က်မ လက္ခံတယ္ ဒါဆို ခဏေစာင့္ ၿမိဳ႕ျပင္တည္းခိုခန္းသြားၾကမယ္ ၿပီးမွ ေဒၚျမင့္အိမ္သြားၾကမယ္ဆိုၿပီး အခန္းထဲဦးေငြစိုးဝင္သြားပါေတာ့တယ္ တူမႀကီး ဆိုင္ကိုေသခ်ာေရာင္းေနာ္ ဦးေလးအျပင္ခဏသြားလိုက္အုံးမယ္ေနာ္ ဟုတ္ကဲ့ စိတ္ခ်ပါ ဦးေလး က်မ ဦးေငြစိုး ဆိုင္ကယ္ေနာက္မွာလိုက္စီးရင္း ၿမိဳ႕ျပင္ကိုခရီးဆက္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္ရွင္ တည္းခိုခန္း အခန္းတံခါးပိတ္လိုက္ေတာ့ က်မ ရင္ေတြ ဒိုင္းခနဲတုန္သြားပါေတာ့တယ္ ျမဴ ဒီမွာ ဆြဲႀကိဳး နဲ႔ ပိုက္ဆံတစ္သိန္း စားပြဲခုံေပၚတင္ထားလိုက္ၿပီး

    က်မရွိရာသို႔ ဦးေငြစိုးေျခလွမ္းတိုးလာလို႔ က်မေျခလွမ္းေနာက္ကိုဆုပ္ရင္း ကုတင္ကိုတိုက္မိရင္း ကုတင္ေပၚလွဲကာသြားေတာ့ ဦးေငြစိုး က်မအေပၚကိုဖိခ်လိုက္ရင္း သိပ္ခ်စ္တယ္ ကေလးရယ္ ဆိုၿပီး က်မကိုအတင္းဖက္နမ္း ႏႈတ္ခမ္းေတြနမ္းစုပ္ရင္း က်မ ႏို႔ကိုကိုင္ဆုပ္ညစ္ေခ်လိုက္ေတာ့ အားး…နာတယ္ ေျဖးေျဖးညစ္ပါ အား…ကြၽတ္ကြၽတ္ အားရစြာဆုပ္ေခ်နယ္ရင္း အနမ္းကလည္း ပါးစပ္ကိုက်ေရာက္လာေတာ့ အင္းး..အင္း…အု အအ လက္တစ္ဖက္ကလည္း က်မေစာက္ဖုတ္ကိုအုပ္ကိုင္ဖ်စ္ညစ္ကစားလိုက္ေတာ့ နာက်င္ခံစားမႈေၾကာင့္ေစာက္ဖုတ္ရွိန္းတိန္းဖိန္းတိန္းျဖစ္လို႔ေစာက္ရည္ေတြပါ တဆစ္ဆစ္စိမ့္က်လာပါေတာ့တယ္

    တဆက္တည္းမွာပဲ စကပ္ကိုခြၽတ္ခ်ခံရၿပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီပါအခြၽတ္ခံလိုက္ၿပီး က်မေစာက္ဖုတ္ေနာက္တခါအုပ္ကိုင္ခံရၿပီး ပါးစပ္ကိုလည္းခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစုပ္နမ္းတာခံရေနၿပီး ေစာက္ဖုတ္ထဲဝင္လာတဲ့လက္ခလယ္ကလည္းအတြင္းသားကိုခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဖိပြတ္ရင္း လက္ဖဝါးကို ေစာက္ဖုတ္ရဲ႕အေပၚေအာက္ကိုဖိဖိဆြဲခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးပြတ္ခံထိေသာက်မ အနမ္းပါလႊတ္ရင္း ဖင္ကပါတႂကြႂကြျဖစ္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ထဲကေစာက္ရည္ၾကည္မ်ား အိပ္ယာခင္းေပၚပန္းပန္းထြက္ရင္း… အားး….အား..သေပါပွီ အီး… ထြက္ၿပီ အီး..အိုး..ၿပီးူ..ၿပီး..အား… ေအာ္ညီးရင္း အိပ္ယာတဆက္ဆက္တုန္ေနေသာ

    က်မ ေျခေတာက္ကို ဦးေငြစိုး ကားလိုက္ၿပီး က်မေပါင္ၾကားမွာဒူးေတာက္ထိုင္ခ်ရင္းးးးး ဦးေငြစိုး ပုဆိုးကိုေျဖခ်ၿပီး က်မေစာက္ဖုတ္ကို လီးထိပ္နဲ႔ပြတ္ရင္းးးး က်မ ခါးကိုကိုင္ထားရင္း လီးကိုေစာက္ဖုတ္ထဲ တဆုံးတခ်က္တည္းေဆာင့္ထည့္ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္ရွင့္ အား…. ေသပါၿပီ အင္း ေအာင့္သြားတာပဲ သေပါပွီ သေပါပွီ အမေရ အိုး…အီး…နာလိုကၾတာ အား…အ အ အား… ဦးေငြစိုးရဲ႕ေဆာင့္ခ်က္ေတြေအာက္ ကုတင္ေပၚနစ္ျမဳပ္လုမတတ္ လိုးလိုက္တာ ရင္ထဲကပါ ေအာင့္ေလာက္ေအာင္ က်မ ကို တကယ္ကိုပက္ပက္စက္စက္ လိုးေနပါေတာ့တယ္ရွင္ က်မ မွာလည္းေအာ္ညီးရင္း..အသံေတြေပ်ာက္မလုမတတ္ျဖစ္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ကပါ တဆစ္ဆစ္နဲ႔ က်ိန္းစပ္ေနေအာင္ ေကာင္းေနပါေတာ့တယ္

    ရွင္ ဖတ္ ဖတ္ ဖန္း…ဖန္း… မရပ္မနား အားကုန္သုံးးးေဆာင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ က်မမ်က္လုံးေလးပါလန္လို႔ ေအာ္သံေတြတိမ္တိမ္ဝင္လာလို႔ ေလာကႀကီးနဲ႔အဆက္ျပတ္လုမတတ္ေအာ္ေအာ္ရင္း… အား… ၿပီး…အီး…ထြက္ၿပီ.. အီး… အား…ျမဴ ေကာင္းလိုက္တဲ့ေစာက္ဖုတ္ အိုး.. အား..းငါ ၿပီး..ၿပီး..အို အင္းအား.. အားး…ကမြ ၿပီးးအီး…အား…အ အား…မႉ အား… ဦးေငြစိုး လီးတစ္ဆုံးေစာက္ဖုတ္ထဲဖိကပ္ထားရင္း… ဆန႔္ငင္ဆန႔္ငင္ျဖစ္ၿပီး… က်မအေပၚေမွာက္ခ်ရင္း.. လီးေရေတြ က်မ အဖုတ္ထဲ တေသာေသာပန္းပန္းထည့္လို႔ က်မရင္ထဲေႏြးလို႔ တဆက္ဆက္တုန္ေနရင္း ဦးေငြစိုးခါးကိုဖက္မိရင္း.. က်မလည္းးးးၿပီးေျမႇာက္သြားပါေတာ့တယ္ရွင္ ေဟ့ေကာင္ ငလင္း ခဏလာအုံး ျမန္ျမန္ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ ဆိုၿပီး သန္လွ်ပ္ ကိုပစ္ခ်ထားၿပီး မဆလာဒယ္ကိုေဘးသို႔ေ႐ြ႕ၿပီး ျငမ္းေပၚမွေအာက္သို႔ခုန္ခ်ဆင္းလိုက္ပါေတာ့တယ္

    ဘာခိုင္းမလို႔လည္း ဆရာ လာ ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့ ငလင္း ဆရာဆိုင္ကယ္ေနာက္ထိုင္လိုက္သြားၿပီး ၿမိဳ႕ျပင္ ေ႐ႊလေရာင္ တည္းခိုခန္း မလွမ္းမကမ္း ကားလမ္းေဘးၿခဳံအကြယ္ထဲဝင္ခိုင္းၿပီး ငလင္း စိတ္ကိုထိန္းေနာ္ ငါေျပာတာနားလည္တယ္ေနာ္ ဟုတ္ကဲ့ဆရာ ငလင္းတိတ္တိတ္ေန ခဏေလးေစာင့္ကြာ ခ်စ္လိုက္တာ ျမဴ ရယ္ ခ်စ္လို႔မဝဘူးကြာ သိလား ေတာ္ပါေတာ့ ဦးေငြစိုးရယ္ ေလးခါေတာင္ရွိေနၿပီ ေတာ္ပါေတာ့ က်မ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ျပန္ရေအာင္ ေကာင္းပါၿပီ ဒါေပမဲ့ ျမဴ ကို ဦးေငြစိုးစြဲေနၿပီကြာ သိလား ေတာ္ၿပီ က်မတို႔ ေဒၚျမင့္ အိမ္သြားရေအာင္ ဝိုင္းစေနေလာက္ၿပီ ေကာင္းၿပီေလ ျမဴ သြားရေအာင္ေနာ္ က်မနဲ႔ ဦးေငြစိုး တည္းခိုခန္းက ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္ရွင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့မ်က္ဝန္းတစ္စုံကို က်မျမဴ တစ္ေယာက္လုံးဝမျမင္ခဲ့ပါဘူးရွင္ ေတာက္ မသာမ ေခြးမ ေဖာက္ျပန္ေနၾကတာကြာ ငလင္း ငလင္း စိတ္ကိုထိန္းအုံး က်ေနာ္ လူသတ္မိေတာ့မယ္

    လူသတ္ခ်င္ေနတယ္ ေဟ့ေကာင္ မင္းသူကို သတ္လို႔ဘာအက်ိဳးရွိမွာလည္း မင္းသူ႔ကိုသတ္လိုက္ရင္ မင္းအေမကိုဘယ္သူလုပ္ေကြၽးမွာလည္း ရွာေဖြေကြၽးမွာလည္း ငလင္း မေကာင္းတဲ့လူကို မေကာင္းသလို ထားခဲ့လိုက္ မင္းမွာအေမရွိေသးတယ္ ေရွ႕ဆက္ရမဲ့လမ္းေတြရွိေသးတယ္ မိဘေက်းဇူးကိုဆပ္ခြင့္ရွိေသးတယ္ မင္းသူကို႔သတ္မယ္အစား လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါ ငလင္း ငါေျပာတာနားလည္လား က်ေနာ္ ေျမႀကီးေပၚဒူးေတာက္ထိုင္ခ်ရင္း က်ေနာ္မွားေတာ့မလို႔ဆရာ က်ေနာ္ နားလည္သြားပါၿပီ က်ေနာ္ သူကို လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းခြင့္ေပးလိုက္ပါေတာ့မယ္

    ဆရာ ျပန္ရေအာင္ ဆရာ က်ေနာ္ အလုပ္ပဲျပန္လုပ္ေတာ့မယ္ ဒါအေကာင္းဆုံးအလုပ္ပဲ ငလင္း မွန္ကန္တဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ပဲ ငလင္း သြားၾကမယ္ ငလင္း ဟုတ္ကဲ့ဆရာ က်ေနာ္နဲ႔ဆရာ ၿမိဳ႕ထဲကိုဆိုင္ကယ္နဲ႔ျပန္လာရင္း လက္ဘက္ဆိုင္မွာ ခဏဝင္နားလိုက္ရင္း အေအးမွာေသာက္မိၾကပါေတာ့တယ္ ဆရာ ဘာလို႔ အလုပ္ထဲျပန္မေမာင္းတာလည္း ငလင္း မင္းကို ငါစိတ္မခ်ေသးဘူး ေဒါသစိတ္ကိုေလွ်ာ့ထားေနာ္ အေကာင္းဆုံးပဲ ဆုံးျဖတ္ပါ ေအးေအးေဆးေဆးဆုံးျဖတ္ပါ ငလင္း မင္းေနာက္မွာ မင္းအေမရွိေသးတာမေမ့နဲ႔ေနာ္ ငလင္း ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ က်ေနာ္ နားလည္ပါၿပီ ေဒါသလည္းမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး အေအးဖိုးက်သင့္ေငြရွင္းလိုက္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ဆိုဒ္ထဲ အလုပ္ျပန္လုပ္ရင္းစိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းေနပါေတာ့တယ္

    ထမင္းစားနားခ်ိန္ေရာက္လို႔ ကိုယ္လက္သန႔္စင္ၿပီး က်ေနာ္ ဆိုင္ကယ္ေပၚထက္လိုက္ခ်ိန္ ဖုန္းျမည္သံၾကားလို႔ ကိုင္လိုက္မိပါေတာ့တယ္ ဟယ္လို အေမ သားေရ ျမန္ျမန္ျပန္လာပါအုံး ျမဴ တို႔ဖဲဝိုင္းမွာလူသတ္မႈျဖစ္လို႔ ျမဴ ကိုရဲေတြဖမ္းသြားၿပီ ဗ်ာ သားျပန္လာၿပီ အေမ အိမ္သို႔ဆိုင္ကယ္ကိုအျမန္ေမာင္းလို႔ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္ သား သား ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလည္း ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္း အေမ သိသေလာက္ေျပာျပပါအုံးဗ်ာ ေဒၚျမင့္ တို႔အိမ္မွာ ဖဲဝိုင္းကစားၾကရင္းက လူပ်ိဳႀကီး ေငြစိုး က ဖဲခိုးကစားတာ မိသြားလို႔ ေဒၚျမင့္က ရႈံးတဲ့ပိုက္ဆံျပန္ေတာင္းတာ မေပးလို႔ စကားမ်ားၾကရင္း ေဒၚျမင့္ အနားကရွိေနတဲ့တုတ္နဲ႔ေခါင္းကို႐ိုက္ခ်လိုက္တာ ပြဲခ်င္းၿပီးေသသြားလို႔ အားလုံးကိုရဲေတြဖမ္းသြားၾကတာတဲ့

    သားေရ ျမဴ ကို ကယ္ပါအုံး သားေရ ထားလိုက္ပါေတာ့အေမ သူ႔ကိုဘုရားကဒဏ္ခတ္လိုက္တာပါ အေမ အေမသြားခ်င္သြားပါ သားမလိုက္ေတာ့ပါဘူး သားရယ္ ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလည္း အေမ မသိပါဘူးအေမရယ္ ရက္မွလေျပာင္းလို႔ ျမဴ တစ္ေယာက္လည္း ေလာင္းကစားမႈနဲ႔ေတာင္၈လက်သြားပါတယ္ ေတာင္ထဲ ၆လေလာက္ေနရၿပီး ေလွ်ာ့ရက္မ်ားနဲ႔ ၆လေလာက္မွာ အက်ဥ္းေတာင္ကလြတ္ေျမာက္လာပါေတာ့တယ္ ျမဴ ျပန္လႊတ္မဲ့ရက္ကိုႀကိဳသိေနလို႔အိမ္ကေလးမွာထိုင္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမိပါေတာ့တယ္ဗ်ာ

    ေခါင္းေလးငိုက္စိုက္စိုက္နဲ႔ၿခံထဲဝင္လာေသာ ျမဴ က်ေနာ္ကိုလွမ္းၾကည့္ရင္း ကို ျမဴ ျပန္လာပါၿပီ မင္းကို ဘယ္သူကႀကိဳဆိုလို႔ဒီအိမ္ကိုျပန္လာတာလည္း သိပ္ေနာက္က်သြားၿပီ အရမ္းကိုေနာက္က်သြားၿပီ နင္လုပ္တာနင္မွတ္မိမွာ ငါ့နဲ႔ေပါင္းသင္းေနစဥ္ ငါ့အေမ မင္းထမိန္ပါေလွ်ာ္ေပးေနရတာေရာ ငါမသိဘူးထင္ေနလား အိမ္မႈကိစၥဘာတစ္ခုမင္းလုပ္ဖူးလည္း ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ငါ့စားဖို႔ထမင္းေတာင္ မင္းခူးခပ္ေပးဖူးလို႔လားျမဴ ကို ျမဴ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ျမဴ မွားပါတယ္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ကို ျမဴ မွာကိုနဲ႔ရတဲ့ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီေလ ျမဴ တို႔မိသားစုဘဝေလး သာသာယာယာျပန္ေနၾကမယ္ေလ ကို ဘာ ငါနဲ႔ရတဲ့ကိုယ္ဝန္ဟုတ္လား…

    ဟား..ဟား… သိပ္ကိုရယ္ ရတယ္ မႉ ငါကိုႏြားမ်ားမွတ္ေနလား ငါ့ေခါင္းမွာဂ်ိဳမ်ားေပါက္ေနသလား မင္းၾကည့္လိုက္စမ္းပါအုံး ျမဴ ငါ့နဲ႔ေပါင္းေနစဥ္ မင္း သေႏၶကိုယ္ဝန္ထားေဆးေတြခိုးေသာက္ေနတာ ငါမသိဘူးမ်ားမင္းထင္ေနလား ျမဴ မင္း ေ႐ႊလေရာင္တည္းခိုခန္းက ဦးေငြစိုးနဲ႔တူတူျပန္ထြက္လာတာ ငါအကုန္ျမင္ေတြ႕ၿပီးသား ငါ့ကိုလာလိမ္ဖို႔မႀကိဳးစားပါနဲ႔ ျမဴ ကို ရွင္းျပပါရေစ ျမဴ ရွင္းျပပါရေစ ေျပာေလ ျမဴ ငါနားေတာင္ေပးပါ့မယ္ ေျပာ က်မ ဖဲဝိုင္းမွာဖဲရႈံးလို႔ ဦးေငြစိုး ဆီမွာ သုံးသိန္းနဲ႔ေပါင္ထားခဲ့မိပါတယ္ ကို ေမးေတာ့ ေဒၚျမင့္ခဏငွားထားတယ္လို႔ ျမဴ ညာေျပာမိပါတယ္ ေနာက္ေန႔ျပန္ယူလာခဲ့မယ္လို႔ကတိေပးခဲ့ပါတယ္ အဲတာေၾကာင့္ မနက္ပိုင္း ဦးေငြစိုး အိမ္ေရာက္ခဲ့တယ္ ဆြဲႀကိဳးကိုခဏျပန္ေပးဖို႔ေျပာတာမရဘူးေလ

    ဒါနဲ႔ေနာက္ဆုံး ဦးေငြစိုးက ဆြဲႀကိဳးကိုျပန္ေပးမယ္ သူ႔ဆႏၵကို တစ္နာရီေလာက္ ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ အလဲအလွယ္နဲ႔ ျမဴ လွဲလွယ္မိသြားတာပါ ကို ဟီး…ဟီး…. ဟင့္ ဟင့္ ဟီး…႐ႊတ္ ႐ႊတ္ ဟီး… ေအာ္ မင္းငါ့ကိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာေလ ဘာျဖစ္လို႔ဖြင့္မေျပာခဲ့တာလည္း ျမဴ က်မ ကို႔ကိုဒုကၡမေပးခ်င္လို႔ပါ ကို ဟား…ဟား… ျဖစ္ရေလ ျမဴ အဲတာက်ေတာ့ မေျပာရဲဘူး ဟုတ္လား

    ဒါနဲ႔ပဲ ပိုက္ဆံသုံးသိန္းနဲ႔ ငါ့ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္လိုက္တာေပါ့ ငါ့ကို ဒုကၡမေပးခ်င္တဲ့မင္းက ငါ့မိသားစုဂုဏ္သိကၡာေတာ့ မင္း ျပန္မၾကည့္ေတာ့ဘူးေပါ့ ျမဴ သိပ္ကိုရယ္စရာေကာင္းတာပါပဲ ျမဴ ဟား…ဟားး…မင္းတို႔ ေဖာက္ျပန္ၿပီးဖဲဝိုင္းသြားတယ္ ဖဲဝိုင္းမွာဖဲခိုးကစားလို႔ ျပသနာတတ္တယ္ ေဒၚျမင့္ က ဦးေငြစိုး ေခါင္းကို တုတ္နဲ႔႐ိုက္လိုက္လို႔ပြဲခ်င္းၿပီး ေသလို႔ ျမဴ မင္းကေတာ့ ေလာင္းကစားမႈနဲ႔ေတာင္၈လ က်သြားတယ္ ေလွ်ာ့ရက္နဲ႔ မင္းေစာေစာေတာင္ကလြတ္လာတယ္ မင္းေသခ်ာစဥ္းစား ျမဴ မင္းေနာက္ဆုံးျပသနာတတ္တဲ့ေန႔က သေႏၶထားေဆး ေသာက္ျဖစ္ရဲ႕လား

    ဟား…ဟား.. နင့္လြယ္ထားတာ ငါ့ကေလး ဟား.ဟား..ငါ့ေနာက္ဆုံးေျပာခဲ့မယ္ျမဴ ငါနင့္ကိုဘယ္ေတာ့မွခြင့္မလႊတ္ဘူး ငါရွိတဲ့အရပ္မွာလည္းနင္မေနပါနဲ႔ နင္ရွိတဲ့ေနရာမွာလည္း ငါဘယ္ေတာ့မွမေနေတာ့ဘူး ျမဴ နင့္ကိုခ်စ္လို႔ ငါလြမ္းလို႔ေသသြားပါေစ ငါဆီဘယ္ေတာ့မွျပန္မလာပါနဲ ငါ့စကားေတြက နင့္နားထဲခါးခ်င္ခါးေနမွာပါ ဒါေပမယ့္ငါ့အတြက္ မုသားကင္းလို႔ ပူေလာင္တဲ့ခ်စ္ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး

    ျမဴ ဒီအိမ္ေလးကို ေရာင္းလိုက္ပါၿပီ ငါနဲ႔ငါ့အေမ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ခုမွာ ငါ့ဘြားေလး အိမ္ကိုေျပာင္းသြားတာၾကာပါၿပီ ျမဴ နင့္လုပ္ရပ္အတြက္ နင့္လမ္းနင္ဆက္ေလွ်ာက္ပါ ျမဴ ဒီအိမ္ေလးကိုေရာင္းလို႔ရတဲေငြ သုံးပုံခြဲလို႔ နင့္ကို ငါေငြေပးခဲ့ခ်င္လို႔ ဒီေန႔ေလးကို ငါျပန္လာေစာင့္ေနတာပါျမဴ ေရာ့ ျမဴ နင့္အတြက္ သိန္း၄၀ ယူထားလိုက္ပါ ျမဴ နင့္အတြက္ လိုအပ္တဲ့အခါအသုံးျပဳလိုက္ပါ ျမဴ ငိုမေနပါနဲ႔ျမဴ ဘဝမွာခြဲခြာျခင္းေတြက မေသမခ်င္းရွိေနမွာပါျမဴ ကံေၾကာင့္ပဲ ကြဲကြဲ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ကြဲကြဲ လမ္းခြဲမွာ လမ္းကြဲတာ ဝမ္းနည္းစရာ မဟုတ္ပါဘူး ျမဴ ငါသြားေတာ့မယ္ ျမဴ အိမ္ေလးထဲကအျပင္ကို ေျခလွမ္းရင္း ပါးျပင္ကမ်က္တေပါက္ ျမဴ ဘယ္ေတာ့မွမေတြ႕ျမင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ကို ေရ ကို ကို ေရ ေျမျပင္ေပၚ ဒူးေတာက္ငိုေနေသာ ျမဴ ပါးျပင္ကမ်က္ရည္စေတြကိုလည္း က်ေနာ္ ဘယ္ေသာအခါမွထပ္လွည့္ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့မွာလည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ။ ၿပီး

  • လဲ့သိပ်ချစ်တဲ့ ဇော်

    လဲ့သိပ်ချစ်တဲ့ ဇော် (စ/ဆုံး)

    ရွှေရည်လဲ့သည် ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သေသေချာချာကိုင်ဆွပေးရင်းက ပိုပြီး စိတ်တွေကြွတက်လာရလေသည်။ “လဲ့..ဇော့်..လီးကြီးကို ကြိုက်လားဟင်..” “လဲ့…မရှက်စတမ်းပြောရရင် လဲ့လေ ဇော့်လီးကြီးကိုဘဲ ကြိုက်နေပြီသိလား။လဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာလဲ မချောင်ဘူး။ပြီးတော့ သိပ်အားရပါးရ ရှိတယ်ကွယ် နောက်ပြီး အရှည်လဲ ပိုတယ်သိလား။ဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရ အရသာခံရတာကို လဲ့ကြိုက်တယ် သိလား မညာချင်ဘူး” “ဒါပေါ့.လဲ့ရယ် ဒီလို ပွင့်လင်းပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပေးအယူကောင်း နေကြတော့ မခွဲနိုင်မခွာနိုင် ခိုင်မြဲတာပေါ့..လဲ့.ဇော့်လီးကို စုပ်ပေးကွာ..ခံချင်တယ်” ရွှေရည်လဲ့သည် လီးတန်ကြီးကို ငုံ့ပြီးနမ်းသည်။လီးအနံ့ကလဲ ခပ်သင်းသင်းလေး အဲ မဝံ့မရဲလျှာလေးထုတ်ပြီး ထိပ်ဝကိုယက်ပေးလိုက်သည်။ဇော်မင်းကိုမှာ တွန့်ကနဲ ကော့တက်သွား၏။သူမ၏ ဆံပင်တွေကလဲ ပေါင်ရင်းမှာ စုပြုံပြီး ကျနေတော့ ယားကျိကျိလေးဖြင့် တမျိုးအရသာဖြစ်နေသည်။ ရွှေရည်လဲ့သည် မှိုဖူးလို လီးဒစ်ကြီးကို ငုံလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူမ၏နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာ ဖြင့်ဖိ၍ စုပ်လိုက်တော့ရာ ဇော်မင်းကိုမှာ ကော့တက်သွားရသည်။

    “အား.ကျွတ်..ကျွတ်..လဲ့..ရာကောင်းလိုက်တာ.လျှာဖျားလေးနဲ့ကလိပေးပါလား” ကဲကဲ ဇော်ပြောသလိုပင် လျှာဖျားလေးဖြင့်လှည့်မွှေပေးရင်း ဒစ်ဖျားကိုစုပ်ပေးသည်။ ပက်လက်လှန်၍ ဇိမ်ခံနေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေ ကြွကြွသွားကာ တကိုယ်လုံး လဲ ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်း စုပ်တသပ်သပ်ဖြင့်ဖြစ်နေသည်။ “လဲ့….သိပ်ကောင်းတယ်..စုပ်ပေးပါအုံးကွာ.” လဲ့မှာလဲ ရှေ့သို့ ငုံ့၍ စိတ်ပါလက်ပါစုပ်ရင်း တကိုယ်လုံး ကာမဆိပ်တွေ ဆူဝေလာပါသည်။ယောက်ျား လီးစုပ်ရင်း အရသာတွေ့လာသည်။ ရင်တွေ ခုန်ကာ တင်ပဆုံကြီးတွေကြွလာသလိုပင် ထင်မိသည်။ဒါကြောင့်ပင်လားမသိ။ပို၍ ပို၍ ကြီးလာသော ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ မချွတ်ချင်ဖြစ်နေသည်။ လီးထိပ်ဖျားမှ အရည်ကြည် ခပ်ချွဲချွဲတွေ စိမ့်၍ထွက်နေသည်။မတတ်နိုင်ပါ။ ရွှေရည်လဲ့တစ်ယောက် ပါးစပ်ထဲ မျိုချလိုက်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးကို ပို၍ ငုံလိုက်သည်။လျှာနဲ့ခပ်သွက်သွက်လေးပို၍ ယက်ပေးသည်။ ပြီးတော့လဲ ပိုပြီးစုပ်ပေးရှာပါတော့သည်။

    သွက်သွက်ခါခံစားနေရသော ဇော်မင်းကိုမှာ ဖင်ကြီးတွေကော့လိုက်၊ချလိုက်ဖြစ် နေရသဖြင့် လဲ့၏ ပါးစပ်ထဲမှာ လီးတန်ကြီးကဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးသွင်းနေသလိုပင်ဖြစ်နေသည်။ဒါကို..လဲ့..သိလိုက်ပါပြီ။ဒါကြောင့် ယောက်ျားတွေ လီးစုပ်ခံချင်ကြတာဆိုတာကိုလေ သိလိုက်ပါပြီ။ လဲ့က ဂရုတစိုက် သွားနှင့် မထိခိုက်မိအောင် ငုံသထက် ငုံပေးရင်း မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို နိမ့်ချီမြင့်ချီဖြင့်လုပ်ပေးမိသည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးက ရွှေရည်လဲ့၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်ဖြင့် ဖြစ်နေသည်။ လီးတန်ကြီးက ပြန်ထွက်သွားတော့ လဲ့၏နှုတ်ခမ်းတွေက ခပ်ဖိဖိစုပ်ယူထားသည်။ လီးကြီးအပြင်သို့ လွန်မထွက်နိုင်တော့ပါ။ဇော်မင်းကို၏ တကိုယ်လုံးမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်၍ နေသည်။ “လဲ့.အဟင်းဟင်း.လဲ့ရယ်..ကျွတ်..ကျွတ်..” လဲ့ကို ဇော်မင်းကိုက ဘာမျှမပြောနိုင်ဘဲ မျက်စိတွေကို စုံမှိတ်ထားကာ ပက်လက်ကြီး ဖြစ်၍ တွန့်လိမ်နေရှာသည်။ဇော်၏ လီးတန်ကြီးခမျာ အကြောတွေ သိမ့်သိမ့်တုံနေပြီး လီးတန်ကြီးဇပ်ကနဲ ဇပ်ကနဲဖြစ်လာမှ ဇော်မင်းကိုက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး။

    “တော်.တော်တော့..လဲ့..ရပ်တော့..ကိုဇော်ပြီးသွားလိမ့်မယ်..အရည်တွေထွက် ကုန်လိမ့်မယ်..” “အို ထွက်ထွက်.လဲ့မရွံဘူး..အရည်တွေကိုမျိုချပစ်မှာဘဲ..” လဲ့က ဇော်မင်းကို၏လီးတန်ကြီးကို သူမ၏ပါးစပ်မှမချွတ်ပါ။ ပါးစပ်မှ ဝူးဝူးဝါးဝါးပြော ခြင်းသာဖြစ်ပါသထိုအချိန်တွင် ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ကိုယ်လုံးကြီးကို ကုတင်စောင်းသို့လှည့်ယူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ခြေတွဲလောင်းချစေပါသည်။ ခြတွဲလောင်းချထားသဖြင့် မို့အိသော သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးမှာ မော့တက်နေပါသည်။ အရည်တွေလဲ စိုရွှဲနေသည်။ဇော်မင်းကိုက လဲ့၏ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲ၍ ပေါင်ကြားထဲသို့ ဝင်၍ရပ်လိုက်သည်။ပြီးသည်နှင့်ပြဲဟနေသော သူမ၏စောက်ပတ်ဝတွင် သူ၏လီးတန် ကြီးကို တေ့ကာထိုးနစ်၍ လိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ ..ဗြွတ်.. “ကျွတ်.ကျွတ်.ဇော်..ဖြေးဖြေး..ကွယ်.အင့်..” တွန့်ကနဲဖြစ်ကာ နာသွားရသဖြင့် လဲ့က တောင်းပန်လိုက်ရသည်။ဇော်မင်းကိုက ငုံ့၍ ကြည့်ကာဖိသွင်းသည်။လီးက ဒစ်ဖျားမျှသာပင် ဝင်မလိုဖြစ်နေရာ… “ဟင်.လဲ့.မဝင်ပါလား.နဲနဲပေါင်ကားပေးကွာ.” “မဟုတ်ဘူး.ဇော်.ဇော်ဟာ့ကြီးက..ကြီး..ကြီးလွန်းတယ်.ဖြေးဖြေးချော့သွင်း..” ဇော်မင်းကိုမှာ စိတ်တွေဆူဝေနေရာ ခပ်သွက်သွက်ပင် ဖိသွင်းနေလေသည်။

    “ဟင့်..ဇော်..နာပါတယ်.ဆိုမှဘဲ..ဖြေးဖြေးသွင်းပါဆို..” လဲ့ကမနေနိုင်တော့ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ ပေါင်ကားပေးရင်း သူမ၏ခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို မိုးပေါ်ထောင်၍ မြောက်လိုက်လေသည်။ဇော်မင်းကိုကတော့ လဲ့၏ စောက်ပတ်ဝကိုသာ သေသေချာချာဖြဲပေးယင်း လီးတန်ကိုထိန်းသွင်းလိုက် နှုတ်လိုက် ရှေ့တိုး နောက်ငင်လုပ်၍ပေးနေပါသည်။ လဲ့၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာ ကား၍မိုးပေါ်သို့ ထောင်ထားသဖြင့် ဖင်ကြီးတွေမှာ မာတင်းလျှက် သူမ၏ကားကားစွင့်စွင့် စောက်ပတ်ကြီးကို တယ်ပေးထား သလိုပင် ဖြစ်နေ၍ ဇော်မင်းကို၏စိတ်တွေမှာ ပိုမို၍ ကြွလာခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာလည်း လဲ့၏စောက်ပတ်ထဲသို့ တဖြေးဖြေးပို၍ ဝင်သွားပါသည်။ ရှည်လဲရှည်တုတ်လဲတုတ်လှသော ဇော်မင်းကို၏ လီးကြီးအားစောက်ပတ်ထဲ ဝင်သထက်ဝင်အောင် ရွှေရည်လဲ့က သူမ၏ပေါင်ကြီးတွေကို ကားသထက်ကား ပေးသည်နှင့်အမျှ ဇော်မင်းကိုကလဲ ခပ်ကြပ်ကြပ် အနေအထားဖြစ်သဖြင့် ပို၍ ကြိုက်မိလေသည်။ ဖြူဝင်းနေသော ပေါင်တန်နှစ်ချောင်းကို မိုးမျှော်ထောင်ထားရသော လဲ့မှာ ဇော်မင်းကို၏လီးကြီး သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တဖိုဖို တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာကာ တဟင်းဟင်း မာန်ဖီ၍ လာခဲ့ပါသည်။

    “ဇောျ..ခပျကွမျးကွမျးလေးလုပျပေးနောျ..လုပျကှယျ” လဲ့က အားပေးလိုကျသညျနှင့ျ အမြှ ဇောျမငျးကိုမှာ တအားကွုံးထည့ျ၍ ဆောင့ျနတေော့ရာ ရှှရေညျလဲ့၏ပေါငျကွားမှ ဖေါငျးကွှနသေော စောကျပတျမို့မို့ကွီးမှာ ဇောျမငျးကို၏ လီးတနျကွီး အဆုံးဝငျသှားတိုငျး ခှကျ၍ ခှကျ၍ ဝငျသှားရသောျလညျး အားရမှုမရှိသေးသော လဲ့မှာ သူမ၏ ဖငျဝိုငျးဝိုငျးဖွူဖွူကွီးတှကေို တနျပွနျကော့၍ မွှောကျပင့ျပေးနသေညျ။ ရပျယငျးဆောင့ျရသော ဇောျမငျးကိုမှာ အခကြျပေါငျးမြားလာသညျနှင့ျအမြှ သူ၏ လီးခြောငျးကွီးမှာ ကငြျတကျ၍ လာခြပွေီ။လဲ့မှာမူ အားရဟနျ မတူသေးပါ။ အပေါျမွောကျထားသော ခွထေောကျမြားကို ဇောျမငျးကို၏ ပုခုံးတဖကျတခကြျဆီသို့ တငျလိုကျပွီး အားယူကာ သူမ၏ဖငျကွီးတှကေို ကော့မွှောကျပေးနပွေနျသညျ။ “လဲ့.အားရရဲ့လားဟငျ..ဇောျတော့အရသျာရှိနပွေီ..” “အငျး..လဲ့..သိပျအားမရသေးဘူး..ကိုဇောျ..နဲနဲပွငျးပွငျးလေး ဆောင့ျပေးပါဦး” မိမိပုခုံးပေါျတငျထားသော လဲ့၏ ဖွူဖှေးနုတောင့ျတငျးသော ခွထေောကျလေး နှဈခြောငျးမှာ မှေှးကွိုငျ၍နပေါသညျ။ဇောျမငျးကိုမှာ သူမ၏ပေါငျမြားကို ထိနျးကိုငျရငျး ခပျသှကျသှကျဆောင့ျနရေငျးက မိမိ၏ပခုံးပေါျခြိတျတငျထားသော လဲ့၏ခွသေလုံးမြား ကိုနမျးနမေိသေးသညျ။

    ရွှေရည်လဲ့မှာ အရသာထူးလာသည့်အလျှောက် သူမ၏ဖင်ကြီး တွေကို ကော့ကာ လိမ်ကာပေးရင်း မျက်လုံးလေးများပင် မဖွင့်နိုင်တော့။ဇော်မင်းကို ကလဲ ရှေ့သို့ကိုင်းကာ လဲ့၏ကိုယ်ပေါ် အုပ်မိုးလျှက် ဖိ၍ဖိ၍ လိုးပေးနေပါသည်။ တပြွတ်ပြွတ်၊တဖတ်ဖတ်ဖြင့် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးသွင်းသံ၊ပြန်နှုတ်သံတွေက ညံမစဲပါ။ “ကိုဇော်.ရပ်မပစ်နဲ့နော်..ခုမှ ပိုပြီးအားရလာတယ်.သိလား” မှန်ပါသည်။ဇော်က လဲ့ပေါ်အုပ်မိုးကာ ကုတင်ပေါ်လက်ထောက်ရင်း ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ရာ ဇော်ပုခုံးပေါ်မှာတင်ထားသော လဲ့၏ပေါင်ကြီးတွေမှာ ဒူးကွေးညွတ်လျှက် လဲ့၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြန်၍တင်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။ ဤအနေအထားအရ လဲ့ခမျာ မိုးပေါ်သို့ခြေဖဝါးများ မြှောက်တင်လျှက် ဒူးကွေးကာ ဇော်မင်းကို၏ကိုယ်လုံးကြီးကလဲ ဖိထားသလိုဖြစ်နေ၍ မလှုပ်သာတော့ပါ။ရင်ဘတ်ပေါ် ဒူးကွေးတင်ထားရသည့် အလျှောက်အောက်ပိုင်းတင်ပဆုံကြီး တခုလုံးမှာလည်း အပေါ်သို့ကော့တက်နေတော့ရာ အလိုက်သင့် မော့၍ တက်လာသော စောက်ပတ်ကြီး ကို ဇော်မင်းကိုက အပိုင်ချုပ်သလိုဆောင့်၍ လိုးနေတော့သည်။

    “ကိုဇော်..ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း.လဲ့..လဲ့..သေလိမ့်မယ်..ဟင်း..ဟင်း..” လဲ့ကပြောရှာသော်လည်း ရမ္မက်စိတ်တွေ အဆမတန်ကြွ၍နေသော ဇော်မင်းကိုမှာ ကိုယ်တိုင်ကလဲပြီးချင်နေရာ ရပ်နားဖို့ ညှာဖို့လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ပါ။ အားရစွာ ဆောင့်နေပါသည်။ လဲ့မှာ ပါးစပ်ကပြောနေရသော်လည်း အရသာကလွန်စွာထူးကဲနေရသဖြင့် ဇော်ကို တကယ်မတားမြစ်ပါ။ မိမိ၏ ဒူးများကွေးကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ဖိထားခံရရင်းမှပင် ဖင်ကြီးတွေ ကို တွန့်ကာ တွန့်ကာဖြင့် ကော့မြောက်ပေးနေသေးသည်။ဇော် ကတော့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပင်ဆောင့်ကာ ဆောင့်ကာ လိုးနေတော့သည်။ ရွှေရည်လဲ့၏တင်ပါးလုံးလုံးကြီးနှစ်လုံးမှာ ကုတင်စောင်းတွင် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် ညိမ့်ကာ ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖိလိုးခံနေရပါသည်။ ပြီးတော့ အပေါ်သို့ မော့တက်နေသော လဲ့၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ ရေရေလည်လည် ထိုးဆောင့်အလိုးခံနေရပြီး လီးကြီးကလဲ အဆမတန်ကြီးနေလေတော့ သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲတွင် ပြည့်တစ်နေသည်။ ပြီးတော့ ရွှေရည်လဲ့၏ ဖင်ကြီးတွေက အပေါ်ဖွင့်တင်မြောက်ပေးထားလေသည့် အပြင် ဇော်မင်းကိုက ကုတင်စောင်းက ရပ်လိုးနေလေတော့ လီးကြီးမှာ စောက်ပတ်ထိပ်ပိုင်းကို ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်း သိသိသာသာ ပွတ်ဆွဲနေသည်။

    လဲ့၏ စောက်စေ့လေးမှာ ခပ်ထွားထွားဖြစ်ကာ စောက်ပတ်ဝတွင် ခပ်တစ်တစ်ဖြစ်သဖြင့် ယခု ဇော်မင်းကိုက ဆောင့်၍ ဖိလိုးလိုက်တိုင်း စောက်စေ့ထိပ်ဖျားရှိ လဲ့၏ စောက်စေ့နီနီ အတက်လေးမှာ မလွတ်နိုင်တော့ဘဲ လီးဝင် လီးထွက်တိုင်း ညှပ်၍ ဖိကာ ဖိဆွဲ၍လိုးတာ ခံနေရတော့ လဲ့ခမျာ တအီးအီး တအားအားအော်မြည်နေပြီး ကာမအရသာတွေ တဆိမ့်ဆိမ့် တက်ကာ အကောင်းကြီးကောင်းလျက် ရှိနေပါတော့သည်။ “လဲ့.အားရပြီနော်..ကိုဇော်.ဒီပုံစံသိပ်ကြိုက်တာဘဲကွာ..” “ဟင်း..ဟင်း..ဇော်ရယ်..ဘယ်နဲ့ပြောပါလိမ့်.လဲ့လဲ့စွဲတာပေါ့..လုပ်.လိုးပါ” စောက်စေ့ရော စောက်ပတ်ပါ ကျင်တက်နေသလို ဇော်မင်းကိုမှာလဲ လီးတခုလုံး တင်းကြပ်ကျင်ဆိမ့်နေပြီဖြစ်သော ဇော်မင်းကိုသည် လဲ့၏ မွတ်သိပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သော အပြောလေးကြောင့်ပင် အားကုန်ဆောင့်ထည့်ကာ လိုးလိုက်သဖြင့် ကုတင်ကြီးပါ တကျွိကျွိမြည်လာပါသည်။ လဲ့မှာ ပေါင်ကြီးတွေကို လှန်ကာ ကွေးရင်း တကိုယ်လုံးညိမ့်နေသည်မို့ အံကြိပ်၍ အလိုးခံနေပါသည်။ရွှေရည်လဲ့၏ စောက်ပတ်အတွင်းသား တခုလုံးမှာလဲ အထိမခံ နိုင်လောက်အောင် ကျင်တက်လာပြီဖြစ်ရာ အားမလိုအားမရ တဟင်းဟင်း ဖြစ်၍ လာခဲ့ရပေပြီ။ “ကိုဇော်..အင်း..ဟုတ်ပြီ.အမလေး..ကိုရယ်..ဟင်း..” ဇော်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီးမှာ အားကုန်ဆောင့်သွင်းလိုက်လေရာ မျက်စိလေးတွေ မှေးစင်းကာ တအင့်အင့်လုပ်နေသော လဲ့မှာ လေထဲဝဲသွားသလို ဟင်ကနဲ ဟာကနဲ ဖြစ်ရာက ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ကာတချီပြီးသွားပါတော့သည်။

    “ဇော်..ဇော်..ဖြေးဖြေးလုပ်တော့..သိပ်ကိုကောင်းတာဘဲ စောက်ခေါင်းထဲမှာ ကျင်နေပြီ..အထိမခံနိုင်တော့ဘူး..ဇော်ရယ်..” ထိုအခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ခြေပစ်လက်ပစ်ကျသွားသော လဲ့၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဇော်မင်းကိုသည် သူ၏လီးတန်ကြီးကို တဆုံးဖိသွင်းလိုက်ရာက အရည်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲလီးကြီးထဲက အရည်တွေသွန်ထုတ်ရင်း မျက်စိမှိတ်ကာ ဇော်မင်းကိုမှာ အရသာခံနေသလို ရွှေရည်လဲ့ကလဲ တအင်းအင်းနှင့် ငြိမ်ကျရင်း အသဲခိုက်နေပါတော့သည်။ အတန်ကြာမှ ဇော်မင်းကိုက သူ၏လီးတန်ကြီးကို နှုတ်လိုက်ပြီး ရွှေရည်လဲ့နှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်တွင် တစောင်းလဲလျောင်းလိုက်ပါသည်။ ဇော်မင်းကိုရော ရွှေရည်လဲ့ပါ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အနားယူနေကြသော်လည်း နောက်တချီ လုပ်ကြမည်ကတော့ ဓမ္မတာပင်ဖြစ်ပါသည်။လဲ့ခမျာ ကာမအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လုံးဝကြေနပ်နှစ်သိမ့်နေသည်။ “ကိုဇော်..လဲ့ဖြင့် သိပ်ပြီးစွဲ.သိပ်ပြီး.ချစ်သွားပြီ.သိလား..” “အင်း..ဇော်လဲ..လဲ့လိုပါဘဲ.လဲ့ကို သိပ်စွဲသွားပြီ သိလား.” ဇော်မင်းကိုက ပြောရင်းကပင် ရွှေရည်လဲ့၏ နို့သီးနီနီရဲရဲလေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ ထည့်ကာ လှိမ့်ပေး၍ဆွနေသလို လဲ့၏ တင်သားဝိုင်းဝိုင်းကြီးများကိုလည်း ဆုတ်နယ် ပွတ်သပ်နေပြန်ပါပြီ။ ဒီအချိန်မှာပင် လဲ့က ဇော်မင်းကိုအား အသာအယာ ဖက်လိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ကလဲ လီးတန်ကြီးကို ဆွဲ၍ ကိုင်လိုက်ပါသည်။

    “ဟငျး..ဟငျး.လဲ့..ဇောျလိုးရတာ..အားမရဘူး.ပုံစံပွောငျးခငြျတယျ..” ဇောျက ဖှင့ျပွောသညျ။ဆောင့ျပမေဲ့ အားမရဘူးမို့လား ခကျတာက ဇောျရဲ့.လဲ့ “အို…ဇောျကလဲ လဲ့သိပျကောငျးနတောကှာ.ပုံစံပွောငျးရငျ ဖီလငျတှပေကြျကုနျမှာ သိပျခကျတာဘဲ” “လုပျပါလဲ့ရာ..ဇောျအားမရလို့ပါ..လေးဘကျကုနျးလိုကျပါလား..” ကဲခကျပွီ။ဘေးစောငျးလိုးနရောက လေးဘကျထောကျပေးဖို့ဆိုတျာ လဲ့အတှကျ အခကျလီးကို စောကျပတျခေါငျးထဲက အနှုတျမခံခငြျဘူးရှငျရဲ့.။ “ကဲ..ကိုဇော့ျသဘော ဖွေးဖွေးခငြျး လေးဘကျထောကျမယျ ကိုဇော့ျလီးတော့ မဖွုတျနဲ့..လဲ့ အဖွုတျမခံနိုငျဘူး..” ပထမဦးစှာ ဇောျမငျးကိုက လဲ့ကိုယျပေါျကို ပေါငျကြောျခှရငျး စတငျလှုပျရှားလိုကျ သလို လဲ့ကလညျး ဖွေးဖွေးခငြျးမှောကျ၍ အိပျသညျ။ “အဲ..ဟုတျပီ..လဲ့..” “ဇောျ..ဇောျ..ဆောင့ျထည့ျအုံး..ခပျနာနာလေး..ဆောင့ျ.” ကာမအဟုနျမွင့ျနသေော လဲ့က သူမ၏ကိုယျလုံးကွီးကို မှောကျ၍ အိပျရငျးမှာပငျ အပေါျကခှမှောကျထားတဲ့ ဇောျကို လိုးခိုငျးတယျ။ဇောျက စီးစီးပိုငျပိုငျ ဆောင့ျခလြိုကျသညျ။ဒုတျကနဲ ဒုတျကနဲ လဲ့၏ ဖငျကွီးတှေ ခှကျ၍ဝငျသှားသညျ။

    “ဟင်း..ဟင်း…ထိတယ်.ဇော်…ဆောင့်…ဆောင့်.” သူမ၏ လည်ပင်းသားလေးတွေနှင့် ကျောပြင်ဖွေးဖွေးလေးတွေကို ဇော်မင်းကိုသည် ငုံ့၍ နမ်းသည်။ “လဲ့..ကောင်းလားဟင်..ပုံစံဖြေးဖြေးပြောင်း.ဖြေးဖြေးချင်းထနော်..လဲ့..” ဇော်က ပြောပြောဆိုဆို သူမ၏ဖင်ကြီးပေါ် ခွ၍ဆောင့်ရင်းက ကားယားခွစပြုလာပါသည်။လဲ့ကလဲ ထိုးသွင်းထားတဲ့ ဇော်၏လီးကို နောက်ပြန်ကော့ပေးရင်း မသိမသာ ဖြေးဖြေးချင်းဖင်ကြီးတွေ ကြွကာ ကုန်း၍ထလာ ပါသည်။ အရည်တွေ မတရားရွှဲနေပြီမို့ လဲ့၏ တင်ပါးလုံးလုံးကြီးသည် လီးနှင့်ထိုးသွင်း တိုင်း တဖွတ်ဖွတ် တဖတ်ဖတ် ညံနေသည်။ “ဇော်…ပြုတ်ထွက်မယ်..လီးကို အကုန်မထုတ်နဲ့ ထိန်းလဲထိန်း ဆောင့်လဲဆောင့်” တဖြေးဖြေးဖင်ဆုံကြီးကို ဖင်ဗူးထောင်းထောင်ပေးရင်းက လဲ့၏ ပေါင်ဖြူဖြူကြီးများ သည် လေးဘက်ထောက်၍ ပေးမိပါပြီ။လဲ့၏ရှေ့ပိုင်းကတော့ မွေ့ယာပေါ်မှောက်ထားဆဲ ပင်ဖြစ်ပြီး လဲ့၏ တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများသည် လီးဆောင့်သွင်းလိုက်တိုင်း ရှေ့တိုး နောက်ငင်ဖြစ်၍နေပါပြီ။

    “ဇော်…ရပ်မပစ်နဲ့.လဲ့ ပြီးချင်ပြီ ဆောင့်စမ်းအချစ်ရယ်.” လဲ့၏ စကားသံလေးများသည် မပီမသဖြစ်၍ နေချေပြီ။ဖင်ကုန်းပေးနေလို့ သေးသွယ်တဲ့ ခါးလေးကို လက်နှင့် အားပါးတရ ထိန်းရင်း ဆောင့်သည်။ “ဟင်း..ဟင်း.ဇော်ရယ်.သိပ်ကောင်းတာဘဲ.ဟင်းဟင်း..လဲ့ သိပ်ချစ်တယ်” ဇော်ကအံကြိတ်ပြီး ဆောင့်နေသည်။လီးကြီးလဲပူလာပြီ..အရည်တွေလဲ စိုစိမ့်နေပြီ။ သူ၏ တုတ်ခိုင်တဲ့ လီးတန်ကြီးသည်လည်း တဆတ်ဆတ် တုံချင်၍ နေချေပြီဖြစ်သည်။ “.ကဲ.ကဲ..” ဆိုပြီး ဇော်မင်းကိုက အားရပါးရ လိုးပါတော့သည်။ ခုတော့ ရွှေရည်လဲ့သည် လက်ရော ခြေရော လေးဖက်ထောက်ပါပြီ.အံကြိတ်၍ အလိုးခံရင်း သူမ၏ဖင်ကြီးတွေကို ကော့မြောက်ကာ အရမ်းကိုပေးနေသည်။ “အို..ဇော်..လဲ့…လဲ့.ပြီးပြီ..ကျွတ်..ကျွတ်..ဟင်းဟင်း.” လဲ့၏ဖင်ကြီးတွေ တရမ်းရမ်းလှုပ်ခါယင်း စောက်ခေါင်းကြီး ပွစိပွစိဖြစ်ကာ လဲ့တစ်ယောက် ညိမ်၍သွားသည်။ဇော်ကလဲ တဒုတ်ဒုတ် လိုးသွင်းနေရာက ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ ပြီးသွားပြန်ပါတော့သည်။ ပြီးပါပြီ

    Zawgyi

     

    လဲ့သိပ္ခ်စ္တဲ့ ေဇာ္ (စ/ဆုံး)

    ေ႐ႊရည္လဲ့သည္ ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးကို ေသေသခ်ာခ်ာကိုင္ဆြေပးရင္းက ပိုၿပီး စိတ္ေတြႂကြတက္လာရေလသည္။ “လဲ့..ေဇာ့္..လီးႀကီးကို ႀကိဳက္လားဟင္..” “လဲ့…မရွက္စတမ္းေျပာရရင္ လဲ့ေလ ေဇာ့္လီးႀကီးကိုဘဲ ႀကိဳက္ေနၿပီသိလား။လဲ့ ေစာက္ေခါင္းထဲမွာလဲ မေခ်ာင္ဘူး။ၿပီးေတာ့ သိပ္အားရပါးရ ရွိတယ္ကြယ္ ေနာက္ၿပီး အရွည္လဲ ပိုတယ္သိလား။ဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရ အရသာခံရတာကို လဲ့ႀကိဳက္တယ္ သိလား မညာခ်င္ဘူး” “ဒါေပါ့.လဲ့ရယ္ ဒီလို ပြင့္လင္းၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အေပးအယူေကာင္း ေနၾကေတာ့ မခြဲနိုင္မခြာနိုင္ ခိုင္ၿမဲတာေပါ့..လဲ့.ေဇာ့္လီးကို စုပ္ေပးကြာ..ခံခ်င္တယ္” ေ႐ႊရည္လဲ့သည္ လီးတန္ႀကီးကို ငုံ႕ၿပီးနမ္းသည္။လီးအနံ႕ကလဲ ခပ္သင္းသင္းေလး အဲ မဝံ့မရဲလွ်ာေလးထုတ္ၿပီး ထိပ္ဝကိုယက္ေပးလိုက္သည္။ေဇာ္မင္းကိုမွာ တြန႔္ကနဲ ေကာ့တက္သြား၏။သူမ၏ ဆံပင္ေတြကလဲ ေပါင္ရင္းမွာ စုၿပဳံၿပီး က်ေနေတာ့ ယားက်ိက်ိေလးျဖင့္ တမ်ိဳးအရသာျဖစ္ေနသည္။ ေ႐ႊရည္လဲ့သည္ မွိုဖူးလို လီးဒစ္ႀကီးကို ငုံလိုက္သည္။ၿပီးေတာ့ သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာ ျဖင့္ဖိ၍ စုပ္လိုက္ေတာ့ရာ ေဇာ္မင္းကိုမွာ ေကာ့တက္သြားရသည္။

    “အား.ကြၽတ္..ကြၽတ္..လဲ့..ရာေကာင္းလိုက္တာ.လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕ကလိေပးပါလား” ကဲကဲ ေဇာ္ေျပာသလိုပင္ လွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္လွည့္ေမႊေပးရင္း ဒစ္ဖ်ားကိုစုပ္ေပးသည္။ ပက္လက္လွန္၍ ဇိမ္ခံေနေသာ ေဇာ္မင္းကိုမွာ ဖင္ႀကီးေတြ ႂကြႂကြသြားကာ တကိုယ္လုံး လဲ ၾကက္သီးတဖ်န္းဖ်န္း စုပ္တသပ္သပ္ျဖင့္ျဖစ္ေနသည္။ “လဲ့….သိပ္ေကာင္းတယ္..စုပ္ေပးပါအုံးကြာ.” လဲ့မွာလဲ ေရွ႕သို႔ ငုံ႕၍ စိတ္ပါလက္ပါစုပ္ရင္း တကိုယ္လုံး ကာမဆိပ္ေတြ ဆူေဝလာပါသည္။ေယာက္်ား လီးစုပ္ရင္း အရသာေတြ႕လာသည္။ ရင္ေတြ ခုန္ကာ တင္ပဆုံႀကီးေတြႂကြလာသလိုပင္ ထင္မိသည္။ဒါေၾကာင့္ပင္လားမသိ။ပို၍ ပို၍ ႀကီးလာေသာ ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးကို သူမ၏ပါးစပ္ထဲမွ မခြၽတ္ခ်င္ျဖစ္ေနသည္။ လီးထိပ္ဖ်ားမွ အရည္ၾကည္ ခပ္ခြၽဲခြၽဲေတြ စိမ့္၍ထြက္ေနသည္။မတတ္နိုင္ပါ။ ေ႐ႊရည္လဲ့တစ္ေယာက္ ပါးစပ္ထဲ မ်ိဳခ်လိဳက္သည္။ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးကို ပို၍ ငုံလိုက္သည္။လွ်ာနဲ႕ခပ္သြက္သြက္ေလးပို၍ ယက္ေပးသည္။ ၿပီးေတာ့လဲ ပိုၿပီးစုပ္ေပးရွာပါေတာ့သည္။

    သြက္သြက္ခါခံစားေနရေသာ ေဇာ္မင္းကိုမွာ ဖင္ႀကီးေတြေကာ့လိုက္၊ခ်လိဳက္ျဖစ္ ေနရသျဖင့္ လဲ့၏ ပါးစပ္ထဲမွာ လီးတန္ႀကီးကဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ျဖင့္ ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ လီးသြင္းေနသလိုပင္ျဖစ္ေနသည္။ဒါကို..လဲ့..သိလိုက္ပါၿပီ။ဒါေၾကာင့္ ေယာက္်ားေတြ လီးစုပ္ခံခ်င္ၾကတာဆိုတာကိုေလ သိလိုက္ပါၿပီ။ လဲ့က ဂ႐ုတစိုက္ သြားႏွင့္ မထိခိုက္မိေအာင္ ငုံသထက္ ငုံေပးရင္း မိမိ၏ ဦးေခါင္းကို နိမ့္ခ်ီျမင့္ခ်ီျဖင့္လုပ္ေပးမိသည္။ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးက ေ႐ႊရည္လဲ့၏ပါးစပ္ထဲသို႔ ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္ ျပန္ထြက္လိုက္ျဖင့္ ျဖစ္ေနသည္။ လီးတန္ႀကီးက ျပန္ထြက္သြားေတာ့ လဲ့၏ႏႈတ္ခမ္းေတြက ခပ္ဖိဖိစုပ္ယူထားသည္။ လီးႀကီးအျပင္သို႔ လြန္မထြက္နိုင္ေတာ့ပါ။ေဇာ္မင္းကို၏ တကိုယ္လုံးမွာ သိမ့္သိမ့္တုန္၍ ေနသည္။ “လဲ့.အဟင္းဟင္း.လဲ့ရယ္..ကြၽတ္..ကြၽတ္..” လဲ့ကို ေဇာ္မင္းကိုက ဘာမွ်မေျပာနိုင္ဘဲ မ်က္စိေတြကို စုံမွိတ္ထားကာ ပက္လက္ႀကီး ျဖစ္၍ တြန႔္လိမ္ေနရွာသည္။ေဇာ္၏ လီးတန္ႀကီးခမ်ာ အေၾကာေတြ သိမ့္သိမ့္တုံေနၿပီး လီးတန္ႀကီးဇပ္ကနဲ ဇပ္ကနဲျဖစ္လာမွ ေဇာ္မင္းကိုက မ်က္လုံးကို ဖြင့္လိုက္ၿပီး။

    “ေတာ္.ေတာ္ေတာ့..လဲ့..ရပ္ေတာ့..ကိုေဇာ္ၿပီးသြားလိမ့္မယ္..အရည္ေတြထြက္ ကုန္လိမ့္မယ္..” “အို ထြက္ထြက္.လဲ့မ႐ြံဘူး..အရည္ေတြကိုမ်ိဳခ်ပစ္မွာဘဲ..” လဲ့က ေဇာ္မင္းကို၏လီးတန္ႀကီးကို သူမ၏ပါးစပ္မွမခြၽတ္ပါ။ ပါးစပ္မွ ဝူးဝူးဝါးဝါးေျပာ ျခင္းသာျဖစ္ပါသထိုအခ်ိန္တြင္ ေဇာ္မင္းကိုက လဲ့၏ကိုယ္လုံးႀကီးကို ကုတင္ေစာင္းသို႔လွည့္ယူလိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚမွ ေျခတြဲေလာင္းခ်ေစပါသည္။ ျခတြဲေလာင္းခ်ထားသျဖင့္ မို႔အိေသာ သူမ၏ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ ေမာ့တက္ေနပါသည္။ အရည္ေတြလဲ စို႐ႊဲေနသည္။ေဇာ္မင္းကိုက လဲ့၏ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ၿဖဲ၍ ေပါင္ၾကားထဲသို႔ ဝင္၍ရပ္လိုက္သည္။ၿပီးသည္ႏွင့္ၿပဲဟေနေသာ သူမ၏ေစာက္ပတ္ဝတြင္ သူ၏လီးတန္ ႀကီးကို ေတ့ကာထိုးနစ္၍ လိုးသြင္းလိုက္ေလသည္။ ..ႁဗြတ္.. “ကြၽတ္.ကြၽတ္.ေဇာ္..ေျဖးေျဖး..ကြယ္.အင့္..” တြန႔္ကနဲျဖစ္ကာ နာသြားရသျဖင့္ လဲ့က ေတာင္းပန္လိုက္ရသည္။ေဇာ္မင္းကိုက ငုံ႕၍ ၾကည့္ကာဖိသြင္းသည္။လီးက ဒစ္ဖ်ားမွ်သာပင္ ဝင္မလိုျဖစ္ေနရာ… “ဟင္.လဲ့.မဝင္ပါလား.နဲနဲေပါင္ကားေပးကြာ.” “မဟုတ္ဘူး.ေဇာ္.ေဇာ္ဟာ့ႀကီးက..ႀကီး..ႀကီးလြန္းတယ္.ေျဖးေျဖးေခ်ာ့သြင္း..” ေဇာ္မင္းကိုမွာ စိတ္ေတြဆူေဝေနရာ ခပ္သြက္သြက္ပင္ ဖိသြင္းေနေလသည္။

    “ဟင့္..ေဇာ္..နာပါတယ္.ဆိုမွဘဲ..ေျဖးေျဖးသြင္းပါဆို..” လဲ့ကမေနနိုင္ေတာ့ဘဲ တတ္နိုင္သမွ် ေပါင္ကားေပးရင္း သူမ၏ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိုးေပၚေထာင္၍ ေျမာက္လိုက္ေလသည္။ေဇာ္မင္းကိုကေတာ့ လဲ့၏ ေစာက္ပတ္ဝကိုသာ ေသေသခ်ာခ်ာၿဖဲေပးယင္း လီးတန္ကိုထိန္းသြင္းလိုက္ ႏႈတ္လိုက္ ေရွ႕တိုး ေနာက္ငင္လုပ္၍ေပးေနပါသည္။ လဲ့၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ ကား၍မိုးေပၚသို႔ ေထာင္ထားသျဖင့္ ဖင္ႀကီးေတြမွာ မာတင္းလွ်က္ သူမ၏ကားကားစြင့္စြင့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးကို တယ္ေပးထား သလိုပင္ ျဖစ္ေန၍ ေဇာ္မင္းကို၏စိတ္ေတြမွာ ပိုမို၍ ႂကြလာခဲ့ရၿပီျဖစ္သည္။ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးမွာလည္း လဲ့၏ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ တေျဖးေျဖးပို၍ ဝင္သြားပါသည္။ ရွည္လဲရွည္တုတ္လဲတုတ္လွေသာ ေဇာ္မင္းကို၏ လီးႀကီးအားေစာက္ပတ္ထဲ ဝင္သထက္ဝင္ေအာင္ ေ႐ႊရည္လဲ့က သူမ၏ေပါင္ႀကီးေတြကို ကားသထက္ကား ေပးသည္ႏွင့္အမွ် ေဇာ္မင္းကိုကလဲ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ အေနအထားျဖစ္သျဖင့္ ပို၍ ႀကိဳက္မိေလသည္။ ျဖဴဝင္းေနေသာ ေပါင္တန္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို မိုးေမွ်ာ္ေထာင္ထားရေသာ လဲ့မွာ ေဇာ္မင္းကို၏လီးႀကီး သူမ၏ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ဝင္လာသည္ႏွင့္အမွ် သူမ၏ ရင္ထဲတြင္ တဖိုဖို တလွပ္လွပ္ျဖစ္လာကာ တဟင္းဟင္း မာန္ဖီ၍ လာခဲ့ပါသည္။

    “ေဇာ်..ခပ်ကြမ်းကြမ်းေလးလုပ်ေပးေနာ်..လုပ်ကွယ်” လဲ့က အားေပးလိုက်သည်ႏွင့် အျမႇ ေဇာ်မင်းကိုမွာ တအားကြုံးထည့်၍ ေဆာင့်နေတော့ရာ ရွွေရည်လဲ့၏ေပါင်ကြားမွ ေဖါင်းကႊနေသော ေစာက်ပတ်မိဳ႕မို႔ကြီးမွာ ေဇာ်မင်းကို၏ လီးတန်ကြီး အဆုံးဝင်သွားတိုင်း ခွက်၍ ခွက်၍ ဝင်သွားရေသာ်လည်း အားရမႈမရွိေသးေသာ လဲ့မွာ သူမ၏ ဖင်ဝိဳင်းဝိုင်းဖြူဖြူကြီးတွေကို တန်ပြန်ေကာ့၍ ေမႊာက်ပင့်ေပးနေသည်။ ရပ်ယင်းေဆာင့်ရေသာ ေဇာ်မင်းကိုမွာ အခၾက်ေပါင်းျမားလာသည်ႏွင့်အျမႇ သူ၏ လီးေျခာင်းကြီးမွာ ကျင်တက်၍ လာျခေပြီ။လဲ့မွာမူ အားရဟန် မတူေသးပါ။ အေပါ်ေမြာက်ထားေသာ ခြေထောက်ျမားကို ေဇာ်မင်းကို၏ ပုခုံးတဖက်တခၾက်ဆီသို႔ တင်လိဳက်ပြီး အားယူကာ သူမ၏ဖင်ကြီးတွေကို ေကာ့ေမႊာက်ေပးနေပြန်သည်။ “လဲ့.အားရရဲ႕လားဟင်..ေဇာ်ေတာ့အရသ်ာရွိနေပြီ..” “အင်း..လဲ့..သိပ်အားမရေသးဘူး..ကိုေဇာ်..နဲနဲပြင်းပြင်းေလး ေဆာင့်ေပးပါဦး” မိမိပုခုံးေပါ်တင်ထားေသာ လဲ့၏ ဖြူေဖွးႏုေတာင့်တင်းေသာ ခြေထောက်ေလး ႏွဈေျခာင်းမွာ ေမွွးကြိုင်၍နေပါသည်။ေဇာ်မင်းကိုမွာ သူမ၏ေပါင်ျမားကို ထိန်းကိုင်ရင်း ခပ်သွက်သွက်ေဆာင့်နေရင်းက မိမိ၏ပခုံးေပါ်ၿခိတ်တင်ထားေသာ လဲ့၏ခြေသလုံးျမား ကိုနမ်းနေမိေသးသည်။

    ေ႐ႊရည္လဲ့မွာ အရသာထူးလာသည့္အေလွ်ာက္ သူမ၏ဖင္ႀကီး ေတြကို ေကာ့ကာ လိမ္ကာေပးရင္း မ်က္လုံးေလးမ်ားပင္ မဖြင့္နိုင္ေတာ့။ေဇာ္မင္းကို ကလဲ ေရွ႕သို႔ကိုင္းကာ လဲ့၏ကိုယ္ေပၚ အုပ္မိုးလွ်က္ ဖိ၍ဖိ၍ လိုးေပးေနပါသည္။ တႁပြတ္ႁပြတ္၊တဖတ္ဖတ္ျဖင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ လီးသြင္းသံ၊ျပန္ႏႈတ္သံေတြက ညံမစဲပါ။ “ကိုေဇာ္.ရပ္မပစ္နဲ႕ေနာ္..ခုမွ ပိုၿပီးအားရလာတယ္.သိလား” မွန္ပါသည္။ေဇာ္က လဲ့ေပၚအုပ္မိုးကာ ကုတင္ေပၚလက္ေထာက္ရင္း ေရွ႕သို႔ ကိုင္းၫြတ္လိုက္ရာ ေဇာ္ပုခုံးေပၚမွာတင္ထားေသာ လဲ့၏ေပါင္ႀကီးေတြမွာ ဒူးေကြးၫြတ္လွ်က္ လဲ့၏ရင္ဘတ္ေပၚသို႔ ျပန္၍တင္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဤအေနအထားအရ လဲ့ခမ်ာ မိုးေပၚသို႔ေျခဖဝါးမ်ား ျမႇောက္တင္လွ်က္ ဒူးေကြးကာ ေဇာ္မင္းကို၏ကိုယ္လုံးႀကီးကလဲ ဖိထားသလိုျဖစ္ေန၍ မလႈပ္သာေတာ့ပါ။ရင္ဘတ္ေပၚ ဒူးေကြးတင္ထားရသည့္ အေလွ်ာက္ေအာက္ပိုင္းတင္ပဆုံႀကီး တခုလုံးမွာလည္း အေပၚသို႔ေကာ့တက္ေနေတာ့ရာ အလိုက္သင့္ ေမာ့၍ တက္လာေသာ ေစာက္ပတ္ႀကီး ကို ေဇာ္မင္းကိုက အပိုင္ခ်ဳပ္သလိုေဆာင့္၍ လိုးေနေတာ့သည္။

    “ကိုေဇာ္..ဟင္း..ဟင္း..ဟင္း.လဲ့..လဲ့..ေသလိမ့္မယ္..ဟင္း..ဟင္း..” လဲ့ကေျပာရွာေသာ္လည္း ရမၼက္စိတ္ေတြ အဆမတန္ႂကြ၍ေနေသာ ေဇာ္မင္းကိုမွာ ကိုယ္တိုင္ကလဲၿပီးခ်င္ေနရာ ရပ္နားဖို႔ ညွာဖို႔လုံးဝ မစဥ္းစားေတာ့ပါ။ အားရစြာ ေဆာင့္ေနပါသည္။ လဲ့မွာ ပါးစပ္ကေျပာေနရေသာ္လည္း အရသာကလြန္စြာထူးကဲေနရသျဖင့္ ေဇာ္ကို တကယ္မတားျမစ္ပါ။ မိမိ၏ ဒူးမ်ားေကြးကာ ရင္ဘတ္ေပၚဖိထားခံရရင္းမွပင္ ဖင္ႀကီးေတြ ကို တြန႔္ကာ တြန႔္ကာျဖင့္ ေကာ့ေျမာက္ေပးေနေသးသည္။ေဇာ္ ကေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပင္ေဆာင့္ကာ ေဆာင့္ကာ လိုးေနေတာ့သည္။ ေ႐ႊရည္လဲ့၏တင္ပါးလုံးလုံးႀကီးႏွစ္လုံးမွာ ကုတင္ေစာင္းတြင္ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ျဖင့္ ညိမ့္ကာ ဖင္ႀကီးတစ္ခုလုံး ဖိလိုးခံေနရပါသည္။ ၿပီးေတာ့ အေပၚသို႔ ေမာ့တက္ေနေသာ လဲ့၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ ေရေရလည္လည္ ထိုးေဆာင့္အလိုးခံေနရၿပီး လီးႀကီးကလဲ အဆမတန္ႀကီးေနေလေတာ့ သူမ၏ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ျပည့္တစ္ေနသည္။ ၿပီးေတာ့ ေ႐ႊရည္လဲ့၏ ဖင္ႀကီးေတြက အေပၚဖြင့္တင္ေျမာက္ေပးထားေလသည့္ အျပင္ ေဇာ္မင္းကိုက ကုတင္ေစာင္းက ရပ္လိုးေနေလေတာ့ လီးႀကီးမွာ ေစာက္ပတ္ထိပ္ပိုင္းကို ဝင္တိုင္းထြက္တိုင္း သိသိသာသာ ပြတ္ဆြဲေနသည္။

    လဲ့၏ ေစာက္ေစ့ေလးမွာ ခပ္ထြားထြားျဖစ္ကာ ေစာက္ပတ္ဝတြင္ ခပ္တစ္တစ္ျဖစ္သျဖင့္ ယခု ေဇာ္မင္းကိုက ေဆာင့္၍ ဖိလိုးလိုက္တိုင္း ေစာက္ေစ့ထိပ္ဖ်ားရွိ လဲ့၏ ေစာက္ေစ့နီနီ အတက္ေလးမွာ မလြတ္နိုင္ေတာ့ဘဲ လီးဝင္ လီးထြက္တိုင္း ညွပ္၍ ဖိကာ ဖိဆြဲ၍လိုးတာ ခံေနရေတာ့ လဲ့ခမ်ာ တအီးအီး တအားအားေအာ္ျမည္ေနၿပီး ကာမအရသာေတြ တဆိမ့္ဆိမ့္ တက္ကာ အေကာင္းႀကီးေကာင္းလ်က္ ရွိေနပါေတာ့သည္။ “လဲ့.အားရၿပီေနာ္..ကိုေဇာ္.ဒီပုံစံသိပ္ႀကိဳက္တာဘဲကြာ..” “ဟင္း..ဟင္း..ေဇာ္ရယ္..ဘယ္နဲ႕ေျပာပါလိမ့္.လဲ့လဲ့စြဲတာေပါ့..လုပ္.လိုးပါ” ေစာက္ေစ့ေရာ ေစာက္ပတ္ပါ က်င္တက္ေနသလို ေဇာ္မင္းကိုမွာလဲ လီးတခုလုံး တင္းၾကပ္က်င္ဆိမ့္ေနၿပီျဖစ္ေသာ ေဇာ္မင္းကိုသည္ လဲ့၏ မြတ္သိပ္စြာျဖင့္ ေျပာလိုက္ေသာ အေျပာေလးေၾကာင့္ပင္ အားကုန္ေဆာင့္ထည့္ကာ လိုးလိုက္သျဖင့္ ကုတင္ႀကီးပါ တကြၽိကြၽိျမည္လာပါသည္။ လဲ့မွာ ေပါင္ႀကီးေတြကို လွန္ကာ ေကြးရင္း တကိုယ္လုံးညိမ့္ေနသည္မို႔ အံႀကိပ္၍ အလိုးခံေနပါသည္။ေ႐ႊရည္လဲ့၏ ေစာက္ပတ္အတြင္းသား တခုလုံးမွာလဲ အထိမခံ နိုင္ေလာက္ေအာင္ က်င္တက္လာၿပီျဖစ္ရာ အားမလိုအားမရ တဟင္းဟင္း ျဖစ္၍ လာခဲ့ရေပၿပီ။ “ကိုေဇာ္..အင္း..ဟုတ္ၿပီ.အမေလး..ကိုရယ္..ဟင္း..” ေဇာ္မင္းကို၏ လီးတန္ႀကီးမွာ အားကုန္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ေလရာ မ်က္စိေလးေတြ ေမွးစင္းကာ တအင့္အင့္လုပ္ေနေသာ လဲ့မွာ ေလထဲဝဲသြားသလို ဟင္ကနဲ ဟာကနဲ ျဖစ္ရာက ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ကာတခ်ီၿပီးသြားပါေတာ့သည္။

    “ေဇာ္..ေဇာ္..ေျဖးေျဖးလုပ္ေတာ့..သိပ္ကိုေကာင္းတာဘဲ ေစာက္ေခါင္းထဲမွာ က်င္ေနၿပီ..အထိမခံနိုင္ေတာ့ဘူး..ေဇာ္ရယ္..” ထိုအခိုက္အတန႔္ေလးမွာပင္ ေျခပစ္လက္ပစ္က်သြားေသာ လဲ့၏ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ေဇာ္မင္းကိုသည္ သူ၏လီးတန္ႀကီးကို တဆုံးဖိသြင္းလိုက္ရာက အရည္မ်ား ထုတ္လႊတ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ေငါက္ကနဲ ေငါက္ကနဲလီးႀကီးထဲက အရည္ေတြသြန္ထုတ္ရင္း မ်က္စိမွိတ္ကာ ေဇာ္မင္းကိုမွာ အရသာခံေနသလို ေ႐ႊရည္လဲ့ကလဲ တအင္းအင္းႏွင့္ ၿငိမ္က်ရင္း အသဲခိုက္ေနပါေတာ့သည္။ အတန္ၾကာမွ ေဇာ္မင္းကိုက သူ၏လီးတန္ႀကီးကို ႏႈတ္လိုက္ၿပီး ေ႐ႊရည္လဲ့ႏွင့္အတူ ကုတင္ေပၚတြင္ တေစာင္းလဲေလ်ာင္းလိုက္ပါသည္။ ေဇာ္မင္းကိုေရာ ေ႐ႊရည္လဲ့ပါ ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ အနားယူေနၾကေသာ္လည္း ေနာက္တခ်ီ လုပ္ၾကမည္ကေတာ့ ဓမၼတာပင္ျဖစ္ပါသည္။လဲ့ခမ်ာ ကာမအထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ လုံးဝေၾကနပ္ႏွစ္သိမ့္ေနသည္။ “ကိုေဇာ္..လဲ့ျဖင့္ သိပ္ၿပီးစြဲ.သိပ္ၿပီး.ခ်စ္သြားၿပီ.သိလား..” “အင္း..ေဇာ္လဲ..လဲ့လိုပါဘဲ.လဲ့ကို သိပ္စြဲသြားၿပီ သိလား.” ေဇာ္မင္းကိုက ေျပာရင္းကပင္ ေ႐ႊရည္လဲ့၏ နို႔သီးနီနီရဲရဲေလးကို သူ၏ လက္ဖဝါးထဲ ထည့္ကာ လွိမ့္ေပး၍ဆြေနသလို လဲ့၏ တင္သားဝိုင္းဝိုင္းႀကီးမ်ားကိုလည္း ဆုတ္နယ္ ပြတ္သပ္ေနျပန္ပါၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာပင္ လဲ့က ေဇာ္မင္းကိုအား အသာအယာ ဖက္လိုက္ရင္း သူမ၏ လက္ကလဲ လီးတန္ႀကီးကို ဆြဲ၍ ကိုင္လိုက္ပါသည္။

    “ဟင်း..ဟင်း.လဲ့..ေဇာ်လိဳးရတာ..အားမရဘူး.ပုံစံေပြာင်းချင်တယ်..” ေဇာ်က ဖွင့်ေပြာသည်။ေဆာင့်ပေမဲ့ အားမရဘူးမို႔လား ခက်တာက ေဇာ်ရဲ႕.လဲ့ “အို…ေဇာ်ကလဲ လဲ့သိပ်ေကာင်းနေတာကွာ.ပုံစံေပြာင်းရင် ဖီလင်တွေပၾက်ကဳန်မွာ သိပ်ခက်တာဘဲ” “လုပ်ပါလဲ့ရာ..ေဇာ်အားမရလို႔ပါ..ေလးဘက်ကဳန်းလိုက်ပါလား..” ကဲခက်ပြီ။ေဘးေစာင်းလိုးနေရာက ေလးဘက်ေထာက်ေပးဖို႔ဆိုတ်ာ လဲ့အတွက် အခက်လီးကို ေစာက်ပတ်ေခါင်းထဲက အႏႈတ်မခံချင်ဘဴးရွင်ရဲ႕.။ “ကဲ..ကိုေဇာ့်သေဘာ ေဖြးေဖြးချင်း ေလးဘက်ေထာက်မယ် ကိုေဇာ့်လီးေတာ့ မဖြုတ်နဲ႕..လဲ့ အဖြုတ်မခံနိုင်ဘဴး..” ပထမဦးစွာ ေဇာ်မင်းကိုက လဲ့ကိုယ်ေပါ်ကိဳ ေပါင်ေၾကာ်ခွရင်း စတင်လႈပ်ရွားလိုက် သလို လဲ့ကလည်း ေဖြးေဖြးချင်းေမွာက်၍ အိပ်သည်။ “အဲ..ဟုတ်ပီ..လဲ့..” “ေဇာ်..ေဇာ်..ေဆာင့်ထည့်အဳံး..ခပ်နာနာေလး..ေဆာင့်.” ကာမအဟုန်မြင့်နေသော လဲ့က သူမ၏ကိုယ်လဳံးကြီးကို ေမွာက်၍ အိပ်ရင်းမွာပင် အေပါ်ကခွေမွာက်ထားတဲ့ ေဇာ်ကိဳ လိုးခိုင်းတယ်။ေဇာ်က စီးစီးပိုင်ပိဳင် ေဆာင့်ခႀလိဳက်သည်။ဒုတ်ကနဲ ဒုတ်ကနဲ လဲ့၏ ဖင်ကြီးေတွ ခွက်၍ဝင်သွားသည်။

    “ဟင္း..ဟင္း…ထိတယ္.ေဇာ္…ေဆာင့္…ေဆာင့္.” သူမ၏ လည္ပင္းသားေလးေတြႏွင့္ ေက်ာျပင္ေဖြးေဖြးေလးေတြကို ေဇာ္မင္းကိုသည္ ငုံ႕၍ နမ္းသည္။ “လဲ့..ေကာင္းလားဟင္..ပုံစံေျဖးေျဖးေျပာင္း.ေျဖးေျဖးခ်င္းထေနာ္..လဲ့..” ေဇာ္က ေျပာေျပာဆိုဆို သူမ၏ဖင္ႀကီးေပၚ ခြ၍ေဆာင့္ရင္းက ကားယားခြစျပဳလာပါသည္။လဲ့ကလဲ ထိုးသြင္းထားတဲ့ ေဇာ္၏လီးကို ေနာက္ျပန္ေကာ့ေပးရင္း မသိမသာ ေျဖးေျဖးခ်င္းဖင္ႀကီးေတြ ႂကြကာ ကုန္း၍ထလာ ပါသည္။ အရည္ေတြ မတရား႐ႊဲေနၿပီမို႔ လဲ့၏ တင္ပါးလုံးလုံးႀကီးသည္ လီးႏွင့္ထိုးသြင္း တိုင္း တဖြတ္ဖြတ္ တဖတ္ဖတ္ ညံေနသည္။ “ေဇာ္…ျပဳတ္ထြက္မယ္..လီးကို အကုန္မထုတ္နဲ႕ ထိန္းလဲထိန္း ေဆာင့္လဲေဆာင့္” တေျဖးေျဖးဖင္ဆုံႀကီးကို ဖင္ဗူးေထာင္းေထာင္ေပးရင္းက လဲ့၏ ေပါင္ျဖဴျဖဴႀကီးမ်ား သည္ ေလးဘက္ေထာက္၍ ေပးမိပါၿပီ။လဲ့၏ေရွ႕ပိုင္းကေတာ့ ေမြ႕ယာေပၚေမွာက္ထားဆဲ ပင္ျဖစ္ၿပီး လဲ့၏ တင္ပါးဝိုင္းဝိုင္းႀကီးမ်ားသည္ လီးေဆာင့္သြင္းလိုက္တိုင္း ေရွ႕တိုး ေနာက္ငင္ျဖစ္၍ေနပါၿပီ။

    “ေဇာ္…ရပ္မပစ္နဲ႕.လဲ့ ၿပီးခ်င္ၿပီ ေဆာင့္စမ္းအခ်စ္ရယ္.” လဲ့၏ စကားသံေလးမ်ားသည္ မပီမသျဖစ္၍ ေနေခ်ၿပီ။ဖင္ကုန္းေပးေနလို႔ ေသးသြယ္တဲ့ ခါးေလးကို လက္ႏွင့္ အားပါးတရ ထိန္းရင္း ေဆာင့္သည္။ “ဟင္း..ဟင္း.ေဇာ္ရယ္.သိပ္ေကာင္းတာဘဲ.ဟင္းဟင္း..လဲ့ သိပ္ခ်စ္တယ္” ေဇာ္ကအံႀကိတ္ၿပီး ေဆာင့္ေနသည္။လီးႀကီးလဲပူလာၿပီ..အရည္ေတြလဲ စိုစိမ့္ေနၿပီ။ သူ၏ တုတ္ခိုင္တဲ့ လီးတန္ႀကီးသည္လည္း တဆတ္ဆတ္ တုံခ်င္၍ ေနေခ်ၿပီျဖစ္သည္။ “.ကဲ.ကဲ..” ဆိုၿပီး ေဇာ္မင္းကိုက အားရပါးရ လိုးပါေတာ့သည္။ ခုေတာ့ ေ႐ႊရည္လဲ့သည္ လက္ေရာ ေျခေရာ ေလးဖက္ေထာက္ပါၿပီ.အံႀကိတ္၍ အလိုးခံရင္း သူမ၏ဖင္ႀကီးေတြကို ေကာ့ေျမာက္ကာ အရမ္းကိုေပးေနသည္။ “အို..ေဇာ္..လဲ့…လဲ့.ၿပီးၿပီ..ကြၽတ္..ကြၽတ္..ဟင္းဟင္း.” လဲ့၏ဖင္ႀကီးေတြ တရမ္းရမ္းလႈပ္ခါယင္း ေစာက္ေခါင္းႀကီး ပြစိပြစိျဖစ္ကာ လဲ့တစ္ေယာက္ ညိမ္၍သြားသည္။ေဇာ္ကလဲ တဒုတ္ဒုတ္ လိုးသြင္းေနရာက ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်ကာ ၿပီးသြားျပန္ပါေတာ့သည္။ ၿပီးပါၿပီ

     

  • သာယာလှတဲ့အထိအတွေ့

    သာယာလှတဲ့အထိအတွေ့ (စ/ဆုံး)

    မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းလေးတစ်ခုပါ။ စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်တွေကို လေနုအေးက ညင်ညင်သာသာ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာပေါ်မှာ ရောင်စုံသက်တန့်နဲ့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေတဲ့ နေရောင်ခြည်ရဲ့ အလှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို သစ်လွင်စေပါတယ်။ လေညှင်းရဲ့အေးမြတဲ့ ထိတွေ့မှုကလည်း စိတ်ကို ကြည်နူးစေတာ အမှန်ပါ။ သာယာအေးမြတဲ့ ညနေလေးကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေတာကတော့ ချစ်သူရဲ့အပြုံးလို့ ပြောရမှာပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့သူ စ တွေ့ဖြစ်တာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခုမှာပေါ့။ ညမီး အလင်းရောင်အောက်မှာ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်နဲ့ ထင်းနေအောင်လှပတဲ့မိန်းကလေးကို ကျနော်မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ။ သူကလည်း ကျွန်တော့် အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။

    ရှေးရေစက်ကောင်းမှုကြောင့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ငယ်တယ်ဗျ။ ကလေးပီပီ ချွဲလိုက်၊ နွဲ့လိုက် ကျွန်တော် စိတ်ညစ် နေတဲ့ အချိန် ရီစရာလေးတွေ ပြောလိုက်။ အလိုက်သိပြီး ချစ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ချစ်သူလေးပါ။ အချိန်စက်ဝန်းရဲ့ သယ်ဆောင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်နီးပါးကြာခဲ့ပြီ။ သူရဲ့ဖြူစင်မှု ကလေးကို ကျွန်တော် အခွင့်ရေး မယူရက်ခဲ့ဘူးဗျာ။

    မနက် အလုပ်မသွားခင် သူ့အိမ်ရှေ့ဖြတ်လျှောက်၊ ညနေရုံးဆင်း တော့ တစ်ခါဆုံ။ ပိတ်ရက်ကလေးတွေမှာ သူတက်နေတဲ့ သင်တန်းလေးတွေ လိုက်ပို့၊ ပြန်ကြို။ အေးချမ်းပြီး အပူပင် မရှိတဲ့ ချစ်သူဘဝလေးပါ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တွယ်တာမှုကလည်း နက်ရှိုင်းလာသလို တနေ့ထက်တနေ့ ဆူဖြိုးဖွံ့ထွားလာနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ယခုထက်ပိုမို ပိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် လောဘတွေ တက်လာမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မတောင်းဆိုရက်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပါ။ ဒီညနေကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘဝ အတွက် အမှတ်တရ ဆိုတာထက် ပိုပါတယ်။ မိုးရွာပြီးစ ညနေခင်းကလေး တွေကို သူသဘောကျတယ်လေ။ ဒီလိုနေ့မျိုးဆို ကျွန်တော်တို့အမြဲ အပြင်သွားဖြစ်တယ်။

    လမ်းလျှောက်ထွက်တာတို့၊ စက်ဘီးစီးတာတို့ပေါ့။ ခုလည်း မြို့စွန်က လယ်ကွင်းပြင်တွေဘက် စက်ဘီးစီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကနင်း၊ သူကစက်ဘီး ဘားတန်းပေါ်မှာထိုင်လို့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ သူ့ကိုယ်လုံးကလေးတိုးဝင်ပြီး တီတီတာတာ စကားလေး တွေပြောလိုက်၊ အသံလွင်လွင်လေး ရယ်လိုက်နဲ့။ တင်ပါးကျော်ကျော်ရှည်တဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဖဲပြားကြိုးနဲ့ ဖွဖွလေးချည်ပြီး ပခုံးရှေ့တစ်ဘက်တည်းကို သိမ်းချထားတယ်။ မွှေးရနံ့တစ်မျိုးလေး သင်းပျံ့နေတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးက ကျနော့်မေးဖျားအောက်မှာ။ သူရဲ့ ကိုယ်သင်းနံလေးက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ရိုင်းတွေ မွေးဖွားစေတာ အခါခါပါပဲ။ စက်ဘီးနင်းရင်း သူ့ဆံပင်လေးပွနေလို့ တချက်ပြန်အသိမ်း၊ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေ သမ်းနေတဲ့ သူ့ လည် ဂုတ်ကလေးကို အနမ်းလေးတချက်ပေးရင်း မနာအောင် ကိုက်လိုက်တယ်။

    “ ကို.. လုပ်နဲ့..ယားလို့.. ခိခိ..” ကျွန်တော်ကပဲ ချစ်တတ်လွန်းတာလား၊ သူကလေးကပဲ ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းတာလား။ ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားသံကလေးကအစ ကျွန်တော့်အတွက် နှလုံးသွေးတွေ ပေါက်ထွက်သွားစေသလိုပဲ။ “ ကို မောပြီလား.. လမ်းလျှောက် ကြမယ်လေ..” “ မောပါဘူး..ငယ်ရယ်။ ငယ်လေး လျှောက်ချင်ရင်တော့ လျှောက်မယ်လေ ကိုက မိုးရွာမှာစိုးလို့ကွ..၊ ထီးလည်း ပါမလာဘူးကော” “ ရွာတော့ ဘာဖြစ်လဲ ကိုရ..၊ မိုးရေချိုးပြန်မှာပေါ့.. လျှောက်မယ်လို့..နော်..” “ ခဏ လျှောက်ချင် လျှောက်လေငယ်၊ မိုးရေတော့ မချိုးရဘူး။ ငယ်လေး မိုးမိတိုင်း ဖျားတတ်တယ်.. ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ စက်ဘီးကို လက်တစ်ဘက်က တွန်း၊ တစ်ဘက်က ချစ်သူရဲ့နူးညံ့တဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖြစ်ကြတယ်။

    သူက ကျွန်တော့် လက်မောင်းကို ခိုထားပြီး တချက်တချက် ခေါင်းလေးငဲ့မှီလိုက်တိုင်း သူ့ရင်သား ပြည့်ပြည့်လေးတွေက ကျွန်တော့် လက်မောင်းနဲ့ လာလာထိနေတာပေါ့။ တခါတခါ ရှေ့ကို ကလေး တယောက်လို့ ခုန်ပေါက်ပြေးထွက်ချိန်များ တသိမ့်သိမ့်တုန်ခါသွားတဲ့ သူရဲ့တင်သားစိုင်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် တော့ မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ခါတိုင်းထက် ပိုထိန်းရ ခက်နေတယ်ဗျာ။ တကယ်က သူနဲ့လက်ထပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေရှိနှင့်ပြီးပါပြီ။ မိဘတွေကို ဖွင့်ပြောဖို့ မရဲသေးတဲ့သူ့ကို ကျွန်တော် စောင့်ပေးနေရတာ။

    သူနဲ့ဆုံလိုက်တိုင်း ရေကုန်ရေခန်း ချစ်ပစ်လိုက်ချင်တဲ့ ကျွန်တော်၊ လက်မထပ်ခင် အခွင့်ရေးယူဖို့ ကျတော့လည်း သူလေး စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်သွားမလား၊ ကျွန်တော့်အချစ်ကို သူအထင်သေးသွားမလားဆိုတဲ့ လားပေါင်း များစွာအတွေးနဲ့ ရှေ့တိုးဖို့မရဲခဲ့ဘူး။ နောက်တစ်ခုက ကျွန်တော်က မိဘအုပ်ထိန်းသူတွေ မရှိတော့ဘဲ ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေတဲ့သူလေ။ ပြောပလောက်တဲ့ အားနည်းချက်မျိုးမရှိပေမဲ့ သမီးရှင်တွေ မျက်စိကျလောက်အောင် မချမ်းသာတာတော့ အမှန်ပဲ။ အတူနေရဖို့အချိန် ထပ်မဆွဲချင်တော့ဘူး။

    ဒီညနေတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ကြဖို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ “ ငယ်လေး.. ကိုတို့လက်ထပ်ကြရအောင်လေ၊ ကို ငယ်နဲ့ တူတူနေချင်ပြီကွာ၊ ငယ့်ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ကိုလာ ပြောမယ်လေ..နော် ” မျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တယ်။ “နော်..ငယ်၊ ကိုလေ တခါတခါ ပင်ပန်းလာရင် ငယ်လေးကို ကို့နားမှာ အချိန်ပြည့် ရှိနေစေချင်တယ်..” “ကို့ဘဝတစ်ခုလုံး ငယ်လေးကို အပိုင်ပေးချင်တယ်ကွာ၊ ငယ့်ကိုလည်း ကိုပိုင်ဆိုင်ချင်ပြီ…နော်” အနူးညံ့ဆုံးဖြစ်မဲ့ စကားလုံးလေးတွေရွေးပြီး တောင်းဆိုလိုက်မိတယ်။

    “ငယ်မှ ကျောင်းမပြီးသေးတာ ကိုရဲ့ မေမေတို့ခွင့်ပြုမယ်မထင်ဘူး၊ ငယ်ကြောက်တယ်၊ ဘယ်ကဘယ်လို စ ပြောရမှန်းလည်း မသိဘူးလေ..” အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ မိုးဖွဲလေးတွေ ကျလာပါတယ်။ “ ပြန်ရအောင်နော်.. ငယ်လေး။ မိုးမိနေမယ်…လာ စက်ဘီးပေါ်ပြန်တက်” ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲထားပြီး ခပ်သွက်သွက်လေး နင်းလာလိုက်ပါတယ်။ မိုးနတ်မင်းက အခွင့်ရေးပေးတယ်ပဲ ပြောရမလား၊ ကျွန်တော့်အိမ်ရှေ့နားအရောက် မိုးကဝုန်းကနဲ ရွာချလိုက်ပါရော။ သူတို့အိမ်ကနဲနဲ ဆက်သွားရဦးမယ် လေ။ ကျွန်တော်လည်းစက်ဘီးကို အိမ်ခြံဝင်းထဲ ကွေ့ဝင်လိုက်ပါတယ်။

    “ ခဏဝင်မိုးခိုရအောင် ငယ်” ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ထဲ အရောက် မိုးကလည်း သည်းကြီးမဲကြီးရွာပါလေရော။ နဲနဲစိုသွားတဲ့ သူ့ကိုကြည့် ပြီး… “ ငယ်လေး အဝတ်လဲချင်လား” လို့ မေးတော့ “ ရတယ် ကို..သိပ်မစိုပါဘူး။ နေပါဦး.. ကို့မှာ မိန်းကလေး အဝတ်စား ရှိလို့လား။ ငယ်လဲရအောင်.. ခိခိ..” “ အယ်.. ကို့အင်္ကျီနဲ့ ဘောင်းဘီတစ်ထည် ယူဝတ်လိုက်လို့ ရတယ်ကော။ လာ ကိုယူပေးမယ်” အဲဒီလိုပြောရင်း သူ့ခါးကျင်ကျင်လေးကို နောက်ကနေ လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အသာတွန်းပြီး ကျွန်တော့်အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ အဆင်ပြေမယ်ထင်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်စုံ လိုက်ရှာထုတ်ပေးရင်း စိတ်ထဲကျိတ်ပြီး နောက်တဆင့် တက်ဖို့ အလျှင်အမြန်စဉ်းစားနေတုန်း… “အကျီလဲဝတ်လိုက်တော့ မေမေ မေးရင်ဘယ်လို ပြောမလည်း ကိုရဲ့..” “မိုးတိတ်လို့ပြန်တော့ ငယ့်အင်္ကျီပြန်ဝတ်ပေါ့..။

    ခုတော့ ခဏ လဲဝတ်ထားလေကွာ” “အာ့ဆို ကို အပြင်ထွက်ပေး..” “ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးရယ်၊ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လဲတော်မူပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး အခန်းပေါက်ဝက စောင့် နေပါ့မယ်” ကျွန်တော် သူ့ကိုပြုံးကြည့်ရင်း အလိုက်သင့် ပြန်ပြောပြီး သူအဝတ်လဲတာကို လှမ်းကြည့်လို့ မြင်နိုင်မဲ့ တံခါး ကြားနားမှာ နေရာယူလိုက်မိတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ အပြစ်မကြီးလောက်ဘူး ထင်တာပဲ။ ကိုယ့်ချစ်သူပဲလေ။ သူဝတ်ထားတာက ရှေ့ကြယ်သီးလှလှလေးတွေပါတဲ့ ဂါဝန်ရှည်ရှည် ပျော့ပျော့လေးဗျ။ မိုးရေနဲနဲစိုထားလို့ လုံးဝန်းတဲ့ နောက်ပိုင်းအလှက အထင်းသား ပေါ်လွင်လို့။ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။

    ကလေးမက အပေါ်ပိုင်း ကြယ်သီးလေးတွေကို ဖြုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ရှပ်အင်္ကျီကို အရင်ဝတ်ဖို့ပြင်တယ်။ ပြီးမှ အောက်က ဘောင်းဘီ ကို စွတ်ပြီး သူ့ဂါဝန်တစ်ထည်လုံးကို လျှောချမယ်ထင်ပါရဲ့။ သူရပ်နေတာက အပေါက်ဝကို ကျောပေးထားတော့ ကျွန်တော်လည်း နောက်ကျောလေးပဲ မြင်ခွင့်ရတာပေါ့။ ကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပြီး အင်္ကျီကို ပခုံးကနေ အသာချွတ်ချလိုက်တယ်။ ကိုယ့်မျက်လုံးတောင် ကိုယ်မယုံနိုင်အောင်ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားမိတယ်။ ဝင်းဝါတဲ့ အသားရေနဲ့ တင်းတင်းရစ်ရစ် ကျောပြင်ကလေးကို ဖျတ်ခနဲ လက် သွားတဲ့ လျှပ်စီးရောင်ကြောင့် ဖွေးကနဲမြင်လိုက်ရတာ ကျွန်တော့်အသက်ရှုသံတွေ ကမောက်ကမကို ဖြစ်ကရော။

    အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်အရမ်းကို ကံကောင်းသွားတယ်။ သည်းသည်းမဲမဲ ရွာချနေတဲ့မိုးက ချစ်သူကို ပြန်ချောင်းနေရတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို သနားသွားတယ်ထင်ပါရဲ့..။ မျက်စိကျိန်းလုမတတ် လျှပ်ပြက်ပြီး ဂျိန်း… ဂျလိန်းဆို မိုးကြိုးပါ ပစ်ချလိုက်ပါရော။ ရုတ်တရက် လန့်သွားတဲ့ ချစ်သူလည်း အခန်းထဲက ယောင်ယမ်းလန့်ဖြန့် ပြေးထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ အပြေးလေး တိုးဝင်လာပါတယ်။ အဲ့အချိန် သူ့ကိုယ်လုံးကလေးပေါ်မှာ ချွတ် လက်စ ဂါဝန်လေးက တစ်ဝက်တန်းလန်း။

    အပေါ်ပိုင်းမှာ အတွင်းခံဘော်လီလေးနဲ့၊ အောက်ပိုင်းက ကြယ်သီးတွေ ကုန်အောင်မဖြုတ်ရသေးတော့ ဂါဝန်လေးက သူ့တင်ပါးကားကားစွင့်စွင့်လေးပေါ်မှာ ကပိုကရို ချိတ်တင်နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မိုးနတ်မင်းပေးတဲ့ မဟာအခွင့်အရေးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာပေါ့။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးလည်း လေသံမိုးသံတွေနဲ့ ဆူညံနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလေသံမိုးသံတွေဟာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲက ဆာလောင်မှု တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားရဲ့ ဟစ်ကြွေးသံ တွေကို မမီတာအမှန်ပဲ။ ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှ မစောင့်စည်းနိုင်တော့ဘူးဗျာ။ သူ့ကိုယ်လုံးအိအိကလေးကို တင်းကျပ်နေအောင် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း သူ့ကျောပြင်ကလေးကို ညင်ညင်သာသာလေး ပွတ်သပ်ပေးနေမိ တယ်။

    သူလည်း အသက်ရှုသံတွေမြန်ပြီး နှလုံးသားရဲ့ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားနေမှုက ရွှေရင်အစုံကို နိမ့်တုံမြင့်တုံ ဖြစ် လာတဲ့အထိပါပဲ။ ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထနေတဲ့ အရိုင်းပန်းကလေးကို အသက်ရှုမှားအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကျွန်တော် ခြေလှမ်း စလိုက်တယ်။ ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားတာကို နည်းနည်းဖြေလျှော့ပြီး ငုံ့ထားတဲ့ သူ့ခေါင်းကလေးကို မေးဖျားကနေ အသာဆွဲမော့ယူလိုက်တယ်။

    ဆံနုလေးတွေ ကပိုကယိုကျနေတဲ့ နဖူးပြင်၊ စိမ်းညို့နေတဲ့ မျက်ခုံးထူထူအောက်က မျက်တောင်ကော့ကော့တွေနဲ့ ချစ်ရည်ရွှမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေ၊ အဖျားလုံးလုံးကလေးနဲ့ ဖြောင့်စင်းနေတဲ့ နှာတံကလေး၊ သွေးကြောကလေးတွေ ယှက်ဖြာနေတဲ့ ပန်းနုရောင်ပါးပြင်ပေါ်မှာ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးက မထိ တထိ စိုသွားတဲ့ မိုးစက်တွေကြောင့် တဝက်တပျက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ချစ်စရာ မေးချိုင့်ကလေးအပေါ်က ထူထူ ပြည့်ပြည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေ ရင်ခုန်သံစည်းချက်ကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးက ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ အရင်ဆုံး သူ့နဖူးပြင်လေးကို အနမ်းဖွဖွလေး ပေးလိုက်တယ်။

    ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အသာပြန်မတ်လိုက်တော့ သူ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့မော့ကြည့်တယ်လေ။ ကျွန်တော် အသာ ပြန်ပြုံးပြပြီး နှာခေါင်းချင်းထိတို့ ကျီစယ်လိုက်တယ်။ သူသဘောကျတတ်တဲ့အပြုအမူလေးပေါ့ဗျာ။ “ငယ်..ချစ်လား” “ဟုတ်..” မေးစေ့လေးကို ပင့်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ တိုးတိုးလေပြောရင်း ခေါင်းလေးအသာငြိမ့်ပြတယ်။ “ရဝူး..ပါးစပ်ကပြောကွာ.. ချစ်တယ်လို့” “ကိုကလည်း အမြဲပဲ မေးနေတာကို..။ ခေါင်းငြိမ့်ပြတာလည်း ဖြေတာပဲလေ..” “ငယ်ရယ်..ကြားချင်လို့ မေးတာလေကွာ..၊ ကို့ငယ်လေး ပါးစပ်ကပြောတာ ကြားချင်တာပေါ့..၊ ဘာလဲ.. မပြောချင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား..ရပါတယ်၊ မဖြေချင်လည်းနေပါ” “အယ်..တွေ့လား သူ့ကျ စတာလေးတောင် မခံနိုင်ဘူး..။

    ဦးကောက်တေးကြီး.. ချစ်တယ် ချစ်တယ် အခါတစ်ရာ ချစ်တယ်..ကဲ..” “ချစ်တယ် ငယ်ရယ်.. အတူနေချင်ပြီကွာ” အဲဒီလို ကလေးဆန်ဆန် ပြောဟန်လေးတွေက ကျွန်တော့်သွေးသားတွေကို ပိုမိုဆူပွက်လာအောင် တွန်းအားပေးနေသလိုပဲ။ သူ့နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းလေး၊ ချစ်စရာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ကျွန်တော် အသာအယာ စုပ်နမ်းမိတော့တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ခေါင်းကလေးကို ထိန်းကိုင်ထားရင်း ကျန်တစ်ဘက်က သူ့ခါးလေးကို ကိုင်ထားရာကတဆင့် ကျောပြင်တစ်လျှောက် စုံဆန်ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။

    နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းရင်း တချက်တချက် သူ့ပါးစပ်ထဲလျှာကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို သူ့နှုတ်ခမ်းကခွာပြီး လည်တိုင်ဆီကို ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။ သိုင်းဖက်ထားတဲ့လက်တွေကလည်း ခါးကျင်ကျင်ကလေးအောက်က ဖွံ့ထွားတဲ့ တင်သားစိုင်တွေပေါ် တရွေ့ရွေ့ ပွတ်သပ်လို့ပေါ့။ “အို..ကို ဘာတွေ..” စကားဆက်ခွင့်မပေးတော့ဘဲ အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေ တရစပ်ပေးလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က သူ့ရင်သား မို့မို့လေးတွေကို ဘော်လီအင်္ကျီပေါ်ကတဆင့် ဆုပ်နယ်လိုက်တော့ ချစ်သူရဲ့တုန်ရီနေတဲ့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ကို ကြား လိုက်ရတယ်လေ။ “ကို..ဘာလုပ်မလို့လည်းဟင်..” “ငယ်ကြောက်တယ်.. မလုပ်ပါနဲ့နော်..၊ ငယ့်ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပါ ကိုရယ်..နော်..” ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲက ရုန်းထွက်ပြီး ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ တောင်းပန်သလို သူပြောတော့ ကျွန်တော် တကယ် စိတ်ထိခိုက်မိတယ်ဗျာ။

    “ငယ်ရယ်..ကို အခွင့်ရေးသမားမဟုတ်တာ ငယ်သိပါတယ် ချစ်လို့ပါကွာ။ ငယ့်ကို ချစ်လို့ပါ.. ငယ်လေး မကြိုက်ရင် ကိုဘာမှ မလုပ်ပါဘူး..၊ ငိုတော့မငိုပါနဲ့ ငယ်ရယ်..၊ ကို့ဘက်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် နားလည် ပေးစေချင်တယ်..နော်” ကျွန်တော် သူ့ကို အပျော့ဆွဲနဲ့သိမ်းသွင်းစကား ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ရင်ထဲက ခံစားရတဲ့အတိုင်း ပြော လိုက်တာပါ။ ဒါကို သူလည်း နားလည်သွားတယ် ထင်ပါရဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို အလိုက်သင့်လေး ပြန်တိုး ဝင်လာပါတယ်။ “ငယ်နဲ့ ကို့ကြားမှာ စည်းလေးတစ်ခုခြားနေသလို ကို ခံစားမိတယ်..။ ငယ်နဲ့တစ်သားတည်း ထပ်တူကျတဲ့ ဘဝမျိုးလိုချင်မိတယ် ငယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ကွာ” “ဒါပေမဲ့ ငယ်ရယ်.. ငယ်လေးသဘောမတူဘဲ ကို ဘာမှ ဇွတ်အတင်း မတောင်းဆိုပါဘူး..။

    တကယ်လို့ ပြောမိတယ်ဆိုရင်တောင် ကို့ စိတ်သက်သက်ပါ..၊ ငယ့်ဆီက တစ်ခုခု တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး..နော်” ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါမှမပြောဘူးတဲ့ ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေကို သူ့ကို ပြောပြမိပါတော့တယ်။ မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမပါတဲ့ကျွန်တော့်စကားတွေက သူ့ကြောက်စိတ်ကို အနိုင်ယူသွားတယ်ထင်ရဲ့။ “ကို..မျက်စိမှိတ်၊ ခေါင်းနဲနဲငုံ့..” ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ပြန်သိုင်းဖက်ပြီး သူပြောတယ်။ သခင်မလေးရဲ့အမိန့်ကို ရင်ခုန်စွာနဲ့ နာခံလိုက်မိတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းတွေကို သူနမ်းလိုက်တယ်လေ။ “ငယ်ရယ်.. ကို့ကို စိတ်ဆိုးမယ်ဆိုလည်း ဆိုးလိုက်တော့ကွာ” ရင်ထဲက တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ့ကို ဆတ်ကနဲ တင်းတင်းဆွဲဖက်..၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ဗုံးကြဲသလို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုက်မိတော့တယ်။ သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်ပြန်နမ်းရင်း တုန့်ပြန်ရှာ ပါတယ်။

    ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဘက်ပါလာတော့လည်း ယောကျ်ားပဲဗျာ။ နောက်မဆုတ်တမ်းပေါ့။ “ငယ်.. အခန်းထဲ သွားရအောင်.. နော်” “ကို.. ငယ်နဲနဲတော့ ကြောက်တယ်နော်..” သူအသာအယာပဲ ခေါင်းလေးညိမ့်ပြပြီး ကတုန်ကရီပြောလာပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ငြင်းဆန်တဲ့ အရိပ် အယောင် မပါတာတော့ သေချာပါတယ်။ “ ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မှ မလိုဘဲ ငယ်ရဲ့..။ ကြောက်စရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငယ့်ကို သက်သေပြမယ် လေ.. ဘယ်လိုလဲ” ပြုံးစိစိနဲ့ ကျွန်တော်ပြောတော့ သူ မျက်စောင်းလေး ထိုးတယ်ဗျ။

    အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံး လေးကို စွေ့ကနဲ ပွေ့ချီပြီး အချစ်နန်းတော်သို့ ပထမဆုံး အလည်တစ်ခေါက် ခရီးကို စတင်ချီတက်လိုက်တယ် ဆိုပါ တော့။ ရင်ခုန်သံတွေ ရထားတစ်စင်းလို မရပ်မနားခုတ်မောင်းနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ချစ်သူဟာ ပန်းလေး တစ်ပွင့်လို အလိုက်သင့်ပါလာပါတယ်။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့လက်ကလေးတွေက ကျွန်တော့်အင်္ကျီကို ဆုပ်ကိုင် ထားတယ်။ မျက်နှာလေးကိုလည်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်နဲ့ တိုးကပ်ပြီး ဖွက်ထားလိုက်သေးတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့ကို ကုတင်ပေါ်အသာလေး ချလိုက်တယ်။ ပက်လက်အနေထားရှိနေတဲ့ သူ့ကိုယ် လေးပေါ်ကို ကျွန်တော် အသာအယာ အုပ်မိုးပြီး နေရာယူလိုက်တယ်။

    ပါးနှစ်ဘက်ကို တစ်ချက်စီ အနမ်းပေးပြီး မေးဖျားလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်က နဖူးပေါ်က ဆံပင်တွေကို သပ်တင်ရင်း ကျန်တစ် ဘက်က ရင်သားဖုဖုတင်းတင်းလေးတွေကို ဘော်လီအင်္ကျီပေါ်ကနေ အသာအယာပွတ်သပ်ဆုပ်နယ် ချေမွနေမိ တယ်။ ချစ်သူရဲ့ ပြင်းပြင်းပျပျ အသက်ရှုသံတွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုမိုတွန်းအား ပေးနေပါတော့တယ်။ ကျွန်တော် တစ်ဆင့်တက်ပြီး သူ့ဘော်လီအင်္ကျီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ အထိအတွေ့မှာ ခဏတာနစ်မြောနေတဲ့ သူ့ဆီက… “ကို.. ဘာလုပ်မို့လဲဟင်.. ငယ်ကြောက်တယ်နော်..” “ငယ်ရယ်.. ကိုပြောပြီးပြီကော..ချစ်တယ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မဟုတ်ဘူးလေ..၊ ငယ်လေး စိတ်ကိုလျှော့ထား.. နော်” ကျွန်တော် ချော့ပြောတော့ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြရှာတယ်လေ။ မျက်စိကိုစုံမှိတ် အံကြိတ်လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးမိန်းကလေး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံးပါ။

    ဒါကြောင့် ချစ်သူရဲ့တုန့်ပြန်မှုတွေကို အကဲခတ်မိတဲ့ ကျွန်တော်လည်း အချိန်သိပ်ဆွဲ မနေတော့ဘဲ သူ့ကျောအောက်ကို လက်လျှိုသွင်းပြီး ဘော်လီချိတ်တွေကို ခပ်သွက်သွက်ပဲ ဖြုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ လည်ပင်းတစ်လျှောက်နဲ့ မျက်နှာအနှံ့ကို အဆက်မပြတ် အနမ်းတွေပေးရင်းပေါ့။ ဘော်လီလေးဖယ်ထုတ်လိုက်မှ အိကနဲ ထွက်လာတဲ့ ရင်သားမို့မို့လေးတွေက မကြီးလွန်း မသေးလွန်း၊ ပန်းနုသွေးရောင် သီးလုံးလေးတွေက လုံးဝန်းပြီး ချစ်စရာလေးတွေပါ။ ကျွန်တော့် အနမ်းတွေကို နေရာရွှေ့လိုက်တယ်။

    သူ့ရဲ့ လှပညီညာတဲ့ ရင်နှစ်မွှာ ကိုပေါ့။ လက်နဲ့ အသာအယာ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း သီးလုံးကလေးတွေကို လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက်၊ တချက်တချက် အသာစုပ်လိုက်၊ သွားနဲ့ မနာရုံလောက်လေး ဖွဖွကိုက်ပေးလိုက်ပေါ့။ အဲဒီမှာ သူက လေးလည်း ညည်းညူသံ သဲ့သဲ့လေးနဲ့ ခါးလေးကို ကော့ပေးလာပါရော။ ကျွန်တော်ခေါ်ဆောင်ရာ အချစ်ရပ်ဝန်းကို သူအလိုက်သင့် ပါလာပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိလိုက်တယ်။ နို့ကလေးတွေစို့ ပေးနေရင်းတစ်ဘက်က ကျန်နေသေးတဲ့ သူ့ဂါဝန်အောက်ပိုင်းကို ချွတ်ဖို့ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လိုက တယ်။ ကိုယ်ကို အောက်ဘက် လျှောချပြီး နူးညံ့တဲ့ အနမ်းတွေနဲ့ သူ့ဗိုက်သားအိအိလေးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက် လိုက်တယ်။ ပူနွေးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဝင်သက်ထွက်သက်တွေက ချစ်သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြက်သီးမွှေးညင်း ထစေခဲ့ပြီလေ။ ကြယ်သီးလေးတွေ ခပ်သွက်သွက် ဖြုတ်အပြီးမှာတော့ ကျွန်တော့် အသက်ရှုသံ တွေကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေတဲ့ အသားရောင် ပင်တီကလေးကို မြင်ခွင့် ရလိုက်ပါပြီ။

    ပင်တီလေးအောက်က ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ချစ်သူရဲ့ရတနာလေးက ကျွန်တော့် ချစ်ခြင်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေပြီ။ ဗိုက်သားလေးတွေကို နမ်းရင်း သူ့ရဲ့ ပင်တီကို ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာပဲ ကျွန်တော့်လက်ကို သူလှမ်း ဆွဲတယ်။ ကျွန်တော် အသာပြန်မော့ကြည့်တော့ လက်ကို ပြန်လွှတ်ပေးရှာပါတယ်။ ပင်တီလေးကို ညင်ညင်သာသာ ချွတ်ချလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကို သူကလေး အသေ အချာ လွင့်မြောလိုက်ပါလာတယ် ဆိုတာကိုပါ။ ပင်တီကလေးမှာ ချစ်ဝတ်ရည်လေးတွေ စိုကွက်နေတယ်လေ။

    သူ့ပေါင်တံဖြူဖြူကလေး နှစ်ဘက်ကို အသာ ဆွဲထောင်ကား လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေတဲ့ ဖောင်းဖောင်း မို့မို့ ရတနာကလေးကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိတွေ့ခွင့်ရလိုက်ပြီပေါ့။ အက်ကွဲကြောင်းလေးက ပန်ချီဆေးချက်တစ်ခုလို ပိရိသေသပ်နေတယ်။ ကျစ်လစ်နေတဲ့ အရိုင်းပန်း အဖူး လေးတစ်ပွင့်လိုပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့အသာအယာ တို့ထိပွတ်သပ်လိုက်တော့ သူ့ဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့ကလေး ထွက်လာတယ်လေ။ ခါးကလေးလည်း အသာကော့တက်လာပြီ။ အခြေအနေကောင်းနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်တဲ့ကျွန်တော် သူ့ပိပိကလေးပေါ်ကို အနမ်းတွေ ချွေဖို့ ကျွန်တော်မျက်နှာ အပ်လိုက်စဉ်မှာပဲ သူအတင်းကုန်းရုန်းထပြီး… “ကို.. ဟင့်အင်း မလုပ်နဲ့..နော်..” “ဘာလို့လဲ..ငယ်ရယ်.. ကို့ကိုချစ်တယ်ဆို… ခွင့်ပြုမယ်မှတ်လားဟင်” “အွန်းလေ.. ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုကြီး မဟုတ်ဘူးလေ ကို..”

    “ဘာကို အဲ့လိုကြီးမဟုတ်တာလဲ ငယ်လေးရဲ့။ ကို မနမ်းရဘူးလား” “ဟင့်အင်း မနမ်းရဘူး နမ်းရမဲ့နေရာမှ မဟုတ်ဘဲ..၊ ငယ်ငရဲကြီးမှာပေါ့လို့.. ကိုလည်း ဘုန်းနိမ့်လိမ့်မယ်..နော်.. လုပ်နဲ့..” “ငယ်ကလည်းကွာ ကြံကြံဖန်ဖန်၊ ချစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘုန်းနိမ့်တာတွေ၊ မြင့်တာတွေ မရှိပါဘူးကလေးရဲ့..၊ ပြီးတော့ ငရဲလည်း မရှိဘူး အိုကေ..?” ကျွန်တော် ပြောလည်းပြော၊ လက်ကလည်း သူ့ကို ပက်လက်အနေထား ပြန်ရောက်အောင် အသာ ဖိချလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဘက်ကို တဖန်ပြန် ဆွဲကားလိုက်တယ်။

    ငြင်းဆန်ဖို့အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးတော့ဘဲ ချစ်သူ ကောင်းစားရေးစီမံကိန်းကို လက်တွေ့အကောင်ထည်ဖော်လိုက်တော့တာပေါ့။ စောစောက စစ်ဆင်ရေးတွေကြောင့် စိုစွတ်နေတဲ့ သူ့ညီမလေးကို အနမ်းတစ်ချက် အရင်ဆုံးပေးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး လက်တစ်ဘက်နဲ့ ပန်းကလေးရဲ့ ပွင့်ချပ်လွှာနှစ်ဘက်ကို အသာဟလိုက်ပြီး ပန်းသွေးရောင် အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ တစ်ချက် သပ်တင်လိုက်တယ်။ ခဲတံခဲဖျက်သာသာ အဖုလေးကိုလည်း သွက်သွက်လေး ကလိပေးလိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့လေးတွေကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၊ သီးလုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးကို လက်ညိုးလက်မနဲ့ ညှပ်ချေပေး လိုက်ပေါ့။

    ပန်းဖူးလေးအတွင်းက ပွင့်ချပ်လွှာလေးနှစ်ဖတ်ကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ… “အ..အ ကို ရှီးးး..တော်ပြီ.. တော်ပြီ..အာာာ…ကို့…ကိုရေ..” “ဟင့် အင့် ကို..တော်ပါတော့ နော်.. ငယ်မနေတတ်တော့ဘူး..” “ကို…ငို မှာ နော်…ငယ် ရှုရှုးပေါက်ချင်လာပြီ.. ဖယ်ပေးပါလို့..နော်..” “ငယ်..ပေါက်ချင် ပေါက်ချလိုက်လေ” “အာာာ..ကို နော်.. ဖယ် ပေး ပါ အင့် ဟင့် ဟင့်..” “ငယ်လေး မသိလို့ကွ.. အာ့ ရှုရှုးပေါက်ချင်တာ ဟုတ်ဘူး” “ဟင့် အင်း.. သိဘူး တော်ပြီ..လို့ အာာ…အ..အ..ကိုးးး..” ပြောနေရင်း သူ့ခါးလေး အရမ်းကော့တက်လာပြီး တကိုယ်လုံးလည်း ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ် တုန် သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွေ့အကြုံအရ သူ့ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားမှန်း သိလိုက်တယ်…။

    “မောသွားလား..ငယ် ဟင်.. ကြောက်စရာကောင်းလား ကလေးလေး” “ဟင့်အင်း သိဘူး..” “ဟ..ဟ ဘာလေးလဲကွ” ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာ အသာလေး လှဲချလိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်လုံး အိအိကလေးကို ထွေးပွေ့ရင်းပေါ့။ ချစ်သူလေးခမျာ ခုထိ ကြက်သီးမွှေးညင်းလေးတွေ ထနေတုန်း။ သူ့ကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းနေလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဘက်ကလည်း ရင်သားမို့မို့တွေကို ပွတ်သပ် ဆုပ်ချေပေးရင်း၊ တစ်ချက်တစ်ချက် ကျောပြင်ကို လက်သည်းထိပ်လေးနဲ့ ဖိဆိတ် ပေးလိုက်တော့ သူ တွန့်သွားပြီး… “အာ..ကို့.. ယားတယ် မလုပ်နဲ့..” “ဘယ်နားက ယားတာလဲ..ငယ်၊ ပြောကြည့်” “သိဘူး.. ကိုနော် ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိဘူး..သွား..” “ဟ..ဟ ငယ်လေး.. ကို ဘာမှ မလုပ်ရ သေးဘူးကော..။ ခုမှ လုပ်မယ် ကြံကာရှိသေး.. ဟင်.. ငယ်လေး လုပ်ရမား” “သိ ဘူး..” အခြေနေကောင်းနေပြီ။ ပြီးပါ ပြီ။

     

    Zawgyi

     

    သာယာလွတဲ့အထိအေတြ႕ (စ/ဆုံး)

    မိုး႐ြာၿပီးစ ညေနခင္းေလးတစ္ခုပါ။ စိမ္းစိုေနတဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ေတြကို ေလႏုေအးက ညင္ညင္သာသာ ျဖတ္သန္း တိုက္ခတ္ေနတယ္။ ေကာင္းကင္ျပာေပၚမွာ ေရာင္စုံသက္တန႔္နဲ႕ အားအင္ကုန္ခမ္းေနတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ အလွက ပတ္ဝန္းက်င္ကို ပိုမို သစ္လြင္ေစပါတယ္။ ေလညွင္းရဲ႕ေအးျမတဲ့ ထိေတြ႕မႈကလည္း စိတ္ကို ၾကည္ႏူးေစတာ အမွန္ပါ။ သာယာေအးျမတဲ့ ညေနေလးကို ပိုၿပီး ျပည့္စုံသြားေစတာကေတာ့ ခ်စ္သူရဲ႕အၿပဳံးလို႔ ေျပာရမွာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕သူ စ ေတြ႕ျဖစ္တာ ေမြးေန႕ပြဲ တစ္ခုမွာေပါ့။ ညမီး အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ ရွိုက္ဖိုႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္နဲ႕ ထင္းေနေအာင္လွပတဲ့မိန္းကေလးကို က်ေနာ္ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္မိခဲ့တာ။ သူကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ အၾကည့္ေတြကို ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။

    ေရွးေရစက္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္ေပါ့။ သူက ကြၽန္ေတာ့္ထက္ အသက္အမ်ားႀကီး ငယ္တယ္ဗ်။ ကေလးပီပီ ခြၽဲလိုက္၊ ႏြဲ႕လိုက္ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ညစ္ ေနတဲ့ အခ်ိန္ ရီစရာေလးေတြ ေျပာလိုက္။ အလိုက္သိၿပီး ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူေလးပါ။ အခ်ိန္စက္ဝန္းရဲ႕ သယ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ခ်စ္သူသက္တမ္း တစ္ႏွစ္နီးပါးၾကာခဲ့ၿပီ။ သူရဲ႕ျဖဴစင္မႈ ကေလးကို ကြၽန္ေတာ္ အခြင့္ေရး မယူရက္ခဲ့ဘူးဗ်ာ။

    မနက္ အလုပ္မသြားခင္ သူ႕အိမ္ေရွ႕ျဖတ္ေလွ်ာက္၊ ညေန႐ုံးဆင္း ေတာ့ တစ္ခါဆုံ။ ပိတ္ရက္ကေလးေတြမွာ သူတက္ေနတဲ့ သင္တန္းေလးေတြ လိုက္ပို႔၊ ျပန္ႀကိဳ။ ေအးခ်မ္းၿပီး အပူပင္ မရွိတဲ့ ခ်စ္သူဘဝေလးပါ။ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် တြယ္တာမႈကလည္း နက္ရွိုင္းလာသလို တေန႕ထက္တေန႕ ဆူၿဖိဳးဖြံ႕ထြားလာေနတဲ့ ခ်စ္သူေလးကို ယခုထက္ပိုမို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ ေလာဘေတြ တက္လာမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေတာင္းဆိုရက္ခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါ။ ဒီညေနကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဘဝ အတြက္ အမွတ္တရ ဆိုတာထက္ ပိုပါတယ္။ မိုး႐ြာၿပီးစ ညေနခင္းကေလး ေတြကို သူသေဘာက်တယ္ေလ။ ဒီလိုေန႕မ်ိဳးဆို ကြၽန္ေတာ္တို႔အၿမဲ အျပင္သြားျဖစ္တယ္။

    လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တာတို႔၊ စက္ဘီးစီးတာတို႔ေပါ့။ ခုလည္း ၿမိဳ႕စြန္က လယ္ကြင္းျပင္ေတြဘက္ စက္ဘီးစီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကနင္း၊ သူကစက္ဘီး ဘားတန္းေပၚမွာထိုင္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သူ႕ကိုယ္လုံးကေလးတိုးဝင္ၿပီး တီတီတာတာ စကားေလး ေတြေျပာလိုက္၊ အသံလြင္လြင္ေလး ရယ္လိုက္နဲ႕။ တင္ပါးေက်ာ္ေက်ာ္ရွည္တဲ့ သူ႕ဆံပင္ေတြကို ဖဲျပားႀကိဳးနဲ႕ ဖြဖြေလးခ်ည္ၿပီး ပခုံးေရွ႕တစ္ဘက္တည္းကို သိမ္းခ်ထားတယ္။ ေမႊးရနံ႕တစ္မ်ိဳးေလး သင္းပ်ံ့ေနတဲ့ သူ႕ေခါင္းကေလးက က်ေနာ့္ေမးဖ်ားေအာက္မွာ။ သူရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံေလးက ကြၽန္ေတာ့္ကို စိတ္ရိုင္းေတြ ေမြးဖြားေစတာ အခါခါပါပဲ။ စက္ဘီးနင္းရင္း သူ႕ဆံပင္ေလးပြေနလို႔ တခ်က္ျပန္အသိမ္း၊ ေသြးေၾကာစိမ္းေလးေတြ သမ္းေနတဲ့ သူ႕ လည္ ဂုတ္ကေလးကို အနမ္းေလးတခ်က္ေပးရင္း မနာေအာင္ ကိုက္လိုက္တယ္။

    “ ကို.. လုပ္နဲ႕..ယားလို႔.. ခိခိ..” ကြၽန္ေတာ္ကပဲ ခ်စ္တတ္လြန္းတာလား၊ သူကေလးကပဲ ခ်စ္စရာ ေကာင္းလြန္းတာလား။ ဘာရယ္မဟုတ္ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားသံကေလးကအစ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ႏွလုံးေသြးေတြ ေပါက္ထြက္သြားေစသလိုပဲ။ “ ကို ေမာၿပီလား.. လမ္းေလွ်ာက္ ၾကမယ္ေလ..” “ ေမာပါဘူး..ငယ္ရယ္။ ငယ္ေလး ေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေလွ်ာက္မယ္ေလ ကိုက မိုး႐ြာမွာစိုးလို႔ကြ..၊ ထီးလည္း ပါမလာဘူးေကာ” “ ႐ြာေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ ကိုရ..၊ မိုးေရခ်ိဳးျပန္မွာေပါ့.. ေလွ်ာက္မယ္လို႔..ေနာ္..” “ ခဏ ေလွ်ာက္ခ်င္ ေလွ်ာက္ေလငယ္၊ မိုးေရေတာ့ မခ်ိဳးရဘူး။ ငယ္ေလး မိုးမိတိုင္း ဖ်ားတတ္တယ္.. ဟုတ္” ဒီလိုနဲ႕ စက္ဘီးကို လက္တစ္ဘက္က တြန္း၊ တစ္ဘက္က ခ်စ္သူရဲ႕ႏူးညံ့တဲ့ လက္ကေလးကို ကိုင္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ၾကတယ္။

    သူက ကြၽန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းကို ခိုထားၿပီး တခ်က္တခ်က္ ေခါင္းေလးငဲ့မွီလိုက္တိုင္း သူ႕ရင္သား ျပည့္ျပည့္ေလးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းနဲ႕ လာလာထိေနတာေပါ့။ တခါတခါ ေရွ႕ကို ကေလး တေယာက္လို႔ ခုန္ေပါက္ေျပးထြက္ခ်ိန္မ်ား တသိမ့္သိမ့္တုန္ခါသြားတဲ့ သူရဲ႕တင္သားစိုင္ေတြက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေတာ့ မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ေနသလိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ခါတိုင္းထက္ ပိုထိန္းရ ခက္ေနတယ္ဗ်ာ။ တကယ္က သူနဲ႕လက္ထပ္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ့္မွာ လုံေလာက္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈေတြရွိႏွင့္ၿပီးပါၿပီ။ မိဘေတြကို ဖြင့္ေျပာဖို႔ မရဲေသးတဲ့သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ ေစာင့္ေပးေနရတာ။

    သူနဲ႕ဆုံလိုက္တိုင္း ေရကုန္ေရခန္း ခ်စ္ပစ္လိုက္ခ်င္တဲ့ ကြၽန္ေတာ္၊ လက္မထပ္ခင္ အခြင့္ေရးယူဖို႔ က်ေတာ့လည္း သူေလး စိတ္အေႏွာက္ယွက္ ျဖစ္သြားမလား၊ ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္ကို သူအထင္ေသးသြားမလားဆိုတဲ့ လားေပါင္း မ်ားစြာအေတြးနဲ႕ ေရွ႕တိုးဖို႔မရဲခဲ့ဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္က မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြ မရွိေတာ့ဘဲ ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္း ရပ္တည္ေနတဲ့သူေလ။ ေျပာပေလာက္တဲ့ အားနည္းခ်က္မ်ိဳးမရွိေပမဲ့ သမီးရွင္ေတြ မ်က္စိက်ေလာက္ေအာင္ မခ်မ္းသာတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ အတူေနရဖို႔အခ်ိန္ ထပ္မဆြဲခ်င္ေတာ့ဘူး။

    ဒီညေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ကို လက္ထပ္ၾကဖို႔ ေျပာလိုက္မိတယ္။ “ ငယ္ေလး.. ကိုတို႔လက္ထပ္ၾကရေအာင္ေလ၊ ကို ငယ္နဲ႕ တူတူေနခ်င္ၿပီကြာ၊ ငယ့္ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကို ကိုလာ ေျပာမယ္ေလ..ေနာ္ ” မ်က္လုံးအဝိုင္းသားေလးနဲ႕ သူ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေမာ့ၾကည့္တယ္။ “ေနာ္..ငယ္၊ ကိုေလ တခါတခါ ပင္ပန္းလာရင္ ငယ္ေလးကို ကို႔နားမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ရွိေနေစခ်င္တယ္..” “ကို႔ဘဝတစ္ခုလုံး ငယ္ေလးကို အပိုင္ေပးခ်င္တယ္ကြာ၊ ငယ့္ကိုလည္း ကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္ၿပီ…ေနာ္” အႏူးညံ့ဆုံးျဖစ္မဲ့ စကားလုံးေလးေတြေ႐ြးၿပီး ေတာင္းဆိုလိုက္မိတယ္။

    “ငယ္မွ ေက်ာင္းမၿပီးေသးတာ ကိုရဲ႕ ေမေမတို႔ခြင့္ျပဳမယ္မထင္ဘူး၊ ငယ္ေၾကာက္တယ္၊ ဘယ္ကဘယ္လို စ ေျပာရမွန္းလည္း မသိဘူးေလ..” အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ မိုးဖြဲေလးေတြ က်လာပါတယ္။ “ ျပန္ရေအာင္ေနာ္.. ငယ္ေလး။ မိုးမိေနမယ္…လာ စက္ဘီးေပၚျပန္တက္” ခ်စ္သူကို ရင္ခြင္ထဲထားၿပီး ခပ္သြက္သြက္ေလး နင္းလာလိုက္ပါတယ္။ မိုးနတ္မင္းက အခြင့္ေရးေပးတယ္ပဲ ေျပာရမလား၊ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ေရွ႕နားအေရာက္ မိုးကဝုန္းကနဲ ႐ြာခ်လိဳက္ပါေရာ။ သူတို႔အိမ္ကနဲနဲ ဆက္သြားရဦးမယ္ ေလ။ ကြၽန္ေတာ္လည္းစက္ဘီးကို အိမ္ၿခံဝင္းထဲ ေကြ႕ဝင္လိုက္ပါတယ္။

    “ ခဏဝင္မိုးခိုရေအာင္ ငယ္” ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း အိမ္ထဲ အေရာက္ မိုးကလည္း သည္းႀကီးမဲႀကီး႐ြာပါေလေရာ။ နဲနဲစိုသြားတဲ့ သူ႕ကိုၾကည့္ ၿပီး… “ ငယ္ေလး အဝတ္လဲခ်င္လား” လို႔ ေမးေတာ့ “ ရတယ္ ကို..သိပ္မစိုပါဘူး။ ေနပါဦး.. ကို႔မွာ မိန္းကေလး အဝတ္စား ရွိလို႔လား။ ငယ္လဲရေအာင္.. ခိခိ..” “ အယ္.. ကို႔အကၤ်ီနဲ႕ ေဘာင္းဘီတစ္ထည္ ယူဝတ္လိုက္လို႔ ရတယ္ေကာ။ လာ ကိုယူေပးမယ္” အဲဒီလိုေျပာရင္း သူ႕ခါးက်င္က်င္ေလးကို ေနာက္ကေန လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ အသာတြန္းၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အိပ္ခန္းထဲ ေခၚသြားလိုက္တယ္။ အဆင္ေျပမယ္ထင္တဲ့ ဝတ္စုံတစ္စုံ လိုက္ရွာထုတ္ေပးရင္း စိတ္ထဲက်ိတ္ၿပီး ေနာက္တဆင့္ တက္ဖို႔ အလွ်င္အျမန္စဥ္းစားေနတုန္း… “အက်ီလဲဝတ္လိုက္ေတာ့ ေမေမ ေမးရင္ဘယ္လို ေျပာမလည္း ကိုရဲ႕..” “မိုးတိတ္လို႔ျပန္ေတာ့ ငယ့္အကၤ်ီျပန္ဝတ္ေပါ့..။

    ခုေတာ့ ခဏ လဲဝတ္ထားေလကြာ” “အာ့ဆို ကို အျပင္ထြက္ေပး..” “ေကာင္းပါၿပီ သခင္မေလးရယ္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လဲေတာ္မူပါ၊ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး အခန္းေပါက္ဝက ေစာင့္ ေနပါ့မယ္” ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ကိုၿပဳံးၾကည့္ရင္း အလိုက္သင့္ ျပန္ေျပာၿပီး သူအဝတ္လဲတာကို လွမ္းၾကည့္လို႔ ျမင္နိုင္မဲ့ တံခါး ၾကားနားမွာ ေနရာယူလိုက္မိတယ္။ ဒီေလာက္နဲ႕ေတာ့ အျပစ္မႀကီးေလာက္ဘူး ထင္တာပဲ။ ကိုယ့္ခ်စ္သူပဲေလ။ သူဝတ္ထားတာက ေရွ႕ၾကယ္သီးလွလွေလးေတြပါတဲ့ ဂါဝန္ရွည္ရွည္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးဗ်။ မိုးေရနဲနဲစိုထားလို႔ လုံးဝန္းတဲ့ ေနာက္ပိုင္းအလွက အထင္းသား ေပၚလြင္လို႔။ ဆန႔္က်င္ဘက္ကို ဖိတ္ေခၚေနသေယာင္။

    ကေလးမက အေပၚပိုင္း ၾကယ္သီးေလးေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ရွပ္အကၤ်ီကို အရင္ဝတ္ဖို႔ျပင္တယ္။ ၿပီးမွ ေအာက္က ေဘာင္းဘီ ကို စြတ္ၿပီး သူ႕ဂါဝန္တစ္ထည္လုံးကို ေလွ်ာခ်မယ္ထင္ပါရဲ႕။ သူရပ္ေနတာက အေပါက္ဝကို ေက်ာေပးထားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေနာက္ေက်ာေလးပဲ ျမင္ခြင့္ရတာေပါ့။ ၾကယ္သီးေတြျဖဳတ္ၿပီး အကၤ်ီကို ပခုံးကေန အသာခြၽတ္ခ်လိဳက္တယ္။ ကိုယ့္မ်က္လုံးေတာင္ ကိုယ္မယုံနိုင္ေအာင္ဘဲ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားမိတယ္။ ဝင္းဝါတဲ့ အသားေရနဲ႕ တင္းတင္းရစ္ရစ္ ေက်ာျပင္ကေလးကို ဖ်တ္ခနဲ လက္ သြားတဲ့ လွ်ပ္စီးေရာင္ေၾကာင့္ ေဖြးကနဲျမင္လိုက္ရတာ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ရႈသံေတြ ကေမာက္ကမကို ျဖစ္ကေရာ။

    အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္အရမ္းကို ကံေကာင္းသြားတယ္။ သည္းသည္းမဲမဲ ႐ြာခ်ေနတဲ့မိုးက ခ်စ္သူကို ျပန္ေခ်ာင္းေနရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝကို သနားသြားတယ္ထင္ပါရဲ႕..။ မ်က္စိက်ိန္းလုမတတ္ လွ်ပ္ျပက္ၿပီး ဂ်ိန္း… ဂ်လိန္းဆို မိုးႀကိဳးပါ ပစ္ခ်လိဳက္ပါေရာ။ ႐ုတ္တရက္ လန႔္သြားတဲ့ ခ်စ္သူလည္း အခန္းထဲက ေယာင္ယမ္းလန႔္ျဖန႔္ ေျပးထြက္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ အေျပးေလး တိုးဝင္လာပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ သူ႕ကိုယ္လုံးကေလးေပၚမွာ ခြၽတ္ လက္စ ဂါဝန္ေလးက တစ္ဝက္တန္းလန္း။

    အေပၚပိုင္းမွာ အတြင္းခံေဘာ္လီေလးနဲ႕၊ ေအာက္ပိုင္းက ၾကယ္သီးေတြ ကုန္ေအာင္မျဖဳတ္ရေသးေတာ့ ဂါဝန္ေလးက သူ႕တင္ပါးကားကားစြင့္စြင့္ေလးေပၚမွာ ကပိုကရို ခ်ိတ္တင္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း မိုးနတ္မင္းေပးတဲ့ မဟာအခြင့္အေရးကို မိမိရရ ဆုပ္ကိုင္လိုက္တာေပါ့။ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးလည္း ေလသံမိုးသံေတြနဲ႕ ဆူညံေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေလသံမိုးသံေတြဟာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲက ဆာေလာင္မႈ တစ္စုံတစ္ရာေၾကာင့္ ေပါက္ထြက္မတတ္ ခုန္ေနတဲ့ ႏွလုံးသားရဲ႕ ဟစ္ေႂကြးသံ ေတြကို မမီတာအမွန္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မေစာင့္စည္းနိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ သူ႕ကိုယ္လုံးအိအိကေလးကို တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ဖက္ထားလိုက္တယ္။ လက္တစ္ဘက္ကလည္း သူ႕ေက်ာျပင္ကေလးကို ညင္ညင္သာသာေလး ပြတ္သပ္ေပးေနမိ တယ္။

    သူလည္း အသက္ရႈသံေတြျမန္ၿပီး ႏွလုံးသားရဲ႕ခုန္ေပါက္လႈပ္ရွားေနမႈက ေ႐ႊရင္အစုံကို နိမ့္တုံျမင့္တုံ ျဖစ္ လာတဲ့အထိပါပဲ။ ၾကက္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းထေနတဲ့ အရိုင္းပန္းကေလးကို အသက္ရႈမွားေအာင္ ဆြဲေဆာင္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေျခလွမ္း စလိုက္တယ္။ ခပ္တင္းတင္းဖက္ထားတာကို နည္းနည္းေျဖေလွ်ာ့ၿပီး ငုံ႕ထားတဲ့ သူ႕ေခါင္းကေလးကို ေမးဖ်ားကေန အသာဆြဲေမာ့ယူလိုက္တယ္။

    ဆံႏုေလးေတြ ကပိုကယိုက်ေနတဲ့ နဖူးျပင္၊ စိမ္းညို႔ေနတဲ့ မ်က္ခုံးထူထူေအာက္က မ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့ေတြနဲ႕ ခ်စ္ရည္႐ႊမ္းေနတဲ့ မ်က္လုံးဝိုင္းဝိုင္းေတြ၊ အဖ်ားလုံးလုံးကေလးနဲ႕ ေျဖာင့္စင္းေနတဲ့ ႏွာတံကေလး၊ ေသြးေၾကာကေလးေတြ ယွက္ျဖာေနတဲ့ ပန္းႏုေရာင္ပါးျပင္ေပၚမွာ သနပ္ခါး ပါးကြက္ေလးက မထိ တထိ စိုသြားတဲ့ မိုးစက္ေတြေၾကာင့္ တဝက္တပ်က္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္၊ ခ်စ္စရာ ေမးခ်ိဳင့္ကေလးအေပၚက ထူထူ ျပည့္ျပည့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ေၾကာင့္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးက ကြၽန္ေတာ့္ အနမ္းေတြကို ဖိတ္ေခၚေနသေယာင္။ အရင္ဆုံး သူ႕နဖူးျပင္ေလးကို အနမ္းဖြဖြေလး ေပးလိုက္တယ္။

    ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကို အသာျပန္မတ္လိုက္ေတာ့ သူ ကြၽန္ေတာ့္ကို မ်က္လုံးဝိုင္းေလးေတြနဲ႕ေမာ့ၾကည့္တယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ အသာ ျပန္ၿပဳံးျပၿပီး ႏွာေခါင္းခ်င္းထိတို႔ က်ီစယ္လိုက္တယ္။ သူသေဘာက်တတ္တဲ့အျပဳအမူေလးေပါ့ဗ်ာ။ “ငယ္..ခ်စ္လား” “ဟုတ္..” ေမးေစ့ေလးကို ပင့္ကိုင္ရင္း ေမးလိုက္တယ္။ တိုးတိုးေလေျပာရင္း ေခါင္းေလးအသာၿငိမ့္ျပတယ္။ “ရဝူး..ပါးစပ္ကေျပာကြာ.. ခ်စ္တယ္လို႔” “ကိုကလည္း အၿမဲပဲ ေမးေနတာကို..။ ေခါင္းၿငိမ့္ျပတာလည္း ေျဖတာပဲေလ..” “ငယ္ရယ္..ၾကားခ်င္လို႔ ေမးတာေလကြာ..၊ ကို႔ငယ္ေလး ပါးစပ္ကေျပာတာ ၾကားခ်င္တာေပါ့..၊ ဘာလဲ.. မေျပာခ်င္ဘူးေပါ့ ဟုတ္လား..ရပါတယ္၊ မေျဖခ်င္လည္းေနပါ” “အယ္..ေတြ႕လား သူ႕က် စတာေလးေတာင္ မခံနိုင္ဘူး..။

    ဦးေကာက္ေတးႀကီး.. ခ်စ္တယ္ ခ်စ္တယ္ အခါတစ္ရာ ခ်စ္တယ္..ကဲ..” “ခ်စ္တယ္ ငယ္ရယ္.. အတူေနခ်င္ၿပီကြာ” အဲဒီလို ကေလးဆန္ဆန္ ေျပာဟန္ေလးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ေသြးသားေတြကို ပိုမိုဆူပြက္လာေအာင္ တြန္းအားေပးေနသလိုပဲ။ သူ႕နားနားကပ္ၿပီး တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေလး၊ ခ်စ္စရာ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ကြၽန္ေတာ္ အသာအယာ စုပ္နမ္းမိေတာ့တယ္။ လက္တစ္ဘက္က သူ႕ေခါင္းကေလးကို ထိန္းကိုင္ထားရင္း က်န္တစ္ဘက္က သူ႕ခါးေလးကို ကိုင္ထားရာကတဆင့္ ေက်ာျပင္တစ္ေလွ်ာက္ စုံဆန္ပြတ္သပ္ ေပးေနမိတယ္။

    ႏႈတ္ခမ္းေတြကို နမ္းရင္း တခ်က္တခ်က္ သူ႕ပါးစပ္ထဲလွ်ာကို ထိုးသြင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ကြၽန္ေတာ့္အနမ္းေတြကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းကခြာၿပီး လည္တိုင္ဆီကို ေ႐ႊ႕လိုက္ပါတယ္။ သိုင္းဖက္ထားတဲ့လက္ေတြကလည္း ခါးက်င္က်င္ကေလးေအာက္က ဖြံ႕ထြားတဲ့ တင္သားစိုင္ေတြေပၚ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ ပြတ္သပ္လို႔ေပါ့။ “အို..ကို ဘာေတြ..” စကားဆက္ခြင့္မေပးေတာ့ဘဲ အနမ္းၾကမ္းၾကမ္းေတြ တရစပ္ေပးလိုက္တယ္။ လက္တစ္ဘက္က သူ႕ရင္သား မို႔မို႔ေလးေတြကို ေဘာ္လီအကၤ်ီေပၚကတဆင့္ ဆုပ္နယ္လိုက္ေတာ့ ခ်စ္သူရဲ႕တုန္ရီေနတဲ့ ညည္းသံသဲ့သဲ့ကို ၾကား လိုက္ရတယ္ေလ။ “ကို..ဘာလုပ္မလို႔လည္းဟင္..” “ငယ္ေၾကာက္တယ္.. မလုပ္ပါနဲ႕ေနာ္..၊ ငယ့္ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးပါ ကိုရယ္..ေနာ္..” ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲက ႐ုန္းထြက္ၿပီး ငိုမဲ့မဲ့မ်က္ႏွာေလးနဲ႕ ေတာင္းပန္သလို သူေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တကယ္ စိတ္ထိခိုက္မိတယ္ဗ်ာ။

    “ငယ္ရယ္..ကို အခြင့္ေရးသမားမဟုတ္တာ ငယ္သိပါတယ္ ခ်စ္လို႔ပါကြာ။ ငယ့္ကို ခ်စ္လို႔ပါ.. ငယ္ေလး မႀကိဳက္ရင္ ကိုဘာမွ မလုပ္ပါဘူး..၊ ငိုေတာ့မငိုပါနဲ႕ ငယ္ရယ္..၊ ကို႔ဘက္ကိုလည္း တစ္ခ်က္ေလာက္ နားလည္ ေပးေစခ်င္တယ္..ေနာ္” ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ကို အေပ်ာ့ဆြဲနဲ႕သိမ္းသြင္းစကား ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရင္ထဲက ခံစားရတဲ့အတိုင္း ေျပာ လိုက္တာပါ။ ဒါကို သူလည္း နားလည္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲကို အလိုက္သင့္ေလး ျပန္တိုး ဝင္လာပါတယ္။ “ငယ္နဲ႕ ကို႔ၾကားမွာ စည္းေလးတစ္ခုျခားေနသလို ကို ခံစားမိတယ္..။ ငယ္နဲ႕တစ္သားတည္း ထပ္တူက်တဲ့ ဘဝမ်ိဳးလိုခ်င္မိတယ္ ငယ္ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ကြာ” “ဒါေပမဲ့ ငယ္ရယ္.. ငယ္ေလးသေဘာမတူဘဲ ကို ဘာမွ ဇြတ္အတင္း မေတာင္းဆိုပါဘူး..။

    တကယ္လို႔ ေျပာမိတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကို႔ စိတ္သက္သက္ပါ..၊ ငယ့္ဆီက တစ္ခုခု ေတာင္းဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး..ေနာ္” ကြၽန္ေတာ္လည္း တစ္ခါမွမေျပာဘူးတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ ခံစားခ်က္ေတြကို သူ႕ကို ေျပာျပမိပါေတာ့တယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္စုံတစ္ရာမပါတဲ့ကြၽန္ေတာ့္စကားေတြက သူ႕ေၾကာက္စိတ္ကို အနိုင္ယူသြားတယ္ထင္ရဲ႕။ “ကို..မ်က္စိမွိတ္၊ ေခါင္းနဲနဲငုံ႕..” ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႕ ျပန္သိုင္းဖက္ၿပီး သူေျပာတယ္။ သခင္မေလးရဲ႕အမိန႔္ကို ရင္ခုန္စြာနဲ႕ နာခံလိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို သူနမ္းလိုက္တယ္ေလ။ “ငယ္ရယ္.. ကို႔ကို စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုလည္း ဆိုးလိုက္ေတာ့ကြာ” ရင္ထဲက တီးတိုးေရ႐ြတ္ရင္း သူ႕ကို ဆတ္ကနဲ တင္းတင္းဆြဲဖက္..၊ မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးေပၚကို အနမ္းေတြ ဗုံးႀကဲသလို အငမ္းမရ နမ္းပစ္လိုက္မိေတာ့တယ္။ သူလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို အလိုက္သင့္ျပန္နမ္းရင္း တုန႔္ျပန္ရွာ ပါတယ္။

    ရာသီဥတုက ကိုယ့္ဘက္ပါလာေတာ့လည္း ေယာက်္ားပဲဗ်ာ။ ေနာက္မဆုတ္တမ္းေပါ့။ “ငယ္.. အခန္းထဲ သြားရေအာင္.. ေနာ္” “ကို.. ငယ္နဲနဲေတာ့ ေၾကာက္တယ္ေနာ္..” သူအသာအယာပဲ ေခါင္းေလးညိမ့္ျပၿပီး ကတုန္ကရီေျပာလာေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ျငင္းဆန္တဲ့ အရိပ္ အေယာင္ မပါတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ “ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေၾကာက္ဖို႔မွ မလိုဘဲ ငယ္ရဲ႕..။ ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ငယ့္ကို သက္ေသျပမယ္ ေလ.. ဘယ္လိုလဲ” ၿပဳံးစိစိနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္ေျပာေတာ့ သူ မ်က္ေစာင္းေလး ထိုးတယ္ဗ်။

    အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႕ကိုယ္လုံး ေလးကို ေစြ႕ကနဲ ေပြ႕ခ်ီၿပီး အခ်စ္နန္းေတာ္သို႔ ပထမဆုံး အလည္တစ္ေခါက္ ခရီးကို စတင္ခ်ီတက္လိုက္တယ္ ဆိုပါ ေတာ့။ ရင္ခုန္သံေတြ ရထားတစ္စင္းလို မရပ္မနားခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ခ်စ္သူဟာ ပန္းေလး တစ္ပြင့္လို အလိုက္သင့္ပါလာပါတယ္။ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့လက္ကေလးေတြက ကြၽန္ေတာ့္အကၤ်ီကို ဆုပ္ကိုင္ ထားတယ္။ မ်က္ႏွာေလးကိုလည္း ကြၽန္ေတာ့္ရင္ဘတ္နဲ႕ တိုးကပ္ၿပီး ဖြက္ထားလိုက္ေသးတယ္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ သူ႕ကို ကုတင္ေပၚအသာေလး ခ်လိဳက္တယ္။ ပက္လက္အေနထားရွိေနတဲ့ သူ႕ကိုယ္ ေလးေပၚကို ကြၽန္ေတာ္ အသာအယာ အုပ္မိုးၿပီး ေနရာယူလိုက္တယ္။

    ပါးႏွစ္ဘက္ကို တစ္ခ်က္စီ အနမ္းေပးၿပီး ေမးဖ်ားေလးကို ဖြဖြေလး ကိုက္လိုက္တယ္။ လက္တစ္ဘက္က နဖူးေပၚက ဆံပင္ေတြကို သပ္တင္ရင္း က်န္တစ္ ဘက္က ရင္သားဖုဖုတင္းတင္းေလးေတြကို ေဘာ္လီအကၤ်ီေပၚကေန အသာအယာပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ ေခ်မြေနမိ တယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ ျပင္းျပင္းပ်ပ် အသက္ရႈသံေတြက ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကို ပိုမိုတြန္းအား ေပးေနပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ဆင့္တက္ၿပီး သူ႕ေဘာ္လီအကၤ်ီကို ခြၽတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အထိအေတြ႕မွာ ခဏတာနစ္ေျမာေနတဲ့ သူ႕ဆီက… “ကို.. ဘာလုပ္မို႔လဲဟင္.. ငယ္ေၾကာက္တယ္ေနာ္..” “ငယ္ရယ္.. ကိုေျပာၿပီးၿပီေကာ..ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေၾကာက္ဖို႔မဟုတ္ဘူးေလ..၊ ငယ္ေလး စိတ္ကိုေလွ်ာ့ထား.. ေနာ္” ကြၽန္ေတာ္ ေခ်ာ့ေျပာေတာ့ ေခါင္းေလးၿငိမ့္ျပရွာတယ္ေလ။ မ်က္စိကိုစုံမွိတ္ အံႀကိတ္လို႔ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ရိုးသားစြာ ဝန္ခံပါတယ္။ သူက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆုံးမိန္းကေလး မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အတြက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ပထမဆုံးပါ။

    ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူရဲ႕တုန႔္ျပန္မႈေတြကို အကဲခတ္မိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း အခ်ိန္သိပ္ဆြဲ မေနေတာ့ဘဲ သူ႕ေက်ာေအာက္ကို လက္လွ်ိုသြင္းၿပီး ေဘာ္လီခ်ိတ္ေတြကို ခပ္သြက္သြက္ပဲ ျဖဳတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ လည္ပင္းတစ္ေလွ်ာက္နဲ႕ မ်က္ႏွာအႏွံ႕ကို အဆက္မျပတ္ အနမ္းေတြေပးရင္းေပါ့။ ေဘာ္လီေလးဖယ္ထုတ္လိုက္မွ အိကနဲ ထြက္လာတဲ့ ရင္သားမို႔မို႔ေလးေတြက မႀကီးလြန္း မေသးလြန္း၊ ပန္းႏုေသြးေရာင္ သီးလုံးေလးေတြက လုံးဝန္းၿပီး ခ်စ္စရာေလးေတြပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ အနမ္းေတြကို ေနရာေ႐ႊ႕လိုက္တယ္။

    သူ႕ရဲ႕ လွပညီညာတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာ ကိုေပါ့။ လက္နဲ႕ အသာအယာ ဖ်စ္ညွစ္ဆုပ္ကိုင္ရင္း သီးလုံးကေလးေတြကို လွ်ာဖ်ားနဲ႕ ကလိေပးလိုက္၊ တခ်က္တခ်က္ အသာစုပ္လိုက္၊ သြားနဲ႕ မနာ႐ုံေလာက္ေလး ဖြဖြကိုက္ေပးလိုက္ေပါ့။ အဲဒီမွာ သူက ေလးလည္း ညည္းၫူသံ သဲ့သဲ့ေလးနဲ႕ ခါးေလးကို ေကာ့ေပးလာပါေရာ။ ကြၽန္ေတာ္ေခၚေဆာင္ရာ အခ်စ္ရပ္ဝန္းကို သူအလိုက္သင့္ ပါလာၿပီဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိလိုက္တယ္။ နို႔ကေလးေတြစို႔ ေပးေနရင္းတစ္ဘက္က က်န္ေနေသးတဲ့ သူ႕ဂါဝန္ေအာက္ပိုင္းကို ခြၽတ္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္ ျပင္ဆင္လိုက တယ္။ ကိုယ္ကို ေအာက္ဘက္ ေလွ်ာခ်ၿပီး ႏူးညံ့တဲ့ အနမ္းေတြနဲ႕ သူ႕ဗိုက္သားအိအိေလးကို အသာအယာ နမ္းရွိုက္ လိုက္တယ္။ ပူေႏြးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ဝင္သက္ထြက္သက္ေတြက ခ်စ္သူ႕တစ္ကိုယ္လုံးကို ၾကက္သီးေမႊးညင္း ထေစခဲ့ၿပီေလ။ ၾကယ္သီးေလးေတြ ခပ္သြက္သြက္ ျဖဳတ္အၿပီးမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ရႈသံ ေတြကို ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားေစတဲ့ အသားေရာင္ ပင္တီကေလးကို ျမင္ခြင့္ ရလိုက္ပါၿပီ။

    ပင္တီေလးေအာက္က ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ရတနာေလးက ကြၽန္ေတာ့္ ခ်စ္ျခင္းေတြကို ဖိတ္ေခၚေနၿပီ။ ဗိုက္သားေလးေတြကို နမ္းရင္း သူ႕ရဲ႕ ပင္တီကို ခြၽတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားစဥ္မွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို သူလွမ္း ဆြဲတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အသာျပန္ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ လက္ကို ျပန္လႊတ္ေပးရွာပါတယ္။ ပင္တီေလးကို ညင္ညင္သာသာ ခြၽတ္ခ်လိဳက္တယ္။ အဲဒီမွာ ကြၽန္ေတာ္ သိလိုက္ရတာက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာေနာက္ကို သူကေလး အေသ အခ်ာ လြင့္ေျမာလိုက္ပါလာတယ္ ဆိုတာကိုပါ။ ပင္တီကေလးမွာ ခ်စ္ဝတ္ရည္ေလးေတြ စိုကြက္ေနတယ္ေလ။

    သူ႕ေပါင္တံျဖဴျဖဴကေလး ႏွစ္ဘက္ကို အသာ ဆြဲေထာင္ကား လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သန႔္ရွင္းစင္ၾကယ္ေနတဲ့ ေဖာင္းေဖာင္း မို႔မို႔ ရတနာကေလးကို ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ထိေတြ႕ခြင့္ရလိုက္ၿပီေပါ့။ အက္ကြဲေၾကာင္းေလးက ပန္ခ်ီေဆးခ်က္တစ္ခုလို ပိရိေသသပ္ေနတယ္။ က်စ္လစ္ေနတဲ့ အရိုင္းပန္း အဖူး ေလးတစ္ပြင့္လိုေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ့္လက္နဲ႕အသာအယာ တို႔ထိပြတ္သပ္လိုက္ေတာ့ သူ႕ဆီက ညည္းသံသဲ့သဲ့ကေလး ထြက္လာတယ္ေလ။ ခါးကေလးလည္း အသာေကာ့တက္လာၿပီ။ အေျခအေနေကာင္းေနမွန္း ရိပ္မိလိုက္တဲ့ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ပိပိကေလးေပၚကို အနမ္းေတြ ေခြၽဖို႔ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ႏွာ အပ္လိုက္စဥ္မွာပဲ သူအတင္းကုန္း႐ုန္းထၿပီး… “ကို.. ဟင့္အင္း မလုပ္နဲ႕..ေနာ္..” “ဘာလို႔လဲ..ငယ္ရယ္.. ကို႔ကိုခ်စ္တယ္ဆို… ခြင့္ျပဳမယ္မွတ္လားဟင္” “အြန္းေလ.. ဒါေပမဲ့ အဲ့လိုႀကီး မဟုတ္ဘူးေလ ကို..”

    “ဘာကို အဲ့လိုႀကီးမဟုတ္တာလဲ ငယ္ေလးရဲ႕။ ကို မနမ္းရဘူးလား” “ဟင့္အင္း မနမ္းရဘူး နမ္းရမဲ့ေနရာမွ မဟုတ္ဘဲ..၊ ငယ္ငရဲႀကီးမွာေပါ့လို႔.. ကိုလည္း ဘုန္းနိမ့္လိမ့္မယ္..ေနာ္.. လုပ္နဲ႕..” “ငယ္ကလည္းကြာ ႀကံႀကံဖန္ဖန္၊ ခ်စ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုန္းနိမ့္တာေတြ၊ ျမင့္တာေတြ မရွိပါဘူးကေလးရဲ႕..၊ ၿပီးေတာ့ ငရဲလည္း မရွိဘူး အိုေက..?” ကြၽန္ေတာ္ ေျပာလည္းေျပာ၊ လက္ကလည္း သူ႕ကို ပက္လက္အေနထား ျပန္ေရာက္ေအာင္ အသာ ဖိခ်လိဳက္ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ဘက္ကို တဖန္ျပန္ ဆြဲကားလိုက္တယ္။

    ျငင္းဆန္ဖို႔အခြင့္အေရး လုံးဝမေပးေတာ့ဘဲ ခ်စ္သူ ေကာင္းစားေရးစီမံကိန္းကို လက္ေတြ႕အေကာင္ထည္ေဖာ္လိုက္ေတာ့တာေပါ့။ ေစာေစာက စစ္ဆင္ေရးေတြေၾကာင့္ စိုစြတ္ေနတဲ့ သူ႕ညီမေလးကို အနမ္းတစ္ခ်က္ အရင္ဆုံးေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး လက္တစ္ဘက္နဲ႕ ပန္းကေလးရဲ႕ ပြင့္ခ်ပ္လႊာႏွစ္ဘက္ကို အသာဟလိုက္ၿပီး ပန္းေသြးေရာင္ အတြင္းသားေတြကို လွ်ာနဲ႕ တစ္ခ်က္ သပ္တင္လိုက္တယ္။ ခဲတံခဲဖ်က္သာသာ အဖုေလးကိုလည္း သြက္သြက္ေလး ကလိေပးလိုက္တယ္။ က်န္တဲ့ လက္တစ္ဘက္ကလည္း ရင္သားမို႔မို႔ေလးေတြကို အသာအယာ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္၊ သီးလုံးဝိုင္းဝိုင္းေလးကို လက္ညိုးလက္မနဲ႕ ညွပ္ေခ်ေပး လိုက္ေပါ့။

    ပန္းဖူးေလးအတြင္းက ပြင့္ခ်ပ္လႊာေလးႏွစ္ဖတ္ကို ဆြဲစုပ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ… “အ..အ ကို ရွီးးး..ေတာ္ၿပီ.. ေတာ္ၿပီ..အာာာ…ကို႔…ကိုေရ..” “ဟင့္ အင့္ ကို..ေတာ္ပါေတာ့ ေနာ္.. ငယ္မေနတတ္ေတာ့ဘူး..” “ကို…ငို မွာ ေနာ္…ငယ္ ရႈရႈးေပါက္ခ်င္လာၿပီ.. ဖယ္ေပးပါလို႔..ေနာ္..” “ငယ္..ေပါက္ခ်င္ ေပါက္ခ်လိဳက္ေလ” “အာာာ..ကို ေနာ္.. ဖယ္ ေပး ပါ အင့္ ဟင့္ ဟင့္..” “ငယ္ေလး မသိလို႔ကြ.. အာ့ ရႈရႈးေပါက္ခ်င္တာ ဟုတ္ဘူး” “ဟင့္ အင္း.. သိဘူး ေတာ္ၿပီ..လို႔ အာာ…အ..အ..ကိုးးး..” ေျပာေနရင္း သူ႕ခါးေလး အရမ္းေကာ့တက္လာၿပီး တကိုယ္လုံးလည္း ဓါတ္လိုက္သလို တဆတ္ဆတ္ တုန္ သြားပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အေတြ႕အႀကဳံအရ သူ႕ခံစားမႈအထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္သြားမွန္း သိလိုက္တယ္…။

    “ေမာသြားလား..ငယ္ ဟင္.. ေၾကာက္စရာေကာင္းလား ကေလးေလး” “ဟင့္အင္း သိဘူး..” “ဟ..ဟ ဘာေလးလဲကြ” ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ေဘးမွာ အသာေလး လွဲခ်လိဳက္တယ္။ သူ႕ကိုယ္လုံး အိအိကေလးကို ေထြးေပြ႕ရင္းေပါ့။ ခ်စ္သူေလးခမ်ာ ခုထိ ၾကက္သီးေမႊးညင္းေလးေတြ ထေနတုန္း။ သူ႕ကို တင္းတင္းေလး ဖက္ထားရင္း ႏႈတ္ခမ္းေတြကို စုပ္နမ္းေနလိုက္တယ္။ လက္တစ္ဘက္ကလည္း ရင္သားမို႔မို႔ေတြကို ပြတ္သပ္ ဆုပ္ေခ်ေပးရင္း၊ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေက်ာျပင္ကို လက္သည္းထိပ္ေလးနဲ႕ ဖိဆိတ္ ေပးလိုက္ေတာ့ သူ တြန႔္သြားၿပီး… “အာ..ကို႔.. ယားတယ္ မလုပ္နဲ႕..” “ဘယ္နားက ယားတာလဲ..ငယ္၊ ေျပာၾကည့္” “သိဘူး.. ကိုေနာ္ ဘာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနမွန္း မသိဘူး..သြား..” “ဟ..ဟ ငယ္ေလး.. ကို ဘာမွ မလုပ္ရ ေသးဘူးေကာ..။ ခုမွ လုပ္မယ္ ႀကံကာရွိေသး.. ဟင္.. ငယ္ေလး လုပ္ရမား” “သိ ဘူး..” အေျခေနေကာင္းေနၿပီ။ ၿပီးပါ ၿပီ။

     

  • အချစ်ကမ္ဘာဝယ် အနှစ်တွေရှာမယ်

    အချစ်ကမ္ဘာဝယ် အနှစ်တွေရှာမယ် (စ/ဆုံး)

    နီလာရေ…နီလာ……. ဝေ့..နီလာ…အသံခပ်ကျယ်ကျယ်လေး..ကြားလိုက်ရမှ.. နီလာတျောက်…အတွေးနယ်ချဲ့နေရာမှ… အသိလေးဝင်လာခဲ့တော့သည်…….. ဟုတ်..ကိုကြီးစိုးမိုး…ဘာမှာမလို့လဲ… နင့်မလဲ…ဘာတေ.ငေးပီးဆွေးနေလဲ.. မသိတော့ပါဘူး..ခေါ်မကြား..အော်မကြားနဲ့….. ငါ.လဖက်သုတ်.တပွဲပေးဟာ. .ရေနွေးကြမ်းလေးပါပေးဦး..ဒီဟာတေက..အေးနေပီ… ဟဲ့ဟဲ့..ချဉ်ငံစပ်လေးနော်….သေချာလဲလုပ်ပေးဦး.. .တွေးရင်းငေးရင်းနဲ့..သုပ်လို့..ငါစားမရဖစ်နေပါဦးမယ်. ဟား…ဟား…ဟား… အာ…ကိုကြီးစိုးမိုး.. ကလဲ..အဲ့လိုလဲမဟုတ်ပါဘူး..၃မိနစ်စောင့်..ရှယ်သုပ်ပေးမယ်..ပုဇွန်ခြောက်လေးပါများများထည့်ပေးမယ်။

    အဲ့ဒါကြောင်းလဲ..နင့်ဆီပဲ..လာလာဆွဲနေရတာပေါ့ဟယ်…..ဟုတ်ပါတယ်….နီလာ..ဆိုတာ..ကျမလေ… အသားခပ်ညိုညိုနဲ့..အရပ်အမောင်း.. အလယ်အလတ်လောက်နဲ့..မြင်သူ…ပြန်လှည့်ကြည့်ရလောက်စေတဲ့. ဘောဒီ..နဲ့..ရင်သားခပ်မို့မို့နဲ့..တင်သားခပ်တင်းတင်းတေကိုပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ကျမ……ယောကျားရှိပေမဲ့….. ဗိုက်ခေါက်လေးနည်းနည်းထွက်နေတာကလွဲလို့.. .မြင်သူလိုးချင်စရာ….ဘောဒီ. မျိုးကိုပိုင်ဆိုင်ထားတာကတော့..ဘုရားပေးတဲ့ဆုလာဘ်ပါပဲ..ကျမ.ယောကျားက….. ထွန်းဇော်..အရမ်းရိုးတယ်.. ကျမထက်..၂နှစ်ကြီးတယ်..အသက်က..၂၆..ကျမ..က.၂၄….ညားတာကတော့..၃နှစ်လောက်ရှိပီ.. သားသမီးတော့မယူဖစ်သေးဘူး….သူက..ဆိုင်ကယ်..တက်ဆီ .ဆွဲတယ်..ကျမကတော့.. လက်ဖုတ်သုတ်ဆိုင်လေးမှာ… အအေး..ကွမ်း..ရေသန့်..ဆိုင်သေးသေးလေးပေါ့.. တက်ဆီ .သမားတေ..ဂိတ်ထိုးတဲ့နေရာလေးဘေးမှာပေါ့…အရောင်းအဝယ်လေးလဲ.မဆိုးဘူးပေါ့။

    တနေ့..ကျမ.ဘဝကို.တစ်ဆစ်ချိုးပြောင်းလဲစေတာကတော့…ကိုကိုကျော်…ဆိုတဲ့….ကျမရဲ့..ချစ်လင်ငယ်ပေါ့…. .ပြန်တွေးတိုင်း..ရင်ခုန်သံတေ..ဆူညံမြန်ဆန်စေတဲ့သူ… ကျမရဲ့..နှလုံးသားကို..စွဲကိုင်လုပ်နိူင်စွမ်းရှိတဲ့သူ…ကျမရဲ့..ဆန္ဒတေ..ပြည့်ပြည့်၀၀ ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့သူ…ကျမ..သူ့ကို..အရမ်းချစ်တယ်…အရမ်းချစ်တယ်..ကိုကိုကျော်……. ကျော်ကြီး..တျောက်….တက်ဆီ .ပို့ပီးရာမှာ..ထိုးနေကြဂိတ်သို့..ပြန်ရောက်လာပီး……ကားတံခါးလေးဖွင့်၍. .ဆေးလိပ်တလိပ်အားမာန်ပါပါဖင့်ဖွာရှိုက်ရင်း… ဖုန်းလေးထုတ်ခါ.. ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ဖင့်..ဆေးလိပ်တထိပ်..ကုန်သည်အထိ..သောက်လိုက်ပါတော့သည်….. အပြင်းပြေသုံးရန်..ဖွင့်ထားသော..ဆက်စ် အကောင့် လေးအား. စတင်၍..ကျော်ကြီးတျောက်..နှာကျောတင်းတော့မည်။

    ကျနော့်..နာမည်…ကျော်ကျော်ဦး…အသက်ကတော့..အိုဗာ..ဗျ..၄၅.ရှိပီ ..အလုပ်ကိုင်ကတော့.. တက်ဆီ ..ဆွဲတယ်…မိန်းမလား..ရှိတယ်…ကလေး..၃ယောက်..နဲ့ …… အိမ်ထောင်သက်ကြာလာတော့…မိန်းမကို..ဘုချင်စိတ်က…အားမရ.. .ရောဂါသည်ဆိုတော့.. ဆီးချို.သွေးတိုးကရှိသေး…အဲ့လိုအဲ့လိုနဲ့ပေါ့…… ထားပါတော့.. ကျနော်.သုံးနေတဲ့..ဆက်စ် အကောင့် ထဲမှာ..ဆော်လေးတေနဲ့ အကြူ ဇယားလေးတေ..ခင်းထားတာတေရှိတယ်။

    ဒါကတော့..စိတ်ပြေလက်ပျောက်..အာသာပြေပေါ့.. အဆင်ပြေရင်..ဗီဒရိုကော လေးနဲ့..သူဘက်ကလဲပွတ်…ကိုယ်ဘက်ကလဲ.ဂွင်းထုပြပေါ့…အဆင်ကိုပြေလို့ . ဒါနဲ့..မနေ့ညက..နီနီ .ဆိုတဲ့.. ဆော်လေးတပွေ..ကို..အပ် လိုက်တယ်…သူလက်ခံထားတာကို.. မသိဘူး..ကျနော်လဲ.နေ့လည်က.နည်းနည်း.ပန်းထားတော့. အိပ်ပျော်သွားတယ်…ခုမှ.သိရတာ… အဲ့လဲ့….သူလိုင်းပေါ်ရှိတယ်… အချိန်ရှိခိုက်.လုံးလလေးစိုက်လိုက်ဦးမှ…. ဟိုင်း….. (ဟိုင်း..ပါရှင့်) ဟုတ်ကဲ့..ခင်ချင်လို့ပါ..ဗျ (ဟုတ်.ရတာပေါ့..ရလို့..ညကတည်းက.လက်ခံထားတယ်လေ..အပိုတေက. ) ဟုတ်ကဲ့ပါ..ကျေးဇူး.. ဒါနဲ့..ဘာတေလုပ် (အလုပ်.လုပ်နေပါတယ်ရှင့်) စပ်စုတယ်မထင်နဲ့..ဘာအလုပ်လဲကွယ် (နီလာက..ဈေးရောင်းပါတယ်..ခုဈေးဆိုင်မှာပဲလေ) ဟုတ်လား..ဘယ်မှာနေ. (…မှာပါရှင့်) ဟုတ်လား.ဘယ်လမ်း.မှာလဲ.. (..တက်ဆီ ဂိတ်နားလေးမှာပါရှင့်) ဟုတ်လား..အဲ့ဂိတ်ကို..လာနေကြမဟုတော့.မသိဘူး..ရောက်တော့ရောက်ဖစ်တယ်.အမှတ်တမဲ့နဲ့မို့… လာလည်ခဲ့မယ်လေ… (ရပါတယ်..ရှင့်.)

    နာမည်က..နီလာတဲ့လား.. အသက်ကရော (ဟုတ်ကဲ့..နီလာဝင်း.ပါရှင့် အသက်က.၂၄…အကိုကရော) ကျော်ကျော်ဦး..ကျော်ကြီးလို့ပဲခေါ်ကြတာများပါတယ်..အသက်ကတော့..ကြီးပီ… ၄၀.. (ဟုတ်လား…ခဏနော်..ဈေးဝယ်သူလာလို့..နောက်ပြန်ဆုံမယ်လေ.)… ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ….. ..နီးနီးလေးပဲ…သွားကြည့်လိုက်ဦးမှပဲ… တက်ဆီ ..အားလား.ဆရာကြီး…..ဟိုက်…ဒုက္ခပဲ… အားပါတယ်ဗျ..ဘယ်သွားမလို့လဲ…တင်တက်..ကားပေါ်.. ကားတံခါးအားဆင်းဖွင့်ပေးလိုက်ရတာပေါ့….(…..သွားချင်လို့ဗျာ..)ရပါတယ်..မြို့ပြင်ဆိုတော့…(….လောက်တော့ပေးဗျာ..နော့…) နည်းနည်းလောက်လျော့ပါဦးဗျာ….၅၀၀ တော့လျော့ပေးမယ်ဗျာ.. အများကြီးလဲမဆစ်ပါနဲ့နော်.. ကုန်ဈေးနှူန်းကလဲကြီး..ဆီဈေးကလဲတက်နဲ့မို့ပါ။

    အိုကေ ..ပါဗျ..သွားကြတာပေါ့….. နီလာ..တျောက်…ညနေစောင်းလို့.ဆိုင်လေးသိမ်းပီး.. .ပြန်ဖို့..လင်တော်မောင်..ထွန်းဇော်ကို..စောင့်နေရင်း… လိုင်းလေးဖွင့်ပီးသုံးနေတော့သည်…. နေ့ခင်းက..စကားပြောခဲ့သော..ကိုကျော်ကြီးဆိုသူ.. ဝေါ ထဲဝင်ကြည့်မိရာ..အောစာများ..ရှယ်ထားတာတွေ.. ကို..တွေ့မိ၍…စောင့်ရင်းဖတ်လိုက်မိတော့သည်… အိုး…အရမ်းကောင်းတာပဲ….. ဖတ်ရင်းနဲ့ငါစိတ်တေတောင်..ဘယ်လိုတေဖစ်နေလဲ.မသိတော့ဘူး. .ပေါင်ကြားလဲ.ယားစိစိ.ဖစ်လာတယ်….. .စိတ်ဆန္ဒပြည့်ပြည့်၀၀မရတာကလဲ.ကြာပါပီ… ငထွန်းက..ထင်သလောက်မဟုတ်… ထမိန်လှန်တင်..တက်လိုးပီး.. ၅မိနစ်လောက်ဆိုပီးရော..လီးကလဲသေးသေးလေး.. ၄လက်မခွဲလောက်….ခုလဲ.စာဖတ်ရင်း..စိတ်က.ထလာပီ.. .တော်ပီ ..တော်ပီ ..ညမှပဲဆက်ဖတ်တော့မယ်.. လိုင်းလေးပီတ်ပီး..ထမီလေးပြန်ပြင်ဝတ်ရသည်။

    ဖီး လာပီး.အရည်စိမ့်ထွက်လာတာ…တော်သေးတယ်..အမဲရောင်.ဖိစကတ်လေးဝတ်ခဲ့မိလို့.. .ပြောရဦးမယ်..နီလာက..ထမီသိပ်ဝတ်လေ့ဝတ်ထမရှိဘူး..ဖိစကတ်လေးတေပဲဝတ်တာများတယ်… ဒီနေ့မှ..ဝတ်စရာတေမီးပုမတိုက်ရသေးလို့..ထမီဝတ်လာခဲ့တာ…တော်သေးလို့……. ဟော..လင်တော်မောင်..ဆိုင်ကယ်ရောက်လာပါပီ .. စောင့်နေတာကြာပီလား..မိန်းမ…(အင်း..နာရီဝက်လောက်ရှိပီ.ကိုထွန်း…)..အင်း..ပြန်ကြတာပေါ့… ကျော်ကြီး…နီလာဆိုင်..မသွားဖစ်လိုက်၍..အိမ်သို့သာ..ပြန်ခဲ့လိုက်တော့သည်။

    မိန်းမ.ရေ…မိန်းမ.. ဝေ့..ငါအိမ်ထဲ၇ှိတယ်..ဘာလို့ဒီလောက်.အော်နေရလဲ.. တကတည်းထွက်ပြေးမဲ့သူကြနေတာပဲ .အော်ကြီးဟစ်ကျယ်နဲ့..ရေမိုးချိုးတော့..ထမင်းစားမယ် အိမ်ရောက်၍.ရေမိုးချိုး..ထမင်းစားပီး..အသီးသီး..အိပ် ယာဝင်ကြတာပေါ့… ငထွန်းတို့တော့.ဟောက်နေပီ ..အိပ် ရင်လဲ..သေနေတဲ့အတိုင်းပဲ.ဆင်အော်တောင်.မနိူးဘူး….. ကျမ..ကို..လိုးပေးရကောင်းမှန်းလဲ.မသိဘူး.. ဒီမှာတော့..လိုးခံချင်နေတာ..သူကတော့မသိရှာ…. လိုင်းသုံးတာပဲ..ကောင်းပါတယ်….. ထမင်းစားပီ ၍..ဆေးလိပ်လေးသောက်ရင်း..မိန်းမ.ကိုကြည့်လိုက်ရာ.. အိပ် နေပါပီ…ကလေးတေလဲ..သူ့အခန်းနဲ့သူ..အိပ် ကြပီ ..နာရီကြည့်တော့.. ၉.နာရီခွဲနေပီ…နီလာ့ကို..သတိရ၍..စာပို့ရန်..အားသွင်းထားသော..ဖုန်းဆီသို့..အာရုံပြောင်းလိုက်တော့သည်။

    ဟိုင်း…နီလေး ရှင်..ကိုကျော်… မအိပ် သေးဘူးလား..နီလေး ဟုတ်..မအိပ် ချင်သေးလို့..ဟို့ကည့်ဒီကြည့်နဲ့.. ကိုကျော်ရော.မအိပ် သေးဘူးလား အင်း .ခုမှတက်ခဲ့တာ..မအိပ် သေးဘူး….နီလေး ဟုတ်..ပျင်းတာနဲ့…ဟိုကြည့်ဒီကြည့်လုပ်နေတာ. အာ့ဆို.စကားပြောမယ်လေ..ရလား.. ခဏ.ကိုကျော်..ဘေးမှာ..အမျိုးသားရှိတယ်.. အိမ်ထောင်နဲ့လား..နီလေးက.. အင်း ..ဟုတ်တယ်.ကိုကျော်…ဘာလဲ.. အိမ်ထောင်နဲ့ဆိုလို့..စကားမပြောချင်တော့လို့လား.ရပါတယ်နော်. အာမဟုတ်ပါဘူး…အိမ်ထောင်နဲ့ဆိုတော့လဲ.. ပိုကောင်းတာပေါ့. ဟီးဟီး…. ကိုကျော်နော်…ဘာပိုကောင်းတာလဲ…. မဟုတ်ပါဘူး..ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းစကားပြောလို့ရတာပေါ့… အဲ့ဒါပြောတာ… အင်း ..ကိုကျော်လဲ.အိမ်ထောင်ရှိလား.. ကိုကျော်..မညာပါဘူး..ရှိတယ်.. ဒါမဲ့..ငတ်နေတာ.ကြာပါပီ.နီလေးရယ်…အားမပါဘူး.. မိန်းမက..ရောဂါသည်.ဆိုတော့..အမောလဲ.မခံနိူင်… .ဘေးစောင်းလေး..ကပ်တွန်းလေးတွန်းနေရတာ.. နီလဲ..အမှန်တိုင်းပြောရရင်… သန်တုန်းမြန်တုန်း..ကို.ရထားပေမဲ့…အမျိုးသားက..၇ ရက်တခါလောက်မှသာ…. ဆန္ဒမပြည့်ပါဘူး..ကိုကျော်.. နီလေး..ကိုကျော်.ပုံပို့လိုက်မယ်နော်။

    နီလေးလဲ..ကိုကျော်ပို့သလိုပို့ပေးမလား ဟုတ်.ကိုကျော်.. အဲ့မှာ.ပို့လိုက်ပီတွေ့လား… တွေ့တယ်.ကိုကျော်..မထင်ရဘူးနော်…၄၅.. အရမ်းနုတယ်..မသိရင်.၃၅.လောက်ပဲထင်ရတယ်.. နီလေး.ပို့ပေးလေ.မြင်ချင်လှပီ .နီလေးကို တွေ့လား.ကိုကျော်… နီလေးရေ..ကိုကျော်တော့ကြွေပီ ကွာ… ချစ်စရာလေး..နီလေးက…အရမ်းလှတယ်…. မြှောက်ပြောနေပြန်ပါပီ..ဘာစားချင်လို့လဲ..ဝယ်ေ့ကြွးပါမယ်နော်… တကယ်ေ့ကြွးမှာလား.. တကယ်ပြောတာ..ပြော နီလေးကိုပဲစားချင်တာ.. တွေ့လား..နီလေးပုံမြင်ပီး..ကိုကျော့်..ညီလေး..တင်းလာပီ.. လီးပုံအား..နီလေးထံသို့ရိုက်၍.ပို့ပေးလိုက်သည်။

    နီလေး..ပုံကိုမြင်၍..စပတေ..ယားသွားတော့သည်…ဒါကြီးနဲ့သာ.ခံရရင်တော့.. အရှင်လတ်လတ်.နတ်ပြည်သို့ရောက်သွားနိူင်သည်….. ၈လက်မလောက်ရှည်ပီး… ကျွဲစိမ်း.ပုလင်းလုံးလောက်ရှိလေသည်… အာ…ကိုကျော်..ဘာတေပို့နေတာလဲ..ရှက်စရာကြီး. နီလေး..ပုံပို့ပေးလေ.. ကလောင်…..ပို့ပါပီ မြင်လိုက်ရတော့..ပို့၍လီးက.တောင်သွားတော့သည်… မုန့်ဖောင်းလေးလိုပဲ..ဖောင်းတင်းနေရော. .နှူတ်ခမ်းသားလေးတေ.. နဲ့နဲ့ညိုနေတာက.လွဲလို့..ပစ်ရက်စရာမရှိ….. ကုန်းမှုတ်ချင်စရာ..ကောင်းအောင်..လှသည်… လိုးချင်စိတ်တေ.ဆိုတာ..ထိန်းမရ… ပုံကြည့်၍..ဂွင်းထုနေမိတော့သည်. နီလေး..ကိုယ်တို့.အပြင်မှာ..ဆုံကြမလား.. နီက.ဆိုင်တဖက်နဲ့ဆိုတော့..အားမှာမဟုတ်ဘူး..ကိုကျော်ရဲ့.. ဒါဆို..ဂိတ်လာထိုးမယ်..နီ.တို့.ဆိုင်ဘေးမှာ.. အင်း .ရတယ်လေ.. နီ ဖုန်းနံပာတ် ပေးပါလား. ဟုတ်… ၀၉…. ၀၉…..အဲ့ဒါ.ကိုကျော့်.ဖုန်း.. ဟုတ်…ကိုကျော်..နီလေး..အိပ် တော့မယ်..မနက်လဲအစောကြီးထရဦးမှာမို့…. ကောင်းပါပီ ..နီ..အရမ်းတေ ချစ်မိနေပီ ..မနက်တွေ့မယ်နော်.. ဟုတ်..ကိုကျော်..မဆိုးနဲ့နော်..တွေ့ရင်..ခိခိ…. အင်း .ပါ..နီ..ဂွတ်နိုက်။

    ကျော်ကြီး..ဝမ်းသာမှူတေများစွာနဲ့..အိပ်စက်အနားယူရင်း.မနက်အတွက်..ရင်တေခုန်..နေရပါတော့တယ် နံနက်စောစော…မှာ..ဆိုင်ခင်းရင်းနဲ့..အလုပ်နည်းနည်းရှူပ်နေချိန်…ဖုန်း.သံလေးကြားလိုက်ရ၍.. ယူကြည့်မိလိုက်ရာ…… ကိုကျော်ကြီး..ပါလား… ဟယ်လို နီ..ကိုကျော်..ပါ..နီတို့ဂိတ်နားကို.လာနေတာ.. ဟုတ်ကိုကျော်..ဘာစားပြီးပီလဲ..ဆိုင်ကိုလာခဲ့..လက် ဖက်ရည်တိုက်မယ်…. လက်ဖက်ရည်ပဲလား မုန့်ပါ.သေးတယ်… ခိခိ.. ဒါနဲ့ပြောရဦးမယ်..နေ့ခင်းသွားစရာရှိတယ်.. အဲ့ဒါ..ကိုကျော်.ကားနဲ့သွားမယ်လေ..ရမလား… တကယ်လား..ရတာပေါ့..နီနဲ့ဆို.. နတ်ပြည်လဲသွားနိူင်သလို..ငရဲကိုလဲသွားရဲတယ်.. ဟုတ်ကိုကျော်..လာခဲ့လေနော်. ကိုကျော်…မျှော်နေမိတဲ့ကျမ…ညကတည်းက..စိတ်တွေက..ယိုင်ချင်ချင်…နေ့လည်ကြ.. ကိုကျော်နဲ့အပြင်သွားရတော့မယ်ဆိုတော့.. ဘာတွေဆက်ဖစ်မလဲ…. စိတ်ထဲ..တွေးရင်း..စောက်ရည်တောင်.နည်းနည်းစိမ့်လို့လာတယ်။

    ကျော်ကြီး..ရေ..တက်ဆီ ..အားလားကွ…. ရတယ်လေ..အကို..ဘယ်သွားမလို့လဲ…. အေးကွာ..ငါကိစ္စလေးရှိလို့ဟ.(….)ကိုသွားမလို့…. ရတယ်လေ..အကို..တက်..သွားကြတာပေါ့… ကျော်ကြီး..တျောက်တော့..လက်ကီးဒေးး .ပဲ.ဒီနေ့ကတော့…မနက်ကတည်းက..ရလိုက်တဲ့. လမ်းကြောင်းတေ…ခုလဲ..၁၂နာရီ.ကျော်နေပီ.. ခုထိနီလေးဆိုင်ဆီမရောက်သေး.. ချိန်းထားတာက.. ၁နာရီ…မှီကောင်းမယ်..ထင်ပါရဲ့..ကားတေမကျပ်ပါစေနဲ့ပဲ..ဆုတောင်းနေရတာ. .ကျော်ကြီးတျောက်..ရင်ထဲမွန်းကျပ်လို့..လေပူတေက်ုမှူတ်ထုပ်ရင်း..ကားလေးကို..မောင်းနှင်လာရာ…… ငါ့ကောင်ကျော်ကြီး..ဘာတေ..စဉ်းစားပီး..သက်ပြင်းကြီးပဲချနေတော့တယ်…

    သီချင်းဖွင့်ကွာ……ငါပျင်းတယ်ဟ…. ဟုတ်..အကို..ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး.. ဟိုစဉ်းစား.ဒီစဉ်းစားနဲ့ပါ…ဒါနဲ့.ဘာသီချင်းနားထောင်မလဲ….. စိုင်းထီးဆိုင်..ပဲဖွင့်ကွာ…အေးအေးလေးနဲ့ပေါ့…. ဟုတ်အကို…ရတယ်..ကျနော်လဲ..အရမ်းကြိုက်… ထီးဆိုင်.ကြီးကို…. ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့..ဖုန်း .လေးထုတ်..ဘလူးတူ..လေး.ချိတ်ပီး.. ချစ်သူလမ်းကြားလေးကနေ..စလိုက်တာ… သံစဉ်နောက်မျောပါရင်း.. .ကျော်ကြီးရဲ့..အတွေးထဲ..နီလေးရဲ့..ပုံရိပ်တေ..စိုးမိုးလို့လာပါတော့တယ်။

    မမနီလာ…ဘယ်သူ့မျှော်နေတာလဲ…. မေးသံအကြား..သူခိုးလူမိသလို..မလုံမလဲနဲ့…… အော်..မဟုတ်ပါဘူး..ငါဒီနေ့အပြင်ကိစ္စလေးရှိလို့..အဲ့ဒါ…သွားရင်ကောင်းမလား..စဉ်းစားနေတာ… ဂိတ်မှာလဲ..ကားတေကမရှိတော့… .စောင့်နေတာ….. ဝူး…..သက်ပြင်းလေး.ခိုးချရပြန်ပီ .. ကျွီ….ကားလေးရပ်လာပါပီ…. ဘယ်သူပါလိမ့်…မှန်တံခါးလေး..ကျလာတော့…..ဟောတော့..ကိုယ်တော်ချော. .ရောက်လို့လာပါပီ…ကိုကိုကျော်…. ညီမလေး..မမ..အပြင်ခဏသွားဦးမယ်နော်..ဆိုင်ခဏကြည့်ထားပေးဦး… ဟုတ်..မမနီလာ…. အေး..အေး..သွားမယ်နော်… .လက်စွဲအိတ်လေးယူရင်း…. ကားဆီသို့..လှမ်းလာနေသော… ကျမ..ကို..ဝါးစားမတက်ကြည့်နေတဲ့..ကိုကိုကျော်ရဲ့.. အကြည့်တေက.. ကျမရဲ့…နှလုံးသား.ထဲ..အအေးလိုင်းဖြတ်သွားသလို…အေးစက်..သွားရတယ်။

    ကားလေးတရိပ်ရိပ်နဲ့..မောင်းနေစဉ်…တိတ်ဆိတ်မှု့ကို..ဖြိုခွင်းခဲ့တာ..ကိုကိုကျော်…. နီလေး…ဘယ်သွားမလဲ….. ကျမ…လန့်သွားရပါတယ်…အပြင်က.အသံက.. ပို၍..တည်ကြည်ပြတ်သားလှပါတယ်…. ကိုကိုကျော်..ဘယ်သွားချင်လဲ….. အေးအေးဆေးဆေးစကားပြောရအောင်.. ပန်းခြံပဲ..သွားလိုက်မယ်လေ..မကောင်းဘူးလား… ဟုတ်.ကိုကိုကျော်….. ပန်းခြံထဲ..ဝင်၍…ကားပါကင်..တွင်..ကားအပ်.. လတ်မှတ်လေးကိုယ်စီဖင့်..ဝင်လာခဲ့ရာ..လမ်းတလျှောက်….. အတွဲလေးတွေ..ကိုယ်စီ.. ထီးလေးကိုယ်စီဖင့်… အလုပ်ဖစ်၍နေကြရာဝယ်………. ကိုကိုကျော်ကဖြင့်..ပြုံးစိစိ…. နီလေး…ဘာစားပီ ပီ လဲ… မစားချင်သေးဘူးကိုကျော်…ရင်ကယ်နေလို့… စကားတေ..ဟိုပြော.ဒီပြောဖင့်…. .ပြောနေကြရင်း..လက်လေးအရင်.လာကိုင်တာက..ကိုကျော်… ကျမ..ရင်ထဲ..ကုလားဘုရားပွဲ..လှည့်သလို..ဆူညံလို့နေပါပီ။

    လက်ဖျားတေအေးစက်လို့..အပျိုလေးသဖွယ်..ရှ က်သွေးတေကြွယ်လို့. .ခေါင်းလေးကို.ငုံ့၍..ဟန်ဆောင်..ရုန်းလေးရုန်းနေရသည်မှာ..လဲ..ပင်ပန်းလှပီ….ညကမြင်ထားရသည့်… ကိုကိုကျော့်..လီးကြီးကို…မြင်ယောင်တမ်းတရင်း…ခံချင်မိတဲ့..စိတ်တေကလဲ..တားမရ..စီးမနိူင်….. ကိုကိုကျော်..တဆင့်..တက်လာပါပီ…ကျမရဲ့..နို့တေ..ကို..ညှစ်..နေပါပီ….ကျမလေ…မနေနိူင်တော့ဘူး…… ကိုကိုကျော်….အား….အ…..နီ.မရတော့ဘူး..မနေနိူင်တော့ဘူးကွာ.. အဲ့လိုကြီး..မကြမ်းပါနဲ့..တခြားသူတေ..မြင်ကုန်ပါဦးမယ်…… မြင်မြင်..နီလေးရယ်… ကိုကျော်..နီလေးကို..ဆန္ဒတေဖြည့်ဆည်းပေးချင်နေပီ..ဒီမှာကိုင်ကြည့်ဦး…. ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်..ကျမ.လက်ကိုကိုင်၍..သူ့၏.. ၈လက်မ.လောက်ရှိတဲ့လီးကြီးပေ ါ်ကိုနေရာပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

    အမလေး….. ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်လေးနဲ့..လန့်ပြလိုက်ပါတယ်… ဒါကို..ကိုကိုကျော်က..အသဲယားပီး…ကျမနူတ်ခမ်းကို..ဖက်နမ်းပါတော့တယ်….. နို့တေလဲ..ညှစ်…ကျမ..အရမ်းကို.သာယာနေပီ.. ခံမနိူင်တော့ဘူး..အလိုးခံချင်နေပါပီ……. ..ကိုကိုကျော်..နမ်းနေရာမှ..ရုတ်တရက်…ကျမ.လည်ဂုတ်ကို..ဆွဲကိုင်ပီး..သူ့ရဲ့.လီးကြီးဆီသို့… ပါးစပ်နေရာပေးလိုက်ပါတော့တယ်… ကျမလဲ.အိမ်ထောင်သည်ပဲလေ..သိတာပေါ့…. အား….ကောင်းလိုက်တာ..နီလေးရယ်… ဘယ်လိုတေတောင်…ကျွမ်းနေတာလဲ……. အား…..အရမ်းကောင်းတယ်..နီလေး… ကိုကျော်မှာသာ..အရမ်းကောင်းပီ ..နတ်ပြည်ရောက်နေတာ.. ကျမ..မှာတော့…၈လက်မလောက်အရှည်နဲ့ ကျွဲစိမ်းပုလင်းလောက်အလုံးကို… မဆံ့မပြဲ..စုပ်ပေးနေရတာ… ကသိကအောင့်ဖစ်ပေမဲ့..ပေါင်ကြားက..စပလေးကတော့..အဲ့ဒီလီးဝင်တာခံချင်နေမိပီ။

    ရုတ်တရက်..ဆွဲဆောင့်ပီး..ပါးစပ်ထဲက..လီးကို.ဆွဲထုတ်ပီး…. ကိုယ်ကို.တပတ်ဆွဲလှည့်လိုက်ပီး..ခါးကနေ.ဆွဲကိုင်၍..ဖိစကတ်.လေးကို.. မတင်..ပင်တီလေးကို.ဆွဲချွတ်..အ…..အ… အော်ချိန်တောင်မရလိုက်..တားချိန်မရလိုက်…. .သားအိမ်လာထောက်နေတဲ့….ကိုကျော်ရဲ့လီးက…. ကျမစောက်ဖုတ်ထဲ.. .နေရာယူလို့..ပြည့်ပြည့်ကျပ်ကျပ်..နဲ့…လည်ပင်းထဲ..ငှက်ပျောသီး နင်နေသလို..တစ်စို့စိုနဲ့ရှင်…….အရမ်းကောင်းတယ်……အား…အား..ကိုကိုကျော်…… ခါးကနေ..ကိုင်ပီး..အချက်၅၀လောက်မရပ်မနား..လိုးဆောင့်ပစ်ပီး….ဆွဲ..ထုပ်…ပီး….. ကိုကျော်..ပြောလာသည်မှာက…. နီလေး…ကိုကျော်တို့..တည်းခိုခန်းသွားကြမလား.. ဒီမှာက.မလွပ်လပ်ဘူး….နော်….တဲ့ ခေါင်းလေး.ငုံ့၍…တလုံးတည်းအဖြေပေးလိုက်ပါတယ်….. (အင်း) ပန်းခြံထဲက..ကားလေးမောင်းထွက်လာပီး.. အနီးဆုံး..တည်းခိုဆောင်.. သို့…မောင်နှင်လာပီး…အခန်း..ယူ..အချိန်…၅နာရီယူ…. အခန်းသို့..ဝင်လာခဲ့လိုက်ပါတော့တယ်။

    အခန်းထဲသို့..ရောက်တယ်..ဆိုရင်ပဲ…… ကျမ..ကို..ဆွဲ.လှဲပီး..အဝတ်မစားတေ..ဆွဲဖြဲပစ်ပါတော့တယ်… ကျမကြောက်ရမလား..ထွက်ပဲပြေးရမလား..တောင်းပန်ရမလား…ချွေးတေပင်စီးးကျလာပီး…. ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ….ခက်တာက…အဲ့လို.. ခပ်ကြမ်းကြမ်းအပြုအမူတေကိုပဲ… ကျမ..နှစ်သက်သလို..ခံစားနေရပါတယ်…ဟုတ်ပါတယ်…စပ..ထဲက.. အရည်တေပင်..တော်တော်.စိုနေပီလေ…သူ့ကိုတော့..ညာလို့မရဘူးဆိုတာ..မိန်းကလေးတိုင်း..သိပါတယ်နော့…. ပါးစပ်က..ဘယ်လောက်ငြင်းငြင်း…စပ.လေးထဲက.စီးကျလာတဲ့..စောက်ရည်တေက..သက်သေပဲလေ……. ဘာပဲဖစ်ဖစ်..လိုးလာမဲ့..လီးကိုပဲ..မှော်လင့်နေရတယ်…ကျမ..အရမ်းအလိုးခံချင်နေပါပီ……. ကိုကျော်….ဖြဲပစ်လိုက်လို့အဝတ်စားတေလဲ…ရစရာမရှိတော့….. ကိုယ်ပေါ်မှာလဲ..မိမွေးအတိုင်း..ဘာဆို.ဘာမှမရှိတော့။

    ဒါကို..ကိုကျော်က..ကြည့်၍…… စိန်တုံးတတုံးကို..လိုချင်တက်မက်သော..အကြည့်မျိုးဖင့်.. ကျမ..စပ..လေးကို.စားမတက်ဝါးမတက်ကြည့်ပီး… သူ့အဝတ်စားတေကို..ဆွဲချွတ်လိုက်ပီး… ၈လက်မလောက်ရှိတဲ့.. လီးကြီးက..အပြင်သို့….ထွက်လာပီး..ချိန်သီးသဖွယ်.. ဟိုရမ်း.ဒီရမ်းနဲ့..အသည်းယားစရာ….. ကိုကျော်….ကျမ.ပေါင်ကြားထဲ..နေရာ.ယူလိုက်ပီ.. .စောက်ရည်တေ.ရွှဲနေတဲ့..စပကြီး..တပြင်လုံးကို.. လျှာကြီးဖင့်..ယက်ချလိုက်..သည်မှာ.. အသည်းအေးစရာ…စောက်စိလဲ..တောင်ပီး..တင်းသွားပီ….ဒါကို..သိတဲ့..ကိုကျော်က… တင်းနေတဲ့စောက်စိကို.ဆွဲစုပ်လိုက်ပိး..ပါးစပ်ထဲ..ငုံ.ထားလိုက်သည်။

    ဒါနဲ့မရပ်သေး…ငုံထားတဲ့စောက်စိလေးကို….အထဲမှာ လျှာဖျားလေးနဲ့..ကလိပေးနေတာလေ.. ကျမဖင့်…အရာရာ.အားလုံးကိုမေ့ပီး.. .လေဟာနယ်ထဲရောက်နေသလို…… ကိုကျော်ခေါင်းကြီးကို..ဆွဲဆွဲဖိထားပီး.. ကြားလေသွေးမှာကိုပင်..မခံနိူင်……. ဒါကို.သိနေသော..ကိုကိုကျော်ကလဲ…စပ..တပြင်လုံးအားနေရာမလပ်.. တာဝန်ယူ…ယက်လိုက်..အစိဆွဲစုပ်လိုက်…. ထွက်ကျလာတဲ့စောက်ရည်တေကိုလဲ…. လိုက်ယက်……တချက်..တချက်..စအိုဝကိုပါ.. လျှာဖျားနဲ့..လှမ်းလှမ်းထိုးကလော်..ပေးရင်… အသည်းကို..လာလာခလုတ်တိုက်သလိုပါပဲလား…..

    မှုတ်နေရာမှ..ရပ်၍…ကိုကျော်. .တျောက်..သူ့လီးကြီးကို..ကိုင်၍…နီလေး၏…စပ.ဝဆီသို့…တေ့အပြီး.. .ပေါင်၂ချောင်းကို.. ဟိုဘက်ဒီဘက်ကိုင်ကာ… အားကုန်..ဆောင့်လိုးလိုက်ရာ……အား…အား……အား……အင်း……ဗျစ်..အီးးရှီးး အမလေး ကောင်းလိုက်တာ အိုး ဘွတ်ဘွတ်ဘွတ်… ဒုတ်…ဒစ်ဒစ်ဒစ် ပြွတ်.. အခန်းတွင်း၌ အသံပေါင်းစုံထွက်နေကာ ဖြည်းဖြည်းညှောင့်လိုးလိုးလိုက် အမြန်ခပ်စိပ်စိပ် ဆောင့်လိုးလိုက်နှင့်.…သူ၏လီးကြီးအား…နောက်ဆုံး အားနှင့် ဖိသွင်းလိုက်ပြီး…သူ၏လရည်များအား ပန်းထည့်လိုက်တယ်…အားးးအ…ကောင်းလိုက်တာ” ကျမလည်း ပူနွေးသော လရည်များစောက်ပတ်ထဲ အရှိန်နှင့်ပန်းဝင်လာသဖြင့် တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး…ပြီးဆုံးခြင်းသိုရောက်သွားတော့တယ်…သူလည်း ကျမကိုယ်လုံးပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်ပြီး…ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်……ပြီးပါပြီ။

    Zawgyi

     

    အခ်စ္ကမာၻဝယ္ အႏွစ္ေတြရွာမယ္ (စ/ဆုံး)

    နီလာေရ…နီလာ……. ေဝ့..နီလာ…အသံခပ္က်ယ္က်ယ္ေလး..ၾကားလိုက္ရမွ.. နီလာေတ်ာက္…အေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနရာမွ… အသိေလးဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္…….. ဟုတ္..ကိုႀကီးစိုးမိုး…ဘာမွာမလို႔လဲ… နင့္မလဲ…ဘာေတ.ေငးပီးေဆြးေနလဲ.. မသိေတာ့ပါဘူး..ေခၚမၾကား..ေအာ္မၾကားနဲ႕….. ငါ.လဖက္သုတ္.တပြဲေပးဟာ. .ေရေႏြးၾကမ္းေလးပါေပးဦး..ဒီဟာေတက..ေအးေနပီ… ဟဲ့ဟဲ့..ခ်ဥ္ငံစပ္ေလးေနာ္….ေသခ်ာလဲလုပ္ေပးဦး.. .ေတြးရင္းေငးရင္းနဲ႕..သုပ္လို႔..ငါစားမရဖစ္ေနပါဦးမယ္. ဟား…ဟား…ဟား… အာ…ကိုႀကီးစိုးမိုး.. ကလဲ..အဲ့လိုလဲမဟုတ္ပါဘူး..၃မိနစ္ေစာင့္..ရွယ္သုပ္ေပးမယ္..ပုဇြန္ေျခာက္ေလးပါမ်ားမ်ားထည့္ေပးမယ္။

    အဲ့ဒါေၾကာင္းလဲ..နင့္ဆီပဲ..လာလာဆြဲေနရတာေပါ့ဟယ္…..ဟုတ္ပါတယ္….နီလာ..ဆိုတာ..က်မေလ… အသားခပ္ညိုညိုနဲ႕..အရပ္အေမာင္း.. အလယ္အလတ္ေလာက္နဲ႕..ျမင္သူ…ျပန္လွည့္ၾကည့္ရေလာက္ေစတဲ့. ေဘာဒီ..နဲ႕..ရင္သားခပ္မို႔မို႔နဲ႕..တင္သားခပ္တင္းတင္းေတကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့က်မ……ေယာက်ားရွိေပမဲ့….. ဗိုက္ေခါက္ေလးနည္းနည္းထြက္ေနတာကလြဲလို႔.. .ျမင္သူလိုးခ်င္စရာ….ေဘာဒီ. မ်ိဳးကိုပိုင္ဆိုင္ထားတာကေတာ့..ဘုရားေပးတဲ့ဆုလာဘ္ပါပဲ..က်မ.ေယာက်ားက….. ထြန္းေဇာ္..အရမ္းရိုးတယ္.. က်မထက္..၂ႏွစ္ႀကီးတယ္..အသက္က..၂၆..က်မ..က.၂၄….ညားတာကေတာ့..၃ႏွစ္ေလာက္ရွိပီ.. သားသမီးေတာ့မယူဖစ္ေသးဘူး….သူက..ဆိုင္ကယ္..တက္ဆီ .ဆြဲတယ္..က်မကေတာ့.. လက္ဖုတ္သုတ္ဆိုင္ေလးမွာ… အေအး..ကြမ္း..ေရသန႔္..ဆိုင္ေသးေသးေလးေပါ့.. တက္ဆီ .သမားေတ..ဂိတ္ထိုးတဲ့ေနရာေလးေဘးမွာေပါ့…အေရာင္းအဝယ္ေလးလဲ.မဆိုးဘူးေပါ့။

    တေန႕..က်မ.ဘဝကို.တစ္ဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းလဲေစတာကေတာ့…ကိုကိုေက်ာ္…ဆိုတဲ့….က်မရဲ႕..ခ်စ္လင္ငယ္ေပါ့…. .ျပန္ေတြးတိုင္း..ရင္ခုန္သံေတ..ဆူညံျမန္ဆန္ေစတဲ့သူ… က်မရဲ႕..ႏွလုံးသားကို..စြဲကိုင္လုပ္နိူင္စြမ္းရွိတဲ့သူ…က်မရဲ႕..ဆႏၵေတ..ျပည့္ျပည့္၀၀ ေပးစြမ္းနိုင္တဲ့သူ…က်မ..သူ႕ကို..အရမ္းခ်စ္တယ္…အရမ္းခ်စ္တယ္..ကိုကိုေက်ာ္……. ေက်ာ္ႀကီး..ေတ်ာက္….တက္ဆီ .ပို႔ပီးရာမွာ..ထိုးေနၾကဂိတ္သို႔..ျပန္ေရာက္လာပီး……ကားတံခါးေလးဖြင့္၍. .ေဆးလိပ္တလိပ္အားမာန္ပါပါဖင့္ဖြာရွိုက္ရင္း… ဖုန္းေလးထုတ္ခါ.. ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ဖင့္..ေဆးလိပ္တထိပ္..ကုန္သည္အထိ..ေသာက္လိုက္ပါေတာ့သည္….. အျပင္းေျပသုံးရန္..ဖြင့္ထားေသာ..ဆက္စ္ အေကာင့္ ေလးအား. စတင္၍..ေက်ာ္ႀကီးေတ်ာက္..ႏွာေက်ာတင္းေတာ့မည္။

    က်ေနာ့္..နာမည္…ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး…အသက္ကေတာ့..အိုဗာ..ဗ်..၄၅.ရွိပီ ..အလုပ္ကိုင္ကေတာ့.. တက္ဆီ ..ဆြဲတယ္…မိန္းမလား..ရွိတယ္…ကေလး..၃ေယာက္..နဲ႕ …… အိမ္ေထာင္သက္ၾကာလာေတာ့…မိန္းမကို..ဘုခ်င္စိတ္က…အားမရ.. .ေရာဂါသည္ဆိုေတာ့.. ဆီးခ်ိဳ.ေသြးတိုးကရွိေသး…အဲ့လိုအဲ့လိုနဲ႕ေပါ့…… ထားပါေတာ့.. က်ေနာ္.သုံးေနတဲ့..ဆက္စ္ အေကာင့္ ထဲမွာ..ေဆာ္ေလးေတနဲ႕ အၾကဴ ဇယားေလးေတ..ခင္းထားတာေတရွိတယ္။

    ဒါကေတာ့..စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္..အာသာေျပေပါ့.. အဆင္ေျပရင္..ဗီဒရိုေကာ ေလးနဲ႕..သူဘက္ကလဲပြတ္…ကိုယ္ဘက္ကလဲ.ဂြင္းထုျပေပါ့…အဆင္ကိုေျပလို႔ . ဒါနဲ႕..မေန႕ညက..နီနီ .ဆိုတဲ့.. ေဆာ္ေလးတေပြ..ကို..အပ္ လိုက္တယ္…သူလက္ခံထားတာကို.. မသိဘူး..က်ေနာ္လဲ.ေန႕လည္က.နည္းနည္း.ပန္းထားေတာ့. အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္…ခုမွ.သိရတာ… အဲ့လဲ့….သူလိုင္းေပၚရွိတယ္… အခ်ိန္ရွိခိုက္.လုံးလေလးစိုက္လိုက္ဦးမွ…. ဟိုင္း….. (ဟိုင္း..ပါရွင့္) ဟုတ္ကဲ့..ခင္ခ်င္လို႔ပါ..ဗ် (ဟုတ္.ရတာေပါ့..ရလို႔..ညကတည္းက.လက္ခံထားတယ္ေလ..အပိုေတက. ) ဟုတ္ကဲ့ပါ..ေက်းဇူး.. ဒါနဲ႕..ဘာေတလုပ္ (အလုပ္.လုပ္ေနပါတယ္ရွင့္) စပ္စုတယ္မထင္နဲ႕..ဘာအလုပ္လဲကြယ္ (နီလာက..ေဈးေရာင္းပါတယ္..ခုေဈးဆိုင္မွာပဲေလ) ဟုတ္လား..ဘယ္မွာေန. (…မွာပါရွင့္) ဟုတ္လား.ဘယ္လမ္း.မွာလဲ.. (..တက္ဆီ ဂိတ္နားေလးမွာပါရွင့္) ဟုတ္လား..အဲ့ဂိတ္ကို..လာေနၾကမဟုေတာ့.မသိဘူး..ေရာက္ေတာ့ေရာက္ဖစ္တယ္.အမွတ္တမဲ့နဲ႕မို႔… လာလည္ခဲ့မယ္ေလ… (ရပါတယ္..ရွင့္.)

    နာမည္က..နီလာတဲ့လား.. အသက္ကေရာ (ဟုတ္ကဲ့..နီလာဝင္း.ပါရွင့္ အသက္က.၂၄…အကိုကေရာ) ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး..ေက်ာ္ႀကီးလို႔ပဲေခၚၾကတာမ်ားပါတယ္..အသက္ကေတာ့..ႀကီးပီ… ၄၀.. (ဟုတ္လား…ခဏေနာ္..ေဈးဝယ္သူလာလို႔..ေနာက္ျပန္ဆုံမယ္ေလ.)… ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်….. ..နီးနီးေလးပဲ…သြားၾကည့္လိုက္ဦးမွပဲ… တက္ဆီ ..အားလား.ဆရာႀကီး…..ဟိုက္…ဒုကၡပဲ… အားပါတယ္ဗ်..ဘယ္သြားမလို႔လဲ…တင္တက္..ကားေပၚ.. ကားတံခါးအားဆင္းဖြင့္ေပးလိုက္ရတာေပါ့….(…..သြားခ်င္လို႔ဗ်ာ..)ရပါတယ္..ၿမိဳ႕ျပင္ဆိုေတာ့…(….ေလာက္ေတာ့ေပးဗ်ာ..ေနာ့…) နည္းနည္းေလာက္ေလ်ာ့ပါဦးဗ်ာ….၅၀၀ ေတာ့ေလ်ာ့ေပးမယ္ဗ်ာ.. အမ်ားႀကီးလဲမဆစ္ပါနဲ႕ေနာ္.. ကုန္ေဈးႏႉန္းကလဲႀကီး..ဆီေဈးကလဲတက္နဲ႕မို႔ပါ။

    အိုေက ..ပါဗ်..သြားၾကတာေပါ့….. နီလာ..ေတ်ာက္…ညေနေစာင္းလို႔.ဆိုင္ေလးသိမ္းပီး.. .ျပန္ဖို႔..လင္ေတာ္ေမာင္..ထြန္းေဇာ္ကို..ေစာင့္ေနရင္း… လိုင္းေလးဖြင့္ပီးသုံးေနေတာ့သည္…. ေန႕ခင္းက..စကားေျပာခဲ့ေသာ..ကိုေက်ာ္ႀကီးဆိုသူ.. ေဝါ ထဲဝင္ၾကည့္မိရာ..ေအာစာမ်ား..ရွယ္ထားတာေတြ.. ကို..ေတြ႕မိ၍…ေစာင့္ရင္းဖတ္လိုက္မိေတာ့သည္… အိုး…အရမ္းေကာင္းတာပဲ….. ဖတ္ရင္းနဲ႕ငါစိတ္ေတေတာင္..ဘယ္လိုေတဖစ္ေနလဲ.မသိေတာ့ဘူး. .ေပါင္ၾကားလဲ.ယားစိစိ.ဖစ္လာတယ္….. .စိတ္ဆႏၵျပည့္ျပည့္၀၀မရတာကလဲ.ၾကာပါပီ… ငထြန္းက..ထင္သေလာက္မဟုတ္… ထမိန္လွန္တင္..တက္လိုးပီး.. ၅မိနစ္ေလာက္ဆိုပီးေရာ..လီးကလဲေသးေသးေလး.. ၄လက္မခြဲေလာက္….ခုလဲ.စာဖတ္ရင္း..စိတ္က.ထလာပီ.. .ေတာ္ပီ ..ေတာ္ပီ ..ညမွပဲဆက္ဖတ္ေတာ့မယ္.. လိုင္းေလးပီတ္ပီး..ထမီေလးျပန္ျပင္ဝတ္ရသည္။

    ဖီး လာပီး.အရည္စိမ့္ထြက္လာတာ…ေတာ္ေသးတယ္..အမဲေရာင္.ဖိစကတ္ေလးဝတ္ခဲ့မိလို႔.. .ေျပာရဦးမယ္..နီလာက..ထမီသိပ္ဝတ္ေလ့ဝတ္ထမရွိဘူး..ဖိစကတ္ေလးေတပဲဝတ္တာမ်ားတယ္… ဒီေန႕မွ..ဝတ္စရာေတမီးပုမတိုက္ရေသးလို႔..ထမီဝတ္လာခဲ့တာ…ေတာ္ေသးလို႔……. ေဟာ..လင္ေတာ္ေမာင္..ဆိုင္ကယ္ေရာက္လာပါပီ .. ေစာင့္ေနတာၾကာပီလား..မိန္းမ…(အင္း..နာရီဝက္ေလာက္ရွိပီ.ကိုထြန္း…)..အင္း..ျပန္ၾကတာေပါ့… ေက်ာ္ႀကီး…နီလာဆိုင္..မသြားဖစ္လိုက္၍..အိမ္သို႔သာ..ျပန္ခဲ့လိုက္ေတာ့သည္။

    မိန္းမ.ေရ…မိန္းမ.. ေဝ့..ငါအိမ္ထဲ၇ွိတယ္..ဘာလို႔ဒီေလာက္.ေအာ္ေနရလဲ.. တကတည္းထြက္ေျပးမဲ့သူၾကေနတာပဲ .ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႕..ေရမိုးခ်ိဳးေတာ့..ထမင္းစားမယ္ အိမ္ေရာက္၍.ေရမိုးခ်ိဳး..ထမင္းစားပီး..အသီးသီး..အိပ္ ယာဝင္ၾကတာေပါ့… ငထြန္းတို႔ေတာ့.ေဟာက္ေနပီ ..အိပ္ ရင္လဲ..ေသေနတဲ့အတိုင္းပဲ.ဆင္ေအာ္ေတာင္.မနိူးဘူး….. က်မ..ကို..လိုးေပးရေကာင္းမွန္းလဲ.မသိဘူး.. ဒီမွာေတာ့..လိုးခံခ်င္ေနတာ..သူကေတာ့မသိရွာ…. လိုင္းသုံးတာပဲ..ေကာင္းပါတယ္….. ထမင္းစားပီ ၍..ေဆးလိပ္ေလးေသာက္ရင္း..မိန္းမ.ကိုၾကည့္လိုက္ရာ.. အိပ္ ေနပါပီ…ကေလးေတလဲ..သူ႕အခန္းနဲ႕သူ..အိပ္ ၾကပီ ..နာရီၾကည့္ေတာ့.. ၉.နာရီခြဲေနပီ…နီလာ့ကို..သတိရ၍..စာပို႔ရန္..အားသြင္းထားေသာ..ဖုန္းဆီသို႔..အာ႐ုံေျပာင္းလိုက္ေတာ့သည္။

    ဟိုင္း…နီေလး ရွင္..ကိုေက်ာ္… မအိပ္ ေသးဘူးလား..နီေလး ဟုတ္..မအိပ္ ခ်င္ေသးလို႔..ဟို႔ကည့္ဒီၾကည့္နဲ႕.. ကိုေက်ာ္ေရာ.မအိပ္ ေသးဘူးလား အင္း .ခုမွတက္ခဲ့တာ..မအိပ္ ေသးဘူး….နီေလး ဟုတ္..ပ်င္းတာနဲ႕…ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ေနတာ. အာ့ဆို.စကားေျပာမယ္ေလ..ရလား.. ခဏ.ကိုေက်ာ္..ေဘးမွာ..အမ်ိဳးသားရွိတယ္.. အိမ္ေထာင္နဲ႕လား..နီေလးက.. အင္း ..ဟုတ္တယ္.ကိုေက်ာ္…ဘာလဲ.. အိမ္ေထာင္နဲ႕ဆိုလို႔..စကားမေျပာခ်င္ေတာ့လို႔လား.ရပါတယ္ေနာ္. အာမဟုတ္ပါဘူး…အိမ္ေထာင္နဲ႕ဆိုေတာ့လဲ.. ပိုေကာင္းတာေပါ့. ဟီးဟီး…. ကိုေက်ာ္ေနာ္…ဘာပိုေကာင္းတာလဲ…. မဟုတ္ပါဘူး..ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းစကားေျပာလို႔ရတာေပါ့… အဲ့ဒါေျပာတာ… အင္း ..ကိုေက်ာ္လဲ.အိမ္ေထာင္ရွိလား.. ကိုေက်ာ္..မညာပါဘူး..ရွိတယ္.. ဒါမဲ့..ငတ္ေနတာ.ၾကာပါပီ.နီေလးရယ္…အားမပါဘူး.. မိန္းမက..ေရာဂါသည္.ဆိုေတာ့..အေမာလဲ.မခံနိူင္… .ေဘးေစာင္းေလး..ကပ္တြန္းေလးတြန္းေနရတာ.. နီလဲ..အမွန္တိုင္းေျပာရရင္… သန္တုန္းျမန္တုန္း..ကို.ရထားေပမဲ့…အမ်ိဳးသားက..၇ ရက္တခါေလာက္မွသာ…. ဆႏၵမျပည့္ပါဘူး..ကိုေက်ာ္.. နီေလး..ကိုေက်ာ္.ပုံပို႔လိုက္မယ္ေနာ္။

    နီေလးလဲ..ကိုေက်ာ္ပို႔သလိုပို႔ေပးမလား ဟုတ္.ကိုေက်ာ္.. အဲ့မွာ.ပို႔လိုက္ပီေတြ႕လား… ေတြ႕တယ္.ကိုေက်ာ္..မထင္ရဘူးေနာ္…၄၅.. အရမ္းႏုတယ္..မသိရင္.၃၅.ေလာက္ပဲထင္ရတယ္.. နီေလး.ပို႔ေပးေလ.ျမင္ခ်င္လွပီ .နီေလးကို ေတြ႕လား.ကိုေက်ာ္… နီေလးေရ..ကိုေက်ာ္ေတာ့ေႂကြပီ ကြာ… ခ်စ္စရာေလး..နီေလးက…အရမ္းလွတယ္…. ျမႇောက္ေျပာေနျပန္ပါပီ..ဘာစားခ်င္လို႔လဲ..ဝယ္ေ့ႂကြးပါမယ္ေနာ္… တကယ္ေ့ႂကြးမွာလား.. တကယ္ေျပာတာ..ေျပာ နီေလးကိုပဲစားခ်င္တာ.. ေတြ႕လား..နီေလးပုံျမင္ပီး..ကိုေက်ာ့္..ညီေလး..တင္းလာပီ.. လီးပုံအား..နီေလးထံသို႔ရိုက္၍.ပို႔ေပးလိုက္သည္။

    နီေလး..ပုံကိုျမင္၍..စပေတ..ယားသြားေတာ့သည္…ဒါႀကီးနဲ႕သာ.ခံရရင္ေတာ့.. အရွင္လတ္လတ္.နတ္ျပည္သို႔ေရာက္သြားနိူင္သည္….. ၈လက္မေလာက္ရွည္ပီး… ကြၽဲစိမ္း.ပုလင္းလုံးေလာက္ရွိေလသည္… အာ…ကိုေက်ာ္..ဘာေတပို႔ေနတာလဲ..ရွက္စရာႀကီး. နီေလး..ပုံပို႔ေပးေလ.. ကေလာင္…..ပို႔ပါပီ ျမင္လိုက္ရေတာ့..ပို႔၍လီးက.ေတာင္သြားေတာ့သည္… မုန႔္ေဖာင္းေလးလိုပဲ..ေဖာင္းတင္းေနေရာ. .ႏႉတ္ခမ္းသားေလးေတ.. နဲ႕နဲ႕ညိုေနတာက.လြဲလို႔..ပစ္ရက္စရာမရွိ….. ကုန္းမႈတ္ခ်င္စရာ..ေကာင္းေအာင္..လွသည္… လိုးခ်င္စိတ္ေတ.ဆိုတာ..ထိန္းမရ… ပုံၾကည့္၍..ဂြင္းထုေနမိေတာ့သည္. နီေလး..ကိုယ္တို႔.အျပင္မွာ..ဆုံၾကမလား.. နီက.ဆိုင္တဖက္နဲ႕ဆိုေတာ့..အားမွာမဟုတ္ဘူး..ကိုေက်ာ္ရဲ႕.. ဒါဆို..ဂိတ္လာထိုးမယ္..နီ.တို႔.ဆိုင္ေဘးမွာ.. အင္း .ရတယ္ေလ.. နီ ဖုန္းနံပာတ္ ေပးပါလား. ဟုတ္… ၀၉…. ၀၉…..အဲ့ဒါ.ကိုေက်ာ့္.ဖုန္း.. ဟုတ္…ကိုေက်ာ္..နီေလး..အိပ္ ေတာ့မယ္..မနက္လဲအေစာႀကီးထရဦးမွာမို႔…. ေကာင္းပါပီ ..နီ..အရမ္းေတ ခ်စ္မိေနပီ ..မနက္ေတြ႕မယ္ေနာ္.. ဟုတ္..ကိုေက်ာ္..မဆိုးနဲ႕ေနာ္..ေတြ႕ရင္..ခိခိ…. အင္း .ပါ..နီ..ဂြတ္နိုက္။

    ေက်ာ္ႀကီး..ဝမ္းသာမႉေတမ်ားစြာနဲ႕..အိပ္စက္အနားယူရင္း.မနက္အတြက္..ရင္ေတခုန္..ေနရပါေတာ့တယ္ နံနက္ေစာေစာ…မွာ..ဆိုင္ခင္းရင္းနဲ႕..အလုပ္နည္းနည္းရႉပ္ေနခ်ိန္…ဖုန္း.သံေလးၾကားလိုက္ရ၍.. ယူၾကည့္မိလိုက္ရာ…… ကိုေက်ာ္ႀကီး..ပါလား… ဟယ္လို နီ..ကိုေက်ာ္..ပါ..နီတို႔ဂိတ္နားကို.လာေနတာ.. ဟုတ္ကိုေက်ာ္..ဘာစားၿပီးပီလဲ..ဆိုင္ကိုလာခဲ့..လက္ ဖက္ရည္တိုက္မယ္…. လက္ဖက္ရည္ပဲလား မုန႔္ပါ.ေသးတယ္… ခိခိ.. ဒါနဲ႕ေျပာရဦးမယ္..ေန႕ခင္းသြားစရာရွိတယ္.. အဲ့ဒါ..ကိုေက်ာ္.ကားနဲ႕သြားမယ္ေလ..ရမလား… တကယ္လား..ရတာေပါ့..နီနဲ႕ဆို.. နတ္ျပည္လဲသြားနိူင္သလို..ငရဲကိုလဲသြားရဲတယ္.. ဟုတ္ကိုေက်ာ္..လာခဲ့ေလေနာ္. ကိုေက်ာ္…ေမွ်ာ္ေနမိတဲ့က်မ…ညကတည္းက..စိတ္ေတြက..ယိုင္ခ်င္ခ်င္…ေန႕လည္ၾက.. ကိုေက်ာ္နဲ႕အျပင္သြားရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့.. ဘာေတြဆက္ဖစ္မလဲ…. စိတ္ထဲ..ေတြးရင္း..ေစာက္ရည္ေတာင္.နည္းနည္းစိမ့္လို႔လာတယ္။

    ေက်ာ္ႀကီး..ေရ..တက္ဆီ ..အားလားကြ…. ရတယ္ေလ..အကို..ဘယ္သြားမလို႔လဲ…. ေအးကြာ..ငါကိစၥေလးရွိလို႔ဟ.(….)ကိုသြားမလို႔…. ရတယ္ေလ..အကို..တက္..သြားၾကတာေပါ့… ေက်ာ္ႀကီး..ေတ်ာက္ေတာ့..လက္ကီးေဒးး .ပဲ.ဒီေန႕ကေတာ့…မနက္ကတည္းက..ရလိုက္တဲ့. လမ္းေၾကာင္းေတ…ခုလဲ..၁၂နာရီ.ေက်ာ္ေနပီ.. ခုထိနီေလးဆိုင္ဆီမေရာက္ေသး.. ခ်ိန္းထားတာက.. ၁နာရီ…မွီေကာင္းမယ္..ထင္ပါရဲ႕..ကားေတမက်ပ္ပါေစနဲ႕ပဲ..ဆုေတာင္းေနရတာ. .ေက်ာ္ႀကီးေတ်ာက္..ရင္ထဲမြန္းက်ပ္လို႔..ေလပူေတက္ုမႉတ္ထုပ္ရင္း..ကားေလးကို..ေမာင္းႏွင္လာရာ…… ငါ့ေကာင္ေက်ာ္ႀကီး..ဘာေတ..စဥ္းစားပီး..သက္ျပင္းႀကီးပဲခ်ေနေတာ့တယ္…

    သီခ်င္းဖြင့္ကြာ……ငါပ်င္းတယ္ဟ…. ဟုတ္..အကို..ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. ဟိုစဥ္းစား.ဒီစဥ္းစားနဲ႕ပါ…ဒါနဲ႕.ဘာသီခ်င္းနားေထာင္မလဲ….. စိုင္းထီးဆိုင္..ပဲဖြင့္ကြာ…ေအးေအးေလးနဲ႕ေပါ့…. ဟုတ္အကို…ရတယ္..က်ေနာ္လဲ..အရမ္းႀကိဳက္… ထီးဆိုင္.ႀကီးကို…. ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕..ဖုန္း .ေလးထုတ္..ဘလူးတူ..ေလး.ခ်ိတ္ပီး.. ခ်စ္သူလမ္းၾကားေလးကေန..စလိုက္တာ… သံစဥ္ေနာက္ေမ်ာပါရင္း.. .ေက်ာ္ႀကီးရဲ႕..အေတြးထဲ..နီေလးရဲ႕..ပုံရိပ္ေတ..စိုးမိုးလို႔လာပါေတာ့တယ္။

    မမနီလာ…ဘယ္သူ႕ေမွ်ာ္ေနတာလဲ…. ေမးသံအၾကား..သူခိုးလူမိသလို..မလုံမလဲနဲ႕…… ေအာ္..မဟုတ္ပါဘူး..ငါဒီေန႕အျပင္ကိစၥေလးရွိလို႔..အဲ့ဒါ…သြားရင္ေကာင္းမလား..စဥ္းစားေနတာ… ဂိတ္မွာလဲ..ကားေတကမရွိေတာ့… .ေစာင့္ေနတာ….. ဝူး…..သက္ျပင္းေလး.ခိုးခ်ရျပန္ပီ .. ကြၽီ….ကားေလးရပ္လာပါပီ…. ဘယ္သူပါလိမ့္…မွန္တံခါးေလး..က်လာေတာ့…..ေဟာေတာ့..ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ. .ေရာက္လို႔လာပါပီ…ကိုကိုေက်ာ္…. ညီမေလး..မမ..အျပင္ခဏသြားဦးမယ္ေနာ္..ဆိုင္ခဏၾကည့္ထားေပးဦး… ဟုတ္..မမနီလာ…. ေအး..ေအး..သြားမယ္ေနာ္… .လက္စြဲအိတ္ေလးယူရင္း…. ကားဆီသို႔..လွမ္းလာေနေသာ… က်မ..ကို..ဝါးစားမတက္ၾကည့္ေနတဲ့..ကိုကိုေက်ာ္ရဲ႕.. အၾကည့္ေတက.. က်မရဲ႕…ႏွလုံးသား.ထဲ..အေအးလိုင္းျဖတ္သြားသလို…ေအးစက္..သြားရတယ္။

    ကားေလးတရိပ္ရိပ္နဲ႕..ေမာင္းေနစဥ္…တိတ္ဆိတ္မႈ႕ကို..ၿဖိဳခြင္းခဲ့တာ..ကိုကိုေက်ာ္…. နီေလး…ဘယ္သြားမလဲ….. က်မ…လန႔္သြားရပါတယ္…အျပင္က.အသံက.. ပို၍..တည္ၾကည္ျပတ္သားလွပါတယ္…. ကိုကိုေက်ာ္..ဘယ္သြားခ်င္လဲ….. ေအးေအးေဆးေဆးစကားေျပာရေအာင္.. ပန္းၿခံပဲ..သြားလိုက္မယ္ေလ..မေကာင္းဘူးလား… ဟုတ္.ကိုကိုေက်ာ္….. ပန္းၿခံထဲ..ဝင္၍…ကားပါကင္..တြင္..ကားအပ္.. လတ္မွတ္ေလးကိုယ္စီဖင့္..ဝင္လာခဲ့ရာ..လမ္းတေလွ်ာက္….. အတြဲေလးေတြ..ကိုယ္စီ.. ထီးေလးကိုယ္စီဖင့္… အလုပ္ဖစ္၍ေနၾကရာဝယ္………. ကိုကိုေက်ာ္ကျဖင့္..ၿပဳံးစိစိ…. နီေလး…ဘာစားပီ ပီ လဲ… မစားခ်င္ေသးဘူးကိုေက်ာ္…ရင္ကယ္ေနလို႔… စကားေတ..ဟိုေျပာ.ဒီေျပာဖင့္…. .ေျပာေနၾကရင္း..လက္ေလးအရင္.လာကိုင္တာက..ကိုေက်ာ္… က်မ..ရင္ထဲ..ကုလားဘုရားပြဲ..လွည့္သလို..ဆူညံလို႔ေနပါပီ။

    လက္ဖ်ားေတေအးစက္လို႔..အပ်ိဳေလးသဖြယ္..ရွ က္ေသြးေတႂကြယ္လို႔. .ေခါင္းေလးကို.ငုံ႕၍..ဟန္ေဆာင္..႐ုန္းေလး႐ုန္းေနရသည္မွာ..လဲ..ပင္ပန္းလွပီ….ညကျမင္ထားရသည့္… ကိုကိုေက်ာ့္..လီးႀကီးကို…ျမင္ေယာင္တမ္းတရင္း…ခံခ်င္မိတဲ့..စိတ္ေတကလဲ..တားမရ..စီးမနိူင္….. ကိုကိုေက်ာ္..တဆင့္..တက္လာပါပီ…က်မရဲ႕..နို႔ေတ..ကို..ညွစ္..ေနပါပီ….က်မေလ…မေနနိူင္ေတာ့ဘူး…… ကိုကိုေက်ာ္….အား….အ…..နီ.မရေတာ့ဘူး..မေနနိူင္ေတာ့ဘူးကြာ.. အဲ့လိုႀကီး..မၾကမ္းပါနဲ႕..တျခားသူေတ..ျမင္ကုန္ပါဦးမယ္…… ျမင္ျမင္..နီေလးရယ္… ကိုေက်ာ္..နီေလးကို..ဆႏၵေတျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ေနပီ..ဒီမွာကိုင္ၾကည့္ဦး…. ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္..က်မ.လက္ကိုကိုင္၍..သူ႕၏.. ၈လက္မ.ေလာက္ရွိတဲ့လီးႀကီးေပ ၚကိုေနရာေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။

    အမေလး….. ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ေလးနဲ႕..လန႔္ျပလိုက္ပါတယ္… ဒါကို..ကိုကိုေက်ာ္က..အသဲယားပီး…က်မႏူတ္ခမ္းကို..ဖက္နမ္းပါေတာ့တယ္….. နို႔ေတလဲ..ညွစ္…က်မ..အရမ္းကို.သာယာေနပီ.. ခံမနိူင္ေတာ့ဘူး..အလိုးခံခ်င္ေနပါပီ……. ..ကိုကိုေက်ာ္..နမ္းေနရာမွ..႐ုတ္တရက္…က်မ.လည္ဂုတ္ကို..ဆြဲကိုင္ပီး..သူ႕ရဲ႕.လီးႀကီးဆီသို႔… ပါးစပ္ေနရာေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္… က်မလဲ.အိမ္ေထာင္သည္ပဲေလ..သိတာေပါ့…. အား….ေကာင္းလိုက္တာ..နီေလးရယ္… ဘယ္လိုေတေတာင္…ကြၽမ္းေနတာလဲ……. အား…..အရမ္းေကာင္းတယ္..နီေလး… ကိုေက်ာ္မွာသာ..အရမ္းေကာင္းပီ ..နတ္ျပည္ေရာက္ေနတာ.. က်မ..မွာေတာ့…၈လက္မေလာက္အရွည္နဲ႕ ကြၽဲစိမ္းပုလင္းေလာက္အလုံးကို… မဆံ့မၿပဲ..စုပ္ေပးေနရတာ… ကသိကေအာင့္ဖစ္ေပမဲ့..ေပါင္ၾကားက..စပေလးကေတာ့..အဲ့ဒီလီးဝင္တာခံခ်င္ေနမိပီ။

    ႐ုတ္တရက္..ဆြဲေဆာင့္ပီး..ပါးစပ္ထဲက..လီးကို.ဆြဲထုတ္ပီး…. ကိုယ္ကို.တပတ္ဆြဲလွည့္လိုက္ပီး..ခါးကေန.ဆြဲကိုင္၍..ဖိစကတ္.ေလးကို.. မတင္..ပင္တီေလးကို.ဆြဲခြၽတ္..အ…..အ… ေအာ္ခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္..တားခ်ိန္မရလိုက္…. .သားအိမ္လာေထာက္ေနတဲ့….ကိုေက်ာ္ရဲ႕လီးက…. က်မေစာက္ဖုတ္ထဲ.. .ေနရာယူလို႔..ျပည့္ျပည့္က်ပ္က်ပ္..နဲ႕…လည္ပင္းထဲ..ငွက္ေပ်ာသီး နင္ေနသလို..တစ္စို႔စိုနဲ႕ရွင္…….အရမ္းေကာင္းတယ္……အား…အား..ကိုကိုေက်ာ္…… ခါးကေန..ကိုင္ပီး..အခ်က္၅၀ေလာက္မရပ္မနား..လိုးေဆာင့္ပစ္ပီး….ဆြဲ..ထုပ္…ပီး….. ကိုေက်ာ္..ေျပာလာသည္မွာက…. နီေလး…ကိုေက်ာ္တို႔..တည္းခိုခန္းသြားၾကမလား.. ဒီမွာက.မလြပ္လပ္ဘူး….ေနာ္….တဲ့ ေခါင္းေလး.ငုံ႕၍…တလုံးတည္းအေျဖေပးလိုက္ပါတယ္….. (အင္း) ပန္းၿခံထဲက..ကားေလးေမာင္းထြက္လာပီး.. အနီးဆုံး..တည္းခိုေဆာင္.. သို႔…ေမာင္ႏွင္လာပီး…အခန္း..ယူ..အခ်ိန္…၅နာရီယူ…. အခန္းသို႔..ဝင္လာခဲ့လိုက္ပါေတာ့တယ္။

    အခန္းထဲသို႔..ေရာက္တယ္..ဆိုရင္ပဲ…… က်မ..ကို..ဆြဲ.လွဲပီး..အဝတ္မစားေတ..ဆြဲၿဖဲပစ္ပါေတာ့တယ္… က်မေၾကာက္ရမလား..ထြက္ပဲေျပးရမလား..ေတာင္းပန္ရမလား…ေခြၽးေတပင္စီးးက်လာပီး…. ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ….ခက္တာက…အဲ့လို.. ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းအျပဳအမူေတကိုပဲ… က်မ..ႏွစ္သက္သလို..ခံစားေနရပါတယ္…ဟုတ္ပါတယ္…စပ..ထဲက.. အရည္ေတပင္..ေတာ္ေတာ္.စိုေနပီေလ…သူ႕ကိုေတာ့..ညာလို႔မရဘူးဆိုတာ..မိန္းကေလးတိုင္း..သိပါတယ္ေနာ့…. ပါးစပ္က..ဘယ္ေလာက္ျငင္းျငင္း…စပ.ေလးထဲက.စီးက်လာတဲ့..ေစာက္ရည္ေတက..သက္ေသပဲေလ……. ဘာပဲဖစ္ဖစ္..လိုးလာမဲ့..လီးကိုပဲ..ေမွာ္လင့္ေနရတယ္…က်မ..အရမ္းအလိုးခံခ်င္ေနပါပီ……. ကိုေက်ာ္….ၿဖဲပစ္လိုက္လို႔အဝတ္စားေတလဲ…ရစရာမရွိေတာ့….. ကိုယ္ေပၚမွာလဲ..မိေမြးအတိုင္း..ဘာဆို.ဘာမွမရွိေတာ့။

    ဒါကို..ကိုေက်ာ္က..ၾကည့္၍…… စိန္တုံးတတုံးကို..လိုခ်င္တက္မက္ေသာ..အၾကည့္မ်ိဳးဖင့္.. က်မ..စပ..ေလးကို.စားမတက္ဝါးမတက္ၾကည့္ပီး… သူ႕အဝတ္စားေတကို..ဆြဲခြၽတ္လိုက္ပီး… ၈လက္မေလာက္ရွိတဲ့.. လီးႀကီးက..အျပင္သို႔….ထြက္လာပီး..ခ်ိန္သီးသဖြယ္.. ဟိုရမ္း.ဒီရမ္းနဲ႕..အသည္းယားစရာ….. ကိုေက်ာ္….က်မ.ေပါင္ၾကားထဲ..ေနရာ.ယူလိုက္ပီ.. .ေစာက္ရည္ေတ.႐ႊဲေနတဲ့..စပႀကီး..တျပင္လုံးကို.. လွ်ာႀကီးဖင့္..ယက္ခ်လိဳက္..သည္မွာ.. အသည္းေအးစရာ…ေစာက္စိလဲ..ေတာင္ပီး..တင္းသြားပီ….ဒါကို..သိတဲ့..ကိုေက်ာ္က… တင္းေနတဲ့ေစာက္စိကို.ဆြဲစုပ္လိုက္ပိး..ပါးစပ္ထဲ..ငုံ.ထားလိုက္သည္။

    ဒါနဲ႕မရပ္ေသး…ငုံထားတဲ့ေစာက္စိေလးကို….အထဲမွာ လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႕..ကလိေပးေနတာေလ.. က်မဖင့္…အရာရာ.အားလုံးကိုေမ့ပီး.. .ေလဟာနယ္ထဲေရာက္ေနသလို…… ကိုေက်ာ္ေခါင္းႀကီးကို..ဆြဲဆြဲဖိထားပီး.. ၾကားေလေသြးမွာကိုပင္..မခံနိူင္……. ဒါကို.သိေနေသာ..ကိုကိုေက်ာ္ကလဲ…စပ..တျပင္လုံးအားေနရာမလပ္.. တာဝန္ယူ…ယက္လိုက္..အစိဆြဲစုပ္လိုက္…. ထြက္က်လာတဲ့ေစာက္ရည္ေတကိုလဲ…. လိုက္ယက္……တခ်က္..တခ်က္..စအိုဝကိုပါ.. လွ်ာဖ်ားနဲ႕..လွမ္းလွမ္းထိုးကေလာ္..ေပးရင္… အသည္းကို..လာလာခလုတ္တိုက္သလိုပါပဲလား…..

    မႈတ္ေနရာမွ..ရပ္၍…ကိုေက်ာ္. .ေတ်ာက္..သူ႕လီးႀကီးကို..ကိုင္၍…နီေလး၏…စပ.ဝဆီသို႔…ေတ့အၿပီး.. .ေပါင္၂ေခ်ာင္းကို.. ဟိုဘက္ဒီဘက္ကိုင္ကာ… အားကုန္..ေဆာင့္လိုးလိုက္ရာ……အား…အား……အား……အင္း……ဗ်စ္..အီးးရွီးး အမေလး ေကာင္းလိုက္တာ အိုး ဘြတ္ဘြတ္ဘြတ္… ဒုတ္…ဒစ္ဒစ္ဒစ္ ႁပြတ္.. အခန္းတြင္း၌ အသံေပါင္းစုံထြက္ေနကာ ျဖည္းျဖည္းေညွာင့္လိုးလိုးလိုက္ အျမန္ခပ္စိပ္စိပ္ ေဆာင့္လိုးလိုက္ႏွင့္.…သူ၏လီးႀကီးအား…ေနာက္ဆုံး အားႏွင့္ ဖိသြင္းလိုက္ၿပီး…သူ၏လရည္မ်ားအား ပန္းထည့္လိုက္တယ္…အားးးအ…ေကာင္းလိုက္တာ” က်မလည္း ပူေႏြးေသာ လရည္မ်ားေစာက္ပတ္ထဲ အရွိန္ႏွင့္ပန္းဝင္လာသျဖင့္ တကိုယ္လုံးတဆတ္ဆတ္တုန္ၿပီး…ၿပီးဆုံးျခင္းသိုေရာက္သြားေတာ့တယ္…သူလည္း က်မကိုယ္လုံးေပၚသို႔ ေမွာက္ခ်လိဳက္ၿပီး…ဖက္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္……ၿပီးပါၿပီ။

  • သူငယ်ချင်းမလေးများ

    သူငယ်ချင်းမလေးများ (စ/ဆုံး)

    သူငယ်ချင်း ၃ယောက်..သူဇာ.. နှင်းအိ..အောင်ကြီး.. တက္ကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပွဲဖြေပြီးလို့ ၃ယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွက်ကြတာပေါ့ ချောင်းသာရောက်တော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာသူဇာနဲ့ နှင်းအိက တခန်း..အောင်ကြီးက တယောက်ထဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပ်ရေးပျက်လာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောက်တာနဲ့ တရေးတမော အိပ်နှင့်လိုက်ကြတာပေါ့.. နေပူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနေကျမှ ပျော်ပျော်ပါးပါး အုန်းရေသောက်ကြ.. ပင်လယ်ထဲဆင်းပြီး ရေဆော့ကြတော့တာပေါ့။

    အဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆသူဇာက ရေမွမ်းသွားတာကိုအောင်ကြီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့သူဇာကိုအောင်ကြီးက ရေထဲကနေ ပွေ့ပြီး ကမ်းစပ်ပေါ်ခေါ်လာရော.. အရေးပေါ်ကယ်နည်းနဲ့အောင်ကြီးက ပြုစုပေးလိုက်တာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့။

    သူဇာ ပုံမှန်အသက်ပြန်ရှုလာလို့.. အဲ့အချိန်မှာအောင်ကြီးရဲ့လက်ကသူဇာရဲ့ လုံးအိ နုထွားနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာပေါ်မှာ..သူဇာက ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့လက်ကို မြန်မြန်ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရော..သူဇာတယောက် ရှက်သွားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြန်သွားတော့တာပေါ့။

    အောင်ကြီးကလည်း အမှတ်မထင် တင်ထားမိလိုက်တာကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမလားသူဇာရော နှင်းအိရော ၂ယောက်လုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန္ဓာကိုယ်က သေးသေးသွယ်သွယ်လေး.. လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ်အကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင်တိုးထွက်နေတာ.. သူတို့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေကလည်း နောက်ကို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နေတယ်.. လုံချည်ဝတ်ထားရင် သိပ်မသိသာဘူး.. ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများ ဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ကို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောက်..

    အောင်ကြီးလည်း အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီးတဲ့အချိန် ဒေါက်.. ဒေါက်.. ဒေါက်.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောက်.. ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နှင်းအိ.. ရေစိုစိုနဲ့..အောင်ကြီး – “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရေမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတ်ကုန်မှာပေါ့..” နှင်းအိ – “ဟိုဘက်အခန်းမှာ ဒေါ်သူဇာတယောက် မပြီးနိုင်သေးဘူးလေ.. ငါလည်း ချမ်းလာတာနဲ့ နင်ပြီးလောက်ပြီထက်ပြီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရေလာချိုးမလို့.. ရမလား”အောင်ကြီး – “ရတာပေါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရေချိုးဖြစ်သွားတာပေါ့ တကယ်တော့ နှင်းအိက ဇာတ်လမ်းရှာတာ.. နှင်းအိကအောင်ကြီးကို ကြိုက်နေတာ.. ဒါပေမယ့်အောင်ကြီးကသူဇာကို ကြိုက်နေရော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိကအောင်ကြီးကို သူ့ဆီကို စိတ်လည်လာအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့အောင်ကြီးဆီမှာ ရေလာချိုးတာ.. နှင်းအိ ရေချိုးပြီးလို့ အပြင်ထွက်လာခါနီးမှာ ထမီကို လျော့လျော့လေး ဝတ်ထားခဲ့တာ..

    အောင်ကြီးအရှေ့ကို ရောက်ရင် ချော်လဲအောင် လုပ်လိုက်ပြီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အောင်ကြီးကို အပိုင်ကြံမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့.. ခက်တာက သူလည်း ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာရော..အောင်ကြီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောက် နေမယ့်အခန်းထဲမှာအောင်ကြီးကသူဇာနဲ့ စကားပြောနေကြတာကို ကြားတော့ နှင်းအိခမျာ ဝမ်းနည်းသွားရှာတယ်အောင်ကြီးကတော့ သူချစ်တဲ့ကောင်မလေးသူဇာနဲ့ စကားစမြည်တွေ ပြောပြီး ပျော်နေလေရဲ့.. အားလုံးအဝတ်အစားတွေလဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောက်သား ညစာအတူတူသွားစားကြတာပေါ့ ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခြေမှာ မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောက်ကြပေါ့။

    အောင်ကြီးကတော့ အရက်လေးနဲ့.. ကျန်တဲ့ ၂ယောက်ကတော့ ဝိုင်နဲ့ပေါ့.. ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ… ည အိပ်ချိန်ရောက်တော့အောင်ကြီးက မူးနေတဲ့သူဇာနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သေသေချာချာ အိပ်ယာပြင်ဆင်ပြီး ၂ယောက်လုံးကို အိပ်ယာပေါ် ချပေးလိုက်တာပေါ့အောင်ကြီးကသူဇာ အိပ်နေတာလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်က မရိုးမရွတွေ ဖြစ်လာပြန်ရော.. လက်တွေက အငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲသူဇာရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို ပွတ်နေမိလိုက်တယ် အင်္ကျီကြယ်သီးကလည်း တလုံးက ပြုတ်နေတော့ အင်္ကျီကြားထဲ လက်ထည့်လိုက်တာနဲ့…

    အိုးးးး… အိနေပါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေးအောင်ကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြွတ်ဝမှာ လရည်တွေက စို့လာ… အင်္ကျီကြယ်သီးကို မသိမသာချွတ်ပေးပြီး ဖုံးကွယ်နေတဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘော်လီကြားကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်ပြီးတာနဲ့..အောင်ကြီးတယောက် မျက်လုံးအတိုင်းသား ပြူးသွားပြီး.. အိုးးး.. ရက်ရက်စက်စက် လှလှချည်လား ဆိုပြီး နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ပန်းရောင်သန်းပြီးသူဇာလုံးအိနေတဲ့သူဇာရဲ့ နို့တွေကိုအောင်ကြီးတယောက် လျှာနဲ့ လျက်ပေးနေမိလိုက်တယ် ဘယ်ဘက်နို့ကို စို့ပေးလိုက်..

    ညာဘက်နို့ကို လက်မလေးနဲ့ ချေလိုက် လုပ်ပေးနေတယ် အဲ့လိုနဲ့ ညာဘက်လက်ကသူဇာရဲ့ အောက်ကို ဆင်းသွားရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို လိုက်စမ်းတော့ ပါးလွှာလှတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုက်တယ် စောက်မွှေးတွေကို အသာအယာပွတ်ပေးရင်းသူဇာရဲ့ စောက်စိကို စမ်းမိလိုက်တော့… ဟင်းးးး အိနေပြန်ပါရောလား..အောင်ကြီးအနေနဲ့က တခါမှ အပြင်မှာ ကြုံဖူးတာမဟုတ်ဘူး အမြဲတမ်း အောကားတွေပဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. အခုတော့ အပြင်မှာ တကယ်အကောင်အထည်ဖော်မိပြီဆိုပြီး ရင်တွေ တလှပ်လှပ်နဲ့.. အဲ့လိုနဲ့သူဇာရဲ့ စောက်စိကို သေချာကိုင်ပေးရင်း အကွဲကြောင်းတလျောက်ကို ဖိကာ ပွတ်မိနေတယ် အရည်တွေ အရမ်းရွှဲပြီးထွက်လာတာကိုအောင်ကြီး စမ်းမိလိုက်တယ်။

    ဖီးလ်တက်နေတဲ့အောင်ကြီးက စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုက်တယ် အဲ့အချိန်သူဇာက အိပ်နေရင်းကနေ အသိဝင်လာပြီး ရွစိရွစိတွေ ဖြစ်လာပါလေရော ထလိုက်တဲ့အခါကျရင်အောင်ကြီးလည်း အရှက်ရသွားမယ် အိပ်နေတဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပဲ ငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တယ်အောင်ကြီးရဲ့ လက်ကတော့သူဇာရဲ့ စောက်ပေါက်ဝထဲကို ထည့်ပြီး မွှေပေးနေတော့သူဇာ နိုးနေတာလား အိပ်နေတာလားဆိုတာကိုတောင် မရိပ်မိနိုင် ဖြစ်သွားလေရဲ့သူဇာကတော့ ပါးစပ်ကနေတော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့။

    အောင်ကြီးကသူဇာရဲ့ လက်တဖက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောင်ထွက်နေတဲ့ လီးကိုသူဇာက လာကိုင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမှတ်နဲ့ ပွတ်ပြီးကိုင်ခိုင်းနေတယ်သူဇာရဲ့ လက်ကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ကိုင်မိလိုက်တဲ့အချိန်သူဇာက မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တွေဖြစ်ပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး လှုပ်လို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပ်နေမိပြီ အဲ့လိုနဲ့အောင်ကြီးကသူဇာလက်ကိုကိုင်ပြီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုက်နေမိလိုက်တာ တချီပြီးသွားလေရဲ့..

    ဒါပေမယ့် သူ့ခမျာ စိတ်က မကျေနပ်နိုင်..သူဇာရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ထည့်ချင်နေခဲ့တာ.. ဒါပေမယ့်လည်းသူဇာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယ်ဆိုပြီးအောင်ကြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြန်သွားလေရဲ့..အောင်ကြီး လုပ်သွားတဲ့လုပ်ရပ် အကုန်လုံးကို နှင်းအိက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးနေလိုက်တာ..

    အကုန်မြင် အကုန်ကြားလိုက်ရတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတ်မှာလည်း အရည်တွေရွှဲလို့..အောင်ကြီး အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပ်နေရာကနေ ထပြီးအောင်ကြီးနေတဲ့အခန်းကို လိုက်သွားဖြစ်ပြန်ရော..အောင်ကြီး တံခါးဖွင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝင်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကို နှစ်ယောက်သား ပစ်လှဲလိုက်ကြတယ် အဲ့အချိန် နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေတယ်အောင်ကြီးက အံ့သြသွားပြီး “နင် ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ချစ်ချင်တာ.. နင်လည်း အရမ်းလုပ်ချင်နေတယ်မလား.. ငါ အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်ဟာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြန်ပြောလိုက်ရော အဲ့အချိန်အောင်ကြီးကလည်း သူ မူးနေလို့ ပြောတာ နေမှာပါ.. ငါ အခုလုပ်လိုက်ရင်လည်း မနက်ကျရင် သူ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာ.. အခုလက်ရှိ ငါ့လီးကလည်း တောင်နေတော့ အတော်ပဲ..

    ဆော်လိုက်အုံးမှ.. လို့ စဉ်းစားပြီး ချော်လဲရောထိုင် လုပ်မိလိုက်ရော.. နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောက်က လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အထက်အောက် ပုံမှန်ကစားပေးနေတာပေါ့အောင်ကြီးကလည်း အရှိန်ပြန်တက်လာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတ်ပေး ဇစ်ကို ဖြုတ်ပေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်လို့အဆင်ပြေအောင် ထည့်ပေးနေ၏ နှင်းအိကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက် ပွင့်အာနေတဲ့ ဒစ်ကို ကိုင်လိုက်နဲ့ပေါ့အောင်ကြီးကတော့ အေးဆေး ဇိမ်ခံနေရင်း နှင်းအိကအောင်ကြီးရဲ့ ခါးအောက်နားကို ဆင်းသွားပြီးအောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နေလေ၏ အဲ့အချိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့အောင်ကြီးရဲ့ ဒစ်ကို ငုံလိုက်တဲ့အချိန်…အောင်ကြီးခမျာ ကြက်သီးဖျင်းဖျင်းထသွားပါလေရော… တခါမှမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှမရဖူးတဲ့ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တော့အောင်ကြီးတယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ။

    အောင်ကြီးကတော့ ပါးစပ်ကနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်.. ထုတ်လိုက် လုပ်နေတာ.. လီးကို အရင်းက ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အားရပါးရလုပ်ပေးနေသည်.. ဖင်ကြားထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လအုကို အသာအယာ သူမလက်နှင့်ကိုင်ပြီး အု ၂လုံးကို လက်ထဲမှာ ဆုတ်နယ်ကစား၍ နေသည်.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပ်ထဲ ငုံထည့်လိုက်တော့…

    အိုးးးး…. ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သွားသည့်အလား…အောင်ကြီးတယောက် တကိုယ်လုံးတဖျင်းဖျင်းဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ အစွမ်းကုန်တောင်သွားရာကနေ သုတ်ရည်တွေ သူမ ပါးစပ်ထဲ ပန်း၍ ထွက်သွားလေသည်.. နှင်းအိတာဝန်ကျေတော့အောင်ကြီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါ်ကနေ ဖယ်.. ပက်လက်လှန်ချပြီး နှင်းအိ ဝတ်ထားတဲ့ ထမီကို ဆွဲဖယ်လိုက်တဲ့အချိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါင်များနဲ့အတူ စောက်ဖုတ်လေးပါ အသာပြဲ၍ဟသွားလေသည်.. ကြမ်းရှရှ အမွှေးလေးများ အုပ်ဆိုင်းဆိုင်းဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းလှသည်။

    ဖိလိုက်ရင် နစ်သွားပြီး ကြွလိုက်လျှင်လည်း ပြန်ပြီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တင်ပါးကြီးများကြောင့်လည်း စောက်ဖုတ်လေးသည် ကော့ကော့လေးမို့၍နေသည်။အောင်ကြီးက ခုနကသူဇာရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို ကလိခဲ့ပေမယ့်လည်း ယခုလို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရ။

    ထို့ကြောင့်လည်းအောင်ကြီးရဲ့ နားထင်တွင် သွေးတွေက တဒိတ်ဒိတ်ခုန်၍ လာရသည်။ အမွှေးကြမ်းတွေကြားကနေ မာနေသော နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ခလယ်ကို စမ်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ခုနကအောင်ကြီးကသူဇာကို လုပ်ပေးနေတဲ့အချိန် မြင်ခဲ့ရတာတွေကြောင့် နှင်းအိရဲ့ စောက်ဖုတ်မှာ အရည်ရွှဲနေသဖြင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုင်လေးများထဲသို့ လက်ခလယ်သည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သွားသည်။ ပူနွေး၍ နှစ်သက်စရာ အရသာပင်ဖြစ်သည်.. စောက်စိလေးကလည်း မာပြီး တောင်နေလေသည်.. ထို့နောက် အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းသွင်းပြီး မွှေပေးလိုက်ပါတော့သည်။

    “အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကျော်… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိန်တွေတက်ပြီး ပေါင်ကို အစွန်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရာ အဖုတ်ကြီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါ်လွင်လာရသည်.. “ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခြားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သွားပြီးမှ ဘာလုပ်ပေးရမယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး သက်ပြင်းများချလိုက်သည်။

    “ပြွတ်.. ပလပ်.. ပြွတ်.. အားးး… ရှီးးး… ပြွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်..” စောက်စေ့က်ု လျှာဖျားနဲ့ ကလိပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲ လျှာထိုးထည့်ပြီး မွှေပေးလိုက်.. အဖုတ်တပြင်လုံး လျှာနဲ့သိမ်းပြီး လျက်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတဲ့ ကျော်ကြီရဲ့ လျှာဒဏ်ကြောင့် နှင်းအိတယောက် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေလေသည်.. အရည်တွေကလည်း မရပ်မနား ယိုစီးကျလာပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင် အကွက်ကြီးပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

    လျှာက စောက်စိကို စုပ်ပေးနေသလို.. လက်ချောင်းတွေကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို ထည့်လိုက်.. မွှေပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်..အောင်ကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် လုပ်ပေးလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် ပြီး၍သွားသည်..အောင်ကြီးကတော့ အဆက်မပြတ် စောက်စိကို စုပ်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲထည့်လိုက်…နဲ့ လုပ်လိုက်ရင်း နောက်ထပ်တကြိမ် ထပ်ပြီးသွားပြန်လေသည်။

    ဒီတကြိမ်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်ရင်း လရည်ဖြူတွေကိုပါ ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်..အောင်ကြီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ဝင်လိုက်ပြီး စိနေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒစ်ဖျားဖြင့် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား တလျှောက် ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း စိတ်တွေ ထသထက် ထလာအောင် နှိုးဆွပေးနေသည် ထို့နောက်အောင်ကြီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝင်သွားရှာသည်။

    အောင်ကြီးရဲ့လက်က နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနေတဲ့ နို့တွေကို ကိုင်ရင်း စိတ်ကြွအောင် ကစားပေးနေမိသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လက်နဲ့အတင်း ညှစ်ညှစ်ထားသလို ခံစားနေရသည်..အောင်ကြီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထင်သလောက် မဝင်သေး.. တခုခုခံနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်.. အာာ.. အပျိုမြှေး.. ဟုတ်ပါသည်။

    နှင်းအိရောသူဇာရော နှစ်ယောက်လုံး ပါကင်မဖောက်ရသေးတဲ့ အပျိုလေးတွေပါ.. အဲ့အချိန်အောင်ကြီးတယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အတင်းဇွတ်တိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်လေသည်.. အိုးးးး.. အာာာာ… ပြွတ်… လီးတံကြီးတခုလုံး နွေးနေပါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသွင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ စောက်ပတ်ကြွက်သားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြေလျှော့၍ကျလာသည်။

    “ပြွတ်… အား…. အင့်…. သိပ်ကောင်းတာပဲ… အားးး… ” အခုထိ ကောင်းနေသော နှင်းအိ၏ ခြေထောက်များကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်ပြီး ရှေ့ကို ငိုက်ချလိုက်ပါသည်.. ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုက်တော့ နှင်းအိတယောက် လီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို မလွဲနိုင် မရှောင်နိုက် ရက်ရက်စက်စက်ကို ခံနေရပါတယ်.. နှင်းအိခမျာ.. နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး လက်က မွေ့ယာကို ကုတ်ခြစ်ရင်း ခေါင်းကို ဘယ်ညာ ခါယမ်း၍နေလေသည်.. သူမ၏ ပေါင်အတွင်းသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါ၍နေသလို နို့အုံတွေကလည်း ပြုတ်ထွက်မတတ် လှုပ်ရမ်း၍နေသည်။

    စောက်ခေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမျှင်များသည် လီးကို စုပ်ယူ၍ နေကြသည်.. နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုင်ကိုင်ပြီး ဆောင့်ရာမှ စောက်ဖုတ်ပါ အထဲကို ကျွံဝင်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် လအုတွေပင် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကြား ညပ်ညပ်သွားလေသည်.. မကြာခင်မှာပဲ.. ဗြုံးဆို ပြေလျှော့သွားပြီး အဖုတ်တခုလုံး လရည်တွေ အိုင်ထွန်းနေတော့သည်..အောင်ကြီးလည်း ရွှဲနေသော စောက်ခေါင်းထဲကို ဆယ်ချက်လောက် ဆက်ဆောင့်ရင်း စောက်ပတ်ရဲ့ စုပ်အားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သားအိမ်နံရံကို သုတ်ရည်များဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသွားရပါတော့သည်။

    Zawgyi

     

    သူငယ္ခ်င္းမေလးမ်ား (စ/ဆုံး)

    သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္..သူဇာ.. ႏွင္းအိ..ေအာင္ႀကီး.. တကၠသိုလ္ ပထမႏွစ္ စာေမးပြဲေျဖၿပီးလို႔ ၃ေယာက္သား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေခ်ာင္းသာကို ခရီးထြက္ၾကတာေပါ့ ေခ်ာင္းသာေရာက္ေတာ့ တည္းခိုခန္းတခုမွာသူဇာနဲ႕ ႏွင္းအိက တခန္း..ေအာင္ႀကီးက တေယာက္ထဲ တခန္းေပါ့ ညက အိပ္ေရးပ်က္လာၾကတာေတာ့ တည္းခိုခန္းေရာက္တာနဲ႕ တေရးတေမာ အိပ္ႏွင့္လိုက္ၾကတာေပါ့.. ေနပူတာလည္း ပါတာေပါ့.. ညေနက်မွ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး အုန္းေရေသာက္ၾက.. ပင္လယ္ထဲဆင္းၿပီး ေရေဆာ့ၾကေတာ့တာေပါ့။

    အဲ့အခ်ိန္မွာ မေတာ္တဆသူဇာက ေရမြမ္းသြားတာကိုေအာင္ႀကီးနဲ႕ ႏွင္းအိတို႔ ေတြ႕ေတာ့သူဇာကိုေအာင္ႀကီးက ေရထဲကေန ေပြ႕ၿပီး ကမ္းစပ္ေပၚေခၚလာေရာ.. အေရးေပၚကယ္နည္းနဲ႕ေအာင္ႀကီးက ျပဳစုေပးလိုက္တာေပါ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့။

    သူဇာ ပုံမွန္အသက္ျပန္ရႈလာလို႔.. အဲ့အခ်ိန္မွာေအာင္ႀကီးရဲ႕လက္ကသူဇာရဲ႕ လုံးအိ ႏုထြားေနတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာေပၚမွာ..သူဇာက ရင္ေတြအရမ္းခုန္ၿပီးေအာင္ႀကီးရဲ႕လက္ကို ျမန္ျမန္ဖယ္ခိုင္းလိုက္ေရာ..သူဇာတေယာက္ ရွက္သြားၿပီး တည္းခိုခန္းကို ေျပးၿပီး ျပန္သြားေတာ့တာေပါ့။

    ေအာင္ႀကီးကလည္း အမွတ္မထင္ တင္ထားမိလိုက္တာကို ျပန္ေတြးမိၿပီး ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းနဲ႕ေပါ့ေအာင္ႀကီးကေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံေကာင္းတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမလားသူဇာေရာ ႏွင္းအိေရာ ၂ေယာက္လုံးက လုံးဝအေခ်ာအလွေတြ.. စကားေျပာရင္ ၿပဳံးလိုက္ရင္ အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့သူေတြ.. ခႏၶာကိုယ္က ေသးေသးသြယ္သြယ္ေလး.. လုံးဝန္းေနတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာက တီရွပ္အက်ပ္ေလးမ်ား ဝတ္ထားလိုက္ရင္ စေနႏွစ္ခိုင္ အၿပိဳင္တိုးထြက္ေနတာ.. သူတို႔ရဲ႕ တင္ပါးေလးေတြကလည္း ေနာက္ကို ေဖာင္းေဖာင္းေလးေတြ ျဖစ္ေနတယ္.. လုံခ်ည္ဝတ္ထားရင္ သိပ္မသိသာဘူး.. ဂ်င္းေဘာင္းဘီအက်ပ္ေလးမ်ား ဝတ္ထားလိုက္ရင္ ျမင္တဲ့သူတိုင္း ႏွစ္ခါျပန္ မၾကည့္ဘဲ မေနနိုင္ေအာင္ကို လွၾကတဲ့သူတို႔ႏွစ္ေယာက္..

    ေအာင္ႀကီးလည္း အခန္းထဲ ျပန္ေရာက္ၿပီး ေရခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲၿပီးတဲ့အခ်ိန္ ေဒါက္.. ေဒါက္.. ေဒါက္.. နဲ႕ တံခါးမွာ လူတေယာက္.. ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ႏွင္းအိ.. ေရစိုစိုနဲ႕..ေအာင္ႀကီး – “ဟာ.. ႏွင္းအိ.. ေရမခ်ိဳးရေသးဘူးလား.. အေအးပတ္ကုန္မွာေပါ့..” ႏွင္းအိ – “ဟိုဘက္အခန္းမွာ ေဒၚသူဇာတေယာက္ မၿပီးနိုင္ေသးဘူးေလ.. ငါလည္း ခ်မ္းလာတာနဲ႕ နင္ၿပီးေလာက္ၿပီထက္ၿပီး နင့္အခန္းထဲမွာ ေရလာခ်ိဳးမလို႔.. ရမလား”ေအာင္ႀကီး – “ရတာေပါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ႕ေအာင္ႀကီးရဲ႕ အခန္းထဲမွာ ႏွင္းအိက ေရခ်ိဳးျဖစ္သြားတာေပါ့ တကယ္ေတာ့ ႏွင္းအိက ဇာတ္လမ္းရွာတာ.. ႏွင္းအိကေအာင္ႀကီးကို ႀကိဳက္ေနတာ.. ဒါေပမယ့္ေအာင္ႀကီးကသူဇာကို ႀကိဳက္ေနေရာ.. အဲ့ဒါကို ႏွင္းအိကေအာင္ႀကီးကို သူ႕ဆီကို စိတ္လည္လာေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႕ေအာင္ႀကီးဆီမွာ ေရလာခ်ိဳးတာ.. ႏွင္းအိ ေရခ်ိဳးၿပီးလို႔ အျပင္ထြက္လာခါနီးမွာ ထမီကို ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေလး ဝတ္ထားခဲ့တာ..

    ေအာင္ႀကီးအေရွ႕ကို ေရာက္ရင္ ေခ်ာ္လဲေအာင္ လုပ္လိုက္ၿပီးရင္ သူရဲ႕ ႏုႏုထြားထြား ခႏၶာကိုယ္နဲ႕ေအာင္ႀကီးကို အပိုင္ႀကံမယ္ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႕ေပါ့.. ခက္တာက သူလည္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲကေန ထြက္လာေရာ..ေအာင္ႀကီးက အခန္းထဲမွာ မရွိေတာ့ဘူး.. ႏွင္းအိတို႔ ၂ေယာက္ ေနမယ့္အခန္းထဲမွာေအာင္ႀကီးကသူဇာနဲ႕ စကားေျပာေနၾကတာကို ၾကားေတာ့ ႏွင္းအိခမ်ာ ဝမ္းနည္းသြားရွာတယ္ေအာင္ႀကီးကေတာ့ သူခ်စ္တဲ့ေကာင္မေလးသူဇာနဲ႕ စကားစျမည္ေတြ ေျပာၿပီး ေပ်ာ္ေနေလရဲ႕.. အားလုံးအဝတ္အစားေတြလဲၿပီးတာနဲ႕ ၃ေယာက္သား ညစာအတူတူသြားစားၾကတာေပါ့ ညစာ စားၿပီးတာနဲ႕ ကမ္းေျခမွာ မီးဖိုၿပီး စကားေတြ ေျပာၾက.. ေသာက္ၾကေပါ့။

    ေအာင္ႀကီးကေတာ့ အရက္ေလးနဲ႕.. က်န္တဲ့ ၂ေယာက္ကေတာ့ ဝိုင္နဲ႕ေပါ့.. ေပ်ာ္ျမဴးေနလိုက္ၾကတာ… ည အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ေအာင္ႀကီးက မူးေနတဲ့သူဇာနဲ႕ ႏွင္းအိကို အခန္းထဲပို႔ေပးၿပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ အိပ္ယာျပင္ဆင္ၿပီး ၂ေယာက္လုံးကို အိပ္ယာေပၚ ခ်ေပးလိုက္တာေပါ့ေအာင္ႀကီးကသူဇာ အိပ္ေနတာေလးကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္က မရိုးမ႐ြေတြ ျဖစ္လာျပန္ေရာ.. လက္ေတြက အၿငိမ္မေနနိုင္ေတာ့ဘဲသူဇာရဲ႕ ရင္ႏွစ္မႊာကို ပြတ္ေနမိလိုက္တယ္ အကၤ်ီၾကယ္သီးကလည္း တလုံးက ျပဳတ္ေနေတာ့ အကၤ်ီၾကားထဲ လက္ထည့္လိုက္တာနဲ႕…

    အိုးးးး… အိေနပါ့လား.. ဆိုတဲ့အေတြးေအာင္ႀကီးဆီ ေရာက္တာနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ လႁပြတ္ဝမွာ လရည္ေတြက စို႔လာ… အကၤ်ီၾကယ္သီးကို မသိမသာခြၽတ္ေပးၿပီး ဖုံးကြယ္ေနတဲ့ နို႔ ၂လုံးကို ေဘာ္လီၾကားကေန ထြက္လာေအာင္ လုပ္ၿပီးတာနဲ႕..ေအာင္ႀကီးတေယာက္ မ်က္လုံးအတိုင္းသား ျပဴးသြားၿပီး.. အိုးးး.. ရက္ရက္စက္စက္ လွလွခ်ည္လား ဆိုၿပီး နာမည္နဲ႕လိုက္ေအာင္ ပန္းေရာင္သန္းၿပီးသူဇာလုံးအိေနတဲ့သူဇာရဲ႕ နို႔ေတြကိုေအာင္ႀကီးတေယာက္ လွ်ာနဲ႕ လ်က္ေပးေနမိလိုက္တယ္ ဘယ္ဘက္နို႔ကို စို႔ေပးလိုက္..

    ညာဘက္နို႔ကို လက္မေလးနဲ႕ ေခ်လိဳက္ လုပ္ေပးေနတယ္ အဲ့လိုနဲ႕ ညာဘက္လက္ကသူဇာရဲ႕ ေအာက္ကို ဆင္းသြားရင္းသူဇာရဲ႕ ေစာက္စိကို လိုက္စမ္းေတာ့ ပါးလႊာလွတဲ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို စ စမ္းမိလိုက္တယ္ ေစာက္ေမႊးေတြကို အသာအယာပြတ္ေပးရင္းသူဇာရဲ႕ ေစာက္စိကို စမ္းမိလိုက္ေတာ့… ဟင္းးးး အိေနျပန္ပါေရာလား..ေအာင္ႀကီးအေနနဲ႕က တခါမွ အျပင္မွာ ႀကဳံဖူးတာမဟုတ္ဘူး အၿမဲတမ္း ေအာကားေတြပဲ ၾကည့္.. ကိုယ့္ဘာသာကို ဂြင္းထုခဲ့တာ.. အခုေတာ့ အျပင္မွာ တကယ္အေကာင္အထည္ေဖာ္မိၿပီဆိုၿပီး ရင္ေတြ တလွပ္လွပ္နဲ႕.. အဲ့လိုနဲ႕သူဇာရဲ႕ ေစာက္စိကို ေသခ်ာကိုင္ေပးရင္း အကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္ကို ဖိကာ ပြတ္မိေနတယ္ အရည္ေတြ အရမ္း႐ႊဲၿပီးထြက္လာတာကိုေအာင္ႀကီး စမ္းမိလိုက္တယ္။

    ဖီးလ္တက္ေနတဲ့ေအာင္ႀကီးက စိတ္ကို မထိန္းနိုင္ေတာ့ဘဲ လက္ေခ်ာင္း တေခ်ာင္းကို အထဲကို ထိုးထည့္ၾကည့္မိလိုက္တယ္ အဲ့အခ်ိန္သူဇာက အိပ္ေနရင္းကေန အသိဝင္လာၿပီး ႐ြစိ႐ြစိေတြ ျဖစ္လာပါေလေရာ ထလိုက္တဲ့အခါက်ရင္ေအာင္ႀကီးလည္း အရွက္ရသြားမယ္ အိပ္ေနတဲ့ ႏွင္းအိလည္း နိုးမွာစိုးရိမ္တာနဲ႕ မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီးပဲ ၿငိမ္ခံေနလိုက္ေတာ့တယ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕ လက္ကေတာ့သူဇာရဲ႕ ေစာက္ေပါက္ဝထဲကို ထည့္ၿပီး ေမႊေပးေနေတာ့သူဇာ နိုးေနတာလား အိပ္ေနတာလားဆိုတာကိုေတာင္ မရိပ္မိနိုင္ ျဖစ္သြားေလရဲ႕သူဇာကေတာ့ ပါးစပ္ကေနေတာ့ တအင္းအင္းးး ေပါ့။

    ေအာင္ႀကီးကသူဇာရဲ႕ လက္တဖက္ကို ကိုင္ၿပီး သူ႕ရဲ႕ ထိုးေထာင္ထြက္ေနတဲ့ လီးကိုသူဇာက လာကိုင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အမွတ္နဲ႕ ပြတ္ၿပီးကိုင္ခိုင္းေနတယ္သူဇာရဲ႕ လက္ကေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံကို ကိုင္မိလိုက္တဲ့အခ်ိန္သူဇာက မေနနိုင္ မထိုင္နိုင္ေတြျဖစ္ၿပီး ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ဘူး လႈပ္လို႔ကလည္း မရတာနဲ႕ သူခိုင္းရာ လုပ္ေနမိၿပီ အဲ့လိုနဲ႕ေအာင္ႀကီးကသူဇာလက္ကိုကိုင္ၿပီး သူ႕လီးတံကို သူ ဂြင္းတိုက္ေနမိလိုက္တာ တခ်ီၿပီးသြားေလရဲ႕..

    ဒါေပမယ့္ သူ႕ခမ်ာ စိတ္က မေက်နပ္နိုင္..သူဇာရဲ႕ အဖုတ္ေလးထဲကို ထည့္ခ်င္ေနခဲ့တာ.. ဒါေပမယ့္လည္းသူဇာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၿပီးမွပဲ ထည့္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေအာင္ႀကီး ကိုယ့္အခန္းထဲကိုယ္ ျပန္သြားေလရဲ႕..ေအာင္ႀကီး လုပ္သြားတဲ့လုပ္ရပ္ အကုန္လုံးကို ႏွင္းအိက အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးေနလိုက္တာ..

    အကုန္ျမင္ အကုန္ၾကားလိုက္ရေတာ့ ႏွင္းအိရဲ႕ အဖုတ္မွာလည္း အရည္ေတြ႐ႊဲလို႔..ေအာင္ႀကီး အခန္းအျပင္ထြက္သြားၿပီး သိပ္မၾကာဘူး ႏွင္းအိကလည္း အိပ္ေနရာကေန ထၿပီးေအာင္ႀကီးေနတဲ့အခန္းကို လိုက္သြားျဖစ္ျပန္ေရာ..ေအာင္ႀကီး တံခါးဖြင့္ေပးတာနဲ႕ ႏွင္းအိကလည္း အတင္းတိုးဝင္ၿပီး ကုတင္ေပၚကို ႏွစ္ေယာက္သား ပစ္လွဲလိုက္ၾကတယ္ အဲ့အခ်ိန္ ႏွင္းအိကေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံကို ေဘာင္းဘီအေပၚကေန ပြတ္ေပးေနတယ္ေအာင္ႀကီးက အံ့ၾသသြားၿပီး “နင္ ဒါ ဘာလုပ္တာလဲ” လို႔ ေမးေတာ့ “ငါက နင့္ကို ခ်စ္ခ်င္တာ.. နင္လည္း အရမ္းလုပ္ခ်င္ေနတယ္မလား.. ငါ အရမ္းခ်စ္ခ်င္ေနတယ္ဟာ..” ဆိုၿပီး ႏွင္းအိက ျပန္ေျပာလိုက္ေရာ အဲ့အခ်ိန္ေအာင္ႀကီးကလည္း သူ မူးေနလို႔ ေျပာတာ ေနမွာပါ.. ငါ အခုလုပ္လိုက္ရင္လည္း မနက္က်ရင္ သူ မွတ္မိခ်င္မွ မွတ္မိမွာ.. အခုလက္ရွိ ငါ့လီးကလည္း ေတာင္ေနေတာ့ အေတာ္ပဲ..

    ေဆာ္လိုက္အုံးမွ.. လို႔ စဥ္းစားၿပီး ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ လုပ္မိလိုက္ေရာ.. ႏွင္းအိကေအာင္ႀကီးရဲ႕ ေဘာင္းဘီေအာက္က လီးတံႀကီးကို ကိုင္ၿပီး အထက္ေအာက္ ပုံမွန္ကစားေပးေနတာေပါ့ေအာင္ႀကီးကလည္း အရွိန္ျပန္တက္လာတာနဲ႕ ေဘာင္းဘီကို ျဖဳတ္ေပး ဇစ္ကို ျဖဳတ္ေပးၿပီး ႏွင္းအိရဲ႕ လက္ကို ကိုင္ၿပီးေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံႀကီးကို ကိုင္လို႔အဆင္ေျပေအာင္ ထည့္ေပးေန၏ ႏွင္းအိကေတာ့ ပုံမွန္အတိုင္းပဲ လီးတံႀကီးကို ကိုင္ၿပီး အေပၚေအာက္ ဆြဲေပးလိုက္ ပြင့္အာေနတဲ့ ဒစ္ကို ကိုင္လိုက္နဲ႕ေပါ့ေအာင္ႀကီးကေတာ့ ေအးေဆး ဇိမ္ခံေနရင္း ႏွင္းအိကေအာင္ႀကီးရဲ႕ ခါးေအာက္နားကို ဆင္းသြားၿပီးေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံႀကီးကို ၾကည့္ေနေလ၏ အဲ့အခ်ိန္ ႏွင္းအိက သူ႕ရဲ႕ ပါးစပ္နဲ႕ေအာင္ႀကီးရဲ႕ ဒစ္ကို ငုံလိုက္တဲ့အခ်ိန္…ေအာင္ႀကီးခမ်ာ ၾကက္သီးဖ်င္းဖ်င္းထသြားပါေလေရာ… တခါမွမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမွမရဖူးတဲ့ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရလိုက္ေတာ့ေအာင္ႀကီးတေယာက္ နတ္ျပည္ေရာက္သြားတဲ့အတိုင္းပဲ။

    ေအာင္ႀကီးကေတာ့ ပါးစပ္ကေန တရႉးရႉး… တရႉးရႉးနဲ႕ေပါ့.. ႏွင္းအိကေတာ့ေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံႀကီးကို ပါးစပ္ထဲထည့္လိုက္.. ထုတ္လိုက္ လုပ္ေနတာ.. လီးကို အရင္းက ကိုင္ၿပီး ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ အားရပါးရလုပ္ေပးေနသည္.. ဖင္ၾကားထဲတြင္ တြဲေလာင္းက်ေနေသာ လအုကို အသာအယာ သူမလက္ႏွင့္ကိုင္ၿပီး အု ၂လုံးကို လက္ထဲမွာ ဆုတ္နယ္ကစား၍ ေနသည္.. ခဏအၾကာမွာ လအုႏွစ္လုံးကို ႏွင္းအိက သူ႕ပါးစပ္ထဲ ငုံထည့္လိုက္ေတာ့…

    အိုးးးး…. ေကာင္းကင္ဘုံသို႔ ေရာက္သြားသည့္အလား…ေအာင္ႀကီးတေယာက္ တကိုယ္လုံးတဖ်င္းဖ်င္းျဖစ္လာၿပီး လီးက ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ အစြမ္းကုန္ေတာင္သြားရာကေန သုတ္ရည္ေတြ သူမ ပါးစပ္ထဲ ပန္း၍ ထြက္သြားေလသည္.. ႏွင္းအိတာဝန္ေက်ေတာ့ေအာင္ႀကီးက ႏွင္းအိကို သူ႕အေပၚကေန ဖယ္.. ပက္လက္လွန္ခ်ၿပီး ႏွင္းအိ ဝတ္ထားတဲ့ ထမီကို ဆြဲဖယ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္.. ႏွင္းအိကလည္း အသင့္ကားေပးထားတဲ့ ေပါင္မ်ားနဲ႕အတူ ေစာက္ဖုတ္ေလးပါ အသာၿပဲ၍ဟသြားေလသည္.. ၾကမ္းရွရွ အေမႊးေလးမ်ား အုပ္ဆိုင္းဆိုင္းျဖစ္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးသည္ ႏူးညံ့လြန္းလွသည္။

    ဖိလိုက္ရင္ နစ္သြားၿပီး ႂကြလိုက္လွ်င္လည္း ျပန္ၿပီး ေဖာင္းလာသည္။ ႀကီးမားကားစြင့္ေသာ တင္ပါးႀကီးမ်ားေၾကာင့္လည္း ေစာက္ဖုတ္ေလးသည္ ေကာ့ေကာ့ေလးမို႔၍ေနသည္။ေအာင္ႀကီးက ခုနကသူဇာရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ကို ကလိခဲ့ေပမယ့္လည္း ယခုလို ေသေသခ်ာခ်ာ မျမင္ခဲ့ရ။

    ထို႔ေၾကာင့္လည္းေအာင္ႀကီးရဲ႕ နားထင္တြင္ ေသြးေတြက တဒိတ္ဒိတ္ခုန္၍ လာရသည္။ အေမႊးၾကမ္းေတြၾကားကေန မာေနေသာ ႏွင္းအိရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လက္ခလယ္ကို စမ္းၿပီး ထိုးသြင္းလိုက္သည္။ ခုနကေအာင္ႀကီးကသူဇာကို လုပ္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္ ျမင္ခဲ့ရတာေတြေၾကာင့္ ႏွင္းအိရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္မွာ အရည္႐ႊဲေနသျဖင့္ ႏူးညံ့ေခ်ာအိေသာ အသားစိုင္ေလးမ်ားထဲသို႔ လက္ခလယ္သည္ ေရွာေရွာရႈရႈဝင္၍သြားသည္။ ပူေႏြး၍ ႏွစ္သက္စရာ အရသာပင္ျဖစ္သည္.. ေစာက္စိေလးကလည္း မာၿပီး ေတာင္ေနေလသည္.. ထို႔ေနာက္ အဖုတ္ထဲသို႔ လက္ေခ်ာင္းသြင္းၿပီး ေမႊေပးလိုက္ပါေတာ့သည္။

    “အင့္… ဟင္းးးး… ဟင္းးး… ကိုေက်ာ္… အင္းးးး… အိုးးး… ဟင္းးးး…” ႏွင္းအိကလည္း အရွိန္ေတြတက္ၿပီး ေပါင္ကို အစြန္းကုန္ၿဖဲကားေပးလိုက္ရာ အဖုတ္ႀကီးက ပို၍ေဖာင္းကားကာ ျပဴးၿပီးေပၚလြင္လာရသည္.. “ဟင့္… အင့္… အင့္… အင့္…” ထူးျခားေသာ အရသာေၾကာင့္ အင့္ကနဲတြန႔္သြားၿပီးမွ ဘာလုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္သြားၿပီး သက္ျပင္းမ်ားခ်လိဳက္သည္။

    “ႁပြတ္.. ပလပ္.. ႁပြတ္.. အားးး… ရွီးးး… ႁပြတ္.. ကြၽတ္.. ကြၽတ္..” ေစာက္ေစ့က္ု လွ်ာဖ်ားနဲ႕ ကလိေပးလိုက္ ေစာက္ေခါင္းထဲ လွ်ာထိုးထည့္ၿပီး ေမႊေပးလိုက္.. အဖုတ္တျပင္လုံး လွ်ာနဲ႕သိမ္းၿပီး လ်က္ေပးလိုက္နဲ႕ လုပ္ေပးေနတဲ့ ေက်ာ္ႀကီရဲ႕ လွ်ာဒဏ္ေၾကာင့္ ႏွင္းအိတေယာက္ တကိုယ္လုံး တုန္ခါေနေလသည္.. အရည္ေတြကလည္း မရပ္မနား ယိုစီးက်လာၿပီး အိပ္ယာေပၚတြင္ အကြက္ႀကီးပင္ ျဖစ္ေပၚလာသည္။

    လွ်ာက ေစာက္စိကို စုပ္ေပးေနသလို.. လက္ေခ်ာင္းေတြကလည္း ေစာက္ဖုတ္ထဲကို ထည့္လိုက္.. ေမႊေပးလိုက္ လုပ္ေပးေနသည္..ေအာင္ႀကီးက အားသြန္ခြန္စိုက္ျဖင့္ လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့ ႏွင္းအိတေယာက္ ၿပီး၍သြားသည္..ေအာင္ႀကီးကေတာ့ အဆက္မျပတ္ ေစာက္စိကို စုပ္ေပးလိုက္ ေစာက္ေခါင္းထဲထည့္လိုက္…နဲ႕ လုပ္လိုက္ရင္း ေနာက္ထပ္တႀကိမ္ ထပ္ၿပီးသြားျပန္ေလသည္။

    ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ရင္း လရည္ျဖဴေတြကိုပါ ထုတ္လိုက္ပါေတာ့သည္..ေအာင္ႀကီးက အသင့္ၿဖဲထားတဲ့ ႏွင္းအိရဲ႕ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားသို႔ဝင္လိုက္ၿပီး စိေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ျဖင့္အသာအယာၿဖဲၿပီး ဒစ္ဖ်ားျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသား တေလွ်ာက္ ပြတ္သပ္ေပးေနရင္း စိတ္ေတြ ထသထက္ ထလာေအာင္ ႏွိုးဆြေပးေနသည္ ထို႔ေနာက္ေအာင္ႀကီး၏ ဧရာမလီးေခ်ာင္းႀကီးက ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ မဆန႔္မၿပဲ ဝင္သြားရွာသည္။

    ေအာင္ႀကီးရဲ႕လက္က ႏွင္းအိရဲ႕ လုံးအိေနတဲ့ နို႔ေတြကို ကိုင္ရင္း စိတ္ႂကြေအာင္ ကစားေပးေနမိသည္..ေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးႀကီးကလည္း လက္နဲ႕အတင္း ညွစ္ညွစ္ထားသလို ခံစားေနရသည္..ေအာင္ႀကီးရဲ႕ လီးတံႀကီးက ထင္သေလာက္ မဝင္ေသး.. တခုခုခံေနသည္ဟု ခံစားေနရသည္.. အာာ.. အပ်ိဳျမႇေး.. ဟုတ္ပါသည္။

    ႏွင္းအိေရာသူဇာေရာ ႏွစ္ေယာက္လုံး ပါကင္မေဖာက္ရေသးတဲ့ အပ်ိဳေလးေတြပါ.. အဲ့အခ်ိန္ေအာင္ႀကီးတေယာက္ စိတ္မထိန္းနိုင္ဘဲ အတင္းဇြတ္တိုးၿပီး လီးတံ တဆုံး ထည့္ၿပီး ၿငိမ္ေနလိုက္ေလသည္.. အိုးးးး.. အာာာာ… ႁပြတ္… လီးတံႀကီးတခုလုံး ေႏြးေနပါေရာလားး… ခဏၾကာေအာင္ အသြင္းအထုတ္ ေျဖးေျဖးစီ လုပ္ေပးလိုက္မွ သူမ၏ ေစာက္ပတ္ႂကြက္သားေလးမ်ား တေျဖးေျဖး ေျပေလွ်ာ့၍က်လာသည္။

    “ႁပြတ္… အား…. အင့္…. သိပ္ေကာင္းတာပဲ… အားးး… ” အခုထိ ေကာင္းေနေသာ ႏွင္းအိ၏ ေျခေထာက္မ်ားကို ပခုံးေပၚ ထမ္းတင္ၿပီး ေရွ႕ကို ငိုက္ခ်လိဳက္ပါသည္.. ခါးေအာက္မွာ ေခါင္းအုံးေတြ ခံထားလိုက္ေတာ့ ႏွင္းအိတေယာက္ လီးရဲ႕ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းကို မလြဲနိုင္ မေရွာင္နိုက္ ရက္ရက္စက္စက္ကို ခံေနရပါတယ္.. ႏွင္းအိခမ်ာ.. ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ၿပီး လက္က ေမြ႕ယာကို ကုတ္ျခစ္ရင္း ေခါင္းကို ဘယ္ညာ ခါယမ္း၍ေနေလသည္.. သူမ၏ ေပါင္အတြင္းသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ခါ၍ေနသလို နို႔အုံေတြကလည္း ျပဳတ္ထြက္မတတ္ လႈပ္ရမ္း၍ေနသည္။

    ေစာက္ေခါင္းထဲက ေခ်ာအိအိအသားမွ်င္မ်ားသည္ လီးကို စုပ္ယူ၍ ေနၾကသည္.. ႏွင္းအိရဲ႕ ခါးကို ကိုင္ကိုင္ၿပီး ေဆာင့္ရာမွ ေစာက္ဖုတ္ပါ အထဲကို ကြၽံဝင္သြားသလား ေအာက္ေမ့ရေအာင္ လအုေတြပင္ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းၾကား ညပ္ညပ္သြားေလသည္.. မၾကာခင္မွာပဲ.. ၿဗဳံးဆို ေျပေလွ်ာ့သြားၿပီး အဖုတ္တခုလုံး လရည္ေတြ အိုင္ထြန္းေနေတာ့သည္..ေအာင္ႀကီးလည္း ႐ႊဲေနေသာ ေစာက္ေခါင္းထဲကို ဆယ္ခ်က္ေလာက္ ဆက္ေဆာင့္ရင္း ေစာက္ပတ္ရဲ႕ စုပ္အားကို မခံနိုင္ေတာ့ဘဲ သားအိမ္နံရံကို သုတ္ရည္မ်ားျဖင့္ တျဖန္းျဖန္း ပန္း၍ ၿပီးသြားရပါေတာ့သည္။

     

  • ယောက်ျားမယူခင် အဝကြည့်ထားနော်

    ယောက်ျားမယူခင် အဝကြည့်ထားနော် (စ/ဆုံး)

    ည… အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍နေသည်။ ခင်ဖုဏ်းသည်မျက်လုံးကြောင်၍နေ၏။ အိပ်မရသော်အကြောင်းအရင်းကလည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား…… ကိုယ့်အပေါ်မှာလည်း တာဝန်တစ်ခုရှိနေပြီကော….. သေချာပါသည်….. သို.သော် ထိုတာဝန်သည် လူသိရှင်ကြားမဖြစ်စကောင်းသောတာဝန်…. အစ်မတော် စောကလျာ ပေးအပ်ထားသောအထူးတာဝန်ဟုဆိုရမည်။

    ခင်ဖုဏ်းသည်စင်စစ် ကျေးတောသူမလေးသာဖြစ်၏။ အားလုံးကို ခင်ဖုဏ်းကြောက်ပါသည်၊ လေးစားရပါသည်၊ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထရသောခင်ဖုဏ်းဖြစ်ပါသည်။ မည်သို.ဖြစ်စေကာမူ ခင်ဖုဏ်းတစ်ယောက် မိမိဘဝကိုမိမိကျေနပ်ပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း၏ရုပ်ရည်ကား တောနှင့်မတန်လေသောကြောင့်လားမသိ၊ သို.တည်းမဟုတ် နန်းထိုက်လေသောကြောင့်လေလားမသိ၊ မမျှော်မှန်းရဲသော ရွှေနန်းတော်အရပ်ဆီသို.ရောက်ခဲ.ရပါပြီ။

    ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ်ချက်ခြင်းတီးခတ်လိုက်သော ရွှေဗဟိုရ်စည် သံကိုနားစွင့်မိတော့ (၁၀) ချက်တောင်တီးပြီကော…….. ခင်ဖုဏ်းသည်အိပ်ရာမှ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖွင့်၍ထွက်ခဲ့၏။ ထို.နောက် မမစောကလျာ ရှိသောအဆောင်ဖက်ဆီသို. အရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ကာသွားနေ၏။ ရှမ်းပြည်မှကြွရောက်လာသည့် ယခုတလော နိူင်ငံတော်ပြည်အရေးကလည်း ကောင်းလှသည်မဟုတ်….. ဘဝရှင်မင်းတြားကြီး၏ ကျန်းမာရေးကလည်းမကောင်း….. အစွမ်းထက်သောတောကြောင်တို.ကလည်း ပုန်ကန်ထြ ွသည်မျှအထိတော့ခင်ဖုဏ်းသိထား၏ြ ွ သို.သော် သည်ကိစ်္စ ခင်ဖုဏ်းနှင့်မဆိုင်ပါ။

    ခင်ဖုဏ်းအနေနှင့် သည်ရွှေနန်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြှင့်မြှောက်စားသူတို. အငြိုညင်မခံရဖို.သာဖြစ်သည်။ ခင်ဖုဏ်းသည် အမှောင်ကိုတိုးလျှက် မမ၏အဆောင်တော်သို. တရွေ.ရွေ.ချဉ်းကပ်ခဲ.၏။ ထိုစဉ်….. ခင်ဖုဏ်းကိုယ်အား သန်မာသောလက်ချောင်းများ၏ဆုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။ မင်း…..ဘယ်သူလဲ……. ထိုသူက ခင်ဖုဏ်း၏ရင်ဝသို. ဓါးမြှောင်ကိုရင်ဝသို.ချိန်ရွယ်ရင်းမေးလိုက်၏။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထိတ်လိုက်သည်မှာ အသားများပင်တုန်လို…. အသံထွက်ဖို.ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး…… ပြော…မင်းဘယ်သူလဲ….. ထိုသူက နေရာရွှေ.၍ ထပ်မံဖြစ်ညှစ်လိုက်သောအခါ ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်အစုံကိုဖိမိလျက်သားဖြစ်သွားရသည်။

    ထိုသူ၏လက်အစုံသည် ခင်ဖုဏ်းထံမှ ရုတ်ချည်းဖယ်ခွါသွားပြီးနောက် လရောင်မှိန်မှိန်၌ ခင်ဖုဏ်းမျက်နှာကို အနီးကပ်ကြည့်ရင်း…. ဟင်…လုံမပျိုပါလား…. မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ…. ညအချိန်မတော်ကြီးထွက်လာပုံထောက်တော့ မင်းသူလျှိုလား…. ထိုကဲ.သို.မေးပြီးနောက် ခင်ဖုဏ်းဆီမှအဖြေမရသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ခါးမှပိုင်နိူင်စွာမကာ မလှမ်းမကမ်းရှိပန်းရုံအောက်သို.ခေ ွားလေ၏။ တစ်ဆက်တည်းပင် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးအနှံ.၌ လက်နက် (သို.မဟုတ်) စာချွန်တော် ပါ မပါ ရှာဖွေလေ၏။ သူ၏လက်များသည် ကြမ်းတမ်းပြီး နွေးထွေးနေသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းထင်၏။ အထူးသဖြင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရွှေရင်နှစ်မွှာ၊ တင်ပါးအကွဲနှစ်ခုအကြားအထိစေ့စေ့ပေါက်ပေါက်ရှာ၏။

    အာဂရဲမက်ပါတကား…….. ယခုအချိန်ထိ ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှမဆိုရဲသေး….. သူကလည်းထပ်တလဲလဲ မေးနေ၏။ ခင်ဖုဏ်းသာအမှန်ကိုထွက်ဆိုလျှင် မိမိသာမက မမစောကလျာ၏ ဂုဏ်ရည်တော်ကိုထိခိုက်မည်မဟုတ်ပါလော…. ရဲမက်ဆီမှသေရည်နံ.ကို စိတ်ညစ်ညူးဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခင်ဖုဏ်းရနေ၏။ သူသတ်လျှင်လည်း သေလိုက်ရုံပ… ခင်ဖုဏ်း ထိုသို.ပင်ခံယူထား၏။ သို.သော်ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ရင်လွှမ်းကိုယ်ဝတ်ကို သာ ဓဗျိဓကနဲ ဆောင့်ဆွဲလိုက်၏။ စုတ်ပြဲသွားသော ရင်လွှမ်းအဝတ်ကလည်း ညဝတ်အပါးစားပေမို. သူ.လက်ထဲ၌ နုကာ၊အိကာ နေမည်ပ……. ခင်ဖုဏ်းစကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုလေသည်ကို စိတ်မရှည်ပြီထင့် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို ကိုင်လှုပ်လျှက်သား တသွင်သွင်မေးရင်းမှ ရင်ဝတ်အလွှမ်းကို ထပ်မံဆုတ်ဆွဲခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။

    အတွင်းခံရင်စည်းသဘက်ကို မဝတ်ခဲ့သည်မို. ဝိုင်းစက်အိမို.နေသော ခင်ဖုဏ်း၏ရင်သားနှစ်ဖက်မှ ဗလာကျင်းခဲ.ရပြီတည်း…. တာဝန်သည် တာဝန်သာဖြစ်သည်။ ယခုကိစ်္စသည်ကား သွေးသားကိစ်္စ… ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ရွှေရင်အစုံကို နယ်ကာ လှိမ့်ကာဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ ခင်ဖုဏ်းအနည်းငယ်အကြောက်ပြေသွားသည်… ယနေ.ညအဖို.တော့ ခင်ဖုဏ်းမသေနိူင်သေး…. ရဲမက်သည်ကား အာခေါင်တွေခြောက်ကာ ရင်ပူလာဟန်ရှိ၏။

    တစစဖြင့် အသက်ရှုသံမှာလည်း မြန်လာ၏။ အပေါင်းအသင်းတို.၏ ဇွတ်တရွတ်တိုက်တွန်းမှုဖြင့် သောက်သုံးမိသည့် ယစ်ရွှေရည်ကလည်းတန်ခိုးပြလာပြီထင့် ရင်ခွင်တွင်းသို.ရောက်နေသော မိန်းကလေးကို အဓ်္ဓမပင်ပွေ.ဖက်လိုက်ကာ သူမ၏ရင်သားအစုံကို လူးလှိမ့်ဆုတ်နယ်ပေးနေ၏၊ သေချာသည်ကား လုံမငယ်သည် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းခံခြင်းပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် လျှို.ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ဤနေရာသို. ရောက်ခွဲသည်မှာသေချာ၏။

    ကင်းတာဝန်ကျရဲမက်တို.သည်လည်းသေရည်လွန်ကာ အိပ်မောကျကုန်ကြပေပြီ။ ဤပန်းရုံအောက်၌ မိမိနှင့်သူမနှစ်ဦးတည်းသာ…ရဲမက်သည် ပစ်္စက်္ခအခြေအနေကို ကျေနပ်သွားကာ စနေတစ်ခိုင်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ငုံလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်က သူငယ်မ ခါးတစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခါးစည်းအဝတ်ကိုဖြေလျော့လိုက်ရာ သူငယ်မ၏အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးဗလာကျင်းသွား၏။ အို…မောင်ကြီး….. ပထမဦးဆုံးထွက်လာသော စကားသံဖြစ်၏။ ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်းတစ်ကိုယ်လုံးစွေ.ကနဲပွေ.ချီကာ ပန်းရုံ၏တစ်ဖက်ရှိ တန်းလျားခုံတန်းဆီသို.သွား၏။ သူ.ကိုယ်ထက်၌ ခင်ဖုဏ်းအား သူငယ်ပွေ. ပွေ.ကာ အငမ်းမရနမ်းရှိုက်လေတော့သည်။

    ရဲမက်ကနမ်းလျှက်သားပင် သူမ၏ အိစက်သွယ်ပျောင်းသော ဆင်စွယ်ပမာ ပေါင်လုံးအစုံကို စုန်ချည်ဆန်ချည် ရွရွလေးပွတ်သပ်နေပြန်သည်…. ခင်ဖုဏ်း ယားလှပါတယ်မောင်ကြီး……… စိတ်ထဲမှာသာ မြည်တမ်းတမိ၏…… သူ.လက်ကြမ်းကြမ်းကြီးတွေက ခင်ဖုဏ်းပေါင်ရင်းခွဆုံမှာအဆုံးသတ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်းပေါင်နှစ်လုံးကိုတင်းတင်းစေ့ထားပါသော်လည်း ရဲမက်ကသူ၏လက်ဝါးစောင်းကို သံလျက်ပမာပြုပြီး ထိုးခွဲနေ၏။

    ထို.နောက်တွင်ကား မသိမသာ တစတစ ကွာဟသွားသော ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်ခွဆုံကို မွမွကလေးပွတ်သပ်နေပြန်၏။ ခင်ဖုဏ်း၏ အိစက်တင်းကားလှသော တင်သားကြီးနှစ်ခုလည်း ဘယ်ညာ လူးရပါသည်။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ အပျိုစင်ရတနာ လေးကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့်ခပ်သွက်သွက် ကလိလိုက်ရာ စိုစွတ်သောအရည်ကြည်တို.ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် လက်နှစ်ဆစ်စာမျှအတွင်းသို.ဝင်သွားလေ၏။

    ယားလှပါတယ်ရှင်… လွှတ်ပါမောင်ကြီးရယ်…. ရဲမက်သည်ကား ဘာကိုမှဂရုပြူဟန်မပြပါ… ခင်ဖုဏ်း၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ခပ်မြန်မြန်ဆွဲချလိုက်ကာ ခင်ဖုဏ်းကို ခုံရှည်ပေါ်အလျားလိုက်ချလိုက်၏။ ထို.နောက်သူ၏အဝတ်ကို ပင့်လှန်ကာချွတ်လိုက်သည်ကို လရောင်မှောင်မှောင်အောက်၌မြင်လိုက်ရ၏။ ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ကို လက်နောက်ပြစ်ပြီးထောက်ထားသောပုံစံသို.ဖြစ်အောင်ပြုပြ င်လိုက်၏။

    ခင်ဖုဏ်း၏ ဒူးနှစ်ဖက်သည် အမောဖြေနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးပမာ ကွေးကွေးလေးထောက်လျှက်အနေအထားဖြစ်ကာ.. တန်းလျှားခုံကအတန်ငယ်မြင့်လေသည်မို. သူကခါးကိုင်းပြီး ခင်ဖုဏ်းအနောက်တည့်တည့်က ရပ်လေသောအခါ သူ၏ယောင်္ကျားတန်ဆာနှင့် ခင်ဖုဏ်း၏ ရတနာရွှေစင်ကလေး တည့်တည့်ကြီးရင်ဆိုင်တွေ.ကြပြီပကော… မြန်ဆန်သွက်လက်လှသည့် ရဲမက်ပါတကားဟု ခင်ဖုဏ်းတွေးနေစဉ်မှာပင် ရဲမက်က ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို စိတ်ကြိုက်ထိတွေ.ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ထိပ်ဖူးနှင့် သူမ၏ ခပ်နုနုရတနာပန်းပွင့်အဝကို အတည့်ချိန်ကာ သွတ်သွင်းလိုက်၏။

    လက်သုံးဆစ်ခန်. စွိ ကနဲဝင်သွားသည်ဟု ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲကသိလိုက်၏။ အာ.လာ.လာ. အမေ့.. နှစ်မငယ် နာကျင်သွားစ….. ရဲမက်ကမေး၏။ ခင်ဖုဏ်းပြန်မဖြေနိူင်ပါ အင့်.အင်း.အ..အ… ဟု ုကြိတ်၍သာငြီးတွားနေမိ၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကိုဆက်၍မသွင်းသေးသမို.သာ တော်တော့သည်။ နို.မဟုတ်ပါက ခင်ဖုဏ်းပန်းပွင့်လေးကွဲသွားမည်ထင်၏။ ရဲမက် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ထိပ်ဖူးကိုအသာလေးနှုတ်လိုက်၏။ တစ်ဖန်ရှေ.သို.ဆက်ပြီးသွင်းပြန်ပါ၏။ စောစောကထက်ပိုပြီးဝင်သွားသော်လည်း သူ.ဟာကြီးက အကုန်ဝင်သေးဟန်မတူပါ။ အင်း….ဟင်းဟင်…ကျွတ်ကျွတ်….မယ်မယ်ဖုရား… ဟုငြီးမိ၏။

    သိပ်နာနေသလား နှစ်မငယ်…..ဟုဆိုကာ ရဲမက်က တစ်ကျော့ပြန် နောက်ဆုတ်ပေးရှာပါသည်။ ပြလွတ် ဟုအသံမြည်ကာ သူ.ပစ်္စည်းကြီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်မို. ခင်ဖုဏ်းရင်ထဲ ဟာတာတာ ဖြစ်ကာကျန်ခဲ.ရ၏။ နှစ်မကဖိုသတ်္တ ဝါနဲ.အတွေ.မရှိခဲ.သေးဘူးထင်ပါ့…. နာနေမှာပေါ့… ကိုင်း လာ လာ….ဟုဆိုကာ ခင်ဖုဏ်းအားပွေ.ချီလျက် အနီးရှိမြက်ခင်းပေါ်သို့ အသာအယာချလိုက်လေ၏။ တစ်ဖန် ရဲမက်သည် သူ၏ခါးဝတ်ပုဆိုးကိုဖြန်.ခင်း၍ ခင်ဖုဏ်းအားလှဲသိပ်လိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်းပက်လက်အနေအထားဖြစ်သွားသောအခါ ဒူးနှစ်ဖက်အားထောင်စေ၍ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို.ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ပြီးနောက် ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏နှုတ်ခမ်းးနှစ်လွှာအား စုတ်နမ်းလိုက်လေသည်။ ရင်ထဲလှိုက်ကနဲဖိုသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ကိလေသာစိတ်တို.ပိုမိုပွင့်လန်းလာသလိုခံစားလ ိုက်ရ၏။

    ရဲမက်သည် ခင်ဖုဏ်း၏ ဂုတ်သား၊ ရင်သားနှစ်မွှာ၊ ဝမ်းဗိုက်ပြင်သားတို.ကိုဆက်တိုက်ဆိုသလို လျှာဖြင့်ကလိပြီးသူ၏မေတ်္တာကိုပြလေ၏။ တစ်ဖန်ဆက်ပြီး ခင်ဖုဏ်း၏ ဆီးစပ်ကိုလျှာဖြင့်ကလိသော်ကား….. အို….မဟုတ်တာ….မောင်ကြီးဘုန်းလျော့ကုန်ပါ့မယ်… ဟု ခင်ဖုဏ်းဆိုလေသော် တဟဲဟဲ ဖြင့် ရွှေဘော်တော်ကျသွားကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်နှစ်လုံးကို အနည်းငယ်ဟဖြဲလျက် သူ.ထိပ်ဖူးဖြင့် ပေါင်ရင်းဆုံရှိ လိုဏ်ခေါင်းဝသို. ဒုတိယအကြိမ် အောင်းရန်ကြံလေပြန်သည်။

    နွေးထွေးနူးညံ့သောအတွေ.က ခွဆုံတွင် ဟိုထိဒီထိဖြင့် ခင်ဖုဏ်းခမျာ ယားကျိယားကျိဖြစ်ရပြန်သည်။ သူ.ထိပ်ဖူးက ခင်ဖုဏ်းကိုချော်၍ချော်၍ထိနေ၏၊ သူသိပ်မူးနေလို.လား မသိတတ်ပြီ…ခင်ဖုဏ်းကလက်ဖြင့် သူ.ထိပ်ဖူးကို ဖတ်ကနဲရှာဖွေဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ဝတ်မှုံအစု တည်ရာ နှုတ်ခမ်းသားအဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်သောအခါ ဓပြွတ်ဓ ကနဲတစ်ချက်အသံပေးပြီး ဂမူးရှုးထိုးဝင်သွားပါတော့သည်။

    အား ဟ…..အင်းအင်း…ဟင်း ရဲမက်သည် သည်တစ်ခါတော့ဖြင့် ညှာတော့ဟန် မပြတော့ပါ၊ သူ.ထိပ်ဖူးကလည်း ခပ်သွက်သွက်ပင် သွင်းခြင်း၊နှုတ်ခြင်း အမှုကိုဆက်ကာဆက်ကာပြုမူနေတော့သည်။ အချက်ပေါင်း ၂၀ ပင်ကျော်သွာပြီထင်၏… ခင်ဖုဏ်း၏တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်သည် မြက်ခင်းထူထူအတွင်းသို. အိကာအိကာ နှင့်ဝင်သွားလေ၏။

    နှစ်မငယ်…မောင်ကြီးအရင်းကပ်သည်အထိမြှုပ်လိုက်တော့မယ်နော်… ရော..ခက်ချေပြီ…မဆုံးသေးဘူးလား…. ခင်ဖုဏ်းစိတ်ထဲမှ မေးနေမိ၏။ သူက ခင်ဖုဏ်းအထဲရောက်နေသမျှတန်ဆာကို မျှင်းမျှင်းလေးဆွဲထုတ်ကာ မျှင်းမျှင်းလေးပင်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုသို. သုံးလေးကြိမ်လုပ်ပြီးသော် အဝသို.တိုင်အောင်ဆွဲနှုတ်ကာ ခေတ်္တမျှနားနေလိုက်၏။ ထို.နောက် ခင်ဖုဏ်း၏ ခါးသိမ်သိမ်လေးကို လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်မိလောက်သည်အထိ အားရပါးရ ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ.ထိပ်ဖူးကို မြှားတစ်စင်းပြစ်လိုက်သည့်အလား အားကုန်စိုက်ကာနှစ်လိုက်ပါတော့သည်။

    ခင်ဖုဏ်း၏ အုံအရင်းနှင့်သူ့အုံအရင်းတို.ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်မိသည့်အချ ိန်တွင် ရင်ထဲအောင့်သွားကာ မီးပွင့်မတတ်ဖြစ်သွားရချေပြီ။ မယ်မယ်ဖုရား… ဟု ဒုတိယအကြိမ်မြည်တမ်းရပြန်၏။ သူကား အဆုံးတိုင်ဝင်သွားသောမျှားတံကို တစ်ဖန်နှုတ်ကာ တစ်ဖန်စိုက်သည်… တစ်ဖန်စိုက်ကာ တစ်ဖန်နှုတ်သည်။

    မောင်ကြီး..မောင်ကြီး… ခင်ဖုဏ်းအင်မတန်မှ နှစ်ခြိုက်ရပါသရှင်… ခပ်သွက်သွက်လေးပြုတော်မူပါ မောင်ကြီးရှင့်… အား..ရှီး…ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်…. ကာမဇော အဟုန်ဖြင့် အားမာန်ပါပါ သံဝါသ ပြုနေသော ရဲမက်တစ်ယောက် ကာမမူး၊ သေရည်မူးနေသည့်ကြားမှပင် ဆတ်ကနဲဖြစ်သွား၏။ ခင်ဖုဏ်း ဆိုပါတကား… ခင်ဖုဏ်း…ခင်ဖုဏ်း…ဟုတ်ပါစ မှန်ပါတယ်…မောင်ကြီး… ထိပ်ထားရဲ.အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းလား နှစ်မငယ်….. ဟုတ်ပါတယ်ရှင်…. ခင်ဖုဏ်း အနေခက်လှပါသရှင်…. ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာပြုတော်မူပါ… ဟင်း…အား အား…ကျွတ် ကျွတ်….. ကောင်းလှပါသည် မောင်ကြီးရှင်…. ခင်ဖုဏ်းသည် အသံတုန်တုန်ယင်ယင်လေးဖြင့်တောင်းဆိုမိနေ၏။

    မရှက်နိူင်တော့ပါ။ ခင်ဖုဏ်း ရင်ထဲမှာ မီးတောက်နေပြီ… ဗလောင်ဆူကာ နေပြီမဟုတ်ပါလော…ရဲမက်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိပ်ထား၏အပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ဖဿဖြင့်လွန်ကြူးခွင့်ရသည့်အတွက် စောစောကထက် နှစ်ဆတိုးပျော်မြူးကာ ခင်ဖုဏ်း၏အိထွေး မို.ဖေါင်းသော ရွှေရင်နှစ်မွှာကို ခပ်တင်းတင်းဆွဲကာဖြင့် အားကုန်သွန်ပြီးလှုပ်ရှားလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းကလည်း မိုးမမြင် လေမမြင်၊ ရဲမက်ကလည်း ကြယ်မမြင် လမမြင်၊ နှစ်ဦးစလုံး ကိလေသာအမှောင်ဖုံးလွှမ်းကာ ဘာကိုမှအမှုမထားနိူင်တော့ဘဲ မေထုန်သံဝါသ အမှုကိုအဆုံးစွန်အရည်လျှံသည်အထိ တဝကြီးစားသုံးလိုက်ကြလေသည်။ ခင်ဖုဏ်း သည်သူမအပေါ်တွင် မှေးနေသောကိုယ်လုံးကြီးကိုတွန်းရွှေ.ပါသော်လည်း မရွေ.သဖြင့် ကိုယ်ကိုကြွပါအုန်းရျင့်… ခင်ဖုဏ်း ပင်ပန်းနွမ်းလျလို.ပါ ခဏကြွပါဦးရျင့်… ထိုသို.ဆိုလိုက်မှ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်ထက်မှဘေးသို.လဲှချလိုက်လေသည်။

    မောင်ကြီးပင်ပန်းသွားပြီထင်ပါ့…. မောင်ကြီးရဲ.အမည်ကို အခွင့်ရရင်သိချင်ပါတယ်… ဗလမင်းထင်…ဟု ရဲမက်ကဆိုလိုက်လေသည်။ ထို.နောက် ဗလမင်းထင်ကအပျိုတော် ခင်ဖုဏ်းကို ပွေ.ထူကာ ပန်းစင်အောက်ရှိ ခုံတန်းပေါ် ခေါ် သွားလေသည်။

    သူမ၏စုတ်ပြဲသွားသော အပေါ်ဝတ်ကို ပြန်ဝတ်ပေးပါသော်လည်း ရင်သားနှစ်မွှာကို မလုံခြုံစေတော့ပါ။ နှစ်မငယ်…အရှက်သည်းနေပြီလား… ဟုတ်ပါတယ် မောင်ကြီး… နို. အောက်ဝတ်စကဘယ်မှာပါလိမ့်…. ရှာတွေ.သောအခါ ခင်ဖုဏ်းကို မတ်တပ်ရပ်စေလျက် သူကိုယ်တိုင်ဝတ်ပေးမည်ပြု၏။ မှောင်နေသောည၌ပင် ခင်ဖုဏ်း၏ ဆင်စွယ်ရောင်ပမာ ဖြူအုအု ပေါင်းနှစ်လုံးကား ထွေးထွေးအိအိကြီးထင်နေ၏။

    သူက အဝတ်ကိုပြစ်ချပြန်ကာ ခင်ဖုဏ်းကိုပွေ.ပိုက်လိုက်၏။ နှစ်ဦးစလုံးအောက်ပိုင်းဗလာကျင်းလျက်သာရှိနေသေး၏။ သူ၏ထိပ်ဖူးကား တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ခင်ဖုဏ်း၏ပေါင်ရင်းကို ထိကာနေချေပြီ…ခက်ချေပြီကော…. ခင်ဖုဏ်း၏ ပေါင်တံတစ်လျောက်တွင် နှစ်ဦးသားအပျော်ကြူးပြီးအံထွက်ခဲ့သော အရည်တို. ပေပွလျက်ရှိနေသေးလျက်ပင်။ သူက ခင်ဖုဏ်းကို ဖွဖွနမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ပြီးသော်အိအိမို.မို. ဖြင့် ကားကားစွင့်ရှိလှသော တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ကာ စိတ်ဆန်္ဒမကုန်သေးကြောင်းပြသနေပါသည်။ ခင်ဖုဏ်း စိတ်တွေပြန်လည်နိူးကြား လာရပြီကောရှင်..တဏှာမီးလျှံက ပြန်လည်ထကြွလာချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်းကို ပြန်ခွင့်ပြုပါတော့…ဟု ဆိုလိုက်ရသော်လည်း အမှန်မတော့ သူပြုသမျှကိုနုချင်ပါသေးသည်။

    အိမ်း….ဟုတ်ပါသကော်….မောင်ကြီးမတရားကျနေပြီ….သို.ပေမဲ့လည်း မပြန်ခင်လေး တစ်ကြိမ်လောက်တော့ လွန်ချင်ပါသေးသည်နှမငယ်… မောင်ကြီးစိတ်တော်မကုန်သေးရင်လည်း ခပ်သွက်သွက်ကလေးသာ လွန်လိုက်ပါတော့… နှစ်မတော်မှာ အချိန်ကိုငဲ့ရသူမို.ပါ….. ခင်ဖုဏ်းပြောပြောဆိုဆို ဗလမင်းထင် ၏လိင်တံထိပ်ဖူးဝကိုကိုယ်တိုင်ကိုင်ကာ သူမ၏ပန်းငုံအဖူးဝနှင့် တေ့ဆိုင်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဗလမင်းထင်၏ထိပ်ဖုူးကား ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်တွင်းသို. အရှိန်ဖြင့်ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ချေပြီ။ ခင်ဖုဏ်း၏ကိုယ်လုံးလေးသည် ဗလ၏အားပါ လှသော်ပြုချက်ကြောင့် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်ကာနေလေတော့သည်။

    အတန်ကြာမျှ မတ်တတ်ရပ်ကာ သံဝါသ ပြုနေကြသော်လည်း ဗလမင်းထင် ကားအဆုံးမသတ်နိူင်သေး… ထို.ကြောင့်ပင် ဗလမင်းထင်သည် ခင်ဖုဏ်းကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ကျောပေးအနေအထားဖြစ်အောင်ပြုလိုက်လေသည်။ ခင်ဖုဏ်း ကခါးကိုညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ဖြိုးအိသောဖင်အိးုကြီး နှစ်လုံးမှာမို.ခုန်းကာတက်လာလေသည်။

    ဗလသည် ဝင်းမွှတ်နေသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ ပြူမို.နုအက်နေသော အရည်ရွှမ်းရွှမ်းပန်းဖူးထဲသို. ထိပ်ဖူးကို အားကုန်ထိုးပြီး နှစ်မြှုပ်လိုက်လေတော့သည်။ ပြီးသော် ခင်ဖုဏ်း၏သွယ်နုသော ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖြစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး အညှာတာမဲ.စွာထင်တိုင်းပြုပါလေတော့သည်။ ခင်ဖုဏ်းလည်းအတိုင်းထက်အလွန် ခံစားနေရပါသည်။ သို.ပေမဲ. ခင်ဖုဏ်းပြောမပြနိူင်လောက်အောင် ကျေနပ်ကာနေ၏။ စိတ်ထဲမှာ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲ၍ မရနိူင်လောက်အောင်ဖြစ်ရပြန်ချေပြီ။ မောင်ကြီး၏လုပ်ဆောင်ချက်များကား အပြီးတိုင်ပြုမူတော့မည့်အလား မနားတမ်းပင်အားပါလှချေ၏၊ လျင်မြန်လွန်းလှချေ၏။

    ခင်ဖုဏ်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ လေဟာနယ်ထဲသို.မျောပါသွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မောင်ကြီးသည်လည်းနွေးထွေးလှသော်ဝတ်ရည်တို.ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်လေရာ ခင်ဖုဏ်းလည်း နောက်တစ်ကြိမ်သောက်သုံးလိုက်ရပြန်လေသည်။ အီဆိမ့်ချိုမြိန်လှပါသည် မောင်ကြီးရှင့်…. ဟုခင်ဖုဏ်းစိတ်တွင်းမှမြည်တမ်းနေမိတော့သည်၊ ပြီးပါပြီ ။

     

    Zawgyi

     

    ေယာက္်ားမယူခင္ အဝၾကည့္ထားေနာ္ (စ/ဆုံး)

    ည… အားလုံးတိတ္ဆိတ္၍ေနသည္။ ခင္ဖုဏ္းသည္မ်က္လုံးေၾကာင္၍ေန၏။ အိပ္မရေသာ္အေၾကာင္းအရင္းကလည္း ရွိေနသည္မဟုတ္ပါလား…… ကိုယ့္အေပၚမွာလည္း တာဝန္တစ္ခုရွိေနၿပီေကာ….. ေသခ်ာပါသည္….. သို.ေသာ္ ထိုတာဝန္သည္ လူသိရွင္ၾကားမျဖစ္စေကာင္းေသာတာဝန္…. အစ္မေတာ္ ေစာကလ်ာ ေပးအပ္ထားေသာအထူးတာဝန္ဟုဆိုရမည္။

    ခင္ဖုဏ္းသည္စင္စစ္ ေက်းေတာသူမေလးသာျဖစ္၏။ အားလုံးကို ခင္ဖုဏ္းေၾကာက္ပါသည္၊ ေလးစားရပါသည္၊ ထိုင္ဆိုထိုင္၊ ထဆိုထရေသာခင္ဖုဏ္းျဖစ္ပါသည္။ မည္သို.ျဖစ္ေစကာမူ ခင္ဖုဏ္းတစ္ေယာက္ မိမိဘဝကိုမိမိေက်နပ္ပါသည္။ ခင္ဖုဏ္း၏႐ုပ္ရည္ကား ေတာႏွင့္မတန္ေလေသာေၾကာင့္လားမသိ၊ သို.တည္းမဟုတ္ နန္းထိုက္ေလေသာေၾကာင့္ေလလားမသိ၊ မေမွ်ာ္မွန္းရဲေသာ ေ႐ႊနန္းေတာ္အရပ္ဆီသို.ေရာက္ခဲ.ရပါၿပီ။

    ဒူ..ဒူ..ဒူ..ဒူ တစ္ခ်က္ျခင္းတီးခတ္လိုက္ေသာ ေ႐ႊဗဟိုရ္စည္ သံကိုနားစြင့္မိေတာ့ (၁၀) ခ်က္ေတာင္တီးၿပီေကာ…….. ခင္ဖုဏ္းသည္အိပ္ရာမွ လူးလဲထကာတံခါးကိုအသာဖြင့္၍ထြက္ခဲ့၏။ ထို.ေနာက္ မမေစာကလ်ာ ရွိေသာအေဆာင္ဖက္ဆီသို. အေ႐ြ.ေ႐ြ.ခ်ဥ္းကပ္ကာသြားေန၏။ ရွမ္းျပည္မွႂကြေရာက္လာသည့္ ယခုတေလာ နိူင္ငံေတာ္ျပည္အေရးကလည္း ေကာင္းလွသည္မဟုတ္….. ဘဝရွင္မင္းၾတားႀကီး၏ က်န္းမာေရးကလည္းမေကာင္း….. အစြမ္းထက္ေသာေတာေၾကာင္တို.ကလည္း ပုန္ကန္ၾထ ြသည္မွ်အထိေတာ့ခင္ဖုဏ္းသိထား၏ျ ြ သို.ေသာ္ သည္ကိစ္ၥ ခင္ဖုဏ္းႏွင့္မဆိုင္ပါ။

    ခင္ဖုဏ္းအေနႏွင့္ သည္ေ႐ႊနန္းေတာ္ႀကီးအတြင္းမွာ ကိုယ့္ကိုခ်ီးျမႇင့္ျမႇောက္စားသူတို. အၿငိဳညင္မခံရဖို.သာျဖစ္သည္။ ခင္ဖုဏ္းသည္ အေမွာင္ကိုတိုးလွ်က္ မမ၏အေဆာင္ေတာ္သို. တေ႐ြ.ေ႐ြ.ခ်ဥ္းကပ္ခဲ.၏။ ထိုစဥ္….. ခင္ဖုဏ္းကိုယ္အား သန္မာေသာလက္ေခ်ာင္းမ်ား၏ဆုပ္ကိုင္သိမ္းပိုက္ျခင္းကိုခံလိုက္ရ၏။ မင္း…..ဘယ္သူလဲ……. ထိုသူက ခင္ဖုဏ္း၏ရင္ဝသို. ဓါးျမႇောင္ကိုရင္ဝသို.ခ်ိန္႐ြယ္ရင္းေမးလိုက္၏။ ခင္ဖုဏ္း ရင္ထိတ္လိုက္သည္မွာ အသားမ်ားပင္တုန္လို…. အသံထြက္ဖို.ဆိုသည္မွာ ေဝလာေဝး…… ေျပာ…မင္းဘယ္သူလဲ….. ထိုသူက ေနရာေ႐ႊ.၍ ထပ္မံျဖစ္ညွစ္လိုက္ေသာအခါ ခင္ဖုဏ္း၏ ေ႐ႊရင္အစုံကိုဖိမိလ်က္သားျဖစ္သြားရသည္။

    ထိုသူ၏လက္အစုံသည္ ခင္ဖုဏ္းထံမွ ႐ုတ္ခ်ည္းဖယ္ခြါသြားၿပီးေနာက္ လေရာင္မွိန္မွိန္၌ ခင္ဖုဏ္းမ်က္ႏွာကို အနီးကပ္ၾကည့္ရင္း…. ဟင္…လုံမပ်ိဳပါလား…. မင္းနာမည္ ဘယ္သူလဲ…. ညအခ်ိန္မေတာ္ႀကီးထြက္လာပုံေထာက္ေတာ့ မင္းသူလွ်ိုလား…. ထိုကဲ.သို.ေမးၿပီးေနာက္ ခင္ဖုဏ္းဆီမွအေျဖမရသျဖင့္ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္ကို ခါးမွပိုင္နိူင္စြာမကာ မလွမ္းမကမ္းရွိပန္း႐ုံေအာက္သို.ေခ ြားေလ၏။ တစ္ဆက္တည္းပင္ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္လုံးအႏွံ.၌ လက္နက္ (သို.မဟုတ္) စာခြၽန္ေတာ္ ပါ မပါ ရွာေဖြေလ၏။ သူ၏လက္မ်ားသည္ ၾကမ္းတမ္းၿပီး ေႏြးေထြးေနသည္ဟု ခင္ဖုဏ္းထင္၏။ အထူးသျဖင့္ ခင္ဖုဏ္း၏ ေ႐ႊရင္ႏွစ္မႊာ၊ တင္ပါးအကြဲႏွစ္ခုအၾကားအထိေစ့ေစ့ေပါက္ေပါက္ရွာ၏။

    အာဂရဲမက္ပါတကား…….. ယခုအခ်ိန္ထိ ခင္ဖုဏ္းစကားတစ္ခြန္းမွမဆိုရဲေသး….. သူကလည္းထပ္တလဲလဲ ေမးေန၏။ ခင္ဖုဏ္းသာအမွန္ကိုထြက္ဆိုလွ်င္ မိမိသာမက မမေစာကလ်ာ၏ ဂုဏ္ရည္ေတာ္ကိုထိခိုက္မည္မဟုတ္ပါေလာ…. ရဲမက္ဆီမွေသရည္နံ.ကို စိတ္ညစ္ၫူးဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ခင္ဖုဏ္းရေန၏။ သူသတ္လွ်င္လည္း ေသလိုက္႐ုံပ… ခင္ဖုဏ္း ထိုသို.ပင္ခံယူထား၏။ သို.ေသာ္ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ ရင္လႊမ္းကိုယ္ဝတ္ကို သာ ဓဗ်ိဓကနဲ ေဆာင့္ဆြဲလိုက္၏။ စုတ္ၿပဲသြားေသာ ရင္လႊမ္းအဝတ္ကလည္း ညဝတ္အပါးစားေပမို. သူ.လက္ထဲ၌ ႏုကာ၊အိကာ ေနမည္ပ……. ခင္ဖုဏ္းစကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုေလသည္ကို စိတ္မရွည္ၿပီထင့္ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္ကို ကိုင္လႈပ္လွ်က္သား တသြင္သြင္ေမးရင္းမွ ရင္ဝတ္အလႊမ္းကို ထပ္မံဆုတ္ဆြဲျခင္းကိုခံလိုက္ရ၏။

    အတြင္းခံရင္စည္းသဘက္ကို မဝတ္ခဲ့သည္မို. ဝိုင္းစက္အိမို.ေနေသာ ခင္ဖုဏ္း၏ရင္သားႏွစ္ဖက္မွ ဗလာက်င္းခဲ.ရၿပီတည္း…. တာဝန္သည္ တာဝန္သာျဖစ္သည္။ ယခုကိစ္ၥသည္ကား ေသြးသားကိစ္ၥ… ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ေ႐ႊရင္အစုံကို နယ္ကာ လွိမ့္ကာျဖင့္ အလုပ္ရႈပ္ေန၏။ ခင္ဖုဏ္းအနည္းငယ္အေၾကာက္ေျပသြားသည္… ယေန.ညအဖို.ေတာ့ ခင္ဖုဏ္းမေသနိူင္ေသး…. ရဲမက္သည္ကား အာေခါင္ေတြေျခာက္ကာ ရင္ပူလာဟန္ရွိ၏။

    တစစျဖင့္ အသက္ရႈသံမွာလည္း ျမန္လာ၏။ အေပါင္းအသင္းတို.၏ ဇြတ္တ႐ြတ္တိုက္တြန္းမႈျဖင့္ ေသာက္သုံးမိသည့္ ယစ္ေ႐ႊရည္ကလည္းတန္ခိုးျပလာၿပီထင့္ ရင္ခြင္တြင္းသို.ေရာက္ေနေသာ မိန္းကေလးကို အဓ္ၶမပင္ေပြ.ဖက္လိုက္ကာ သူမ၏ရင္သားအစုံကို လူးလွိမ့္ဆုတ္နယ္ေပးေန၏၊ ေသခ်ာသည္ကား လုံမငယ္သည္ ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းခံျခင္းျပဳမည္မဟုတ္ေပ။ သူမသည္ လွ်ို.ဝွက္ခ်က္တစ္ခုျဖင့္ ဤေနရာသို. ေရာက္ခြဲသည္မွာေသခ်ာ၏။

    ကင္းတာဝန္က်ရဲမက္တို.သည္လည္းေသရည္လြန္ကာ အိပ္ေမာက်ကဳန္ၾကေပၿပီ။ ဤပန္း႐ုံေအာက္၌ မိမိႏွင့္သူမႏွစ္ဦးတည္းသာ…ရဲမက္သည္ ပစ္ၥက္ၡအေျခအေနကို ေက်နပ္သြားကာ စေနတစ္ခိုင္ကို ပါးစပ္ျဖင့္ငုံလိုက္ရင္း လက္တစ္ဖက္က သူငယ္မ ခါးတစ္ဖက္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ကာ က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ခါးစည္းအဝတ္ကိုေျဖေလ်ာ့လိုက္ရာ သူငယ္မ၏ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလုံးဗလာက်င္းသြား၏။ အို…ေမာင္ႀကီး….. ပထမဦးဆုံးထြက္လာေသာ စကားသံျဖစ္၏။ ရဲမက္က ခင္ဖုဏ္းတစ္ကိုယ္လုံးေစြ.ကနဲေပြ.ခ်ီကာ ပန္း႐ုံ၏တစ္ဖက္ရွိ တန္းလ်ားခုံတန္းဆီသို.သြား၏။ သူ.ကိုယ္ထက္၌ ခင္ဖုဏ္းအား သူငယ္ေပြ. ေပြ.ကာ အငမ္းမရနမ္းရွိုက္ေလေတာ့သည္။

    ရဲမက္ကနမ္းလွ်က္သားပင္ သူမ၏ အိစက္သြယ္ေပ်ာင္းေသာ ဆင္စြယ္ပမာ ေပါင္လုံးအစုံကို စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ႐ြ႐ြေလးပြတ္သပ္ေနျပန္သည္…. ခင္ဖုဏ္း ယားလွပါတယ္ေမာင္ႀကီး……… စိတ္ထဲမွာသာ ျမည္တမ္းတမိ၏…… သူ.လက္ၾကမ္းၾကမ္းႀကီးေတြက ခင္ဖုဏ္းေပါင္ရင္းခြဆုံမွာအဆုံးသတ္သြား၏။ ခင္ဖုဏ္းေပါင္ႏွစ္လုံးကိုတင္းတင္းေစ့ထားပါေသာ္လည္း ရဲမက္ကသူ၏လက္ဝါးေစာင္းကို သံလ်က္ပမာျပဳၿပီး ထိုးခြဲေန၏။

    ထို.ေနာက္တြင္ကား မသိမသာ တစတစ ကြာဟသြားေသာ ခင္ဖုဏ္း၏ေပါင္ရင္ခြဆုံကို မြမြကေလးပြတ္သပ္ေနျပန္၏။ ခင္ဖုဏ္း၏ အိစက္တင္းကားလွေသာ တင္သားႀကီးႏွစ္ခုလည္း ဘယ္ညာ လူးရပါသည္။ ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ အပ်ိဳစင္ရတနာ ေလးကို လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ခပ္သြက္သြက္ ကလိလိုက္ရာ စိုစြတ္ေသာအရည္ၾကည္တို.ရွိၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ႏွစ္ဆစ္စာမွ်အတြင္းသို.ဝင္သြားေလ၏။

    ယားလွပါတယ္ရွင္… လႊတ္ပါေမာင္ႀကီးရယ္…. ရဲမက္သည္ကား ဘာကိုမွဂ႐ုျပဴဟန္မျပပါ… ခင္ဖုဏ္း၏စုတ္ၿပဲသြားေသာ အေပၚဝတ္ကို ခပ္ျမန္ျမန္ဆြဲခ်လိဳက္ကာ ခင္ဖုဏ္းကို ခုံရွည္ေပၚအလ်ားလိုက္ခ်လိဳက္၏။ ထို.ေနာက္သူ၏အဝတ္ကို ပင့္လွန္ကာခြၽတ္လိုက္သည္ကို လေရာင္ေမွာင္ေမွာင္ေအာက္၌ျမင္လိုက္ရ၏။ ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္ကို လက္ေနာက္ျပစ္ၿပီးေထာက္ထားေသာပုံစံသို.ျဖစ္ေအာင္ျပဳျပ င္လိုက္၏။

    ခင္ဖုဏ္း၏ ဒူးႏွစ္ဖက္သည္ အေမာေျဖေနေသာ အဖိုးအိုတစ္ဦးပမာ ေကြးေကြးေလးေထာက္လွ်က္အေနအထားျဖစ္ကာ.. တန္းလွ်ားခုံကအတန္ငယ္ျမင့္ေလသည္မို. သူကခါးကိုင္းၿပီး ခင္ဖုဏ္းအေနာက္တည့္တည့္က ရပ္ေလေသာအခါ သူ၏ေယာကၤ်ားတန္ဆာႏွင့္ ခင္ဖုဏ္း၏ ရတနာေ႐ႊစင္ကေလး တည့္တည့္ႀကီးရင္ဆိုင္ေတြ.ၾကၿပီပေကာ… ျမန္ဆန္သြက္လက္လွသည့္ ရဲမက္ပါတကားဟု ခင္ဖုဏ္းေတြးေနစဥ္မွာပင္ ရဲမက္က ခင္ဖုဏ္း၏ေပါင္ရင္းကို စိတ္ႀကိဳက္ထိေတြ.ပြတ္သပ္ကာ သူ၏ထိပ္ဖူးႏွင့္ သူမ၏ ခပ္ႏုႏုရတနာပန္းပြင့္အဝကို အတည့္ခ်ိန္ကာ သြတ္သြင္းလိုက္၏။

    လက္သုံးဆစ္ခန္. စြိ ကနဲဝင္သြားသည္ဟု ခင္ဖုဏ္းစိတ္ထဲကသိလိုက္၏။ အာ.လာ.လာ. အေမ့.. ႏွစ္မငယ္ နာက်င္သြားစ….. ရဲမက္ကေမး၏။ ခင္ဖုဏ္းျပန္မေျဖနိူင္ပါ အင့္.အင္း.အ..အ… ဟု ုႀကိတ္၍သာၿငီးတြားေနမိ၏။ သူ၏ထိပ္ဖူးကိုဆက္၍မသြင္းေသးသမို.သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ နို.မဟုတ္ပါက ခင္ဖုဏ္းပန္းပြင့္ေလးကြဲသြားမည္ထင္၏။ ရဲမက္ ေျခတစ္လွမ္းေနာက္ဆုတ္ၿပီး ထိပ္ဖူးကိုအသာေလးႏႈတ္လိုက္၏။ တစ္ဖန္ေရွ.သို.ဆက္ၿပီးသြင္းျပန္ပါ၏။ ေစာေစာကထက္ပိုၿပီးဝင္သြားေသာ္လည္း သူ.ဟာႀကီးက အကုန္ဝင္ေသးဟန္မတူပါ။ အင္း….ဟင္းဟင္…ကြၽတ္ကြၽတ္….မယ္မယ္ဖုရား… ဟုၿငီးမိ၏။

    သိပ္နာေနသလား ႏွစ္မငယ္…..ဟုဆိုကာ ရဲမက္က တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေနာက္ဆုတ္ေပးရွာပါသည္။ ျပလြတ္ ဟုအသံျမည္ကာ သူ.ပစ္ၥည္းႀကီး ကြၽတ္ထြက္သြားသည္မို. ခင္ဖုဏ္းရင္ထဲ ဟာတာတာ ျဖစ္ကာက်န္ခဲ.ရ၏။ ႏွစ္မကဖိုသတ္ၱ ဝါနဲ.အေတြ.မရွိခဲ.ေသးဘူးထင္ပါ့…. နာေနမွာေပါ့… ကိုင္း လာ လာ….ဟုဆိုကာ ခင္ဖုဏ္းအားေပြ.ခ်ီလ်က္ အနီးရွိျမက္ခင္းေပၚသို႔ အသာအယာခ်လိဳက္ေလ၏။ တစ္ဖန္ ရဲမက္သည္ သူ၏ခါးဝတ္ပုဆိုးကိုျဖန္.ခင္း၍ ခင္ဖုဏ္းအားလွဲသိပ္လိုက္ေလသည္။ ခင္ဖုဏ္းပက္လက္အေနအထားျဖစ္သြားေသာအခါ ဒူးႏွစ္ဖက္အားေထာင္ေစ၍ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားသို.ဝင္ထိုင္လိုက္၏။ၿပီးေနာက္ ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ႏႈတ္ခမ္းးႏွစ္လႊာအား စုတ္နမ္းလိုက္ေလသည္။ ရင္ထဲလွိုက္ကနဲဖိုသြားကာ ခင္ဖုဏ္း၏ကိေလသာစိတ္တို.ပိုမိုပြင့္လန္းလာသလိုခံစားလ ိုက္ရ၏။

    ရဲမက္သည္ ခင္ဖုဏ္း၏ ဂုတ္သား၊ ရင္သားႏွစ္မႊာ၊ ဝမ္းဗိုက္ျပင္သားတို.ကိုဆက္တိုက္ဆိုသလို လွ်ာျဖင့္ကလိၿပီးသူ၏ေမတ္ၱာကိုျပေလ၏။ တစ္ဖန္ဆက္ၿပီး ခင္ဖုဏ္း၏ ဆီးစပ္ကိုလွ်ာျဖင့္ကလိေသာ္ကား….. အို….မဟုတ္တာ….ေမာင္ႀကီးဘုန္းေလ်ာ့ကုန္ပါ့မယ္… ဟု ခင္ဖုဏ္းဆိုေလေသာ္ တဟဲဟဲ ျဖင့္ ေ႐ႊေဘာ္ေတာ္က်သြားကာ ခင္ဖုဏ္း၏ေပါင္ႏွစ္လုံးကို အနည္းငယ္ဟၿဖဲလ်က္ သူ.ထိပ္ဖူးျဖင့္ ေပါင္ရင္းဆုံရွိ လိုဏ္ေခါင္းဝသို. ဒုတိယအႀကိမ္ ေအာင္းရန္ႀကံေလျပန္သည္။

    ေႏြးေထြးႏူးညံ့ေသာအေတြ.က ခြဆုံတြင္ ဟိုထိဒီထိျဖင့္ ခင္ဖုဏ္းခမ်ာ ယားက်ိယားက်ိျဖစ္ရျပန္သည္။ သူ.ထိပ္ဖူးက ခင္ဖုဏ္းကိုေခ်ာ္၍ေခ်ာ္၍ထိေန၏၊ သူသိပ္မူးေနလို.လား မသိတတ္ၿပီ…ခင္ဖုဏ္းကလက္ျဖင့္ သူ.ထိပ္ဖူးကို ဖတ္ကနဲရွာေဖြဆုပ္ကိုင္ကာ သူမ၏ဝတ္မႈံအစု တည္ရာ ႏႈတ္ခမ္းသားအဝႏွင့္ ေတ့ဆိုင္ေပးလိုက္ေသာအခါ ဓႁပြတ္ဓ ကနဲတစ္ခ်က္အသံေပးၿပီး ဂမူးရႈးထိုးဝင္သြားပါေတာ့သည္။

    အား ဟ…..အင္းအင္း…ဟင္း ရဲမက္သည္ သည္တစ္ခါေတာ့ျဖင့္ ညွာေတာ့ဟန္ မျပေတာ့ပါ၊ သူ.ထိပ္ဖူးကလည္း ခပ္သြက္သြက္ပင္ သြင္းျခင္း၊ႏႈတ္ျခင္း အမႈကိုဆက္ကာဆက္ကာျပဳမူေနေတာ့သည္။ အခ်က္ေပါင္း ၂၀ ပင္ေက်ာ္သြာၿပီထင္၏… ခင္ဖုဏ္း၏တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္သည္ ျမက္ခင္းထူထူအတြင္းသို. အိကာအိကာ ႏွင့္ဝင္သြားေလ၏။

    ႏွစ္မငယ္…ေမာင္ႀကီးအရင္းကပ္သည္အထိျမႇုပ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္… ေရာ..ခက္ေခ်ၿပီ…မဆုံးေသးဘူးလား…. ခင္ဖုဏ္းစိတ္ထဲမွ ေမးေနမိ၏။ သူက ခင္ဖုဏ္းအထဲေရာက္ေနသမွ်တန္ဆာကို မွ်င္းမွ်င္းေလးဆြဲထုတ္ကာ မွ်င္းမွ်င္းေလးပင္သြင္းလိုက္ျပန္သည္။ ထိုသို. သုံးေလးႀကိမ္လုပ္ၿပီးေသာ္ အဝသို.တိုင္ေအာင္ဆြဲႏႈတ္ကာ ေခတ္ၱမွ်နားေနလိုက္၏။ ထို.ေနာက္ ခင္ဖုဏ္း၏ ခါးသိမ္သိမ္ေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ ဆုပ္မိေလာက္သည္အထိ အားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္ကာ သူ.ထိပ္ဖူးကို ျမႇားတစ္စင္းျပစ္လိုက္သည့္အလား အားကုန္စိုက္ကာႏွစ္လိုက္ပါေတာ့သည္။

    ခင္ဖုဏ္း၏ အုံအရင္းႏွင့္သူ႕အုံအရင္းတို.ခပ္ျပင္းျပင္းေဆာင့္မိသည့္အခ် ိန္တြင္ ရင္ထဲေအာင့္သြားကာ မီးပြင့္မတတ္ျဖစ္သြားရေခ်ၿပီ။ မယ္မယ္ဖုရား… ဟု ဒုတိယအႀကိမ္ျမည္တမ္းရျပန္၏။ သူကား အဆုံးတိုင္ဝင္သြားေသာမွ်ားတံကို တစ္ဖန္ႏႈတ္ကာ တစ္ဖန္စိုက္သည္… တစ္ဖန္စိုက္ကာ တစ္ဖန္ႏႈတ္သည္။

    ေမာင္ႀကီး..ေမာင္ႀကီး… ခင္ဖုဏ္းအင္မတန္မွ ႏွစ္ၿခိဳက္ရပါသရွင္… ခပ္သြက္သြက္ေလးျပဳေတာ္မူပါ ေမာင္ႀကီးရွင့္… အား..ရွီး…ကြၽတ္ ကြၽတ္ ကြၽတ္…. ကာမေဇာ အဟုန္ျဖင့္ အားမာန္ပါပါ သံဝါသ ျပဳေနေသာ ရဲမက္တစ္ေယာက္ ကာမမူး၊ ေသရည္မူးေနသည့္ၾကားမွပင္ ဆတ္ကနဲျဖစ္သြား၏။ ခင္ဖုဏ္း ဆိုပါတကား… ခင္ဖုဏ္း…ခင္ဖုဏ္း…ဟုတ္ပါစ မွန္ပါတယ္…ေမာင္ႀကီး… ထိပ္ထားရဲ.အပ်ိဳေတာ္ ခင္ဖုဏ္းလား ႏွစ္မငယ္….. ဟုတ္ပါတယ္ရွင္…. ခင္ဖုဏ္း အေနခက္လွပါသရွင္…. ခပ္သြက္သြက္ကေလးသာျပဳေတာ္မူပါ… ဟင္း…အား အား…ကြၽတ္ ကြၽတ္….. ေကာင္းလွပါသည္ ေမာင္ႀကီးရွင္…. ခင္ဖုဏ္းသည္ အသံတုန္တုန္ယင္ယင္ေလးျဖင့္ေတာင္းဆိုမိေန၏။

    မရွက္နိူင္ေတာ့ပါ။ ခင္ဖုဏ္း ရင္ထဲမွာ မီးေတာက္ေနၿပီ… ဗေလာင္ဆူကာ ေနၿပီမဟုတ္ပါေလာ…ရဲမက္သည္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ထိပ္ထား၏အပ်ိဳေတာ္ ခင္ဖုဏ္းကို ဖႆျဖင့္လြန္ၾကဴးခြင့္ရသည့္အတြက္ ေစာေစာကထက္ ႏွစ္ဆတိုးေပ်ာ္ျမဴးကာ ခင္ဖုဏ္း၏အိေထြး မို.ေဖါင္းေသာ ေ႐ႊရင္ႏွစ္မႊာကို ခပ္တင္းတင္းဆြဲကာျဖင့္ အားကုန္သြန္ၿပီးလႈပ္ရွားေလေတာ့သည္။ ခင္ဖုဏ္းကလည္း မိုးမျမင္ ေလမျမင္၊ ရဲမက္ကလည္း ၾကယ္မျမင္ လမျမင္၊ ႏွစ္ဦးစလုံး ကိေလသာအေမွာင္ဖုံးလႊမ္းကာ ဘာကိုမွအမႈမထားနိူင္ေတာ့ဘဲ ေမထုန္သံဝါသ အမႈကိုအဆုံးစြန္အရည္လွ်ံသည္အထိ တဝႀကီးစားသုံးလိုက္ၾကေလသည္။ ခင္ဖုဏ္း သည္သူမအေပၚတြင္ ေမွးေနေသာကိုယ္လုံးႀကီးကိုတြန္းေ႐ႊ.ပါေသာ္လည္း မေ႐ြ.သျဖင့္ ကိုယ္ကိုႂကြပါအုန္းရ်င့္… ခင္ဖုဏ္း ပင္ပန္းႏြမ္းလ်လိဳ.ပါ ခဏႂကြပါဦးရ်င့္… ထိုသို.ဆိုလိုက္မွ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္ထက္မွေဘးသို.လဲွခ်လိဳက္ေလသည္။

    ေမာင္ႀကီးပင္ပန္းသြားၿပီထင္ပါ့…. ေမာင္ႀကီးရဲ.အမည္ကို အခြင့္ရရင္သိခ်င္ပါတယ္… ဗလမင္းထင္…ဟု ရဲမက္ကဆိုလိုက္ေလသည္။ ထို.ေနာက္ ဗလမင္းထင္ကအပ်ိဳေတာ္ ခင္ဖုဏ္းကို ေပြ.ထူကာ ပန္းစင္ေအာက္ရွိ ခုံတန္းေပၚ ေခၚ သြားေလသည္။

    သူမ၏စုတ္ၿပဲသြားေသာ အေပၚဝတ္ကို ျပန္ဝတ္ေပးပါေသာ္လည္း ရင္သားႏွစ္မႊာကို မလုံၿခဳံေစေတာ့ပါ။ ႏွစ္မငယ္…အရွက္သည္းေနၿပီလား… ဟုတ္ပါတယ္ ေမာင္ႀကီး… နို. ေအာက္ဝတ္စကဘယ္မွာပါလိမ့္…. ရွာေတြ.ေသာအခါ ခင္ဖုဏ္းကို မတ္တပ္ရပ္ေစလ်က္ သူကိုယ္တိုင္ဝတ္ေပးမည္ျပဳ၏။ ေမွာင္ေနေသာည၌ပင္ ခင္ဖုဏ္း၏ ဆင္စြယ္ေရာင္ပမာ ျဖဴအုအု ေပါင္းႏွစ္လုံးကား ေထြးေထြးအိအိႀကီးထင္ေန၏။

    သူက အဝတ္ကိုျပစ္ခ်ျပန္ကာ ခင္ဖုဏ္းကိုေပြ.ပိုက္လိုက္၏။ ႏွစ္ဦးစလုံးေအာက္ပိုင္းဗလာက်င္းလ်က္သာရွိေနေသး၏။ သူ၏ထိပ္ဖူးကား တဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ခင္ဖုဏ္း၏ေပါင္ရင္းကို ထိကာေနေခ်ၿပီ…ခက္ေခ်ၿပီေကာ…. ခင္ဖုဏ္း၏ ေပါင္တံတစ္ေလ်ာက္တြင္ ႏွစ္ဦးသားအေပ်ာ္ၾကဴးၿပီးအံထြက္ခဲ့ေသာ အရည္တို. ေပပြလ်က္ရွိေနေသးလ်က္ပင္။ သူက ခင္ဖုဏ္းကို ဖြဖြနမ္းလိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးေသာ္အိအိမို.မို. ျဖင့္ ကားကားစြင့္ရွိလွေသာ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကိုျဖစ္ညွစ္ဆုပ္နယ္ကာ စိတ္ဆန္ၵမကုန္ေသးေၾကာင္းျပသေနပါသည္။ ခင္ဖုဏ္း စိတ္ေတြျပန္လည္နိူးၾကား လာရၿပီေကာရွင္..တဏွာမီးလွ်ံက ျပန္လည္ထႂကြလာေခ်ၿပီ။ ခင္ဖုဏ္းကို ျပန္ခြင့္ျပဳပါေတာ့…ဟု ဆိုလိုက္ရေသာ္လည္း အမွန္မေတာ့ သူျပဳသမွ်ကိုႏုခ်င္ပါေသးသည္။

    အိမ္း….ဟုတ္ပါသေကာ္….ေမာင္ႀကီးမတရားက်ေနၿပီ….သို.ေပမဲ့လည္း မျပန္ခင္ေလး တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေတာ့ လြန္ခ်င္ပါေသးသည္ႏွမငယ္… ေမာင္ႀကီးစိတ္ေတာ္မကုန္ေသးရင္လည္း ခပ္သြက္သြက္ကေလးသာ လြန္လိုက္ပါေတာ့… ႏွစ္မေတာ္မွာ အခ်ိန္ကိုငဲ့ရသူမို.ပါ….. ခင္ဖုဏ္းေျပာေျပာဆိုဆို ဗလမင္းထင္ ၏လိင္တံထိပ္ဖူးဝကိုကိုယ္တိုင္ကိုင္ကာ သူမ၏ပန္းငုံအဖူးဝႏွင့္ ေတ့ဆိုင္ေပးလိုက္ျပန္သည္။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပင္ ဗလမင္းထင္၏ထိပ္ဖုူးကား ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္တြင္းသို. အရွိန္ျဖင့္ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္ေခ်ၿပီ။ ခင္ဖုဏ္း၏ကိုယ္လုံးေလးသည္ ဗလ၏အားပါ လွေသာ္ျပဳခ်က္ေၾကာင့္ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ တုန္ကာေနေလေတာ့သည္။

    အတန္ၾကာမွ် မတ္တတ္ရပ္ကာ သံဝါသ ျပဳေနၾကေသာ္လည္း ဗလမင္းထင္ ကားအဆုံးမသတ္နိူင္ေသး… ထို.ေၾကာင့္ပင္ ဗလမင္းထင္သည္ ခင္ဖုဏ္းကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ေက်ာေပးအေနအထားျဖစ္ေအာင္ျပဳလိုက္ေလသည္။ ခင္ဖုဏ္း ကခါးကိုၫႊတ္လိုက္ရာ သူမ၏ၿဖိဳးအိေသာဖင္အိးုႀကီး ႏွစ္လုံးမွာမို.ခုန္းကာတက္လာေလသည္။

    ဗလသည္ ဝင္းမႊတ္ေနေသာ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားမွ ျပဴမို.ႏုအက္ေနေသာ အရည္႐ႊမ္း႐ႊမ္းပန္းဖူးထဲသို. ထိပ္ဖူးကို အားကုန္ထိုးၿပီး ႏွစ္ျမႇုပ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ ၿပီးေသာ္ ခင္ဖုဏ္း၏သြယ္ႏုေသာ ခါးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ျဖစ္ညွစ္ဆုပ္ကိုင္ၿပီး အညွာတာမဲ.စြာထင္တိုင္းျပဳပါေလေတာ့သည္။ ခင္ဖုဏ္းလည္းအတိုင္းထက္အလြန္ ခံစားေနရပါသည္။ သို.ေပမဲ. ခင္ဖုဏ္းေျပာမျပနိူင္ေလာက္ေအာင္ ေက်နပ္ကာေန၏။ စိတ္ထဲမွာ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ၍ မရနိူင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ရျပန္ေခ်ၿပီ။ ေမာင္ႀကီး၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကား အၿပီးတိုင္ျပဳမူေတာ့မည့္အလား မနားတမ္းပင္အားပါလွေခ်၏၊ လ်င္ျမန္လြန္းလွေခ်၏။

    ခင္ဖုဏ္း ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သိမ့္ကနဲ သိမ့္ကနဲ ေလဟာနယ္ထဲသို.ေမ်ာပါသြားသလိုခံစားလိုက္ရၿပီးေနာက္ ေမာင္ႀကီးသည္လည္းေႏြးေထြးလွေသာ္ဝတ္ရည္တို.ကို လႊတ္ထုတ္လိုက္ေလရာ ခင္ဖုဏ္းလည္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေသာက္သုံးလိုက္ရျပန္ေလသည္။ အီဆိမ့္ခ်ိဳၿမိန္လွပါသည္ ေမာင္ႀကီးရွင့္…. ဟုခင္ဖုဏ္းစိတ္တြင္းမွျမည္တမ္းေနမိေတာ့သည္၊ ၿပီးပါၿပီ ။

     

  • သခင်မလေးတို့အလိုတော်အတိုင်း

    သခင်မလေးတို့အလိုတော်အတိုင်း (စ/ဆုံး)

    ဖြိုးငယ်ငယ်က ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။တော်ပြီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝင်လိုက်တော့မယ်လေ အဲ့နေရာ။ ဖြိုးငယ်ငယ်နောက်မှ လိုက်ထိုးနေသော မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်ထသွားသောနေရာကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယ်ငယ်ထိုင်သောနေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဖဲကဆက်တိုက်ပင်ကောင်းနေသေူသည်။ လေးငါးလှည့်လောက်တဆက်တိုက်အလျော်ရသည်။ အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယ်မနေရာက ခုချိန်ထိကောင်းနေတုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနေရင် ဒီကောင်မကထတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသွားမှန်းမသိဘူး။ မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသွားသည်။ ဘာတွေ သဘောကျနေတာလဲမစုရဲ့ ။ ခစ်ခစ် နင်တို့မှအဲ့အကြောင်းမသိတာ ကောင်မကဖဲစိတ်မဝင်စားနိုင်ဘူးလေ။

    ဖဲထက်ကောင်းတာရှိတယ်။ ဘာများလဲမစုရဲ့ ဖဲဆိုအသေစွဲတဲ့ ဖြိုးငယ် ဖဲကောင်းတာတောင် စိတ်မဝင်စားနိုင်အောင်။ မပြောပါဘူးဟယ် သူများအတွင်းရေးတွေ။မသိချင်သောအရာကိုမှ သိချင်တတ်ကြတာလူ့သဘာဝ။ အတူတူရိုက်နေသောဝိုင်းထဲမှ အမျိုးသမီးတွေကလဲ ဖဲပင်စိတ်မဝင်စားတော့။မစုကိုဝိုင်းအစ်ကြတော့သည်။ ခစ်ခစ် မစုရယ်ပြောစမ်းပါ။ ဖြိုးငယ်ရှေ့ပြန်မပြောပါဘူးဟဲ့။ ဒေါ်တင်တင်ဝင်ထောက်လိုက်တော့ မစုကလဲနဂိုကတည်းကပြောချင်နေတာနဲ့ကွက်တိပင်။ အခုသူ့ယောင်္ကျားဇော်ထွန်းကမရှိပြန်ဘူးလေ။ ခရီးထွက်သွားတယ်မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါနဲ့ သူစောစောပြန်တာနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။

    ညဉ်းတို့တွေအဲ့ဒါကြောင့်ညံ့တယ်ပြောတာ။ သူ့ယောင်္ကျားညီလင်းသူရောက်နေတယ်လေ။ ချက်ဆိုဝိုင်းထဲက မိန်းမတွေကလဲ နားခွက်မီးတောက်သည်။ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ဝါသနာတူစရိုက်တူတွေလေ။ဟို ကောင်လေး ချောချောလေးဟာလားဟဲ့ နယ်ကနေခဏခဏလာတယ်လေ။ခစ်ခစ် မတင်တင်က သဘောပေါက်မြန်လှချည်လား။ အဟင်းဟင်း မိစုနော် အချင်းချင်းလာဖဲ့နေတယ် ကြည့်စမ်း။ ဆက်ပါဦးဟဲ့ အဲ့ဇာတ်လမ်း စိတ်ဝင်စားလာပြီ။ ကျွန်မလဲ မထင်မှတ်ပဲသိရတာပါ။

    ဒီလိုဒီလို…….ကြုံးချက်ကတော့ရက်စက်တယ် မတင်တင်ရေ။ နားကိုမနားတာ။ ဖြိုးငယ်စွဲနေတာလဲမပြောနဲ့ ဟိုကောင်က မလိုးခင် စောက်ပတ်ကို လျှာနဲ့သေချာကိုယက်တာဟိုကောင်မကလဲမျက်လုံးလေးကိုစင်းလို့တဟင်းဟင်းနဲ့။ဖင်ပေါက်ပါယက်တာ။ဟင် တကယ် မရွံဘူးလားမသိဘူးနော်။ မို့မို့ကအံ့အားသင့်သလိုမေးလိုက်သည်။ခစ်ခစ်ကောင်းလို့နေမှာပေါ့ ဖြိုးငယ်ကလဲ အိမ်ထောင်သည်သာဆိုတယ် ဖွေးဥနေတာကိုးဟ။ကြားရသည့် စကားနှင့်ပင် ဝိုင်းထဲကမိန်းမများအဖို့ စောက်ပတ်ကအရည်တွေ ရွဲကုန်သည်။ဒါမျိုးတွေကို အပြာကားတွေထဲမှာသာမြင်ဖူးကြတာလေ။ အိမ်ကယောင်္ကျားတွေနဲ့ကွာပလို့တွေးနေမိကြသည်။ ဒါကြောင့်ဖြိုးငယ်အခုတလော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တွေတောင့်ပြီး ဖင်ကြီးလာတယ် အောင့်မေ့တာ သူ့လင်ငယ်ကို အပီကျွေးနေလို့ အိုးတောင့်လာတာကိုး။ ပြီးတော့ ဆံပင်တွေ ဘာတွေဖြောင့်နေတာအလှတွေပြင်တာကလဲ အပျိုတွေတောင်အရှုံးပေးရမတတ်ဖြစ်နေတာဟု မို့မို့စိတ်ထဲကတွေးမိလိုက်သည်။

    အချိန်က ည(၁၀)နာရီ။ မို့မို့အိပ်ယာမှ ထလိုက်သည်။ ယောင်္ကျားကတော့မူးပြီးအိပ်နေပြီ။ အရက်သောက်ဖို့ကလွဲရင်ဘာမှစိတ်မဝင်စားတဲ့သူတောင်းစား။ ယူမိတာမှားတယ်လို့ တွေးမိသည်။ငွေရှိလို့သာယူခဲ့ရတာ အခုမှမှားမှန်းသိသည်။ တစ်ဖက်ခြံကဖြိုးငယ်ငယ်တို့ခြံ။ မီးရောင်ခပ်မှိန်မှိန်လေးမြင်ရသည်။ အရင်တုန်းကတော့ စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ အခုတော့နေ့လည်က မစုပြောထားသောစကားကိုကြားယောင်လာသည်။ ဒီအချိန်ဆိုပွဲကောင်းနေလောက်ပြီဟုသူမတွေးမိလိုက်သည်။ ခြံစည်းရိုးပျက်နေသောနေရာကနေအသာခိုးဝင်သွားလိုက်သည်။ အိမ်အနားရောက်လေ သူမရင်ခုန်သံတွေပိုမြန်လာလေ။ဖိနပ်ကိုချွတ်ထားလိုက်သည်။ အသံမကြားရအောင်။ သူမကံကောင်းသည်။ ဖြိုးငယ်ငယ် အခန်းဘေးက အခန်းက ပြူတင်းတံခါးပွင့်နေတာနဲ့အဆင်သင့်။ အခန်းထဲကိုချောင်းလိုက်တော့ သူမရင်ခုန်သံတဒုန်းဒုန်းကိုဖြစ်သွားသည်။ အခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ဖြိုးငယ်ငယ် ထိုင်နေသည်။

    အဝတ်ဗလာဖြင့်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ရှေ့မှာ မတ်ဖြစ်သူလည်းဖြစ် လင်ငယ်လဲဖြစ်သောလင်းသူ။ ဆိုဖာပေါ်မှာ ဒူးကိုကွေးပြီး ဖင်ကိုမြောက်ပေးထားသော ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ ဖင်ဝမှ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအထိကို လျှာပြားကြီးထုတ်ပြီး မရွံမရှာကို လက်ဖြင့်ဖြဲကာယက်နေသည်။ ပြတ်ရှုး ပြတ်ပြတ် ပြွတ်ပြွတ် အ အ မောင်လေး မောင်လေးအဟင့်ဟင့် ဘယ်လာက်ကောင်းနေလဲတော့မသိ။ ဖြိုးငယ်ငယ်လည်ပင်းမှ အကြောစိမ်းတွေထောင်နေသည်။ ပေါင်တံတွေပါတုန်နေသည်။

    ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ် ရှီး ပြတ် ပြတ် လင်းသူဆိူတဲ့ ကောင်ကိုဒါကြောင့် စွဲနေတာနေမှာ။မို့မို့ကြည့်ရင်းနဲ့ပင် ဖီးလ်တက်လာသည်။ရှီး ပြတ် ပြတ် အိုး အိုး မမ တစ်ချီပြီးတော့မယ် သွက်သွက်လေးယက်ပါမောင်လေးရဲ့။ ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ကြီးမြောက် ခါးကော့ကာတွန့်လိမ်သွားတာတွေ့ရသည်လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်ကလဲ ဖြိုးငယ်စောက်ရည်တွေကို မရွံမရှာကို လိုက်ယက်ပြီး မြိုချနေတာတွေ့ရသည်။ကဲချစ် မောင်လေး မမ အပေါ်ကတက်ဖိုက်မှာနော် ဟင်းဟင်း။ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့ညုတုတုပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။လင်းသူကအောက်ကပက်လက် ဖြိုးငယ်ငယ်ရဲ့နို့တွေကို လက်နဲ့ဆုပ်ညှစ်နေတာတွေ့ရသည်။

    လီးကို မြင်လိုက်ရသောမို့မို့ ဖင်တွေပင်ကျိန်းသည်။ နည်းသောအရှည်မဟုတ်။ ၆ လက်မလောက်ရှိမည်။အိမ်က ယောင်္ကျားပဲမြစ်နဲ့တော့ကွာသည်။ နေရာချင်းပင်လဲချင်လာသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်က ထိုလီးကြီးကိုကိုင်ပြီး စောက်ပတ်နှင့်တေ့နေပြီ။ဖွတ်ဖွတ် ဘတ်ဘတ် ဘောက်ဘောက် စွပ်စွပ် ပြွတ်ပြွတ်။အစွမ်းကုန်ဆောင့်နေသောဖြိူးငယ်ငယ်မှာ မြင်းရိုင်းလေးပမာပင်။ဆောင့်ချက်က အောက်ကကောင်ဥကွဲမတတတ်ပင်။ ကုတင်ပင် တကျီကျီမြည်နေသည်။ မို့မို့လည်း ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ထမိန်အောက်ကိုလက်နှိုက်ပြီး သူမစောက်စိလေးကို လက်ညိုးဖြင့်ပွတ်နေမိသည်။

    လင်းသူ လင်းသူ လုပ်ပါမောင်လေးရဲ့ အင်းအင်း သူမနှုတ်ဖျားမှ တိုးတိုးလေးလဲခိုညဉ်းသလိုညဉ်းနေသည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ရော လင်းသူရော တစ်ချီလဲပြီးရော တစ်ဖက်အခန်းမှ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ မို့မို့လဲ တစ်ချီကိုပြီးရောဖြစ်သွားသည်။ မောင်လေး လိုက်မလားမြို့ထဲမှ ပြန်လာသောလင်းသူ သူ့ဘေးနားမှာကားရပ်ပြီး မေးသံကြားလိုက်သဖြင့် ကြည့်လိုက်တော့မရီးဖြစ်သူဖဲသွားရိုက်နေကျအိမ်က အိမ်ရှင်ဖြစ်သူ မစုစုအောင်။ပြန်ရမှာလဲ ဝေးသေးသဖြင့် သူလဲကားပေါ် တက်လိုက်ခဲ့သည်။

    ငါ့မောင် ဒီတစ်ခါ ရက်ကြာတယ်နော် နေတာ။ ဟုတ်တယ်အမ အလုပ်တွေ မပြတ်သေးတာနဲ့။ ဒါနဲ့အမက ဘယ်ကပြန်လာတာ။ သြော် ဒီနေ့အမယောင်္ကျား နိုင်ငံခြားကငွေလှမ်းပို့လို့သွားထုတ်တာလေ။ ငါ့မောင်ဘာစားချင်လဲပြော။ရပါတယ် အမ အားနားစရာကြီး။နင်ကလဲ အားနာစရာမရှိတာအားနားနေပြန်ပြီ။ ကြုံတုန်းကျွေးရတာ အားတယ်မဟုတ်လား။ဟုတ် အားပါတယ် အမ။ ကားကို စားတော်ဆက် တစ်ခုဆီမှာရပ်လိုက်သည်။ဒီဆိုင်မျိုးတွေ လင်းသူရောက်ဖူးတယ်။

    တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းထိုင်ချင်သောသူများအတွက်နေရာ။သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲဝင်လိုက်သည်။ ဝိတ်တာလေးရောက်လာတော့ မစုစုအောင်သူမသောက်ဖို့ဝိုင်မှာသည်။ငါ့မောင်သောက်တတ်တယ်မဟုတ်လား နည်းနည်းပါးပါး။ အားနာစရာ မစုရာ။ကဲပြောပြန်ပြီ အားနာရမဲ့သူတွေမှမဟုတ်တာ။ ကောင်လေးရေ ဒီက မောင်လေးအတွက် ဘလက်တစ်လုံး။အမြည်းများကို အစုံအလင်မှာပေးသည်။ အမြည်းတွေရောက်လာတော့ ဝိုင်တစ်ခွက်စငှဲ့ပြီး သူ့ထဲသို့ ဘလက်လေဘယ်ကို ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

    အရက်ခွက့်လှမ်းအငဲ့မှာ မစုစုအောင်ရဲ့ အနက်ရောင် လည်ဟိုက်အင်္ကျ ီအောက်က ရင်နှမွာကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်းသူ ရင်တွေပင်ခုန်သွားသည်။ တကယ်တော့ စုစုအောင်က လင်းသူမမြင်မြင်အောင်ပြခြင်းဖြစ်သည်။မစုစုအောင်တ်ထားသော ထမိန်စကပ်ကလဲ ကျစ်ထုပ်နေတော့ ကိုယ်လုံးအလှကပေါ်နေသည်။ငွေရှိသောသူဌေးမပီပီ နုဖတ်နေတာလို့ လင်းမောင်တွေးမိသည်။ ၃၅ လောက်ရှိပေမဲ့ တင်တွေရင်တွေကတင်းကားနေတုန်းပင်။ မဖြိုးထက်ပင် တောင့်သည်။ကဲ ချီးယားစ်။ မစုစုအောင်က သူ့ကိုတစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက်ငှဲ့ပေးသည်။သူလဲတော်တော်မူးလာသည်။

    စကားတွေတပြောပြောနှင့် သောက်လာလိုက်တာ သူလဲတော်တော်မူးနေပြီ။မစုစုအောင် သူ့ခုံဘက်ပြောင်းပြီး ဘေးနားလာထိုင်တာကို သတိထားမိပေမဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။ မစုစုအောင်ရဲ့ လက်ကသူ့ပေါင်ပေါ်တင်လာသည်။သူလဲမူးနေပြီလေ။ ငါ့မောင်ကအချောပဲဟ ဒါကြောင့်ဆော်တွေကြွေတာကိုး။အမကလဲ မြောက်နေပြန်ပြီဗျာ။ ဆော်မကြည်လို့ မိန်းမမရသေးတာပေါ့မစု။ ဟင်း ဟင်း သိပါတယ်နော် နင်နဲ့ဖြိုးငယ်နဲ့ အကြောင်းကို။ မစိုးပြောလိုက်တာက တိုးတိုးလေးပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ဒိန်းခနဲဖြစ်သွားပြီး လန့်ဖျက်သွားသည်။ ဒုက္ခရောက်ပြီ။ မစုဘယ်လိုသိ။ခစ်ခစ်သိတာပေါ့ဟ ။ နင့်အကိုကိုငါပြောလိုက်ရမလား။ဟာ မလုပ်ပါနဲ့ မပြောပါနဲ့ သူမျက်နှာငယ်လေးဖြစ်သွားသည်။

    အမူးတွေဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိတော့။ခစ်ခစ် နင်ကလဲ ဒီလောက်ထိကြောက်မနေပါနဲ့။ အမကနားလည်ပြီးသားပါ။နင်မသိစေချင်ရင် ငါ့ကိုနှုတ်ပိတ်ခပေးရမယ်။ဒီဝိုင်းရှင်းရမှာလား ။ရှုး မစုစုအောင်ကသူ့နှုတ်ခမ်းကို သူမလက်ညိုးဖြင့်ပိတ်လိုက်သည်။ နိုးနိုး အမကိုနှုတ်ပိတ်စေချင်ရင် လွယ်လွယ်လေးပါ။ ဖြိုးငယ်ကိုလုပ်သလိုလူပ်လိုက်လေ ခစ်ခစ်။မစုစုအောင်ပြောတာကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။ဟိုက်ရော သူမလဲ မဖြိုးလို အထန်ပင်။ သူမစုခါးကိုလှမ်းဖက်လိုက်သည်။မစုစုကလဲသူ့ကိုပြန်ဖက်ကာ အပြန်အလှန် ကစ်ဆင်ဆွဲတော့သည်။စားရကံကြုံတော့လင်းသူတို့ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲပြီ။မစုစု ယင်းတွေထလာပြီ။

    သူ့ကိုတိုးတိုးလေးပြောလာတယ်။မောင်လေး ဒီနေရာက သိပ်မလွတ်လပ်ဘူး။ စိတ်အေးလက်အေးလုပ်လို့ရတဲ့နေရာသွားရအောင်။မစုစုကား သူမအေးအေးဆေးဆေး တစ်ခါတစ်လေသွားနားရအောင် ဝယ်ထားသောခြံဆီကို လင်းသူကိုခေါ်သွားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ဝိတ်တာလေးကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူမပိုက်ဆံရှင်းပေးလိုက်သည်။ဖြိုးငယ်ငယ်ကို လုပ်တာမြင်ကတည်းက ခံချင်စိတ်ပြင်းပြနေသော မစုစုအောင်သူမ ဆန္ဒပြည့်ဝခါနီးပြီဖြစ်သဖြင့် သွက်လက်တက်ကြွနေသည်။ စုစုအောင်မောင်းလာသောကားက မြို့ကွက်သစ်တွေဘက်ရောက်လာသည်။

    လမ်းကြားတစ်ခုထဲရောက်လာတော့ ခြံတစ်ခုထဲမောင်းဝင်လာသည်။တီတီ ကားကိုဟွန်းတီးလိုက်တော့ ခြံထဲမှ အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးထွက်လာပြီး တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ကားကိုမောင်းဝင်လိုက်ပြီး ခဏရပ်ကာ။ ဒေါ်အေး ကိုမောင်တင့်ဘယ်သွားလဲ။ နယ်ခဏပြန်သွားတယ်မမလေး။ ရော့ ဒေါ်အေး ကျွန်မ ဒီမှာ တစ်ပတ် လောက်နေမယ်။ စားစရာသောက်စရာတွေဝယ်ထည့်ထားလာ။ထည့်ထားပါတယ်မမလေး။ ရော့ဒေါ်အေး မုန့်ဖိုး ။ စုစုအောင်အိတ်ထဲမှ တစ်သောင်းတန် ၁၀ ရွက်လောက်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး။ရပြီဒါဆို အိမ်ပြန်ချင်ပြန်တော့လေ။ ကျွန်မလာတာ ဘယ်သူမှမပြောနဲ့။ ပြောတဲ့နေ့ အလုပ်ပြုတ်ပြီသာမှတ်။ ဒေါ်အေးက ငွေကိုယူလိုက်သည်။မပြောပါဘူးမမလေး။ ဒါဆိုလဲပြန်တော့။ ဒေါ်အေးတို့လင်မယားအိမ်က ဒီနဲ့သိပ်မဝေး။တစ်မိုင်လောက်သာဝေးတော့လမ်းလျှောက်ပြန်လို့ရသည်။

    သူဌေးမကငွေနင့်နေအောင်ပေးထားတော့ ဒေါ်အေးတို့ကလဲ ဘာမှမပြောရဲ။ဒီနေရာမှာ ဒေါ်အေးသတိထားမိသည်က ဒီရပ်ကွက်က သူဌေးကတော်အရာရှိကတော်တွေ ဝယ်ထားတဲ့ခြံတွေချည်း။ဒီလိုဘဲ ကောင်လေးတွေနဲ့ပလူးနေကျဆိုတော့မထူးဆန်း။ သူမသူဌေးမ စုစုအောင်လဲ သေချာသည်။ ကားပေါ်မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပါလာသည်။ တစ်ပတ်လုံး အပြင်မထွက်ဘူးဆိုတော့ဟင်းဟင်း လိုးခိုင်းတော့မှာသေချာနေသည်လို့ ဒေါ်အေးခြံတံခါးကိုသော့ခတ်ရင်း တွေးမိသည်။

    ယောင်္ကျားကတော့နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေသည်။မိန်းမဖြစ်သူကတော့ ဒီမှာ ကောင်လေးနဲ့ စိတ်တိုင်းကျပလူးနေသည်ဟုတွေးမိသည်။ဒါကလဲ ငါ့အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး သူ့ဟာသူဆာလို့ အလိုးခံတာဘဲလို့ပဲ ဒေါ်အေးသဘောထားလိုက်တော့သည်။အရေးကြီးတာက ဒီလို ဘောက်ဆူးများများရဖို့ဘဲလေ။ မောင် မြန်မြန်လုပ်တော့ကွာ။ မမစောင့်နေတာကြာလှပြီ။ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဖက်ကုန်းထားသော စုစုအောင်ကဘလင်းသူကို လှမ်းခေါ်နေပါပြီ။သူမအခေါ်မှာလင်းသူစားပွဲပေါ်မှ သောက်လက်စဝိုင်ပုလင်းကိုကြည့်ပြီးစိတ်ကူးတစ်ခုရသွားသည်။

    မစိုးကိုဖြိုနိုင်ဖို့တော့မလွယ်။ နည်းသော အိုးကြီးမဟုတ်သည့်အပြင် မဖြိုးငယ်ငယ်ထက် ထန်သောမိန်းမဖြစ်မှန်းသူသဘောပေါက်သည်။ဝိုင်ပုလင်းကိုယူကာ ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။ကိုယ်လုံးတီးလင်းသူက လီးကြီးတယမ်းယမ်းနဲ့တက်လာတာမြင်တော့ စုစုအောင်စိတ်တွေပိုကြွလာသည်။သူမမြင်ဖူးသမျှထဲအရှည်ဆုံးအကြီးဆုံးပင်။ လင်းသူက့မမ ခဏပက်လက်လှန်လိုက်ပါလား။ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်ရဲ့ မခံချင်လှပြီ ဟင်း။ စုစုအောင်အနည်းငယ် မကျေနပ်သလိုပြောလိုက်ပြီး။လေးဖက်ထောက်နေရမှ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။မ ဒူးထောင်ပြီးပေါင်ကားလိုက်။ လင်းသူအလိုအတိုင်းမစိုး ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။စောက်မွေးတွေရိပ်သင်ထားတာမကြာသေးသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ပေါင်ခွဆုံမှာ အမြောင်းလိုက်ကြီး ပေါ်လွင်နေသည်။ လင်းသူက ဝိုင်ပုလင်းစောင်း၍ စုစုအောင်ကေ်ဖုတ်ပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။

    ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲမောင်။ လင်းသူက မဖြေ ။ဝိုင်တွေက သူမစောက်ဖုတ်မှ ဖင်ကြားထဲစီးကျကုန်ပြီလေ။ လင်းသူဘာလုပ်မည်ကို သူမသိလိုက်ပြီ။သူမကို အပီအပြင်မှုတ်တော့မှာ။ ဒါမျိုးဆို သူမကလဲဝါရင့်သူပင်။နေဦးမောင်လေး။ အောက်ကနေလိုက်။ အပြန်အလှန်လုပ်မယ်။လင်းသူကား သူ့ထက်ဝါရင့်သူကိုတွ့ချေပြီ။ စုစုအောင်အပေါ် သူကအောက်က ပြောင်းပြန်အနေအထားတက်ယူလိုက်သည်။ ပေါင်နှစ် ချောင်းကြားမှာသူ့မျက်နှာ ရောက်သွားသည်။

    စုစုအောင်ကလဲလင်းသူ ပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်ပြီး လီးကို ကောင်းကောင်း ပလွေပေးတော့သည်။လင်းသူလီးဒစ်ကိုသွားလေးတွေနဲ့ခြစ်ခြစ်ပြီးဆွဲပေးကာ လီးတစ်ချောင်းလုံးကိုငုံပြီး အပီအပြင် စုပ်သည်။လင်းသူခါးကြီးပင်ကော့လာသည်။လွယ်တော့မလွယ်။ ကြာလျှင်သူရှုံးလိမ့်မည်။ ပြန်ပညာပြမှရမည်ဟုတွေးပြီး စောက်ပတ်ကိုဖြဲကာ လျှာဖျားကိုထိုးသွင်းလိုက်လိုက်သည်။ ပြတ် ပြတ် ရှုး ရှုး အအ ဘယ်လိူတွေလုပ်နေတာလဲမောင် အအ အင်းအင်း စာက်စိလေးကို လင်းသူလျာဖျားနဲ့ အသေအချာကလိတော့ စုစုအောင်တုန်သွားသည်။

    လီးပင်သေချာမစုပ်နိုင်တော့။ အ အ ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ မောင်ရယ် အင်းအင်း။ကုန်းပေးထားသောစုစုအာင်ရဲ့ခါးကို ဘယ်လက်ဖြင်ကိုင်ပြီး နောက်မှလင်းသူက စောက်ဖုတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းညှောင့်သည်။ ဆောင့်ချလိုက်တိုင်းခါးကို နွဲ့နွဲ့ပြီး လိုးနေသလို။ လီးတစ်ဆုံးမြုပ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် စိမ်ထားပြီးနို့တွေကို ဆုပ်ညှစ်ကာ ဆွပေးတော့ မစုစုအောင် ဖင်ကိုပိုကော့ပေးလာသည်။ လုပ်ပါတော့မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့် မကိုမနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့။

    ငိုသံမူနွဲ့နွဲ့လေးထွက်လာချိန်မှာတော့ လင်းသူလိုချင်သော အတိုင်းအတာရောက်သွားပြီ။ မစုစုအောင်ရဲ့ နောက်မှာစုစီးထားတဲ့ဆံပင်တွေကို လက်ဖြင့်ဖမ်းလိမ်ကာ။ အသားကုန်စိုက်ချလိုက်သည်။ ဖောင်း ဖောင်း ဒုတ် စွပ် အမေ့သေပါပြီ မောင်လေးရဲ့။ လင်းသူကား မြင်းစီးသလိုပင်။ စုစုအောင်ရဲ့ ဖင်ကြီးတွေက လင်းသူဆောင့်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း တုန်တုန်နေသည်။ ဖြန်းဖြန်း လင်းသူက အားနေသော ညာဖက်လက်ဖဝါးဖြင့် တင်ပါးကိုတဖြန်းဖြန်းရိုက်သည်။

    မစုစုအောင်ကား နာကျင်တာကိုသာယာတတ်သူမှန်းသူသတိထားမိသွားသည်။ ဖြန်း ပါးကိုပါပိတ်ရိုက်သည်။ အမေ့ ။ မအော်နဲ့ ကောင်မ။ နင်ဒါမျိုးကြိုက်တာမဟုတ်လား။ ကြိုက်တယ် အအ။ အဆက်မပြတ်လိုးရင်း လင်းသူမေးနေတာကို စုစုအောင်ကျေကျေနပ်ကြီးဖြေသည်။ စွပ်စွပ်ဒုတ် ဒုတ် အမေရေ သေပါပြီ။ စုစုအောင်ကား ယောင်္ကျားရှိသော်လည်းကလေးကမရသေးတော့ သူမအဖုတ်ကိုလိုးရတာ စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် လင်းသူအဖို့ကောင်းလှသည်။ ကောင်မ နင့်လင်လီးနဲ့ ငါ့လီးဘယ်ဟာပိုကြိုက်လဲ။

    မောင့်လီးကိုပိုကြိုက်ပါတယ်ရှင့် အအ။ စုစုအောင်ကား လင်းသူမေးလေပိုစိတ်ထန်လာလေပင်။ လင်းသူလဲ အစွမ်းကုန်ဆောင့်ရင်း လရေတွေကို စုစုအောင် စောက်ခေါင်းနံရံတွေကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ လီးကိုဆွဲအထုတ်မှာတော့ မစုစုအောင်စောက်ရေတွေနဲ့ သူ့လရေတွေက သူမစောက်ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ကျလာပြီး မွေ့ယာပေါ်သို့ တွဲလဲ စီးကျနေလေတော့သည်။

    တော်တော်လိုးလို့ကောင်းသောမိန်းမဟုတွေးမိလိုက်သည်။ နောက် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာမှာတော့။ စုစုအောင်အဖုတ်ကားအရည်တွေ ရွဲနေချေပြီ။ လိုးပေးပါတော့ မောင်လေးရဲ့ ဟင့်ဟင့်။ သူမမျက်လုံးမှာ မျက်ရည်လေးဝိုင်းနေသည်။ သူမလက်များကို လင်းသူက ကုတင်တိုင်များမှာကြိုးနဲ့တွဲချည်ထားသည်။ သူမစောက်ပတ်အမြောင်းအတိုင်းလင်းသူကလီးကိုတေ့ထားပြီး စောက်စိကိုလီးထိပ်ဖြင့် ပွတ်ဆွဲနေသည်။ စုစုအောင်ကား ကော့တက်နေချေပြီ။ မောင်လေး မမကိုသတ်နေတာလား ဟင့်ဟင့် လိုးပါတော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လင်းသူက လီးဖြင့်ပွတ်နေရာမှာ ပြောင်းကာ လက်ညိုးလေးဖြင့် စောက်စိကိုလခပ်ဖိဖိလေးပွတ်ပေးပါတယ်။

    အ အ မောင်လေး မမကိုသနားပါဦး။ ဟင့်ဟင့် စုစုအောင် သေးပင်ထွက်ချင်စိတ်ပေါက်အောင်ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးလင်းသူဆွတာမခံနိုင်တော့ ငယ်သံပါအောင်အော်ဟစ်ရင်း တစ်ချီပြီးသွားမှ လင်းသူက သူမပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲကာ အသားကုန်လိုးတော့သည်။ စွပ်စွပ် ဘတ်ဘတ် ရှီးရှိး စွပ်စွက် ဘတ်ဘတ် စောက်ရေတွေရွဲနေသည့် စောက်ပတ်ထဲ လိုးတော့ အသံမျိုးစုံကိုထွက်နေသည်။ စုစုအောင်ရဲ့ဆံပင်ကိုဖြေထားပြီး သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့နို့နှစ်လုံးပေါ်မှာ ဆံနွယ်တွေဝဲကျနေသည်။ ဆောင့်ချက်နှင့်အတူ လင်းသူလက်နှစ်ဖက်ကလဲနို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ စုစုအောင်ကလဲ အောက်မှ သူမခါးကိုကော့ပြီး အစွမ်းကုန်ခံတော့သည်။ ထိုနေ့အဖို့တော့ လင်းသူကား မစုစုအောင်ကို ပက်လက်လိုး မှောက်ခုံလိုးလိုက် အပေါ်ကနေခွပြီးဆောင့်ခိုင်းလိုက်နှင့် အပီအပြင်ကိုလိုးတော့သည်။ နောက်ဆုံးလီးချောင်းနာကျင်၍လရေမထွက်နိုင်တော့မှဘဲ လိုးပွဲကိုနားလိုက်သည်။

    စုစုအောင်နှင့်သူလဲ မောမောနှင့်အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်နေ့တွေ အတွက်ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား။ တစ်ပတ်လုံးလုံးပျော်ချင်တိုင်းပျော်ပြီးလင်းသူပြန်လာတော့ သူ့အကိုအိမ်ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဖြိုးငယ်ငယ်ကလဲ သူမယောင်္ကျားလင်းသူအကိုပြန်လာတော့ ငြိမ်ပြနေသည်။ မစုစုအောင်ကလဲ သူ့အိမ်သူပြန်သွားပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဟဲ့ လင်းသူ နင့်ကို သတင်းတစ်ခုပြောရအုံးမယ်သိလား။ ငါတို့ခေါင်းရင်းအိမ်က မို့မို့လေ နင်ခရီးသွားတဲ့ နေ့ကသူ့ယောင်္ကျားနဲ့ကွာလိုက်ပြီဟဲ့။ ဟင် ဟုတ်လား ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နင်ကလဲ မို့မို့က သူ့ယောင်္ကျားကိုချစ်လို့ယူတာမှမဟုတ်တာ။ ရသမျှငွေ ဝင်းခြံတွေ ရပြီးတော့ ကန်ထုတ်လိုက်တာ။

    ကောင်မတစ်ယောက်ကို စည်းရုံးပြီးသူ့ယောင်္ကျားကိုဂွင်ဆင်ပြီးထောင်ဖမ်းတာ။ ပြီးတော့ အားလုံးသိမ်းပြီးကန်ချလိုက်တာ။ကောင်မက လူလည်မဟဲ့ နင်ရောသတိထားအုံးနော်။ ဒီလိုဟာမျိုးတွေနဲ့မတွေ့စေနဲ့။ ဟုတ်တယ်ဟ ညီလေးရ အခုခေတ်မိန်းမတွေကလွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတောင် မင်းအမလိုသစ္စာရှိတဲ့မိန်းမမျိုးရထားလို့ ဟားဟား။ ဟင်း ဖြိုးငယ်တို့က ကိုယ့်ယောင်္ကျားကလွဲပြီး ဘယ်ယောင်္ကျားကိုမှစိတ်ထဲကပစ်မှားတာမဟုတ်ဘူး။ လင်းသူစိတ်ထဲမှာပင် မလုံမလဲဖြစ်သွားသည်။သစ္စာရှိလို့ပေဘဲ ဘုရားဘုရားလို့တွေးမိလိုက်သည်။

    ကျွန်တော်ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်ဗျာ။ သူ့ဖုန်းကိုအခန်းထဲမှာအားသွင်းထားပြီး ရေချိုးနေလိုက်တာ နာရီဝက်လောက်ကြာသွားသည်။ ရေချိုးပြီး ပြန်လာတော့ သူ့ဖုန်းကို ခေါ်ထားတာတွေ့ရသည်။ နံပါတ်တော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး။ ဘယ်သူဘာလိမ့်။ သူ့ဆီကိုဆက်တာဆိုလို့ လုပ်ငန်းကိစ္စဘဲဖြစ်လိမ့်မည်။ပြန်ခေါ်အုံးမှပါလို့ တွေးမိရင်း ထိုနံပါတ်ကိုကောက်နှိပ်လိုက်သည်။ ထိုဖုန်းသည် သူ့ကိုကံဆိုးခြင်းများ သယ်ဆောင်လာသောဖုန်းတစ်လုံးဖြစ်မည်ဆိုတာ လင်းသူသိခဲ့လျှင်။ မို့မို့တစ်ယောက် ဝင်လာသောဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ နင်ကတော့ငါ့ဂွင်ထဲရောက်ပြီ လို့စိတ်ထဲကပြောလိုက်ပြီး။

    ဟဲလို–ဟုတ်ဒီဖုန်းကိုဆက်ထားလို့ ကျွန်တော်လင်းသူပါ။ ဘယ်သူလဲမသိ။သြော် သိပြီ ကိုယ့်အကိုမိန်းမကိုလဲလိုး ယောင်္ကျားနိုင်ငံခြားသွားနေတဲ့မိန်းမကိုလဲလိုးနေတဲ့လင်းသူဆိုတဲ့ကောင်လား။ ဟာ ခင်ဗျားမဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့ ကျုပ်ဒါမျိုးမလုပ်ဖူးဘူးဗျ။ ခင်ဗျားဘယ်သူလဲ။ ဟင်းဟင်း ငါမို့မို့လေ လင်းသူ။ နင့်အကြောင်းကါအကုန်သိတယ်။ဘယ်လိုလဲ နင်စိတ်တိုင်းကျလိုးခဲ့တဲ့ မစုစုယောင်္ကျားကိုရော နင်လိုးနေကျ နင့်မယားလား မရီးလားမသိတဲ့ဖြိုးငယ်ငယ်ယောင်္ကျား နင့်အကိုအရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးကိုပြောလိုက်ရမလား။ခင်ဗျား ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိနေတာလဲ မမို့။ ဟင်းဟင်း ဘယ်လိုသိနေတယ်ဆိုတာကအရေးမကြီးဘူး လင်းသူ။ငါ့ဆီမှာ နင့်အကြောင်းကို သက်သေပြစရာဗွီဒီယိုဖိုင်တောင်ရှိတယ်။

    အဲ့ အဲ့ လိုမလုပ်ပါနဲ့ မမို့ ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်။ မပြောပါနဲ့ဗျာ။ကျွန်တော် အရှက်ကွဲလိမ့်မယ်။ ဘဝပျက်လိမ့်မယ်ဗျ။ လင်းသူရဲ့အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ကိုကြားရတာ မို့မို့အတွက်အရသာပင်။ နင် ငါလိုချင်တာ လုပ်ပေးရင်တော့ အဲ့အကြောင်းငါမပြောဘူး။ ငွေလိုတာလား မမို့ ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ။ဟင်းဟင်း ငွေကမလိုဘူး။ နင့်ကိုတောင်ပြန်ပေးလို့ရတယ်သိလား။ နင်အဲ့အကြောင်းမသိစေချင်ရင်တော့ * မို့မို့ကသူမဖြစ်ချင်သောအရာကို လင်းသူကိုပြောလိုက်သည်။ လင်းသူရဲ့အသံခဏတိတ်သွားသည်။ ကဲကဲ နင်စဉ်းစားပေါ့ မနက်ဖြန်ညနေအထိဘဲနော်။ စဉ်းစားခွင့်က မင်းမလုပ်ရင်တော့ မနက်ဖြန် မင်းအကိုဆီခွေပို့မယ်။ မစုစုယောင်္ကျားဆီခွေပို့မယ်။ မင်းမိသားစုနဲ့ တစ်သက်လုံးပြတ်မယ် မင်းကိုရွံသွားကြမယ်။ ပြီးတော့ မစိုးယောင်္ကျားကလဲ မင်းကိုမယားခိုးမ့နဲ့ သိတယ်နော်။ ငါခြိမ်းခြောက်တာမဟုတ်ဖူး။ မို့မို့က ပြောပြီးဖုန်းကိုချလိုက်သည်။

    လင်းသူကတော့ဒီညအိက်ပျော်တော့မှာ မဟုတ်တာသေချာနေသည်။ သူမတောင်းဆိုခဲ့သောအရာကတော့။ နောက်တစ်လလောက်အကြာမှာတော့ ရှေ့မှာချထားသော လက်ထပ်စာချုပ်မှာ မို့မို့လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။ ဟင်း ဟင်း မောင် ထိုးလိုက်တော့လေ။ မမတော့ထိုးပြီးပြီ။ မို့မို့ကအောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် လင်းသူရှေ့သို့လက်ထပ်စာချုပ်ကို တွန်းပို့လိုက်သည်။ ဘေးမှာ သက်သေလိုက်လာသော ဒေါ်တင်တင်ကတော့ လင်းသူကိုကြည့်ပြီးတစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။ ကောင်လေးကရှက်နေတာလား ဘာလားတော့မသိ။ လက်တွေတုန်နေသလိုလိုပင်။ ဒီလိုပဲ မမတင်ရဲ့ ကျွန်မချစ်မောင်လေးကရှက်နေတာ။ ကဲပါ မောင်လေးထိုးလိုက်တော လူကြီးတွေကိုအားနာစရာ။ ဒီနေ့ပွဲကို လင်းသူအကိုနဲ့အမတွေမလာ။ မို့မို့လို တစ်လင်ကွာကိုမှယူရမလားဆိုပြီးတော့လေ။ ဘယ်အချိန်ကဘယ်လိုပေးလိုက်သည်မသိ။ မိူ့မို့ကလဲ လင်းသူတို့အိမ်နားက သူမအိမ်ကိုရောင်းပြီးတော်တော်ဝေးသည့်နေရာမှာ တိုက်အသစ်ဝယ်ထားတာတွေ့ရသည်။

    ယခုယူသည့် လင်းသူကလဲ ခေသူမဟုတ်တာ ဒေါ်တင်တင် စုစုအောင် ယခင်ကဖဲဝိုင်းမှာပြောဖူးလို့သိသည်။ ကြည့်ရတာ မို့မို့ကလဲ တဏှာကြီးမည့်ပုံ။ မိန်းမချင်းဆိုတော့သိသည်။ ဒေါ်တင်တင်အားကျနေသည်။ ယောင်္ကျားကိုကွာတာတစ်လမပြည့်သေး။ လင်းသူလို ငယ်ငယ်ချောချောကောင်လေးကို မို့မို့ယူလိုက်တာကို။ ကဲ မမတင် သက်သေနေရာမှာထိုးပေး။ မို့မို့က သက်သေနေရာမှာ ဒေါ်တင်တင်နဲ့ ရပ်ကွက်ထဲမှသူမခေါ်လာသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုထိုးခိုင်းလိုက်သည်။ ဟင်းဟင်း လင်းသူရေ ဒီညတော့နင့်ကို ငါစပိုင်ပြီဟဲ့လို့ စိတ်ထဲကတွေးရင်းပေါ့။

    သူမကို မစုစုအောင်ကလဲ ဒီသတင်းကြားကတည်းကစကားမပြော။သိနေတယ်လေ မို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်တို့ စုစုအောင်တို့လိုခိုးစားတာမဟုတ် အပီကိုင်လိုက်တာကိုး။ သူမလဲ လင်းသူကိုကြံစည်နေတာကြာပြီ။ မမတင်ရေ ကျွန်မ မမတင်ဆိုင်မှာ ကြိုးဝင်ဝယ်ဦးမယ်နော်။ အပြန်ကျရင်။ ဘာလုပ်မလို့လဲ မို့မို့ရဲ့။ ခစ်ခစ်ဘာမဟုတ်ပါဘူး မမတင်ရဲ့ ကိုယ့်ယောင်္ကျားကို စိတ်မချရင်ကြိုးတုပ်ထားရအောင်လို့။ ဟား ဟား မို့မို့ကတော့နောက်ပြီ။ နင့်မမက နင့်ကို အရမ်ူချစ်တယ်နဲ့တူတယ်။ ကြိုးတုပ်ထားမယ်တဲ့ ။ ဒေါ်တင်တင်ကတော့ မို့မို့စနောက်နေတာကို လင်းသူကို ပြန်စနေသည်။

    တကယ်ကျတော့ နောက်တာမဟုတ်မှန်း ဒေါ်တင်တင်မသိပါ။ အချိန်ကားည(၈)နာရီခန့်မှာ ဖြစ်သည်။ လူရှင်းသော ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်မို့ လမ်းမပေါ်မှာလူသွားလူလာကရှင်းနေပြီ။ ထိုရပ်ကွက်ထဲကခြံတစ်ခြံက နှစ်ထပ်တိုက်တစ်လုံးရဲ့အပေါ်မှာတော့ မီးလင်းနေသည်။ ထိုတိုက်ကတော့ မို့မို့ရဲ့တိုက်ဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်အပေါ်ထပ်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ မို့မို့တစ်ယောက်ရေချိုးနေပါတယ်။ ဒီနေ့မှ သူမကိုယူလိုက်ရတဲ့ လင်အသစ်စက်စက်ကလေးလင်းသူကတော့ရေချိုးနေတဲ့ မို့မို့ရဲ့နောက်မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူမ ဖင်ကို လျှာနဲ့လိုက်ယက်ပေးနေရပါတယ်။သူ့ဗိုက်ထဲမှာတော့ ခုနက စောက်ပတ်ယက်ပေးရတုန်းက မို့မို့ပြီးသွားတဲ့စောက်ရည်တွေပြည့်နေပါတယ်။

    သေချာပြောင်နေအောင်ယက်လင်းသူ။ နင်ဖြိုးငယ်ငယ် ဖင်ယက်တုန်းကအဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ မို့မို့ကအမှန်အကန်ကိုနိုင်စားနေတာပါ။ နေ့တိုင်းငါ့စောက်ပတ်နဲ့ဖင်ကိုနင့်လျာနဲ့သန့်ရှင်းပေးရမယ် ကြားလား။ ဟုတ် ဟုတ် မမို့။ အခုတော့ မမို့ခိုင်းတာကို လင်းသူမငြင်းရဲပါ။ ရပြီနင်အခန်းထဲကထွက် ကုတင်ပေါ်ကစောင့်နေ။ မို့မို့ကလင်းသူကို အနားပေးလိုက်ပါတယ်။ လင်းသူလဲ စိုနေတဲ့ရေတွေကိုသုတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေတထိတ်ထိတ်နဲ့စောင့်နေပါတယ်။မို့မို့လဲ သူမကိုယ်ကို သဘက်ပတ်ပြီးထွက်လာပါတယ်။ကဲလင်းသူ နင့်ကို ငါဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကြိုပြောပြီးသားမဟုတ်လား။မို့မို့ကဘီရိုထဲမှာထည့်ထား သောကြိုးခွေများကိုထုတ်လိုက်သည်။

    ပက်လက်လှန် ခြေတွေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်တွေမှာသေချာကပ်ထား။နင်ကငါ့ကျွန် နေ့တိုင်းမင်းကို ကြိုးတုပ်ပြီးဆော်မှာ နားလည်ထား။ မို့မို့က လင်းသူရဲ့ ခြေလက်တွေကို ကုတင်တိုင်မှာ ကြိုးတွေနဲ့ တင်းတင်းပူးချည်လိုက်ပါတယ်။လင်းသူမအော်နိုင်အောင်ပါးစပ်ကို သူမချွတ်ထားတဲ့ ပင်တီကို ယူပြီး ဆို့လိုက်ပါတော့တယ်။လင်းသူကတော့မျက်ရည်လေးတွေဝိုင်းလို့။မို့မို့ကလငိးသူလီးကို သူမအဖုတ်ထဲမြုပ်ဝင်သွားအောင် ဖိချလိုက်ပြီးအားရပါးရဆောင့်ပါတော့တယ်။

    ကြိုးတုပ်ခံထားရတဲ့လင်းသူအဖို့အော်လဲ မအော်နိုင် လှုပ်လဲမလှုပ်နိုင်နဲ့ မိန်းမဖြစ်သူ မမို့မို့ရဲ့အကျဉ်းသားသဖွယ်ပင်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လင်းသူကို မို့မို့က အကျဉ်းသားတစ်ယောက်သဖွယ်ဆက်ဆံပြီး ဖင်ယက်ခိုင်း စောက်ပတ်ယက်ခိုင်းလို့လျှင် ကြိုးတုပ်ပြီး စားတော့သည်။ လင်းသူကား သူ့အားနည်းချက်ရှိသဖြင့် မိန်းမဖြစ်သူမို့မို့ရဲ့ အလိုတော်ကျအတိုင်း ဘဝတစ်လျောက်လုံး ဖျော်ဖြေရပေတော့မည်ဖ။ …ပြီးပါပြီ

     

    Zawgyi

     

    သခင္မေလးတို႔အလိုေတာ္အတိုင္း (စ/ဆုံး)

    ၿဖိဳးငယ္ငယ္က ဖဲဝိုင္းမွထကာ ထမိန္ကိုျပင္ဝတ္လိုက္သည္။ေတာ္ၿပီ မစုေရ ဒီေန႔ေတာ့ နားေတာ့မယ္။ လုပ္စရာေလးရွိေသးလို႔။ၿဖိဳးငယ္ ထၿပီလား ငါဝင္လိုက္ေတာ့မယ္ေလ အဲ့ေနရာ။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ေနာက္မွ လိုက္ထိုးေနေသာ မို႔မို႔က ၿဖိဳးငယ္ငယ္ထသြားေသာေနရာကိုဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ မို႔မို႔လည္းလည္းၿဖိဳးငယ္ငယ္ထိုင္ေသာေနရာမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ဖဲကဆက္တိုက္ပင္ေကာင္းေနေသူသည္။ ေလးငါးလွည့္ေလာက္တဆက္တိုက္အေလ်ာ္ရသည္။ အဟင္းဟင္း ၿဖိဳးငယ္မေနရာက ခုခ်ိန္ထိေကာင္းေနတုန္း။ ခါတိုင္းဒီလိုဖဲေကာင္းေနရင္ ဒီေကာင္မကထတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေန႔မွ ဘာျဖစ္လို႔ထသြားမွန္းမသိဘူး။ မို႔မို႔စကားကို မစုၾကားေတာ့ၿပဳံးမိသြားသည္။ ဘာေတြ သေဘာက်ေနတာလဲမစုရဲ႕ ။ ခစ္ခစ္ နင္တို႔မွအဲ့အေၾကာင္းမသိတာ ေကာင္မကဖဲစိတ္မဝင္စားႏိုင္ဘူးေလ။

    ဖဲထက္ေကာင္းတာရွိတယ္။ ဘာမ်ားလဲမစုရဲ႕ ဖဲဆိုအေသစြဲတဲ့ ၿဖိဳးငယ္ ဖဲေကာင္းတာေတာင္ စိတ္မဝင္စားႏိုင္ေအာင္။ မေျပာပါဘူးဟယ္ သူမ်ားအတြင္းေရးေတြ။မသိခ်င္ေသာအရာကိုမွ သိခ်င္တတ္ၾကတာလူ႔သဘာဝ။ အတူတူ႐ိုက္ေနေသာဝိုင္းထဲမွ အမ်ိဳးသမီးေတြကလဲ ဖဲပင္စိတ္မဝင္စားေတာ့။မစုကိုဝိုင္းအစ္ၾကေတာ့သည္။ ခစ္ခစ္ မစုရယ္ေျပာစမ္းပါ။ ၿဖိဳးငယ္ေရွ႕ျပန္မေျပာပါဘူးဟဲ့။ ေဒၚတင္တင္ဝင္ေထာက္လိုက္ေတာ့ မစုကလဲနဂိုကတည္းကေျပာခ်င္ေနတာနဲ႔ကြက္တိပင္။ အခုသူ႔ေယာက်ၤားေဇာ္ထြန္းကမရွိျပန္ဘူးေလ။ ခရီးထြက္သြားတယ္မဟုတ္လား။ အဲ့ဒါနဲ႔ သူေစာေစာျပန္တာနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ။

    ညဥ္းတို႔ေတြအဲ့ဒါေၾကာင့္ညံ့တယ္ေျပာတာ။ သူ႔ေယာက်ၤားညီလင္းသူေရာက္ေနတယ္ေလ။ ခ်က္ဆိုဝိုင္းထဲက မိန္းမေတြကလဲ နားခြက္မီးေတာက္သည္။ပုလင္းတူ ဘူးဆို႔ဝါသနာတူစ႐ိုက္တူေတြေလ။ဟို ေကာင္ေလး ေခ်ာေခ်ာေလးဟာလားဟဲ့ နယ္ကေနခဏခဏလာတယ္ေလ။ခစ္ခစ္ မတင္တင္က သေဘာေပါက္ျမန္လွခ်ည္လား။ အဟင္းဟင္း မိစုေနာ္ အခ်င္းခ်င္းလာဖဲ့ေနတယ္ ၾကည့္စမ္း။ ဆက္ပါဦးဟဲ့ အဲ့ဇာတ္လမ္း စိတ္ဝင္စားလာၿပီ။ ကြၽန္မလဲ မထင္မွတ္ပဲသိရတာပါ။

    ဒီလိုဒီလို…….ႀကဳံးခ်က္ကေတာ့ရက္စက္တယ္ မတင္တင္ေရ။ နားကိုမနားတာ။ ၿဖိဳးငယ္စြဲေနတာလဲမေျပာနဲ႔ ဟိုေကာင္က မလိုးခင္ ေစာက္ပတ္ကို လွ်ာနဲ႔ေသခ်ာကိုယက္တာဟိုေကာင္မကလဲမ်က္လုံးေလးကိုစင္းလို႔တဟင္းဟင္းနဲ႔။ဖင္ေပါက္ပါယက္တာ။ဟင္ တကယ္ မ႐ြံဘူးလားမသိဘူးေနာ္။ မို႔မို႔ကအံ့အားသင့္သလိုေမးလိုက္သည္။ခစ္ခစ္ေကာင္းလို႔ေနမွာေပါ့ ၿဖိဳးငယ္ကလဲ အိမ္ေထာင္သည္သာဆိုတယ္ ေဖြးဥေနတာကိုးဟ။ၾကားရသည့္ စကားႏွင့္ပင္ ဝိုင္းထဲကမိန္းမမ်ားအဖို႔ ေစာက္ပတ္ကအရည္ေတြ ႐ြဲကုန္သည္။ဒါမ်ိဳးေတြကို အျပာကားေတြထဲမွာသာျမင္ဖူးၾကတာေလ။ အိမ္ကေယာက်ၤားေတြနဲ႔ကြာပလို႔ေတြးေနမိၾကသည္။ ဒါေၾကာင့္ၿဖိဳးငယ္အခုတေလာ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ေတြေတာင့္ၿပီး ဖင္ႀကီးလာတယ္ ေအာင့္ေမ့တာ သူ႔လင္ငယ္ကို အပီေကြၽးေနလို႔ အိုးေတာင့္လာတာကိုး။ ၿပီးေတာ့ ဆံပင္ေတြ ဘာေတြေျဖာင့္ေနတာအလွေတြျပင္တာကလဲ အပ်ိဳေတြေတာင္အရႈံးေပးရမတတ္ျဖစ္ေနတာဟု မို႔မို႔စိတ္ထဲကေတြးမိလိုက္သည္။

    အခ်ိန္က ည(၁၀)နာရီ။ မို႔မို႔အိပ္ယာမွ ထလိုက္သည္။ ေယာက်ၤားကေတာ့မူးၿပီးအိပ္ေနၿပီ။ အရက္ေသာက္ဖို႔ကလြဲရင္ဘာမွစိတ္မဝင္စားတဲ့သူေတာင္းစား။ ယူမိတာမွားတယ္လို႔ ေတြးမိသည္။ေငြရွိလို႔သာယူခဲ့ရတာ အခုမွမွားမွန္းသိသည္။ တစ္ဖက္ၿခံကၿဖိဳးငယ္ငယ္တို႔ၿခံ။ မီးေရာင္ခပ္မွိန္မွိန္ေလးျမင္ရသည္။ အရင္တုန္းကေတာ့ စိတ္မဝင္စားေပမဲ့ အခုေတာ့ေန႔လည္က မစုေျပာထားေသာစကားကိုၾကားေယာင္လာသည္။ ဒီအခ်ိန္ဆိုပြဲေကာင္းေနေလာက္ၿပီဟုသူမေတြးမိလိုက္သည္။ ၿခံစည္း႐ိုးပ်က္ေနေသာေနရာကေနအသာခိုးဝင္သြားလိုက္သည္။ အိမ္အနားေရာက္ေလ သူမရင္ခုန္သံေတြပိုျမန္လာေလ။ဖိနပ္ကိုခြၽတ္ထားလိုက္သည္။ အသံမၾကားရေအာင္။ သူမကံေကာင္းသည္။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ အခန္းေဘးက အခန္းက ျပဴတင္းတံခါးပြင့္ေနတာနဲ႔အဆင္သင့္။ အခန္းထဲကိုေခ်ာင္းလိုက္ေတာ့ သူမရင္ခုန္သံတဒုန္းဒုန္းကိုျဖစ္သြားသည္။ အခန္းထဲက ဆိုဖာေပၚမွာ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ ထိုင္ေနသည္။

    အဝတ္ဗလာျဖင့္။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ေရွ႕မွာ မတ္ျဖစ္သူလည္းျဖစ္ လင္ငယ္လဲျဖစ္ေသာလင္းသူ။ ဆိုဖာေပၚမွာ ဒူးကိုေကြးၿပီး ဖင္ကိုေျမာက္ေပးထားေသာ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ရဲ႕ ဖင္ဝမွ ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းအထိကို လွ်ာျပားႀကီးထုတ္ၿပီး မ႐ြံမရွာကို လက္ျဖင့္ၿဖဲကာယက္ေနသည္။ ျပတ္ရႈး ျပတ္ျပတ္ ႁပြတ္ႁပြတ္ အ အ ေမာင္ေလး ေမာင္ေလးအဟင့္ဟင့္ ဘယ္လာက္ေကာင္းေနလဲေတာ့မသိ။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္လည္ပင္းမွ အေၾကာစိမ္းေတြေထာင္ေနသည္။ ေပါင္တံေတြပါတုန္ေနသည္။

    ႁပြတ္ႁပြတ္ ျပတ္ျပတ္ ရွီး ျပတ္ ျပတ္ လင္းသူဆိူတဲ့ ေကာင္ကိုဒါေၾကာင့္ စြဲေနတာေနမွာ။မို႔မို႔ၾကည့္ရင္းနဲ႔ပင္ ဖီးလ္တက္လာသည္။ရွီး ျပတ္ ျပတ္ အိုး အိုး မမ တစ္ခ်ီၿပီးေတာ့မယ္ သြက္သြက္ေလးယက္ပါေမာင္ေလးရဲ႕။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ ဖင္ႀကီးေျမာက္ ခါးေကာ့ကာတြန႔္လိမ္သြားတာေတြ႕ရသည္လင္းသူဆိုတဲ့ေကာင္ကလဲ ၿဖိဳးငယ္ေစာက္ရည္ေတြကို မ႐ြံမရွာကို လိုက္ယက္ၿပီး ၿမိဳခ်ေနတာေတြ႕ရသည္။ကဲခ်စ္ ေမာင္ေလး မမ အေပၚကတက္ဖိုက္မွာေနာ္ ဟင္းဟင္း။ၿဖိဳးငယ္ငယ္ရဲ႕ညဳတုတုေျပာသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။လင္းသူကေအာက္ကပက္လက္ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ရဲ႕ႏို႔ေတြကို လက္နဲ႔ဆုပ္ညႇစ္ေနတာေတြ႕ရသည္။

    လီးကို ျမင္လိုက္ရေသာမို႔မို႔ ဖင္ေတြပင္က်ိန္းသည္။ နည္းေသာအရွည္မဟုတ္။ ၆ လက္မေလာက္ရွိမည္။အိမ္က ေယာက်ၤားပဲျမစ္နဲ႔ေတာ့ကြာသည္။ ေနရာခ်င္းပင္လဲခ်င္လာသည္။ၿဖိဳးငယ္ငယ္က ထိုလီးႀကီးကိုကိုင္ၿပီး ေစာက္ပတ္ႏွင့္ေတ့ေနၿပီ။ဖြတ္ဖြတ္ ဘတ္ဘတ္ ေဘာက္ေဘာက္ စြပ္စြပ္ ႁပြတ္ႁပြတ္။အစြမ္းကုန္ေဆာင့္ေနေသာၿဖိဴးငယ္ငယ္မွာ ျမင္း႐ိုင္းေလးပမာပင္။ေဆာင့္ခ်က္က ေအာက္ကေကာင္ဥကြဲမတတတ္ပင္။ ကုတင္ပင္ တက်ီက်ီျမည္ေနသည္။ မို႔မို႔လည္း ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ထမိန္ေအာက္ကိုလက္ႏႈိက္ၿပီး သူမေစာက္စိေလးကို လက္ညိဳးျဖင့္ပြတ္ေနမိသည္။

    လင္းသူ လင္းသူ လုပ္ပါေမာင္ေလးရဲ႕ အင္းအင္း သူမႏႈတ္ဖ်ားမွ တိုးတိုးေလးလဲခိုညဥ္းသလိုညဥ္းေနသည္။ၿဖိဳးငယ္ငယ္ေရာ လင္းသူေရာ တစ္ခ်ီလဲၿပီးေရာ တစ္ဖက္အခန္းမွ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတဲ့ မို႔မို႔လဲ တစ္ခ်ီကိုၿပီးေရာျဖစ္သြားသည္။ ေမာင္ေလး လိုက္မလားၿမိဳ႕ထဲမွ ျပန္လာေသာလင္းသူ သူ႔ေဘးနားမွာကားရပ္ၿပီး ေမးသံၾကားလိုက္သျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့မရီးျဖစ္သူဖဲသြား႐ိုက္ေနက်အိမ္က အိမ္ရွင္ျဖစ္သူ မစုစုေအာင္။ျပန္ရမွာလဲ ေဝးေသးသျဖင့္ သူလဲကားေပၚ တက္လိုက္ခဲ့သည္။

    ငါ့ေမာင္ ဒီတစ္ခါ ရက္ၾကာတယ္ေနာ္ ေနတာ။ ဟုတ္တယ္အမ အလုပ္ေတြ မျပတ္ေသးတာနဲ႔။ ဒါနဲ႔အမက ဘယ္ကျပန္လာတာ။ ေၾသာ္ ဒီေန႔အမေယာက်ၤား ႏိုင္ငံျခားကေငြလွမ္းပို႔လို႔သြားထုတ္တာေလ။ ငါ့ေမာင္ဘာစားခ်င္လဲေျပာ။ရပါတယ္ အမ အားနားစရာႀကီး။နင္ကလဲ အားနာစရာမရွိတာအားနားေနျပန္ၿပီ။ ႀကဳံတုန္းေကြၽးရတာ အားတယ္မဟုတ္လား။ဟုတ္ အားပါတယ္ အမ။ ကားကို စားေတာ္ဆက္ တစ္ခုဆီမွာရပ္လိုက္သည္။ဒီဆိုင္မ်ိဳးေတြ လင္းသူေရာက္ဖူးတယ္။

    တိတ္ဆိတ္ၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းထိုင္ခ်င္ေသာသူမ်ားအတြက္ေနရာ။သီးသန႔္ခန္းတစ္ခုထဲဝင္လိုက္သည္။ ဝိတ္တာေလးေရာက္လာေတာ့ မစုစုေအာင္သူမေသာက္ဖို႔ဝိုင္မွာသည္။ငါ့ေမာင္ေသာက္တတ္တယ္မဟုတ္လား နည္းနည္းပါးပါး။ အားနာစရာ မစုရာ။ကဲေျပာျပန္ၿပီ အားနာရမဲ့သူေတြမွမဟုတ္တာ။ ေကာင္ေလးေရ ဒီက ေမာင္ေလးအတြက္ ဘလက္တစ္လုံး။အျမည္းမ်ားကို အစုံအလင္မွာေပးသည္။ အျမည္းေတြေရာက္လာေတာ့ ဝိုင္တစ္ခြက္စငွဲ႔ၿပီး သူ႔ထဲသို႔ ဘလက္ေလဘယ္ကို ငွဲ႔ေပးလိုက္သည္။

    အရက္ခြက့္လွမ္းအငဲ့မွာ မစုစုေအာင္ရဲ႕ အနက္ေရာင္ လည္ဟိုက္အက်ၤ ီေအာက္က ရင္ႏွမြာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ လင္းသူ ရင္ေတြပင္ခုန္သြားသည္။ တကယ္ေတာ့ စုစုေအာင္က လင္းသူမျမင္ျမင္ေအာင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။မစုစုေအာင္တ္ထားေသာ ထမိန္စကပ္ကလဲ က်စ္ထုပ္ေနေတာ့ ကိုယ္လုံးအလွကေပၚေနသည္။ေငြရွိေသာသူေဌးမပီပီ ႏုဖတ္ေနတာလို႔ လင္းေမာင္ေတြးမိသည္။ ၃၅ ေလာက္ရွိေပမဲ့ တင္ေတြရင္ေတြကတင္းကားေနတုန္းပင္။ မၿဖိဳးထက္ပင္ ေတာင့္သည္။ကဲ ခ်ီးယားစ္။ မစုစုေအာင္က သူ႔ကိုတစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ငွဲ႔ေပးသည္။သူလဲေတာ္ေတာ္မူးလာသည္။

    စကားေတြတေျပာေျပာႏွင့္ ေသာက္လာလိုက္တာ သူလဲေတာ္ေတာ္မူးေနၿပီ။မစုစုေအာင္ သူ႔ခုံဘက္ေျပာင္းၿပီး ေဘးနားလာထိုင္တာကို သတိထားမိေပမဲ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားလိုက္သည္။ မစုစုေအာင္ရဲ႕ လက္ကသူ႔ေပါင္ေပၚတင္လာသည္။သူလဲမူးေနၿပီေလ။ ငါ့ေမာင္ကအေခ်ာပဲဟ ဒါေၾကာင့္ေဆာ္ေတြေႂကြတာကိုး။အမကလဲ ေျမာက္ေနျပန္ၿပီဗ်ာ။ ေဆာ္မၾကည္လို႔ မိန္းမမရေသးတာေပါ့မစု။ ဟင္း ဟင္း သိပါတယ္ေနာ္ နင္နဲ႔ၿဖိဳးငယ္နဲ႔ အေၾကာင္းကို။ မစိုးေျပာလိုက္တာက တိုးတိုးေလးေပမဲ့ သူ႔ရင္ထဲမွာေတာ့ဒိန္းခနဲျဖစ္သြားၿပီး လန႔္ဖ်က္သြားသည္။ ဒုကၡေရာက္ၿပီ။ မစုဘယ္လိုသိ။ခစ္ခစ္သိတာေပါ့ဟ ။ နင့္အကိုကိုငါေျပာလိုက္ရမလား။ဟာ မလုပ္ပါနဲ႔ မေျပာပါနဲ႔ သူမ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖစ္သြားသည္။

    အမူးေတြဘယ္ေရာက္ေနမွန္း မသိေတာ့။ခစ္ခစ္ နင္ကလဲ ဒီေလာက္ထိေၾကာက္မေနပါနဲ႔။ အမကနားလည္ၿပီးသားပါ။နင္မသိေစခ်င္ရင္ ငါ့ကိုႏႈတ္ပိတ္ခေပးရမယ္။ဒီဝိုင္းရွင္းရမွာလား ။ရႈး မစုစုေအာင္ကသူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို သူမလက္ညိဳးျဖင့္ပိတ္လိုက္သည္။ ႏိုးႏိုး အမကိုႏႈတ္ပိတ္ေစခ်င္ရင္ လြယ္လြယ္ေလးပါ။ ၿဖိဳးငယ္ကိုလုပ္သလိုလူပ္လိုက္ေလ ခစ္ခစ္။မစုစုေအာင္ေျပာတာကို သူသေဘာေပါက္သြားသည္။ဟိုက္ေရာ သူမလဲ မၿဖိဳးလို အထန္ပင္။ သူမစုခါးကိုလွမ္းဖက္လိုက္သည္။မစုစုကလဲသူ႔ကိုျပန္ဖက္ကာ အျပန္အလွန္ ကစ္ဆင္ဆြဲေတာ့သည္။စားရကံႀကဳံေတာ့လင္းသူတို႔ မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲၿပီ။မစုစု ယင္းေတြထလာၿပီ။

    သူ႔ကိုတိုးတိုးေလးေျပာလာတယ္။ေမာင္ေလး ဒီေနရာက သိပ္မလြတ္လပ္ဘူး။ စိတ္ေအးလက္ေအးလုပ္လို႔ရတဲ့ေနရာသြားရေအာင္။မစုစုကား သူမေအးေအးေဆးေဆး တစ္ခါတစ္ေလသြားနားရေအာင္ ဝယ္ထားေသာၿခံဆီကို လင္းသူကိုေခၚသြားေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ဝိတ္တာေလးကိုလွမ္းေခၚလိုက္ၿပီး သူမပိုက္ဆံရွင္းေပးလိုက္သည္။ၿဖိဳးငယ္ငယ္ကို လုပ္တာျမင္ကတည္းက ခံခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနေသာ မစုစုေအာင္သူမ ဆႏၵျပည့္ဝခါနီးၿပီျဖစ္သျဖင့္ သြက္လက္တက္ႂကြေနသည္။ စုစုေအာင္ေမာင္းလာေသာကားက ၿမိဳ႕ကြက္သစ္ေတြဘက္ေရာက္လာသည္။

    လမ္းၾကားတစ္ခုထဲေရာက္လာေတာ့ ၿခံတစ္ခုထဲေမာင္းဝင္လာသည္။တီတီ ကားကိုဟြန္းတီးလိုက္ေတာ့ ၿခံထဲမွ အေဒၚႀကီးတစ္ဦးထြက္လာၿပီး တံခါးကိုဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ ကားကိုေမာင္းဝင္လိုက္ၿပီး ခဏရပ္ကာ။ ေဒၚေအး ကိုေမာင္တင့္ဘယ္သြားလဲ။ နယ္ခဏျပန္သြားတယ္မမေလး။ ေရာ့ ေဒၚေအး ကြၽန္မ ဒီမွာ တစ္ပတ္ ေလာက္ေနမယ္။ စားစရာေသာက္စရာေတြဝယ္ထည့္ထားလာ။ထည့္ထားပါတယ္မမေလး။ ေရာ့ေဒၚေအး မုန႔္ဖိုး ။ စုစုေအာင္အိတ္ထဲမွ တစ္ေသာင္းတန္ ၁၀ ႐ြက္ေလာက္ထည့္ေပးလိုက္ၿပီး။ရၿပီဒါဆို အိမ္ျပန္ခ်င္ျပန္ေတာ့ေလ။ ကြၽန္မလာတာ ဘယ္သူမွမေျပာနဲ႔။ ေျပာတဲ့ေန႔ အလုပ္ျပဳတ္ၿပီသာမွတ္။ ေဒၚေအးက ေငြကိုယူလိုက္သည္။မေျပာပါဘူးမမေလး။ ဒါဆိုလဲျပန္ေတာ့။ ေဒၚေအးတို႔လင္မယားအိမ္က ဒီနဲ႔သိပ္မေဝး။တစ္မိုင္ေလာက္သာေဝးေတာ့လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လို႔ရသည္။

    သူေဌးမကေငြနင့္ေနေအာင္ေပးထားေတာ့ ေဒၚေအးတို႔ကလဲ ဘာမွမေျပာရဲ။ဒီေနရာမွာ ေဒၚေအးသတိထားမိသည္က ဒီရပ္ကြက္က သူေဌးကေတာ္အရာရွိကေတာ္ေတြ ဝယ္ထားတဲ့ၿခံေတြခ်ည္း။ဒီလိုဘဲ ေကာင္ေလးေတြနဲ႔ပလူးေနက်ဆိုေတာ့မထူးဆန္း။ သူမသူေဌးမ စုစုေအာင္လဲ ေသခ်ာသည္။ ကားေပၚမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါလာသည္။ တစ္ပတ္လုံး အျပင္မထြက္ဘူးဆိုေတာ့ဟင္းဟင္း လိုးခိုင္းေတာ့မွာေသခ်ာေနသည္လို႔ ေဒၚေအးၿခံတံခါးကိုေသာ့ခတ္ရင္း ေတြးမိသည္။

    ေယာက်ၤားကေတာ့ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနသည္။မိန္းမျဖစ္သူကေတာ့ ဒီမွာ ေကာင္ေလးနဲ႔ စိတ္တိုင္းက်ပလူးေနသည္ဟုေတြးမိသည္။ဒါကလဲ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး သူ႔ဟာသူဆာလို႔ အလိုးခံတာဘဲလို႔ပဲ ေဒၚေအးသေဘာထားလိုက္ေတာ့သည္။အေရးႀကီးတာက ဒီလို ေဘာက္ဆူးမ်ားမ်ားရဖို႔ဘဲေလ။ ေမာင္ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့ကြာ။ မမေစာင့္ေနတာၾကာလွၿပီ။ကုတင္ေပၚမွာ ေလးဖက္ကုန္းထားေသာ စုစုေအာင္ကဘလင္းသူကို လွမ္းေခၚေနပါၿပီ။သူမအေခၚမွာလင္းသူစားပြဲေပၚမွ ေသာက္လက္စဝိုင္ပုလင္းကိုၾကည့္ၿပီးစိတ္ကူးတစ္ခုရသြားသည္။

    မစိုးကိုၿဖိဳႏိုင္ဖို႔ေတာ့မလြယ္။ နည္းေသာ အိုးႀကီးမဟုတ္သည့္အျပင္ မၿဖိဳးငယ္ငယ္ထက္ ထန္ေသာမိန္းမျဖစ္မွန္းသူသေဘာေပါက္သည္။ဝိုင္ပုလင္းကိုယူကာ ကုတင္ေပၚ တက္လိုက္သည္။ကိုယ္လုံးတီးလင္းသူက လီးႀကီးတယမ္းယမ္းနဲ႔တက္လာတာျမင္ေတာ့ စုစုေအာင္စိတ္ေတြပိုႂကြလာသည္။သူမျမင္ဖူးသမွ်ထဲအရွည္ဆုံးအႀကီးဆုံးပင္။ လင္းသူက့မမ ခဏပက္လက္လွန္လိုက္ပါလား။ဘာလုပ္မလို႔လဲေမာင္ရဲ႕ မခံခ်င္လွၿပီ ဟင္း။ စုစုေအာင္အနည္းငယ္ မေက်နပ္သလိုေျပာလိုက္ၿပီး။ေလးဖက္ေထာက္ေနရမွ ပက္လက္လွန္လိုက္သည္။မ ဒူးေထာင္ၿပီးေပါင္ကားလိုက္။ လင္းသူအလိုအတိုင္းမစိုး ေပါင္ကားေပးလိုက္သည္။ေစာက္ေမြးေတြရိပ္သင္ထားတာမၾကာေသးသျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက ေပါင္ခြဆုံမွာ အေျမာင္းလိုက္ႀကီး ေပၚလြင္ေနသည္။ လင္းသူက ဝိုင္ပုလင္းေစာင္း၍ စုစုေအာင္ေက္ဖုတ္ေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္သည္။

    ဘာ ဘာလုပ္မလို႔လဲေမာင္။ လင္းသူက မေျဖ ။ဝိုင္ေတြက သူမေစာက္ဖုတ္မွ ဖင္ၾကားထဲစီးက်ကုန္ၿပီေလ။ လင္းသူဘာလုပ္မည္ကို သူမသိလိုက္ၿပီ။သူမကို အပီအျပင္မႈတ္ေတာ့မွာ။ ဒါမ်ိဳးဆို သူမကလဲဝါရင့္သူပင္။ေနဦးေမာင္ေလး။ ေအာက္ကေနလိုက္။ အျပန္အလွန္လုပ္မယ္။လင္းသူကား သူ႔ထက္ဝါရင့္သူကိုတြ႕ေခ်ၿပီ။ စုစုေအာင္အေပၚ သူကေအာက္က ေျပာင္းျပန္အေနအထားတက္ယူလိုက္သည္။ ေပါင္ႏွစ္ ေခ်ာင္းၾကားမွာသူ႔မ်က္ႏွာ ေရာက္သြားသည္။

    စုစုေအာင္ကလဲလင္းသူ ေပါင္ၾကားမ်က္ႏွာအပ္ၿပီး လီးကို ေကာင္းေကာင္း ပေလြေပးေတာ့သည္။လင္းသူလီးဒစ္ကိုသြားေလးေတြနဲ႔ျခစ္ျခစ္ၿပီးဆြဲေပးကာ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးကိုငုံၿပီး အပီအျပင္ စုပ္သည္။လင္းသူခါးႀကီးပင္ေကာ့လာသည္။လြယ္ေတာ့မလြယ္။ ၾကာလွ်င္သူရႈံးလိမ့္မည္။ ျပန္ပညာျပမွရမည္ဟုေတြးၿပီး ေစာက္ပတ္ကိုၿဖဲကာ လွ်ာဖ်ားကိုထိုးသြင္းလိုက္လိုက္သည္။ ျပတ္ ျပတ္ ရႈး ရႈး အအ ဘယ္လိူေတြလုပ္ေနတာလဲေမာင္ အအ အင္းအင္း စာက္စိေလးကို လင္းသူလ်ာဖ်ားနဲ႔ အေသအခ်ာကလိေတာ့ စုစုေအာင္တုန္သြားသည္။

    လီးပင္ေသခ်ာမစုပ္ႏိုင္ေတာ့။ အ အ ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ ေမာင္ရယ္ အင္းအင္း။ကုန္းေပးထားေသာစုစုအာင္ရဲ႕ခါးကို ဘယ္လက္ျဖင္ကိုင္ၿပီး ေနာက္မွလင္းသူက ေစာက္ဖုတ္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေညႇာင့္သည္။ ေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္းခါးကို ႏြဲ႕ႏြဲ႕ၿပီး လိုးေနသလို။ လီးတစ္ဆုံးျမဳပ္သြားသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ စိမ္ထားၿပီးႏို႔ေတြကို ဆုပ္ညႇစ္ကာ ဆြေပးေတာ့ မစုစုေအာင္ ဖင္ကိုပိုေကာ့ေပးလာသည္။ လုပ္ပါေတာ့ေမာင္ေလးရဲ႕ ဟင့္ဟင့္ မကိုမႏွိပ္စက္ပါနဲ႔ေတာ့။

    ငိုသံမူႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလးထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ လင္းသူလိုခ်င္ေသာ အတိုင္းအတာေရာက္သြားၿပီ။ မစုစုေအာင္ရဲ႕ ေနာက္မွာစုစီးထားတဲ့ဆံပင္ေတြကို လက္ျဖင့္ဖမ္းလိမ္ကာ။ အသားကုန္စိုက္ခ်လိုက္သည္။ ေဖာင္း ေဖာင္း ဒုတ္ စြပ္ အေမ့ေသပါၿပီ ေမာင္ေလးရဲ႕။ လင္းသူကား ျမင္းစီးသလိုပင္။ စုစုေအာင္ရဲ႕ ဖင္ႀကီးေတြက လင္းသူေဆာင့္ေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္း တုန္တုန္ေနသည္။ ျဖန္းျဖန္း လင္းသူက အားေနေသာ ညာဖက္လက္ဖဝါးျဖင့္ တင္ပါးကိုတျဖန္းျဖန္း႐ိုက္သည္။

    မစုစုေအာင္ကား နာက်င္တာကိုသာယာတတ္သူမွန္းသူသတိထားမိသြားသည္။ ျဖန္း ပါးကိုပါပိတ္႐ိုက္သည္။ အေမ့ ။ မေအာ္နဲ႔ ေကာင္မ။ နင္ဒါမ်ိဳးႀကိဳက္တာမဟုတ္လား။ ႀကိဳက္တယ္ အအ။ အဆက္မျပတ္လိုးရင္း လင္းသူေမးေနတာကို စုစုေအာင္ေက်ေက်နပ္ႀကီးေျဖသည္။ စြပ္စြပ္ဒုတ္ ဒုတ္ အေမေရ ေသပါၿပီ။ စုစုေအာင္ကား ေယာက်ၤားရွိေသာ္လည္းကေလးကမရေသးေတာ့ သူမအဖုတ္ကိုလိုးရတာ စီးစီးပိုင္ပိုင္ႏွင့္ လင္းသူအဖို႔ေကာင္းလွသည္။ ေကာင္မ နင့္လင္လီးနဲ႔ ငါ့လီးဘယ္ဟာပိုႀကိဳက္လဲ။

    ေမာင့္လီးကိုပိုႀကိဳက္ပါတယ္ရွင့္ အအ။ စုစုေအာင္ကား လင္းသူေမးေလပိုစိတ္ထန္လာေလပင္။ လင္းသူလဲ အစြမ္းကုန္ေဆာင့္ရင္း လေရေတြကို စုစုေအာင္ ေစာက္ေခါင္းနံရံေတြကို ပန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။ လီးကိုဆြဲအထုတ္မွာေတာ့ မစုစုေအာင္ေစာက္ေရေတြနဲ႔ သူ႔လေရေတြက သူမေစာက္ေခါင္းထဲမွာ ထြက္က်လာၿပီး ေမြ႕ယာေပၚသို႔ တြဲလဲ စီးက်ေနေလေတာ့သည္။

    ေတာ္ေတာ္လိုးလို႔ေကာင္းေသာမိန္းမဟုေတြးမိလိုက္သည္။ ေနာက္ ၁၅ မိနစ္ခန႔္အၾကာမွာေတာ့။ စုစုေအာင္အဖုတ္ကားအရည္ေတြ ႐ြဲေနေခ်ၿပီ။ လိုးေပးပါေတာ့ ေမာင္ေလးရဲ႕ ဟင့္ဟင့္။ သူမမ်က္လုံးမွာ မ်က္ရည္ေလးဝိုင္းေနသည္။ သူမလက္မ်ားကို လင္းသူက ကုတင္တိုင္မ်ားမွာႀကိဳးနဲ႔တြဲခ်ည္ထားသည္။ သူမေစာက္ပတ္အေျမာင္းအတိုင္းလင္းသူကလီးကိုေတ့ထားၿပီး ေစာက္စိကိုလီးထိပ္ျဖင့္ ပြတ္ဆြဲေနသည္။ စုစုေအာင္ကား ေကာ့တက္ေနေခ်ၿပီ။ ေမာင္ေလး မမကိုသတ္ေနတာလား ဟင့္ဟင့္ လိုးပါေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ လင္းသူက လီးျဖင့္ပြတ္ေနရာမွာ ေျပာင္းကာ လက္ညိဳးေလးျဖင့္ ေစာက္စိကိုလခပ္ဖိဖိေလးပြတ္ေပးပါတယ္။

    အ အ ေမာင္ေလး မမကိုသနားပါဦး။ ဟင့္ဟင့္ စုစုေအာင္ ေသးပင္ထြက္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ျဖစ္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆုံးလင္းသူဆြတာမခံႏိုင္ေတာ့ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ဟစ္ရင္း တစ္ခ်ီၿပီးသြားမွ လင္းသူက သူမေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုၿဖဲကာ အသားကုန္လိုးေတာ့သည္။ စြပ္စြပ္ ဘတ္ဘတ္ ရွီးရွိး စြပ္စြက္ ဘတ္ဘတ္ ေစာက္ေရေတြ႐ြဲေနသည့္ ေစာက္ပတ္ထဲ လိုးေတာ့ အသံမ်ိဳးစုံကိုထြက္ေနသည္။ စုစုေအာင္ရဲ႕ဆံပင္ကိုေျဖထားၿပီး သူမရဲ႕ဖြံ႕ထြားလွတဲ့ႏို႔ႏွစ္လုံးေပၚမွာ ဆံႏြယ္ေတြဝဲက်ေနသည္။ ေဆာင့္ခ်က္ႏွင့္အတူ လင္းသူလက္ႏွစ္ဖက္ကလဲႏို႔ႏွစ္လုံးကို အားရပါးရဆုပ္နယ္ေပးေနသည္။ စုစုေအာင္ကလဲ ေအာက္မွ သူမခါးကိုေကာ့ၿပီး အစြမ္းကုန္ခံေတာ့သည္။ ထိုေန႔အဖို႔ေတာ့ လင္းသူကား မစုစုေအာင္ကို ပက္လက္လိုး ေမွာက္ခုံလိုးလိုက္ အေပၚကေနခြၿပီးေဆာင့္ခိုင္းလိုက္ႏွင့္ အပီအျပင္ကိုလိုးေတာ့သည္။ ေနာက္ဆုံးလီးေခ်ာင္းနာက်င္၍လေရမထြက္ႏိုင္ေတာ့မွဘဲ လိုးပြဲကိုနားလိုက္သည္။

    စုစုေအာင္ႏွင့္သူလဲ ေမာေမာႏွင့္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ေနာက္ေန႔ေတြ အတြက္ရွိေသးတယ္မဟုတ္လား။ တစ္ပတ္လုံးလုံးေပ်ာ္ခ်င္တိုင္းေပ်ာ္ၿပီးလင္းသူျပန္လာေတာ့ သူ႔အကိုအိမ္ျပန္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ၿဖိဳးငယ္ငယ္ကလဲ သူမေယာက်ၤားလင္းသူအကိုျပန္လာေတာ့ ၿငိမ္ျပေနသည္။ မစုစုေအာင္ကလဲ သူ႔အိမ္သူျပန္သြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဟဲ့ လင္းသူ နင့္ကို သတင္းတစ္ခုေျပာရအုံးမယ္သိလား။ ငါတို႔ေခါင္းရင္းအိမ္က မို႔မို႔ေလ နင္ခရီးသြားတဲ့ ေန႔ကသူ႔ေယာက်ၤားနဲ႔ကြာလိုက္ၿပီဟဲ့။ ဟင္ ဟုတ္လား ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ နင္ကလဲ မို႔မို႔က သူ႔ေယာက်ၤားကိုခ်စ္လို႔ယူတာမွမဟုတ္တာ။ ရသမွ်ေငြ ဝင္းၿခံေတြ ရၿပီးေတာ့ ကန္ထုတ္လိုက္တာ။

    ေကာင္မတစ္ေယာက္ကို စည္း႐ုံးၿပီးသူ႔ေယာက်ၤားကိုဂြင္ဆင္ၿပီးေထာင္ဖမ္းတာ။ ၿပီးေတာ့ အားလုံးသိမ္းၿပီးကန္ခ်လိုက္တာ။ေကာင္မက လူလည္မဟဲ့ နင္ေရာသတိထားအုံးေနာ္။ ဒီလိုဟာမ်ိဳးေတြနဲ႔မေတြ႕ေစနဲ႔။ ဟုတ္တယ္ဟ ညီေလးရ အခုေခတ္မိန္းမေတြကလြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ ငါေတာင္ မင္းအမလိုသစၥာရွိတဲ့မိန္းမမ်ိဳးရထားလို႔ ဟားဟား။ ဟင္း ၿဖိဳးငယ္တို႔က ကိုယ့္ေယာက်ၤားကလြဲၿပီး ဘယ္ေယာက်ၤားကိုမွစိတ္ထဲကပစ္မွားတာမဟုတ္ဘူး။ လင္းသူစိတ္ထဲမွာပင္ မလုံမလဲျဖစ္သြားသည္။သစၥာရွိလို႔ေပဘဲ ဘုရားဘုရားလို႔ေတြးမိလိုက္သည္။

    ကြၽန္ေတာ္ေရခ်ိဳးလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ သူ႔ဖုန္းကိုအခန္းထဲမွာအားသြင္းထားၿပီး ေရခ်ိဳးေနလိုက္တာ နာရီဝက္ေလာက္ၾကာသြားသည္။ ေရခ်ိဳးၿပီး ျပန္လာေတာ့ သူ႔ဖုန္းကို ေခၚထားတာေတြ႕ရသည္။ နံပါတ္ေတာ့ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူး။ ဘယ္သူဘာလိမ့္။ သူ႔ဆီကိုဆက္တာဆိုလို႔ လုပ္ငန္းကိစၥဘဲျဖစ္လိမ့္မည္။ျပန္ေခၚအုံးမွပါလို႔ ေတြးမိရင္း ထိုနံပါတ္ကိုေကာက္ႏွိပ္လိုက္သည္။ ထိုဖုန္းသည္ သူ႔ကိုကံဆိုးျခင္းမ်ား သယ္ေဆာင္လာေသာဖုန္းတစ္လုံးျဖစ္မည္ဆိုတာ လင္းသူသိခဲ့လွ်င္။ မို႔မို႔တစ္ေယာက္ ဝင္လာေသာဖုန္းကိုၾကည့္လိုက္သည္။ ဟင္းဟင္း လင္းသူေရ နင္ကေတာ့ငါ့ဂြင္ထဲေရာက္ၿပီ လို႔စိတ္ထဲကေျပာလိုက္ၿပီး။

    ဟဲလို–ဟုတ္ဒီဖုန္းကိုဆက္ထားလို႔ ကြၽန္ေတာ္လင္းသူပါ။ ဘယ္သူလဲမသိ။ေၾသာ္ သိၿပီ ကိုယ့္အကိုမိန္းမကိုလဲလိုး ေယာက်ၤားႏိုင္ငံျခားသြားေနတဲ့မိန္းမကိုလဲလိုးေနတဲ့လင္းသူဆိုတဲ့ေကာင္လား။ ဟာ ခင္ဗ်ားမဟုတ္တာေတြမေျပာနဲ႔ က်ဳပ္ဒါမ်ိဳးမလုပ္ဖူးဘူးဗ်။ ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲ။ ဟင္းဟင္း ငါမို႔မို႔ေလ လင္းသူ။ နင့္အေၾကာင္းကါအကုန္သိတယ္။ဘယ္လိုလဲ နင္စိတ္တိုင္းက်လိုးခဲ့တဲ့ မစုစုေယာက်ၤားကိုေရာ နင္လိုးေနက် နင့္မယားလား မရီးလားမသိတဲ့ၿဖိဳးငယ္ငယ္ေယာက်ၤား နင့္အကိုအရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီးကိုေျပာလိုက္ရမလား။ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုသိေနတာလဲ မမို႔။ ဟင္းဟင္း ဘယ္လိုသိေနတယ္ဆိုတာကအေရးမႀကီးဘူး လင္းသူ။ငါ့ဆီမွာ နင့္အေၾကာင္းကို သက္ေသျပစရာဗြီဒီယိုဖိုင္ေတာင္ရွိတယ္။

    အဲ့ အဲ့ လိုမလုပ္ပါနဲ႔ မမို႔ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မေျပာပါနဲ႔ဗ်ာ။ကြၽန္ေတာ္ အရွက္ကြဲလိမ့္မယ္။ ဘဝပ်က္လိမ့္မယ္ဗ်။ လင္းသူရဲ႕အသံတုန္တုန္ယင္ယင္ကိုၾကားရတာ မို႔မို႔အတြက္အရသာပင္။ နင္ ငါလိုခ်င္တာ လုပ္ေပးရင္ေတာ့ အဲ့အေၾကာင္းငါမေျပာဘူး။ ေငြလိုတာလား မမို႔ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။ဟင္းဟင္း ေငြကမလိုဘူး။ နင့္ကိုေတာင္ျပန္ေပးလို႔ရတယ္သိလား။ နင္အဲ့အေၾကာင္းမသိေစခ်င္ရင္ေတာ့ * မို႔မို႔ကသူမျဖစ္ခ်င္ေသာအရာကို လင္းသူကိုေျပာလိုက္သည္။ လင္းသူရဲ႕အသံခဏတိတ္သြားသည္။ ကဲကဲ နင္စဥ္းစားေပါ့ မနက္ျဖန္ညေနအထိဘဲေနာ္။ စဥ္းစားခြင့္က မင္းမလုပ္ရင္ေတာ့ မနက္ျဖန္ မင္းအကိုဆီေခြပို႔မယ္။ မစုစုေယာက်ၤားဆီေခြပို႔မယ္။ မင္းမိသားစုနဲ႔ တစ္သက္လုံးျပတ္မယ္ မင္းကို႐ြံသြားၾကမယ္။ ၿပီးေတာ့ မစိုးေယာက်ၤားကလဲ မင္းကိုမယားခိုးမ့နဲ႔ သိတယ္ေနာ္။ ငါၿခိမ္းေျခာက္တာမဟုတ္ဖူး။ မို႔မို႔က ေျပာၿပီးဖုန္းကိုခ်လိုက္သည္။

    လင္းသူကေတာ့ဒီညအိက္ေပ်ာ္ေတာ့မွာ မဟုတ္တာေသခ်ာေနသည္။ သူမေတာင္းဆိုခဲ့ေသာအရာကေတာ့။ ေနာက္တစ္လေလာက္အၾကာမွာေတာ့ ေရွ႕မွာခ်ထားေသာ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္မွာ မို႔မို႔လက္မွတ္ထိုးလိုက္သည္။ ဟင္း ဟင္း ေမာင္ ထိုးလိုက္ေတာ့ေလ။ မမေတာ့ထိုးၿပီးၿပီ။ မို႔မို႔ကေအာင္ႏိုင္သူအၿပဳံးျဖင့္ လင္းသူေရွ႕သို႔လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ကို တြန္းပို႔လိုက္သည္။ ေဘးမွာ သက္ေသလိုက္လာေသာ ေဒၚတင္တင္ကေတာ့ လင္းသူကိုၾကည့္ၿပီးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနသည္။ ေကာင္ေလးကရွက္ေနတာလား ဘာလားေတာ့မသိ။ လက္ေတြတုန္ေနသလိုလိုပင္။ ဒီလိုပဲ မမတင္ရဲ႕ ကြၽန္မခ်စ္ေမာင္ေလးကရွက္ေနတာ။ ကဲပါ ေမာင္ေလးထိုးလိုက္ေတာ လူႀကီးေတြကိုအားနာစရာ။ ဒီေန႔ပြဲကို လင္းသူအကိုနဲ႔အမေတြမလာ။ မို႔မို႔လို တစ္လင္ကြာကိုမွယူရမလားဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ ဘယ္အခ်ိန္ကဘယ္လိုေပးလိုက္သည္မသိ။ မိူ႔မို႔ကလဲ လင္းသူတို႔အိမ္နားက သူမအိမ္ကိုေရာင္းၿပီးေတာ္ေတာ္ေဝးသည့္ေနရာမွာ တိုက္အသစ္ဝယ္ထားတာေတြ႕ရသည္။

    ယခုယူသည့္ လင္းသူကလဲ ေခသူမဟုတ္တာ ေဒၚတင္တင္ စုစုေအာင္ ယခင္ကဖဲဝိုင္းမွာေျပာဖူးလို႔သိသည္။ ၾကည့္ရတာ မို႔မို႔ကလဲ တဏွာႀကီးမည့္ပုံ။ မိန္းမခ်င္းဆိုေတာ့သိသည္။ ေဒၚတင္တင္အားက်ေနသည္။ ေယာက်ၤားကိုကြာတာတစ္လမျပည့္ေသး။ လင္းသူလို ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္ေလးကို မို႔မို႔ယူလိုက္တာကို။ ကဲ မမတင္ သက္ေသေနရာမွာထိုးေပး။ မို႔မို႔က သက္ေသေနရာမွာ ေဒၚတင္တင္နဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲမွသူမေခၚလာေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုထိုးခိုင္းလိုက္သည္။ ဟင္းဟင္း လင္းသူေရ ဒီညေတာ့နင့္ကို ငါစပိုင္ၿပီဟဲ့လို႔ စိတ္ထဲကေတြးရင္းေပါ့။

    သူမကို မစုစုေအာင္ကလဲ ဒီသတင္းၾကားကတည္းကစကားမေျပာ။သိေနတယ္ေလ မို႔မို႔က ၿဖိဳးငယ္ငယ္တို႔ စုစုေအာင္တို႔လိုခိုးစားတာမဟုတ္ အပီကိုင္လိုက္တာကိုး။ သူမလဲ လင္းသူကိုႀကံစည္ေနတာၾကာၿပီ။ မမတင္ေရ ကြၽန္မ မမတင္ဆိုင္မွာ ႀကိဳးဝင္ဝယ္ဦးမယ္ေနာ္။ အျပန္က်ရင္။ ဘာလုပ္မလို႔လဲ မို႔မို႔ရဲ႕။ ခစ္ခစ္ဘာမဟုတ္ပါဘူး မမတင္ရဲ႕ ကိုယ့္ေယာက်ၤားကို စိတ္မခ်ရင္ႀကိဳးတုပ္ထားရေအာင္လို႔။ ဟား ဟား မို႔မို႔ကေတာ့ေနာက္ၿပီ။ နင့္မမက နင့္ကို အရမ္ူခ်စ္တယ္နဲ႔တူတယ္။ ႀကိဳးတုပ္ထားမယ္တဲ့ ။ ေဒၚတင္တင္ကေတာ့ မို႔မို႔စေနာက္ေနတာကို လင္းသူကို ျပန္စေနသည္။

    တကယ္က်ေတာ့ ေနာက္တာမဟုတ္မွန္း ေဒၚတင္တင္မသိပါ။ အခ်ိန္ကားည(၈)နာရီခန႔္မွာ ျဖစ္သည္။ လူရွင္းေသာ ဆိတ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္မို႔ လမ္းမေပၚမွာလူသြားလူလာကရွင္းေနၿပီ။ ထိုရပ္ကြက္ထဲကၿခံတစ္ၿခံက ႏွစ္ထပ္တိုက္တစ္လုံးရဲ႕အေပၚမွာေတာ့ မီးလင္းေနသည္။ ထိုတိုက္ကေတာ့ မို႔မို႔ရဲ႕တိုက္ျဖစ္ပါတယ္။ တိုက္အေပၚထပ္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ မို႔မို႔တစ္ေယာက္ေရခ်ိဳးေနပါတယ္။ ဒီေန႔မွ သူမကိုယူလိုက္ရတဲ့ လင္အသစ္စက္စက္ကေလးလင္းသူကေတာ့ေရခ်ိဳးေနတဲ့ မို႔မို႔ရဲ႕ေနာက္မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး သူမ ဖင္ကို လွ်ာနဲ႔လိုက္ယက္ေပးေနရပါတယ္။သူ႔ဗိုက္ထဲမွာေတာ့ ခုနက ေစာက္ပတ္ယက္ေပးရတုန္းက မို႔မို႔ၿပီးသြားတဲ့ေစာက္ရည္ေတြျပည့္ေနပါတယ္။

    ေသခ်ာေျပာင္ေနေအာင္ယက္လင္းသူ။ နင္ၿဖိဳးငယ္ငယ္ ဖင္ယက္တုန္းကအဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ မို႔မို႔ကအမွန္အကန္ကိုႏိုင္စားေနတာပါ။ ေန႔တိုင္းငါ့ေစာက္ပတ္နဲ႔ဖင္ကိုနင့္လ်ာနဲ႔သန႔္ရွင္းေပးရမယ္ ၾကားလား။ ဟုတ္ ဟုတ္ မမို႔။ အခုေတာ့ မမို႔ခိုင္းတာကို လင္းသူမျငင္းရဲပါ။ ရၿပီနင္အခန္းထဲကထြက္ ကုတင္ေပၚကေစာင့္ေန။ မို႔မို႔ကလင္းသူကို အနားေပးလိုက္ပါတယ္။ လင္းသူလဲ စိုေနတဲ့ေရေတြကိုသုတ္ၿပီး ကုတင္ေပၚကေနတထိတ္ထိတ္နဲ႔ေစာင့္ေနပါတယ္။မို႔မို႔လဲ သူမကိုယ္ကို သဘက္ပတ္ၿပီးထြက္လာပါတယ္။ကဲလင္းသူ နင့္ကို ငါဘာလုပ္မယ္ဆိုတာႀကိဳေျပာၿပီးသားမဟုတ္လား။မို႔မို႔ကဘီ႐ိုထဲမွာထည့္ထား ေသာႀကိဳးေခြမ်ားကိုထုတ္လိုက္သည္။

    ပက္လက္လွန္ ေျခေတြလက္ေတြကို ကုတင္တိုင္ေတြမွာေသခ်ာကပ္ထား။နင္ကငါ့ကြၽန္ ေန႔တိုင္းမင္းကို ႀကိဳးတုပ္ၿပီးေဆာ္မွာ နားလည္ထား။ မို႔မို႔က လင္းသူရဲ႕ ေျခလက္ေတြကို ကုတင္တိုင္မွာ ႀကိဳးေတြနဲ႔ တင္းတင္းပူးခ်ည္လိုက္ပါတယ္။လင္းသူမေအာ္ႏိုင္ေအာင္ပါးစပ္ကို သူမခြၽတ္ထားတဲ့ ပင္တီကို ယူၿပီး ဆို႔လိုက္ပါေတာ့တယ္။လင္းသူကေတာ့မ်က္ရည္ေလးေတြဝိုင္းလို႔။မို႔မို႔ကလငိးသူလီးကို သူမအဖုတ္ထဲျမဳပ္ဝင္သြားေအာင္ ဖိခ်လိုက္ၿပီးအားရပါးရေဆာင့္ပါေတာ့တယ္။

    ႀကိဳးတုပ္ခံထားရတဲ့လင္းသူအဖို႔ေအာ္လဲ မေအာ္ႏိုင္ လႈပ္လဲမလႈပ္ႏိုင္နဲ႔ မိန္းမျဖစ္သူ မမို႔မို႔ရဲ႕အက်ဥ္းသားသဖြယ္ပင္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ လင္းသူကို မို႔မို႔က အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္သဖြယ္ဆက္ဆံၿပီး ဖင္ယက္ခိုင္း ေစာက္ပတ္ယက္ခိုင္းလို႔လွ်င္ ႀကိဳးတုပ္ၿပီး စားေတာ့သည္။ လင္းသူကား သူ႔အားနည္းခ်က္ရွိသျဖင့္ မိန္းမျဖစ္သူမို႔မို႔ရဲ႕ အလိုေတာ္က်အတိုင္း ဘဝတစ္ေလ်ာက္လုံး ေဖ်ာ္ေျဖရေပေတာ့မည္ဖ။ …ၿပီးပါၿပီ

  • မိုးလင်းပေါက်ကတဲ့အချစ်ပွဲ

    မိုးလင်းပေါက်ကတဲ့အချစ်ပွဲ (စ/ဆုံး)

    ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရှမ်းပြည်နယ်က တောရွာလေးတရွာသို့ ကိုယ်တတ်ထားတဲ့ဆေးပညာနဲ့ပရဟိတအဖြစ်ဆေးကုပေးရန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာတစ်လပြည့်ခဲ့လေပြီ တောင်ယာလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေကြတဲ့တောသူတောင်သားတွေက ဖော်ရွေစွာကြိုဆိုကြတော့ အလုပ်မှာပိုစိတ်အားတက်ကြွနေမိတာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်ကလူပျိုလူလွတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းတဲ့သူတယောက်ဖြစ်သည် သူပရဟိတလုပ်တဲ့ဆေးခန်းမှာ နေဇော်ဆိုတဲ့ကျန်းမာရေးမှူးတယောက်နဲ့ အသက်၂၃နှစ်ဝန်းကျင်နပ်စ်မလေးတယောက်ပါအရင်ကတည်းကဆေးခန်းမှာအလုပ်လုပ်တာဖြစ်ပြီး ထူးခြားတာက နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကရုပ်ရည်ချောမောပြီး လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်သည်

    ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက်ဒီရွာကိုရောက်စကတည်းက သတိထားမိတာ နပ်စ်မလေးရဲ့အကြည့်စူးစူးနဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ပြုံးဟန်လေးကလည်း သက်ငြိမ်ကိုရင်ခုန်စေသလို ရင်တုန်စေသလိုပါဘဲ ရွာလူကြီးကသက်ငြိမ်နေဖို့သူပိုင်ခြံဝန်းအကျယ်ကြီးထဲမှာဆောက်ထားတဲ့နှစ်ထပ်အိမ်မဲကြီးမှာ တည်းခိုဖို့နေရာပေးထားတယ်လေ အဲ့ဒီပျဉ်ထောင်သွပ်မိုးအိမ်အပေါ်ထပ်မှာဘဲ ကိုယ်ကတခန်း ကျန်းမာရေးမှူးကိုနေဇော်ကတခန်းနေတယ် အောက်ထပ်မှာတော့ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းနဲ့အတူ ဒီရွာစာသင်ကျောင်းမှာ တာဝန်ကျတဲ့ မူလတန်းပြဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတို့နေကြတာ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဟာလည်း နပ်စ်မလေးလောက်ရုပ်လှတာကို မမှီပေမယ့် ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းတာတော့ နင်လားငါလားပေါ့

    ရင်သားတွေကလည်း ယူနီဖောင်းအင်္ကျီအဖြူရင်ဖုံးလေးအောက်မှာ ငွားငွားစွင့်လို့ တင်သားစိုင်တွေဆို လုံချည်အစိမ်းအောက်မှာ လမ်းလျှောက်တိုင်းလှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့ မဟာဆန်သူလေ ဆေးခန်းက သူတို့တည်းခိုတဲ့ခြံဝန်းထဲမှာဆိုတော့ ဆေးခန်းလာပြတဲ့လူနာမရှိရင် သက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ခန်းထဲမှာ စာဖတ်နေတတ်တာ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေးကတော့ဆေးခန်းထိုင်ပေါ့ ဒီနေ့ ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်းနားရက်ရလို့အဝတ်လျှော်နေတယ်ထင်တယ် အောက်ဖက်မှာ ရေသံတွေကြားနေရတယ် ရေတွင်းက သက်ငြိမ်နေတဲ့အခန်းရဲ့ခေါင်းရင်းဘက်မှာပေါ့

    ရေတွင်းနဲ့ရေချိုးတဲ့နေရာကိုတော့ ဝါးကပ်တွေနဲ့ဝင်ပေါက်တစ်ခုချန်ပြီးပတ်ပတ်လည်ကာထားတာလေ ကျောင်းဆရာမလေးလည်း အဝတ်လျှော်ရေချိုးလုပ်နေတဲ့ပုံဘဲ ရေချိုးဆိုမှမျက်လုံးထဲမှာ ကျောင်းဆရာမလေးကို ရင်လျားရက်နဲ့ရေစိုထဘီနဲ့စိတ်ကူးထဲမြင်မိတော့ သက်ငြိမ်တယောက်တဏှာစိတ်တွေဖြစ်လာမိတယ် ဆရာဝန်ဆိုပေမယ့် ကျောင်းပြီးတာမကြာသေးတော့ အတွေ့အကြုနုနယ်သေးတယ်လေ တက်ကြွဖျတ်တဲ့အရွယ်ဆိုတော့ မျက်လုံးထဲမှာ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အလှအပကို အပြင်မှာခံစားကြည့်ချင်လာတယ်

    ရေချိုးချိန်လည်း နီးလာပြီလေ အရင်ကတော့ တယောက်ပြီးမှတယောက်ရေချိုးကြတာများတယ်ရေချိုးဖို့အတွက်က ရေစည်လေးခုလုပ်ပေးထားပြီး မနက်ဆိုသူကြီးအိမ်က အလုပ်သမားတစ်ဦးက ရေဖြည့်ပေးပြီးသားလေ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အဝတ်လျှော်အဝတ်လှန်းပြီးလို့ ရေချိုးနေတာ အတော်ကြာနေပြီ ခု ထိ ရင်ဖိုတောင်မနားဖူးသေးတဲ့အပျိုရိုင်းလေးကောလိပ်ကျောင်းသူဘဝတည်းက မိမိကိုပိုးပန်းတဲ့သူတွေအများကြီး ဒါတောင်အကြိုက်မတွေ့လို့ ရည်းစားမရခဲ့ ခုတော့ဆရာဝန်ပေါက်စလေးသက်ငြိမ်ဒီရွာဆေးခန်းကိုရောက်လာတဲ့နေ့ကတည်းက မြင်မြင်ချင်းရင်ခုန်သလိုဖြစ်ခဲ့တာ ဒါကြောင့်တသက်လုံးစောင့်ထိန်းလာတဲ့သိက္ခာနဲ့မာနက အရည်ပျော်ချင်လာပြီလေ

    ရေချိုးနေရင်းနဲ့စိတ်ကူးထဲမှာ ဆရာဝန်လေးများ သူမရေချိုးနေတာကို အိမ်အပေါ်ထပ်ကချောင်းကြည့်နေမလားလို့ ဘာမဆိုင်စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်မိတာ မိမိကိုယ်ကိုတအံ့တသြဖြစ်မိ ဒါမှမဟုတ်သူမရေချိုးနေတာသိရက်နဲ့ဆရာဝန်လေးများရေချိုးဆင်းလာမလားတွေးရင်ရေချိုးနေလိုက်တာ တစ်နာရီပြည့်တောမယ်လေ ဒါပေမယ့်သူမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုကိုထိန်းချုပ်ရင်း ရေစိုထဘီကို လဲဖို့ လုံချည်တထည်ကိုကွင်းလိုက်ခေါင်းပေါ်မှစွပ်ချလိုက်ပြီး အတွင်းကရေစိုထဘီကို ရင်ဘတ်ကနေအတွင်းလက်တဖက်နှုက်ပြီးချွတ်ချလိုက်တယ် ပြီးတော့ရေလဲထဘီကို ရင်လျားဝတ်မလို့ကိုင်ရင်းနောက်အလှည့် ဘယ်အချိန်ကတည်းက နောက်မှာရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ဆရာဝန်လေးသက်ငြိမ် အို အမေ့ ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်မှုနဲ့လက်နှစ်ဖက်က ထဘီကို ရင်မလျားမိသေးဘဲ တန်လန်းကြီး ဒါကြောင့် သူမထက်အရပ်ပိုမြင့်တဲ့ဆရာဝန်လေးက မိမိရဲ့ဆူဖြိုးတဲ့ရင်သားနှစ်မွှာကို အပေါ်စီးက အတိုင်းသားမြင်နေရတာ ဆရာဝန်လေးကလည်းရုတ်တရက်သူမရဲ့ဖွံ့ထွားလုံးဝန်းနေတဲ့ရင်သားအစုံကိုမှင်တက်ရင်းကြည့်နေတာ

    အို ဆရာဝန်လေးကို စိမ်းလဲ့ညိုစိတ်ဝင်စားပေမယ့် အခုလိုတစိမ်းယောင်္ကျားတယောက်ရဲ့ရှေ့မှာမိမိရဲ့အလှကို ပြသ သလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် ကျောင်းဆရာမလေးမျက်နှာမှာ ရှက်သွေးတွေဖြာနေမိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲကျသလိုဖြစ်မိတဲ့အတွက် စိတ်ထဲကာမစိတ်တွေတက်လာပြီး ပေါင်ကြားထဲကညီတော်မောင်ကပုဆိုးကြားက မာန်တက်ကာခေါင်းထောင်နေတာ ဒါကိုကျောင်းဆရာမလေးစမ်းလဲ့ညိုက အမှတ်မထင်မြင်သွားတော့ အို တရှက်ကနှစ်ရှက်ဖြစ်ပြီးရေစိုထဘီတောင် ပြန်မကောက်တော့ဘဲအိမ်ဖက်ကိုပြေးပါလေရော

    ဒေါက်တာသက်ငြိမ် မနက်ဆေးခန်းထိုင်မလို့အိမ်ပေါ်ကအဆင်းကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုလည်း အဖြူအစိမ်းဝတ်စုံနဲ့လက်ဆွဲခြင်းလေးဆွဲလို့ နှစ်ဦးမျက်လုံးချင်းအဆုံဆရာမလေးရဲ့ပါးမို့မို့မှာရှက်ေ သွးတွေဖြာနေတာ သက်ငြိမ်တယောက်သတိထားခဲ့မိတယ်ဆရာမကျောင်းသွားတော့မလို့လားနှုတ်ဆက်တော့ ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြီးရှေ့ကဖြတ်လျှောက်သွားလိုက်တာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မျက်လုံးတွေက ဆရာမလေးရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို တဝကြီးရှုစားနေလိုက်တာ ဘေးနားရောက်လာတဲ့နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကိုတောင် သတိမထားမိလိုက်တဲ့အဖြစ် ဟိုင်း မောနင်းဒေါက်တာကြီးဆိုမှ အသိပြန်ဝင်လာတယ် မခို့တရို့ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်နေတဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့မျက်နှာမှာ ရှင်ကြီးဆရာမလေးရဲ့ဘယ်နေရာကိုလိုက်ငမ်းနေတယ်ဆိုတာကျမသိနေတယ်ဆိုတဲ့အပြုံးမျိုးနဲ့ သက်ငြိမ်လည်းရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ သြော်ဆရာမ ကျွန်တော်တို့ကျန်းမာရေးမှူးရော ခွင့်ကပြန်မလာသေးဘူးလားလို့မေးတော့ ဟာဒေါက်တာကလည်း သူ့ခွင့်ပြည့်ဖို့ ၃ရက်လိုသေးတယ်လေ သြော် ဟုတ်သားဘဲလို့ဆိုတော့ ဒေါက်တာ ကျမကရော ကြည့်မကောင်းဘူးလားဟု နပ်စ်မလေးက စ သလို နောက်သလိုနှင့်မေးလေသည်

    ဒေါက်တာရယ်ကျမတို့ကဆေးပညာဗဟုသုတရှိပြီးသားလူတွေဆိုတော့ ဆက်ကိစ္စကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆွေးနွေးလို့ရပါတယ် ကဲ ဆရာမရယ် ဆွေးနွေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဆေးခန်းရောက်မှ ထိုင်ဆွေးနွေးပေတော့ဗျာ ဟုပြောပြီး ဆေးခန်းဘက်ဦးတည်နေတော့လေသည် ခခ်..ကနဲ ရယ်သံနဲ့အတူ နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းလည်း ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နောက်မှ လိုက်ခဲ့လေသည် အင်း ဒီလိုသန်သန်မာမာ ချောမောတဲ့ဒေါက်တာပေါက်စလေးနဲ့ အတူနေရရင် ဘယ်လိုနေမလဲဟု နပ်စ်မလေးစိတ်ကူးထဲအတွေးဝင်ရင်း လမ်းလျှောက်လာရာ ရှေ့ကရပ်ပြီးဆေးခန်းတံခါးဖွင့်နေတဲ့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တည့်တည့်ဝင်တိုက်မိရာ ဟန်ချက်ပျက်သွား၍ ဆရာဝန်လေးမှလှမ်းအဆွဲ…

    အို….. အင့်.. နပ်စ်မလေးမှာကျောပေးလျက် ကုန်းကုန်းကွကွဖြစ်နေတာကို သက်ငြိမ်ကနောက်ကလှမ်းဖက်လိုက်သလိုဖြစိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်က ခင်နှင်းရဲ့ ရင်သားနှစ်မွှာကို ဆုပ်ကိုင်မိသလိုဖြစ်ပြီး တင်ပါးအိအိကြီးတွေက သက်ငြိမ်ရဲ့ ပုဆိုးကြားက ဖွားဖက်တော်နဲ့ထောက်မိသွားလေသည် နှစ်ဦးစလုံးမှင်တက်မိသွားပြီး ဒေါက်တာရဲ့လွှတ်ပါဦး နောက်ကလည်းဘာကြီးနဲ့ထိထားမှန်းမသိဘူးဆိုမှ သက်ငြိမ်အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လွှတ်ကာနောက်ဆုတ်လိုက်လေသည် ညဘက်ရေမိုးချိုးထမင်းစားပြီးသက်ငြိမ်တယောက်အိပ်ရာပေါ်တွင် မနက်ကအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးပြီးပြုံးနေလေသည် ဒေါက်တာ ဒေါက်တာ အိပ်ပြီလားဒေါက်တာဆိုတဲ့ အခန်းအပြင်ကခေါ်နေတဲ့နပ်စ်မလေး ခင်နှင်းအသံကြားတော့ အခန်းတခါးဖွင့်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် အနီးကပ်ဖြစ်နေတော့ သူမရဲ့သနပ်ခါးရနံ့လေးတွေက သင်းပျံ့နေတော့သည်

    ဟုတ်ကဲ့ဆရာမ အရေးပေါ်လူနာရောက်လာလို့လားဟုမေးတော့ မဟုတ်ပါဘူးဒေါက်တာ မနက်ကဆေးခန်းမှာ ဒေါက်တာနဲ့တိုက်မိလို့ လဲမလိုဖြစ်သွားတာ အဲ့ဒီအချိန်ကဘာမှမဖြစ်ပဲ အခုမှ ကျမခါးနာသလိုဖြစ်နေလို့ သြော် ဟုတ်လားဆရာမ ဒါဆိုကျနော် ကြည့်ပေးရမလား ဟုတ်ကဲ့ဒေါက်တာ ဒေါက်တာက အရိုးအကြောလည်းနားလည်တယ်ဆိုတော့ စမ်းသပ်ပေးပါဦး ဒါဆိုကျနော့်အခန်းထဲက ခုတင်ပေါ်ခဏလှဲလိုက်ပါလား စမ်းသပ်ကြည့်မယ် လာဗျာ နပ်စ်မလေးသက်နှင်းလည်း ကုတင်ပေါ်ထိုက်လျက် သက်ငြိမ်ကိုမော့ကြည့်လေသည် တစိမ်းယောက်ျားတယောက်ရဲ့အိပ်ရာပေါ် နှစ်ဦးတည်းရှိတဲ့အချိန်ဆိုတော့ ရင်တုန်မိသလို တဖက်ကလည်းသူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ဒေါက်တာလေးနဲ့ဆိုတော့ပျော်သလို ခံစားမိတာပေါ…

    ဆရာမ မှောက်အိပ်လိုက် ဘယ်နေရာကနာနေလဲ စမ်းကြည့်မယ်.. ဟူး သက်ငြိမ်မှောက်လှဲလိုက်တဲ့ ခင်နှင်းရဲ့နောက်ပိုင်းကောက်ကြောင်းတွေကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်လာလေသည် ခုတင်ဘေးကနေ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နပ်စ်မလေးရဲ့ခါးကို ဖွဖွလေးစမ်းနေမိတာ ကျနော်ခါးနေရာတဝိုက်စမ်းကြည့်မယ် နာတဲ့နေရာရောက်ရင်ပြောဆိုတော့ ခင်နှင်းခမျာ ဘယ်နေရာကနာမှန်းမသိတော့ဘဲ ဒေါက်တာရဲ့အထိတွေမှာ မိန်းမောသွားခဲ့လေသည် ဒါကိုသက်ငြိမ်လည်း နပ်စ်မလေးမျက်လုံးတွေ စင်းနေတာကိုကြည့်ပြီး သဘောပေါက်လေရာ စိတ်ရိုင်းတွေပေါ်ပေါက်လာပြီး လက်ကခါးနေရာမှအပေါ်ဘက်တိုးသွားပြီး နပ်စ်မလေးရဲ့နို့အုံတွေကို ပွတ်ပေးနေမိတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့တိုးညှင်းစွာ ညည်းညူသံကို ကြားရတော့ မနေနိုင်တော့ ခင်နှင်းရဲ့ပုခုံးလေးကိုဆွဲထူလိုက်ရင်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုအငမ်းမရနမ်းလိုက်လေသည်

    နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကလည်းမျက်လုံးတွေစင်းနေပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ပြန်နမ်းလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက်အရဲစွန့်ပြီးခင်နှင်းရဲ့တီရှပ်အင်္ကျီလေးကို ချွတ်ပေးတော့ အလိုက်သင့်လက်ကလေးမြှောက်ကာကူချွတ်ပေးရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေနဲ့ယစ်မူးနေတော့လေသည် နောက်တဆင့် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေကခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားကို ထဘီပျော့ပျော့လေးပေါ်မှ စမ်းနှိုက်လိုက်ရာ နပ်စ်မလေးခင်းနှင်းခမျာ ခါးကော့သွားလေတော့သည် ခင်နှင်းရဲ့ထဘီမှာလည်းပြေလျော့နေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည် ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့……

    အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ … အိုး အားး..ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာ လေတော့သည်

    စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလို ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည် အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာ အင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာ အသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေ ခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည်

    အား အ အိုး အင့် သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ် ခိ ခိ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အလိုက်သင့်ဆွဲချွတ်ရင်း ကြည့်လိုက်တော့ မီးအိမ်အလင်းရောင်နဲ့နပ်စ်မလေးရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှ မွေးညှင်းနုနုလေးတွေ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက သူ့ကိုစိန်ခေါ်နေသလိုလို လက်တွေက အလိုလိုခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးပေါ်မှာ အထက်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ တိုးညှင်းတဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ ခါးတွေပါကော့သွားလေရဲ့ သက်ငြိမ်လည်း စိတ်ကထန်လာပြီမို့ ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက လှုပ်ရမ်းကာမာန်ဖီနေတော့သည်

    ဒါကိုပွင့်လင်းရဲတင်းလှတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းကမြင်တော့ အို ဒေါက်တာ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဘဲ ခင်နှင်းက ခုချိန်ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့်အင်းဒေါက်တာရဲ့ ကျမက ကိုယ့်လက်တွေနဲ့ဘဲ တကိုယ်ရေအာသာဖြေဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်အလိုးခံရမှာပဲ ဒေါက်တာ ဖြည်းဖြည်းနော် ဟုတ်ကဲ့ ဆရာမ ကျွန်တော့ ဟာကြီးကို ကိုင်ကြည့်ပါလား ခင်နှင်းလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့လီးကြီးကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိအဖုတ်မှ အရည်တွေစို့လာလေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကြီးကို နပ်စ်မလေးက လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဂွင်းထုပေးနေလေရာ အိုး အားး ဆိုတဲ့ဖီးအပြည့်နဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ညည်းညူသံထွက်လာလေသည် စိတ်အရမ်းထန်နေပြီ ဖြစ်ရာ နပ်စ်မလေးကို ချိုင်းနှစ်ဖက်မှ မ ယူပြီး ကုတင်ပေါ် ပက်လက်အနေအထား ထားလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခင်နှင်းရဲ့ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနမ်းတွေပေးတော့ ခင်နှင်းလက်နှစ်ဖက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ကျေုာပြင်ကို ဆွဲဖက်ကာ လုပ်ပါတော့ဟု ပြောနေသလိုလိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း လက်တစ်ဖက်ကို ထောက်ထားပြီး တဖက်ကမိမိရဲ့လီးကိုကိုင်၍ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလေတော့သည်

    အ နာတယ် ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် ဒေါက်တာအင်းပါ ခင်နှင်းရဲ့ ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာဟုဆိုကာအသွင်းအထုတ် မှန်မှန်လုပ် လိုးပေးနေရာ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းခမျာ ဖီးတွေတက်လာပြီး အောက်ကနေခါးလေးပင်ကော့ပေးကော့ပေးနေလေတာ့သည် ..အား.. အ ..အိုး.. အင့် .. သက်ငြိမ်လည်း ခင်နှင်းရဲ့နို့အုံတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်နယ်ရင်း ခပ်မြန်မြန်လေးဆောင့်လိုးပေးနေလေရာ ဒေါက်တာမြန်မြန်လေးဆောင့်ပေး ခင်နှင်းပြီးခါနီးနေပြီ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေးရှိတဲ့ နပ်စ်မလေးခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးကိုလိုးပေးနေရတော့ နောက်ထပ်အချက်သုံးဆယ်လောက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုးရင်းနဲ့ လရည်တွေထွက်လာကာ ခင်နှင်းရဲ့အဖုတ်လေးထဲ ပန်းထည့်မိလိုက်လေသည် ကောင်းလိုက်တာ ဒေါက်တာရယ် လက်ရဲ့အရသာနဲ့ လီးရဲ့အရသာ ကွာတယ်ဆိုတာ ခုမှပဲသိတော့တယ်

    ခခ်…. ခခ် ဒီနေ့ ဆေးခန်းနဲ့ ငါးမိုင်လောက်ဝေးတဲ့ ရွာလေးကလူနာတွေဆေးကုပေပြီး မိုဒေါက်တာသက်ငြိမ်ပြန်လာခဲ့ရာ…မိုးချုပ်စပင်ရှိနေလေပြီ ကျန်းမာရေးမှူးနဲ့နပ်စ်မလေခင်နှင်းကတော့ မွေးလူနာတယောက်ရှိ၍ ထိုရွာလေးမှာပင် ညအိပ်ကျန်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းရေချိုးထမင်းစား၍ အနားယူကာဟိုနေ့ကနပ်စ်မလေးနဲ့အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း ငါ ဒီလိုအခွင့်အရေးယူခဲ့တာ မှားသွားလား……… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်သုံးသပ်နေလေသည် အမှန်တော့သက်ငြိမ် ခင်နှင်းအပေါ် အရင်ကမရိုးသားတဲ့စိတ် မရှိခဲ့တာအမှန်ပါ သက်ငြိမ်စိတ်ဝင်စားနေတာက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုဖြစ်သည် စ ရောက်စကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး ဟိုဘက်နေ့က ရေချိုးတဲ့နေရာမှာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဖွံ့ထွားလှတဲ့ ရွှေရင်အစုံကို မြင်တွေ့ရတော့ ပိုပြီးရင်ခုန်နေလိုလို ညဉ့်နက်လာပြီဖြစ်ပေမယ့် အိပ်မပျော်ဘဲ…..အတွေးနယ်ချဲ့နေလေသည်

    အပေါ့အပါးသွားချင်လာ၍ အိမ်အောက်ခပ်လှမ်းလှမ်းက အိမ်သာဆီသို့ အပေါ့သွားခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ရန်အလုပ်မှာ အိမ်အောက်ထပ်က ကျောင်းဆရာမလေးအခန်းထဲမှ ညည်းသံလိုလို အသံကို ကြားမိလာလေသည် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ သူကြီးအိမ်ကလည်း မီရောင်မမြင်တော့ အိပ်ကြပြီထင်တယ် ဒါဆိုခုန အသံက ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ဖြစ်မယ် နပ်စ်မလေးကလည်း ဟိုဘက်ရွာရောက်နေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက်တည်းပေါ့ တစ်ခုခုဖြစ်နေသလားဘဲ ….. ခြေလှမ်းတွေကစိမ်းလဲ့ညိုအခန်းရှေ့ရောက်လာပြအခန်းတံခါးခေါက်ကာ…… ဆရာမ… ဆရာမစိမ်းလဲ့ညို…. ဟုအသံပေးကာခေါ်ကြည့်လေသည် ခဏနေတော့ ခြေသံကြားလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးလာဖွင့်ပေးတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို ဆရာမ ဘာဖြစ်လို့လဲလို့မေးတော့ ဒေါက်တာ ကျမ မိုးချုပ်မှခေါင်းလျှော်ရေချိုးလိုက်တာ ဖျားပြီထင်တယ်

    သြော် ဆရာမရယ် ကျွန်တော့ကိုလာခေါ်ရောပေါ့ ညည့်နက်နေပြီဆိုတော့ ဒေါက်တာ့ကို အားနာလို့ပါ ဟာ မဟုတ်တာ ကျွန်တော်တို့ဆရာဝန်တွေက လူနာတွေအတွက် နေရာမရွေးအချိန်မရွေးပါဘူးဆရာမရယ် ဆရာမအခန်းထဲ နားနေလိုက် ကျွန်တော်ဆေးအိတ်တက်ယူပြီး ပြန်လာခဲ့မယ် ဟုတ် ကျေးဇူးပါဒေါက်တာ ရပါတယ်ဗျာ ခဏနော် ဆေးအိပ်ယူပြီးပြန်လာတော့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုက ညဝတ်အင်္ကျီပါးပါးလေးနဲ့ ကုတင်ပေါ်ခြေထောက်နှစ်ချောင်းအောက်ချပြီး ထိုင်နေလေရာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆေးအိတ်ကို ဘေးကခုံပေါ်ချလိုက်ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နဖူးကို စမ်းကြည့်လေသည်

    ကိုယ်တော့ နဲနဲပူနေတယ် သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းကြည့်မယ် အမှန်တော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ခုနကဖျားသလိုရှိခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နဲ့ ညည့်နက်သန်းခေါင် တခန်းတည်းမှာနှစ်ယောက်တည်းရှိနေတော့ ဖျားနေတာတွေမရှိတော့ဘဲ ရင်တွေဘဲခုန်နေမိ သွေးပေါင်ချိန်တိုင်းပြီး ကျွန်တော်ဆေးထိုးပေးခဲ့မယ်ဟုဆိုကာ ဆေးထိုးပြွန်မှာဆေးစပ်နေလေသည် .ကဲ•••ဆရာမ ဘေးတစောင်းလှဲနေလိုက်. ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က မိမိဝင်လာကတည်းက ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညို ညဝတ်ဂါဝန်ကိုဝတ်ထားတာ မြင်ပြီးသား ဆေးစပ်နေကတည်းက ဆရာမလေးရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို မြင်ပြီးနောက်ပိုက်မှာ အောက်ပိုင်းဆို ပိုလှမယ်လို့တွေးနေခဲ့ပြီး ဒီတခါအခွင့်အရေးပဲလို့စိတ်ကူးကာ စိတ်တွေမရိုးမရွဖြစ်နေလေသည်

    ဆေးထိုးအပ်ကို ဂါဝန်ပေါ်က စိုက်လို့ရနိုင်ပေမယ့် ဆရာမ ရှင် ဒေါက်တာ တင်ပါးမြင်ရအောင် ဂါဝန်ကိုလှန်လိုက်ပါလား အို ရှက်သွေးဖျာနေတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညို မရှက်ပါနဲ့ဆရာမရယ် အနားမှာဘယ်သူမှမရှိပါဘူး စိမ်းလဲ့ညိုလည်း မထူးပါဘူးဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ဂါဝန်ကို ဒေါက်တာဘက်မျက်နှာမူ အနေအထားနဲ့အောက်ကနေ အပေါ်ဖက် စ လှန်နေရာ ခြေသလုံးနဲ့ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ဖွေးဖွေးတွေကို မြက်လိုက်ရတဲ့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်တယောက် ဆေးထိုးအပ်ကိုင်နေရင်း ရင်တုန်နေကာ တံတွေးတွေမျိုချမိနေတော့သည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်တဝက် ရင်ခုန်တဝက်နဲ့ ဂါဝန်ကိုလှန်တင်ထားရာ တင်ပါးထိမရောက်နိုင်သေးဘဲ ပေါင်ရင်းထိသာ လှန်ထားမိလေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ရှေ့နားတိုးလာကာ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ခါးအထိဆွဲလှန်လိုက်လေသည်

    .အို••••. ကျောင်းဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုတယောက် မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ရှက်သွေးဖျာနေတော့သည် ဟာ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်မှာလည်း ခါးအထိလှန်လိုက်တော့ ဘေးတစောင်းအနေအထား စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ တင်သားအကြီးကြီးတွေရယ် မိမိနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားကြောင့်ပေါင်နှစ်ဖက်အထက်အောက်ပူးထားပေမယ့် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးကိုမမြင်ရပေမယ့်ဆီးခုံအောက်ကအမွှေးနက်နက်လေးတွေကို မြင်ပြီး လက်တွေတုန်နေလေတော့သည် .ဆ ..ဆရာမ .. ဟိုဖက်လှည့်ပေးပါလား. စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိပဲ ရင်တွေသာခုန်နေတော့သည် ဘေးစောင်းအနေအထားနဲ့ ဟိုဘက်အလှည့်မှာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ခပ်ဟဟ ကားလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး အမွေးနက်နက်တွေဖုံးထားတဲ့ အဖုတ်လေးကို လျက်တပြတ်ဖွင့်ဟ သွားသလိုဖြစ်ကာ ဒါကိုသက်ငြိမ်တယောက် မြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်သေးသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပြီး ဆေးထိုးလို့ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့တင်ပါးလုံးလုံးကြီးကို လက်ဖဝါးနဲ့ပွတ်ပေးနေပြန်သည် အစကတော့ လက်ဝါးနဲ့ဖိပွတ်နေပြီးနောက်မှာတော့ ဖွဖွလေးဆက်ပွတ်ပေးနေတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် သူမစိတ်ဝင်စားနေတဲ့ဒေါက်တာလေးရဲ့အတွေ့အထိမှာသာယာမိန်းမောနေမိတာအမှန်ပါ

    ဒါပေမယ့်မ မိမိရဲ့ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းတဲ့အနေနဲ့ ဂါဝန်ကိုခြေဖျားထိပြန်ဖုံးပြီး ထထိုင်လိုက်တယ် သက်ငြိမ်ကတော့ ဆရာမလေးရဲ့သဘာဝအလှအပတွေကို မျက်မြင်ခံစားခဲ့ရပြီး အပြည့်အဝ ချစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲချင်တဲ့ ဆန္ဒတွေ တားမရ ဆီးမရဖြစ်နေခဲ့တယ် ခြေနှစ်ဖက်ချပြီး တင်ပါးလေးလွှဲထိုင်နေတဲ့ စိမ်းလဲ့ညိုမျက်နှာလေးကို ဆွဲယူပြီးနှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်တယ် ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလည်းညိုလည်း ရှောင်ဖို့အချိန်မရလိုက်ဘဲ သက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ တဒင်္ဂမိန်းမောနေမိတာ ထို့နောက် သက်ငြိမ်ရဲ့လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နို့အုံတွေပေါ်မှာ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ရင်း အနမ်းမိုးတွေစွေလို့နေတော့တယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲယူရင်း မိမိပေါင်ကြားထဲမှာ ထောင်မတ်ထိုးထွက်လာတဲ့ လီးကြီးပေါ် အုပ်ကိုင်စေလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အို ပူနွေးမာထောင်နေတဲ့ ဒေါက်တာရဲ့လိင်တံကြီးကို အမိအရစမ်းမိလိုက်တဲ့ အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် အသိစိတ်တွေပြန်ဝင်လာရင်း သက်ငြိမ်ရင်ဘတ်ကို တွန်းလွှတ်လိုက်ကာ “ဟင့်အင်း ဒေါက်တာ အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်

    ´´ သက်ငြိမ်လည်း စားရခါနီးမှ ငတ်ရဆိုသလို အပျိုရိုင်းလေး စိမ်းလဲ့ညိုက လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်နေတော့လည်း မတတ်သာပဲ လက်လျှော့ရလေသည် “ ဆောရီးပါ..ဆရာမရယ်..´´ “ကျွန်တော်စိတ်လွတ်သွားတယ် ´´…ဒါပေမယ့် “ဆရာမကို မြင်ကတည်းက စွဲစွဲလန်းလန်း စိတ်ဝင်စားခဲ့တာပါ´´ “ဒါဆိုလည်း ကျနော်အခန်းပြန်တော့မယ် ဆေးထိုးထားတာဆိုတော့ နေကောင်းသွားမှာပါ´´ “ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါ ဒေါက်တာ´´ သက်ငြိမ်းလည်း သက်ပြင်းချကာ ဆေးအိတ်ကို ဆွဲယူပြီး ကျောင်းဆရာမလေး စိမ်းလဲ့ညိုအခန်းက ထွက်ခဲ့လေသည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ထွက်သွားတော့ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ရင်ထဲမှာ ဟာသလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ခုန ဒေါက်တာရဲ့အပြုအစု အယုယတွေကို ပြန်တွေးမိရင်း ရင်ခုန်သလိုလို မိမိအဖုတ်လေးက ယားလာသလိုလိုဖြစ်နေပြီး လက်နဲ့စမ်းကြည့်တော့ အဖုတ်ဝမှာ အရည်လေးတွေ စို့နေတာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကိုင်ကြည့်ရင်းနဲ့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး အမွေးတွေဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အစိလေးကို ပွတ်ရင်းနဲ့ မျက်လုံံးတွေစင်းပြီး တစ်ခုခုကို လိုလားတောင့်တသလို ဖြစ်မိလာတယ်

    လက်တဖက်က မိမိရဲ့အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနဲ့အစိလေးကိုပွတ်ပြီး ကျန်လက်တဖက်နဲ့ နို့အုံတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သတ်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားနေမိတယ် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်း အခန်းထဲပြန်ရောက်မှ ဆရာမလေးစိမ်းလဲ့ညိုကို သောက်ဆေးပေးခဲ့ဖို့ အခုမှသတိရကာ သောက်ရမည့်ဆေးတွေကို ရွေးယူခဲ့ပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ အခန်းတံခါးရှေ့ရောက်လာခဲ့တယ် တံခါးခေါက်ဖို့ လက်ရွယ်လိုက်တော့ အခန်းတံခါးက မိမိထွက်လာကတည်းက စေ့ထားတဲ့အတိုင်းသာ ရှိနေသေးတယ် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်စိတ်တွေနဲ့ ထူပူပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်မိတာဖြစ်လောက်မယ်ဆိုပြီးနဲနဲလေး ဟ နေတဲ့တံခါးကြားက မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ကုတင်အထက်မှာ ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ရင်ဘတ်အထိ ပင့်တင်ပြီး လက်တဖက်က နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပွတ်ချေနေပြီး ကျန်လက်တဖက်က သူမရဲ့အဖုတ်လေးကို ပွတ်နေကာ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားနေတော့သည် ဒေါက်တာသက်ငြိမ် အခန်းတံခါးကို အသံမြည်အောင် တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ အို ရုတ်တရက် စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အခန်းတံခါးမပိတ်ရသေးတဲ့အဖြစ်ကို ခုမှပြန်အမှတ်ရလေသည်

    ဂါဝန်ကို ချက်ချင်း ဒူးအောက်ထိ ကပျာကယာဆွဲချလိုက်ပြီး “ဒေါက် ဒေါက်တာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက …´´ “ဟို ကျွန်တော်လည်း စိမ်းလဲ့ညိုအတွက် သောက်ဆေးတွေကျန်နေခဲ့လို့ လာပို့တာပါ´´ “သြော် ဟုတ်ကဲ့ ဒေါက်တာ ဒါနဲ့ ခုနမြင်ခဲ့တာတွေကို ဒေါက်တာ့ရင်ထဲမှာဘဲ ထားပါနော်´´ “ ဆရာမရယ်´´ ဆိုပြီး သက်ငြိမ်လက်တွေက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ရောက်နေတာလဲလှမ်းဖက်လိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲ အလိုက်သင့် လေး ပါလာလေတော့သည် “ စိမ်းလဲ့ညိုကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ချစ်နေမိပြီဗျာ ´´ ပြောပြောဆိုဆို…….“ကျွန်တော်လေ´´ သက်ငြိမ်ကစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို တက်မက်စွာ အနမ်းမိုးတွေရွာချပစ်ခဲ့တာ ဒီတခါတော့ ရင်ဘတ်ချင်းနီးစပ်နေ၍ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ပြန်မရုန်းထွက်မိတော့ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းတွေမှာ စီးမျောရင်း မိမိရဲ့လျှာလေးကို သက်ငြိမ်ရဲ့လျှာနဲ့ထိတွေ့စေကာ လက်ခံကြောင်း သက်သေပြလိုက်မိတော့သည်

    ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့အနမ်းမိုးတွေကြာလာတာနဲ့အမျှ လက်တွေကလည်း ဇယ်ဆက်သလိုစိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာအထက်အောက်လှုပ်ရှားနေတော့ကာ စိမ်းလဲ့ညိုတယောက် တီကောင်ဆားနဲ့တို့မိသလို ထွန့်ထွန့်လူးလာကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားရင်း ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေ ဖန်တီးနေလေတော့သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို သက်ငြိမ်က မိမိဂါဝန်ကို သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ချွတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုလည်း ကွင်းလုံးပုံချွတ်ချလိုက်ရာ ပူနွေးနွေးအရာတစ်ခုက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကို လာထောက်မိသလို ဖြစ်၍ လက်နဲ့စမ်းကြည့်ရာတုတ်ခိုင်ထောင်မတ်နေတဲ့ သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးကြီး ရင်ထဲ ထိတ်လန့်မှုဖြစ်ပေါ်ပေမယ့်လည်း မိမိလက်က သက်ငြိမ်ရဲ့ လိင်တံကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ထားမိနေဆဲ သက်ငြိမ်က သူမဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်အပေါ်မှ သူ့၏လက်နှင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်စေလေသည် စိမ်းလဲ့ညိုလည်း သက်ငြိမ်က သူမရဲ့နို့တွေကို အငမ်းမရ စို့ပေးနေတာ့ သူမရဲ့လက်ကလည်း အလိုလို သက်ငြိမ်ရဲ့ လီးတံကြီးကို ဂွင်းတိုက်သလို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေတော့သည်

    အင်း အား ဟင်း နှစ်ဦးစလုံးမှ ကာမအရသာ ခံစားနေမိပြီး ပြိုင်တူ ညည်းသံတွေ ထွက်နေမိတော့သည် သက်ငြိမ်က စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ ကိုယ်လေးကို ကုတင်ပေါ်ပက်လက်လှန်စေကာ ပေါင်နှစ်လုံးကို ကားစေလိုက်ရာ စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ရှက်ရှက်နှင့် ပေါင်နှစ်လုံးကိုပြန်စုလေသည် မျက်လုံးတွေကိုတော့ ခုထိမှိတ်ထားပြီး ရင်တွေလှိုက်ဖိုကာ လှစ်ဟာနေတော့သည် သက်ငြိမ်က မရမက စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲကားလိုက်ပြီး တခဏ စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်လေးမှာ နူးညံ့ စိုစွတ်တဲ့ထိတွေ့မှု တခုခံစားမိလို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိတော့ “အို ..ဒေါက် .. ဒေါက်တာ .. အ.. အားး´´ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ဦးခေါင်းက မိမိပေါင်ကြားထဲ ရောက်နေပြီး မိမိရဲ့အဖုတ်တစ်ခုလုံးကို လျှာနဲ့အထက်အောက် လျက်ပေးနေတာ စိမ်းလဲ့ညို တားချိန်တောင်မရလိုက်ဘဲ ခံစားမှုသာ အထွတ်အထိတ်ရောက်နေကာ သက်ငြိမ်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခါးလေးကော့ကော့သွားလေသည်

    အင်း …ဟင်း ….ဟင်း ရုတ်တရက် ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ကထလာပြီး စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့မျက်နှာအနီး သူရဲ့လီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်နေရင်း ဆရာမ ကျွန်တော့်လီးကို စုပ်ပေးပါလား စိမ်းလဲ့ညိုလည်း ကာမစိတ်အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ကာရှက်စိတ်တွေပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီး သက်ငြိမ်ရဲ့ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီးကိုကြည့်ကာ လက်ချောင်းတွေနှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းဝမှာ တေ့လိုက်လေသည် စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့ နှင်းဆီလွှာ နှုတ်ခမ်းတွေက ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး လီးကြီးကို ငုံကာရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးနေမိတော့သည် အိုး ….အား ဒေါက်တာသက်ငြိမ်လည်းခံစားမှု အထွတ်အထိပ်ရောက်လာလေပြီ ဆရာမ လိုးကြရအောင်ဗျာ စိမ်းလဲ့ညိုကို အရမ်းလိုးချင်နေပြီ စိမ်းလဲ့ညိုကမိမိဆန္ဒတွေကလည်းလိုလားတောင့်တနေပြီဖြစ်ရာ အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှန်ပေါင်ကားပေးနေလိုက်တော့သည်

    ဒေါက်တာသက်ငြိမ်က သူမ၏ပေါင်ကြားတွင်ဒူးထောက်နေရာယူကာ သူ၏လီးကြီးကို စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်ဝမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထောက်လိုက်လေသည် အ ….အ….အာ စိမ်းလဲ့ညိုနှုတ်မှ အနည်းငယ်နာကျင်မှုရှိ၍ ညည်းတွားသ ံတခဏသာထွက်ခဲ့ပြီး နောက်မှာတော့ဒေါက်တာသက်ငြိမ်ရဲ့ အသွင်းအထုတ် ညင်သာမှုနဲ့စိမ်းလဲ့ညိုရဲ့အဖုတ်မှ ကာမစိတ်ကြောင့်ထွက်လာတဲ့ အရည်လေးတွေကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး နာကျင်မှုမရှိတော့ပဲ စည်းစိမ်ရနေကြလေပြီ အား …..အား…. အင့် ….ဟင်း ခံစားမှုအထွတ်အထိပ်ရောက်၍ ညည်းတွားသံများနှင့်အတူ ဒေါက်တာသက်ငြိမ်နှင့် စိမ်းလဲ့ညိုတို့ရဲ့ ချစ်ပွဲဝင်ခန်းလေးမှာ နွှဲရင်း နွှဲရင်း မိုးလင်းခဲ့လေတော့သည်။ ..ပြီးပါပြီ။ ။

    Zawgyi

     

    မိုးလင္းေပါက္ကတဲ့အခ်စ္ပြဲ (စ/ဆုံး)

    ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္တေယာက္ ရွမ္းျပည္နယ္က ေတာ႐ြာေလးတ႐ြာသို႔ ကိုယ္တတ္ထားတဲ့ေဆးပညာနဲ႕ပရဟိတအျဖစ္ေဆးကုေပးရန္ေရာက္လာခဲ့သည္မွာတစ္လျပည့္ခဲ့ေလၿပီ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ေတာသူေတာင္သားေတြက ေဖာ္ေ႐ြစြာႀကိဳဆိုၾကေတာ့ အလုပ္မွာပိုစိတ္အားတက္ႂကြေနမိတာအမွန္ပါ သက္ၿငိမ္ကလူပ်ိဳလူလြတ္ဆရာဝန္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာ႐ုံသာမက ခႏၶာကိုယ္ႀကံ့ခိုင္သန္စြမ္းတဲ့သူတေယာက္ျဖစ္သည္ သူပရဟိတလုပ္တဲ့ေဆးခန္းမွာ ေနေဇာ္ဆိုတဲ့က်န္းမာေရးမႉးတေယာက္နဲ႕ အသက္၂၃ႏွစ္ဝန္းက်င္နပ္စ္မေလးတေယာက္ပါအရင္ကတည္းကေဆးခန္းမွာအလုပ္လုပ္တာျဖစ္ၿပီး ထူးျခားတာက နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းက႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာၿပီး လုံးႀကီးေပါက္လွျဖစ္သည္

    ဒါကိုသက္ၿငိမ္တေယာက္ဒီ႐ြာကိုေရာက္စကတည္းက သတိထားမိတာ နပ္စ္မေလးရဲ႕အၾကည့္စူးစူးနဲ႕ ေဖာ္ေ႐ြတဲ့ၿပဳံးဟန္ေလးကလည္း သက္ၿငိမ္ကိုရင္ခုန္ေစသလို ရင္တုန္ေစသလိုပါဘဲ ႐ြာလူႀကီးကသက္ၿငိမ္ေနဖို႔သူပိုင္ၿခံဝန္းအက်ယ္ႀကီးထဲမွာေဆာက္ထားတဲ့ႏွစ္ထပ္အိမ္မဲႀကီးမွာ တည္းခိုဖို႔ေနရာေပးထားတယ္ေလ အဲ့ဒီပ်ဥ္ေထာင္သြပ္မိုးအိမ္အေပၚထပ္မွာဘဲ ကိုယ္ကတခန္း က်န္းမာေရးမႉးကိုေနေဇာ္ကတခန္းေနတယ္ ေအာက္ထပ္မွာေတာ့ နပ္စ္မေလးသက္ႏွင္းနဲ႕အတူ ဒီ႐ြာစာသင္ေက်ာင္းမွာ တာဝန္က်တဲ့ မူလတန္းျပဆရာမေလး စိမ္းလဲ့ညိုတို႔ေနၾကတာ ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုဟာလည္း နပ္စ္မေလးေလာက္႐ုပ္လွတာကို မမွီေပမယ့္ ကိုယ္လုံးေတာင့္တင္းတာေတာ့ နင္လားငါလားေပါ့

    ရင္သားေတြကလည္း ယူနီေဖာင္းအကၤ်ီအျဖဴရင္ဖုံးေလးေအာက္မွာ ငြားငြားစြင့္လို႔ တင္သားစိုင္ေတြဆို လုံခ်ည္အစိမ္းေအာက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တိုင္းလႈပ္လီလႈပ္လဲ့နဲ႕ မဟာဆန္သူေလ ေဆးခန္းက သူတို႔တည္းခိုတဲ့ၿခံဝန္းထဲမွာဆိုေတာ့ ေဆးခန္းလာျပတဲ့လူနာမရွိရင္ သက္ၿငိမ္တေယာက္အိပ္ခန္းထဲမွာ စာဖတ္ေနတတ္တာ က်န္းမာေရးမႉးနဲ႕နပ္စ္မေလးကေတာ့ေဆးခန္းထိုင္ေပါ့ ဒီေန႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုလည္းနားရက္ရလို႔အဝတ္ေလွ်ာ္ေနတယ္ထင္တယ္ ေအာက္ဖက္မွာ ေရသံေတြၾကားေနရတယ္ ေရတြင္းက သက္ၿငိမ္ေနတဲ့အခန္းရဲ႕ေခါင္းရင္းဘက္မွာေပါ့

    ေရတြင္းနဲ႕ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာကိုေတာ့ ဝါးကပ္ေတြနဲ႕ဝင္ေပါက္တစ္ခုခ်န္ၿပီးပတ္ပတ္လည္ကာထားတာေလ ေက်ာင္းဆရာမေလးလည္း အဝတ္ေလွ်ာ္ေရခ်ိဳးလုပ္ေနတဲ့ပုံဘဲ ေရခ်ိဳးဆိုမွမ်က္လုံးထဲမွာ ေက်ာင္းဆရာမေလးကို ရင္လ်ားရက္နဲ႕ေရစိုထဘီနဲ႕စိတ္ကူးထဲျမင္မိေတာ့ သက္ၿငိမ္တေယာက္တဏွာစိတ္ေတြျဖစ္လာမိတယ္ ဆရာဝန္ဆိုေပမယ့္ ေက်ာင္းၿပီးတာမၾကာေသးေတာ့ အေတြ႕အၾကဳႏုနယ္ေသးတယ္ေလ တက္ႂကြဖ်တ္တဲ့အ႐ြယ္ဆိုေတာ့ မ်က္လုံးထဲမွာ ဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕အလွအပကို အျပင္မွာခံစားၾကည့္ခ်င္လာတယ္

    ေရခ်ိဳးခ်ိန္လည္း နီးလာၿပီေလ အရင္ကေတာ့ တေယာက္ၿပီးမွတေယာက္ေရခ်ိဳးၾကတာမ်ားတယ္ေရခ်ိဳးဖို႔အတြက္က ေရစည္ေလးခုလုပ္ေပးထားၿပီး မနက္ဆိုသူႀကီးအိမ္က အလုပ္သမားတစ္ဦးက ေရျဖည့္ေပးၿပီးသားေလ ေက်ာင္းဆရာမေလး စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ အဝတ္ေလွ်ာ္အဝတ္လွန္းၿပီးလို႔ ေရခ်ိဳးေနတာ အေတာ္ၾကာေနၿပီ ခု ထိ ရင္ဖိုေတာင္မနားဖူးေသးတဲ့အပ်ိဳရိုင္းေလးေကာလိပ္ေက်ာင္းသူဘဝတည္းက မိမိကိုပိုးပန္းတဲ့သူေတြအမ်ားႀကီး ဒါေတာင္အႀကိဳက္မေတြ႕လို႔ ရည္းစားမရခဲ့ ခုေတာ့ဆရာဝန္ေပါက္စေလးသက္ၿငိမ္ဒီ႐ြာေဆးခန္းကိုေရာက္လာတဲ့ေန႕ကတည္းက ျမင္ျမင္ခ်င္းရင္ခုန္သလိုျဖစ္ခဲ့တာ ဒါေၾကာင့္တသက္လုံးေစာင့္ထိန္းလာတဲ့သိကၡာနဲ႕မာနက အရည္ေပ်ာ္ခ်င္လာၿပီေလ

    ေရခ်ိဳးေနရင္းနဲ႕စိတ္ကူးထဲမွာ ဆရာဝန္ေလးမ်ား သူမေရခ်ိဳးေနတာကို အိမ္အေပၚထပ္ကေခ်ာင္းၾကည့္ေနမလားလို႔ ဘာမဆိုင္စိတ္ရိုင္းေတြ ဝင္မိတာ မိမိကိုယ္ကိုတအံ့တၾသျဖစ္မိ ဒါမွမဟုတ္သူမေရခ်ိဳးေနတာသိရက္နဲ႕ဆရာဝန္ေလးမ်ားေရခ်ိဳးဆင္းလာမလားေတြးရင္ေရခ်ိဳးေနလိုက္တာ တစ္နာရီျပည့္ေတာမယ္ေလ ဒါေပမယ့္သူမရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္မႈကိုထိန္းခ်ဳပ္ရင္း ေရစိုထဘီကို လဲဖို႔ လုံခ်ည္တထည္ကိုကြင္းလိုက္ေခါင္းေပၚမွစြပ္ခ်လိဳက္ၿပီး အတြင္းကေရစိုထဘီကို ရင္ဘတ္ကေနအတြင္းလက္တဖက္ႏႈက္ၿပီးခြၽတ္ခ်လိဳက္တယ္ ၿပီးေတာ့ေရလဲထဘီကို ရင္လ်ားဝတ္မလို႔ကိုင္ရင္းေနာက္အလွည့္ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ေနာက္မွာေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ့ဆရာဝန္ေလးသက္ၿငိမ္ အို အေမ့ ႐ုတ္တရက္ထိတ္လန႔္မႈနဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္က ထဘီကို ရင္မလ်ားမိေသးဘဲ တန္လန္းႀကီး ဒါေၾကာင့္ သူမထက္အရပ္ပိုျမင့္တဲ့ဆရာဝန္ေလးက မိမိရဲ႕ဆူၿဖိဳးတဲ့ရင္သားႏွစ္မႊာကို အေပၚစီးက အတိုင္းသားျမင္ေနရတာ ဆရာဝန္ေလးကလည္း႐ုတ္တရက္သူမရဲ႕ဖြံ႕ထြားလုံးဝန္းေနတဲ့ရင္သားအစုံကိုမွင္တက္ရင္းၾကည့္ေနတာ

    အို ဆရာဝန္ေလးကို စိမ္းလဲ့ညိုစိတ္ဝင္စားေပမယ့္ အခုလိုတစိမ္းေယာကၤ်ားတေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာမိမိရဲ႕အလွကို ျပသ သလိုျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းဆရာမေလးမ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးေတြျဖာေနမိ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္တေယာက္ ေရငတ္တုန္းေရတြင္းထဲက်သလိုျဖစ္မိတဲ့အတြက္ စိတ္ထဲကာမစိတ္ေတြတက္လာၿပီး ေပါင္ၾကားထဲကညီေတာ္ေမာင္ကပုဆိုးၾကားက မာန္တက္ကာေခါင္းေထာင္ေနတာ ဒါကိုေက်ာင္းဆရာမေလးစမ္းလဲ့ညိုက အမွတ္မထင္ျမင္သြားေတာ့ အို တရွက္ကႏွစ္ရွက္ျဖစ္ၿပီးေရစိုထဘီေတာင္ ျပန္မေကာက္ေတာ့ဘဲအိမ္ဖက္ကိုေျပးပါေလေရာ

    ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ မနက္ေဆးခန္းထိုင္မလို႔အိမ္ေပၚကအဆင္းေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုလည္း အျဖဴအစိမ္းဝတ္စုံနဲ႕လက္ဆြဲျခင္းေလးဆြဲလို႔ ႏွစ္ဦးမ်က္လုံးခ်င္းအဆုံဆရာမေလးရဲ႕ပါးမို႔မို႔မွာရွက္ေ သြးေတြျဖာေနတာ သက္ၿငိမ္တေယာက္သတိထားခဲ့မိတယ္ဆရာမေက်ာင္းသြားေတာ့မလို႔လားႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ဆိုၿပီးေရွ႕ကျဖတ္ေလွ်ာက္သြားလိုက္တာ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္မ်က္လုံးေတြက ဆရာမေလးရဲ႕ေနာက္ပိုင္းအလွကို တဝႀကီးရႈစားေနလိုက္တာ ေဘးနားေရာက္လာတဲ့နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းကိုေတာင္ သတိမထားမိလိုက္တဲ့အျဖစ္ ဟိုင္း ေမာနင္းေဒါက္တာႀကီးဆိုမွ အသိျပန္ဝင္လာတယ္ မခို႔တရို႔ၿပဳံးျပၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေနတဲ့နပ္စ္မေလးရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ ရွင္ႀကီးဆရာမေလးရဲ႕ဘယ္ေနရာကိုလိုက္ငမ္းေနတယ္ဆိုတာက်မသိေနတယ္ဆိုတဲ့အၿပဳံးမ်ိဳးနဲ႕ သက္ၿငိမ္လည္းရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႕ ေၾသာ္ဆရာမ ကြၽန္ေတာ္တို႔က်န္းမာေရးမႉးေရာ ခြင့္ကျပန္မလာေသးဘူးလားလို႔ေမးေတာ့ ဟာေဒါက္တာကလည္း သူ႕ခြင့္ျပည့္ဖို႔ ၃ရက္လိုေသးတယ္ေလ ေၾသာ္ ဟုတ္သားဘဲလို႔ဆိုေတာ့ ေဒါက္တာ က်မကေရာ ၾကည့္မေကာင္းဘူးလားဟု နပ္စ္မေလးက စ သလို ေနာက္သလိုႏွင့္ေမးေလသည္

    ေဒါက္တာရယ္က်မတို႔ကေဆးပညာဗဟုသုတရွိၿပီးသားလူေတြဆိုေတာ့ ဆက္ကိစၥကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးလို႔ရပါတယ္ ကဲ ဆရာမရယ္ ေဆြးေႏြးခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္း ေဆးခန္းေရာက္မွ ထိုင္ေဆြးေႏြးေပေတာ့ဗ်ာ ဟုေျပာၿပီး ေဆးခန္းဘက္ဦးတည္ေနေတာ့ေလသည္ ခခ္..ကနဲ ရယ္သံနဲ႕အတူ နပ္စ္မေလး ခင္ႏွင္းလည္း ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ေနာက္မွ လိုက္ခဲ့ေလသည္ အင္း ဒီလိုသန္သန္မာမာ ေခ်ာေမာတဲ့ေဒါက္တာေပါက္စေလးနဲ႕ အတူေနရရင္ ဘယ္လိုေနမလဲဟု နပ္စ္မေလးစိတ္ကူးထဲအေတြးဝင္ရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာရာ ေရွ႕ကရပ္ၿပီးေဆးခန္းတံခါးဖြင့္ေနတဲ့ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို တည့္တည့္ဝင္တိုက္မိရာ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြား၍ ဆရာဝန္ေလးမွလွမ္းအဆြဲ…

    အို….. အင့္.. နပ္စ္မေလးမွာေက်ာေပးလ်က္ ကုန္းကုန္းကြကြျဖစ္ေနတာကို သက္ၿငိမ္ကေနာက္ကလွမ္းဖက္လိုက္သလိုျဖစိသြားၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္က ခင္ႏွင္းရဲ႕ ရင္သားႏွစ္မႊာကို ဆုပ္ကိုင္မိသလိုျဖစ္ၿပီး တင္ပါးအိအိႀကီးေတြက သက္ၿငိမ္ရဲ႕ ပုဆိုးၾကားက ဖြားဖက္ေတာ္နဲ႕ေထာက္မိသြားေလသည္ ႏွစ္ဦးစလုံးမွင္တက္မိသြားၿပီး ေဒါက္တာရဲ႕လႊတ္ပါဦး ေနာက္ကလည္းဘာႀကီးနဲ႕ထိထားမွန္းမသိဘူးဆိုမွ သက္ၿငိမ္အသိစိတ္ျပန္ဝင္လာၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို လႊတ္ကာေနာက္ဆုတ္လိုက္ေလသည္ ညဘက္ေရမိုးခ်ိဳးထမင္းစားၿပီးသက္ၿငိမ္တေယာက္အိပ္ရာေပၚတြင္ မနက္ကအျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေတြးၿပီးၿပဳံးေနေလသည္ ေဒါက္တာ ေဒါက္တာ အိပ္ၿပီလားေဒါက္တာဆိုတဲ့ အခန္းအျပင္ကေခၚေနတဲ့နပ္စ္မေလး ခင္ႏွင္းအသံၾကားေတာ့ အခန္းတခါးဖြင့္လိုက္ရာ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အနီးကပ္ျဖစ္ေနေတာ့ သူမရဲ႕သနပ္ခါးရနံ႕ေလးေတြက သင္းပ်ံ့ေနေတာ့သည္

    ဟုတ္ကဲ့ဆရာမ အေရးေပၚလူနာေရာက္လာလို႔လားဟုေမးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေဒါက္တာ မနက္ကေဆးခန္းမွာ ေဒါက္တာနဲ႕တိုက္မိလို႔ လဲမလိုျဖစ္သြားတာ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကဘာမွမျဖစ္ပဲ အခုမွ က်မခါးနာသလိုျဖစ္ေနလို႔ ေၾသာ္ ဟုတ္လားဆရာမ ဒါဆိုက်ေနာ္ ၾကည့္ေပးရမလား ဟုတ္ကဲ့ေဒါက္တာ ေဒါက္တာက အရိုးအေၾကာလည္းနားလည္တယ္ဆိုေတာ့ စမ္းသပ္ေပးပါဦး ဒါဆိုက်ေနာ့္အခန္းထဲက ခုတင္ေပၚခဏလွဲလိုက္ပါလား စမ္းသပ္ၾကည့္မယ္ လာဗ်ာ နပ္စ္မေလးသက္ႏွင္းလည္း ကုတင္ေပၚထိုက္လ်က္ သက္ၿငိမ္ကိုေမာ့ၾကည့္ေလသည္ တစိမ္းေယာက္်ားတေယာက္ရဲ႕အိပ္ရာေပၚ ႏွစ္ဦးတည္းရွိတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ရင္တုန္မိသလို တဖက္ကလည္းသူမစိတ္ဝင္စားေနတဲ့ ေဒါက္တာေလးနဲ႕ဆိုေတာ့ေပ်ာ္သလို ခံစားမိတာေပါ…

    ဆရာမ ေမွာက္အိပ္လိုက္ ဘယ္ေနရာကနာေနလဲ စမ္းၾကည့္မယ္.. ဟူး သက္ၿငိမ္ေမွာက္လွဲလိုက္တဲ့ ခင္ႏွင္းရဲ႕ေနာက္ပိုင္းေကာက္ေၾကာင္းေတြၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲမရိုးမ႐ြျဖစ္လာေလသည္ ခုတင္ေဘးကေန လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ နပ္စ္မေလးရဲ႕ခါးကို ဖြဖြေလးစမ္းေနမိတာ က်ေနာ္ခါးေနရာတဝိုက္စမ္းၾကည့္မယ္ နာတဲ့ေနရာေရာက္ရင္ေျပာဆိုေတာ့ ခင္ႏွင္းခမ်ာ ဘယ္ေနရာကနာမွန္းမသိေတာ့ဘဲ ေဒါက္တာရဲ႕အထိေတြမွာ မိန္းေမာသြားခဲ့ေလသည္ ဒါကိုသက္ၿငိမ္လည္း နပ္စ္မေလးမ်က္လုံးေတြ စင္းေနတာကိုၾကည့္ၿပီး သေဘာေပါက္ေလရာ စိတ္ရိုင္းေတြေပၚေပါက္လာၿပီး လက္ကခါးေနရာမွအေပၚဘက္တိုးသြားၿပီး နပ္စ္မေလးရဲ႕နို႔အုံေတြကို ပြတ္ေပးေနမိေတာ့သည္ ခင္ႏွင္းရဲ႕တိုးညွင္းစြာ ညည္းၫူသံကို ၾကားရေတာ့ မေနနိုင္ေတာ့ ခင္ႏွင္းရဲ႕ပုခုံးေလးကိုဆြဲထူလိုက္ရင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကိုအငမ္းမရနမ္းလိုက္ေလသည္

    နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းကလည္းမ်က္လုံးေတြစင္းေနၿပီး သက္ၿငိမ္ရဲ႕လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္ကာ ျပန္နမ္းေလရာ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္တေယာက္အရဲစြန႔္ၿပီးခင္ႏွင္းရဲ႕တီရွပ္အကၤ်ီေလးကို ခြၽတ္ေပးေတာ့ အလိုက္သင့္လက္ကေလးျမႇောက္ကာကူခြၽတ္ေပးရင္း ခ်ိဳၿမိန္တဲ့အနမ္းေတြနဲ႕ယစ္မူးေနေတာ့ေလသည္ ေနာက္တဆင့္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕လက္ေတြကခင္ႏွင္းရဲ႕ေပါင္ၾကားကို ထဘီေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးေပၚမွ စမ္းႏွိုက္လိုက္ရာ နပ္စ္မေလးခင္းႏွင္းခမ်ာ ခါးေကာ့သြားေလေတာ့သည္ ခင္ႏွင္းရဲ႕ထဘီမွာလည္းေျပေလ်ာ့ေနရာ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း အလိုက္သင့္ဆြဲခြၽတ္ရင္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးအိမ္အလင္းေရာင္နဲ႕နပ္စ္မေလးရဲ႕ ေပါင္ၾကားထဲမွ ေမြးညွင္းႏုႏုေလးေတြ ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးက သူ႕ကိုစိန္ေခၚေနသလိုလို လက္ေတြက အလိုလိုခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးေပၚမွာ အထက္ေအာက္ပြတ္ေပးေနေတာ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းခမ်ာ တိုးညွင္းတဲ့ညည္းသံနဲ႕အတူ ခါးေတြပါေကာ့သြားေလရဲ႕ သက္ၿငိမ္လည္း စိတ္ကထန္လာၿပီမို႔ ပုဆိုးကိုျဖည္ခ်လိဳက္ရာ ေထာင္မတ္ေနတဲ့လီးႀကီးက လႈပ္ရမ္းကာမာန္ဖီေနေတာ့သည္ ဒါကိုပြင့္လင္းရဲတင္းလွတဲ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းကျမင္ေတာ့……

    အို ေဒါက္တာ့ဟာႀကီးက အႀကီးႀကီးဘဲ ခင္ႏွင္းက ခုခ်ိန္ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့္အင္းေဒါက္တာရဲ႕ က်မက ကိုယ့္လက္ေတြနဲ႕ဘဲ တကိုယ္ေရအာသာေျဖဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအႀကိမ္အလိုးခံရမွာပဲ ေဒါက္တာ ျဖည္းျဖည္းေနာ္ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ ကြၽန္ေတာ့ ဟာႀကီးကို ကိုင္ၾကည့္ပါလား ခင္ႏွင္းလည္း သက္ၿငိမ္ရဲ႕လီးႀကီးကို ၾကည့္ရင္းနဲ႕ မိမိအဖုတ္မွ အရည္ေတြစို႔လာေလၿပီ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ လိင္တံႀကီးကို နပ္စ္မေလးက လက္နဲ႕ကိုင္ၾကည့္ၿပီး ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ ဂြင္းထုေပးေနေလရာ … အိုး အားး..ဆိုတဲ့ဖီးအျပည့္နဲ႕ သက္ၿငိမ္ရဲ႕ညည္းၫူသံထြက္လာ ေလေတာ့သည္

    စိတ္အရမ္းထန္ေနၿပီ ျဖစ္ရာ နပ္စ္မေလးကို ခ်ိဳင္းႏွစ္ဖက္မွ မ ယူၿပီး ကုတင္ေပၚ ပက္လက္အေနအထား ထားလိုက္ၿပီး မိမိခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း ခင္ႏွင္းရဲ႕ေပါင္ၾကားမွာ ေနရာယူကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အနမ္းေတြေပးေတာ့ ခင္ႏွင္းလက္ႏွစ္ဖက္က သက္ၿငိမ္ရဲ႕ေက်ဳာျပင္ကို ဆြဲဖက္ကာ လုပ္ပါေတာ့ဟု ေျပာေနသလိုလို ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း လက္တစ္ဖက္ကို ေထာက္ထားၿပီး တဖက္ကမိမိရဲ႕လီးကိုကိုင္၍ ခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ဝမွာ ေတ့ကာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြင္းေလေတာ့သည္ အ နာတယ္ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေနာ္ ေဒါက္တာ အင္းပါ ခင္ႏွင္းရဲ႕ ခဏေနရင္ေကာင္းသြားမွာဟုဆိုကာ အသြင္းအထုတ္ မွန္မွန္လုပ္ လိုးေပးေနရာ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းခမ်ာ ဖီးေတြတက္လာၿပီး ေအာက္ကေန ခါးေလးပင္ေကာ့ေပးေကာ့ေပးေနေလတာ့သည္

    အား အ အိုး အင့္ သက္ၿငိမ္လည္း ခင္ႏွင္းရဲ႕နို႔အုံေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆုပ္နယ္ရင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္လိုးေပးေနေလရာ ေဒါက္တာျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္ေပး ခင္ႏွင္းၿပီးခါနီးေနၿပီ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ေလးရွိတဲ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးကိုလိုးေပးေနရေတာ့ ေနာက္ထပ္အခ်က္သုံးဆယ္ေလာက္ မရပ္မနား ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေဆာင့္လိုးရင္းနဲ႕ လရည္ေတြထြက္လာကာ ခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးထဲ ပန္းထည့္မိလိုက္ေလသည္ ေကာင္းလိုက္တာ ေဒါက္တာရယ္ လက္ရဲ႕အရသာနဲ႕ လီးရဲ႕အရသာ ကြာတယ္ဆိုတာ ခုမွပဲသိေတာ့တယ္ ခိ ခိ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း အလိုက္သင့္ဆြဲခြၽတ္ရင္း ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးအိမ္အလင္းေရာင္နဲ႕နပ္စ္မေလးရဲ႕ ေပါင္ၾကားထဲမွ ေမြးညွင္းႏုႏုေလးေတြ ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးက သူ႕ကိုစိန္ေခၚေနသလိုလို လက္ေတြက အလိုလိုခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးေပၚမွာ အထက္ေအာက္ပြတ္ေပးေနေတာ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းခမ်ာ တိုးညွင္းတဲ့ညည္းသံနဲ႕အတူ ခါးေတြပါေကာ့သြားေလရဲ႕ သက္ၿငိမ္လည္း စိတ္ကထန္လာၿပီမို႔ ပုဆိုးကိုျဖည္ခ်လိဳက္ရာ ေထာင္မတ္ေနတဲ့လီးႀကီးက လႈပ္ရမ္းကာမာန္ဖီေနေတာ့သည္

    ဒါကိုပြင့္လင္းရဲတင္းလွတဲ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းကျမင္ေတာ့ အို ေဒါက္တာ့ဟာႀကီးက အႀကီးႀကီးဘဲ ခင္ႏွင္းက ခုခ်ိန္ထိအလိုးမခံဖူးဘူးလား ဟင့္အင္းေဒါက္တာရဲ႕ က်မက ကိုယ့္လက္ေတြနဲ႕ဘဲ တကိုယ္ေရအာသာေျဖဘူးတာ ဒါ ပထမဆုံးအႀကိမ္အလိုးခံရမွာပဲ ေဒါက္တာ ျဖည္းျဖည္းေနာ္ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာမ ကြၽန္ေတာ့ ဟာႀကီးကို ကိုင္ၾကည့္ပါလား ခင္ႏွင္းလည္း သက္ၿငိမ္ရဲ႕လီးႀကီးကို ၾကည့္ရင္းနဲ႕ မိမိအဖုတ္မွ အရည္ေတြစို႔လာေလၿပီ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ လိင္တံႀကီးကို နပ္စ္မေလးက လက္နဲ႕ကိုင္ၾကည့္ၿပီး ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ ဂြင္းထုေပးေနေလရာ အိုး အားး ဆိုတဲ့ဖီးအျပည့္နဲ႕ သက္ၿငိမ္ရဲ႕ညည္းၫူသံထြက္လာေလသည္ စိတ္အရမ္းထန္ေနၿပီ ျဖစ္ရာ နပ္စ္မေလးကို ခ်ိဳင္းႏွစ္ဖက္မွ မ ယူၿပီး ကုတင္ေပၚ ပက္လက္အေနအထား ထားလိုက္ၿပီး မိမိခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း ခင္ႏွင္းရဲ႕ေပါင္ၾကားမွာ ေနရာယူကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အနမ္းေတြေပးေတာ့ ခင္ႏွင္းလက္ႏွစ္ဖက္က သက္ၿငိမ္ရဲ႕ေက်ဳာျပင္ကို ဆြဲဖက္ကာ လုပ္ပါေတာ့ဟု ေျပာေနသလိုလိုေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း လက္တစ္ဖက္ကို ေထာက္ထားၿပီး တဖက္ကမိမိရဲ႕လီးကိုကိုင္၍ ခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ဝမွာ ေတ့ကာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြင္းေလေတာ့သည္

    အ နာတယ္ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေနာ္ ေဒါက္တာအင္းပါ ခင္ႏွင္းရဲ႕ ခဏေနရင္ေကာင္းသြားမွာဟုဆိုကာအသြင္းအထုတ္ မွန္မွန္လုပ္ လိုးေပးေနရာ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းခမ်ာ ဖီးေတြတက္လာၿပီး ေအာက္ကေနခါးေလးပင္ေကာ့ေပးေကာ့ေပးေနေလတာ့သည္ ..အား.. အ ..အိုး.. အင့္ .. သက္ၿငိမ္လည္း ခင္ႏွင္းရဲ႕နို႔အုံေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆုပ္နယ္ရင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္လိုးေပးေနေလရာ ေဒါက္တာျမန္ျမန္ေလးေဆာင့္ေပး ခင္ႏွင္းၿပီးခါနီးေနၿပီ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ေလးရွိတဲ့ နပ္စ္မေလးခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးကိုလိုးေပးေနရေတာ့ ေနာက္ထပ္အခ်က္သုံးဆယ္ေလာက္ မရပ္မနား ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေဆာင့္လိုးရင္းနဲ႕ လရည္ေတြထြက္လာကာ ခင္ႏွင္းရဲ႕အဖုတ္ေလးထဲ ပန္းထည့္မိလိုက္ေလသည္ ေကာင္းလိုက္တာ ေဒါက္တာရယ္ လက္ရဲ႕အရသာနဲ႕ လီးရဲ႕အရသာ ကြာတယ္ဆိုတာ ခုမွပဲသိေတာ့တယ္

    ခခ္…. ခခ္ ဒီေန႕ ေဆးခန္းနဲ႕ ငါးမိုင္ေလာက္ေဝးတဲ့ ႐ြာေလးကလူနာေတြေဆးကုေပၿပီး မိုေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ျပန္လာခဲ့ရာ…မိုးခ်ဳပ္စပင္ရွိေနေလၿပီ က်န္းမာေရးမႉးနဲ႕နပ္စ္မေလခင္ႏွင္းကေတာ့ ေမြးလူနာတေယာက္ရွိ၍ ထို႐ြာေလးမွာပင္ ညအိပ္က်န္ခဲ့ေလသည္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္းေရခ်ိဳးထမင္းစား၍ အနားယူကာဟိုေန႕ကနပ္စ္မေလးနဲ႕အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားရင္း ငါ ဒီလိုအခြင့္အေရးယူခဲ့တာ မွားသြားလား……… ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္သုံးသပ္ေနေလသည္ အမွန္ေတာ့သက္ၿငိမ္ ခင္ႏွင္းအေပၚ အရင္ကမရိုးသားတဲ့စိတ္ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ သက္ၿငိမ္စိတ္ဝင္စားေနတာက ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုျဖစ္သည္ စ ေရာက္စကတည္းက စိတ္ဝင္စားေနခဲ့ၿပီး ဟိုဘက္ေန႕က ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ဖြံ႕ထြားလွတဲ့ ေ႐ႊရင္အစုံကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့ ပိုၿပီးရင္ခုန္ေနလိုလို ညဉ့္နက္လာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ…..အေတြးနယ္ခ်ဲ့ေနေလသည္

    အေပါ့အပါးသြားခ်င္လာ၍ အိမ္ေအာက္ခပ္လွမ္းလွမ္းက အိမ္သာဆီသို႔ အေပါ့သြားခဲ့ၿပီး အိမ္ေပၚျပန္တက္ရန္အလုပ္မွာ အိမ္ေအာက္ထပ္က ေက်ာင္းဆရာမေလးအခန္းထဲမွ ညည္းသံလိုလို အသံကို ၾကားမိလာေလသည္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ သူႀကီးအိမ္ကလည္း မီေရာင္မျမင္ေတာ့ အိပ္ၾကၿပီထင္တယ္ ဒါဆိုခုန အသံက ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုအခန္းက ျဖစ္မယ္ နပ္စ္မေလးကလည္း ဟိုဘက္႐ြာေရာက္ေနေတာ့ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္တည္းေပါ့ တစ္ခုခုျဖစ္ေနသလားဘဲ ….. ေျခလွမ္းေတြကစိမ္းလဲ့ညိုအခန္းေရွ႕ေရာက္လာျပအခန္းတံခါးေခါက္ကာ…… ဆရာမ… ဆရာမစိမ္းလဲ့ညို…. ဟုအသံေပးကာေခၚၾကည့္ေလသည္ ခဏေနေတာ့ ေျခသံၾကားလိုက္ၿပီး အခန္းတံခါးလာဖြင့္ေပးတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညို ဆရာမ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔ေမးေတာ့ ေဒါက္တာ က်မ မိုးခ်ဳပ္မွေခါင္းေလွ်ာ္ေရခ်ိဳးလိုက္တာ ဖ်ားၿပီထင္တယ္

    ေၾသာ္ ဆရာမရယ္ ကြၽန္ေတာ့ကိုလာေခၚေရာေပါ့ ညည့္နက္ေနၿပီဆိုေတာ့ ေဒါက္တာ့ကို အားနာလို႔ပါ ဟာ မဟုတ္တာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆရာဝန္ေတြက လူနာေတြအတြက္ ေနရာမေ႐ြးအခ်ိန္မေ႐ြးပါဘူးဆရာမရယ္ ဆရာမအခန္းထဲ နားေနလိုက္ ကြၽန္ေတာ္ေဆးအိတ္တက္ယူၿပီး ျပန္လာခဲ့မယ္ ဟုတ္ ေက်းဇူးပါေဒါက္တာ ရပါတယ္ဗ်ာ ခဏေနာ္ ေဆးအိပ္ယူၿပီးျပန္လာေတာ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုက ညဝတ္အကၤ်ီပါးပါးေလးနဲ႕ ကုတင္ေပၚေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေအာက္ခ်ၿပီး ထိုင္ေနေလရာ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္က ေဆးအိတ္ကို ေဘးကခုံေပၚခ်လိဳက္ၿပီး စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕နဖူးကို စမ္းၾကည့္ေလသည္

    ကိုယ္ေတာ့ နဲနဲပူေနတယ္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တိုင္းၾကည့္မယ္ အမွန္ေတာ့ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ ခုနကဖ်ားသလိုရွိခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္စိတ္ဝင္စားေနတဲ့ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္နဲ႕ ညည့္နက္သန္းေခါင္ တခန္းတည္းမွာႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေနေတာ့ ဖ်ားေနတာေတြမရွိေတာ့ဘဲ ရင္ေတြဘဲခုန္ေနမိ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တိုင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ္ေဆးထိုးေပးခဲ့မယ္ဟုဆိုကာ ေဆးထိုးႁပြန္မွာေဆးစပ္ေနေလသည္ .ကဲ•••ဆရာမ ေဘးတေစာင္းလွဲေနလိုက္. ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္က မိမိဝင္လာကတည္းက ေက်ာင္းဆရာမေလး စိမ္းလဲ့ညို ညဝတ္ဂါဝန္ကိုဝတ္ထားတာ ျမင္ၿပီးသား ေဆးစပ္ေနကတည္းက ဆရာမေလးရဲ႕အေပၚပိုင္းကို ျမင္ၿပီးေနာက္ပိုက္မွာ ေအာက္ပိုင္းဆို ပိုလွမယ္လို႔ေတြးေနခဲ့ၿပီး ဒီတခါအခြင့္အေရးပဲလို႔စိတ္ကူးကာ စိတ္ေတြမရိုးမ႐ြျဖစ္ေနေလသည္

    ေဆးထိုးအပ္ကို ဂါဝန္ေပၚက စိုက္လို႔ရနိုင္ေပမယ့္ ဆရာမ ရွင္ ေဒါက္တာ တင္ပါးျမင္ရေအာင္ ဂါဝန္ကိုလွန္လိုက္ပါလား အို ရွက္ေသြးဖ်ာေနတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညို မရွက္ပါနဲ႕ဆရာမရယ္ အနားမွာဘယ္သူမွမရွိပါဘူး စိမ္းလဲ့ညိုလည္း မထူးပါဘူးဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ ဂါဝန္ကို ေဒါက္တာဘက္မ်က္ႏွာမူ အေနအထားနဲ႕ေအာက္ကေန အေပၚဖက္ စ လွန္ေနရာ ေျခသလုံးနဲ႕ေပါင္လုံးတုတ္တုတ္ေဖြးေဖြးေတြကို ျမက္လိုက္ရတဲ့ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္တေယာက္ ေဆးထိုးအပ္ကိုင္ေနရင္း ရင္တုန္ေနကာ တံေတြးေတြမ်ိဳခ်မိေနေတာ့သည္ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ရွက္တဝက္ ရင္ခုန္တဝက္နဲ႕ ဂါဝန္ကိုလွန္တင္ထားရာ တင္ပါးထိမေရာက္နိုင္ေသးဘဲ ေပါင္ရင္းထိသာ လွန္ထားမိေလသည္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္က ေရွ႕နားတိုးလာကာ စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ညဝတ္ဂါဝန္ေလးကို ခါးအထိဆြဲလွန္လိုက္ေလသည္

    .အို••••. ေက်ာင္းဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ မ်က္စိစုံမွိတ္ကာ ရွက္ေသြးဖ်ာေနေတာ့သည္ ဟာ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္မွာလည္း ခါးအထိလွန္လိုက္ေတာ့ ေဘးတေစာင္းအေနအထား စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ တင္သားအႀကီးႀကီးေတြရယ္ မိမိနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထားေၾကာင့္ေပါင္ႏွစ္ဖက္အထက္ေအာက္ပူးထားေပမယ့္ စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕အဖုတ္ေလးကိုမျမင္ရေပမယ့္ဆီးခုံေအာက္ကအေမႊးနက္နက္ေလးေတြကို ျမင္ၿပီး လက္ေတြတုန္ေနေလေတာ့သည္ .ဆ ..ဆရာမ .. ဟိုဖက္လွည့္ေပးပါလား. စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းမသိပဲ ရင္ေတြသာခုန္ေနေတာ့သည္ ေဘးေစာင္းအေနအထားနဲ႕ ဟိုဘက္အလွည့္မွာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခပ္ဟဟ ကားလိုက္သလိုျဖစ္သြားၿပီး အေမြးနက္နက္ေတြဖုံးထားတဲ့ အဖုတ္ေလးကို လ်က္တျပတ္ဖြင့္ဟ သြားသလိုျဖစ္ကာ ဒါကိုသက္ၿငိမ္တေယာက္ ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ေသးသည္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္စိတ္ရိုင္းေတြဝင္လာၿပီး ေဆးထိုးလို႔ၿပီးသြားတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမေလး စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕တင္ပါးလုံးလုံးႀကီးကို လက္ဖဝါးနဲ႕ပြတ္ေပးေနျပန္သည္ အစကေတာ့ လက္ဝါးနဲ႕ဖိပြတ္ေနၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ဖြဖြေလးဆက္ပြတ္ေပးေနေတာ့ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ သူမစိတ္ဝင္စားေနတဲ့ေဒါက္တာေလးရဲ႕အေတြ႕အထိမွာသာယာမိန္းေမာေနမိတာအမွန္ပါ

    ဒါေပမယ့္မ မိမိရဲ႕ သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းတဲ့အေနနဲ႕ ဂါဝန္ကိုေျခဖ်ားထိျပန္ဖုံးၿပီး ထထိုင္လိုက္တယ္ သက္ၿငိမ္ကေတာ့ ဆရာမေလးရဲ႕သဘာဝအလွအပေတြကို မ်က္ျမင္ခံစားခဲ့ရၿပီး အျပည့္အဝ ခ်စ္ပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ တားမရ ဆီးမရျဖစ္ေနခဲ့တယ္ ေျခႏွစ္ဖက္ခ်ၿပီး တင္ပါးေလးလႊဲထိုင္ေနတဲ့ စိမ္းလဲ့ညိုမ်က္ႏွာေလးကို ဆြဲယူၿပီးႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းလိုက္တယ္ ႐ုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဆရာမေလး စိမ္းလည္းညိုလည္း ေရွာင္ဖို႔အခ်ိန္မရလိုက္ဘဲ သက္ၿငိမ္ရဲ႕အနမ္းေတြမွာ တဒဂၤမိန္းေမာေနမိတာ ထို႔ေနာက္ သက္ၿငိမ္ရဲ႕လက္ေတြက စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ နို႔အုံေတြေပၚမွာ ပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ရင္း အနမ္းမိုးေတြေစြလို႔ေနေတာ့တယ္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္က ဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕လက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲယူရင္း မိမိေပါင္ၾကားထဲမွာ ေထာင္မတ္ထိုးထြက္လာတဲ့ လီးႀကီးေပၚ အုပ္ကိုင္ေစလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အို ပူေႏြးမာေထာင္ေနတဲ့ ေဒါက္တာရဲ႕လိင္တံႀကီးကို အမိအရစမ္းမိလိုက္တဲ့ အပ်ိဳရိုင္းေလး စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ အသိစိတ္ေတြျပန္ဝင္လာရင္း သက္ၿငိမ္ရင္ဘတ္ကို တြန္းလႊတ္လိုက္ကာ “ဟင့္အင္း ေဒါက္တာ အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္

    ´´ သက္ၿငိမ္လည္း စားရခါနီးမွ ငတ္ရဆိုသလို အပ်ိဳရိုင္းေလး စိမ္းလဲ့ညိုက လက္မခံဘဲ ျငင္းဆန္ေနေတာ့လည္း မတတ္သာပဲ လက္ေလွ်ာ့ရေလသည္ “ ေဆာရီးပါ..ဆရာမရယ္..´´ “ကြၽန္ေတာ္စိတ္လြတ္သြားတယ္ ´´…ဒါေပမယ့္ “ဆရာမကို ျမင္ကတည္းက စြဲစြဲလန္းလန္း စိတ္ဝင္စားခဲ့တာပါ´´ “ဒါဆိုလည္း က်ေနာ္အခန္းျပန္ေတာ့မယ္ ေဆးထိုးထားတာဆိုေတာ့ ေနေကာင္းသြားမွာပါ´´ “ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးပါ ေဒါက္တာ´´ သက္ၿငိမ္းလည္း သက္ျပင္းခ်ကာ ေဆးအိတ္ကို ဆြဲယူၿပီး ေက်ာင္းဆရာမေလး စိမ္းလဲ့ညိုအခန္းက ထြက္ခဲ့ေလသည္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ထြက္သြားေတာ့ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ ရင္ထဲမွာ ဟာသလိုျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး ခုန ေဒါက္တာရဲ႕အျပဳအစု အယုယေတြကို ျပန္ေတြးမိရင္း ရင္ခုန္သလိုလို မိမိအဖုတ္ေလးက ယားလာသလိုလိုျဖစ္ေနၿပီး လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္ေတာ့ အဖုတ္ဝမွာ အရည္ေလးေတြ စို႔ေနတာ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ကိုင္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ မထူးပါဘူးဆိုၿပီး အေမြးေတြဖုံးအုပ္ထားတဲ့ အစိေလးကို ပြတ္ရင္းနဲ႕ မ်က္လုံံးေတြစင္းၿပီး တစ္ခုခုကို လိုလားေတာင့္တသလို ျဖစ္မိလာတယ္

    လက္တဖက္က မိမိရဲ႕အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားနဲ႕အစိေလးကိုပြတ္ၿပီး က်န္လက္တဖက္နဲ႕ နို႔အုံေတြကို ဆုပ္ကိုင္ပြတ္သတ္ရင္း တိုးညွင္းစြာ ညည္းတြားေနမိတယ္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္း အခန္းထဲျပန္ေရာက္မွ ဆရာမေလးစိမ္းလဲ့ညိုကို ေသာက္ေဆးေပးခဲ့ဖို႔ အခုမွသတိရကာ ေသာက္ရမည့္ေဆးေတြကို ေ႐ြးယူခဲ့ၿပီး စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ အခန္းတံခါးေရွ႕ေရာက္လာခဲ့တယ္ တံခါးေခါက္ဖို႔ လက္႐ြယ္လိုက္ေတာ့ အခန္းတံခါးက မိမိထြက္လာကတည္းက ေစ့ထားတဲ့အတိုင္းသာ ရွိေနေသးတယ္ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ရွက္စိတ္ေတြနဲ႕ ထူပူၿပီး အခန္းတံခါးမပိတ္မိတာျဖစ္ေလာက္မယ္ဆိုၿပီးနဲနဲေလး ဟ ေနတဲ့တံခါးၾကားက ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ ကုတင္အထက္မွာ ညဝတ္ဂါဝန္ေလးကို ရင္ဘတ္အထိ ပင့္တင္ၿပီး လက္တဖက္က နို႔သီးေခါင္းေလးေတြကို ပြတ္ေခ်ေနၿပီး က်န္လက္တဖက္က သူမရဲ႕အဖုတ္ေလးကို ပြတ္ေနကာ မ်က္လုံးေတြမွိတ္ထားေနေတာ့သည္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ အခန္းတံခါးကို အသံျမည္ေအာင္ တြန္းဖြင့္ကာ အခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့ အို ႐ုတ္တရက္ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ ထိတ္လန႔္သြားခဲ့ၿပီး အခန္းတံခါးမပိတ္ရေသးတဲ့အျဖစ္ကို ခုမွျပန္အမွတ္ရေလသည္

    ဂါဝန္ကို ခ်က္ခ်င္း ဒူးေအာက္ထိ ကပ်ာကယာဆြဲခ်လိဳက္ၿပီး “ေဒါက္ ေဒါက္တာ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက …´´ “ဟို ကြၽန္ေတာ္လည္း စိမ္းလဲ့ညိုအတြက္ ေသာက္ေဆးေတြက်န္ေနခဲ့လို႔ လာပို႔တာပါ´´ “ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ့ ေဒါက္တာ ဒါနဲ႕ ခုနျမင္ခဲ့တာေတြကို ေဒါက္တာ့ရင္ထဲမွာဘဲ ထားပါေနာ္´´ “ ဆရာမရယ္´´ ဆိုၿပီး သက္ၿငိမ္လက္ေတြက စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ခါးသိမ္သိမ္ေလးကို ေရာက္ေနတာလဲလွမ္းဖက္လိုက္ရာ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း သက္ၿငိမ္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲ အလိုက္သင့္ ေလး ပါလာေလေတာ့သည္ “ စိမ္းလဲ့ညိုကို စြဲစြဲလမ္းလမ္း ခ်စ္ေနမိၿပီဗ်ာ ´´ ေျပာေျပာဆိုဆို…….“ကြၽန္ေတာ္ေလ´´ သက္ၿငိမ္ကစိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို တက္မက္စြာ အနမ္းမိုးေတြ႐ြာခ်ပစ္ခဲ့တာ ဒီတခါေတာ့ ရင္ဘတ္ခ်င္းနီးစပ္ေန၍ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ျပန္မ႐ုန္းထြက္မိေတာ့ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕အနမ္းေတြမွာ စီးေမ်ာရင္း မိမိရဲ႕လွ်ာေလးကို သက္ၿငိမ္ရဲ႕လွ်ာနဲ႕ထိေတြ႕ေစကာ လက္ခံေၾကာင္း သက္ေသျပလိုက္မိေတာ့သည္

    ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕အနမ္းမိုးေတြၾကာလာတာနဲ႕အမွ် လက္ေတြကလည္း ဇယ္ဆက္သလိုစိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာအထက္ေအာက္လႈပ္ရွားေနေတာ့ကာ စိမ္းလဲ့ညိုတေယာက္ တီေကာင္ဆားနဲ႕တို႔မိသလို ထြန႔္ထြန႔္လူးလာကာ သက္ၿငိမ္ရဲ႕ လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္ထားရင္း ခ်ိဳၿမိန္တဲ့အနမ္းေတြ ဖန္တီးေနေလေတာ့သည္ ဆက္တိုက္ဆိုသလို သက္ၿငိမ္က မိမိဂါဝန္ကို သူ႕ရဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ခြၽတ္ခ်လိဳက္ၿပီး သူ႕ရဲ႕ပုဆိုးကိုလည္း ကြင္းလုံးပုံခြၽတ္ခ်လိဳက္ရာ ပူေႏြးေႏြးအရာတစ္ခုက စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ဝမ္းဗိုက္ကို လာေထာက္မိသလို ျဖစ္၍ လက္နဲ႕စမ္းၾကည့္ရာတုတ္ခိုင္ေထာင္မတ္ေနတဲ့ သက္ၿငိမ္ရဲ႕ လီးႀကီး ရင္ထဲ ထိတ္လန႔္မႈျဖစ္ေပၚေပမယ့္လည္း မိမိလက္က သက္ၿငိမ္ရဲ႕ လိင္တံႀကီးကိုဆုပ္ကိုင္ထားမိေနဆဲ သက္ၿငိမ္က သူမဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့လက္အေပၚမွ သူ႕၏လက္ႏွင့္ ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ လုပ္ေစေလသည္ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း သက္ၿငိမ္က သူမရဲ႕နို႔ေတြကို အငမ္းမရ စို႔ေပးေနတာ့ သူမရဲ႕လက္ကလည္း အလိုလို သက္ၿငိမ္ရဲ႕ လီးတံႀကီးကို ဂြင္းတိုက္သလို ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္ေပးေနေတာ့သည္

    အင္း အား ဟင္း ႏွစ္ဦးစလုံးမွ ကာမအရသာ ခံစားေနမိၿပီး ၿပိဳင္တူ ညည္းသံေတြ ထြက္ေနမိေတာ့သည္ သက္ၿငိမ္က စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ ကိုယ္ေလးကို ကုတင္ေပၚပက္လက္လွန္ေစကာ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ကားေစလိုက္ရာ စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ရွက္ရွက္ႏွင့္ ေပါင္ႏွစ္လုံးကိုျပန္စုေလသည္ မ်က္လုံးေတြကိုေတာ့ ခုထိမွိတ္ထားၿပီး ရင္ေတြလွိုက္ဖိုကာ လွစ္ဟာေနေတာ့သည္ သက္ၿငိမ္က မရမက စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲကားလိုက္ၿပီး တခဏ စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕အဖုတ္ေလးမွာ ႏူးညံ့ စိုစြတ္တဲ့ထိေတြ႕မႈ တခုခံစားမိလို မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္မိေတာ့ “အို ..ေဒါက္ .. ေဒါက္တာ .. အ.. အားး´´ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕ဦးေခါင္းက မိမိေပါင္ၾကားထဲ ေရာက္ေနၿပီး မိမိရဲ႕အဖုတ္တစ္ခုလုံးကို လွ်ာနဲ႕အထက္ေအာက္ လ်က္ေပးေနတာ စိမ္းလဲ့ညို တားခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္ဘဲ ခံစားမႈသာ အထြတ္အထိတ္ေရာက္ေနကာ သက္ၿငိမ္ရဲ႕ ဆံပင္ေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ခါးေလးေကာ့ေကာ့သြားေလသည္

    အင္း …ဟင္း ….ဟင္း ႐ုတ္တရက္ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ကထလာၿပီး စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕မ်က္ႏွာအနီး သူရဲ႕လီးႀကီးကို ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္ေနရင္း ဆရာမ ကြၽန္ေတာ့္လီးကို စုပ္ေပးပါလား စိမ္းလဲ့ညိုလည္း ကာမစိတ္အထြတ္အထိပ္ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ကာရွက္စိတ္ေတြေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ၿပီး သက္ၿငိမ္ရဲ႕ေထာင္မတ္ေနတဲ့ လီးႀကီးကိုၾကည့္ကာ လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းဝမွာ ေတ့လိုက္ေလသည္ စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕ ႏွင္းဆီလႊာ ႏႈတ္ခမ္းေတြက ပြင့္ဟသြားခဲ့ၿပီး လီးႀကီးကို ငုံကာေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္ေပးေနမိေတာ့သည္ အိုး ….အား ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္လည္းခံစားမႈ အထြတ္အထိပ္ေရာက္လာေလၿပီ ဆရာမ လိုးၾကရေအာင္ဗ်ာ စိမ္းလဲ့ညိုကို အရမ္းလိုးခ်င္ေနၿပီ စိမ္းလဲ့ညိုကမိမိဆႏၵေတြကလည္းလိုလားေတာင့္တေနၿပီျဖစ္ရာ အိပ္ရာေပၚ ပက္လက္လွန္ေပါင္ကားေပးေနလိုက္ေတာ့သည္

    ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္က သူမ၏ေပါင္ၾကားတြင္ဒူးေထာက္ေနရာယူကာ သူ၏လီးႀကီးကို စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕အဖုတ္ဝမွာ ျဖည္းညွင္းစြာ ေထာက္လိုက္ေလသည္ အ ….အ….အာ စိမ္းလဲ့ညိုႏႈတ္မွ အနည္းငယ္နာက်င္မႈရွိ၍ ညည္းတြားသ ံတခဏသာထြက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ရဲ႕ အသြင္းအထုတ္ ညင္သာမႈနဲ႕စိမ္းလဲ့ညိုရဲ႕အဖုတ္မွ ကာမစိတ္ေၾကာင့္ထြက္လာတဲ့ အရည္ေလးေတြေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးစလုံး နာက်င္မႈမရွိေတာ့ပဲ စည္းစိမ္ရေနၾကေလၿပီ အား …..အား…. အင့္ ….ဟင္း ခံစားမႈအထြတ္အထိပ္ေရာက္၍ ညည္းတြားသံမ်ားႏွင့္အတူ ေဒါက္တာသက္ၿငိမ္ႏွင့္ စိမ္းလဲ့ညိုတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ပြဲဝင္ခန္းေလးမွာ ႏႊဲရင္း ႏႊဲရင္း မိုးလင္းခဲ့ေလေတာ့သည္။ ..ၿပီးပါၿပီ။ ။